Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Protogeometrik stil

Proto-Geometrik amfora *circa* MÖ 975–950 Atina, şimdi Britanya Müzesi'nde sergilenmektedir
**Protogeometrik stil** (veya **Proto-Geometrik**), Yunan Karanlık Çağları'nın ilk döneminde yaklaşık MÖ 1050 ila 900 yılları arasında üretilen Atina öncülüğündeki Antik Yunan çömlekçiliği stilidir.

Girit ve Kiklad Adaları'nda Dor istilası sonucunda Miken Uygarlığının yıkılması sonucu oluşmuş Karanlık Dönem bu dönemin ilk aşamasıdır. Dönemin en büyük özelliği demirin bilinmesi ve savaşlarda kullanılmasıdır. Adını Geometrik Dönem'in öncüsü olarak almıştır. Birçok yönden Submiken özellikleri taşısa da özellikle seramik sanatıyla bu yönden ayrılır.

Proto-Geometric amfora MÖ c. 950–900
Protogeometrik dönemde vazolar üzerinde genel zemin koyu renklidir. Motifler vazonun omuz kısmında ya da kulplar arasında yer alan panelde görülür. Panelin alt ve üst kısımlarında ince veya kalın bantlar (register) vardır. Motif olarak; pergelle çizilmiş iç içe geçmiş konsantrik daireler, yarım daireler, üçgenler, dalga motifleri, köpekdişi ve çizgiler kullanılmıştır. Bu motif ve çizgiler kalın uçlu fırçalarla yapılmıştır.

Birçok parça gibi, gösterilen örnekte de ana bantta fırınlama hatasından kaynaklanan bir renk değişimi vardır. Hem kırmızı hem de siyah renk aynı kili kullanır ama farklı şekilde pişirilir. Yunanlar bu varyasyonu kontrol etmeyi öğrendikçe, kendilerine özgü üç aşamalı fırınlama tekniğine giden yolu da açmış oldular.

Yeniliklerden bazıları göbek kulplu amfora, boyun kulplu amfora, krater ve *lekythos* gibi Miken etkisindeki yeni şekillerdi. Attika sanatçıları bu kapları hızlı çark kullanarak yeniden tasarlamış ve böylece yüksekliği ve dolayısıyla bezeme için kullanılabilir alanı artırmışlardır.

Stil Atina'dan diğer birçok merkeze yayılmıştır.

Önemli şehirleri; Attika, Kos, Rhodos, Symrna, Teos, Miletos olarak sıralayabiliriz.Ayrıca kendi içinde de Erken Protogeometik, Olgun Protogeometrik ve Geç Protogeometik olmak üzere üçe ayrılır.

## Ayrıca bakınız

* Ege sanatı
* Antik Yunanistan'da çömlekçilik

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* *Greek Art & Archaeology*, (Japonca ve İngilizce)
* *Introduction to the Ancient World: Greece*, Austin Teksas Üniversitesi
# Oryantal dönem

Oryantal figürlü fildişi kap, Etrürya
**Oryantal dönem**, MÖ 750'den 650'ye kadar süren Yunan ve Etrüsk sanatının bir aşamasıdır. Terim, Yunan sanatındaki bir fenomeni tanımlamak için Frederik Poulsen tarafından üretilmiştir.

Bu sanat aşamasında Yunan ya da Etrüstklü zanaatçılar, Yakın Doğu'dan gelen nesnelerde kullanılan belirli süs motiflerini alarak kendi eserlerinde uygulamışlardır.

## Kaynakça
# Siyah figür tekniği

Şu anda Münih Devlet Eski Eserler Koleksiyonu'nda bulunan, y. MÖ 540 yılına tarihlenen kalın bir şeffaf cila tabakasına sahip siyah figürlü bir Attika amforası üzerindeki Herakles ve Geryon.
**Siyah figür tekniği** (Antik Yunanca: μελανόμορφα, romanlaştırılmış: melanómorpha), MÖ 7. yüzyıl ila MÖ 6. yüzyılın sonuna kadar Antik Yunan çömlek ve vazolarında kullanılmış bir boyama tekniğidir. Figürler turuncu veya açık kırmızı zemin üzerine siyah renkli firnis boyayla silüet halinde boyanmıştır.

