Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# II. Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık

Sekizinci Ordu imparatorluğun çeşitli bölgelerinden toplanan birliklerden oluşmaktaydı ve Doğu Çölü ile İtalya'da mücadele etti.
Birleşik Krallık'ın 1939 yılının eylül ayında Nazi Almanyası'na savaş ilan etmesi kraliyet kolonileri ve Hindistan'ı kapsasa da dominyonları otomatikman savaşa sokmadı. Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda ve Güney Afrika kısa süre içerisinde savaş ilan etti; ama Serbest İrlanda Devleti savaş boyunca tarafsız kalmayı tercih etti. 1940 yılında Almanya'nın Fransa'yı işgal etmesinin ardından 1941 yılında Sovyetler Birliği savaşa girene dek Birleşik Krallık Nazi Almanyası'na karşı tek başına kaldı. Winston Churchill ABD'nin askeri yardımı için ABD başkanı Franklin D. Roosevelt'i ikna etmek üzere başarılı lobicilik çalışmaları yürüttü; ama Roosevelt henüz Kongre'den ülkenin savaşa sokulmasını istemeye hazır değildi. Ağustos 1941'de Roosevelt ve Churcill tüm halkların kendi yönetim biçimlerini seçmeye hakları olduğunu belirten Atlantik Bildirisi'ni imzaladı. Bu ifade Almanya tarafından işgal edilmiş olan Avrupa ülkelerini mi, yoksa Avrupa ülkeleri tarafından sömürgeleştirilen bölgeleri mi kast ettiği net olmadığından daha sonraları Britanya, ABD ve milliyetçi hareketler tarafından farklı biçimlerde yorumlandı.

Aralık 1941'de Japonya Britanya'ya bağlı Malaya'ya, Pearl Harbor'daki Amerikan deniz üssüne ve Hong Kong'a birbirinin hemen ardından gerçekleşen saldırılarda bulundu. Bunun sonucu olarak ABD'nin savaşa girmesini Churcill Britanya'nın zaferinin artık kaçınılmaz olduğu ve imparatorluğun geleceğinin güvence altına alındığı şeklinde yorumladı; ama Britanya'nın Japonya'ya karşı muharebelerde kısa sürede teslim olması emperyal bir güç olarak itibarını geri döndürülemez biçimde zedeledi. Bunlardan en zarar verici olanı geçmişte ele geçirilemez bir kale ve doğunun Cebelitarık'ı olarak nitelenmiş olan Singapur'un düşmesiydi. Britanya'nın tüm imparatorluğu koruyamayacağının fark edilmesi, Japon tehdidi altında olan Avustralya ve Yeni Zelanda'yı ABD'yle yakınlaştırmaya zorladı; bu yakınlaşma savaştan sonra, 1951'de imzalanan ANZUS Paktı'yla sonuçlandı.

## Kaynakça
# İtalya Cephesi (II. Dünya Savaşı)

| İtalya Cephesi |
| --- |
| II. Dünya Savaşı |
|  Amerikan 92. Piyade Tümeni'nin askerleri Lucca'da Alman güçlerine karşı çarpışıyor, 1944 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Tarih | 10 Temmuz 1943 - 2 Mayıs 1945 |
| Bölge | İtalya |
| Sonuç |
Müttefikler'in kesin zaferi

* Faşist rejimin çökmesi ve İtalya'da Alman işgalinin sonu.
 |

 |
| Taraflar |
|  Birleşik Krallık

* Britanya Hindistanı

 ABD
 İtalya Krallığı (13 Ekim 1943'ten itibaren)* İtalyan direniş hareketi

 Kanada
 Avustralya
 Yeni Zelanda
 Güney Afrika
 Polonya
 Brezilya
 Özgür Fransa

 Yunanistan |  Almanya  İtalya Krallığı  (8 Eylül 1943'e kadar)  İtalyan Sosyal Cumhuriyeti  (18 Eylül 1943'ten itibaren) |
| Komutanlar ve liderler |
|  Dwight D. Eisenhower (Ocak 1944'e kadar)  Henry Maitland Wilson (Ocak-Aralık 1944)  Harold Alexander  (Aralık 1944'ten itibaren) |
Ordular Grubu C:  Albert Kesselring  Heinrich von Vietinghoff  (Ekim 44 - 45 ve Ocak-Mart 45'ten itibaren)   **Benito Mussolini** (ölü)  Rodolfo Graziani  |

