Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Akademisyen

**Akademisyen**, bir sanat, edebiyat, mühendislik veya bilim akademisinin asil üyesi olan kişilere denir. Akademi üyeleri (eskiden *akademisyenler* olarak da adlandırılırdı), bir bilim veya sanat akademisine seçilmiş, olağanüstü başarıları olan bilim insanları ve sanatçılar olarak tanımlanır. Bu, bilimsel alanda en yüksek onurlardan biri olarak kabul edilir. Birçok ülkede bu, ulusal bilim hayatında güçlü bir etkiye sahip bir akademinin asil üyesini belirtmek için kullanılan onursal bir ünvandır.

Buna bağlı olarak, SSCB Bilimler Akademisi gibi kuruluşlarda bu ünvan, fon tahsisi ve araştırma öncelikleri konusunda ayrıcalıklar ve idarî sorumluluklar sağlar.

Tarihî bakımdan, *akademisyen* ünvânının anlamı, en başarılı ve en köklü iki ilim ve bilim cemiyetinin erkân ve geleneklerini takip eder: bunlarda ilki bağımsız bir değerlendirme kurulu tarafından verilen ve bir kişiyi öne çıkarmayı amaçlayan, ancak nispeten az resmî yetki veren bir onur unvanı olan İngiliz Royal Society (Türkçe: *Kraliyet* *Cemiyeti*); diğeri ise, devletle çok daha yakından ilişkide olan, bir kuruluş olarak daha fazla devlet fonu alan ve *akademisyen* ünvânının karar alma konusunda çok daha fazla hak anlamına geldiği Fransız Bilimler Akademisi'dir.

Bir akademi, öğretim faaliyeti yürütmez, ancak genellikle özel araştırma kuruluşları, enstitüleri işletir. Faaliyetleri ve çalışmaları, üyelerin diğer üyelere araştırma sonuçlarını sunduğu toplantılardan oluşur. Bu sunumlar, düzenli aralıklarla toplantı tutanakları veya makaleler halinde yayınlanır.

Çin'de *akademisyen* olmak, yalnızca ülkenin en önde gelen bilim insanlarına ve mühendislerine verilen en büyük onur ve ünvândır. Akademisyenler, Çin Bilimler Akademisi veya Çin Mühendislik Akademisi tarafından seçilir.

## Kaynakça
# Heteronormativite

**Heteronormativite**, heteroseksüelliğin toplumsal ve doğal norm olarak kabul edilmesi veya bu kabulü içeren kültürel yapı. Biyolojik olduğu kadar toplumsal da bir iddiadır. Toplumsal ve kültürel bir yapı olarak, "insanlık ile heteroseksüelliğin eşanlamlı olduğu" iddiasını içerir ve dolayısıyla insanın kadın ve erkek olarak birbirini tamamlayan iki ayrık ve zıddına yönelimli cinsiyetten olduğu kabulünü barındırır. Bu bağlamda heteronormativitenin doğrudan cinsel yönelime dair bir norm (veya normatif algı) olduğu sonucu çıkarılabileceği gibi, dolaylı olarak cinselliğe, biyolojik cinsiyete, cinsiyete ve cinsiyet rollerine dair normatif bir algı ve norm iddiası olduğu da söylenebilir. Herhangi bir kişinin eşini mutlaka karşı cinsten varsaymak, *heteronormatif* bir bakış açısına örnek gösterilebilir.

Bir terim olaraksa, "heteronormativite"nin Michael Warner tarafından 1991'de popülarize edildiği söylenebilir. Warner ayrıca terimi LGBTQ hareketin toplumsal tutumları bağlamında ele almış ve LGBTQ bireylerin heteroseksüel ilişki tipi, kültür ve davranışı benimsemesinden ziyade heteroseksüelliği norm olarak öne süren toplumsal yapı ve kültürü (yani *heteronormatif* kültürü) söküme uğratması gerektiğini ifade etmiştir. "Heteronormatif", *heteronormativite dahilinde olan* anlamında kullanılabilir.

