به گزارش ، محمد بنا که میهمان برنامه این هفته دایره طلایی بود، در مورد تعطیلی طولانی مدت اردوهای تیم ملی گفت: واقعا این مدت خیلی برای ما سخت بود. جدای از آدم‌های عادی که باید مواردی را در خصوص کرونا رعایت می‌کردند، در امر ورزش و مربیگری، هم به من و هم به کشتی‌گیرانم سخت گذشت چون همیشه درگیر اردوها و مسابقات بودیم و همه اینها تعطیل شدند. طبییعتا در روزها و ماه اول که به طور کلی مشخص نشده بود که تعویق المپیک را داریم، مرتب از طریق فضای مجازی، کشتی گیران را گروه‌بندی کرده و تمرینات را زیر نظر داشتیم. با برنامه کار کردیم تا وقتی که مشخص شد مسابقه‌ای برگزار نمی‌شود. حتی همین الان هم صحبت بر این است که تا آبان اتحادیه جهانی هیچ مسابقه‌ای را برگزار نمی‌کند و فقط گفته شده اواخر آذر و یا اوایل دی مسابقات جهانی بزرگسالان برگزار می‌شود که من فکر می‌کنم به احتمال قوی مسابقه‌ای برگزار نمی‌شود.وی ادامه داد: بچه‌ها را زیر نظر داریم اما خیلی سخت است چون ما بایستی روی برنامه کار کنیم . اتحادیه جهانی برنامه سالانه می‌دهد و فدراسیون ملی و مربیان روی آن برنامه‌ریزی فنی می‌کنند. درواقع ما باید بدانیم هدف مان کدام مسابقه است و پیک آمادگی باید کجا باشد که بدانیم اردوها را چطور برگزار کنیم که هیچ کدام آنها مشخص نیست و این موضوع برای ما کار را سخت می‌کند.بنا در مورد اینکه احتمال برگزاری اردوهای تیم ملی در شرایط قرنطینه وجود دارد، تاکید کرد: صد درصد باید اینطور فکر کنیم که برگزاری اردوی قرنطینه برای کشتی بهتر است. بخواهیم یا نخواهیم تمام کشتی گیران دارند تمرین می‌کنند و شاید یک سری موارد بهداشتی را رعایت نکنند، مثلا بیش از حد به خو فشار بیاورند و یا برخوردها را در تمرین رعایت نکنند. اگر ما بتوانیم شرایطی را مهیا کنیم که نخبه‌های کشتی مان را کنار خود داشته باشیم راحت‌تر می‌توانیم از آنها در مقابل مریضی محافظت کنیم.بهترین مربی سال 2019 آسیا در مورد اینکه چقدر با برگزاری لیگ موافق است، گفت: من از آن دسته مربیانی هستم که سال‌هاست نه با لیگ کار داشتم و نه به آن صورت از آن خوشم می‌آمد. ولی چند سالی هست که می‌بینم اسپانسرهای خوبی لیگ را ساپورت می‌کنند. قبلا می‌دیدم مسابقه برگزار می‌شود و آخر لیگ، کشتی گیر باید دنبال پولش بدود. الان می‌بینم شرایط برگزاری مسابقات بهتر شده و کشتی گیر به این منبع مالی احتیاج دارد زیاد مخالفت نمی‌کنم. البته در این بین یکی مثل حسین نوری لیگ را هیچ وقت نمی‌گیرد تا در کوران رقابت تیم ملی باشد. به هرشکل با این شرایط لیگ به لحاظ مالی می‌تواند کمک خوبی برای کشتی گیران باشد، به شرطی که پروتکل‌ها کامل اجرا شود که سلامت کشتی‌گیر به خطر نیفتد.