Üslup açısından önceki oryantalizasyon döneminden ve onu takip eden kırmızı figür tekniğinden ayırt edilebilir.

## Kaynakça
# Hint-Grek sanatı

Hint-Grek sanatıMÖ 180 civarında Agathocles sikkelerinde Grek ve Hint tanrıları. Grek tanrısı Zeus'un yanı sıra, Hint tanrıları çeşitli şekillerde Buda, Vişnu, Şiva, Vasudeva veya Balarama olarak tanımlanmıştır.
**Hint-Grek sanatı**, MÖ 200 yıllarından itibaren Baktriya ve Hindistan yarımadası'nı kontrol eden Hint-Grek sanatıdır MÖ 200-145 arasında Baktriya'nın yönetimini ellerinde tuttular ve Hint Yarımadasına seferler düzenlediler.MÖ 145'ten sonra, Hint-Grek kralları yalnızca eski Hindistan'ın bazı bölgelerinde, özellikle de günümüzün kuzeybatı Pakistan'ına denk gelen Gandhara'da hüküm sürdüler.

Hint-Grekler, bir Grek-Baktriya şehri olarak kurulan Ai-Khanum şehrinin kalıntılarından anlaşılacağı üzere, zengin bir Helenistik mirasa ve sanatsal yeterliliğe sahipti. Günümüz Pakistan'ında, Taxila yakınlarında bulunan Sagala ve diğer birkaç Hint-Grek şehrinde Sirkap, Barikot ve taş paletler gibi Hint-Grekler ait sanatsal kalıntılar bulunmuştur.

Shinkot kutusu gibi Hint-Grek bağlantı bazı Budist nesneler de bilinmektedir. Şimdiye kadar bulunan en önemli Hint-Grek kalıntıları, sanatsal açıdan antikçağın en parlak örneklerinden sayılan Hint-Grek krallarına ait sikkelerdir.

Gandhara'nın Greko-Budist sanatının çoğu, MS 1. yüzyılda genellike Antik Hindistanda bulunan göçebe Hint-İskitlere, Hint-Partlara ve çökme sürecinde olan Kuşanlar gibi Hint-Grek doğrudan haleflerine dayanır Pek çok Gandharan sanat eseri tam olarak tarihlendirilemez, bu da kesin kronolojiyi yoruma açık bırakır. Hint-Grek Hindistanı MÖ 10-20 yıllarında Pencap'ta hüküm sürmüş ll.Strato'ya kadar yönettiklerinin fark edilmesiyle Hint-Grek ve Grek-Budist sanatı arasındaki ilişki yeniden teyit edilmiştir.

## Kaynakça
# Orta Çağ sanatı

Simone Martini ve Lippo Memmi'nin "Müjde ve İki Aziz" adlı tablosu
**Orta Çağ sanatı**, Antik Çağ sanatının ardından gelişen ve yaklaşık bin yıllık bir dönemi kapsayan sanat biçimi. Erken Hristiyan sanatı, Kavimler Göçü sanatı, Bizans sanatı, Pre-Romanesk sanat, Romanesk sanat ve Gotik sanat Orta Çağ'da gelişen akımlar olmakla beraber Anglosakson sanatı ve Viking sanatı gibi belirli uluslara ait sanat anlayışı da gelişmiştir.
# Merovenj sanatı

**Merovenj sanatı** ve mimarlığı, Franklar kralı Clovis'in Hristiyanlığı kabul edişinden Merovenj sülalesinin son temsilcisi Childerich III'ün tahttan indirilerek yerine Karolenj sülalesinin ilk hükümdarı Kısa Pepin'in geçmesine kadar Galya'da geliştirilen sanat ve mimarlığı belirten terim.

