به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مراسم رونمایی از کتاب " روزنگاشت‌هایی درباره ادبیات پس از انقلاب" اثر محمدرضا سرشار با حضور این نویسنده در غرفه مرکز اسناد انقلاب اسلامی در نمایشگاه کتاب تهران برگزار شد. محمدرضا سرشار در ابتدای این نشست با بیان این مطلب که کار اصلی من در ابتدا داستان‌نویسی بود، گفت: از نیمه‌های دهه 60 بنا به ضرورت‌هایی به توصیه برخی از دوستان اهل قلم به حوزه نقد وارد شدم. اولین کسی که در این زمینه این توصیه را به من داشت شخصی بود که خودش اکنون از ادبیات انقلاب خارج شده و معتقد به هیچ دینی هم نیست. وی افزود: کار به گونه‌ای پیش رفت که سالها غیر از نقد و پژوهش ادبی به‌ندرت در حوزه داستان کار کرده‌ام . سرشار با اشاره به این مطلب که امروزه خبرنگاران در مصاحبه‌های خود موضوعاتی را مدنظر قرار می‌دهند که هر یک می‌تواند محور تالیف مقاله‌ای بلند باشند، گفت: من انبوهی از این مقاله‌ها را که در قالب گفت‌وگو به شکل شفاهی مطرح شده دارم که تعدادی از آنها را گزینش و برای انتشار در اختیار مرکز اسناد انقلاب قرار دادم.بخشی از مطالب، یادداشت‌های من بود و بخشی مقاله‌ها و پژوهش‌هایی است که مستقل انجام داده‌ام که روزنگاشت‌ها این مقاله‌ها را دربر‌می‌گیرد. این نویسنده کتاب را دنباله کتاب " جنگ سلطه و رسالت هنرمندان " دانست و گفت:‌مقاله‌های بسیار دیگری در قالب مصاحبه در اختیار دارم که امیدوارم ناشران خطرپذیری انتخاب شده تا در زمان حیاتم این مقاله‌ها منتشر شود چرا که قطعا پس از مرگم منتشر خواهد شد. وی در اشاره به مقالات منتشره در این اثر گفت: مقاله "درباره روشنفکران و هنرمندان" در دهه 60 برای نخستین بار در مجله سوره که در آن زمان شهید آوینی سردبیر آن بود منتشر شد و در آن بررسی کرده‌ام که لزوما‌همه هنرمندان روشن فکر نیستند. در کشور ما از ابتدای مشروطیت هنرمندان، نویسندگان وشاعران خود را به عنوان روشنفکر به مردم قالب کرده‌اند بنابراین در هر اتفاقی به سراغ هنرمندان می‌روند و از آنها سوال می‌پرسند برای مثال در زمان انتخابات تلویزیون از فیلمسازان می‌پرسد کدام کاندید را به عنوان ریاست جمهوری انتخاب خواهند کرد در حالی که برخی از این فیلمسازان اندازه دانشجویان سال اول نیز از سیاست فهم ندارند. همچنین گاه یک شاعر مذهبی به اندازه یک مومن عامی مسجدرو اطلاعات دینی ندارد و بعد اظهارنظرهایی در مورد دین می‌کند.متاسفانه همه این موارد به فساد سیاسی در کشور دامن می‌زند. سرشار تصریح کرد: من در این مقوله با استناد به احوال مشاهیر اندیشه در غرب تلاش کرده‌ام تا هنرمندان و روشنفکر را از یکدیگر مجزا نشان دهم چرا که لزومی نیست یک هنرمند حتما‌روشن فکر باشد البته در مواردی نیز استثنا وجود دارد. این نویسنده در ادامه سخنان خود به ادبیات داستانی پس از انقلاب اشاره کرد و گفت: گاهی تصور می‌شود که هر رمانی که درباره انقلاب نوشته شود داستان انقلاب است در حالی که جنگ نیز