به گزارش خبرنگار فرهنگی ، ایام سوگواری امام حسین(ع) و یاران باوفای ایشان از راه رسیده است فرصتی که دل های عاشق را هوایی می کند و عاشقان با یکرنگی و بدون ادعا تلاش می کنند در این ایام توشه ای برای آخرت خود بردارند بر همین اساس خیلی ها با حضور در مراسم عزاداری این امام بزرگوار مسیر زندگی‌شان تغییر می کند و با توسل به اهل‌بیت(ع) راهی نو برای زندگی بهتر پیدا می کنند این‌گونه است که در روایات و سیره حضرات معصومین(ع) نیز ت کید فراوانی بر عزاداری شده است چراکه این مراسم را رمز بقای تشیع و یکی از جلوه‌های روشن محبت و پیوند مردم با اهل‌بیت پیامبر اسلام(ص) می دانند.در این میان مداحی یک هنر مذهبی است که در فرهنگ شیعه جایگاهی والا و مخاطبانی فراوان دارد و شعر‌های مداحی اگر از محتوای عالی و شیوایی ادبی برخوردار باشد می تواند بسیار ت ثیرگذار و فرهنگ ساز باشد چرا که به‌واسطه مداحی دل ها متوجه اهل‌بیت(ع) می شود و عشق ها و احساس ها برانگیخته می شود از این رهگذر پایه های اعتقادات دینی و باور‌های مردم نیز استحکام پیدا می کند و پیوند معنوی و عاطفی شیعیان با خاندان عصمت و طهارت قوی تر و عمیق ترمی شود.در ادامه گفت‌وگوی تسنیم با "شهروز حبیبی اردبیلی"، مداح سرشناس اهل‌بیت(ع) را مشاهده می‌کنید.هر دو سبک، حول محور محبت اهل‌بیت(ع) شکل گرفته‌اند. زبان و گویش در کل اقوام ایران، شیرینی و نمکی دارد که اگر بخواهیم راحت‌تر آن را تحلیل کنیم، هر کدام سختی‌های خودش را هم دارد اما به هر حال عزاداری ترکی از چند فاکتور اساسی برخوردار است اولین آن، اخلاص است که مداح باید در همه امور رعایت کند و دومین مولفه، داشتن صدای خوب است. یک خاطره در این باره تعریف می‌کنم که به این سوال شما مربوط است. یکی از آقایان فارسی‌زبان را برای اجرای مراسمی به اردبیل دعوت کردم، گفت: "آیا اجرایم مورد قبول مستمع آذری‌زبان خواهد بود؟"، گفتم: "این چه حرفی است که می‌زنید شما آنجا طرفدار زیاد دارید". گفت: "مس له‌این است که مداح فارسی‌زبان اگر به بالاترین حجم صدایش برسد، گویا تازه به پایین‌ترین حجم صدای یک مداح آذری رسیده است و همین موضوع، انتظارات مستمع آذری را بالا برده است که هرکسی نمی‌تواند مقابل این مستمع بخواند."مداح ترکی آذری باید این پتانسیل را در حنجره‌اش داشته باشد و همچنین از لحاظ شعر هم سلیقه‌های مداحی ترکی مورد توجه است، برخی از آقایان، شعر را همانند یک خبر می‌خوانند مثلا استاد موذن‌زاده وقتی اشعار را به‌صورت خبر می‌خواند، انگار شما پای یک فیلم سینمایی و یا یک سریال نشسته‌اید، در مداحی فارسی من این را ندیدم. مداحان فارسی‌زبان اغلب روضه و سبک خاصی می‌خوانند و تمام می‌شود اما در مداحی ترکی آذری این‌گونه نیست شما به‌خصوص در مراسمات مهمی همچون طشت‌گذاری باید اشعار ناب و ویژه‌ای بخوانید تا بتوانید از مستمع، اشک بگیرید.در مراسم سیاه‌پوشان فارس‌زبان‌ها مدام دیده‌ام که از اشعار تکراری استفاده می‌کنند اما در مجلس آذری‌ها، مداح موظف است که یک شعر جدید بخواند، شعری که پیام داشته باشد و به مسایل روز هم بپردازد مثلا زمانی که داعش در سوریه، جنایت‌می‌کرد، مداحان آذری در ابتدای اشعارشان به این مس له می‌پرداختند و به‌شکل نامحسوس که تبحر شاعر است ماجرا را به ماجرای کربلا پیوند می‌دادند مثلا در ماجرای شهادت سردار سلیمانی از مظلومیت و رشادت سردار شروع می‌کردند و به سردار کربلا حضرت اباالفضل العباس(ع) می‌رساندند.بله به این شکل تربیت شده‌اند. فوندانسیون اصلی مداحی، شعر است. شما باید مداحی‌ات سه ویژگی اصلی داشته باشد در وهله اول باید پیام روز داشته باشد، دوم اینکه پیام روز را برساند و سوم اینکه با اقتدار و هیجانی بخواند و اجرایش قوی باشد که مخاطب هم از شعر و هنر مداح لذت ببرد. استاد موذن‌زاده مصداق بارز همه آنها بود.