**İtalya Cephesi**, 10 Temmuz 1943 ve 2 Mayıs 1945 tarihleri arasında İngiliz ve Amerikan donanmalarının Husky Harekâtı ile Sicilya'ya yaptığı çıkarmayla açılmış olan cephedir.

Müttefikler, Kuzey Afrika'daki Alman askeri varlığını ortadan kaldırdıktan sonra İtalya'ya yöneldiler. İtalya'ya bir çıkarma yapılmasından önce Sicilya adasındaki Alman askerî gücünün de kırılması gerekmişti. İtalya topraklarına Müttefik çıkarması iki noktadan yapılmıştır. General Montgomery'nin 8. Ordusu, Sicilya'dan hareketle dar Messina boğazını geçerek İtalyan çizmesinin parmak ucuna çıkmıştır.

İkinci çıkarma operasyonu olan Salerno çıkarması ise, Salerno'nun güneyindeki iki plaja 9 Eylül 1943 yılında, bir İngiliz, bir Amerikan kolordusu tarafından toplamda 165.000 kişi ile yapılmıştır. Çıkarmanın üçüncü gününde Müttefik harekâtı durdurulmuş, ancak ilerleyen günlerdeki takviyeler ve ağır bombardımanlar sonucu sağlam bir köprü başı oluşturulabilmiştir.

Aynı gün İtalya, Müttefikler'le bir mütareke imzaladı, fakat bu mütareke Salerno çıkarmasına kadar gizli tutuldu. Çıkarma birlikleri esas hedefleri olan Napoli'ye harekâtın üçüncü haftasında ulaşıyorlar.

Müttefikler eşzamanlı olarak 17 Ocak 1944'te Monte Cassino Muharebesi'ni başlatmış hem de 22 Ocak 1944'te Roma'nın 40 km güneyinde, Anzio'ya bir çıkarma daha yapmıştır.

Çok çetin çatışmalarla geçen İtalya Cephesi, 29 Nisan 1945'te İtalya topraklarındaki Alman birliklerinin Müttefikler'e yenilmesi ve İtalya'nın kayıtsız şartsız teslim olması ile cephe kapanmıştır.

## Ayrıca bakınız

* Müttefiklerin İtalya'yı işgali
* Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nın sonlanması

## Kaynakça
# Atlantik Bildirisi

**Atlantik Bildirisi**, 9 Ağustos 1941 tarihinde Müttefikler, II. Dünya Savaşı sırasında, savaşın yürütülmesini sağlamak ve zafere ulaşabilmek için alınacak önlemleri saptamak maksadıyla, çeşitli toplantılar yapmış olup, bu toplantılardan ilki, Başkan Franklin D. Roosevelt ile Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill arasında olmuştur.

9 Ağustos 1941 tarihinde yapılan toplantı sonucunda; iki devlet topraklarını genişletmek istemediklerini, bütün uluslara sınırları içinde güvenle yaşamak olanaklarını sağlayacak bir barışın yapılmasını arzuladıklarını bir bildiri ile açıkladılar. Atlantik Bildirisi olarak tanınan bu belge, liderlerce kabul edildi ve 14 Ağustos 1941'de ortak bir bildiri yayınlandı.

