Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Sinema eleştirisi

**Sinema eleştirmenliği** veya **Film eleştirmenliği**, filmlerin değerlendirilmesi, analiz edilmesi ve eleştirilmesine verilen addır. Genel olarak film eleştirileri, düzenli bir şekilde gazete, dergi ve diğer popüler medya çıkışlarında yayınlanmakla beraber internet üzerinden de yayınlanmaktadır.
# Henri Agel

Ocak 1950'de Agel
**Henri Agel** (29 Ağustos 1911, Paris – 1 Temmuz 2008, Decazeville), Fransız bir sinema öğretmeni ve eleştirmeniydi. 20. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar Fransa’da sinema kuramı ve eleştirisinin gelişiminde önemli bir figür olmuş, ayrıca sinemanın bir sanat formu olarak incelenmesinin yaygınlaşmasına katkı sağlamıştır. Üretken bir yazar olan Agel’in öne çıkan eserleri arasında Ayfre ile birlikte kaleme aldığı *Le Cinéma et le Sacré* (Paris: Éditions du Cerf, 1952), ayrıca *Le Cinéma a-t-il une âme?* (Paris: Éditions du Cerf, 1952) ve *Poétique du Cinéma: Manifeste essentialiste* (Paris: Éditions du Signe, 1973) yer alır.

## Biyografi

1938 yılında edebiyat alanında *agrégation* derecesi alan Agel, Montpellier Üniversitesi ve Fribourg Üniversitesi’nde sinema profesörü olarak görev yaptı. 1945 yılında Toulouse’ta edebiyat öğretmeni olarak meslek hayatına başladı; 1947’de Paris’teki Lycée Voltaire’e geçti. Burada 1948 yılında IDHEC (Institut des hautes études cinématographiques) için hazırlık kursunu kurdu. Öğrencileri arasında Serge Daney, Alain Corneau, Jacques Kébadian, Jacques Doillon, Yves Boisset, Claude Miller ve Frédéric Vitoux yer alır.

Agel, Lycée Voltaire’de klasik bilgi birikiminin önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir. Dindar bir Katolik olan Agel, kendisini “hümanist ve spiritüalist” olarak tanımlamıştır. François Truffaut, kendisine *L'Homme qui aimait les femmes* filminde küçük bir rol vermiştir.

2000 yılında eşi Geneviève ile birlikte Aveyron ilindeki Decazeville’e yerleşmiştir.

## Sinema teorisi

Henri Agel’in sinema anlayışı, özellikle dinsel ve felsefi boyutlarıyla öne çıkar. Agel’e göre sinema, kökeni itibarıyla teknolojik ve seküler bir araç olsa da, uygun biçimde kullanıldığında kutsal olan üzerine düşünmeyi mümkün kılan bir sanat formudur. Agel, sinemayı yalnızca maddi bir üretim süreci olarak görmez; aksine onu etik ve ruhsal özgürlük üzerine düşünmeyi sağlayan bir ifade biçimi olarak değerlendirir. Bu yaklaşım, sinemanın izleyicide yalnızca estetik değil, aynı zamanda varoluşsal ve metafizik bir deneyim yaratabileceği fikrine dayanır. Buna ek olarak, ona göre temelde bir analitik kuram ve yöntem olarak göstergebilim sinemayı desteklemektedir. Çünkü sinema yapısı itibarıyla bir sanat dalı olmasının yanı sıra dünyayı da analiz etmektedir. Agel, usta yönetmenlerin dünyayı, bir kişinin avuç içi çizgilerini okur gibi yorumlayabildiğini ileri sürer.

Agel'in kuramsal katkılarından biri, sinemaya fenomenolojik bir yöntemle yaklaşılmasıdır. Bu yaklaşım, filmi yalnızca temsil eden bir araç olarak değil, doğrudan anlam üreten ve deneyimlenen bir gerçeklik olarak ele alır. Agel’in çalışmaları ayrıca “kutsal sinema” kavramının gelişimine katkı sağlamış, sinemanın dinsel deneyimle ilişkisini inceleyen erken dönem kuramsal yaklaşımlar arasında yer almıştır.

