به گزارش ، عبدالله جاسبی در ابتدای این برنامه با اشاره به شروع به کار گروه بی نام گفت: این گروه که اعضای آن از همه نیروهای مسلح قبل از انقلاب بودند از سال 1341 شروع به فعالیت کرد اما تدوین مرامنامه و عضوگیری آن به آواخر دهه 40 باز می‌گردد.وی در ادامه درباره زمینه‌های شکل گیری گروه بی نام اظهار داشت: از سال 41 ما در هییت‌های مذهبی شرکت می‌کردیم و خیلی فعال بودیم. همزمان با این کار مدرسه‌ای در میدان شوشو به نام مدرسه مهدیه ثبت نام می‌کرد که من با چند تن از دوستان رفتیم ثبت نام کردیم و حدود یکسال جامع المقدمات می‌خواندیم.جاسبی ادامه داد: بعد از 15 خرداد هییت‌ها هم فعال و هم سیاسی شده بودند. در این بین اتفاقی افتاد. یکی از دوستان ما گفت هییت خیلی مدرنی تشکیل شده است و ما هم به این هییت رفتیم. اولا دیدیم نام این هییت آیین محمد است. به داخل جلسه رفتیم دیدیم اینها روی صندلی می‌نشینند و وقتی برنامه اجرا می‌شد دیدیم همه کروات زده هستند و آخرش نوبت به سخنرانی رسید. فردی به نام ناصر رحیمی سخنرانی کرد و ما میخ کوب شدیم.رییس اسبق دانشگاه آزاد عنوان کرد: با این هییت تماس گرفتیم و قرار شد هفته‌ای یک بار منزل آقای رحیمی برویم و کلاسی تحت عنوان درس زندکی برپا شد. نکات عمده این جلسه این بود که می‌خواستند مسایل اخلاقی را دنبال کنند.جاسبی با اشاره به افراد شرکت کننده در این جلسات عنوان کرد: یکی ازاعضای این گروه مهندس حاج سید جوادی بود. دیگری مهندس محمد خانی بود، مهندس دانشیان و دکتر تبریزی و چند نفر دیگر هم از اعضای این جلسه بودند.وی تصریح کرد: آقای رحیمی آن زمان تازه نظامی شده بودند. ما در آن جلسه با یکی از دوستان آقای رحیمی به نام نامجو آشنا شدیم که همین شهید نامجو معروف است و بعدا یکی از اعضای این سازمان شد. ایشان آدم مذهبی نبود و بعدا که در جلسات آقای رحیمی شرکت کرد و همان کاری شمس تبریزی با مولانا کرد رحیمی با نامجو کرد.جاسبی با بیان اینکه رحیمی سابقه عضویت در انجمن حجتیه داشت گفت: بعد ما جلساتی تشکیل دادیم. من با شهید آیت ارتباط داشتم و کم کم اعضای جدید به این جلسات اضافه می‌شدند. در این جلسات بحث‌های خیلی جالبی شد و ما نتیجه گرفتیم که باید به سمت به یک تشکیلات سیاسی برویم. در آن زمان هم هنوز چریک‌های فدایی خلق و سازمان مجاهدین تشکیل نشده بودند.رییس اسبق دانشگاه آزاد مطرح کرد: یکی از کسانی که در جلسات ما بود علی باکری بود که بعدا عضو مجاهدین خلق شد البته ایشان انسان متدینی بود و نظرات خوبی هم داشت. جلسه‌ای که ما داشتیم. سال 47 ما به این نتیجه رسیدیم که خارج از این جلسه با شهید عباسپور و شهید آیت جلساتی تشکیل دهیم به صورت مخفی. حالا با اضافه شدن نامجو به این جمع 4 نفر شده بودیم.جاسبی افزود: وقتی کار نگارش مرامنامه را شروع کردیم شهید باید به سوییس می‌رفت و نتوانست در این برنامه شرکت فعال داشته باشد. برای شهید نامجو هم که نظامی بود نگران بودیم و لذا گفتیم نمی‌خواهد تو در این جلسات شرکت کنی. به این ترتیب من و شهید آیت کار تدوین مرامنامه را شروع کردیم و زحمات زیادی برای این کار کشیدیم.وی گفت: ما برای تدوین این مرامنامه مانیفست احزاب مختلف در جهان را می‌خواندیم. این گروه نامی نداشت و زمانیکه که می‌خواستند کتاب این گروه را منتشر کنند من نام آنرا بی نام گذاشتم. این اقدام هم بدلیل رعایت حفاطت اطلاعات بود و اگر در آن زمان بویی از نفوذ ما در گارد جاویدان می‌بردند تمام ما را اعدام می‌کردند.جاسبی به بیان اینکه من هیچوقت فداکاری محمدرضا رحیمی را فراموش نمی‌کنم عنوان کرد: ناصر رحیمی در اثر یک بیماری ناشناخته درگذشت. در مراسم ترحیم ایشان با محمد رضا رحیمی آشنا شدیم و فهمیدیم وی شهید نامجو را می‌شناسد. بعد دیدیم محمدرضا رحیمی انسان مخلصی است. بعد از ختم ناصر رحیمی یارگیری ما شدیدتر شد و ما محمدرضا رحیمی را جذب کردیم.رییس اسبق دانشگاه آزاد درباره مرامنامه گروه بی نام گفت: ما برای تدوین این مرامنامه دو سال وقت گذاشتیم و یک مرامنامه 14 بندی تدوین کردیم که اگر الان هم آنرا بخوانید کهنه نشده است. در این مرامنامه راجع به اسراییل، آمریکا، اسلام و حتی انسان صحبت به میان آمده است.