Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# İbn Havkal

| İbn Hevkal |
| --- |
| Doğum | Ebû'l Kâsım Muhammed bin Ali en-Nasibi Nusaybin, Mardin |
| Milliyet | Arap |
| Vatandaşlık | Aridoğulları Türk Devleti |
| Din | Şii İslam (Nusayri) |
|  |
| Kariyeri |
| Dalı | Coğrafya ve Tarih |
|  |
|  |

**İbn Havkal** veya tam adıyla **Ebû'l-Kâsım Muhammed bin Ali en-Nasibi el-Bağdadi,** 10. yüzyılın Aridoğulları Devleti'nin ünlü Arap kökenli Nusayri İslam yazarı ve coğrafyacısıdır. 977 yılında **Sûret el-Arz** (صورة الارض; "yeryüzünün sûreti") isminde Arapça dilinde eserini yazmıştır. Kitabın çevirisinden onun yaşamından çok az bilgi verilmiştir, onun hocası olan İbrahim bin Muhammed el-İstahrî'nin yazdığı *Al-Masâlik Al-Mamâlik* (المسالك الممالك) adlı Arapça dilindeki kitabında onun yaşamına dair bahsedilsede hayatına dair yeterince bilgi içermemektedir.

İbn Havkal bir yazardan daha çok; çok seyahat eden, ayrıca seyahati boyunca gördüğü şeyleri ve alanlar hakkında ilgilenmiş ve araştırmıştır. O yaşamının son otuz yılını uzak Asya ve Afrika'nın bir bölümünü gezmeye harcamıştır. Onun bir seyahati Ekvatorun 20 derece güneyinde doğu Afrika kıyıları boyunca sürdü, o alışılmamış bir şeyi fark etti, çok sayıdaki insanların Rûm bölgesinde (kolonilerinde) yaşadığını, deneyim yerine, mantıkla çalıştıklarını. Onun tanımlamaları o zamanlar seyahat edenler için önemli ve çok yardımcı olmuştur. *Surat al-Ardh* ismindeki kitabında detaylı olarak İber Yarımadası'ndaki Müslüman Endülüsleri, İtalya, özellikle Sicilya'yı ve "Romalıların Ülkesini" tanımlamıştır.

İbn Havkal, Hicrî, 7 Ramazan 331 (Milâdi, 15 Mayıs 943) tarihinde Bağdat'tan hareket ederek önce Arap yarımadası'nın çeşitli bölgelerini, 947'den 951'e (336 - 340) kadar Kuzey Afrika ve İspanya ile Büyük Sahrâ'nın güney kısımlarını, 955'te (344) Mısır, Doğu Anadolu ve Azerbaycan'ı, 961'den 969'a (350 - 358) yılları arasında İran, Horasan ve Batı Türkistan'ı, 973'te de (362) Sicilya'yı dolaştı. 951 (340) yılına doğru Ebû Zeyd el-Belhî'nin öğrencilerinden Farslı coğrafyacı *İbrahim bin Muhammed el-İstahrî* ile tanışır. İstahrî'nin isteği üzerine onun hocası Ebû Zeyd el-Belhî'nin Şuverü'l-ekülîm adlı eserini esas alarak yazdığı Şûretü'1-arz adlı kitabındaki haritaları ve bilgileri tashih etti. İstahrî'nin eserini görmesi yazmayı düşündüğü coğrafya kitabı üzerinde etkili oldu. Her ne kadar çalışmasının kaynağı bu eser ise de İbn Hurdâzbih, Ceyhânîve Kudâme bin Cafer'in kitaplarından da faydalanmıştır.

Eser ilk defa Michael Jan de Goeie tarafından *Bibliotheca Geographorum Arabicorum* serisinin II. cildi olarak yayımlanmıştır (Leiden 1873). Daha sonra Johannes Heindrik Kramers, başta Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki [399] nüsha olmak üzere çeşitli yazmalarla de Goeie neşrini ve daha sonraki müelliflerin eserden yaptıkları iktibasları karşılaştırarak tenkitli neşrini yapmıştır. 1233 yılında anonim bir örneği kitap olarak yazılmıştır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
# İstahrî

