به گزارش خبرنگار فرهنگی ، احمد اسفندیاری متولد 1301 تهران بود. او دارای لیسانس نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و دبیر هنرستان‌ها و دبیرستان‌های تهران و بازنشسته آموزش و پرورش بود. اسفندیاری تعداد زیادی نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور داشت و از معدود هنرمندان ایرانی بود که نامش در فرهنگ لاروس آمده است. پدر و مادر احمد اسفندیاری کرمانی بودند، اما خودش در تهران متولد شد. اجدادش در اصل مازندرانی بودند که یکی از آن‌ها در زمان ناصرالدین شاه به کرمان تبعید شد و بعد از مدتی بخشیده و به فرمانداری کرمان گمارده شد. طی بیش از 60 سال تجربه هنری احمد اسفندیاری، و به رغم تنوعی که در شیوه‌های او وجود دارد، استفاده از رنگ‌های ناب و درخشان و حاکمیت رنگ‌های سرد و به‌خصوص انواع آبی‌ها، عشق به طبیعت، راستی، مردم و روابط آن‌ها و فضاهای سنتی، حذف جزییات و ساده‌سازی فرم‌ها به‌شکلی که گویی آدم‌ها، طبیعت، اشیا و .. تنها با اشاره‌ای نمایش داده شده‌اند، همه آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد و حاکی از شخصیت واحد آفریننده آن‌ها بود. استفاده از خط برای دورگیری و یا نمایش اشیا و اینکه در آثار او هیچ نوع قدرت‌نمایی تکنیکی را نمی‌توان مشاهده کرد، از دیگر ویژگی‌های آثار او بود. با مشاهده آثار اسفندیاری آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کرد، آرامش درونی نقاش بود که در لا‌به‌لای فرم‌ها و رنگ‌هایی که القای فضای ایرانی می‌کنند به چشم می‌آید. شناخت احمد اسفندیاری از نور و سایه و کاربرد زیبا و به جای آن در آثارش و ت ثیر درست او از نقاشی و تلفیق آن با تجربه شخصی و انتخاب رنگ‌های پخته و شفاف بازگشت‌های گاه‌و بی‌گاه او به طبیعت استفاده نور و شخصی از خطوط، و تنوع طلبی از مشخصه‌های آثار او بود. اسفندیاری که در ماه‌های آخر عمر خود به دلیل بیماری در منزل بستری بود، در آستانه‌ی سال 92 در سن 90 سالگی از دنیا رفت.
احمد اسفندیاری استاد و هنرمند پیشکسوت نقاشی درگذشت.