# George Marshall

| George Catlett Marshall |
| --- |
|  |
| 3. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanı
 |
| **Görev süresi** 21 Eylül 1950 - 12 Eylül 1951
 |
| Başkan | Harry S. Truman
 |
| Yerine geldiği | Louis A. Johnson
 |
| Yerine gelen | Robert A. Lovett
 |
| 50. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı
 |
| **Görev süresi** 21 Ocak 1947 - 20 Ocak 1949
 |
| Başkan | Harry S. Truman
 |
| Yerine geldiği | James F. Byrnes
 |
| Yerine gelen | Dean Acheson
 |
| ABD Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı
 |
| **Görev süresi** 1 Eylül 1939 - 18 Kasım 1945
 |
| Başkan | Franklin D. Roosevelt Harry S. Truman
 |
| Yerine geldiği | Malin Craig
 |
| Yerine gelen | Dwight D. Eisenhower
 |
| Kişisel bilgiler
 |
| Doğum
 | 31 Aralık 1880(1880-12-31) Uniontown, Pensilvanya
 |
| Ölüm
 | 16 Ekim 1959 (78 yaşında) Washington, DC
 |
| Evlilik(ler)
 | Katherine Boyce Tupper Elizabeth Carter Cole
 |
| Mesleği
 | Asker, Devlet Adamı
 |
| Ödülleri
 |  Nobel Barış Ödülü (1953)
 |
| İmzası
 |  |
| Askerî hizmeti
 |
| Bağlılığı
 |  ABD |
| Branşı
 |  Amerika Birleşik Devletleri Ordusu
 |
| Hizmet yılları
 | 1902–1945
 |
| Rütbesi
 |  General
 |
| Komutası
 |  ABD Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı
 |
| Çatışma/savaşları
 | Filipin-Amerikan Savaşı I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı Çin İç Savaşı
 |

**George Catlett Marshall Jr.** (31 Aralık 1880 - 16 Ekim 1959), Amerikalı asker ve diplomattır. Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri'nde yükselerek Amerika Birleşik Devletleri başkanı Franklin D. Roosevelt ve Harry S. Truman dönemlerinde Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı oldu, daha sonra Truman yönetiminde Dışişleri Bakanı ve Savunma Bakanı olarak görev yaptı. II. Dünya Savaşı sırasında Müttefiklerin zaferindeki liderliği nedeniyle Winston Churchill tarafından “zaferin organizatörü” olarak övüldü. Savaştan sonra Çin İç Savaşı'nın devam etmesini engellemeye çalıştı, ancak bu girişiminde başarılı olamadı. Dışişleri Bakanı olarak, savaş sonrası Avrupa'nın yeniden inşasına yönelik Amerikan ekonomik ve siyasi desteğini savundu ve adını taşıyan Marshall Planı'nın uygulanmasında öncü rol oynadı. Bu çalışmaları nedeniyle 1953 yılında Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü ve bu ödülü kazanan tek ABD Kara Kuvvetleri generali oldu.

Marshall, Pensilvanya eyaletinin Uniontown şehrinde doğdu ve 1901 yılında Virginia Askerî Enstitüsü'nden mezun oldu. Şubat 1902'de piyade sınıfında teğmen rütbesiyle görevlendirildikten sonra hemen Filipinler'e gönderildi. Filipin-Amerikan Savaşı sırasında Filipinler'de takım ve bölük komutanı olarak görev yaptı; kariyeri boyunca hem ABD'de hem de yurt dışında giderek daha yüksek sorumluluklar üstlendi. 1907 yılında Piyade-Süvari Okulu kursunu onur derecesiyle tamamlayan beş subay arasında birinci sırada yer aldı ve 1908'de Harp Akademisi sınıfını da birincilikle bitirdi. 1916 yılında Batı Bölgesi Komutanı General J. Franklin Bell'in emir subayı olarak atandı. ABD'nin 1917'de I. Dünya Savaşı'na girmesinin ardından Bell ile birlikte görev yapmayı sürdürdü ve daha sonra 1. Piyade Tümeni karargâhına atandı. Burada birliğin ABD'deki seferberlik ve eğitim faaliyetlerine, ayrıca Fransa'daki muharebe harekâtlarının planlanmasına katkı sağladı. Daha sonra Amerikan Seferî Kuvvetleri karargâhında görevlendirilen Marshall, Meuse-Argonne Taarruzu da dâhil olmak üzere Amerikan askerî operasyonlarının başlıca planlayıcılarından biri oldu.