## Ayrıca bakınız

* Heteromilliyetçilik
* Heteroataerkillik
* Heteroseksizm

## Kaynakça
# Auteur Teorisi

**Auteur teorisi**, François Truffaut tarafından 1954 yılında yazılan bir makalede ortaya atılan teoridir. Teoriye göre iyi ve kötü filmlerin olmadığı, iyi ve kötü yönetmenlerin olduğu savunulmaktadır. Bu teori yönetmenleri ressamlara, film ekibini de bir nevi boyaya benzetmektedir.
# Kolektif bilinç

**Kolektif bilinç** veya **kolektif şuur**; Durkheim'e göre, bir toplumdaki insanların sahip oldukları ortak duygu ve kabulleri ifade eden terim. Ona göre kolektif bilinç, toplumun fertlerinin tek bir ruh ve duygu etrafında birleşmelerini sağlıyor, böylece toplumların devamında önemli bir rol oynuyordu.

## Ayrıca bakınız

* Kolektif bilinçdışı
# Ulusal bağımsızlık hareketleri

**Ulusal Bağımsızlık Hareketleri** ülkesini yabancı bir güçten kurtarmak için savaşan gerilla örgütlenmesi veya en azından bu amaç doğrultusunda bir örgütlenme olduğunu dile getiren yapılar için kullanılan ortak bir ifadedir. Terim sol kanat siyaset ile özdeşleşse de, sağ kanat militanlar ve hatta faşist hareketler tarafından da kullanılmaktadır. Ulusal Bağımsızlık Hareketleri 19. yüzyılda tek bir millete, 20. yüzyılda ise tepkici milliyetçiliğe yaslanmıştır.

Ulusal Bağımsızlık Hareketleri:

* Kuvâ-yi Milliye
* İtalya Krallığı'na ve Faşist İtalya'ya karşı ve II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'na karşı savaşan Arnavut gerilla grubu. Grup daha sonra Arnavutluk devlet başkanı olacak olan Enver Hoca tarafından yönetiliyordu. Bakınız Arnavutluk tarihi.
* Yugoslavya'nın Ulusal Bağımsızlığı için Anti Faşist Konsey
* Ulusal Bağımsızlık Silahlı Güçleri
* Boricua Halk Ordusu
* Ulusal Kurtuluş Cephesi (EAM) Yunanistan (20. Yüzyıl)
* Farabundo Martí Ulusal Bağımsızlık Cephesi
* Özgür Papua Hareketi
* Cezayir Ulusal Bağımsızlık Cephesi, daha sonra Cezayir'in tek partisi olacak olan 1950'lerde ve 1960'larda Fransa'ya karşı bağımsızlık mücadelesi vermiş Cezayirli grup ve şimdi Cezayir'deki partilerden biridir.
* Gorkha Ulusal Bağımsızlık Cephesi
* Gorkha Ulusal Bağımsızlık Cephesi (C.K. Pradhan)
* Irish National Liberation Army - militant offshoot of the Official Irish Republican Army, in spite of the INLA's Marxist ideology it worked closely with the Provisional IRA.
* Ulusal Bağımsızlık Cephesi Korsika
* The Ulusal Bağımsızlık Cephesi Güney Vietnam, Vietnam Savaşı'nda ABD ordusuna ve Güney Vietnam hükûmetine karşı savaşan gerilla grubu.
* Sandinista Ulusal Bağımsızlık Cephesi
* Zapatista Army of National Liberation

## Ayrıca bakınız

* Ayrılıkçılık

## Kaynakça
# Üçüncü dünya ülkesi

Soğuk Savaş boyunca birinci (mavi), ikinci (kırmızı) ve üçüncü (gri) dünya ülkeleri
**Üçüncü dünya ülkesi** kavramı ilk olarak Fransız antropolog ve tarihçi Alfred Sauvy tarafından 1952 yılında ortaya atıldı. Bu kavram, günümüzdeki anlamına kavuşmadan önce Sauvy tarafından devrim öncesi Fransasında ruhban sınıfı, asiller ve köylüler şeklindeki özetlenebilecek üçlü yapının üçüncü ayağı olan köylülerle, günümüzün sanayileşememiş ülkeleri arasında bir analoji kurmak için kullanılmıştı.

Daha sonraları ise üçüncü dünya ülkesi kavramı; gelişmiş ülkeler, komünist ülkeler ve diğerleri olarak adlandırılabilecek bir sacayağının üçüncü kısmı, yani diğer az gelişmiş ülkeler için kullanılmaya başlandı.