## Bildiri maddelerinin özeti

* Savaştan sonra toprak kazanılmayacak.
* Halkların onayı alınmadan toprak değişikliği yapılmayacak.
* Milletler kendi geleceklerini kendileri tayin edebilecek. (self-determinasyon)
* Uluslararası mecrada iş birliği gerçekleştirilip, geliştirilecek.
* Temel ham maddelerden eşit biçimde faydalanılacak.
* İnsanlar korkudan ve açlıktan kurtarılacak.
* Açık denizlerde ticaret serbestliği mümkün olabilecek.
* Mihver devletler silahtan arındırılıp savaştan sonra da topyekûn silahsızlanmaya gidilecek.

## Ayrıca bakınız

* II. Dünya Savaşı konferansları

## Kaynakça

Vikikaynak'ta **Atlantik Bildirisi** ile ilgili metin bulabilirsiniz.

Wikimedia Commons'ta Atlantik Bildirisi ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.
# Hong Kong Muharebesi

| Hong Kong Muharebesi |
| --- |
| II. Dünya Savaşı Pasifik Cephesi |
|  Japon Ordusu Hong Kong'da |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Tarih | 8 Aralık 1941 - 25 Aralık 1941 |
| Bölge | Hong Kong |
| Sonuç |
Japon İmparatorluğu'nun zaferi

* Hong Kong Japonlar tarafından işgal edildi.
 |

 |
| Taraflar |
|  Britanya  Kanada |  **Japonya** |
| Komutanlar ve liderler |
|  Mark Aitchison Young  |  Takashi Sakai  |
| Güçler |
|
14.000 asker |
52.000 asker |
| Kayıplar |
|
2113 ölü 2300 yaralı 10.000 esir |
675 ölü 2079 yaralı |
| **Sivil kayıpları:** 4,000 ölü, 3,000 yaralı |

**Hong Kong Muharebesi**, II. Dünya Savaşı sırasında; 8 - 25 Aralık 1941 tarihleri arasında, Hong Kong ve çevresinde Japon İmparatorluk Ordusu ile Britanya İmparatorluğu'na bağlı güçler arasında yapılan savaş. Savaş Japonların galibiyetiyle sonuçlanmış ve Japonlar Hong Kong'u işgal etmişlerdir.

## Öncesi

### Hong Kong'un Tahkimatı

askerî uzmanların herhangi bir saldırı sonucu şehrin savunulmasının çok zor olduğu yönündeki raporlarına rağmen; İkinci Çin-Japon Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Britanyalılar şehrin güvenliği için Hong Kong ve civarında müstahkem mevkiler inşa etmeye başladılar.

1941 yılının Eylül ayına kadar fazla asker takviyesi yapılmayan şehir garnizonu, bu tarihten itibaren Kanadalı birliklerle güçlendirildi.

## Muharebe

Japon topçularının Hong Kong'a atışı
Savaş; Japonların Pearl Harbor Baskınının hemen ertesinde; 8 Aralık 1941'de yaptıkları saldırı ile başladı.

Sayıca düşmanlarından daha az olan Hint, Britanyalı, Kanadalı ve yerli halktan oluşan müttefik güçler şehir çevresinde yapılan savaşları kaybetti ve 13 Aralık'ta Hong Kong'a doğru geri çekildi.

Hong Kong'da da ilerlemesine devam eden 23. Japon Ordusu, Müttefiklerin şiddetli direnişine rağmen 12 gün içerisinde şehri ele geçirdi. 25 Aralık 1941 tarihinde dönemin Hong Kong valisi Mark Aitchison Young'un kalan müttefik kuvvetleriyle birlikte Japonlara teslim olmasıyla birlikte şehirdeki çatışmalar sona erdi.

## Sonucu

Tümgeneral Maltby, 25 Aralık 1941 tarihinde Peninsula Otel'de Japonlarla teslim olma anlaşmasını görüşürken
İngilizler 1841'den beri kontrol altında tuttukları Hong Kong'u kaybettiler ve şehir 1945'e kadar Japon işgali altında kaldı.