## Ayrıca bakınız

* Film Teorisi

## Kaynakça
# Georges Franju

| Georges Franju |
| --- |
| Doğum | 12 Nisan 1912 Fougères, Fransa |
| Ölüm | 5 Kasım 1987 (75 yaşında) Paris, Fransa |
| Vatandaşlık | Fransa |
| Uğraş | Yönetmen, senarist |
|  |

**Georges Franju**, (12 Nisan 1912, Fougéres - 5 Kasım 1987, Paris, Fransa), Fransız sinema yönetmeni. Filmleri, geleneksel Fransız sineması ile 1950'lerin Yeni Dalga akımı arasında önemli bir köprü oluşturmuştur.

## Hayatı

Eğitimini tamamladıktan sonra kısa sürelerle bir sigorta şirketinde ve bir gıda maddeleri fabrikasında çalıştı. Askerlik görevini Cezayir'de tamamladı. 1932'de Fransa'ya döndükten sonra tiyatro dekoru konusunda eğitim gördü. Aynı sırada Folies-Bergere ve Casino de Paris müzikhollerinin sahnelerinde çeşitli işler yaptı.1934'te tanıştığı Henri Langlois ile birlikte, Langlois'nin ailesinden alınan borç para ile *Le Métro* (1934) adlı ilk kısa filmi çekti.İkili ertesi yıl bir sinema dergisi çıkardılar ve Sinema Çevresi adlı bir sinema kulübü oluşturdular.

Franju ve Langlois 1937'de Fransız Sinemateki'ni (Cinémathèque Française) kurdular. Franju bir yıl sonra, Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu'nun (FIAF) genel sekreterliğine getirildi.Paris mezbahalarını konu alan Le Sang des bétes (1949; Hayvanların Kanı) adlı filminin gösterime girmesiyle birlikte Franju'nun adı Fransa'nın önde gelen yönetmenleri arasında anılmaya başladı. Franju'nun sonraki 10 yıl içinde bir düzine kadar kısa belgesel film çekti.

Franju'nun daha sonra çektiği filmler, değişik yapılardan dolayı belirli bir türün içine sokulamazlar.Daha az başarı kazanan bu filmler, Franju'nun anarşist ve kimi zaman da nihilist dünya görüşünü yansıtır.

## Filmleri

| Yıl
 | Film
 | Türkçe adı
 |
| --- | --- | --- |
| 1935
 | *Le Metro* | *Metro* |
| 1948
 | *Le Sang des bêtes* | *Hayvanların Kanı* |
| 1950
 | *En passant par la Lorraine* |  |
| 1951
 | *Hôtel des Invalides* |  |
| 1952
 | *Le Grand Méliès* |  |
| 1952
 | *Monsieur et Madame Curie* | *Bay ve Bayan Curie* |
| 1954
 | *Les Poussières* |  |
| 1954
 | *Navigation Marchande* |  |
| 1955
 | *A propos d'une rivière* |  |
| 1955
 | *Le Saumon atlantique* | *Atlantik Alası* |
| 1955
 | *Mon chien* |  |
| 1956
 | *Le Théâtre national populaire* |  |
| 1956
 | *Sur le pont d'Avignon* |  |
| 1957
 | *Notre-dame, cathédrale de Paris* | Paris Notre Dame Katedrali
 |
| 1958
 | *La Première Nuit* |  |
| 1958
 | *La Tête contre les murs* | *Duvarlara Vurulan Baş* |
| 1959
 | *Les Yeux sans visage* |  |
| 1961
 | *Pleins feux sur l'assassin* |  |
| 1962
 | *Thérèse Desqueyroux* |  |
| 1963
 | *Judex* | *Fantoma* |
| 1965
 | *Thomas l'imposteur* |  |
| 1965
 | *Les Rideaux blancs* |  |
| 1965
 | *Marcel Allain* |  |
| 1970
 | *La Faute de l'abbé Mouret* |  |
| 1974
 | *Nuits rouges* |  |
| 1974
 | *L'Homme sans visage* | *Yüzü Olmayan Adam* |

