به گزارش خبرنگار گروه "رسانه‌های دیگر" خبرگزاری تسنیم، به نظر می‌رسد دولت برای انتخابات ریاست جمهوری آینده و باقی ماندن در قدرت برنامه‌ای مشخص دارد از همین رو کثرت نامزدهای احتمالی دولت را نمی‌توان اتفاقی و صرفا بروز سلایق مختلف در دولت دانست. از سوی دیگر شورای مقدس نگهبان به عنوان نهادی حافظ قانون اساسی و حقوق ملت باید به جد از ورود و قوت گیری هرگونه انحراف و التقاطی جلوگیری به عمل آورد. حال آیا می‌توان دولت بهار را در خزان و برگ ریزان توصیف نمود؟ این متن جوابی است به این سوال. انتخابات یازدهمین دوره‌ی ریاست جمهوری ایران نیز از هر جهت متفاوت و جالب است. از تعدد کاندیداها گرفته تا تنوع کاندیداها و تعدد ایتلاف‌ها که خود تحلیل‌ها را پیچیده‌تر و رصد آینده را دشوارتر ساخته است. در کنار تمامی جنبه هایی که برای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم ایران متصور است تلاش متفاوت دولت احمدی نژاد برای حضور در انتخابات ابعاد تازه‌ای به انتخابات آینده داده است. دولت احمدی نژاد را شاید بتوان به جریت متفاوت‌ترین دولت در تاریخ بعد از انقلاب دانست. هم شروع و هم پایان این دولت با حوادث و حاشیه سازی‌های فراوانی همراه بوده است و کماکان ادامه دارد. در ماه‌های پایانی دولت نیز حاشیه سازی توانسته جای متن دولت و برنامه‌ها و عملکرد آن را بگیرد چراکه تقریبا برای همه قطعی است که دولت نیز در انتخابات گزینه‌ای خواهد داشت مصمم است که حضوری فعال در انتخابات داشته باشد و با روی کارآمدن فردی از جریان دولت اهداف و برنامه‌ها و سیاست‌های دولت نهم و دهم ادامه پیدا کند. از طرف دیگر هر چند این اصرار بر حضور امری طبیعی است اما از سوی دیگر عطش دولت را در حفظ و تداوم قدرت نشان می‌دهد.اما چند نکته در تلاش دولت برای تداوم حضور خود در عرصه‌ی قدرت سیاسی باید توجه شود. اول آنکه این حق دولت است که به عنوان یک جریان سیاسی در انتخابات کاندیدا داشته باشد، کما اینکه دولت‌های قبلی هم گزینه‌ای برای حضور و تداوم خود داشتند اما نباید فراموش شود که در نهایت مردم انتخاب می‌کنند نه دولت! دوم آنکه این حضور دولت در عرصه‌ی انتخابات حضوری داوطلبانه از سوی کابنیه است یا این حرکت از سوی اتاقی خاص و یا تفکری خاص فرماندهی جمعی می‌شود؟ به عبارت دیگر حرکتی خودجوش است یا حرکتی با برنامه و طرح قبلی؟! سوم آنکه کاندیداهای دولت به خاطر علاقه‌های شخصی و دلبستگی‌ها شخصی از سوی دولت معرفی می‌شوند یا از روی معیارها و مولفه‌های مشخص؟ چهارم آنکه کاندیداهایی که از سوی دولت مطرح می‌شوند ناشی از حسن سابقه است یا حسن رابطه؟ پنجم آنکه چرا دولت تلاش می‌کند با بازی و غبارآلود کردن فضای انتخابات و با سردرگم کردن جامعه و نخبگان گزینه‌ی خود را معرفی کند؟ این ناشی از ترسی است که دولت از رد صلاحیت شورای نگهبان دارد یا ناشی از عدم استقبال مردم از گزینه‌ی دولت یا .؟! و ششم آنکه آیا دولت فکر می‌کند که محبوبیت احمدی نژاد قابل انتقال است؟ با این نکات و ملاحظات ترافیک کاندیداهای دولت در نوع خود جدید و قابل ت مل است. نزدیک به ده نفر از اعضای دولت در رسانه‌های به عنوان گزینه‌های دولت برای انتخابات یازدهم بیان شده‌اند. هر چند هر کدام وزن مخصوص به خود در نزد محمود احمدی نژاد دارند اما برخی نیز رسما اعلام کرده‌اند که برای انتخابات یازدهمین دوره‌ی ریاست جمهوری به صورت مستقل می‌آیند.