وی اظهار داشت: ما گفتیم برای یارگیری بهترین زمینه ما هییت‌های مذهبی است. ما بخاطر حضور شهید نامجو و محمد رضا رحیمی گفتیم باید شاخه نظامی داشته باشیم و این موضوع را به عهده ابن دونفر گذاشتیم البته مهندس شکرریز هم به آنها کمک می‌کرد. ما یک تشکیلات بسیار آهنین از نظر اطلاعاتی درست کرده بودیم و دو سه مورد دستگیری هم که پیش آمد چیزی لو نرفت.وی افزود: یکی از چیزهایی که ما آموزش داده بودیم این بود که با هر حیله‌ای که بلد هستید نباید چیزی را بپذیرید. یکی دیگر از کارهایی که می‌کردیم این بود که کتابهای مدنطرمان را به دستفروش‌ها می‌دادیم و می‌گفتیم این را برای ما بفروش ودرصدی هم خودت بردار آنوقت به اعضا می‌گفتیم این کتاب را از فلان دستفروش بخرید.جاسبی ادامه داد: ما موقعی افراد را دعوت می‌کردیم که مطمین شویم بپذیرد. البته ما خیلی‌ها را عوض نکردیم و در حد سمپات نگهداشتیم تا برای ما خطری نداشته باشند.رییس اسبق دانشگاه آزاد درباره رعایت حفاظت اطلاعات و نفوذ در گارد شاهنشاهی در گروه بی نام عنوان کرد: شهیدان اقارب پرست و کلاهدوز با هم فامیل بودند. هر دو عضو تشکیلات ما بودند و هیچکدام از عضویت دیگری خبر نداشتند. وقتی که اینها عضو شدند شهید نامجو گفت ما نیروهای متدین را شناسایی و جذب می‌کنیم. یکی از جاهایی که ما برای نفوذ مدنظر داشتیم گارد شاهنشاهی بود تا دسترسی به شاه داشته باشیم.دو بار شهید کلاهدوز و طوطیایی گفتند ما قدرت این را داریم تا شاه را ترور کنیم. البته ما مخالفت کردیم زیرا می‌دانستیم آمریکا بر ارتش مسلط است و بلافاصله فرد دیگری را بجای شاه منصوب کرده و همه را سرکوب می‌کند.وی ادامه داد: ما سراغ بحث‌های چریکی رفتیم و این موضوع را مطالعه کردیم. بعد دیدیم مبارزات چریکی دیگر کارایی ندارد زیرا بعد از الجزایر و کوبا دیگر این چنین پیروزی بدست نیامد. ما تشخیص دادیم بالاخره زمان انفجار مردم فرا میرسد و در آن زمان ما باید با کمک عناصری که در ارتش داریم به کمک قیام کنندگان بپیوندیم.رییس اسبق دانشگاه آزاد اظهار داشت: در روزی که اعلام شد فردا حکومت نظامی است، یکی از دوستان نقل کرد که آیت الله طالقانی بعد از اینکه امام پیام داد مردم حکومت نظامی را بشکنند به ایشان پیام داد که این کار درست نیست امام گفته بود همان حرفی که زدم درست است. یکی از کسانیکه که اطلاعات را به امام داد همین آقای رضا رحیمی بود که با آقای ناطق صحبت کرده بود و آقای ناطق هم ایشان را نزد امام برده بود و رحیمی به امام گفته بود که اینها می‌خواهند حکومت نظامی بکنند و نباید این کار انجام شود.جاسبی گفت: روزی که قرار بود اینها حکومت نظامی کنند قرار بود با تانک بیایند به هوانیروز آنجا را تسخیر کنند و بعد هم مردم را بکشند کار را یکسره کنند این کار را هم قرار بود گارد جاویدان انجام دهد. شهید کلاهدوز آن روز با مذاکراتی که با نامجو می‌کند تصمیم می‌گیرد تانک‌ها را از کار بیندازد و تا صبح این کار را می‌کند و صبح که تانک‌ها به میدان می‌آیند کارایی نداشتند.وی درباره سابقه فعالیت اعضای این گروه در ساواک گفت: در مورد ارتش نفراتی را داشتیم. مثلا سرهنگ کتیبه فردی بود که با توصیه ما به اطلاعات ارتش رفت. اما درباره ساواک چنین چیزی نداشتیم چون کسی حاضر نبود به ساواک برود.جاسبی در پایان گفت: انقلاب اسلامی اقیانوس بزرگی بود که از ده‌ها هزار رود تشکیل شده بود و گروه بی نام هم یکی از این رودخانه‌ها بوده است و همه تلاش این بود که مردم یکپارچه شوند. همه اینها هم کار خدا بود و ما فرضمان این بود که تا سه نسل باید قربانی شویم تا حکومت اسلامی تشکیل شود اما با لطف خدا پیروزی انقلاب به دو دهه هم نکشید.
رییس اسبق دانشگاه آزاد اسلامی گفت: انقلاب اسلامی اقیانوس بزرگی بود که از ده‌ها هزار رود تشکیل شده بود و گروه بی نام هم یکی از این رودخانه‌ها بوده است و همه تلاش این بود که مردم یکپارچه شوند.