* **Birinci dünya ülkeleri:** ABD ve müttefikleri (Batı Bloku)
* **İkinci dünya ülkeleri:** Sovyetler Birliği, Çin ve müttefikleri (Doğu Bloku)
* **Üçüncü dünya ülkeleri:** Bağlantısızlar Hareketi
# Kübalılar

Kübalılar
*Cubanos*| Dünyadaki Küba Diasporası Haritası |
|  |
|  |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler |
|  Küba | 11.247.925 |
|  ABD | 1.094.811 |
|  İspanya | 111.185 |
|  İtalya | 15.883 |
|  Meksika | 12.108 |
|  Venezuela | 9.795 |
|  Kanada | 9.395 |
|  Şili | 3.163 |
|  Arjantin | 2.457 |
|  İsveç | 2.146 |
|  Kolombiya | 1.459 |
|  Brezilya | 1.343 |
|  Ekvador | 1.242 |
|  İsviçre | 1.168 |
|  Hollanda | 1.123 |
|  Birleşik Krallık | 1.083 |
| Diller |
| İspanyolca (Küba İspanyolcası) |
| Din |
| Hristiyan (çoğunlukla Katolik), Yahudi, Santeria, Dinsiz |

Küba nüfus piramidi, 2020
**Kübalılar** (İspanyolca: *Cubanos*), Küba'da yaşayan halka ve vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkese verilen ad. Küba birçok etnik ve ulusal kökenden insana ev sahipliği yapmaktadır. Ülke sakinlerinin çoğunluğunun soyu yaklaşık 500 yıl önce Avrupa'dan gelen göçmenlere dayanmaktadır. Bunun haricinde Afrika'dan köle olarak getirilen insanların soyundan gelenler de ülkede önemli bir nüfusa sahiptir. Kübalılar başta İspanyol kültürü olmak üzere Fransız, Portekiz ve Afrika kültürünün karışımı bir kültüre sahiptir.

## Kaynakça
# Gecelerin Ötesi

Gecelerin Ötesi| Filmin özgün sinema afişi |
| Yönetmen | Metin Erksan |
| Yapımcı | Nejat Duru |
| Senarist | Metin Erksan |
| Görüntü yönetmeni | Mengü Yeğin |
| Cinsi | Sinema filmi |
| Türü | Polisiye, Dram |
| Renk | Siyah-beyaz |
| Yapım yılı | 1960 |
| Çıkış tarih(ler)i | 22 Aralık 1960 (1960-12-22) |
| Süre | 112 dakika |
| Ülke | Türkiye |
| Dil | Türkçe |

**Gecelerin Ötesi**, yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını Metin Erksan'ın yaptığı 1960 yapımı Türk Filmidir.

## Oyuncu kadrosu

Başrollerini Kadir Savun, Suphi Kaner, Suna Selen'in paylaştığı filmde yer alan diğer oyunculardan bazıları; Erol Taş, Hayati Hamzaoğlu, Oktar Durukan, Ziya Metin, Tolga Tigin, Metin Ersoy, Yılmaz Gruda ve Maria Dolce'dir.

## Hikâye

Aynı mahallede yaşayan ve farklı beklentilere sahip 7 arkadaşın ortak arzuları olan paraya ulaşmak için çete kurup giriştikleri benzin istasyonu soygunlarına konu edinen film, 27 Mayıs öncesi dönemde ülkenin sosyo ekonomik durumuna ve Amerikan rüyası yaklaşımına bir eleştiri niteliğindedir.

## Dış bağlantılar

* IMDb'de *Gecelerin Ötesi*
* SinemaTürk'te *Gecelerin Ötesi*
# Realizm

**Realizm** kelimesi aşağıdaki anlamlara gelebilir:

* Realizm, felsefî akım
* Realizm, edebî akım
* Realizm, sanat akımı
* Realizm, tiyatro akımı
* Realizm, siyasî akım
# Yılanların Öcü (film, 1962)

Yılanların Öcü| 1962 yapımı Yılanların Öcü filminin afişi |
| Yönetmen | Metin Erksan |
| Yapımcı | Nusret İkbal |
| Senarist | Fakir Baykurt'un romanından Metin Erksan |
| Oyuncular | Fikret Hakan Nurhan Nur Aliye Rona Kadir Savun Erol Taş |
| Müzik | Yalçın Tura |
| Görüntü yönetmeni | Mengü Yeğin |
| Stüdyo | Be-Ya Film |
| Yapım yılı | 1962, Türkiye |
| Süre | 82 dakika |
| Dil | Türkçe |

Yılanların Öcü, Fakir Baykurt'un aynı isimli romanından uyarlanan 1962 yapımı filmdir. Filmin gösterime girdiği 23 Nisan 1962'de Ankara'da bir sinemada, bazı gruplarca protesto edildi. Filmin gösterimine ilk olarak sadece Türkiye'de izin verildi. Prodüktör Nusret İkbal'in başvurusu sonucu 1965 yılında Sansür Kurulunun aldığı sonraki bir kararla Türkiye dışında da gösterimine izin verildi.