## Mimarlık

Merovenj sülalesi döneminden günümüze çok az yapı kalmıştır; ama yapılan arkeoloji kazılarında, kiliselerin çoğunda, Hristiyanlığın ilk dönemi kiliselerindeki mimarlık üslubunun sürdürülmüş olduğu anlaşılmıştır. Büyük bölümü bazilika tipindeki bu yapıların en iyi korunmuşları arasında, günümüzdeki Fransa'nın güney kesimindeki Vienne'de Saint-Pierre kilisesi (VI. yy.) ve orta-batı Fransa'daki Poitiers'de Saint-Jean Vaftizhanesi (VII. yy.) sayılabilir.

## Heykel

Merovenj sülalesi dönemi boyunca Akitanya'daki atölyelerde, klasik üsluba uygun mermer lahitler yapımı sürdürüldü. Bu yapıtların en güzellerini içeren, Paris yakınında Jouarre Manastırı'ndaki lahitlerden başrahibe Theodechilde'nin lahdi, büyük bir zariflikle gerçekleştirilmiş deniz kabuğu biçimleriyle süslendi. Başpiskopos Agilbert'in (öl. 680'e d.) lahdinde, "son yargı" günüyle ilgili sahneler canlandırıldı. Bazı lahitlerdeyse, bir yandan Hristiyanlıkla ilgili sahnelere, bir yandan da Germen mitolojisinden sahnelere yer verildi.

## Süsleme sanatları

Merovenj dönemi süsleme sanatının en başarılı örnekleri arasında krallık ailesi için altından yapılıp mücevherlerle süslenmiş, daha az önemli kişiler için de, tunçtan ya da demirden yapılmış fibulalar, tokalar, kılıç kabzaları, vb. (tümü ölüyle birlikte gömülüyordu), kiliselerde mihrabı süslemek için yapılmış haçlar, kutsal eşya mahfazaları, kitap kapları, çeşitli kupalar, vb. sayılabilir. İrlandalı rahiplerin kurdukları birçok manastırda (Fransa'da Luxeuil ve Corbie Manastırları; İsviçre'de Sankt Gallen Manastırı; vb.) da, tezhip sanatının çok başarılı örnekleri verilmiştir. Minyatürlerde kullanılan üslup, Akdeniz havzası sanatlarıyla ve bölgedeki eski Germen sanatlarıyla büyük yakınlıklar göstermektedir.
# Otto sanatı

**Otto sanatı** Alman Kralı ve Kutsal Roma İmparatoru I. Otto, II. Otto ve III. Otto ve ardılı Sal Hanedanı döneminde yapılan resim, heykel ve başka türlü sanat ürünlerinedir. Kutsal Roma İmparatorluğu'nun kuruluşu sırasında Karolenj sanatı geleneği sürse de sonra resim, heykel ve fildişi oymacılığı alanında bağımsız olan Otto sanatı ortaya çıktı. Fildişi oyma sanatında dinsel eşya yapımı sürmüştür.970'te yapılan Magdeburg Altar Önü Levhası buna örnektir. Otto sanatı mimaride Karolenj sanatını tercih etti.

## Kaynakça

 6 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
# Romanesk sanat

San İsidoro Müzesi'ndeki romanesk tarzda inşa edilmiş Kraliyet Panteonu.
**Romanesk sanat**, 1066 yılında Normanların İngiltere'yi fethetmesiyle başlayan sanat akımı. İngiltere'de Norman üslubu, Avrupa'da ise Roman üslubu - Romanesk olarak adlandırılır.

O dönemde kilise ve manastırlar çevredeki tek taş binalardı. Koca tavanının ağırlığı duvarlardadır. Bu yüzden duvarlar kalın ve pencereler küçüktür. Dört duvar üzerine koca bir tavan oturtulmuştur. Romanesk yapılara "kaba" denmesinin sebebi budur. Güvenlik için bir başka girişimse; ağaçla kapatılan kilise tavanlarının yerini tonoz almasıdır. Tonozun ağırlığını taşımak içinse köprü şeklinde kemerler kullanılmış, ama ayakların bu ağırlığı taşıyacak kadar kuvvetli olmaması nedeniyle kemerlere kaburga atılmış ve ortaya çıkan boşluk daha hafif şeylerle doldurulmuştur.

