# Süryani alfabesi

| Süryani alfabesi  |
| --- |
|  |
| Tür | Saf olmayan ebced |
| Diller | * Aramice
* Süryanice
* Arapça
 |
| Aile sistemi |
Mısır hiyeroglifleri* Proto-Sinaitik yazı
	+ Fenike alfabesi
		- Arami alfabesi
			* Palmira alfabesi
				+ Süryani alfabesi
 |
| Etkilenen alfabeler | * Soğut alfabesi
	+ Eski Türk yazısı
		- Rovaş alfabesi
	+ Eski Uygur alfabesi
		- Moğol harfleri
 |
| ISO 15924 | rtl, Syriac |
| Yön | Sağdan sola |
| Unicode adı | Syriac |
| Unicode aralığı | U+0700–U+074F Süryanice |
| **Bu sayfa UFA fonetik Unicode semboller içerir.** Doğru bir görüntüleme desteğiniz bulunmadığı takdirde, soru işaretleri, kutular veya diğer Unicode karakterleri görebilirsiniz. IPA sembolleri ile ilgili rehberi okumak için, bakınız Yardım:IPA. |

**Süryani alfabesi**, MÖ 2. yüzyıldan itibaren Mardin'de Süryanice için kullanılan bir alfabedir. Bu yazı sistemi, Arami alfabesinden türeyen Sami ebcedlerden biri olup Fenike, İbrani ve Arap alfabesi ile bağlantılıdır.

## Bilgi

Süryani ebcedi, Arap alfabesi gibi sağdan sola yazılan bir yazı sistemidir. Yine Arap alfabesindeki gibi bazı harfler kelime içinde bir sonraki harfe bağlanır, bazıları bağlanmaz. Alfabe 22 harftan ibaret olup bunların tümü ünsüz harflerdir. Ünlü sesleri okuyan kişi tarafından okurken tamamlanır ya da doğru okunuşu gösteren harekelerle belirtilir.

Yine Arap alfabesine benzer şekilde, ünsüz harflerden üç tanesinin ünsüz özelliklerinin dışında ünlü özellikleri de vardır. Bu tür harflere dilbilimde Matres Lectionis denir. Bunlar: alfabenin ilk harfi olan Alef (ܐ), ünsüz olarak bir gırtlak sesi temsil ediyorken, kelimenin başında ya da sonunda yer aldığında aynı zamanda ünlü görevi görebilir. Vav harfi (ܘ), *v* ünsüzüyken, aynı zamanda *o* ve *u* seslerini temsil edebilir. Benzer şekilde, Yud harfi (ܝ) *y* ünsüzüyken, aynı zamanda *i* ve *e* seslerini temsil edebilir.

Süryani alfabesinin aynı zamanda ebced hesabı vardır.

## Süryani alfabesinin çeşitleri

11. yy.'dan kalma Süryani dilinde kitap
Süryani alfabesinin üç temel çeşidi bulunur. En eski ve klasik çesidine *Esṭrangelā* (Süryanice: ܐܣܛܪܢܓܠܐ) denir. Bu ismin Yunanca Grekçe: στρογγύλη (*strongylē*, 'yuvarlatılmış') sözcüğü ya da Süryanice: ܣܪܛܐ ܐܘܢܓܠܝܐ (*serṭā ’ewangēlāyā*, 'İncil yazısı') ile ilgili olduğu varsayılıyor. Estrangelā yazı çeşidi artık Süryanice yazılar için kullanılan genel yazı çeşidi olmadığı halde, 10. yy.dan beri zaman zaman yeniden canlandırldığı dönemler oldu. Bu yazı örneğin bilimsel yayınlarda (örn. Leiden Üniversitesi'nin Peshitta versiyonunda), unvan veya yazıtlarda sık sık kullanılır. Bazı eski metin ve yazıtlarda her harfin sola birleşik yazılması mümkünken, bazı harflerin (özellikle Ḥeth ve Mem harflerinin) farklı çeşitlerine rastlanmak mümkün.