کاندیداهای طیف دولت در انتخابات مشکلات و دلواپسی‌های متعدد دارند، پذیرش یا عدم پذیرش احمدی نژاد، استقبال یا عدم استقبال مردم، ت یید یا عدم ت یید صلاحیت‌ها از سوی شورای نگهبان از آن جمله‌ی این دلواپسی‌های هاست. اسفندیار رحیم مشایی را همه می‌شناسند، شاید وی را رسانه ای‌ترین چهره‌ی دولت در کنار احمدی نژاد دانست که دوشادوش احمدی نژاد در همه جا دیده می‌شود. مشایی از زمان حکم مقام معظم رهبری مبنی بر برکناری وی از معاون اولی ریاست جمهوری همواره به عنوان جنجالی‌ترین چهره‌ی دولت در رسانه‌ها ظاهر شده است. هر چقدر بر حضور پررنگ مشایی بر مناصب و رسانه‌ها از سوی احمدی نژاد ت یید و ت کید بیشتر می‌شد مقاومت جریان‌های سیاسی بخصوص اصول گرایان نیز بیشتر می‌شد تا جایی که آنان به صراحت از حضور مشایی در انتخابات احساس خطر کرده و آن را پیوند جریان فتنه و جریان انحراف با هم دانستند. عدد مناصب مشایی، تلاش برای تیوری آفرینی در حوزه‌ی اندیشه‌ای، ریاست بر دبیرخانه‌ی جنبش عدم تعهد‌ها، اظهارنظرها غیر معمول، متن احکام احمدی نژاد برای او، اعطای نشان عالی فرهنگ و هنر و . موقعیت هایی بوده که مشایی در آن حضوری پررنگ داشته و هنوز نیز توانسته به عنوان قوی‌ترین و گزینه‌ی حداکثری دولت محسوب شود. حضوری که گمانه‌ها را تقویت کرده و همه را به این جمع بندی رسانده که گزینه‌ی دولت شخصی جز رحیم مشایی نیست. این گمانه با حضور دوباره مشایی در کنار احمدی نژاد و سفرهای استانی و ایستادن در کنار احمدی نژاد و گرفتن پرچم از وی بهمراه ابراز شعار انتخاباتی زنده باد بهار این گمانه را به شدت تقویت کرده است. مشایی یک مشکل عمده دارد و آن شورای نگهبان است. آیت الله محمد مومن قمی، این عضو کمتر رسانه‌ای شورای نگهبان اعلام کرد که بوی انحراف از کسی اسشتمام کنیم او را رد صلاحیت می‌کنیم. بگذریم که مصدای عینی و عملی جریان انحرافی در رسانه‌های کسی جز مشایی نیست. شاید نیکزاد را بتوان نزدیک‌ترین فرد به خصوصیات احمدی نژاد تلقی کرد. شخصی که بسیاری از ویژگی‌های مثبت احمدی نژاد را در اذهان متبادر می‌کند. نیکزاد هر چند پتانسیل حضور در انتخابات را دارد اما حضور وی چندان به مذاق دولت، حامیان مشایی در دولت و احتمالا احمدی نژاد خوش نیامده و بعید است که وی بتواند حمایت احمدی نژاد را جلب کند. در رسانه‌های چندی پیش خبری مخابره شد مبنی بر اعلام حضور نیکزاد در انتخابات ریاست جمهوری که به سرعت از سوی رسانه‌های دولت و با دستپاچگی‌های فراوان تکذیب شد و این در نوع خود جالب بود. سایت شبکه ایران به عنوان سایت رسمی موسسه مطبوعاتی ایران تیتر یک روز دوازدهم فروردین خود را به خبر تکذیب کاندیداتوری نیکزاد اختصاص داده و منظور وی از کاندیداتوری در انتخابات را صرفا "شرکت در انتخابات"، همانند سایر مردم عنوان کرد جالب‌تر اینکه این سایت نوشت: "مهندس نیکزاد در گفت و گو با یکی از مقامات عالی رتبه دولت اعلام داشته به هیچ وجه قصد نامزدی در انتخابات را نداشته و منطور از حضور در انتخابات صرفا مشارکت در انتخابات که وظیفه تک تک ایرانیان است بوده