در این روزها به دلیل فراگیری بیماری کرونا از یک سو و وضعیت اسفبار اقتصادی از سوی دیگر، لزوم همیاری و همدلی را بیش از پیش برای ما ضروری جلوه داده است به خصوص اکنون که در ماه محرم عزای سیدو سالار شهیدان نیز قرار داریم. حال در چنین شرایطی مشاهده می‌کنیم که فطرت‌های پاک و وجدان‌های بیدار چگونه اموالشان را با هموطنان خود تقسیم می‌کنند تا در ایام شهادت امام حسین علیه‌السلام، حماسه‌ای دیگر را در تاریخ عزت و اقتدار جهان اسلام به ثبت برسانند.شاید گاهی تصور شود برای یاری دیگران و یا مواسات، باید مسافتی طی و یا به شماره حساب خیریه‌ای وجهی واریز شود در حالی که گاهی مواسات می‌تواند همین نزدیکی‌ها و در کنار ما و یا چند خانه آن طرف‌تر باشد. همانند تصویر زیر که در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود.در این تصویر، مادری در باکو را مشاهده می‌کنیم که گرچه سن و سالی از او گذشته و شاید دیگر توان انجام خیلی کارها را نداشته باشد اما دلی دارد به وسعت دریا، که به واسطه عشق به امام حسین علیه‌السلام و اهل‌بیت مطهر ایشان، سفره کوچک اما در حقیقت بزرگ خود را پهن کرده است. او گوشه‌ای انتخاب کرده، میزی ساده جلو خود گذاشته و در سینی‌ای که روی میز قرار داده شکلات‌هایی ریخته تا مردم هنگام عبور، از این احسان حسینی بهره‌مند شوند. روزی میز به زبان آذری نوشته شده "احسان برای امام حسین(ع)". شاید این کارها کوچک به نظر بیاید اما کاری که خالصانه و بی ریا باشد، قطعا اجر مضاعفی خواهد داشت.این موضوع در بین عاشقان و دلدادگان حسینی زبانزد است که بهترین داشته‌هایمان را باید خرج حسینیه‌ها و مجالس امام حسین علیه‌السلام) کنیم حتی برخی هستند که حسینیه‌ها را آبادتر از خانه‌های خود می‌کنند و معتقدند چراغ حسینیه نباید خاموش شود. به نظر می‌رسد این مادر بهترین داشته‌های خود را در راه احسان حسینی در معرض عموم قرار داده است. این مادر این کوچه و محله را با همین کار پسندیده‌اش، به حسینیه‌ای به وسعت دل‌ها تبدیل کرده است چراکه هرجا یاد و نام امام حسین علیه‌السلام باشد، هماجا حسینیه و محل اجابت دعاست.
گاهی مواسات می‌تواند همین نزدیکی‌ها و در کنار ما و یا چند خانه آن طرف‌تر باشد مثل مادری که در یکی از کوچه‌های همین شهر و دیار، سفره کوچک اما در حقیقت بزرگ خود را به سفره احسان حسینی تبدیل کرده است.