İstahrî'nin bir kitabından alınma harita.
İstahrî tarafından çizilmiş olan Basra Körfezi'ni gösteren bir harita.
**İstahrî** (*Bābā İshāk İbrahim bin Muhammed Faresi Karki*), 10. yüzyıl'da yaşamış olan İslam coğrafyacısı, gezgin ve bir tür masālek (lit. "*güzergahlar*") edebiyatının kurucusudur. İran şehri İstahr'da doğduğu için İstahri 'İstakhrlı' olarak anılmıştır. Çıktığı uzun yolculuklardaki gözlemlerini ve incelemelerini; 919 yılında yazdığı *Kitab el-Mesalik ve'l Memalik'i*'de anlatmıştır. Bu eserde tüm kıtaların renkli haritaları bulunmaktadır. İstahrî, yaşamının büyük bir kısmını Bağdat'ta geçirmiş ve Semerkand şehrinde 957'de öldü. Bir diğer İslam coğrafyacısı ve tarihçisi olan İbn Havkal ile birlikte çalışmıştır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* *Büyük İslam Ansiklopedisi'*nde İstahrî (Farsça)
# İtil (şehir)

**İtil** (**İdil** ya da **Etil**); Hazar Kağanlığı'na 8. yüzyılın ortalarından, 10. yüzyılın sonlarına kadar başkentlik yapan şehir. Hazarların çağdaşı olan Arap seyyah ve coğrafyacı İbn Havkal ve İstahrî, Hazar ismini; ne bir milletin, ne de bir halkın ismi olduğunu belirtip sadece başkenti İtil olan ülkeye verilen isim olarak nitelemişlerdir. Volga deltasında ve Hazar Denizi'nin kuzeybatısında yer alır. Bu nedenle ekonomik açıdan gelişebilecek bir noktada bulnumaktaydı.

## Tarih

Kentin doğu kesimine *Sarıgşin* (Sarı Şehir) deniyordu. Kağanın ve askerlerinin oturduğu batı kesimi ise, *Han-Balık* (Han Kenti) olarak anılmaktaydı. Her iki kesim de surlarla çevriliydi. Kozmopolit bir ticari merkez olarak gelişen şehirde bağımsız yargı kurumları bulunmaktaydı.

250 yıla yakın Hazarların elinde kalan kalan şehir, 965'te Şarkel'i ele geçiren Kiev knezi I. Svyatoslav komutasındaki Rus ordularınca yakıldı ve yok edildi. Yerine daha sonra günümüzdeki Astrahan Oblastı'na bağlı olan Astrahan şehri kuruldu.

## Ayrıca bakınız

* Hazarlar
* Hazar Kağanlığı

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Russian archaeologists find long-lost Jewish capital 9 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
# Samosdelka

**Samosdelka** (Rusça: Самосделка) güney Rusya'da (Astrahan'ın yaklaşık 40 km. güneybatısında) bulunan bir Hazar köyü.

Astrahan Devlet Üniversitesi'nden olan Dimitri Vasilyev liderliğindeki bir grup arkeolog tarafından Eylül 2008'de köyde, karakteristik Hazar yurtları bulundu. Ayrıca köyde bulunan yazılarda Hazarların; Ruslar, Gürcüler, Ermeniler ve diğer milletler hakkında birçok yazı yazdığını keşfedildiğini belirtmiştir. Buna rağmen Hazarlar, kendileri hakkında neredeyse hiçbir şey yazmamışlardır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Russian archaeologists find long-lost Jewish capital26 Kasım 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Yediot Ahronot)
# Çiçek (V. Konstantinos'un eşi)

| Çiçek Hazarlı İrini |
| --- |
| *Augusta* |
| Bizans imparatoriçesi |
| Hüküm süresi | 732–750 |
| Önce gelen | Maria |
| Sonra gelen | Maria |
|  |
| Doğum | Çiçek 8. yüzyıl |
| Ölüm | y. 750 |
| Eş(ler)i | V. Konstantinos |
| Çocuk(lar)ı | IV. Leon |
| Hanedan | İsaurya Hanedanı |
| Babası | Bihar |

**Çiçek** (Grekçe: Τζιτζάκ, romanize: Cicak; ö. y. 750), Hazar Kağanı Bihar'ın kızı ve Bizans İmparatoru V. Konstantinos'un ilk eşidir.