Batı Süryani lehçesi genellikle *Serṭā* (Süryanice: ܣܪܛܐ, 'sıra') yazısıyla yazılır. Bu yazı çeşidine *Pšīṭā* (Süryanice: ܦܫܝܛܐ, 'basit'), 'Maruni' ya da 'Yakubi' yazısı da denir (ancak *Yakubi* denmesinde aşağılayıcı bir anlam vardır). Bu yazıdaki harflerin çoğu belirgin bir şekilde Estrangelā yazısından farklı olup daha sade ve yumuşatılmış bir görünüme sahiptir. En erken Süryani metinlerde italik bir yazı çeşidine rastlansa da, önemli metinler daima Estrangelā yazısıyla yazılırdı. Sekizinci yüzyıldan itibaren daha sade olan Sertā yazısı yaygınlaştı, muhtemelen parşömen kullanımında daha ekonomik olduğu için. (Arap alfabesinin öncüsü olan) Nebati alfabesi bu Süryani el yazısına dayanır. Batıda kullanılan yazı çeşidi genellikle hareke olarak üstte veya altta küçük Yunan harfleri ile işaretlenir. Bu harfler şunlardır:

* Büyük alfa (Grekçe: Α), [a]sesini temsil eder, *a* ya da *ă* ile gösterilir (Süryanice: ܦܬܚܐ, *Pṯāḥā*),
* Küçük alfa (Grekçe: α), [ɑ] sesini temsil eder, *ā* ya da *â* ile gösterilir (Süryanice: ܙܩܦܐ, *Zqāp̄ā*; [o] olarak telaffuz edilir ve Batı Süryani lehçesinde *o* ile gösterilir),
* Küçük epsilon (Grekçe: ε), [ɛ] sesini temsil eder, *e* ya da *ĕ* ile gösterilir ve [e], sesini temsil eder, *ē* ile gösterilir (Süryanice: ܪܒܨܐ, *Rḇāṣā*)
* Büyük eta (Grekçe: H), [i] sesini temsil eder, *ī* ile gösterilir (Süryanice: ܚܒܨܐ, *Ḥḇāṣā*)
* Büyük upsilon (Grekçe: Υ) ve küçük omikron (Grekçe: ο) harflerinden oluşan bir işaret, [u] sesini temsil eder, *ū* ya da *u* ile gösterilir (Süryanice: ܥܨܨܐ, *‘Ṣāṣā*).

Yuhanna İncilinin Serṭā, Madnḥāyā ve Esṭrangelā yazılarıyla (yukarıdan aşağıya) yazılmış giriş sözleri, 'Başlangıçta Söz vardı'.
Doğu Süryani lehçesi genellikle Süryani alfabesinin *Madnḥāyā* (Süryanice: ܡܕܢܚܝܐ, 'Doğu') biçimiyle yazılır. Bu yazı biçimine *Swādāyā* (Süryanice: ܣܘܕܝܐ, 'konuşma diline ait', bazen de 'çağdaş' olarak çevrilir) ya da 'Asuri' (İbrani alfabesi ile karıştırılmamalı), 'Keldani' ve hatalı olarak 'Nesturi' de denir (son anılan terim aslında Pers İmparatorluğu'nda yaşayan doğu kilisesi mensupları için kullanılır). Doğu yazısı, Estrangelā ile batı yazısı arasında bir yazı biçimidir. Doğu yazı biçiminde, ünlüleri belirtmek için harflerin üzerinde veya altında daha eski bir yazı sisteminden alınan noktalama işaretleri kullanılır:

