به گزارش خبرنگار فرهنگی ، صبح امروز 28 فرودین، نشست رسانه‌ای نمایش "باغ آلبالو" با حضور محمدحسن معجونی، طراح و کارگردان و تعدادی از بازیگران این نمایش از جمله هما روستا، رضا بهبودی، سعید چنگیزیان، مهدی کوشکی، اشکان جنابی، آرزو افشار و .، پویا پورامین، آهنگساز نمایش در سالن استاد امیرخانی خانه هنرمندان برگزار شد. معجونی در پاسخ به سوال خبرنگار فرهنگی تسنیم درباره تیاتر خصوصی و روندی که گروه تیاتر "لیو" برای رسیدن یک فضای مجزا از مرکز هنرهای نمایشی، گفت: ما مسیر سختی را طی کردیم، زمانی که مرکز هنرهای نمایشی بودجه می‌دهد یعنی این که باید هرچه آن‌ها می‌خواهند را اجرا کنید. متاسفانه فضایی در مرکز ایجاد شده است که آنها برای هر کاری که می‌خواهند برچسب ارزشی بودن می‌گیرند و نمایش ما بی ارزش حساب می‌شود. آن‌ها اگر از کسی هم حمایت کنند، هدفشان این است که بگویند مثلا گروه تیاتر "لیو" را نیز ما حمایت کرده‌ایم. البته شاید بعضی افراد بتوانند آنچه را که دغدغه خودشان است زیرپا بگذارند و هر آنچه را که یک مدیر می‌خواهد روی صحنه ببرند. وی تصریح کرد: منهای ممیزی‌های سلیقه‌ای که وجود دارد، بهترین اتفاق ده سال اخیر تیاتر کشور رفتن به سمت خصوصی‌سازی است. تا زمانی که وضعیت برخورد‌ها اینگونه باشد و اولویت مدیران اجرای یک نمایش سیاسی باشد معلوم است که نمی‌شود کار کرد. هرچند در چند سال اخیر خود مرکز نیز گروه‌ها را به سمت خصوصی شدن هل می‌دهد، چراکه آنچه به عنوان بودجه یا حمایت به گروه‌ها تعلق می‌گیرد، کمک هزینه است. کارگردان نمایش "باغ آلبالو" با اشاره به اینکه ما اگر بخواهیم تیاتر خصوصی در ایران را با کشورهای دیگر مقایسه بکنیم، اصلا تناسب ندارد، اظهار کرد: باید تعاریفی که در تیاتر ما وجود دارد از مبنا تغییر کند. در حال حاضر افراد دیگری هم چراغ سبز در این زمینه نشان می‌دهند. به نظر من واقعا کار اشتباهی است که شرکت‌های مطرح سرمایه خود را برای تیم‌های ضعیف فوتبالی خرج می‌کنند، بدون هیچ بازخوردی که تنها در چند هفته صدر اخبار باشند و بعد حذف شوند. با همان پول می‌شود یک سالن تیاتر ساخت که به راحتی پنجاه سال برای آن‌ها تبلیغات می‌کند و بهتر از حرکتی خاص در عرصه فرهنگی است. معجونی ادامه داد: اسپانسرها نباید از حمایت عرصه فرهنگی بترسند من اگر خودم سرمایه داشتم حتما یک سالن تیاتر می‌ساختم و بعد به همه نشان می‌دادم که چقدر تیاتر خصوصی می‌تواند درآمدزا باشد، آخر اگر کسی جاده چالوس را ندیده است چطور می‌تواند درباره آن نظر بدهد که برخی افراد بدون اینکه تیاتر خصوصی را تجربه کرده باشند، آن را تخریب می‌کنند. در کشورهای اروپایی اغلب کسانی که به تیاتر می‌روند افراد میانسال و مسن هستند، در حالی که در ایران بیش از 80 درصد مخاطبان قشر جوان این مملکت‌اند، ما هر شب با اینکه وضعیت