Süslemeye pek önem verilmemiş, özellikle heykeller kullanılmamıştır. Çünkü çok kısa bir zaman önce putperestlikten dönülmüştür ve heykeller de putperestliği çağrıştırmaktadır.

Heykelle süslenme daha sonraları Fransa'da başladı. Heykellerde ve resimlerde Doğu Sanatından etkilenmeler görülür. Heykeller ve resimler esasen süsleme amacıyla değil, Kutsal Kitap'ta yazılan olayları kabaca tasvir için kullanılmıştır. Heykelciler ve ressamlar estetiğe pek önem vermemiş, basite indirgeyerek kolaya kaçarak resmetmişlerdir. Bununla beraber renkler de önemini yitirmiş, sanatçılar istedikleri renkleri uymasa bile diledikleri yerlerde kullanmışlardır.

Bu akım 12. yüzyılın sonu kadar bile yaşayamamış, Gotik döneme geçilmiştir.

Roman üslubunun önemli eserlerinden birkaçı: Tournai Katedrali, Murbach Benediktin Kilisesi ve Saint Trophime Kilisesi dir.
# Rönesans sanatı

Davut, Michelangelo (1504).
**Rönesans sanatı**, felsefe, edebiyat, müzik, bilim ve teknolojide meydana gelen gelişmelere paralel olarak MS 1400 civarında İtalya'da ayrı bir üslup olarak ortaya çıkan, Avrupa tarihinin Rönesans olarak bilinen dönemine ait resim, heykel ve süsleme sanatlarıdır. Rönesans sanatı, antik geleneklerin en soylusu olarak algılanan Klasik Antik Çağ sanatını temel olarak aldı, ancak Kuzey Avrupa sanatındaki son gelişmeleri özümseyerek ve çağdaş bilimsel bilgiyi uygulayarak bu geleneği dönüştürdü. Rönesans hümanist felsefesiyle birlikte Avrupa'ya yayılmış, yeni teknikler ve yeni sanatsal duyarlılıkların gelişmesiyle hem sanatçıları hem de müşterilerini etkilemiştir. Sanat tarihçileri için Rönesans sanatı, Avrupa'nın Orta Çağ'dan Erken Modern Çağ'a geçişini işaret eder.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Rönesans sanatı ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.

* *The Inquiring Eye: European Renaissance Art*, a teaching packet from the National Gallery of Art in Washington, D.C.
# İlk dönem Flaman resmi

Van Eyck - Arnolfini'nin Portresi
**İlk dönem Flaman resmi**, 15. yüzyıl ve 16. yüzyıl başında Aşağı Ülkeler adı verilen bölgede, Gent ve Brugge etrafında ortaya çıkmış bir grup ressamı ve bunların eserlerini içeren dönemi veya akımı tasvir etmek için kullanılır.

Aynı zamanda "Geç Gotik", İngilizcede "Early Netherlandish Painting" (Erken Dönem Aşağı Ülke Resmi) olarak anılır. Bu grup ressamların içinde Jan van Eyck, Rogier van der Weyden, Hugo van der Goes, Hans Memling, Dirk Bouts ve Gerard David sayılabilir.

## Tanım ve isimlendirme

Bu dönem ressamlarının adlandırılması Fransızcadan diğer dillere "Les Primitifs flamands" in birebir çevrilmesinden gelmiştir. Buradaki *primitif* sözü *erken* ve *ilk* manasında anlaşılır. Halihazırda Flandre adını verdiğimiz bu bölgeler o dönemde Burgonya Dukalığı ve Habsburg Hanedanlığının denetimi altında idi. Brugge ve Gent uluslararası ticaret, bankacılık ve sanat merkezi olduğundan burada yaşayan ve Flaman olarak anılan insanların hepsi yörede doğmuş kişiler değildi. Bu sebepten "Flaman" adlandırması ile "Aşağı Ülkeler'e ait olma", bu bölgede bulunan zamanın önde gelen şehirleri temel alınarak, birbirinin yerine kullanılabilen kelimeler haline geldi.
# Yüksek Rönesans