* Bir harfin üzerinde ve altında birer nokta [a] sesini temsil eder, *a* ya da *ă* ile gösterilir (Süryanice: ܦܬܚܐ, *Pṯāḥā*),
* Bir harfin üzerinde yan yana iki nokta [ɑ] sesini temsil eder, *ā* ya da *â* ile gösterilir (Süryanice: ܙܩܦܐ, *Zqāp̄ā*),
* Bir harfin altında yan yana iki nokta [ɛ] sesini temsil eder, *e* ya da *ĕ* ile gösterilir (Süryanice: ܪܒܨܐ ܐܪܝܟܐ, *Rḇāṣā arrīḵā* ya da Süryanice: ܙܠܡܐ ܦܫܝܩܐ, *Zlāmā pšīqā*; Doğu Süryani Lehçesinde çoğunlukla [ɪ] sesi ile telaffuz edilir ve *i* ile gösterilir),
* Bir harfin altında diyagonal iki nokta [e] sesini temsil eder, *ē* ile gösterilir (Süryanice: ܪܒܨܐ ܟܪܝܐ, *Rḇāṣā karyā* ya da Süryanice: ܙܠܡܐ ܩܫܝܐ, *Zlāmā qašyā*),
* Yanına nokta konan bir *Yōḏ* harfi [i] sesini temsil eder, *ī* ya da *i* ile gösterilir (Süryanice: ܚܒܨܐ, *Ḥḇāṣā*),
* Altına nokta konan bir *Waw* harfi [u] sesini temsil eder, *ū* ya da *u* ile gösterilir (Süryanice: ܥܨܨܐ ܐܠܝܨܐ, *‘Ṣāṣā allīṣā* ya da Süryanice: ܪܒܨܐ, *Rḇāṣā*),
* Üzerine nokta konan bir *Waw* harfi [o] sesini temsil eder, *ō* ya da *o* ile gösterilir (Süryanice: ܥܨܨܐ ܪܘܝܚܐ, *‘Ṣāṣā rwīḥā* ya da Süryanice: ܪܘܚܐ, *Rwāḥā*).

Doğu lehçesinde ünlüleri belirtmek için kullanılan noktalama sisteminin İbrani yazı sisteminde kullanılan Nikkud işaretlerinin oluşumunda rol oynadığı sanılıyor.

Nil havzası, Doğu Akdeniz bölgesi ve Mezopotamya'dan oluşan Bereketli Hilal denen bölgede baskın dil olarak Arapça yaygınlaşınca, Arapça metinlerin Süryani yazısıyla yazılması yaygın olmuştu. Bu yazılara genellikle *Karşuni* ya da *Garşuni* (Süryanice: ܓܪܫܘܢܝ) denir. Garşuni bugün Çağdaş Aramice konuşanlar tarafından mektuplarda kullanılır.

## Tablo Özeti

Süryani alfabesi bağsız (münferit) halleriyle gösterilen aşağıdaki harflerden oluşur. *Kāp̄*, *Mīm* ve *Nūn* harfleri tek başına genellikle başlangıç şekilleri ile sondaki şekillerin birleşimi halinde gösterilir (bkz. aşağı). *’Ālap̄*, *Dālaṯ*, *Hē*, *Waw*, *Zayn*, *Ṣāḏē*, *Rēš* ve *Taw* (ve erken Estrangelā metinlerde *Semkaṯ* harfi) kelimenin içinde müteakip harflere bağlanmaz. Bu harfler yıldız (\*) işareti ile gösterilmiştir.