محمد بنا در مورد ورود دوباره‌اش به کشتی با دعوت محمدرضا طالقانی گفت: داستانش طولانی است. من واقعا خدا را شکر می‌کنم که در آن زمان این اتفاق افتاد. طالقانی تازه رییس فدراسیون شده بود و من برای تبریک گفتن پیش او رفتم، بعد دیدم سر از سالن توفیق درآوردم. طالقانی گفت بیا اینجا تمرین بده چون قبل از رفتنم از ایران هم آنجا تمرین می‌دادم، یک سالی بچه‌ها را در این سالن تمرین دادم و بعد گفت بیا تیم ملی. اول قبول نکردم و گفتم همین تمرین باشگاهی برایم بس است که گفت بیا سر تمرین بزرگسالان. علی اشکانی، مسعود هاشم‌زاده، حسن رنگرز، پرویز زیدوند، بهروز جمشیدی و . در تیم ملی بزرگسالان بودند و تیم داشت برای جهانی فرانسه آماده می‌شد. چند جلسه رفتم و بعد به طالقانی گفتم اگر میخواهی من تیم ملی باشم، نمی‌توانم در بزرگسالان کار کنم چون اینها شکل گرفته‌اند و گفتم بهتر است در رده پایه کار کنم که اگر جوانان باشد بهتر است. کارم را آنجا شروع کردم و خوش شانسی من بود که یک مشت دلاور در تیم ملی جوانان نصیب من شدند، به همراه یک تعداد مربی دلسوز که سال‌ها به من کمک کردند.وی اضافه کرد: روزهای اول به بچه‌ها می‌گفتم می‌توانیم قهرمان جهان والمپیک شویم، بعضی باور نمی‌کردند و در دل‌شان به حرف من می‌خندیدند. گاهی به علیرضا غریبی می‌گفتم و می‌دانستم در دلش می‌خندید ولی همیشه این در وجودم بود که این توانایی را داریم و باید این را ثابت کنم که با کمک همه دوستان دهه طلایی برای کشتی فرنگی شکل گرفت و همه سکوها را فتح کردیم و همه رکوردها را زدیم. خوشحالم توانستم صبر کنم، این تحمل را داشته باشم که 15 سال آخر کشتی فرنگی اینطور قشنگ شود. وی در مورد اینکه گفته می‌شود دید خاص او باعث معرفی ستاره هایی به کشتی فرنگی شده، گفت: من همه اینها را می‌گذارم روی عشقی که در وجودم هست. البته همه مربیان عاشقند، مربیان خود من و قبل از من هم عاشق بودند. من به جز کشتی به چیز دیگری نمی‌توانم فکر کنم. یادم هست رشید محمدزاده با من هم اتاق بود، یک مدتی نبود دوباره آمد. او را به اتاق خودم بردم. ساعت 4 صبح بلند شد گفت نمی‌توانم تحمل کنم و از اتاق رفت بیرون. می‌خواست فیلم کشتی ببیند. نگاه صددرصدی من هم به تصویرسازی ذهنی در رابطه با کشتی‌گیران بود. یک سری چیزها در ذهنم داشتم و با کمک همکاران توانستیم تشخیص درست بدهیم و این باعث شد مدال زیادی در سطح دنیا و المپیک به دست بیاوریم.عضو پیشین تیم ملی فرنگی در مورد همکارانش در کادرفنی تیم ملی فرنگی که در این سال‌ها از او جدا شدند، نیز تصریح کرد: همیشه هر زمان هر بحثی راجع به خود من شد، گفتم این موفقیت‌ها با کمک همکاران بوده، واقعا این را اعتقاد داشتم که سواد و علم خیلی از دوستان از جمله رشید محمدزاده، ناصر نوربخش و جمشید خیرآبادی که بعدها آمد، رسول جزینی و قبل‌تر از آن هم طباطبایی و حسام الدین جعفری خیلی‌ها در این راه به من کمک کردند ولی این کار یک فن است. من نمی‌توانم ریزه کاری فنی را بگویم. ساعت‌ها توضیح می‌خواهد که چرا الان این مربی باشد و یا این کشتی گیر نباشد. این نیست که فلانی کهنه شده و یا قابلیت خود را از دست داده، ولی زمانی سرمربی تشخیص می‌دهد که این تغییر برای به وجود آوردن یک سری شرایط جدید و یک سری کشتی‌گیر جدید لازم است.