درتمامی نظام‌های اداری ومدیریتی انتصاب‌ها و برکناری‌ها اصولا حق هر مدیری است ،اما معمولا این تغییر وتحولات همواره با منطق وفلسفه خاصی همراه است .هدف از این یادداشت درباره تغییرات عمده وناگهانی است که طی سه ماه گذشته در دوران سرپرستی ووزرات دکتر طریقت منفرد در وزارت بهداشت به عنوان متولی اصلی حوزه سلامت کشور رخ داده است .با ورود طریقت منفرد به عنوان وزیر بهداشت، تغییرات به اصطلاح مدیریتی گسترده‌ای در این وزارتخانه رخ داده است که البته از نظر موازین قانونی در نگاه نخست این اقدامات ازحق و حقوق اولیه وزیر مربوطه است ولی اینکه تغییرات باکدام روش وچگونه وبا کدام فلسفه انجام بشود مورد بحث مااست. یکی از معضلات مدیریتی در کشور ما عزل ونصب‌های اتوبوسی است که متاسفانه از این رهگذر نظام اداری لطمات جبران ناپذیری را متحمل شده است . آنچه که در این فرصت می‌خواهیم بدان بپردازیم موضوع عزل ونصب‌های انجام شده در وزارت بهداشت است.عزل ونصب هایی که شگفتی وتعجب تمامی پرسنل این وزارتخانه وافراد مرتبط با حوزه سلامت را برانگیخته است.یکی از دلایل عجیب بودن این تغییرات ،عمر کوتاه دولت و متعاقب آن فرصت اندکی است که به طریقت منفرد برای وزارت داده شده است.ولذا انجام تغییرات مدیریتی در این فرصت محدود از نگاه کارشناسان معقول نخواهد بود.هرچند که شنیده‌ایم که وزیر بهداشت درصدد آن است تا در زمان کوتاهی که برای وزارت دارد ،با سرعت بیشتری کارهای زمین‌مانده وزارتخانه را انجام دهد و در این راستا به مدیران خود نیز اعلام کرده است که هر کس نمی‌تواند با این سرعت گام بردارد جای خود را به مدیر دیگری دهد که از مصادیق جابه‌جایی هایی از این دست می‌توان به تغییر احمد شیبانی رییس سازمان غذا و دارو اشاره کرد که نامبرده نیز به صورت تلویحی در گفت‌وگوهای خود با رسانه‌ها به این مسیله اشاره کرد. تا زمان نگارش این یادداشت بیش از 15 تغییر مدیریتی در حوزه مدیریت کلان وزارت بهداشت صورت پذیرفته است که بار دیگر مجددا به داشتن حق هر وزیری به تغییرات مدیریتی تاکید می‌شود ولی تغییرات کنونی نابهنگام و از همه مهمتر بدون دلایل موجه صورت می‌پذیرد. بطوری که یکی از پیشکسوتان حوزه رسانه که سال‌ها در حوزه سلامت قلم زده است عنوان می‌کند که در 3 دهه گذشته تقریبا هرگز وزارت بهداشت با چنین حاشیه‌هایی روبرو نبوده است که مسلما حاشیه‌های سیاسی حاکم بر هر وزارتخانه‌ای می‌تواند در روند فعالیت‌های اصلی آن وزارتخانه بخصوص وزارت بهداشت و حوزه سلامت تاثیر منفی در جامعه بگذارد که مصداق آن را می‌توان در گرانی داروها و عدم نظارت بهداشتی عنوان کرد. از تغییرات غیرمنتظره وزارت بهداشت می‌توان به تغییر رییس اورژانس کشور در مهمترین زمان از نظر فعالیت‌های اورژانس یعنی در ایام چهارشنبه پایان سال و تعطیلات نوروز اشاره کرد که این روند همچنان ادامه دارد بطوری که در روز سه‌شنبه 27 فروردین نیز رییس اورژانس پایتخت تغییر می‌کند و فردی به جای وی منصوب می‌شود که در زمان وزیر سابق بهداشت برکنار شده بود که این مسیله شایبه‌های متعددی از اینگونه تغییرات را نمایان می‌کند.تغییرات متعدد دیگری نیز به صورت غیرمنتظره در وزارت بهداشت رخ داده است که حتی از شخصیت‌های مدیریتی نیز عبور کرده و به حوزه‌های کلان سلامت رسیده است بطوری که در روزهای گذشته دانشگاه علوم پزشکی ایران که در سال 90 با دو دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و تهران ادغام شده بود جدا و در نهایت انفصال این دانشگاه با هزینه‌های گزاف صورت پذیرفت. با توجه به حساسیت امور اجرایی وزارت بهداشت بنظر می‌رسد که انتصاب‌ها باید براساس یک مبنای اصولی مشخص و تعریف شده انجام شود و نباید این انتصاب‌ها با برداشتن قلم و گذاشتن بر سه انگشت و کشیدن سیاهی در روی کاغذ صورت پذیرد. یکی از دغدغه‌های این قلم این است که با توجه به کاستی‌ها ونقایصی که در حوزه سلامت وجود دارد وبا در نظر گرفتن شرایط کشور وهجمه‌های دشمن بنظر می‌رسد که تمشیت امور باید به گونه ایی باشد که امور جاری حوزه سلامت زمینگیر نشود واز بد حادثه این تغییرات ناگهانی از مهمترین ادله‌ای می‌تواند باشد که در روند عادی وعمومی وزارت بهداشت اختلالات شدیدی را ایجاد می‌کندولازم است که هرگونه تغییری با دوراندیشی وآینده نگری وبدور از هر گونه حاشیه سازی برای این حوزه مهم وسرنوشت ساز انجام شود.
برکناری‌های گسترده مدیریتی دروزارت بهداشت راگامی برای اصلاح روند سلامت کشور عنوان می‌کنند ولی هیچگونه توضیح شفافی داده نمی‌شودکه چگونه سیاست‌ها واقدامات انجام شده قبلی اشتباه ویا کند بوده است.