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Georges Franju 26 Nisan 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. at Allmovie
* IMDb'de Georges Franju
# Alain Resnais

| Alain Resnais |
| --- |
| 1998'de Ariane Ascaride, Juliette Binoche ve Agnès Jaoui ile 23. César Ödülleri'nde |
| Doğum | 3 Haziran 1922 Vannes, Morbihan, Bretagne Fransa |
| Ölüm | 1 Mart 2014 (91 yaşında) Paris, Fransa |
| Milliyet | Fransa |
| Uğraş | Yönetmen |
|  |

**Alain Resnais** (d. 3 Haziran 1922, Vannes - ö. 1 Mart 2014, Neuilly-sur-Seine), Fransız film yönetmenidir.

## Kariyeri

Fransız Yeni Dalga hareketinin üyelerinden biridir. Oldukça uzun ve verimli geçen sinema yaşamında genellikle *Gece ve Sis* (*Nuit et Brouillard*, 1955), *Hiroşima Sevgilim* (*Hiroshima Mon Amor*, 1959) ve *Geçen Yıl Marienbad'da* (*L'Année Dernière à Marienbad*, 1961) gibi erken dönem çalışmalarıyla tanınmaktadır. 1 Mart 2014 tarihinde ölmüştür.

## Ödüller

* Prix Jean Vigo - 1954 ve 1956'da
* Altın Aslan - Venedik Film Festivali - 1960 - *Last Year at Marienbad* filmiyle
* Gümüş Aslan - Venedik Film Festivali - 2006 - *Coeurs* filmiyle

## Filmleri

|  |  |
| --- | --- |
| * *L'aventure de Guy* (1936)
* *Schéma d'une identification* (1946)
* *Ouvert pour cause d'inventaire* (1946)
* *Visite à Oscar Dominguez* (1947)
* *Visite à Lucien Coutaud* (1947)
* *Visite à Hans Hartnung* (1947)
* *Visite à Félix Labisse* (1947)
* *Visite à César Doméla* (1947)
* *Van Gogh* (1947)
* *Portrait d'Henri Goetz* (1947)
* *Le lait Nestlé* (1947)
* *Journée naturelle* (1947)
* *La bague* (1947)
* *L'alcool tue* (1947) (as Alzin Rezarail)
* *Van Gogh* (1948)
* *Malfray* (1948)
* *Les jardins de Paris* (1948)
* *Châteaux de France* (1948)
* *Guernica* (1950/I)
* *Gauguin* (1950)
* *Pictura* (1952)
* *Les statues meurent aussi* (1953)
* *Night and Fog* (1955)
* *Toute la mémoire du monde* (1956)
 | * *Le mystère de l'atelier quinze* (1957)
* *Le chant du Styrène* (1958)
* *Hiroshima mon amour* (1959)
* *L'Année Dernière à Marienbad* (1961)
* *Muriel ou Le temps d'un retour* (1963)
* *La Guerre est finie* (1966)
* *Loin du Vietnam* (1967)
* *Je t'aime, je t'aime* (1968)
* *Cinétracts* (1968)
* *L'an 01* (1973) (New York scenes)
* *Stavisky* (1974)
* *Providence* (1977)
* *Mon oncle d'Amérique* (1980)
* *La vie est un roman* (1983)
* *L'amour à mort* (1984)
* *Mélo* (1986)
* *I Want to Go Home* (1989)
* *Contre l'oubli* (1991)
* *Gershwin*  (1992)
* *Smoking / No Smoking* (1993)
* *On connaît la chanson* (1997)
* *Pas sur la bouche* (2003)
* *Cœurs* (2006)
* *Les herbes folles* (2009)
* *Vous n'avez encore rien vu* (2012)
* *Aimer, boire et chanter* (2014)
 |

## Kaynakça

* Yeres, Artun (derleyen) (2004). "Göstermenin Sorumluluğu". İstanbul: Donkişot Yayınları. s. 365. ISBN 975-6511-25-7

## Dış bağlantılar

* Alain Resnais, IMDB 30 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
# Jean Douchet

| Jean Douchet |
| --- |
|  |
| Doğum | 19 Ocak 1929(1929-01-19) Arras, Pas-de-Calais, Fransa |
| Ölüm | 21 Kasım 2019 (90 yaşında) Paris, Fransa |
| Milliyet | Fransız |
| Uğraş | Film eleştirmeni, senarist, yazar, eğitimci, tarihçi ve film yönetmeni |
| Etkin yıllar | 1957-2019 |
|  |

**Jean Douchet** (Fransızca telaffuz: [duʃɛ]; 19 Ocak 1929 - 21 Kasım 2019), Fransız film yönetmeni, senarist, yazar, tarihçi, film eleştirmeni ve eğitimcidir.

