# 13 Egeria

13 Egeria|  |
| Keşif |
| Keşfeden | Annibale de Gasparis |
| Keşif tarihi | 2 Kasım 1850 |
| Adlandırmalar |
| MPC belirtmesi | (13) Egeria |
| Telaffuz | /ɪˈdʒɪəriə/ |
| Adın kaynağı | Egeria |
| Küçük gezegen kategorisi | Ana Asteroit kuşağı |
| Sıfatlar | Egerian |
| Sembol |  |
| Yörünge özellikleri |
| Dönem 13 Ocak 2016 (JD 2457400.5) |
| Belirsizlik parametresi 0 |
| Gözlem yayı | 60,342 gün (165,21 yıl) |
| Günöte | 27.927 AU (4.177.800 Gm) |
| Günberi | 236.115 AU (35.322.300 Gm) |
| Yarı büyük eksen | 257.690 AU (38.550.000 Gm) |
| Dış merkezlik | 0,083726 |
| Yörünge periyodu | 4,14 yıl (1510,9 gün) |
| Ortalama yörünge hızı | 18,56 km/s |
| Ortalama ayrıklık | 261,863° |
| Ortalama devinim | 0° 14d 17.736s / gün |
| Eğiklik | 16,539° |
| Çıkış düğümü boylamı | 43,239° |
| Perihelyon açısı | 80,294° |
| Dünya MOID | 143.999 AU (21.541.900 Gm) |
| Jüpiter MOID | 235.966 AU (35.300.000 Gm) |
| TJüpiter | 3,364 |
| Fiziksel özellikler |
| Tayf tipi | G-tipi asteroit |
| Görünür büyüklük | 9,71 - 12,46 |
| Mutlak parlaklık *(H)* | 6,74 |
| Boyutlar | c/a = 0,76±0,06 214,8×192 |
| Ortalama çap | 202±3 km 207.6 ± 8.3 km (IRAS) |
| Ortalama yarıçap | 103,82 ± 4,15 km |
| Kütle | (9,2±2,1)×1018 kg (15,9±4,4)×1018 kg |
| Ortalama yoğunluk | 2,13±0,49 g/cm3 3,4±1,0 g/cm3 |
| Ekvatoral yerçekimi | ≈0,0580 m/s2 |
| Ekvatoral kurtulma hızı | ≈0,1098 km/s |
| Sinodal dönme süresi | 0,2935 d (7.045 h) |
| Geometrik albedo | 0,087 0,0825 ± 0,007 |
| Sıcaklık | ~174 K |
|  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam |
|  |

**Egeria** (küçük gezegen tanımı: **13 Egeria**), Annibale de Gasparis tarafından 2 Kasım 1850'de keşfedilmiş olan büyük bir ana kuşak G-tipi asteroittir. Egeria, hesaplamaları Neptün'ün keşfine yol açan Urbain Le Verrier tarafından, Roma'nın ikinci kralı Numa Pompilius'un karısı olan İtalya'da bulunan Ariccia mitolojik perisi Egeria'dan esinlenerek isimlendirilmiştir.

 22 Ocak 2008 tarihli 13 Egeria okültasyon olayının OCCULT4 görselleştirmesi
Egeria, 8 Ocak 1992'de bir yıldızı örtmüş ve diskinin oldukça dairesel (217 km x 196 km) olduğu belirlenmiştir. 22 Ocak 2008'de başka bir yıldızı daha örtmüş ve bu örtülme, New Mexico ve Arizona'da IOTA Asteroid Okültasyon Programı tarafından koordine edilen birkaç gözlemci tarafından gözlemlenmiştir. Bu gözlemler, Egeria'nın Dünya'ya 214,8 km x 192 km'lik yaklaşık dairesel bir profil sunduğunu göstermiştir. Ayrıca bu durum radar tarafından da incelenmiştir.

1988'de Mauna Kea Gözlemevlerinde UH88 teleskopu kullanılarak bu asteroidin yörüngesindeki uydular veya toz için bir arama yapılmış ancak bir sonuca varılamamıştır. Egeria'nın spektral analizi, su içeriğinin ortalamadan daha yüksek olduğunu, kütlece %10,5-11,5 su olduğunu göstermektedir. Bu, Egeria'yı gelecekteki su madenciliği girişimleri için önde gelen bir aday yapmaktadır.

13 Egeria'nın ışık eğrisine dayalı üç boyutlu modeli

## Ayrıca bakınız

* Gezegen

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* "Elements and Ephemeris for (13) Egeria". Minor Planet Center. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2011.  (displays Elong from Sun and V mag for 2011)
* 13 Egeria - *AstDyS-2, Asteroitler—Dinamik Site*
	+ Gök günlüğü **·** Gözlem tahmini **·** Yörünge bilgisi **·** Uygun yörünge öğeleri **·** Gözlem bilgisi
* 13 Egeria - *JPL Small-Body Database*
	+ En yakın yaklaşmalar **·** Keşif **·** Gök günlüğü **·** Yörünge grafiği **·** Yörünge öğeleri **·** Fiziksel parametreler