| Harfin adı
 | Harf (Unicode karakteri)
 | Sesi
 | Sayısal değeri
 | İbrani karşılığı
 | Arap karşılığı
 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Esṭrangelā | Madnḥāyā | Serṭā | Transliterasyon
 | UFA
 |
| *’Ālap̄*\* (Süryanice: ܐܠܦ)
 | Süryanice: ܐ | *ʾ* | [ʔ] veya sessiz
 | 1
 | İbranice: א | Arapça: ا‎ |
| *Bēṯ* (Süryanice: ܒܝܬ)
 | Süryanice: ܒ | sert: *b* yumuşak: *ḇ* (veya *bh*, *v*)
 | sert: [b] yumuşak: [v] veya [w] | 2
 | İbranice: ב | Arapça: ب‎ |
| *Gāmal* (Süryanice: ܓܡܠ)
 | Süryanice: ܓ | sert: *g* yumuşak: *ḡ* (veya *gh*, *ġ*)
 | sert: [ɡ] yumuşak: [ɣ] | 3
 | İbranice: ג | Arapça: ج‎, Arapça: غ‎‎ |
| *Dālaṯ*\* (Süryanice: ܕܠܬ)
 | Süryanice: ܕ | sert: *d* yumuşak: *ḏ* (veya *dh*, *ð*)
 | sert: [d] yumuşak: [ð] | 4
 | İbranice: ד | Arapça: د‎‎ |
| *Hē*\* (Süryanice: ܗܐ)
 | Süryanice: ܗ | *h* | [h] | 5
 | İbranice: ה | Arapça: ه‎‎ |
| *Waw*\* (Süryanice: ܘܘ)
 | Süryanice: ܘ | ünsüz: *w* mater lectionis: *ū* veya *ō* (veya *u* or *o*)
 | ünsüz: [w] mater lectionis: [u] veya [o] | 6
 | İbranice: ו | Arapça: و |
| *Zayn*\* (Süryanice: ܙܝܢ)
 | Süryanice: ܙ | *z* | [z] | 7
 | İbranice: ז | Arapça: ز‎‎ |
| *Ḥēṯ* (Süryanice: ܚܝܬ)
 | Süryanice: ܚ | *ḥ* | [ħ], [x], or [χ] | 8
 | İbranice: ח | Arapça: ح‎, Arapça: خ‎‎ |
| *Ṭēṯ* (Süryanice: ܛܝܬ)
 | Süryanice: ܛ | *ṭ* | [tˤ] | 9
 | İbranice: ט | Arapça: ط |
| *Yōḏ* (Süryanice: ܝܘܕ)
 | Süryanice: ܝ | ünsüz: *y* mater lectionis: *ī* (veya *i*)
 | ünsüz: [j] mater lectionis: [i] veya [e] | 10
 | İbranice: י | Arapça: ي‎ |
| *Kāp̄* (Süryanice: ܟܦ)
 | Süryanice: ܟܟ | sert: *k* yumuşak: *ḵ* (veya *kh*, *x*)
 | sert: [k] yumuşak: [x] | 20
 | İbranice: כ ך | Arapça: ك |
| *Lāmaḏ* (Süryanice: ܠܡܕ)
 | Süryanice: ܠ | *l* | [l] | 30
 | İbranice: ל | Arapça: ل‎ |
| *Mīm* (Süryanice: ܡܝܡ)
 | Süryanice: ܡܡ | *m* | [m] | 40
 | İbranice: מ ם | Arapça: م‎ |
| *Nūn* (Süryanice: ܢܘܢ)
 | Süryanice: ܢܢ | *n* | [n] | 50
 | İbranice: נ ן | Arapça: ن |
| *Semkaṯ* (Süryanice: ܣܡܟܬ)
 | Süryanice: ܤ | Süryanice: ܣ | *s* | [s] | 60
 | İbranice: ס | Arapça: س‎ |
| *‘Ē* (Süryanice: ܥܐ)
 | Süryanice: ܥ | *ʿ* | [ʕ] | 70
 | İbranice: ע | Arapça: ع |
| *Pē* (Süryanice: ܦܐ)
 | Süryanice: ܦ | sert: *p* yumuşak: *ᵽ* (veya *ph*, *f*)
 | sert: [p] yumuşak: [f] | 80
 | İbranice: פ ף | Arapça: ف‎‎ |
| *Ṣāḏē*\* (Süryanice: ܨܕܐ)
 | Süryanice: ܨ | *ṣ* | [sˤ] | 90
 | İbranice: צ ץ | Arapça: ص‎ |
| *Qōp̄* (Süryanice: ܩܘܦ)
 | Süryanice: ܩ | *q* | [q] | 100
 | İbranice: ק | Arapça: ق‎‎ |
| *Rēš*\* (Süryanice: ܪܝܫ)
 | Süryanice: ܪ | *r* | [r] | 200
 | İbranice: ר | Arapça: ر‎ |
| *Šīn* (Süryanice: ܫܝܢ)
 | Süryanice: ܫ | *š* (veya *sh*)
 | [ʃ] | 300
 | İbranice: ש | Arapça: ش‎ |
| *Taw*\* (Süryanice: ܬܘ)
 | Süryanice: ܬ | sert: *t* yumuşak: *ṯ* (veya *th*, *θ*)
 | sert: [t] yumuşak: [θ] | 400
 | İbranice: ת | Arapça: ت‎, Arapça: ث‎ |