## İmparatoriçe

732 yılında, Bizans İmparatorluğu, Emevîler'in istila tehdidi altındaydı. Müttefik arayışı içerisinde, III. Leon, Hazarların Hanı Bihar'a elçi gönderdi. Leon'un oğlu ve kıdemsiz ortak imparator V. Konstantinos ile Çiçek'in evliliği ile ittifak mühürlendi. Çiçek, Konstantinopolis'e evlilik için geldi. Konstantinos, yaklaşık on dört yaşındaydı.

Çiçek muhtemelen daha gençti çünkü on sekiz yıl doğum yapmadı. İrini ismiyle vaftiz olup Hristiyan oldu. Çiçek'in düğün elbisesi Konstantinopolis'te *cicakion* ismi verilen bir erkek kaftanı için yeni bir moda çılgınlığı başlattı.

Günah Çıkartıcı Theofanis'in vakayinamesinde, Çiçek'in dini metinleri okumayı öğrendiğini kaydeder. Theofanis, Çiçek'in daha sofu olduğunu ve onun kayınpederi ve kocasının "dinsizliği" ile tezat olduğunu belirtir. III. Leon ve V. Konstantinos, Putkırıcı imparatorlarken; Theofanis, *iconodule* (Putkırıcı karşıtı) bir keşişti. Onun övgüsü muhtemelen Çiçek'in onun görüşlerini paylaşmasından kaynaklanıyordur.

Kayınvalidesi Maria'nın evliliğin gerçekleştiği zaman hala kıdemli imparatoriçe olup olmadığı belirsizdir. III. Leon, 18 Haziran 741 tarihinde öldü. V. Konstantinos, onun yerine geçti, Çiçek, İmparator eşi oldu. Fakat, kısa süre sonra V. Konstantinos'un kız kardeşinin kocası Artabasdos'un tacı kendinin olduğu iddiasıyla iç savaş başladı. İç savaş 2 Kasım 743 tarihine kadar sürdü. Çiçek'in savaştaki rolü hakkında Theofanis bilgi vermemiştir.

25 Ocak 750 tarihinde, Konstantinos ve Çiçek çiftinin Leon ismiyle babasının arkasından tahta geçecek bir erkek çocukları olmuştur. "Hazarlı Leon" olarak daha çok tanınır. Onun doğumu, Çiçek'in tarihi kayıtlarda adının geçtiği son olaydır. Takip eden yıl, Konstantinos ikinci eşi Maria ile evlenmiştir. Lynda Garland, Çiçek'in doğum sırasında öldüğünü önerir.

Çiçek Bizans kayıtlarına "Cicak" olarak geçmiştir.

## Kaynakça

## Bibliyografya

## Dış bağlantılar
# Mesûdî

| Mesudî |
| --- |
|  |
| Doğum | Ali bin el-Hüseyn bin Ali el-Mesûdî 896 Bağdat, Irak |
| Ölüm | 956 Mısır, Kahire |
| Milliyet | Arap |
|  |
| Kariyeri |
| Dalı | Tarih ve Coğrafya |
|  |
|  |
| Arapların Heredot'u olarak bilinir. |

**Mesûdî** veya tam künyesiyle **Ebu el-Hasan Ali bin el-Hüseyn bin Ali el-Mesûdî** (d. 896 - ö. 956) Irak, Bağdat doğumlu Arap tarihçi, coğrafyacı ve gezgin. "Arapların Herodotu" olarak da tanınan Mesûdî dünya tarihini konu eden eseri *Murûc ez-Zeheb ve Ma'âdin el-Cevâhir* ("Altın Bozkırlar ve Cevher Madenleri") ile tanınır. Bu eseriyle birlikte tarih ile coğrafyayı geniş çaplı ve ayrıntılı bir biçimde birleştiren ve aynı eserde sunan ilk Arap olmuştur. Irak başta olmak üzere, Orta Doğu'da Arabistan, Mısır, Suriye, İran, Ermenistan, Azerbaycan ve Hazar Denizi çevresindeki diğer bölgeleri gezmiş, ek olarak Hindistan, Sri Lanka ve Çin'e seyahat etmiştir. Bu ülkelerin yanı sıra Hint Okyanusu, Akdeniz, Kızıl Deniz ve Hazar Denizi'nde yelken açmıştır. Hayatının büyük bir bölümünü seyahate harcayan Mesûdî, 956 yılı Eylül ayında Mısır, Kahire'de öldü. Her ne kadar İslam dininden coğrafyaya kadar pek çok konuda eser vermiş olsa da eserlerinin birçoğu bugüne ulaşmamıştır.