به انقلاب پیوند خورده است. در کشورهای دیگر نیز اینچنین است اما ما پیوندی بین جنگ و انقلاب نداریم و فراموش می‌کنیم جنگ برای این رخ داد که انقلاب ساقط شود و دفاع مقدس ما برای آن بود که انقلاب را حفظ کنیم. سرشار با اشاره به سایر مقالات این کتاب و از جمله مقاله‌ای درباره جلال آل احمد گفت: ما ایرانیان نگاهمان به دشمنان و مخالفان اندیشه این است که هیچ نقطه مثبتی در آنها وجود ندارد در حالی که آنها نیز ممکن است معایب و محاسنی داشته باشند همین طور موافقان اندیشه انقلاب نیز از نقاط منفی به دور نیستند برای نمونه جلال ال احمد در ادبیاتمان به نماد تعهد و شجاعت مشهور است و مقام معظم رهبری قبل از دوران ریاست جمهوری خود نسبت به جلال اظهار نظرهای داشته است اما این دلیل نمی‌شود که تصور کنیم جلال ال احمد خیر محض بوده است وقتی می‌پرسیم جلال آل احمد حتما باید مشخص کنیم که درباره کدام جلال حرف می‌زنیم. وی افزود: جلال در دوره‌ای یک توده‌ای بود و کتاب " از رنجی که می‌بریم" را نوشت در دوره‌ای نیز "سفر به اسراییل " را نوشته که در آن از کشاورزی و پیشرفت علمی اسراییل تجلیل کرده است.وی همچنین در کتاب " سنگی بر گور " نشان داد که تعهدات فقهی چندانی نیز ندارد اما علت شجاعت مشهور جلال در چه بود؟ من بررسی کردم و فهمیدم در دهه 40 جلال اظهار نظرهای خاصی داشته است که که نشان از شجاعت بالای او دارد و همین. البته این شجاعت خیلی هم بی‌پشتوانه نبوده است در مورد سیمین دانشور نیز باید بگویم همانطور که محاسن بسیار دارد معایب بسیار نیز دارد . وی به مقاله‌ای از نادر ابراهیمی اشاره کرد و گفت: با توجه به اینکه نادر ابراهیمی هم اکنون از دنیا رفته است ممکن است بگوییم نباید عیبی را که داشته بازگو کنیم اما اظهارنظر درباره آثار ابراهیمی حرف زدن پشت سر مرده محسوب نمی‌شود. سرشار در این قسمت از سخنرانی‌اش ادعاهای خاصی در مورد نادر ابراهیمی مطرح کرد و او را به بی‌دینی و افکار ملحدانه متهم کرد. هر چند که معتقد بود نادر ابراهیمی یک مجموعه 10 جلدی از آثارش را به رهبر انقلاب تقدیم کرده است و به گفته‌ی خودش بنا به خواسته رهبری در کتاب تقدیم به رهبر را ثبت نکرده است. سرشار همچنین به فرهنگ ناموران که از سوی حوزه هنری منتشر شده انتقاد کرد و افزود: در این فرهنگ تمام نکات منفی زندگی شخصیت‌ها را حذف کرده‌اند، در حالی که این نکات واضح بوده و تردیدی در آن نبوده است برای نمونه داریوش عاشوری یهودی است اما در فرهنگ ناموران چهره منزهی از وی ارایه شده است آن هم از سوی مکانی که برای اهل دین و انقلاب مرجع است. وی گفت: متاسفانه مردم به دروغ‌های شیرین آباء و اجدادی بیشتر متمایل هستند تا حقایق تلخی که خواب خوش آنها را آشفته کرده است.
محمد رضا سرشار در رونمایی از کتاب "روزنگاشت‌هایی درباره ادبیات پس از انقلاب " به انتقاد شدید از کتاب فرهنگ ناموران حوزه هنری پرداخت. سرشار ادعاهای خاصی در مورد برخی شخصیت‌های فرهنگی به زبان آورد.