دارنده مدال نقره مسابقات جهانی 1983 کیف در مورد تجربه دو المپیک متفاوت در 2012 و 2016 و همچنین عدم حضور در المپیک 2008 خاطرنشان کرد: هرموقع این فیلم هایی که در مورد ریو هست را می‌بینم، برایم خیلی سخت هست. در رابطه با المپیک پکن که واقعا حیف شد، استارتی زده شده بود که شروعش برای پکن بود و طبیعتا باید یکی دو مدال آنجا می‌گرفتیم و با شرایط بهتر به لندن می‌رفتیم. با جدولی که علی محمدی داشت و آنقدر خوب بود، اگر حریف بلاروس را می‌برد، سوم المپیک می‌شد. یا قاسم رضایی اگر حریف اصلی اش را می‌برد مدال می‌گرفت و حمید سوریان هم به همین شکل، ولی گذشت. در لندن شرایطی پیش آمد که کمیته ملی المپیک، فدراسیون کشتی و تلاش همکاران و مخصوصا دلاوری بچه‌ها باعث شد سه طلای تاریخی به دست آوریم تا رسیدیم به المپیک ریو که برای من خیلی تلخ بود. همان شاکله قهرمان المپیک ورود کرد به ریو ولی با خیلی از نداشته‌ها این بچه‌ها 8 سال کنار هم بودند اما اینجا من نزدیک به 10 ماه فرصت داشتم. زمانی که خادم آمد و کار را دست من داد، فقط 10 ماه فرصت برای گرفتن سه سهمیه و رساندن تیم به المپیک داشتیم. شرایط سختی بود. فقط در مورد حمید سوریان بگویم که دو وزن 55 و 60 کیلوگرم ادغام شده بودند و همه خوب‌ها به 59 کیلوگرم آمدن. خیلی‌ها ایراد می‌گرفتند که چرا سوریان را به هر سه مسابقه کسب سهمیه بردی، درحالیکه اگر هر کسی را می‌بردیم سهمیه نمی‌گرفتیم. البته من میخواستم سوریان در مغولستان کشتی نگیرد که خودش گفت می‌رود و سهمیه می‌گیرد که نگرفت.بنا افزود: ما در ریو دو تا برنز گرفتیم مدال سعید عبدولی مثل طلا بود چون قبلا در وزن 74 و 75 کیلوگرم حتی سهمیه هم نمی‌گرفتیم، ولی من خوشحالی مردم را می‌خواستم و خوشحالی آنها یعنی مدال طلا و سکوی اولی که این به دست نیامد و دو برنز برای من معنی شکست داد. ولی اگر حساب کنید، در آن فاصله 10 ماه، این دو برنز پیروزی بود. بعد هم ناخواسته صداوسیما گریه‌های مرا پخش کرد.سرمربی تیم ملی فرنگی در مورد اینکه آیا الزاما یک قهرمان جهان و المپیک می‌تواند مربی خوبی هم باشد، تصریح کرد: هم می‌تواند و هم نمی‌تواند. من حمید سوریان را می‌گویم که می‌تواند ولی به من بگویید قاسم رضایی، می‌گویم نمی‌تواند چون با اینها زندگی کرده و اخلاقیات شان را می‌دانم. قاسم خیلی پسر خوب و پهلوانی است و از استثناهای کشتی ماست ولی اگر به من بگویید از بین سوریان 60 کیلویی و قاسم 110 کیلویی کدام یک سرمربی تیم ملی شوند، می‌گویم حمید، نه به خاطر مدال‌های بییشترش، بلکه به خاطر شناختی که از او دارم. خیلی از مربیان داشتیم که مدالی نداشتند مثل