Savaş öncesinde canlı bir ticari hayata sahip olan Hong Kong; işgalden çok kötü etkilendi. 1941 yılında 1.6 milyon olan şehir nüfusu; kıtlık, çatışmalar ve Japonların baskıcı yönetimi sonucunda işgalin bittiği 1945'te 600.000'e kadar düştü.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Hong Kong Veterans Commemorative Association1 Ocak 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* BBC submissions13 Ağustos 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Official report by Major-General C.M Maltby, G.O.C. Hong Kong21 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Canadians at Hong Kong24 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Canadians and the Battle of Hong Kong.
# Singapur Savaşı

General Arthur Percival ve heyeti, beyaz bayrak altında teslim olma şartlarını görüşmek üzere bir Japon asker eşliğinde hareket ediyor. 15 Şubat 1942
**Singapur Savaşı**, (8-15 Şubat 1942) Müttefikler ile Japon İmparatorluğu'nun taraf oldukları, dönemin bölgedeki ana İngiliz üssü Singapur'un Japonlar tarafından işgaliyle sonuçlanan bir II. Dünya Savaşı çarpışmasıdır.

Büyük Britanya'nın komuta ettiği bir ordunun, tarihteki en çok sayıda askerle teslim olduğu savaş olarak sonuçlanmıştır. Japonların beyan ettiği üzere 62,000 asker esir alınmıştır. Bunların 16,000'i Britanyalı, 14.000'i Avustralyalı ve 32.000'i Hint askerlerdir. Ayrıca büyük miktarda araç gereç ele geçirilmiştir.

Dönemin Büyük Britanya Başbakanı Winston Churchill gelişmeleri şöyle özetlemiştir: "Singapur'un düşüşü, ülkemizin tarihinde yaşadığı en kötü felaket ve en büyük teslim olma olayıdır."

Saldırıyı gerçekleştiren Japon komutan General Tomoyuki Yamashita ise durum hakkında şunları söylemiştir: "Singapur'a yaptığım saldırı tam anlamıyla bir blöftü ama işe yaramıştı. Yalnızca 30.000 askerime karşılık düşmanın bundan 3 kat daha fazla bir gücü olduğunu biliyordum. Eğer Singapur saldırısı uzun sürerse yenilgimiz kaçınılmazdı. Bundan dolayı bir an önce İngilizlerin teslim olmaları bizim için tek şanstı. İngilizlerin sayısal olarak üstünlüklerini, ikmal hatlarımızdaki yetersizliği fark etmelerinden ve şehir içinde gerçekleşecek sokak savaşından hep çok korkmuştum."

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız

* Malaya İç Savaşı
# ANZUS

ANZUS|  |
| Tür | Güvenlik Antlaşması |
| İmzalanma | Eylül 1951 |
| Yürürlük | 1 Eylül 1951 |

**Australia, New Zealand, United States Security Treaty**, **ANZUS** ya da **ANZUS Paktı**, Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın bu iki devletle Eylül 1951'de imzaladığı bir güvenlik antlaşmasıdır.

İmzacı devletlerin adlarının baş harfleri dolayısıyla Anzus Paktı adını alan bu antlaşmaya göre; taraflar Büyük Okyanus bölgesinde herhangi bir saldırıya uğramaları halinde birbirlerine yardım edeceklerdi.

Amerika Birleşik Devletleri Anzus Paktı'nı imzalamadan kısa bir süre önce 31 Ağustos 1951'de Filipinler Cumhuriyeti ile de, karşılıklı savunma antlaşması adını alan bir ittifak antlaşması imzaladı. Bu ittifak gereğince, yine taraflar Büyük Okyanus'ta bir saldırıya uğramaları halinde birbirlerine yardım edeceklerdi.
# Antiemperyalizm

**Antiemperyalizm**, emperyalizm karşıtlığını belirtir. Sadece siyasi ve ekonomik bir karşıtlık olmayıp, emperyalizmin kültürel baskılarına ve ele geçirme süreçlerine de bir karşıtlıktır.

