به گزارش گروه بین‌الملل ، رژیم صهیونیستی از حدود سه دهه پیش با بحران‌های سیاسی و مناقشات اجتماعی و سیاسی داخلی روبرو بوده که در نتیجه آنها برخی احزاب تندرو از جمله حریدیم و اسراییل خانه ما و برخی دیگر از احزاب وابسته به شهرک‌نشینان صهیونیست شکل گرفتند.بحران‌های متوالی که کابینه رژیم صهیونیستی طی سالهای گذشته با آن مواجه شده، باعث برگزاری سه انتخابات پارلمانی طی یک سال بوده که اتفاقی بی‌سابقه به شمار رفته و نشان‌دهنده ماهیت بحران مستمر حاکمیت در سرزمین اشغالی است.در حال حاضر دو تیم اساسی در حاکمیت اسراییل وجود دارد که رقیب یکدیگر هستند، یکی از این گروه‌ها راستگرایان لاییک تندرو است که با راست‌گرایان تلمودی (حریدیم) و شهرک‌نشینان صهیونیست متحد شده‌اند. آنها عمدتا جریان مذهبی صهیونیستی را تشکیل داده و به دنبال حاکمیت مطلق بر سرزمین‌های اشغالی و کنار زدن رقبای خود هستند. در اردوگاه مقابل راستگرایان لاییک لیبرال حضور دارد که با اصلاح طلبان متعهد شده‌اند و تلاش دارند حکومت از دست رفته خود را باز پس گیری کند.بحران سیاسی موجود نشان دهنده عمق و پیچیدگی بحران در سرزمین‌های اشغالی است که از زمان اعلام موجودیت نامشروع اسراییل دنبال شده است. به همین دلیل است که راستگرایان به ویژه شخص نتانیاهو همواره طی سال‌های گذشته از این بحران حاکمیت سخن گفته و همواره با خود برتربینی نقش سایر موسسات صهیونیستی را در پیشبرد منافع رژیم اسراییل نادیده گرفته‌اند.مجموعه عوامل ایجاد بحران سیاسی در سرزمین‌های اشغالی را می‌توان در موارد زیر برشمرد: - تقابل تلمودی - لاییسم که معمولا در زمان تشکیل کابینه یا برگزاری انتخابات پارلمانی و حتی انتخابات شهرداری‌ها تشدید می‌شود. - تلاش برای به دست آوردن پست وزارت امور داخلی از سوی جریان‌های افراط‌گرای حریدیم که با هدف محدود کردن حقوق لاییک‌ها و غیر یهودیان دنبال می‌شود. - تلاش برای بر عهده گرفتن پست دادگستری از سوی احزاب مختلف و مناقشه همیشگی موجود میان احزاب صهیونیست در خصوص استقلال یا عدم استقلال دستگاه قضا. - تلاش جریان‌های تلمودی صهیونیستی برای تحت کنترل گرفتن ارتش از داخل و رویکردهای لاییک‌های لیبرال برای مقابله با این هدف. - فساد داخلی در سرزمین‌های اشغالی که امنیت داخلی این رژیم را در معرض خطر قرار داده است. عمق این فساد به حدی است که در تمام سطوح گسترده شده، اما عامل خطرناک این است که فساد مذکور به دوایر امنیتی نیز رسیده است. - ناتوانی نخست وزیر در مدیریت کابینه به ویژه در شرایط طرح اتهامات خطرناک ضد وی که بر امنیت داخلی سرزمین‌های اشغالی تاثیر گذار است. با این شرایط نتانیاهو به دنبال دریافت اختیارات بیشتر است، از جمله اینکه تلاش دارد بتواند وزرای کابینه را بدون تایید در پارلمان عزل و نصب کند یا اختیار آغاز جنگ نظامی را بدون طرح در کابینه به دست بیاورد یا تصمیمات سرنوشت‌ساز امنیتی را از طریق تلفن به مقامات سرزمین‌های اشغالی ابلاغ کند.تلاش برای پیروزی در انتخابات و منزوی نگه داشتن نمایندگان عرب در روند مناقشه‌ها و مخالفت با حقوق ملت فلسطین در برپایی دولت مستقل و جلوگیری از بازگشت آوارگان فلسطینی به منازل خودشان و تایید الحاق بخش‌هایی از کرانه باختری به سرزمین‌های اشغالی و تامین امنیت پایدار رژیم صهیونیستی در خاورمیانه برای تضمین موجودیت اسراییل از جمله اهدافی است که دو اردوگاه صهیونیستی در خصوص آن اتفاق نظر دارند.موارد اختلافی دو اردوگاه مذکور شامل بندهای زیر است: - نحوه حاکمیت و تقویت حاکمیت فردی ضد حاکمیت موسساتی. - مداخله دستگاه قضایی در نتایج روند قانونگذاری. - مواضع دو طرف نسبت به موضوع فساد و عناصر فاسد و امکان حضور آنها در پست‌های ارشد کابینه در صورت ارایه دادخواست اتهام ضد آنها. قانون سرزمین‌های اشغالی تاکید دارد که وزیر اسراییلی درصورتی که دادخواست اتهامی ضد وی ارایه شد، نمی‌تواند در پست خود باقی بماند، اما این موضوع شامل نخست‌وزیر نمی‌شود. - مواضع دو گروه نسبت به مدیریت جریان‌های صهیونیستی تلمودی بر ارتش. - مشارکت راستگرایان فاشیست در حاکمیت.