به گزارش خبرنگار فرهنگی، "حر‌بن یزید ریاحی" از نژاد قبیله تمیم است. وی از خاندان حر است که در زمان جاهلیت و در دوره اسلام از بزرگان بودند. حر که از بزرگان و جنگ آوران شهر کوفه بود، از قادسیه م مور شد همراه با سپاهش جلوی کاروان امام حسین (ع) را بگیرد که سرنوشت چیز دیگری برای او رقم زد. این نکته در رفتار جناب "حر" بسیار حایز اهمیت است که در طول مدتی که امام حسین علیه السلام را مشایعت می کرد تا مانع ورود حضرت به کوفه شود، یک مورد هم نسبت به ایشان جسارت به خرج نداد و معلوم بود که او دارای طینتی پاک و فطرتی زلال است که نیاز به مقداری تلنگر از جانب خلیفهالله دارد تا به لشکر حق بپیوندد. حر در طی مدتی که پا به پای کاروان حسینی حرکت می کرد، مدام شیفته رفتار و اخلاقیات حضرت می شد تا جایی که در مکانی همراه با سپاهش پس از اذن امام (ع) پشت سر ایشان و سایر کاروانیان نماز خواند. (کوفی، ابن اعثم، الفتوح، ج 5 ، ص 79 ). بال خره ماجرای حر و کاروان حسینی به کربلا ختم شد، در جایی که امام حسین علیه السلام شروع به سخنرانی کرد.امام حمد و ثنای خدا را به‌بهترین طرزی که ویژه مقام آن حضرت بود به‌جای آورده و بر رسول خدا و ملایک و پیغمبران درود فرستاد و چنان سخن ایراد کرد که هیچ‌کسی پیش از او و پس از او در چنین مقامی بدان بلاغت قفل از دهان نگشود. فرمود:"؟" فانظروا من نا ثم ارجعوا الی نفسکم و عاتبوها فانظروا هل یصلح لکم قتلی و انتهاک حرمتی لست ابن بنت نبیکم و ابن وصیه و ابن عمه و ول المومنین المصدق لرسول الله بما جاء به من عند ربه و لیس حمزه سید الشهداء عمی و لیس جعفر الطیار فی الجنه بجناحین عمی و لم یبلغکم ما قال رسول الله لی و ل خی هذان سیدا شباب هل الجنه"".فان صدقتمونی بما قول و هو الحق و الله ما تعمدت کذبا منذ علمت ن الله یمقت علیه هله و ان کذبتمونی فان فیکم من لو س لتموه عن ذلک خبرکم سلوا جابر بن عبد الله ال نصاری و با سعید الخدری و سهل بن سعد الساعدی و زید بن رقم و نس بن مالک یخبروکم نهم سمعوا هذه المقاله من رسول الله ص لی و ل خی ما فی هذا حاجز لکم عن سفک دمی شمر ملعون گفت "من خدا را با شک و تردید عبادت کرده باشم اگر بدانم که تو چه می‌گویی!"، حبیب‌بن مظاهر به‌پاسخ او گفت "به‌خدا من چنان می‌بینم که تو با 70 شک و تردید خدا را عبادت می‌کنی و من گواهم اینکه می‌گویی نمی‌دانم چه می‌گوید حق همین است، زیرا قلب تو سیاه و مهر شده است".امام حسین علیه‌السلام پس از این باز قفل خاموشی برداشته، فرمود ""، هیچ کس پاسخ نداد.آنگاه امام حسین، شبث‌بن ربعی و حجاربن ابجر و قیس‌بن اشعث و یزیدبن حارث را مخاطب ساخته فرمود "".قیس پاسخ داد ما از این حرفها اطلاعی نداریم و همین قدر می‌دانیم باید زیر بار حکم پسرعم خود درآیی و او حتما با تو به‌نحوی که دوست می‌داری رفتار می‌کند.امام فرمود "." و الله لا عطیکم بیدی اعطاء الذلیل و لا فر فرار العبید ثم نادی عوذ .آنگاه مرکب خود را خوابانیده به عقبه‌بن سمعان دستور داد ناقه‌اش را پابند زد (این عمل حاکی از آنست که "ما سر نزاع با شما نداریم").حر ریاحی که متوجه شد کوفیان عزیمت جدال با آن حضرت را دارند از عمر سعد پرسید "آیا با این مرد نبرد خواهی کرد؟"، گفت بله، به‌خدا سوگند، نبرد سختی کنم که کمترین درجه آن پریدن دست و سرها باشد. پرسید "آیا از آنچه بیان فرمود عبرت نگرفتید و پی به مقام او نبردید؟"، پاسخ داد اگر کار به‌دست من بود چنان است که تو در نظر گرفته‌ای لیکن پسر زیاد نمی‌گذارد خواسته من عملی شود.انتهای‌پیام/
حر ریاحی که متوجه شد کوفیان عزیمت جدال با آن حضرت را دارند از عمر سعد پرسید "آیا با این مرد نبرد خواهی کرد؟"، گفت بله، به‌خدا سوگند، نبرد سختی کنم که کمترین درجه آن پریدن دست و سرها باشد.