## Harfler

| Harf
 | Esṭrangelā (klasik)
 | Madnḥāyā (doğu)
 |
| --- | --- | --- |
| Normal form | Sondan bağlı | Sondan bağlantısız | Normal form | Sondan bağlı | Sondan bağlantısız
 |
| ’Ālap̄ |  |  |  |  |  1 |  |
| Bēṯ |  |  |  |  |  |  |
| Gāmal |  |  |  |  |  |  |
| Dālaṯ |  |  |  |  |  |  |
| Hē |  |  |  |  |  |  |
| Waw |  |  |  |  |  |  |
| Zayn |  |  |  |  |  |  |
| Ḥēṯ |  |  |  |  |  |  |
| Ṭēṯ |  |  |  |  |  |  |
| Yōḏ |  |  |  |  |  |  |
| Kāp̄ |  |  |  |  |  |  |
| Lāmaḏ |  |  |  |  |  |  |
| Mīm |  |  |  |  |  |  |
| Nūn |  |  |  |  |  |  |
| Semkaṯ |  |  |  |  |  /  |  |
| ‘Ē |  |  |  |  |  |  |
| Pē |  |  |  |  |  |  |
| Ṣāḏē |  |  |  |  |  |  |
| Qōp̄ |  |  |  |  |  |  |
| Rēš |  |  |  |  |  |  |
| Šīn |  |  |  |  |  |  |
| Taw |  |  |  |  |  |  |

1 In the final position following *Dālaṯ* or *Rēš*, *’Ālap̄* takes the normal form rather than the final form.

### Birleşimler

| Adı | Esṭrangelā (klasik) | Madnḥāyā (doğu) | Unicode karacter(ler) | Açıklama
 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Normal form | Sondan bağlı | Sondan bağlantısız | Normal form | Sondan bağlı | Sondan bağlantısız
 |
| Lāmaḏ-’Ālap̄ |  |  |  |  |  |  | **ܠܐ** | Lāmaḏ ve ’Ālap̄ birleşik metnin sonunda
 |
| Taw-’Ālap̄ |  |  |  |   |  |  /  | **ܬܐ** | Taw and ’Ālap̄ combined metnin sonunda
 |
| Hē-Yōḏ |  |  |  |  |  |  | **ܗܝ** | Hē and Yōḏ combined metnin sonunda
 |
| Taw-Yōḏ |  |  |  |  |  |  | **ܬܝ** | Taw and Yōḏ combined metnin sonunda
 |

## Fonemler

In modern usage, some alterations can be made to represent phonemes not represented in classical orthography. A mark similar in appearance to a tilde, called *Majlīyānā* (Süryanice: ܡܓ̰ܠܝܢܐ), is placed either above or below a letter in the *Madnḥāyā* variant of the alphabet to change its phonetic value (see also: *Geresh*):