## Özet

Yaşlı annesi Irazca, karısı Hatçe ve üç çocuğu ile yaşayan yoksul bir köylü olan Bayram'ın evinin önüne Köy Kurulu üyelerinden Haceli, Muhtar'ın da desteği ile ev inşa etmek ister. Evlerinin önüne ev yapılmasını istemeyen aile Haceli ve muhtarla mücadele eder. Aile muhtar ve Haceli'nin tüm oyunlarına rağmen uzlaşmaz bir mücadele verir.

## Kaynakça
# Otobüs Yolcuları

Otobüs Yolcuları| Filmin özgün sinema afişi |
| Yönetmen | Ertem Göreç |
| Yapımcı | Nusret İkbal |
| Senarist | Vedat Türkali |
| Oyuncular | Ayhan Işık Türkân Şoray Salih Tozan Avni Dilligil Senih Orkan Suna Pekuysal Suphi Kaner Atıf Kaptan Rıza Tüzün Reha Yurdakul Ahmet Tarık Tekçe Renan Fosforoğlu Mualla Sürer |
| Müzik | Ruhi Su Yalçın Tura |
| Görüntü yönetmeni | Turgut Ören |
| Kurgu | Vedat Türkali Ertem Göreç |
| Stüdyo | Be-Ya Film |
| Cinsi | Sinema filmi |
| Türü | Politik, Dram |
| Renk | Siyah-beyaz |
| Yapım yılı | 1961, Türkiye |
| Çıkış tarih(ler)i | 1961 Türkiye, sinemalar 19 Haziran 1979, TRT Televizyonu |
| Süre | 99 dakika |
| Ülke | Türkiye |
| Dil | Türkçe |
| Diğer adları | *Bus Passengers* (Uluslararası İngilizce adı) |

Otobüs Yolcuları, 1961 yapımı bir politik-dram Türk filmidir.
Senaryosunu Vedat Türkali'nin yazdığı filmi Ertem Göreç yönetirken, yapımcılığını ise Be-Ya Film adına Nusret İkbal üstlenmiştir. Filmin başlıca rollerinde Ayhan Işık, Türkân Şoray, Senih Orkan, Atıf Kaptan, Reha Yurdakul, Avni Dilligil ve Suphi Kaner oynarken, filmin özgün müziklerini ise Yalçın Tura ve Ruhi Su yapmıştır.

Film, 27 Mayıs darbesinden sonra ortaya çıkan Güvenevler Dosyası'yla ilgili inşaat yolsuzluğunu ve günümüzdeki arazi mafyası'nın başlangıç yıllarını gözler önüne seren toplumsal gerçekçi bir denemedir.

## Oyuncu kadrosu

* Ayhan Işık - Kemal
* Türkân Şoray - Nevin
* Salih Tozan - Salih
* Senih Orkan - Selim
* Avni Dilligil - Rahmi
* Reha Yurdakul - Bekir
* Atıf Kaptan - Mahmut
* Rıza Tüzün - Sahir Bey
* Suphi Kaner - Veli
* Suna Pekuysal - Necile
* Renan Fosforoğlu - Mithat
* Mualla Sürer - Hacer
* Mehmet Ali Akpınar - Apti
* Asım Nipton - Hamdi
* Diclehan Baban - Nevin'in halası
* Ahmet Tarık Tekçe - Halim

## Kaynakça

* 1979 tarihli bazı gazete ve dergi kupürleri.