I. Dünya Savaşı'ndaki hizmetinin ardından Marshall, Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı General John J. Pershing'in emir subayı oldu. Daha sonra Kara Kuvvetleri karargâhında görev yaptı, Çin'de 15. Piyade Alayı'nın icra subaylığı görevini üstlendi ve Ordu Savaş Koleji'nde eğitmen olarak çalıştı. 1927 yılında Piyade Okulu'nun yardımcı komutanı oldu ve burada komuta ile karargâh süreçlerini modernize ederek II. Dünya Savaşı sırasında büyük fayda sağlayacak reformlar gerçekleştirdi. 1932 ve 1933 yıllarında 8. Piyade Alayı ile Georgia'daki Fort Screven'in komutanlığını yaptı. 1936-1938 yılları arasında 3. Piyade Tümeni'nin 5. Tugayı ile Vancouver Kışlası'nı yönetti ve bu görev sırasında tuğgeneral rütbesine yükseldi. Aynı dönemde Oregon ve Güney Washington'daki 35 Sivil Koruma Birliği kampından da sorumluydu. Temmuz 1938'de Savaş Bakanlığı karargâhındaki Harp Planları Dairesi'ne atandı, ardından Kara Kuvvetleri Kurmay Başkan Yardımcısı oldu. Kurmay Başkanı Malin Craig'in 1939'da emekliye ayrılması üzerine önce vekâleten, daha sonra resmen Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı olarak göreve getirildi ve bu görevi II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar, 1945 yılına dek sürdürdü.

## Hayatı ve kariyeri

Bir kömür tüccarının oğluydu. 1901'de Lexington'daki Virginia Askeri Enstitüsü'nü bitirdi. 1902-1903 yıllarında Filipinler'de görev yaptı. Ordu içinde hızla yükselerek I. Dünya Savaşı sırasında 1. Tümen'in harekât dairesi başkanı olarak Fransa'ya gönderildi (1917). Meuse-Argonne harekâtı sırasında da 1. Ordu harekât dairesi başkanı olarak görev aldı (1918). Savaştan sonra beş yıl boyunca (1919-1924) General John J. Pershing'in yaverliğini yaptı.

II. Dünya Savaşı'nın başladığı 1 Eylül 1939'da Kara Kuvvetleri kurmay başkanlığına getirildi. Kazablanka, Washington, Québec, Kahire ve Tahran konferanslarına ABD kurmay başkanlarının baştemsilcisi olarak katıldı. Bu konferanslarda İngilizlerin Akdeniz stratejisi olarak bilinen planını benimsemeyerek, Müttefiklerin Alman güçlerine karşı Manş Denizi üzerinden bir saldırı düzenlemeleri gerektiğini ileri sürdü.

21 Kasım 1945'te genelkurmay başkanlığından ayrılmasından birkaç gün sonra, Başkan Harry Truman, Marshall'ı özel temsilcisi olarak Çin İç Savaşı'nda arabuluculuk yapmaya ikna etti. Bu girişiminde başarılı olamamasına karşın Ocak 1947'de dışişleri bakanlığına getirilen Marshall, aynı yıl haziranda kendi adıyla anılan ve savaş sırasında büyük yıkıma uğrayan Avrupa'nın yeniden inşasını amaçlayan Avrupa Kalkınma Planı'nı açıkladı. Ayrıca başlangıçta plan kapsamına alınmayan Yunanistan ve Türkiye'ye yardım sağlanmasında etkili oldu. İsrail Devleti'nin tanınması ve Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı'nın (NATO) kurulmasına ilişkin görüşmelerin başlatılması için çaba gösterdi. İki yıl sonra sağlığının bozulması nedeniyle görevinden ayrıldı.

1950'de 70 yaşındayken Başkan Harry Truman'ın Kore Savaşı sebebiyle yaptığı çağrıyı kabul ederek Savunma Bakanı oldu. 1951'de savunma bakanlığı görevinden ayrıldıktan sonra hükûmete askeri konularda danışmanlık yaptı. 1953'te, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'nın iktisadi kalkınmasına ve dünya barışına yaptığı katkılardan dolayı Nobel Barış Ödülü aldı.

## Kaynakça