من بارها این را عرض کرده‌ام که استاد موذن‌زاده یک مکتب است واقعا جای ت سف دارد که به ابعاد مختلف شخصیتی و فنی مرحوم استاد موذن‌زاده پرداخته نمی‌شود. چندین سال است که در مناسبت‌های خاص و به‌صورت‌گذرا به‌سراغ مرحوم موذن‌زاده می‌روند. به‌نظرم مرحوم موذن‌زاده این ویژگی و پتانسیل را دارد که برنامه‌ای برای شخصیت ایشان تولید شود و کارشناسان درباره ایشان تحلیل کنند. نسل جدید باید استاد موذن‌زاده را بشناسد.استاد موذن‌زاده یک‌ساعت و نیم برنامه اجرا می‌کرد، بدون اینکه تن صدایش بالا و پایین شود و ذره‌ای فالش بخواند. ادای کلام و تلفیق‌های به‌جا و تلفیق شعر و موسیقی از ویژگی‌های مرحوم موذن‌زاده است، واقعا به رویکرد رسانه‌ها نسبت به معرفی مفاخر دینی انتقاد دارم. من بعضی اوقات می‌بینم هزینه‌هایی می‌کنند مثل برگزاری "جشنواره آش" که از بیت‌المال برای برگزاری آن هزینه می‌شود اما برای معرفی مفاخر دینی و مذهبی هیچ اقبالی نمی‌شود، آقای موذن‌زاده در تاریخ تکرار نمی‌شود، تجربه نشان می‌دهد این شخصیت‌ها یک بار به دنیا می‌آیند.مرحوم پدرم از ذاکران امام حسین(ع) بودند، از همان زمان، صوت و فیلم‌های مرحوم استاد را برایم تهیه می‌کردند. جایگاه مرحوم استاد در خانه‌مان ویژه بود. از همان دوران به صدای ایشان علاقه‌مند شدم. شاید شش هفت ساله بودم که کارهایشان را می‌خواندم و آرزو داشتم ایشان را ببینم. موقعی که سال 1371 به تهران آمدیم به‌تدریج با استاد ارتباط گرفتم و به جلساتش رفتم و تا سال 1375 که به اردبیل بازگشتیم، ارتباط بیشتر شد و طوری بود که هر روز به زیارت ایشان می‌رفتم، بسیار حرفه‌ای از تصانیف مختلف در سبک‌هایش استفاده می‌کرد. من خاطره‌ای را برای شما تعریف می‌کنم. شعر مشهور استاد موذن‌زاده "زینب، زینب" را که همه شنیده‌اند، من به آقای رضا رویگری گفتم که "می‌دانید این اثر ماندگار برگرفته از "ایران، ایران" شما است" ایشان تعجب کرده بود که چه با ظرافت این سبک را ساخته است که نمی‌توان به‌راحتی تشخیص داد.استاد موذن‌زاده همواره شاگردان و اطرافیان را توصیه به اخلاص و نماز و به‌ویژه نماز اول وقت می‌کرد، دایما توصیه می‌کرد که "مداحی مستحب است، شما باید مراقب نماز اول وقت‌تان باشید."، در ماجرای مداحی نیز ت کید داشت که مداح باید ردیف‌های آوازی را بداند. قطعا ایشان می‌توانند یک شخصیت مثال‌زدنی در جهان اسلام و عالم تشیع باشند.یک سری اتاق فکرهایی وجود دارد که علیه اسلام کار می‌کنند طبیعتا هییت‌ها و تشکیلات مذهبی، جریان‌سازند. انقلاب اسلامی نیز ریشه‌اش در جریان امام حسین(ع) است و امام راحل(ره) هم که فرمود "این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است"، طبیعتا دشمن یک سال برنامه‌ریزی می‌کند تا این جریان را تضعیف کند. شما ببینید که در بحث عراق و ایران چقدر تفرقه انداخته‌اند تا این دو ملت شیعه را به جان یکدیگر بیندازند، اما بساط اربعین نقشه آنها را نقش بر آب کرده و محبت امام حسین(ع) دل این دو ملت و همه ملل اسلامی را با یکدیگر پیوند زده است. دشمن راه به جایی نخواهد برد و هرچقدر هم مخالفت کند، نمی‌تواند این جریان را خاموش کند. بحث اصلی ما اتفاقا سمت‌وسوی دشمن نیست بلکه کم‌کاری خودمان است، کارهایی که من مداح انجام می‌دهم، ضربه‌اش خیلی بیشتر از اتاق فکری است که دشمن ایجاد کرده است. باید خیلی مواظب باشیم، در بیان‌مان خیلی نکته‌سنج باشیم و موشکافانه و با ظرافت به مسایل بپردازیم.