## Dış bağlantılar

* IMDb'de *Otobüs Yolcuları*
# Şehirdeki Yabancı

Şehirdeki Yabancı| Göksel Arsoy ve Nilüfer Aydan filmin afişinde |
| Yönetmen | Halit Refiğ |
| Yapımcı | Nusret İkbal, Be-Ya Filmcilik |
| Senarist | Vedat Türkali |
| Oyuncular | Nilüfer Aydan Göksel Arsoy |
| Görüntü yönetmeni | Mengü Yeğin, Çetin Gürtop |
| Cinsi | Sinema filmi |
| Türü | Dram, Politik |
| Yapım yılı | 1962, Türkiye |
| Çıkış tarih(ler)i | 1963 |
| Süre | 80 dakika |

Şehirdeki Yabancı, 1962 yılında çevrilen Halit Refiğ'in yönetmenliğini üstlendiği Türk filmi.

Öyküsünü Vedat Türkali'nin yazdığı film, toplumsal gerçekçilik akımın önemli bir temsilcisidir. İngiltere'de öğrenim gördükten sonra 1960'lı yıllarda Zonguldak'a dönen mühendis Aydın'ın şehir halkıyla yabancılaşıp çatışması ve bir yandan da maden ocağında işçilerin hakları uğruna verdiği mücadele anlatılmaktadır. Türk sinemasında işçi sorunları ve aydının yabancılaşmasının konu edildiği ilk film olarak kabul görür.

Yönetmen Halit Refiğ 1952 ile 1953 yılları arasında yaşadığı Zonguldak'a 1962 yılında bu filmin çekimi için giderek filmi çekmiştir. Film jeneriğindeki bilgiye göre filmin fon müziğinin Richard Wagner'in eserlerinden derlenmiştir.

Film, 1963 Moskova Film Şenliği'nde gösterilmiş ve filmin oyuncularından Nilüfer Aydan, bu festivalde Şeref Diploması Ödülü'nü kazanmıştır. Film, 9 Mayıs 2008 tarihinde film 11. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'nde açılış filmi olarak tekrar gösterilmiştir.

## Filmin konusu

Zonguldaklı bir genç olan Aydın, İngiltere'deki mühendislik eğitimini tamamladıktan sonra Zonguldak'a geri döner ve bir maden işletmesinde çalışmaya başlar. Kömür madenindeki ilk incelemelerinde, destek için kullanılan direklerin bu işe uygun olmadığını tespit edince baba dostu Nazif Usta ile birlikte bunun hesabını sormak ister.

Aydın, eski okul arkadaşı Sabri'nin çıkardığı yerel gazetede, maden işçilerinin sorunlarını ele alan bir yazı yazar. Bu yazı, Şerafettin Toraman'ın temsil ettiği bir çıkar çevresini kızdırır. Söz konusu çevre, çalışanların hayatını hiçe saymakta, emeklerini sömürmekte ve dini duygularını istismar etmektedir. Yazının ateşlediği düşmanlık, rahatı bozulan bu çıkar grubu ile Aydın Bey arasında bir savaşa döner. Genç mühendis önce tehdit edilir, dövülür. Sonunda arkadaş olduğu Selami Bey'in karısı Gönül Hanım'la gayri meşru ilişki yaşadığı şeklinde hakkında dedikodu çıkarılır ve bu dedikodunun bir yerel gazetede haberleştirilmesinden sonra en iyi arkadaşları ile arası açılır. Hem toplumun, hem maden işçilerinin gözünde itibarı düşürülen Aydın Gönül Hanım'ın masum oldukları filmin finalinde ortaya çıkar.

## Oyuncular

* Nilüfer Aydan - Gönül
* Göksel Arsoy - Aydın
* Talat Gözbak
* Reha Yurdakul - Selami Ağaçlıgil
* Ali Şen - Şerafettin Toraman
* Erol Taş, *Usta*
* Hasan Ceylan
* Ateş Tekin
* Abdullah Ataç
* Nusret Özkaya
* Orhan Çubukçu
* İclal Genç

## Dış bağlantılar

* imdb.com sitesinde "Şehirdeki Yabancı" 28 Mayıs 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Uçan Süpürge Film Festivali
* sinematürk sitesinde "Şehirdeki Yabancı"