*Adem'in Yaratılışı*, II. Julius tarafından yaptırılan Sistine Şapeli tavanı,Michelangelo (yaklaşık 1508–1512)
**Yüksek Rönesans**, İtalyan Rönesansı'nın 16. yüzyıldaki bilhassa Papalık Devleti'nın başkenti Roma ve Floransa'daki en olgun dönemi. Yaklaşık olarak 1500 ile 1550 arasına tarihlendirilir. En önemli sanatçıları resimde Giovanni Bellini, Tiziano; resim ve mimarlıkta Raffaello; mimarlıkta G. Romano, Peruzzi ve Sanallo'dur.
# İtalyan Rönesansı

**İtalyan Rönesansı** (İtalyanca: Rinascimento), Avrupa'da genel olarak Rönesans'ı başlatan, İtalya'da 14. yüzyılda başlayıp 17. yüzyıla dek hüküm süren kültürel değişim ve ilerleme süreci. Bu akım Toskana bölgesinde başladı ve merkezinde Floransa şehri yer aldı.

## Kaynakça
# Klasisizm

Paris'teki zafer takı
**Klasisizm**, Antik Yunan ve Roma sanatını temel alan tarihselci yaklaşım ve estetik tutumdur. "1660 ekolü" olarak da bilinir.

Klasisizm kelimesinin kökeni Fransızca olan "*klasik*" kelimesidir, bu da "**seçme**" demektir. Klasisizm'in temel ögeleri kendi içinde soyluluk, sağ duyu ve akılcılık, uyum, açıklık, sınırlılık, evrensellik, idealizm, denge, ölçülülük, güzellik ve görkemliliktir. Yani bir eserin klasik sayılabilmesi için bu özellikleri barındırması gerekmektedir. Kısaca klasik bir eser, bir üslubun en yetkin ve en uyumlu ifadesini bulduğu eserdir. Klasisizm temellerini Rönesans aristokrasisinden alır. Klasisizm bir bakıma aristokrasinin ürünüdür. Kuralcılık olarak da bilinir.

Yeniden doğuş diye adlandırılan Rönesans döneminde gelişmiştir. Bu akımın izleri bir önceki dönemde Rebelais ve Montaigne’de, hatta Aristoteles’tedir.

## Edebiyatta klasisizm

Klasisizm, 17. yüzyıl'ın II. döneminde Fransa'da ortaya çıkmıştır. Konusu eski Yunan ve Roma mitolojisinden alınmıştır. Mükemmeliyetçidir ve ana dil esas alınmıştır. Bir eserin klasik sayılabilmesi için soylu, akılcı, uyumlu, açık, evrensel, idealist, ölçülü, dengeli, güzel ve görkemli olması gerekir. "Sanat, sanat içindir." anlayışı benimsenmiştir. Sanatçılar eserlerinde kişiliklerini gizlemişlerdir. Eserlerde klasik, değişmeyen tipler oluşturulmuştur. Fiziksel ve sosyal çevre önemli değildir çünkü değişkendir. Kullanılan dil, seçkinlerin dilidir. Anlatım süssüz ve yalındır.

* Özellikle tiyatro ve deneme türlerinde gelişmiştir. Tiyatro eserlerinde "Üç birlik kuralı"na (Olay-yer-zaman birliği) uyulur. Önemli olan konu değil, konunun işlenişidir. Kahramanlar ruhsal özellikleriyle ele alınır. Akıl, sağduyu ve doğaya önem verilir. Konular, eski Yunan ve Latin kaynaklarından alınır. Düş ve duygu değil, mantık ve ölçü önemlidir.

