به گزارش ،‌تولد و حیات حضرت زهرا (سلام الله علیها) را می‌توان به عنوان پاسخ کوبنده و محکمی دانست بر دهان یاوه‌گویانی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را تنها به دلیل نداشتن فرزند مذکر ابتر می‌خواندند. ایشان که نطفه‌ای آسمانی داشتند و در دامان زنی بزرگ، چون حضرت خدیجه (علیه السلام) پرورش پیدا کرده بودند در سال‌های اولیه‌ی طلوع اسلام بر کرانه‌ی زندگی بشر، که همه دوستان و خویشان، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را تنها گذاشته بودند، پا به پای مادر و در روزهای بعد از مرگ مادر نقش محکم و قوی خود را در یاری رساندن و همراهی و همدلی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن چنان ایفا می‌کردند که از سوی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) لقب ام‌ابیها گرفتند. حضرت زهرا در دوران کودکی خود در چند اتفاق مهم حضور داشتند حضور در خانه در شب لیله‌المبیت در کنار حضرت علی (علیه السلام) و همراهی با رسول خدا در ماجرای شعب ابی‌طالب. اما ایفای نقش بی‌بدیل در کنار پدر مسیله‌ی مهمی است که نباید به راحتی از کنار آن گذشت. ناکامی قریش در بازگرداندن مهاجرین از حبشه به مکه و خطر ایجاد پایگاهی خارج از قدرت سیاسی قریش در آنجا و نیز نفوذ رو به گسترش مسلمانان در بین جوانان قریش در آنجا، آنان را به اتخاذ راه‌حل جدیدی کشاند و آن اندیشه‌ی قتل پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود که با شهامت و قاطعیت ابوطالب، عموی پیامبر، قریش به ناچار راه دیگری را در پیش گرفتند و آن تحریم اقتصادی‌‌اجتماعی پیامبر و یارانش بود که ابوطالب پس از مشورت با پیامبر (صلی الله علیه و آله) تصمیم گرفت برای سهولت در مراقبت از جان ایشان و حفظ تعصبات و همبستگی عشیره‌ای، بنی‌هاشم و بنی‌مطلب را در شعب ابی‌طالب گرد آورد. بر اساس این قرارداد، هر گونه حق دادوستد با بنی‌هاشم و بنی‌مطلب و نیز حق هر گونه وصلت با این خانواده منتفی اعلام شد و تنها در صورتی این معاهده ملغی می‌شد که پیامبر (صلی الله علیه و آله) تسلیم شود. مدت اقامت در شعب، سه سال و شرایط حاکم بر آن بسیار سخت و طاقت‌فرسا بود آن‌چنان که صدای ضجه‌ی کودکان از بیرون شنیده می‌شد. حضرت در طول آن سه سال، از نزدیک رنج و دغدغه‌ی رسول خدا و نگرانی‌های مادر و عموی بزرگوارشان را لمس کردند و در مبارزه علیه ظلم، با پدر خود همراه بودند. مقام معظم رهبری نقش بی‌بدیل حضرت زهرا (سلام الله علیها) در این مقطع را این گونه تشریح می‌کنند: "آن زمان که در شعب ابی‌طالب همه‌ی راه‌های عافیت بر مسلمانان و وجود مقدس نبی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و آله‌و سلم) بسته شده بود نه امکانات زیستی، نه امکانات رفاهی، نه آسودگی خاطر دایم دغدغه‌ی تهاجم دشمنان، دایم خبرهای بد، صدای گریه‌ی کودکان از گرسنگی بلند، انواع ناراحتی‌هایی که در آن دره‌ی خشک وجود داشت و این عده خانواده‌ی مسلمان برای مدت سه سال مجبور به اقامت شده بودند‌‌و چه سختی‌ها کشیدند و همه‌ی این سختی‌ها هم از مبد یکایک این انسان‌ها از کوچک و بزرگ حرکت می‌کرد و روی دوش پیامبر اسلام می‌نشست. چون رهبر بود چون همه به او متکی بودند، همه‌ی دردها را پیش او می‌آوردند، همه‌ی فشارها را او حس می‌کرد‌‌در چنین وضعیت سرشار از سختی و محنت و فشار و ناراحتی ناشی از دعوت در راه خدا و صبر در راه او‌‌اتفاقا در همین ایام جناب ابی‌طالب هم از دنیا می‌رود جناب خدیجه‌ی کبری هم در مدت کوتاهی به رضوان الهی و لقاءالله می‌پیوندد و پیامبر، تنهای تنهاست‌‌فاطمه‌ی زهرا، این دختر چندساله‌‌حالا بنا به اختلاف روایات، پنج‌ساله، شش‌ساله، هفت‌ساله، ده‌ساله‌‌تنها کسی است که پیامبر