## Kaynakça
# Karanlıkta Uyananlar

Karanlıkta Uyananlar|  |
| Yönetmen | Ertem Göreç |
| Yapımcı | Lütfi Ömer Akad, Beklan Algan |
| Senarist | Vedat Türkali |
| Oyuncular | Fikret Hakan Ayla Algan Beklan Algan Tülin Elgin Kenan Pars Mümtaz Ener |
| Seslendiren | Sadettin Erbil Abdurrahman Palay Toron Karacaoğlu Jeyan Mahfi Tözüm |
| Müzik | Nedim Otyam |
| Görüntü yönetmeni | Turgut Ören, Mahmut Demir |
| Cinsi | Sinema filmi |
| Türü | Dram, Politik |
| Renk | Siyah-beyaz |
| Yapım yılı | 1964 |
| Süre | 114 dakika |
| Ülke | Türkiye |
| Dil | Türkçe |

**Karanlıkta Uyananlar**, Vedat Türkali'nin senaryosunu hazırladığı, Ertem Göreç'in yönettiği, Lütfi Akad ve Beklan Algan'ın yapımcısı olduğu 1964 yapımı politik dram filmi.

## Yapımı

1964 yapımı film, Ertem Göreç'in ilk filmlerindendir. Senaryosu Vedat Türkali'ye aittir. Filmin oyuncuları arasında Fikret Hakan, Ayla Algan, Beklan Algan, Tülin Elgin, Kenan Pars, Mümtaz Ener ve Hüseyin Kutman yer alırken, seslendirme kadrosunda da Sadettin Erbil, Abdurrahman Palay, Toron Karacaoğlu, Sacide Keskin ve Jeyan Mahfi Tözüm gibi sanatçılar bulunmaktadır.

Filmin Altın Portakal Film Festivali'nde gösterilecek olması üzerine filmi protesto eden bir grubun çıkardığı olaylar, filmin İçişleri Bakanlığının emri ile gösterimden kaldırılmasına neden olmuştur.

## Konusu

1960'ların Türkiye'sinde geçen bu politik filmde, yeni sanayileşmekte olan bir şehirde, bir boya fabrikasında çalışan işçiler ile fabrika sahibi konunun merkezine almaktadır. Dönemin Türkiye'sindeki dış ticaretteki rekabet, işçi sınıfı, sendikalaşma, işçi hakları, grev ve işçi-işveren ilişkileri eleştirel bir dille ele alınmaktadır.

## Oyuncu Kadrosu

| Oynayan Oyuncu
 | Filmdeki Karakteri
 | Seslendiren
 |
| --- | --- | --- |
| Fikret Hakan
 | Turgut
 | Sadettin Erbil
 |
| Beklan Algan
 | Ekrem
 | Abdurrahman Palay
 |
| Ayla Algan
 | Ekrem'e Aşık Olan Kadın
 |  |
| Tülin Engin
 | Ressam Kız
 | Jeyan Mahfi Tözüm
 |
| Kenan Pars
 | Fahri Bey
 | Toron Karacaoğlu
 |
| Mümtaz Ener
 | Nuri
 |  |
| Sedat Demir
 | Fahri Bey'in Yardımcısı
 | Zafer Önen
 |
| Hüseyin Kutman
 | İş insanı
 |  |
| Ersun Kazançel
 | Ekrem'in arkadaşı
 |  |

## Ödülleri

* **2. Antalya Film Şenliği (1965)**
	+ En İyi Özgün Müzik - Nedim Otyam
	+ En İyi Senaryo - Vedat Türkali
	+ En İyi 3. Film - Lütfi Ömer Akad, Beklan Algan

## Dış bağlantılar

* IMDb'de *Karanlıkta Uyananlar*
* SinemaTürk'te *Karanlıkta Uyananlar*

## Kaynakça
# Hızlı Yaşayanlar

Hızlı Yaşayanlar| Hızlı Yaşayanlar film afişi |
| Yönetmen | Nevzat Pesen |
| Yapımcı | Nevzat Pesen |
| Senarist | İlhan Engin |
| Görüntü yönetmeni | Menasi Filmeridis |
| Türü | Macera / Drama |
| Yapım yılı | 1964 |
| Ülke | Türkiye |
| Dil | Türkçe |

**Hızlı Yaşayanlar**, 1964 yapımı bir Türk drama filmidir.

Filmin yönetmenliğini Nevzat Pesen, senaristliğini İlhan Engin ve Safa Önal, görüntü yönetmenliğini ise Menasi Filmeridis üstlenmiştir. Film, İstanbul merkezli gazetelerin Anadolu’nun çeşitli illerine ulaştırılması için gece gündüz çalışan kamyonet şoförlerinin yaşam mücadelesini konu edinir.