* Added to *Gāmal*: [ɡ] to [d͡ʒ] (voiced postalveolar affricate)
* Added to *Kāp̄*: [k] to [t͡ʃ] (voiceless postalveolar affricate)
* Added to *Zayn*: [z] to [ʒ] (voiced postalveolar fricative)
* Added to *Šīn*: [ʃ] to [ʒ]

In addition to foreign sounds, a marking system is used to distinguish *qūššāyā* (Süryanice: ܩܘܫܝܐ, 'hard' letters) from *rūkkāḵā* (Süryanice: ܪܘܟܟܐ, 'soft' letters). The letters *Bēṯ*, *Gāmal*, *Dālaṯ*, *Kāp̄*, *Pē*, and *Taw*, all plosives ('hard'), are able to be spirantized into fricatives ('soft'). The system involves placing a single dot underneath the letter to give its 'soft' variant and, in some usages, a dot above the letter to give its 'hard' variant (though no mark at all may be used to indicate the 'hard' value):

| Name
 | Plosive
 | Translit.
 | IPA
 | Name
 | Spirant
 | Translit.
 | IPA
 | Notes
 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Bēṯ* | ܒ‎
 | *b* | [b] | *Bēṯ rakkīḵtā* | ܒ̣‎
 | *ḇ* | [v] or [w] | [v] çoğu modern lehçelerde [w] şeklini almıştır.
 |
| *Gāmal* | ܓ‎
 | *g* | [ɡ] | *Gāmal rakkīḵtā* | ܓ̣‎
 | *ḡ* | [ɣ] |  |
| *Dālaṯ* | ܕ‎
 | *d* | [d] | *Dālaṯ rakkīḵtā* | ܕ݂‎
 | *ḏ* | [ð] |  |
| *Kāp̄* | ܟܟ‎
 | *k* | [k] | *Kāp̄ rakkīḵtā* | ܟ݂ܟ‎
 | *ḵ* | [x] |  |
| *Pē* | ܦ‎
 | *p* | [p] | *Pē rakkīḵtā* | ܦ݂‎ ya da ܦ̮‎
 | *ᵽ* | [f] or [w] | [f] is not found in most modern Eastern dialects. Instead, it either is left unspirantized or sometimes appears as [w]. *Pē* is the only letter in the Eastern variant of the alphabet that is spirantized by the addition of a semicircle instead of a single dot.
 |
| *Taw* | ܬ‎
 | *t* | [t] | *Taw rakkīḵtā* | ܬ̣‎
 | *ṯ* | [θ] |  |

The mnemonic *bḡaḏkᵽāṯ* (Süryanice: ܒܓܕܟܦܬ) is often used to remember the six letters that are able to be spirantized.

The degree to which letters can be spirantized varies from dialect to dialect as some dialects have lost the ability for certain letters to be spirantized. For native words, spirantization depends on the letter's position within a word or syllable, location relative to other letters and vowels, and other factors. Foreign words do not follow the rules for spirantization.

## Unicode halinde Süryani alfabesi

</onlyinclude>

Süryani karakterlerinin Unicode aralığı U+0700 ... U+074F arasındadır.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F
 |
| 700 |  | ܀ | ܁ | ܂ | ܃ | ܄ | ܅ | ܆ | ܇ | ܈ | ܉ | ܊ | ܋ | ܌ | ܍ | ܎ | ܏
 |
| 710 |  | ܐ | ܑ | ܒ | ܓ | ܔ | ܕ | ܖ | ܗ | ܘ | ܙ | ܚ | ܛ | ܜ | ܝ | ܞ | ܟ
 |
| 720 |  | ܠ | ܡ | ܢ | ܣ | ܤ | ܥ | ܦ | ܧ | ܨ | ܩ | ܪ | ܫ | ܬ | ܭ | ܮ | ܯ
 |
| 730 |  | ܰ | ܱ | ܲ | ܳ | ܴ | ܵ | ܶ | ܷ | ܸ | ܹ | ܺ | ܻ | ܼ | ܽ | ܾ | ܿ
 |
| 740 |  | ݀ | ݁ | ݂ | ݃ | ݄ | ݅ | ݆ | ݇ | ݈ | ݉ | ݊ | ݋ | ݌ | ݍ | ݎ | ݏ
 |

Süryani yazılarında kullanılan kısaltmalar özel bir kontrol karakteri olan Syriac Abbreviation Mark (Süryani Kısaltım İşareti) (U+070F) ile gösterilebilir.