با این عظمت به او تکیه می‌کند. او مثل مادر از پدر بزرگوار خود پذیرایی می‌کند که این قضیه‌ی فاطمه ام‌ابیها مربوط به اینجاست." (مقام معظم رهبری، 1373 ) حضرت زهرا در مقام همسری تمام آنچه را که از یک زن در همراهی با همسر خود انتظار می‌رود ایفا کرده است آن‌چنان که امیرالمومنین (علیه السلام) در موارد گوناگون، به تمجید از زحمات حضرت زهرا پرداخته‌اند و به وجود ایشان در زندگی خود مباهات کرده‌اند. در جریان شورای شش‌نفره، که خلیفه‌ی دوم برای جانشینی وی تعیین کرده بود، حضرت خطاب به سایر اعضا فرمود: "آیا در بین شما، به جز من کسی هست که همسرش بانوی زنان جهان باشد؟" همگی پاسخ دادند: نه. در جریان سقیفه نیز حضرت ضمن برشمردن فضایل و کمالات خویش و اینکه باید بعد از پیامبر، او رهبری و هدایت جامعه‌ی اسلامی را عهده‌دار شود، خطاب به ابوبکر فرمودند: "تو را به خدا سوگند می‌دهم! آیا آن کس که رسول خدا او را برای همسری دخترش برگزید و فرمود خداوند او را به همسری تو [علی] درآورد من هستم یا تو؟" ابوبکر پاسخ داد: "تو هستی." مقام معظم رهبری عمق اثرگذاری حضرت را در نقش همسری این گونه تبیین می‌کنند: "شما ببینید شوهرداری فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) چگونه بود. در طول ده‌سالی که پیامبر در مدینه حضور داشت، حدود نه سالش حضرت زهرا و حضرت امیرالمومنین (علیهما السلام) با همدیگر زن و شوهر بودند. در این نه سال، جنگ‌های کوچک و بزرگی ذکر کرده‌اند‌‌حدود شصت جنگ اتفاق افتاده‌‌که در اغلب آن‌ها هم امیرالمومنین (علیه‌السلام) بوده است. حالا شما ببینید، او خانمی است که در خانه نشسته و شوهرش مرتب در جبهه است و اگر در جبهه نباشد، جبهه لنگ می‌ماند‌‌این قدر جبهه وابسته‌ی به اوست‌از لحاظ زندگی هم وضع روبه‌راهی ندارند همان چیزهایی که شنیده‌ایم: و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا انما نطعمکم لوجه الله یعنی حقیقتا زندگی فقیرانه‌ی محض داشتند در حالی که دختر رهبری هم هست، دختر پیامبر هم هست، یک نوع احساس مسیولیت هم می‌کند. ببینید انسان چقدر روحیه‌ی قوی می‌خواهد داشته باشد تا بتواند این شوهر را تجهیز کند دل او را از وسوسه اهل و عیال و گرفتاری‌های زندگی خالی کند به او دلگرمی دهد بچه‌ها را به آن خوبی که او تربیت کرده، تربیت کند. حالا شما بگویید امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) امام بودند و طینت امامت داشتند زینب (علیها السلام) که امام نبود. فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) او را در همین مدت نه سال تربیت کرده بود. بعد از پیامبر هم که ایشان مدت زیادی زنده نماند." (مقام معظم رهبری، 1377 ) در حالی که امروزه به دنبال حجم عظیم تبلیغات، طیف وسیعی از زنان در کشور به نقش زن در خانه و خانه‌داری به دیده‌ی تحقیر می‌نگرند و آن را بی‌ارزش و بی‌مقدار به حساب می‌آورند و معتقدند کارهای مهم‌تر زن در محیطی غیر از محیط خانواده و در عرصه‌ی اجتماع تحقق پیدا می‌کند، رهبر انقلاب نقش خانگی را این گونه ارج می‌نهند: "ما این بزرگوار، حضرت فاطمه‌الزهرا (سلام الله علیها) را خواسته‌ایم به عنوان الگو میان خودمان مطرح کنیم. یک زن جوان، یک دختر جوان، که زندگی‌اش زندگی معمولی، لباسش لباس فقرا، کارش در خانه جمع‌وجور کردن بچه‌ها و مدیریت خانه و کدبانویی این خانه‌ی کوچک و دستاس کردن است و آن کوه معرفت و دریای عظیم علم و دانش در وجود اوست." (مقام معظم رهبری، 1383 ) بی‌تردید سرنوشت هر انسانی ریشه در خصلت‌های کسانی دارد که در دوران طفولیت نزدیک‌ترین انسان‌ها به او بوده‌اند. از طرف دیگر، در این دوران، مادر نزدیک‌ترین فرد به انسان است و نقش سازنده‌ی وی در تعیین مسیر زندگی