Eser, Türk sinemasında 1960’lı yıllarda öne çıkan toplumsal gerçekçi akımın dikkate değer örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir. Filmde, dönemin sosyoekonomik koşulları ve emekçi kesimin gündelik yaşamı gerçekçi bir anlatımla yansıtılmaktadır.

## Konusu

1960'ların başında ulusal gazeteler İstanbul'da basılmakta, Anadolu'nun çeşitli illerine kamyonetle ulaştırılmaktaydı; pek çok yerdeki okuyucu gazetesine günler sonra ulaşabiliyordu. Film, bu koşuşturma içinde birbirleriyle kıyasıya yarışan farklı gazetelerin şoförlerini konu almaktadır ve yönetmen Pesen'in şoförlere ithafı ile başlar:

"Bu filmi, gazetelerimizi Anadolu'nun şehir, kasaba, hatta köylerine kadar en seri şekilde ulaştırmak için kar, yağmur, fırtına demeyip kamyonlarını sürerken kaza neticesinde hayatlarını kaybeden cesur şoförlerimize ithaf ediyorum. Hızlı yaşayanların ruhu şad olsun".

Garaj sorumlusu Mustafa Dayı, mesleğin bedelini şöyle özetler: "Şimdi hepsini toplasan bir mezarlık olur."

Gazetenin müdürü, işe yeni başlayan Orhan'a şöyle der: "Ölmenizi değil, yaşamanızı istiyoruz. Ama biraz hızlı yaşamanızı." Bu cümle filmin hem başlığının hem de ana çatışmasının özünü oluşturur.

## Ayrıca bakınız

* Üçüncü Sinema

## Kaynakça
# Bitmeyen Yol

Bitmeyen Yol| Yönetmen | Duygu Sağıroğlu |
| Senarist | Duygu Sağıroğlu |
| Müzik | Arif Erkin |
| Görüntü yönetmeni | Orhan Çağman |
| Türü | Drama |
| Yapım yılı | 1965 |
| Süre | 96 dakika |
| Ülke | Türkiye |
| Dil | Türkçe |

**Bitmeyen Yol**, 1965 yapımı bir Türk drama filmidir.

Film, yönetmen Duygu Sağıroğlu tarafından hem yazılmış hem de yönetilmiştir. Görüntü yönetmenliğini Orhan Çağman, müziğini ise Arif Erkin üstlenmiştir. Türk sinemasının toplumsal gerçekçi akımının önemli yapıtlarından biri olarak kabul edilen film, 1960’lı yıllar Türkiye'sindeki hızlı kentleşme sürecini ve göç olgusunu gerçekçi bir dille yansıtmaktadır.

Yapım, dönemin sansür uygulamaları nedeniyle Sansür Kurulu tarafından engellenmiş ve ancak 1967 yılında gösterime girebilmiştir. Bu yönüyle film, Türk sinemasında sansür tartışmalarının öne çıkan örneklerinden biri olarak değerlendirilmektedir.

Filmin sonunda Ruhi Su'nun yorumuyla seslendirilen "Nesini Söyleyim" türküsü yer almaktadır.

## Konusu

Film, iş bulmak umuduyla köylerinden ayrılarak İstanbul'a gelen işçilerin yaşadıklarını konu almaktadır. Büyük şehrin zorlu koşullarında tutunmaya çalışan göçmenlerin dramını anlatan yapıt; iç göç, emek sömürüsü, plansız kentleşme ve toplumsal yalnızlık temalarını işlemektedir.

Filmde öne çıkan alt konulardan biri, Cemile adlı karakterin fabrikasından elbise çalıp bir günlüğüne sıradan hayatının dışına çıkmasıdır. Almanya'ya çalışmaya giden kocasından mektup alan Cemile'nin gecekonduda yalnızlıkla yüzleşmesi de filmin duygusal doruk noktalarından birini oluşturur.

Sağıroğlu, konunun işlenişinde İtalyan toplumsal gerçekçi sinemadan etkilenmekle birlikte Türkiye'nin kendine özgü göç örüntüsünü ön plana çıkarmıştır.