## Yaşamı ve kariyeri

Douchet 19 Ocak 1929'da Arras, Pas-de-Calais, Fransa'da doğdu. Kariyerine 1950'lerin başlarında Fransız Yeni Dalgası Sinema Akımı'nın üyesi olarak sinema yayınları; "Gazette du Cinéma" ve "Cahiers du cinema" 'da yazarak başlamıştır. Katkı verdiği filmler arasında; *Six in Paris*, *Kraliçe Margot*, *A Dirty Story*, *Elles* ve *Et crac* sayılabilir. Douchet ayrıca sinema ile ilgili; "L'art d'aimer", "French New Wave", "Hitchcock" vb. kitapları kaleme alıp yayınladı.

## Ölümü

Fransız film yönetmeni, senarist, yazar, tarihçi, film eleştirmeni ve eğitimci Jean Douchet 21 Kasım 2019'da Paris, Fransa'da 90 yaşında ölmüştür.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* IMDb'de Jean Douchet
# Jacques Rivette

| Jacques Rivette |
| --- |
|  |
| Doğum | 1 Mart 1928 Rouen, Fransa |
| Ölüm | 29 Ocak 2016 |
| Uğraş | Yönetmen, senarist, eleştirmen |
| Etkin yıllar | 1949-2009 |
|  |

**Jacques Rivette** (Fransızca telaffuz: [ʒak ʁivɛt]; d. 1 Mart 1928 - ö. 29 Ocak 2016), Fransız yönetmen, senarist ve eleştirmen. *Celine and Julie Go Boating* ve *La Belle Noiseuse* adlı filmleriyle tanınmaktadır.

Yeni Dalga üyelerinden François Truffaut, Jean-Luc Godard, Éric Rohmer ve Claude Chabrol'a benzer biçimde kariyerine sinema eleştirmeni olarak başlamış ve 1960'larda yönetmen olarak tanınır olmuştur. Rivette 1970'lerde film yapımcısı olarak da çalışmıştır.

Fransız Yeni Akım sinemanın en önde gelen isimlerinden Jacques Rivette 87 yaşında Paris'teki evinde öldü.

## Kaynakça
# Fransız Yeni Dalgası

**Fransız Yeni Dalgası** (Fransızca: **la Nouvelle Vague**), 1950 sonları ve 1960'larda, kısmen İtalyan Yeni Gerçekçilik akımından etkilenen bir grup Fransız film yapımcısı için eleştirmenler tarafından kullanılan bir terimdir. Yeni Dalga hiçbir zaman örgütlü bir hareket hâline gelmemiştir, buna karşın Yeni Dalga akımını benimseyen film yapımcıları kendilerinden emin bir biçimde klasik film formunu reddetmeleri ve tabuları yıkma cesaretleriyle bilinirler. Bu akım yönetmenlerinin birçoğu dönemin çehresini değiştiren toplumsal ve siyasi değişimlere filmlerinde yer vermiş; kurgu, görsel biçim ve sinematografik anlatımlarındaki farklılıklarla muhafazakâr paradigmadan kesin bir kopuş sergilemişlerdir. Yeni Dalga yönetmenleri film eleştirmenliğinden gelmektedir. Her film yeni bir roman gibi tüm uylaşımlardan bağımsız bir şekilde oluşturulur. Her film ayrı bir sanat manifestosu, ayrı bir sinema kuramı gibi oluşturulmuştur.