## Kaynakça
# Altaylar

Altaylar|  |
|  |
|  |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler |
|  Rusya | 67.239 |
| Diller |
| Altayca |
| Din |
| Tibet Budizmi, Tengricilik, Şamanizm |

**Altaylar**, Türk halklarından biridir. Çoğunluğu Sibirya’daki Altay Cumhuriyeti ve Altay Kray’da yaşar. Tuva ve Moğolistan’da yaşayan Altaylar da vardır. Altaylar, Teleütler, Telengitler, Kara Tatarlar, Oyratlar gibi değişik adlarla da anılmışlardır.

Altaylar, MÖ 2. binyıldan başlayarak metal işlemede usta olarak bilinir. Altay halkı Ruslarla ilk kez 18. yüzyılda karşılaştılar. Çarlık döneminde Altay, Oyrot olarak adlandırıldı ve daha sonra bu addan hareketle Oyrot Özerk Bölgesi kuruldu. Pek çok Altaylının Rus votkasına alıştığı ve votkayı “ateş suyu” olarak adlandırdığı bilinir.

Altay halkı, yarı göçebe bir halktı. Hayvancılık ve avcılık yaşamlarının önemli bir parçasıydı. Bu halkın çoğunluğu Rusların etkisiyle yerleşik yaşama geçti. Altayların bir kısmı geleneksel inançları olan Şamanizme bağlıyken bir kısmı Ortodoks’tur. 1904 yılında, Rus yayılmacılığına tepki olarak Ak Ceng veya Burhanizm denilen bir dinsel hareket de gelişmiştir. Altay halkı için Tibet Budizmi ve Şamanizm önemli inançlardır. Altaylar, Altay Cumhuriyeti’nde tapınaklar bulunmadığı için hacca Tuva Cumhuriyeti veya Moğolistan’a gitmektedirler.

Altaylar, Altay Cumhuriyeti’nin nüfusunun sadece yüzde 31’ini oluştururlar. "Cayzaň" (Moğolca *Zaysan* sözcüğünden) kavramı da toplum içerisinde statü belirleyicisi olarak kullanılmıştır.

Altay Türkleri kültürel bayrağı

## Boyları

Altaylarda söök adı verilen soy birlikleri en temel yapılanmadır.

* **Güney Altayları**
	+ Asıl Altaylar
		- Geleneksel kıyafet giyen erkek. Geleneksel kıyafet giyen kadın.Maymalar
	+ Telengitler
		- Tölösler
		- Çuylar
	+ Teleütler
* **Kuzey Altayları**
	+ Tubalar
	+ Kumandılar
		- Turaçaklar
		- Soltonlar
		- Starobardinler
	+ Çalkandular (Kuular)

## Ayrıca bakınız

* Altay dili
* Altay Dağları
* Altay Cumhuriyeti

## Kaynakça

* ALTAY TÜRKLERİNDE AKRABALIK, Yrd. Doç. Dr. Figen Güner Dilek, Çukurova Üniversitesi Türkoloji Bölümü

## Dış bağlantılar

* Altay Destanlari Texas Tech University Destan Bölümü9 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
# Çağataylar

**Çağataylar** (Çağatayca: چاغاتاي), 13. yüzyılın ikinci yarısından 15. yüzyılın ikinci yarısına kadar olan dönemde Mâverâünnehir'in göçebe nüfusunun bir kısmının isimleridir.