است!!!" مشخص است که در ادبیات رسانه‌های دولت منظور از مقامات عالی رتبه‌ی دولت کسی جز احمدی نژاد نیست و این نشان از عدم حمایت احمدی نژاد در صورت احتمال کاندیداتوری نیکزاد دارد. با بازگشت دوباره‌ی الهام این موسس اصلی و عضو شورای مرکزی جبهه‌ی پایداری به دولت، گمانه زنی‌ها برای کاندیداتوری دوباره وی جان گرفت. الهام دوباره به دولت بازگشت و دوباره سخنگوی دولت شد و بلافاصله حکم معاونت نیز از دستان احمدی نژاد دریافت کرد. خیز دوباره الهام این گمانه را تقویت کرد که احمدی نژاد با به دست آوردن دل این دوست قدیمی می‌خواهد بدنه‌ی از هوادارن خود را که بر سر ماجراهایی سرخورده شده بودن، بازگرداند. اما گمانه‌ی اینکه الهام گزینه‌ی دولت است با خیر با دیدار الهام و همسرش با آیت الله مصباح یزدی قوت بیشتری گرفت. به نظر می‌رسد در صورت رد صلاحیت مشایی، برگ دیگر احمد ی نژاد شخصی جز الهام نیست. اما هیچ خبری مبی بر ت یید این گمانه تقویت نشده است و خود الهام که مرد همیشه سخنگوست نیز چیزی بر زبان نرانده! تنها در واکنش به خبر کاندیداتوری خود در حاشیه جلسه هییت وزیران عنوان کرد: دولت جای کار حزبی نیست بلکه محل کار اجرایی و خدمت به مردم است! این در حالی است که در فضای مجازی تلاش هایی برای ایجاد فضای درخواست از الهام برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری رصد شده است. آنچه کاندیداتوری وی را جالب‌تر می‌گرداند حمایت برخی از حامیان جدی جبهه پایداری از کاندیداتوری وی است. اما باید دید که آیا الهام توان اداره کشور با این ساختار اجرایی گسترده را دارد یا نه؟ حمیدرضا حاجی بابای که تا قبل از وزارت نماینده‌ی همدان، کارپرداز و منشی لاریجانی بوده بعد از ظاهر شدن در کسوت وزارت آموزش و پرورش تلاش کرد با ارایه طرح‌های متعدد به دنبال سروسامان دادن به اوضاع آموزش و پرورش کشور باشد، او یکی دیگر از چهره‌های دولت است برای انتخابات اعلام آمادگی کرده و علت آن را احساس تکلیف و درخواست‌های فراوان از سراسر کشور بیان کرده است. حاجی بابایی که از ابتدا می‌دانست که احتمال حمایت دولت و شخص احمدی نژاد از او بسیار بعید است از این رو از همان ابتدا خود را کاندیدای مستقل معرفی کرده است. خبرگزاری فارس خبری منتشر کرده مبنی بر قطعیت حضور حاجی بابایی در انتخابات ریاست جمهوری این خبرگزاری آورده به نقل از یک منبع آگاه(!) در وزارت آموزش و پرورش گفته: درخواست‌ها از وزیر آموزش و پرورش برای کاندیداتوری ریاست‌جمهوری زیاد است و بر اساس شواهد و قراین موجود، حضور وی در انتخابات ریاست‌جمهوری قطعی است.!! هر چند نام وی در رسانه‌ها مطرح شده است اما وی این خبر را نه ت یید و نه رد کرده است. اما در فضای سیاست ایران همه چیز امکان پذیر است حتی زمانی که فردی احتمال حضور خود را رد کند اما دوباره احساس تکلیف کند و به صف کاندیداهای ریاست جمهوری بپیوندند. صالحی هر چند چهره‌ای کم حاشیه و محجوب و نجیب شناخته می‌شود اما در جواب سوال خبرنگار مبنی بر احتمال کاندیداتوری وی در ریاست جمهوری با سوال دیگر پاسخ داد و گفت: "آیا به من می‌آید که کاندیدای ریاست‌جمهوری شوم؟ کاندیداتوری برای ریاست جمهوری لیاقت می‌خواهد!" نا گفته نماند که اگر نامزد اصلی دولت نتواند از سافی شورای نگهبان عبور نماید احتمال رجوع رییس جمهور به صالحی افزایش می‌یابد از آن سو شنیده‌ها حاکی است که احتمال حضور وی در صورت اصرار رییس جمهور افزایش می‌یابد. 6 احمد زاده کار خود را همزمان با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد، با ریاست بر دانشکده‌ی خبر صدا و سیما را شروع کرد و بعد از آن به وزارت کشور نقل مکان کرد و رییس مرکز تحققیات و پژوهش‌های وزارت کشور شد و از آنجا نیز به استانداری فارس منصوب شد. پس از بالا گرفتن اعتراضات به وی در استانداری فارس به ریاست سازمان گردش‌گری و میراث فرهنگی منصوب شد و بعد از مدتی از این سمت استعفا داد. مواضع سیاسی وی از ابتدا تا به حال با چرخش‌ها و اظهارنظرهای ضدو نقیض فراوانی همراه بوده است. وی که در ابتدا از منتقدین جدی مشایی بود پس از مدتی از حلقه‌های نزدیک تیم وی شد و کار تا آنجا پیش رفت که اقدام به انجام نظرسنجی در میان مدیران دولت برای سنجش میزان ارادات به رییس دفتر رییس جمهور کرد و آن را معیاری برای اعطای منصب و پست سیاسی قرار داد. عملکرد او در استان فارس باعث ناراحتی جریان‌ها و شخصیت‌های متدین و مذهبی این استان شد و صدای اعتراض از مصلای نماز جمعه‌ی تهران و از سوی خطیب نماز جمعه یعنی آیت الله شیخ احمد جنتی همو که دبیر شورای نگهبان است بلند شد که این فرد کیست که استاندار فارس شده که هیچ تجربه‌ای ندارد و افراد متعهد و کارآمد را طرد می‌کند! هر چند احمدزاده کرمانی این جوان جویای نام معتقد است که بوی انحراف نمی‌دهد اما در مراسم تودیع و معارفه وی به عنوان رییس جدید سازمان میراث فرهنگی به جای بقایی احمدی نژاد این دو را از یک جنس دانست! 7 شاید بتوان وی را کم حاشیه‌ترین عضو دولت دانست که توانسته در تمامی فرازها و فرودها خود را در کنار احمدی نژاد حفظ کند. فردی که شاید تا آن زمان هیچ اسمی از وی به عنوان کاندیدای دولت در انتخابات مطرح نشده باشد. کسی که با وجود اینکه مشهور به "مغز متفکر" دولت است اما از کم حاشیه‌ترین چهره‌های دولت بوده است. او که از خویشاوندی یکی از مطرح‌ترین چهره‌های اصولگرای منتقد دولت که از قضا از کاندیداهای احتمالی انتخابات آینده هست نیز برخوردار است. مجتبی ثمره هاشمی کسی است که همه این ویژگی‌ها را دارد. هاشمی ثمره هیچ گاه جایگاهش در نزد احمدی نژاد متزلزل نشد و هیچ گاه نقد علنی نسبت به احمدی نژاد اعلام نکرد. هر چند صحبت هایی از جریان انحرافی کناره گرفت و از آنان انتقاد کرد اما هیچ گاه این انتقاد را رسانه‌ای نساخت. همچنین وی هرگز تلاش نکرد جایگاهی متفات‌تر یا بالاتر در دولت پیدا کند، از این رو وی را می‌توان مخفی‌ترین و مبهم‌ترین کاندیدای دولت دانست. که رد صلاحیت وی چندان هم آسان نیست. 8 همچنین برخی رسانه‌های از زریبافان رییس بنیاد شهید، رحیمی معاون اول رییس جمهور، سید حسن موسوی مسیول دفتر رییس جمهور، ابوالحسن فقیه رییس سازمان هلال احمر به عنوان گزینه‌های احتمالی دولت برای انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهم نام می‌برند که خالی از قوت به نظر می‌رسد. منبع: دیدبان
چرا دولت تلاش می‌کند با بازی و غبارآلود کردن فضای انتخابات و با سردرگم کردن جامعه و نخبگان گزینه‌ی خود را معرفی کند؟