اقتصادی بد است، تمام صندلی‌هامان پر است و اگر دولت می‌آمد و به سالن‌های نمایش می‌داد و تماشاگران مجبور به پرداخت 20 هزار تومان پول بلیط نبود، وضعیت بهتر می‌شد. وی در رابطه با نمایش "باغ آلبالو" گفت: این نمایش قرای بود شش سال پیش در جشنواره تیاتر فجر روی صحنه برود اما به دلیل برخوردهای بد و نظارت‌های سلیقه‌ای این اتفاق نیفتاد و باعث شد تا دیگر بدون دعوت به هیچ جشنواره‌ای نروم. من نمایش‌های زیادی را با شیوه‌های مختلف از چخوف اجرا کرده‌ام و از اتفاقات خوب این نمایش همکاری با هما روستا و تهیه‌کنندگی مشترک نمایش توسط گروه "لیو" و "برگ" است. در ادامه این نشست، هما روستا بازیگر پیشکسوت و باتجربه تیاتر کشور ضمن قدردانی از حسن معجونی و دیگر عوامل گروه‌تیاتر "لیو"، گفت: همیشه "باغ آلبالو" را دوست داشتم و یکی از دلایلی که بعد از 14 سال روی صحنه تیاتر رفته‌ام، این بود که آرزو داشتم روزی این نقش را در "باغ آلبالو" چخوف را بازی کنم. ویشکا آسایش، طراح لباس این نمایش نیز با اشاره به اینکه در کنار بازیگران خوب "باغ آلبالو" تجربیات خوبی را در زمینه بازیگری بدست آورده‌ام، اظهار کرد: پس از نمایش "مترسک" این تجربه دوم من با گروه تیاتر "لیو" است که بسیار خوب بوده و باید این توضیح را بدهم که اغلب مرا به خاطر بازیگری می‌شناسند، اما رشته تحصیلی من طراحی صحنه و لباس تیاتر است و برخلاف سینما که زیاد به لباس و دکور توجه نمی‌شود، تیاتر به دلیل زنده بودن و ریال بودنش، فضای بهتری را برای کار کردن دارد. آنچه که روی صحنه دیده می‌شود نتیجه صحبت‌ها و تبادل نظرهای بسیاری بین من و محمدحسن معجونی است. رضا بهبودی بازیگر نمایش با تاکید به اینکه در هر رابطه‌ای یک مولفه مهم وجود دارد و آن وفاداری است، گفت: از روز اول که به گروه "لیو" پیوستم حس کردم که باید با معجونی همراه باشم، البته دوران سختی را گذراندم. ما ثابت کردیم که می‌توان به ایده‌ها و یک تیاتر کاملا خصوصی دست پیدا کرد. یکی از تفاوت‌های حسن معجونی با دیگر کارگردان‌ها در این است که شما نمی‌فهمید که همیشه بر کار بازیگرش نظارت موشکافانه دارد. معجونی، کارگردان نمایش در ادامه نشست در خصوص فضایی ایرانی که بر نمایش حاکم شده است، گفت: به دلالیل زیادی نمایش بر خلاف اینکه در روسیه اتفاق می‌افتد، اما مخاطب با یک فضای ایرانی روبه رو می‌شود، حتی من ترجمه متن را با اصل آن که به زبان روسی است مقایسه کردم که به یکدیگر بسیار نزدیک بودند، ای کاش نویسنده‌ای در ایران پیدا می‌شد که "باغ آلبالو" ایرانی می‌نوشت.
محمدحسن معجونی، کارگردان تیاتر، گفت: به غیر از ممیزی‌های سلیقه‌ای که وجود دارد، بهترین اتفاق ده سال اخیر تیاتر کشور رفتن به سمت خصوصی‌سازی است و اگر دولت به سالن‌های نمایش یارانه می‌داد، تیاتر مخاطبانش از آنچه که هست، بیشتر می‌شد.