به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری ، خداوند با فطرت پاکی که در نهاد انسان قرار داده است، قدرت تشخیص خوبی و بدی را به او عطا کرده و بر مبنای آن مسیر فلاح و رستگاری و همچنین هلاکت و گمراهی را تعیین کرده است. خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم می‌فرماید: "ونفس وما سواها ف لهمها فجورها وتقواها قد فلح من زکاها وقد خاب من دساها سوگند‌به‌نفس و آن‌کس که آن را درست کرد، سپس‌پلیدکاری‌و پرهیزگاری‌اش را به آن الهام کرد، که هرکس آن را پاک کنید، قطعا رستگار شد و هر که آلوده‌اش کرد، قطعا‌ناکام شد." اما سوالی که در اینجا مطرح است این است که با وجود فهم این مطلب که خوبی از بدی جدا شده و مشخص است چرا باز بسیاری به سراغ بدی‌ها می‌روند؟ با نگاه به ماجرای کربلا و شهادت امام حسین علیه‌السلام می‌توان یک جواب کامل به این سوال داد.با وجود اینکه نقل‌های تاریخی از 18 هزار بیعت کننده با مسلم بن عقیل [ 2 ] خبر می‌دهند و در همان ایام در چند نوبت نامه‌های زیادی به سوی امام حسین علیه السلام ارسال شد [ 3 ] که همگی گواه بر درستی، پاکی و برحق بودن امام حسین علیه‌السلام داشتند، اما باز از این تعداد کثیر، جز اندک افراد انگشت‌شماری از کوفه کسی به سپاه سیدالشهداء ملحق نشد. به راستی چرا افرادی که خود را شیعه و پیرو امام می‌دانستند اینچنین رفتاری را با او انجام دادند؟پاسخ را باید در سخن حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام جست آنجا که بیان می‌فرماید: "لیرغب المومن فی لقاء الله محقا فانی لا ری الموت الا الحیاه و لا الحیاه مع الظالمین الا برما ان الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی لسنتهم یحوطونه ما درت معایشهم فاذا محصوا بالبلاء قل الدیانون [ 4 ] باید مومن دل به دیدار پروردگار خود ببندد در حالی که طالب حق است. من مرگ را جز حیات و زندگی نمی‌بینم و زنده ماندن با ستمگران را جز بدبختی نمی‌بینم. مردم بنده دنیایند و دین بر سر زبان‌های آنها آویزان است، آن را می‌چرخانند بر محور زندگی خود، وقتی به وسیله بلا آزمایش شدند دین‌داران کم خواهند بود."هدفی که انسان در زندگی بر می‌گزیند جهت او را نسبت به حق و باطل مشخص می‌کند. اگر هدف انسان از فعالیت‌هایش که می‌تواند فعالیت‌های دینی باشد، هدفی دنیایی باشد، در بزنگاه‌های دفاع از دین، با مشکل مواجه خواهد شد و این دقیقا همان سخنی است که در کلام نورانی حضرت سید الشهداء علیه‌السلام قبل از ورود به کربلا و در مسیر کوفه بیان فرموده‌اند که هدف کوفیان از احاطه دین و دنباله‌روی آن فقط دنیا و معاش در آن است، بنابراین در بزنگاه‌ها کم می‌آورند.ایشان در فراز قبلی به زیبایی هدف‌گذاری اصلی را بیان می‌کند، با وجود آن هدف است که در سخت‌ترین شرایط انسان می‌تواند ثابت‌قدم بماند. هدف اصلی زندگی در دنیا از نگاه امام حسین علیه‌السلام، رسیدن به لقاءالله و کسب رضایت اوست. با وجود این هدف مسیرهای پیش‌روی انسان روشن خواهد شد و انسان با دلی راحت‌تر گام خواهد برداشت. تفاوت یاران عاشورایی سیدالشهداء علیه‌السلام با کوفیانی که به صف ایشان نپیوستند و حتی به صف قاتلان این امام بزرگوار اضافه شدند، در شناخت حق از باطل نبود بلکه در هدفی بود که آن دل در گرو تحققش داشتند. هدف آنها دنیا بود و اگر این دنیاخواهی در کنار امام حسین علیه‌السلام برایشان محقق می‌شد که برایشان نعم‌المطلوب بود اما اگر صحنه به نحوی رقم می‌خورد که با امام حسین علیه‌السلام بودن، آنها را از دنیایشان جدا می‌کرد حتما دنیا را بر همراهی حضرت اباعبدالله علیه‌السلام ترجیح می‌دادند.و این در حالی است که وقتی فرماندار مدینه خواستند از امام حسین برای یزید بیعت بگیرند امام در پاسخ به او فرمود: "انا اهل بیت النبوه و معدن الرساله و مختلف الملایکه و بنا فتح الله و بنا ختم الله و یزید رجل فاسق شارب الخمر قاتل النفس المحرمه معلن بالفسق و مثلی لا یبایع مثله [ 5 ] ما اهل بیت نبوت و معدن رسالت هستیم و خانه ما جایگاه رفت و آمد فرشتگان است، خدا به ما افتتاح و اختتام فرمود، و یزید مردی فاسق و شارب الخمر، و قاتل و خون‌ریز جان‌های محرمه است و شخصی چون من با چون اویی بیعت نکند."بیعت نکردن امام حسین با یزید که فردی فاسق بود گام مهمی در جهت تحقق آن هدف والا به شما می‌رفت اما در سمت مقابل کسی که دنیا را هدف خود قرار داده است، حتی اگر تضمین‌های دقیق و کاملی در این باره به او داده شود، باز هم نمی‌تواند در برنامه‌ریزی خود خلاف آن هدف را دنبال کند. بهترین نمونه در این باره عمر سعد است که امام حسین علیه‌السلام در آخرین دیدار خود با او در شب تاسوعا به عمر سعد نهیب زد و فرمود: "ویلک یابن سعد ما تتقی الله الذی الیه معادک؟ تقاتلنی و نا ابن من علمت؟ ذر هولاء القوم و کن معی، فانه قرب لک الی الله تعالی [ 6 ] وای بر تو، ای پسر سعد، آیا از خدایی که بازگشت تو به سوی اوست، هراس نداری؟ آیا با من می‌جنگی در حالی که می‌دانی من پسر چه کسی هستم؟ این گروه را رها کن و با ما باش که این موجب نزدیکی تو به خداست." به عنوان جمله‌نهایی باید گفت که میدان‌دار ماجرای کربلا در مصاف حق و باطل، اهداف و خواسته‌هایی بود که هر کدام از لشکریان برای تحققش به میدان آمده بودند. * حجت‌الاسلام مصطفی راهی استاد حوزه علمیه قم============ پی‌نوشت: 1 .آیات 7 - 11 سوره شمس 2 .الطبقات الکبری محمد ابن سعد، ج 10 ، ص 458 و 459 ، انتشارات دارالکتب العلمیه ، بیروت، 1418 ه ق 3 .الامامه و السیاسه، ابن قتیبه دینوری، ص 229 ، انتشارات دارال ضواء، بیروت، 1410 ه ق 4 .بحار الانوار، محمد باقر مجلسی، ج 75 ، ص 116 ، انتشارات دار احیاء التراث العربی، بیروت 5 .همان، ج 44 ، ص 324 6 .همان، ج 44 ، ص 388
هدف اصلی زندگی در دنیا از نگاه امام حسین(ع)، رسیدن به لقاءالله و کسب رضایت اوست. با وجود این هدف مسیرهای پیش‌روی انسان روشن خواهد شد و انسان با دلی راحت‌تر گام خواهد برداشت.