فرزند، انکارناپذیر است. در تعریف ایفای نقش مادری حضرت زهرا (سلام الله علیها) می‌توان اظهار داشت کلام امام (رحمت الله علیه) کامل‌ترین تعریف است: "زنی که در حجره‌ای کوچک و خانه‌ای محقر، انسان‌هایی تربیت کرد که نورشان از بسیط خاک تا آن سوی افلاک و از عالم ملک تا آن سوی ملکوت اعلی می‌درخشید. صلوات و سلام خداوند تعالی بر این حجره‌ی محقری که جلوه‌گاه نور عظمت الهی و پرورشگاه زبدگان اولاد آدم است." (امام خمینی، ص 125 ) اساس تربیت حضرت زهرا (سلام الله علیها) آن‌چنان در جان کودکانش نشسته بود که پس از شهادت ایشان، حضرت زینب با وجود آنکه دختر سه‌ساله‌ای بیش نبودند، اما ت ثیرات آموزه‌های مادر چنان بود که ایشان را به کربلا رساند و ایشان توانست پیغامبر مظلومیت امام زمان خویش باشد. امام خمینی (رحمت الله علیه) در این مورد می‌فرماید: "این خانه‌ی کوچک فاطمه (سلام الله علیها) و این افرادی که در آن خانه تربیت شدند که به حسب عدد، چهار پنج نفر بودند و به حسب واقع، تمام قدرت حق تعالی را تجلی دادند، خدمت‌هایی کردند که ما را و شما را و همه‌ی بشر را به اعجاب درآورده است." (امام خمینی، ص 167 ) ارزش‌های اجتماعی در هر جامعه عبارت است از زنجیره‌ای از بایدها و نبایدها در زمینه‌ی روابط اجتماعی انسان‌ها که در طول زمان‌ها و بنا به مقتضیات اجتماعی هر منطقه، سازمان یافته است و مخالفت کردن با آن‌ها می‌تواند با خشونت و مقاومت کسانی روبه‌رو شود که به این ارزش‌ها پایبند هستند. حضرت زهرا (سلام الله علیها) در جامعه‌ای متولد شد که ارزش‌های اجتماعی در آن جامعه، بر خلاف ارزش‌های انسانی شکل گرفته بود و ایشان در بسیاری از موارد، ناقض ارزش‌های اخلاقی در درون جامعه می‌شد. از سویی دیگر، ایشان با استفاده از ابزار قدرتمند انتقال اطلاعات، به فعالیت در تغییر محور ارزش‌های اجتماعی می‌پرداختند و با حضور فعال خود در عرصه‌ی دانش و کسب بالاترین مرتبه‌ی آن، با به‌کارگیری صحیح روش‌های انتقال اطلاعات، مانند ایراد سخنرانی، خواندن خطابه و . به تغییر محور ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی می‌پرداختند (ستاری، نقش حضرت زهرا، سلام الله علیها، در تغییر محور ارزش‌های اجتماعی). حضرت زهرا (سلام الله علیها) در جامعه‌ای متولد شد که ارزش‌های اجتماعی در آن جامعه، بر خلاف ارزش‌های انسانی شکل گرفته بود و ایشان در بسیاری از موارد، ناقض ارزش‌های اخلاقی در درون جامعه می‌شد. حضرت زهرا با تربیتی که از دامان حضرت خدیجه برگرفته بود و با حمایت و تربیت رسول خدا، شجاعانه در مقابل بدعت‌ها و بی‌اخلاقی‌های جامعه ایستاد. در این شرایط، تغییر سنت‌ها و ارزش‌های جاهلی به طور اعم و سرنوشت زنان به طور اخص مطرح بود. آن حضرت الگوی سنت‌شکنی پیامبر (صلی الله علیه و آله) در بی‌حرمتی و بی‌توجهی به شخصیت دختران و زنان است. در عصری که دختران زنده به گور می‌شوند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) دستانش بوسه‌گاه رسول‌الله است. در حالی که بی‌پسران با داشتن فرزندان دختر ابتر شناخته می‌شوند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) از طرف خداوند لقب کوثر گرفته است. بی‌توجهی و بی‌علاقگی آن حضرت به زرق‌وبرق دنیا و تجملات و ساده‌زیستی آن حضرت (سلام الله علیها) و اصرار پیامبر به آن، از دیگر سنت‌شکنی‌هایی است که زنان عصر حاضر، بیش از هر زمان دیگر، به آن نیازمندند. آن حضرت الگوی سنت‌شکنی پیامبر (صلی الله علیه و آله) در بی‌حرمتی و بی‌توجهی به شخصیت دختران و زنان است. در عصری که دختران زنده به گور می‌شوند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) دستانش بوسه‌گاه رسول‌الله است. عمده‌ترین فعالیت‌های اقتصادی حضرت