تلاش جریانهای تلمودی افراط‌گرا برای تحت کنترل گرفتن وزارت کشور و از بین بردن آزادی‌های فردی. - تلاش مدارس و آکادمی‌های صهیونیستی برای استفاده از اموال کابینه.اختلافات در موضوعات جزیی مربوط به فلسطین شامل الحاق منطقه غور اردن یا منطقه ج.مشاهده می‌شود که ماهیت اختلاف میان دو اردوگاه در خصوص مسایل داخلی و هویت حاکمیت در سرزمین‌های اشغالی در حال و آینده است و مربوط به مسایل اساسی مرتبط با سیاست خارجی رژیم صهیونیستی نمی‌شود.گرچه به نظر می‌رسد نمایندگان عرب پارلمان رژیم صهیونیستی خواستار حضور در کنار صهیونیست‌ها لیبرال هستند، چرا که معتقدند در این صورت می‌توانند بخشی از حقوق مدنی خود را احیا کنند، اما همین لیبرالها نیز نژادپرست هستند و عرب‌ها را از حقوق برابر قومیتی محروم می‌کنند. اردوگاه لیبرال در داخل سرزمین‌های اشغالی به جای تشکیل کابینه با مشارکت نمایندگان عرب پارلمان و حتی حمایت آنها در صورتی که خارج از کابینه باشند، ترجیح می‌دهند با نتانیاهو آشتی کرده و دولت اجماع صهیونیستی را تشکیل دهند.در سایه موازنه قوای موجود در سرزمین‌های اشغالی، نتانیاهو از مطالبات خود در تشکیل کابینه راست‌گرای قوی که بتواند تغییرات اساسی در حاکمیت رژیم صهیونیستی ایجاد کند، ناکام ماند و مجبور به مشارکت با آبی‌سفید‌ها در تشکیل کابینه شد، به شرطی که نتانیاهو ابتدا نخست وزیری را بر عهده بگیرد.در طرف مقابل گانتس نیز از مطالبه اصلی خود در زمینه تشکیل کابینه به جای نتانیاهو عقب‌نشینی کرد و کابینه فوق‌العاده در سرزمین‌های اشغالی به ریاست نتانیاهو را پذیرفت، البته با این شرط که بعد از پایان نیمی از دوره چهار ساله کنونی نخست‌وزیری را در اختیار بگیرد.در این شرایط نتانیاهو از طرح خود برای اجرای الحاق کرانه باختری به سرزمین‌های اشغالی عقب‌نشینی کرد. یکی از عوامل این موضوع عدم توافق داخلی میان نتانیاهو و گانتس در اولویت پرداختن به این طرح و پیامدهای آن بر روند سازش با اردن و امکان بروز انتفاضه سوم در داخل سرزمین‌های اشغالی بود. توافق با امارات یک دستاورد میدانی بود که نتانیاهو به دنبال رسیدن به آن بود، رژیم صهیونیستی تلاش داشت چنین توافقاتی را که بدون هزینه برای اسراییل باشد محقق کند.با این وجود جنبش‌های اعتراض آمیز صهیونیستی در خیابانهای سرزمین‌های اشغالی ادامه پیدا کرد و سرکوبگری نیروهای داخلی و پلیس رژیم صهیونیستی ضد معترضان نیز در عرصه داخلی رژیم اسراییل مشاهده شد. در شرایط کنونی به نظر می‌رسد تحولات سرزمین‌های اشغالی به سمت برگزاری انتخابات چهارم پیش می‌رود، البته افکار عمومی رژیم اسراییل در سایه گسترش ویروس کرونا علاقه‌ای به برگزاری انتخابات چهارم ندارد. این در حالی است که راست گرایان افراطی متحد شده با جریان‌های تلمودی نیز نمی‌تواند حاکمیت سرزمین‌های اشغالی را به تنهایی در اختیار بگیرد و لیبرال‌ها نیز قدرت تشکیل کابینه بدون حمایت نمایندگان عرب پارلمان را ندارند. از سوی دیگر لیبرالها حتی اگر بخواهند قدرت را در دست بگیرند در سایه حاکمیت دونالد ترامپ در آمریکا که از راستگرایان فاشیسم در رژیم اسراییل حمایت می‌کند هیچ تضمینی برای ادامه حاکمیت‌شان ندارد.در سایه ادامه بحران سیاسی در سرزمین‌های اشغالی، حقوق ملت فلسطین همچنان معلق باقی مانده است. اشتباه است اگر کسی تصور کند که پیروزی یکی از اردوگاه‌ها باعث ایجاد گشایش در پرونده‌های بین‌المللی است، چرا که اختلافات آنها در خصوص مسایل داخلی است و دو طرف اردوگاه معارض صهیونیستی در سیاست خارجی این رژیم تا حد زیادی توافق نظر دارند. سیاستی که سبب بروز مصیبتهای ملت فلسطین شده است. فلسطینیان باید تلاش‌های خود را در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی به کار گیرند تا بتوانند دولت فلسطین را به صورت یکجانبه تشکیل داده و اشغالگران را از مناطق تحت سلطه خود خارج کنند و منتظر حل بحران حاکمیت در اسراییل یا تعیین نتایج انتخابات آمریکا نباشند.منبع: المیادین
رژیم صهیونیستی طی سال‌های اخیر با بحران حاکمیتی مواجه شده که در کوتاه مدت برون رفتی از آن قابل تصور نیست.