Adı Cengiz Han'ın oğlu Çağatay Han'ın adıyla ilişkilendirilmektedir. 14. yüzyıla gelindiğinde göçebeler ile yerleşik halk arasındaki etkileşimin bir sonucu olarak, taşıyıcıları Çağatay Türkleri olarak anılmaya başlanan özel bir tarihi ve kültürel kompleks oluşmuştur. Çağatay dili ile Çağatay edebiyatının oluşumu aynı tarihlere dayanmaktadır.
# Dolganlar

Dolganlar|  |
| Toplam nüfus |
| 8,157  |
|  |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler |
|  Rusya:

* + Krasnoyarsk Krayı: 5,805 (2002)
		- Taymır Özerk Okrugu: 5,517 (2002)
	+ Yakutistan: 1.906 (2010)
 | 8,157 (2021) |
|  Ukrayna | 26 (2001) |
|  Kazakistan | 3 (2009) |
| Diller |
| Dolganca, Rusça |
| Din |
| Ortodoksluk, Şamanizm |
| İlgili etnik gruplar |
| Türk halkları, Yakutlar, Tuva Türkleri |

**Dolganlar**, (öbür adları — Dolgan Türkleri, Dağlı kişi manasında Tıa-kihi (тыа-киһи), Haka (Һака)) — Rusya'nın kuzeyindeki Taymır yarımadası çevresinde yaşayan etnik grup. Soyları Evenkiler başta olmak üzere birkaç farklı Sibirya halkına dayanan Dolganlar, 18. yüzyıldan sonra Türk dilini kabul etmiştir. Taymir yarımadası, idari olarak Krasnoyarsk Kray'a bağlıdır. Dolganlar'ın Taymir Özerk Okruğu adında özerk illeri vardır.

Dolganlar, Yakutça ile çok benzer olan Dolganca dilini konuşmaktadır. Yakutlarla kolayca anlaşabilirler. Dolganlar, 20. yüzyıldan önce Sibirya bölgesinde göçebe hayat yaşayan avcı insan topluluğuydu. Sovyet döneminde iskana zorlandılar.

Dolganlar, Rusların etkisiyle Ortodoks kilisesine bağlanmışlardır ancak şamanizmin etkisi hala sürmektedir.

## Dil

Dolganlar, Yakut diliyle yakın akraba olan Dolgancayı konuşurlar. Dilde Evenkice'nin belirgin etkileri görülmektedir. E. İ. Ubryatova’ya göre Dolganca, Yakutçanın 16. yüzyılın sonlarında Dulgan (Dulkan) boyuna mensup Evenkiler arasında yayılması ve daha sonraki dönemde diğer Evenki gruplarına da geçmesi sonucunda oluşmuştur.

Dolgan Türkçesi Norilskiy, Pasinskiy, Avamskiy, Hatangskiy ve Popigayskiy ağızlarından oluşur. Dolganca yazılmış ilk eser 1973 yılında yayımlanan Ogdo Aksyonova’nın *Baraksan* adlı şiir kitabıdır. 1984 yılında Dolganca için bir alfabe (okuma kitabı) hazırlanmıştır. Rus alfabesi esas alınarak oluşturulan Dolganca yazı dili 1970 yılında resmî olarak kabul edilmiştir.

## Nüfus

Dolgan nüfusunun değişimi:

2010 nüfus sayımına göre Dolganların Uzak Doğu Federal Bölgesi’ndeki kentsel ve kırsal yerleşimlere göre dağılımı (%) 2010 nüfus sayımına göre Dolganların Sibirya Federal Bölgesi’ndeki kentsel ve kırsal yerleşimlere göre dağılımı (%)
## Genetik

Genetik araştırmalara göre Dolganlarda en yaygın Y-DNA haplogrupları C (%37,3) ve N1a1-Tat (eski adıyla N1c) (%22,4) olarak tespit edilmiştir. Bunları R1a (%16,4), N1a2b-P43 (eski adıyla N1b) (%11,9) izlemektedir. Daha düşük oranlarda ise I ve R1b (her biri %1,5) ile Q (%1,4) haplogrupları görülmektedir.

## Tanınmış kişiler

Ogdo Yegorovna Aksenov
* Ogdo Aksyonova (Огдуо Аксёнова) — 1936 doğumlu şair ve Dolgan Edebiyatının kurucusu.

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız

* Dolganca
* Taymir Özerk Okrugu

## Dış bağlantılar

* Dolgan Destancılık Geleneği
# Ezgiller

**Ezgiller** veya **Ezgil boyu** (Göktürkçe: **𐰃𐰕𐰏𐰠Ézgil*, **𐰃𐰕𐰏𐰠:𐰉𐰆𐰑𐰣Ézgil bodun*), 8. yüzyılda Batı Göktürk Kağanlığı'ndan bir Dokuz Oğuz konfederasyonuna bağlı Göktürk boyu. Daha sonraları İdil Bulgar Devleti'ne tâbi oldular.