## Kavramın içeriği ve tarihçesi

Genellikle antiemperyalizm, farklı dil ve kültürdeki komşu ülkelere karşı girişilecek fetih savaşlarına da karşıdır. Kısaca, bir ülkenin kendi sınırları dışına yayılmasına da karşıdır. Antiemperyalistlere bir örnek de Roma'daki Cumhuriyetçi senatörler ve 1898'de İspanyol-Amerikan savaşından sonra kurulan adındaki antiemperyalist kuruluştur.

"Emperyalizm" kavramı İngilizceye 1870'lerde İngiliz Başbakanı Benjamin Disraeli'nin aşırı agresif ve ses getiren sömürgeci politikaları sonucunda girmiştir. Bu kelime bu politikaları destekleyen Richard Chamberlain tarafından kullanılmıştır. Emperyalizm bazılarına göre idealist ve hayırsever bir politikadır. Bir başka görüşe göre "emperyalizm" kapitalist aç gözlülüğün ve kişisel çıkarlara uygun olarak oluşturulan politikalar ile karakterize edilmiştir. John A. Hobson ve Marksist Lenin bu kavrama daha teorik ve makro ekonomik anlam eklemişlerdir. Sol görüşlü birçok teorisyen emperyalizmin bu yapısal veya sistematik yönünü vurgulayan görüşleri benimsemiştir. Bu tip yazarlar 19. yüzyılın son birkaç on yılını kapsayan kavramı genişleterek yüzyıllara yayılmış Christopher Colombus'a hatta Haçlı Seferlerine kadar uzanan bir dünya sistemine verilen isim haline getirmişlerdir. Kavram, tarihsel süreç içinde yayılınca çoğunlukla birbirine paralel beş farklı ekseni ortaya çıkmıştır. Ahlaki, iktisadi, sistemik, kültürel ve maddi. Bu kavramın bu şekilde evrilmesi, güce ve özellikle batılı güce karşı büyüyen bir rahatsızlık ve hatta tiksinme oluşturmuştur.

Kapitalizm, aristokrasi ve emperyalizm arasındaki ilişki tarihçi ve siyaset bilimciler tarafından uzun süredir tartışılmaktadır. J. A. Hobson (1858-1940), Joseph Schumpeter (1883-1950), Thorstein Veblen (1857-1929) ve Norman Angell (1872-1967). Bunlar gibi marksist olmayan yazarlar 1. Dünya savaşı ve iki savaş arası dönemde oldukça üretkendirler. Özellikle emperyalizmin 1950'lerde Avrupa ve ABD'ye askeri ve siyasi etkileri konusu çalışılmıştır. Hobson'a göre yapılacak sosyal reformlar emperyalizmin olumsuz etkilerini iyileştirici nitelikte olabilir. Hobson'a göre devletin vergi politikaları yoluyla müdahalaleri daha geniş tüketimi sağlayacak, zenginliği artıracak ve barışçı bir uluslararası dünya düzeni kurulmasını sağlayacaktır. Tersi ise, devletin rantiyecilere ve faizden para kazananlara müdahale etmemesi halinde, sağlıksız bir toplumsal yapı ve emperyalizmi getirecektir.

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız

* Emperyalizm
# Değişim Rüzgârı (konuşma)

Harold Macmillan, 1960
**Değişim Rüzgârı (konuşma),** dönemin Büyük Britanya Başbakanı Harold Macmillan'ın, Güney Afrika Parlamentosuna yaptığı konuşma.

3 Şubat 1960′ta yapılan ve gücü Apartheid’a dayanan bir parti tarafından yönetilmekte olan parlamentoda konuşan Macmillan'ın konuşması tarihe “değişim rüzgârı” olarak geçti.

Konuşmada, “Değişim rüzgârı bu kıtanın üzerinde esiyor, beğensek de beğenmesek de, ulusal bilincin yükselişi siyasal bir gerçeklik. Bunu böyle kabul edip ulusal politikalarımızda bunu dikkate almalıyız”. diye seslenen MacmillanIn konuşması Güney Afrika Başbakanı Hendrik Verwoerd tarafından dikkate alınmamış, 1960 yılında 16 sömürge bağımsızlıklarına kavuşmuştur.