زهرا، در جهاد اقتصادی آن بانوی بلندمرتبه خلاصه می‌شد و ایشان از امکانات اقتصادی و پشتوانه‌ای که داشتند برای منفعت و سود شخصی خود استفاده نمی‌کردند. از مصادیق جهاد اقتصادی حضرت زهرا می‌توان به پشتوانه قرار دادن دارایی خود برای رفع مشکلات حکومت دینی اشاره کرد و این امری است که قبل از ایشان، مادرشان حضرت خدیجه (سلام الله علیها)، انجام داده بود. حضرت زهرا (سلام الله علیها) چنان برای رفع نیاز حکومت پیامبر (صلی الله علیه و آله) با تمام وجود آماده بود که در موارد متعدد، کسی که برای مشکل اقتصادی خود به پیامبر، یعنی به حاکم جامعه‌ی دینی مراجعه می‌کرد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) خود نمی‌توانستند مشکل او را حل کنند، او را به حضرت زهرا (سلام الله علیها) ارجاع می‌دادند. مهم‌ترین مصداق حضور سیاسی حضرت، در قضیه‌ی ولایت‌مداری آن انسیه حوراء نمایش داده شده است. بررسی رفتارهای آن حضرت در واکنش به غصب ولایت، نشان‌دهنده‌ی بینش عمیق و درک بالای ایشان نسبت به جایگاه ولایت در درون جامعه است. رفتارهای سیاسی بانو بعد از فوت رسول خدا را، که سرآغاز ظلم و تعدی نسبت به ایشان و امام زمانشان بود، می‌توان در قالب‌های زیر مورد توجه قرار داد: 1 . دفاع جانانه از امام زمان خود در روز بیعت گرفتن از حضرت امیر (علیه السلام) 2 . ایراد خطبه در مسجد برای غاصب نشان دادن حکومت وقت 3 . گریه کردن: بنا بر شواهد و مستندات تاریخی، حضرت زهرا برای ابراز نارضایتی از شرایط موجود و البته حکومت وقت به همراه حسنین (علیه السلام) بر سر قبر شهدای احد، مدفن رسول خدا و قبرستان بقیع می‌رفتند و به تشریح ظلم‌های حکومت وقت می‌پرداختند. بنابراین کاملا روشن است که این گریه کردن یک امر طبیعی نبوده است که به صرف ناراحتی و خالی کردن هیجانات روحی اتفاق افتاده باشد، بلکه بیشتر جنبه‌ی افشاگری داشته است. 4 . حضور در مجالس انصار به همراه حضرت امیر (علیه السلام) که به یادآوری ماجرای غدیر خم می‌پرداختند. ابن‌قتیبه مورخ بزرگ می‌نویسد: علی فاطمه را سوار بر مرکب می‌کرد و همراه خود شبانه به مجالس انصار می‌برد تا به دفاع از حق علی (علیه السلام) بپردازد و از آنان یاری بطلبد. 5 . اعلام برایت از خلیفه‌ی وقت: هنگامی که مردم مدینه گروه گروه به عیادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) می‌شتافتند، مدعیان خلافت نیز برای آنکه در معرض اتهام افکار عمومی قرار نگیرند، درخواست ملاقات و عیادت می‌کردند و حضرت زهرا (سلام الله علیها) دیدار با آن دو را منوط به اجازه‌ی حضرت امیرالمومنین کردند و در آن جلسه اظهار داشتند که ابوبکر به او ستم کرده است و نزد رسول خدا از او شکایت می کند و با این شیوه نارضایتی خود را از حکومت وقت نشان دادند. 6 . وصیت‌نامه‌ی حضرت که آخرین حرکت سیاسی آن حضرت بود. حضرت زهرا به خوبی می‌دانستند که صحابه‌ی دیروز و حیله‌گران امروز، قصد دارند با شرکت در مراسم تدفین ایشان، برای خود مشروعیت سیاسی و اجتماعی کسب نمایند. از این رو، با این حرکت سیاسی خود مبنی بر تدفین شبانه و مخفی بودن قبرشان، به همگان فرمودند که اجرای اسلام واقعی و ناب محمدی، بدون حکومت اسلامی و البته با حکومتی که بر پایه‌ی ظلم و جور بنا شده باشد، امکان‌پذیر نیست و مسند حکومت اسلامی برازنده‌ی غاصبان بی‌سیاست و منحرفان از خط رهبری و امامت نیست. در واقع حضرت با این وصیت، هم نسبت به جور و ظلم حکومت وقت واکنش نشان دادند و هم گله‌مندی و نارضایتی خود را نسبت به مردم زمانه‌ی خویش ابراز کردند. منبع: پایگاه خبری برهان
خبرگزاری تسنیم : از مصادیق جهاد اقتصادی حضرت زهرا می‌توان به پشتوانه قرار دادن دارایی خود برای رفع مشکلات حکومت دینی اشاره کرد.