## HTML kod tablosu

### *’Ālap̄ Bēṯ*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ܕ | ܓ | ܒ | ܐ |
| &#1813; | &#1811; | &#1810; | &#1808;
 |
| ܚ | ܙ | ܘ | ܗ |
| &#1818; | &#1817; | &#1816; | &#1815;
 |
| ܠ | ܟܟ | ܝ | ܛ |
| &#1824; | &#1823; | &#1821; | &#1819;
 |
| ܥ | ܣ | ܢܢ | ܡܡ |
| &#1829; | &#1828; | &#1826; | &#1825;
 |
| ܪ | ܩ | ܨ | ܦ |
| &#1834; | &#1833; | &#1832; | &#1830;
 |
|  |  | ܬ | ܫ |
|  |  | &#1836; | &#1835;
 |

### Ünlü ve değişmeyen karakterler

|  |  |
| --- | --- |
| ܲ | ܵ |
| &#1842; | &#1845;
 |
| ܸ | ܹ |
| &#1848; | &#1849;
 |
| ܼ | ܿ |
| &#1852; | &#1855;
 |
| ̈ | ̰ |
| &#776; | &#816;
 |
| ݁ | ݂ |
| &#1857; | &#1858;
 |
| ܀ | ܂ |
| &#1792; | &#1794;
 |
| ܄ | ݇ |
| &#1796; | &#1863;
 |

## Ayrıca bakınız

* Süryaniler listesi
* Ebced
* Alfabe
* Arami alfabesi
* Aramice
* Mandaca
* Moğolca
* Soğdca
* Süryanice
* Uygurca
* Yazı sistemleri tarihi

## Kaynakça

* Coakley, J. F. (2002). *Robinson's paradigms and exercises in Syriac grammar* (5th ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-926129-1.
* Hatch, William (1946). *An album of dated Syriac manuscripts*. Boston: The American Academy of Arts and Sciences, reprinted in 2002 by Gorgias Press. ISBN 1-931956-53-7.
* Michaelis, Ioannis Davidis (1784). *Grammatica Syriaca*.
* Nestle, Eberhard (1888). *Syrische Grammatik mit Litteratur, Chrestomathie und Glossar*. Berlin: H. Reuther's Verlagsbuchhandlung. [translated to English as *Syriac grammar with bibliography, chrestomathy and glossary*, by R. S. Kennedy. London: Williams & Norgate 1889].
* Nöldeke, Theodor and Julius Euting (1880). *Kurzgefasste syrische Grammatik*. Leipzig: T.O. Weigel. [translated to English as *Compendious Syriac Grammar*, by James A. Crichton. London: Williams & Norgate 1904. 2003 edition: ISBN 1-57506-050-7].
* Phillips, George (1866). *A Syriac grammar*. Cambridge: Deighton, Bell, & Co.; London: Bell & Daldy.
* Robinson, Theodore Henry (1915). *Paradigms and exercises in Syriac grammar*. Oxford University Press. ISBN 0-19-926129-6.
* Thackston, Wheeler M. (1999). *Introduction to Syriac*. Bethesda, MD: Ibex Publishers, Inc. ISBN 0-936347-98-8.

## Dipnotlar

## Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Süryani alfabesi ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.

* Süryanice Alfabe14 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Unicode Entity Codes for the Syriac Script
* Download Syriac fonts 24 Aralık 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.