### Dünya edebiyatında Klasisizmin önemli öncüleri ve temsilcileri

* Montaigne: Denemeler
* La Fontaine: Fabl
* Racine, Corneille: Trajedi
* Moliere: Komedi
* Nicolas Boileau: Eleştiri
* Fenelon, Madame de la Fayette: Roman
* Jean de La Bruyère: Karakterler
* Jacques-Bénigne Bossuet: Hitabet
* Descartes, Pascal: Felsefe-Düşünce
* Direktör Âli Bey: Türk edebiyatı

Türk edebiyatı sanatçıları Klasisizm akımının tüm özelliklerini göstermez. Örneğin Şinasi, Ahmet Vefik Paşa ve Direktör Âli Bey, "Sanat, sanat içindir" anlayışını benimsemek yerine "Sanat toplum içindir" anlayışını benimsemişlerdir.

* Bir diğer önemli husus ise bu akımın daha çok tiyatro akımı olmasıdır.
* Şinasi'nin La Fontaine'den, Ahmet Vefik Paşa'nın da Moliere'den yaptığı çeviri ve uyarlamalar ile klasizm Tanzimat edebiyatı döneminde tanınmaya başlanmıştır.

## Kaynakça
# Barbizon ekolü

*Başak Toplayan Köylüler*, Jean-François Millet. 1857. Musée d'Orsay, Paris.
Barbizon ekolü (1830 - 1870), 19. yüzyılda Fransız bir ressam grubu tarafından uygulanan manzara resmi tarzını tanımlamak için kullanılır. Ekol ismini ressamların bir araya geldikleri Fontainebleau (Fransa) yakınlarındaki Barbizon köyünden alır.

Barbizon ressamları, görsel sanatlarda romantizmin baskın olduğu bir dönemde, gerçekçiliğe giden yolun bir parçası oldular. 1824 yılında Paris Salonu'nda John Constable'ın eserleri sergilendi. Ressamın, kırsal manzaraları bazı genç meslektaşlarını etkiledi. Bu genç ressamlar, şekilciliği reddedip doğadan esinlenerek tablolar yapmaya başladılar. Doğa manzaraları, dramatik olaylar yerine tablolarının ana konusunu oluşturmaya başladı.

1848 Devrimleri boyunca, ressamlar Barbizon'da buluşup Constable'ın fikirlerini takip ettiler ve oradaki doğayı resmettiler. Bu ressamlardan biri olan Jean-François Millet manzara resmi yapma fikrini geliştirdi ve köylü figürleri, köy yaşamı ve tarlalarda çalışan insanları betimlemeye başladı. 1857'de yaptığı *Des glaneuses* isimli tabloda hasatta çalışan üç köylü kadını çizdi. Tablo hiçbir hikâye anlatmıyordu ya da bir dram betimlenmemişti. Sadece işlerini yapan üç kadın vardı.

Barbizon ekolünün önde gelen isimleri arasında Jean-Baptiste Camille Corot, Théodore Rousseau, Jean-François Millet ve Charles-François Daubigny gelir. Diğer üyeleri ise Jules Dupré, Constant Troyon, Charles Jacque, Narcisse Virgilio Diaz, Charles Olivier de Penne, Henri Harpignies, Gabriel Hippolyte LeBas (1812-1880), Albert Charpin, Félix Ziem, François-Louis Français ve Alexandre DeFaux'dur.

Hem Rousseau (1867) hem de Millet (1875) Barbizon'da öldüler.

## Ayrıca bakınız

* Gustave Courbet
* Peyzaj
* Doğalcılık

## Dış bağlantılar

* Hecht Müzesi
# Geziciler

*Volga'da Sal Çekicileri* (İlya Repin, 1870-1873)
**Gezginler** (Rusça: передвижники, peredvijniki), 1863'te kurulup 1890'lara kadar süren, Sankt-Peterburg'daki Çarlık Güzel Sanatlar Ensititüsü'nün eğitim sistemi, konuları ve yöntemlerine tepki olarak oluşmuş bir realist akımın adıdır. Önceleri bir sanatçı kooperatifi oluşturmuşlar sonra, 1870'te bu *Gezgin Sanat Sergileri Derneği* 'ne dönüşmüştür.