## Oyuncu kadrosu

* Fikret Hakan – Ahmet
* Selma Güneri – Cemile
* Erol Taş – Köylü
* Aliye Rona – Güllü Bacı
* Senih Orkan – İnşaat Çavuşu
* Ayfer Feray – Fatma
* Tuncel Kurtiz – Köylü
* Türker Tekin – Hüseyin Çavuş
* Aydemir Akbaş – Köylü; Ahmet'in köylüsü
* Bilge Şen – Cemile'nin arkadaşı
* Suna Pekuysal – Seslendirme
* Gülriz Sururi – Selma Güneri seslendirmesi
* Mümtaz Ener – Erol Taş seslendirmesi
* İhsan Bayraktar
* Mustafa Yavuz – İnşaattaki adam
* Tijen Par – Misafir sanatçı
* Eşref Vural – Komiser
* Osman Türkoğlu – Kahveci Halil
* Memduh Alpar – Ahmet'in vurduğu adam
* Vala Önengüt – Eşref Vural seslendirmesi
* Osman Alyanak – Osman Türkoğlu seslendirmesi

## Ayrıca bakınız

* Üçüncü Sinema

## Kaynakça
# Japonya imparatorluk mührü

| Japonya İmparatorluk Mührü |
| --- |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
| Ayrıntılar |
| Kullanan | Naruhito, Japonya İmparatoru |
| Kabul tarihi | 1183 |
| Kalkan | 菊花紋章, *Kikukamonshō* (Krizantem arması) |
| Nişan | Krizantem Nişanı |

**Japonya İmparatorluk Mührü** ayrıca **Krizantem Mührü (菊紋, *kikumon*)**, **Krizantem Çiçeği Mührü (菊花紋, 菊花紋章, *kikukamon, kikukamonshō*)** veya **İmparatorluk Krizantem Amblemi (菊の御紋, *kikunogomon*)**, ulusal mühürlerden biri Japonya İmparatoru ve İmparatorluk Ailesi üyeleri tarafından kullanılan bir kret (mon). Bu, Japon hükûmeti tarafından kullanılan Paulownia Mührü ile zıttır.

## Tarihçe

Meiji döneminde, ilk sıra arkasında gösterilen on altı ipucu dizisine sahip 16 yapraklı bir krizantem kullanan Japonya İmparatoru haricinde İmparatorluk Mührünü kimse kullanmasına izin verilmedi. Bu nedenle, İmparatorluk ailesinin her üyesi, mührün hafifçe değiştirilmiş bir versiyonunu kullandı. Şinto mabetleri ya imparatorluk mührünü sergiledi ya da mührün kendi elemanlarını kendi amblemlerine ekledi.

Japon tarihinde daha önce, 1333'te şogunluğun gücünü kırmaya çalışan İmparator Go-Daigo, sürgün edildiğinde, kendisini imparatorluğun 16-petal monunu koruyan Kuzey Mahkemesi İmparatoru Kōgon'dan ayırmak için on yedi petal krizantemini kabul etti.

## Açıklama

Sembol, siyah veya kırmızı anahatları ve arka planı olan sarı veya turuncu bir krizantemdir. Merkezi bir disk, 16 yapraklı bir ön setle çevrilidir. 16 yapraklık bir arka set ön sete göre yarı yarıya seridir ve çiçeğin kenarlarında görülebilir. Kullanılan krizantem örneği, krizantem Nişanı için rozettedir.

İmparatorluk Ailesi'nin diğer üyeleri 14 tekil yaprakları olan bir versiyon kullanırken, Ulusal Diyet üyelerinin imzası, emirleri, pasaportları ve İmparatorun otoritesini taşıyan veya temsil eden diğer maddeler için 16 tek yapraklı bir form kullanılır. İmparatorluk Mührü, İmparatorluk Ailesi'nin standartlarında da kullanılır.

## Batı Hanedanlık armaları içinde kullanım

Jartiyer Şövalyesi ve Altın Polar'un Şövalyesi olarak Akihito, Krizantem mührünü hanedan bir suçlama ve arma olarak taşıyor.

## Galeri

* Japonya imparatorluk monu.
* İmparatorluk Standardı.
* Jartiyer Şövalyesi Olarak Akihito'nun amblemi.
* Altın Polar'un Şövalyesi Olarak Akihito'nun amblemi.
* Japon Pasaportunun kapağındaki imparatorluk mührü.
* Kyoto, Kyōtanabe'deki bir mezarın kapılarında.
* Savaş gemisi Mikasa'nın pruvasında

## Ayrıca bakınız

* Japonya bayrağı
* Japonya hükûmet mührü

## Kaynakça