## Kaynakça
# Clement Attlee

| Clement Attlee |
| --- |
|  |
| Birleşik Krallık Başbakanı
 |
| **Görev süresi** 26 Temmuz 1945 - 26 Ekim 1951
 |
| Yerine geldiği | Winston Churchill
 |
| Yerine gelen | Winston Churchill
 |
| Birleşik Krallık Başbakan Yardımcısı
 |
| **Görev süresi** 19 Şubat 1942 - 23 Mayıs 1945
 |
| Yerine geldiği | Yeni makam
 |
| Yerine gelen | Herbert Morrison
 |
| Birleşik Krallık Savunma Bakanı
 |
| **Görev süresi** 27 Temmuz 1945 - 20 Aralık 1946
 |
| Başbakan
 | Kendisi
 |
| Yerine geldiği | Winston Churchill
 |
| Yerine gelen | Albert Victor Alexander
 |
| İşçi Partisi Lideri
 |
| **Görev süresi** 8 Ekim 1935 - 14 Aralık 1955
 |
| Yerine geldiği | George Lansbury
 |
| Yerine gelen | Hugh Gaitskell
 |
| Kişisel bilgiler
 |
| Doğum
 | Clement Richard Attlee 3 Ocak 1883(1883-01-03) Londra, İngiltere, Birleşik Krallık
 |
| Ölüm
 | 8 Ekim 1967 (84 yaşında) Westminster Hospital, Londra, İngiltere
 |
| Partisi
 | İşçi
 |
| Evlilik(ler)
 | Violet Attlee
 |
| Dini
 | agnostik
 |

**Clement Richard Attlee** (d. 3 Ocak 1883 - ö. 8 Ekim 1967), Britanyalı siyasetçi. İşçi Partisi lideri (1935–55) ve Britanya Başbakanı (1945–51).

Orta hâlli bir ailenin oğlu olan Clement Attlee, Londra'nın Putney bölgesindeki Surrey'de 3 Ocak 1883 tarihinde doğdu ve avukatlık eğitimi aldı. I. Dünya Savaşı sırasında binbaşı olarak Çanakkale ve Irak cephelerinde Osmanlı'ya karşı savaştı. Başında Halil Kut Paşa'nın bulunduğu, Kut'ul Amare Cephesi'nde 5 Nisan 1916'da bacağından ve kalçasından ağır bir şekilde yaralandı ve cephe gerisinde tedaviye alındı. Kendi ifadesiyle şanslıydı, çünkü sonraki iki Osmanlı taarruzunda kendi birliğinden pek çok asker öldü ya da esir düştü. 1945 yılında Winston Churchill'in yerine Başbakan oldu ve 6 yıl bu görevi sürdürdü.

8 Ekim 1967 tarihinde 84 yaşındayken zatürre'den dolayı öldü.

## Kaynakça

| Siyasi görevi
 |
| --- |
| Önce gelen: **Winston Churchill** | **Birleşik Krallık Başbakanı** 1945-1951
 | Sonra gelen: **Winston Churchill** |
| Önce gelen: **Winston Churchill** | **Birleşik Krallık Savunma Bakanı** 1945-1946
 | Sonra gelen: **Albert Victor Alexander** |
| Önce gelen: **Yeni makam** | **Birleşik Krallık Başbakan Yardımcısı** 1942-1945
 | Sonra gelen: **Herbert Morrison** |
| Parti siyasi görevi
 |
| Önce gelen: **George Lansbury** | **İşçi Partisi Lideri** 1935-1955
 | Sonra gelen: **Hugh Gaitskell** |
# Hindistan Bağımsızlık Hareketi

Mohandas Karamchand Gandhi Hindistan bağımsızlık hareketi sırasında Hindistan'ın seçkin politik ve ideolojik önderi oldu.
**Hindistan Bağımsızlık Hareketi** Hindistan ve Güney Asya'da gerçekleşen siyasi organizasyon. Hindistan yarımadasında Birleşik Krallık ve Doğu Hindistan Şirketi'nin egemenliğini sonlandırmak amacını güden bir hareketti. 1757'den 1947'ye kadar 190 yıl sürmüştür. İlk askeri bağımsızlık mücadelesi Bengal'de başladı. Daha sonra Hindistan'da devam etti.