در مواجهه با مسایل مختلف اگر از فرمایشات رهبری پیروی کنیم به سعادت خواهیم رسید، وگرنه فلان کانال ماهواره‌ای به‌ظاهر شیعه چیزهایی پخش می‌کند که فردا جریان داعش از دل آن بیرون می‌آید. اختلافاتی که میان اهل‌سنت و شیعیان گاهی زده می‌شود، ریشه در همین تفکراتی دارد که دشمن هدایتگرش است. ما در کشورمان، دموکراسی دینی را بنا نهاده‌ایم. اهل‌سنت در ایران اسلامی برای خودشان ، اذان اختصاصی دارند و مناسک دینی خود را اجرا می‌کنند. همه این اتفاقات در گروی دموکراسی دینی رقم می‌خورد.جایگاه مداحی ت ثیرگذار است و همه این را می‌دانند، مداح باید در رفتار و گفتارش، رضایت خداوند و امام حسین(ع) را در نظر بگیرد، بزرگی می‌گفت "ما باید خودمان را خرج امام حسین(ع) کنیم نه امام حسین(ع) را خرج خودمان"، و این خیلی مهم است.هییتی‌ها همواره در جریان مواسات و همدلی پیش‌قدم بوده‌اند اما امسال اتفاقی که رقم خورده این است که زحمات آنها نمایانگر شده است. در جریان عزاداری محرم نیز قطعا باید مطابق با قانون جلو برویم و قانون هرچه تصمیم گرفت ما نیز پیروی کنیم. اگر قرار باشد مراسم عزاداری با حفظ پروتکل‌ها برگزار شود که حرفی نیست اما اگر چنانچه محدودیت‌هایی به‌وجود آمد، کمترین کار این است که همه شهر را سیاه‌پوش کنیم چراکه بالآخره این پیام باید به گوش همگان برسد. محرم فقط هم بحث عزاداری نیست ما پیام مکتب سید‌الشهدا را به گوش عالمیان خواهیم رساند، کنار آن، کمک به مستمندان و طبقات محروم جامعه باید در محرم به اوج خود برسد.سفرهای زیادی به کشورهای اروپایی داشته‌ام که تمام آنها به‌برکت امام حسین(ع) رقم خورده است. تقریبا 10 سال پیش بود که نماهنگی مربوط به حضرت علی اصغر(ع) منتشر شد و سی‌دی آن را برای شیعیان آلمان فرستادم. بازخورد خیلی زیادی میان شیعیان به‌ویژه شیعیان اروپایی داشت. حدود پنجاه میلیون نفر از این نماهنگ بازدید کردند، چند کلیپ از آن ساخته شد. آن موقع فضای رسانه‌ای و امکانات تصویری به این شکل امروز نبود. این اثر برکاتی داشت از جمله اینکه یک دانشجوی وهابی به‌واسطه این نماهنگ، شیعه شد. این دانشجو به‌واسطه یکی از دوستان هم‌کلاسی‌اش، این نماهنگ را مشاهده می‌کند و مجذوب آهنگ و ملودی‌اش می‌شود. از دوست خود درباره شخصیت حضرت علی اصغر(ع) سوال می‌کند و او درباره مظلومیت ایشان توضیح می‌دهد. دانشجوی وهابی می‌گوید که "یک انسان چطور می‌تواند به حدی از قساوت برسد که به طفل 6 ماهه هم رحم نکند؟!"، همین مسیله حالش را دگرگون می‌کند و مکتب شیعه را برای همیشه انتخاب می‌کند.قطعا ما ترک‌ها و به‌ویژه اردبیلی‌ها به حضرت اباالفضل(ع) ارادت ویژه داریم و شجاعت و قهرمانی حضرت اباالفضل(ع) برای ما از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. دشت کربلا، یک گلستان است آدم به هر طرف که نگاه می‌کند واقعا شخصیت‌های ویژه‌ای مشاهده می‌کند که هر کدامشان اقیانوسی از معرفت و مقام‌اند. چند شخصیت در کربلا وجود دارند که واقعا مصایب‌شان دردناک است. روضه طفلان مسلم برای من دردناک است و حضرت رقیه(س) و راه شام نیز مصایب دردناکی دارند.من دهه هفتاد کلاس آواز می‌رفتم، خیلی تلاش کردند من را به مسیر خوانندگی بیاورند. خوانندگی هم جایگاه خودش را دارد و خیلی قابل احترام است اما بالآخره پوست و گوشتم با تشکیلات سید‌الشهدا(ع) عجین شده است و اگر خدا بخواهد تا پایان عمرم هم در این مسیر خواهم ماند.
جایگاه مداحی ت ثیرگذار است و همه این را می‌دانند، مداح باید در رفتار و گفتارش، رضایت خداوند و امام حسین(ع) را در نظر بگیرد. بزرگی می‌گفت :"ما باید خودمان را خرج امام حسین(ع) کنیم نه امام حسین(ع) را خرج خودمان"، و این خیلی مهم است.