Rusya'nın büyük şehirlerindeki sergilerin amacı sanatı halka ulaştırmak amacı güdüyordu. Gezgin ressamlar, sosyal ve tarihî özellikler içeren tablolar yapıyordu: portre ve rusya manzaraları ama pek az natürmort. Gezginler Rus halkının şartları ile ilgileniyordu ve o dönemin eşitsizliklerini sergiliyorlardı.

## Bazı karakteristik eserleri

* *Köyde kır yürüyüşü* (Perov, 1861)
* *Kargalar geri geldi* (Savrasov, 1871)
* *Ladoga Gölü* (Kouindji, 1873)
* *Taşınma* (Vasnetsov, 1876)
* *Çam ormanında bir sabah* (Şişkin, 1886)
* *Sonbahar akşamı* (Serov, 1886)
* *Bir Kadının Portresi* (Kramskoi, 1883)

## Temsilcileri

Ormanda köprü. Rafail Sergeevich Levitskyi (1885-1886) Stavropol Bölgesel Güzel Sanatlar Müzesi, Stavropol, Rusya
Peredvizhniki artistlerine aşağıdakiler dahildir:

* Abram Arkhipov
* Nikolai Kuznetsov
* Nikolai Ge
* Nikolay Kasatkin
* Arkhip Kuindzhi
* Ivan Kramskoi
* Isaac Levitan
* Alexander Litovchenko
* Rafail Sergeevich Levitsky
* Vladimir Makovsky
* Vassili Maximovitch Maximov
* Grigoriy Myasoyedov
* Leonid Pasternak
* Vasily Perov
* Vasily Polenov
* Illarion Pryanishnikov
* Ilya Repin
* Andrei Ryabushkin
* Konstantin Savitsky
* Alexei Savrasov
* Valentin Serov
* Emily Shanks
* Antonina Rjevskaya
* Ivan Shishkin
* Vasily Surikov
* Apollinary Vasnetsov
* Viktor Vasnetsov
* Nikolai Yaroshenko

## Kaynakça
# Aksiyon resmi

Aksiyon resmi
**Aksiyon resmi**, **eylem resmi** veya **jestle soyutlama** resim yüzeyine anında, herhangi bir ön planlama yapılmadan ve dikkatsizce dökülen, püskürtülen, damlatılan veya sürülen boya yoluyla üretilen ve bu özelliği ile resmin planlanmasından daha ziyade sanatçının fiziksel hareketini vurgulayan bir resim üslubudur. Bu çeşit resimler sanatçının spontane eylemlerinin dolaysız bir sonucudur.

1940'lar ile 1960'lar arasında yaygınlaşan akım soyut dışavurumculuk ile yakından ilgili olup zaman zaman aynı anlamda da kullanılır. Bir Fransız akımı olan Tachisme ile de yakından ilgilidir.

Harold Rosenberg'in bu terimi 1952'de kullanmaya başlamasıyla soyut dışavurumculuk ile atılan adım ileri götürülerek resim objesi arka plana itilmiş, hareket öne çıkmıştır. Gerçek eserin süreç olduğunun vurgulanması daha sonraları happening'ler, Fluxus, kavramsal sanat ve arazi sanatına temel oluşturmuştur.

En önemli aksiyon ressamlarından birisi Jackson Pollock'tur.