Hareketin ilk liderleri ülkenin insanlarına sadece temel hakların verilmesi için mücadele ettiler. Hareket, halk arasında büyük yankı uyandırdı. **Hindistan Ulusal Kongresi** (INC) ülkenin bağımsızlığıyla ilgili bir bildiri sundu. 20.yüzyılın başlarında liderler ülkenin kendini yönetme hakkını talep ettiler. 1920'lerden itibaren, özgürlük mücadelesinin son dönemlerinde, Kongre Mohandas Karamçand Gandi'nin sivil direniş politikasını benimsedi.

Muhammed Ali Cinnah Hindistan'daki azınlıkların anayasal hakları için bazı kampanyalar düzenledi. Subhash Chandra Bose gibi efsanevi figürleri daha sonra harekette militan bir yaklaşımı benimsedi. Swami Sahajanand Saraswati'nin düşüncesi benimseyen diğer liderler Hint köylü ve emekçi kitleler için siyasi ve ekonomik özgürlük istedi. Rabindranath Tagore siyasi bilincin gelişmesi için şiiri ve edebiyatı araç olarak kullandılar.

II. Dünya Savaşı dönemi sonunda İngiltere'nin Hindistan çıkışı hareketini ("Mahatma" Gandhi önderliğinde) ve Hindistan Ulusal Ordusu (INA)(Netaji Subhas Chandra Bose tarafından yönetilen) ve diğerleri tarafından düzenlenen kampanyalarla doruk noktasına ulaştı ve İngilizlerin çekilmesi hızlandı. Bu çalışmaların sonucu olarak 1947'de Hindistan Bağımsızlık Yasası ilân edildi.
Hindistan Cumhuriyeti kurularak 26 Ocak 1950 yılında anayasa oluşturuldu. Pakistan'a 1956 yılına kadar hakimiyet sağladı. Hindistan Bağımsızlık Hareketi'nin toplumun çeşitli kesimlerini de kapsayan kitle tabanlı hareketti. Ayrıca sürekli ideolojik evrim süreci uygulandı. Hareketin yapısı temel ideolojisi anti-sömürgeci olmasına rağmen, laik, demokratik, cumhuriyetçi, özgürlükçü ve sivil-politik ile birleşen bağımsız kapitalist bir ekonomik gelişme vizyonu ile desteklenmiştir. Hareketin temel ideolojisi anti-sömürgeci olmasına rağmen, bağımsız kapitalist ekonomik kalkınma vizyonuyla laik, demokratik, cumhuriyetçi destekli bir siyasi yapıya büründü.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Muslim freedom martyrs of India29 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - TCN News
* Indian Freedom Fighters Tribute on PeopleForever.org
* Pakistani Freedom Fighters Tribute on PeopleForever.org
* Allama Mashriqi
* Origin of Non-Violence
* Independence movement
* Mahatma Gandhi
* Indian Government15 Nisan 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Raja Mahendapratap
* Timeline of Indian independence movement28 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
# Hindistan Ulusal Kongresi

| Hindistan Ulusal Kongresi Indian National Congress |
| --- |
|  |
| Kısaltma | INC |
| Genel başkan | Mallikarjun Kharge |
| Kurucu | Allan Octavian Hume |
| Kuruluş tarihi | 28 Aralık 1885) (1885-12-28) |
| Merkez | Yeni Delhi, Hindistan |
| Gençlik kolu | Hindistan Gençlik Kongresi |
| Üyelik (2023) | 55.000.000 |
| İdeoloji | * Liberalizm
* Sosyal liberalizm
* Sosyal demokrasi
* Sivil milliyetçilik
* Sekülerizm
* Büyük çadır
 |
| Siyasi pozisyon | Merkez |
| Uluslararası üyelik | İlerici İttifak Sosyalist Enternasyonal |
| Resmî renkler |   Gök mavisi(geleneksel) |
| Lok Sabha | 101 / 543 |
| Rajya Sabha | 29 / 245 |
| Seçim sembolü |
|  |
| Parti bayrağı |
|  |
| İnternet sitesi |
| inc.in |