رحمت الله غفوریان، عبدالحسین فیلی و حبیب الله بلور اما جاودانه شدند. این حرفی هم که زده می‌شود که خیلی از مربیان زحمتکش ما در استان و کشور به خاطر سازندگی شان باید در اردوی تیم ملی حضور پیدا کنند هم بحث درستی نیست. روس‌ها هم با هیات 20 نفره از قهرمانان جهان و المچیک شان به مسابقات می‌آیند ایرادی ندارد، هر چیزی در جای خودش می‌تواند اثربخش باشد. مگر حبیب اخلاقی کشتی را کنار گذاشت، مربی نشد؟ او در آینده مربی بزرگی می‌شود. سیامک قیطاسی در اندیمشک هم می‌تواند مربی خوبی باشد. ما باید به مسیولان مان بفهمانیم که این حرفه سختی است و به سازنده‌ها نگاه کنیم و امکانات بدهیم. الان لیگ را شروع می‌کنیم، آیا سازنده‌ها نباید کنار تیم‌ها باشند؟ این باید دغدغه فدراسیون کشتی و سازمان لیگ باشد.وی در مورد اینکه آیا روسای قبلی فدراسیون کشتی در گذشته از او خواسته‌اند به پرورش مربی در شهرستان‌ها بپردازد، گفت: بعضی موقع صحبت می‌شد اما به خاطر اینکه اردوهای تیم ملی خیلی طولانی مدت بود و من بیشتر تمرکزم را برای مدیریت می‌گذاشتم، خیلی از من بهترها کار فنی را انجام می‌دادند، وقت کم بود و نمی‌شد به کار حضور در شهرستانها رسید. دبیر چند وقت پیش این صحبت را کرد که این موارد رعایت شود.سرمربی تیم ملی فرنگی در مورد قهرهای گذشته‌اش، نیز تاکید کرد: هیچ موقع قهرهایی که من انجام دادم شخصی نبود. برای خودم قهر نمی‌کردم همیشه احساس میکردم باید بهترین بازدهی کاری را داشته باشیم و شرایط باید برای من و بچه‌ها مهیا باشد. دست من را می‌بستند و می‌گفتند در استخر شنا کن که این نمی‌شد.وی داوود عابدین زاده را شاگردی خواند که به حقش نرسید و در مورد اینکه آیا تبعیضی بین کشتی‌گیرانش قایل بوده، گفت: همیشه بحث این بود که من در انتخاب‌هایم سلیقه‌ای عمل می‌کنم، درحالیکه همیشه به بچه‌ها می‌گفتم، وقتی روی این صندلی می‌نشینم، شما برای من فرقی ندارید همه مثل بچه هایم هستید، ولی وقتی وارد تشک می‌شوم، نگاه من نسبت به شما فرق می‌کند، چون نگاهم فنی است. برحسب آن نگاه و دیدم به عنوان سرمربی چون مسیولم و باید جواب بدهم کشتی گیر را انتخاب می‌کردم. گاهی مسابقه و گاهی انتصاب که به اسم من مد شد، روش انتخابم بوده، خدا شاهد است براساس مصاحبه هایی که کشتی گیران و مربیان در مورد من انجام می‌دهند، انتخاب نمی‌کنم. همکاری بوده شاید ده‌ها بار بعد از رفتن، علیه من مصاحبه کرده و خیلی هم بد گفته اما بلافاصله وقتی آمدم همه تعجب کردند که او را هم خواستم. این درسی بود که از محمدرضا طالقانی یاد گرفتم که می‌گفت اگر کسی شخصا به من فحش بدهد ولی بدانم برای کشتی منفعت دارد دستش را هم می‌بوسم.
سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی گفت: اگر به من بگویید از بین سوریان 60 کیلویی و قاسم 110 کیلویی کدام یک سرمربی تیم ملی شوند، حمید را انتخاب می‌کنم.