**Action Painting Tekniği**

20. yüzyıl resim sanatındaki ve Amerikan Soyut Dışavurumculuğu'ndaki en önemli eğilimlerin başında Action Painting tekniği yer almaktadır. II. Dünya Savaşı sonrası göçmen sanatçılar ve Amerikalı yeni nesil sanatçılar, özgün sanat dillerini oluşturarak eylem resmi olarak Türkçeleştirilmiş Action Painting sanat akımını oluşturmuşlardır. Alışılagelmiş tüm kalıplardan uzakta, planlamadan, spontanlığın sağladığı tüm imkanlardan faydalanarak, genellikle büyük alanlarda çalışmak suretiyle boyaları akıtma tekniği ile üst üste lekesel etkiler yaratılan, özgün çalışma örnekleri ortaya çıkartmışlardır. Soyut Dışavurumcu bir teknik olan bu teknik, sanatçıların, sezgisel yaklaşımlarla tuali yatay ya da dikey kullanarak fırça vuruşları veya boya akıtma, damlatma vb. tekniklerle rastlantıdan da faydalanarak meydana getirdikleri yapıtlardır. Sanatçıların büyük boyutlarda çalışmayı tercih ettikleri görülmektedir. Kalıpların dışında, sezgisel, özgün ve biçimsellikten uzak üretim teknikleri, sanatçıların özgür ifade biçimleri ile birleşerek genellikle izleyicisinin beğenisine sunulmaktan çok, sanatçının üretimini tatmin etmesine hizmet etmektedir. Bu teknik özdevinimden yola çıkan, sanatçının bilinçaltını özgür kıldığı, ön planlama ve tasarım olmadan, çağrışımların getirdiği anlık oluşumlarla biçim bulan sanat eserleridir. Genelde lekeler ve üst üste gelen çizgilerle oluşturulan yapıtlar sınırları bulunmayan, tek ve bütüncül bir imge ortaya çıkaran yapıtlardır. Tuvalin sınırları zorlanarak üretilen devasa ve etkili yapıtlardır.

## Kaynakça
# Yeni izlenimcilik

Yeni izlenimci Fransız ressam Georges Seurat'ın bir eseri
**Yeni izlenimcilik**, sanat eleştirmeni Félix Fénéon tarafından ortaya atılmış bir sanat terimidir. 19. yüzyılın son dönemlerinde ortaya çıkmış Fransız akımı tanımlamakta kullanılır. Bu akım pointilist tekniklerin kullanımı, izlenimciliği özellikle şekil bazında daha netleştirmek gibi özelliklere sahiptir.
# Sanat ve Dil

| Art & Language |
| --- |
| Art-Language Vol.3 Nr.1, 1974. |
| Genel bilgiler |
| Doğum adı | Art & Language |
| Diğer ad(ları) | Art and Language Art-Language |
| Doğum | 1968 Coventry, Birleşik Krallık |
| Alanı | metin, resim, çizim ve heykel |
| Katıldığı akımlar | Kavramsal sanat, Çağdaş sanat |
| Etkilendikleri | Clement Greenberg |
| Etkiledikleri | Çağdaş sanat |
| Ünlü yapıtları | *Mirror Piece*, 1965. *The Air-Conditioning Show*, 1966-67. *100% Abstract*, 1967. *Art-Language The journal of conceptual art*, (1969-1985). |
|  |
| Ödüller |
| Turner Prize Adayı (1986). |
|  |

"Sanat ve Dil", 1960 ların sonlarında yaratıldığından bu yana birçok değişikliğe uğramış kavramsal sanatçıların işbirliğidir. Grup, entelektüel fikirleri ve kaygıları sanat yaratma ile birleştirmek için ortak bir arzu paylaşan sanatçılar tarafından kuruldu. Sanat Dilinin ilk sayısı (grubun dergisi) Kasım 1969'da İngiltere'deki Chipping Norton'da yayımlandı ve Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ta kavramsal sanat ve Çağdaş sanat üzerinde önemli bir etki yaptı.

## Sanatçılar

Secret Painting Art & Language (Mel Ramsden), 1967
Mirror Piece, 1965
Air conditioning show 1966-7
* Terry Atkinson
* David Bainbridge
* Kathryn Bigelow
* Ian Burn
* Sarah Charlesworth
* Michael Corris
* Dan Graham
* Preston Heller
* Graham Howard
* Harold Hurrell
* Joseph Kosuth
* Christine Kozlov
* Nigel Lendon
* Sol LeWitt
* Andrew Menard
* Philip Pilkington
* Neil Powell
* David Rushton
* Terry Smith
* Mayo Thompson
* Lawrence Weiner

## Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Sanat ve Dil ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.

Vikisöz'de Art & Language ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.