646 yılında Dokuz Boylular, Çin'e teslim olmuştu. Tang hanedanı, idarede Ezgillere Orhun bölgesinde Lushan ve Dailin valiliklerini verdi. Ezgiller, 660 yılında diğer boylarla beraber Tang Hanedanına baş kaldırdı, ancak isyan bastırıldı. İsyandan 1 yıl sonra Tang generali Zheng Rentai Ezgiller ve Telegenlere saldırdı. Bu boylar teslim olmasına rağmen general hücum etti.

Orhun Yazıtlarına göre Ezgiller, Kültegin tarafından mağlup edilerek öldürüldü. Bu olaydan sonra Ezgiller Avrupa'ya doğru göç etmiş olmalıdır.

Kül İrkin, Çin kaynaklarında Asikil (Ezgil) kabilesinin reisine verilen unvan idi.

Ezgiller, 10. yüzyılın başında İdil Bulgar Devletinin üç ana boyu içinde İbn Rusteh tarafından sayılmıştı: Bersula, Esğil (Ezgil) ve Bulkar. İdil nehrinin sol kenarına yerleşmişlerdi. Hem Bulgarlara hem de Macarlara komşu idiler. Daha sonra İdil nehrinin sağ tarafına göç edip Oşel şehrini mesken tuttukları, bir kısmının da Macarlarla birlikte göç ederek bugünkü Sekellerin atalarını oluşturduğu düşünülmektedir.

10. yüzyılın ilk çeyreğinde Ezgil beyi, bağlı olduğu İdil Bulgar ilteberi Almuş Han'ın kızı ile evliydi.

## Kaynakça
# Hemedan Türkleri

Hemedan Türkleri
(*همدان تورکلری/Həmədan türkləri*)
| Hamedan Eyaleti |
|  |
|  |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler |
| Diller |
| Azerice dili (aksan Hemedan Türkçesi) |
| Din |
| İslam (Şii) |

**Hemedan Eyaletinin Türkleri** ya da **Hemedan Türkleri** (Türkçe: Həmədan türkləri/همدان تورکلری, Farsça: ترکان همدان), İran'ın batısında Hamedan Eyaletinde yaşayan ve Azericenin Hamedan ağzıyla konuşan Türk halkı.

## Coğrafya

Hemedan Eyaletinin Türkleri kuzey, kuzeydoğu, doğu ve Hemedan şehristanı güney bölümünde (Bahar şehristanı, Famenin şehristanı, Kebuder Aheng şehristanı, Razan şehristanı) ve kısmen (Melayer şehristanı, Hamedan şehristanı ve Esadabad şehristanında) yaşarlar.
Hamedan Türklerini oluşturan boylar arasında Afşar boyu, Şahsevenler, Baharlı oymağı, Kara Gözlü ve Kayı boyu bulunur ve bunlar Azerilere daha çok yakınlık göstermektedir

## Kaynakça
# Horasan Türkleri

Horasan Türkleri
(*خراسان توركلرى*)
| Horasan bölgesinde   Horasan Türkleri   Türkmenler |
| Toplam nüfus |
| 1.000.000  |
|  |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler |
| Kuzey Horasan Eyaleti, Razavi Horasan Eyaleti, Gülistan Eyaleti |
| Diller |
| Horasan Türkçesi |
| Din |
| İslam (Şii) |

**Horasan Türkleri** ya da **Horasan Türkmenleri** (kendilerince خراسان توركلرى, Farsça: ترکان خراسانی), İran'ın kuzeydoğusunda Kuzey Horasan, Razavi Horasan ve Güney Horasan olarak üçe bölünmüş olan eski Horasan bölgesinde yaşayan Türk halkı. Anadilleri olan Horasan Türkçesi, Türkmence ve Azerice arasında olup Türkmenceye daha çok yakınlık göstermektedir. Birçok Horasan Türkü de, esas olarak Horasan Kürtlerle evlilikler nedeniyle Kürtçe konuşabilmektedir. İran'ın ortak dili olan Farsça da konuşabilirler.

## Kaynakça