**Hindistan Ulusal Kongresi** (İngilizce: *Indian National Congress*), Hindistan'da bulunan bir siyasi partidir.

## Ayrıca bakınız

* Hindistan Ulusal Kongresi genel başkanları

## Kaynakça
# Tüm Hindistan Müslüman Birliği

| Tüm Hindistan Müslüman Birliği  |
| --- |
|  |
| Liderler | Muhammed Ali Cinnah A. K. Fazlul Huk III. Ağa Han Hüseyin Şahid Suhraverdi Sir Feroz Han Nun Havace Nazimüddin Liyakat Ali Han Şaudri Halikuzzaman Muhammed Ali Buğra Tuşar Han |
| Kuruluş tarihi | 30 Aralık 1906 (1906-12-30) Dakka, Britanya Hindistanı (şimdi Dakka, Bangladeş) |
| Kapanış tarihi | 15 Ağustos 1947 |
| Ardılı | Müslüman Birliği (Pakistan) Avam Birliği (Bangladeş) Hint Birliği Müslüman Birliği (Hindistan) |
| Merkez | Lucknow |
| Gazete(ler) | *Şafak* |
| Öğrenci kolu | AIMSF |
| Paramiliter | *Haki* |
| İdeoloji | Ümmetçilik Muhafazakârlık İki ulus teorisi Hindistan Müslümanları için Sivil Haklar |
| Uluslararası üyelik | Tüm-Hindistan Müslüman Birliği (Londra Bölümü) |

**Tüm Hindistan Müslüman Birliği** ya da kısa kullanımıyla **Müslüman Birliği**, 1906'da Britanya egemenliği altındaki Hindistan'da Müslümanların haklarını savunmak amacıyla kurulan siyasal topluluk.

1906'da Dakka'da kuruldu. İlk zamanlarda yalnızca Müslümanların Hindularla aynı haklara sahip olması için mücadele ediyordu. İngilizlerce desteklenen ve genellikle yönetim yanlısı davranan birlik 1940'ta, kurulması öngörülen bağımsız Hindistan devletinin Hinduların denetiminde olacağı düşüncesiyle ayrı bir Müslüman devletinin kurulmasını gündeme getirdi. II. Dünya Savaşı'nın ardından Hindistan'ın bağımsız olması kesinleşti. Kongre Partisi, Müslüman Birliğini tanımayı reddetmiş ve onların Müslümanlar için ayrı bir devlet kurma önerisini de kabul etmemişti. Müslüman Birliği lideri Muhammed Ali Cinnah, ülkedeki Müslüman azınlığı temsil ederken, Kongre partisinin başında bulunan Mahatma Gandi ise Hindu çoğunluğun görüşlerini yansıtıyordu. 1947'de Hindistan'ın bölünmesi ve Pakistan'ın bağımsız bir devlet olmasıyla, Muhammed Ali Cinnah'ın önderliğindeki birlik Pakistan'ın en büyük siyasal partisi oldu. Aynı yıl Tüm Pakistan Müslüman Birliği adını aldı. 1954 seçimlerinde Doğu Pakistan'da (bugün Bangladeş), kısa süre sonra da Batı Pakistan'da (bugün Pakistan) iktidarı yitirdi. 1960'ların sonlarında çeşitli hiziplere bölünerek dağıldı.

Birlik aynı zamanda Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Ankara Hükûmeti'ne maddi destek sağlamıştır.

## Kaynakça