Yeni Dalga'nın gelişmesini sağlayan bir başka etmen de Fransız sinemasının uzun yıllara dayanan sanat filmi geleneğidir. Bu dönemde Fransa'da sadece sanat filmleri gösteren sinema salonu sayısı 437'dir. Özellikle bu salonlardan 186'sının Paris'te bulunması, yenilikçi ve yabancı filmler için yeterli pazarı oluşturmaktadır. Diğer bir etmen de, sinema eğitimine verilen önemdir.
Bu akımın başlıca öncüleri arasında yer alan Agnès Varda, François Truffaut, Jean-Luc Godard, Éric Rohmer, Claude Chabrol ve Jacques Rivette Fransız sinema dergisi *Cahiers du cinéma'*ya film eleştirileri yazarak sinemaya başlamışlardır. Grubun kurucularından olan sinema kuramcısı André Bazin Yeni Dalga hareketini etkileyen başlıca kaynaklardan biri olmuştur. Nouvelle Vague'ın bilinen aktörleri ve aktrisleri Jean-Paul Belmondo, Jean-Pierre Léaud, Anna Karina, Jeanne Moreau, Claude Jade, Jean Seberg, Bernadette Lafont.

## Kaynakça
# Leos Carax

| Leos Carax |
| --- |
| 2012'de Carax |
| Doğum | Alex Christophe Dupont 22 Kasım 1960 Suresnes, Hauts-de-Seine, Fransa |
| Uğraş | * Yönetmen
* Senarist
* Oyuncu
* Film eleştirmeni
 |
| Etkin yıllar | 1984-günümüz |
| Boy | 1,60 m (5 ft 3 in) |
| Partner(ler) | Yekaterina Golubeva |
| Çocuk(lar) | 1 |
| Ödüller | Cannes Film Festivali En İyi Yönetmen Ödülü (2021) En İyi Yönetmen César Ödülü (2022) |
|  |

**Leos Carax** asıl adıyla **Alex Christophe Dupont** (Fransızca telaffuz: [leɔs kaʁaks], 22 Kasım 1960, Suresnes), Fransız yönetmen, senarist ve film eleştirmeni.

## Filmografi

### Film

| Yıl
 | Film adı
 | Yönetmen
 | Senarist
 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1984
 | *Boy Meets Girl* | Evet
 | Evet
 |
| 1986
 | *Mauvais Sang* | Evet
 | Evet
 |
| 1991
 | *Les Amants du Pont-Neuf* | Evet
 | Evet
 |
| 1999
 | *Pola X* | Evet
 | Evet
 |
| 2012
 | *Holy Motors* | Evet
 | Evet
 |
| 2021
 | *Annette* | Evet
 | Hayır
 |

## Kaynakça

## Bibliyografi

* *Leos Carax* by Fergus Daly and Garin Dowd. Published by Manchester University Press, 2003, 0-7190-6315-9.

## Dış bağlantılar

* IMDb'de Leos Carax
# Radyo programı

**Radyo programı** veya **radyo şovu**, radyoda yayımlanmak üzere tasarlanmış ve radyo sunucusu tarafından sunulan bir içerik bölümüdür. Bir kerelik üretim veya periyodik olarak tekrar eden bir serinin parçası olabilir. Bir serideki tek bir programa epizot veya bölüm adı verilir.

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız

* Haber sunucusu
* Televizyon sunucusu
* Anonsör
# Marguerite Duras

| Marguerite Duras |
| --- |
| Duras 1993'te |
| Doğum | Marguerite Donnadieu 4 Nisan 1914(1914-04-04) Ho Chi Minh City, Vietnam |
| Ölüm | 3 Mart 1996 (81 yaşında) Paris, Fransa |
| Defin yeri | Montparnasse Mezarlığı |
| Meslek | * Romancı
* Oyun yazarı
* Film yapımcısı
 |
| Milliyet | Fransız |
| Eğitim | Lycée Chasseloup Laubat, Saigon |
| Alma mater | Paris Üniversitesi |
| Dönem | 1943–1995 |
| Önemli ödülleri | Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülü sahibi |
| Evlilikler | * Robert Antelme
* Dionys Mascolo
* Yann Andréa
 |
|  |

**Marguerite Duras** (d. 4 Nisan 1914, Gian-Dinh - ö. 3 Mart 1996 Paris), Fransız yazar.

## Hayatı

1914'te Saygon yakınlarındaki Gian-Dinh'de doğdu. Fransa'ya döndüğü 1932'ye kadar çocukluğu ve ilk gençliği Vietnam'ın çeşitli bölgelerinde geçti. Felsefe ağırlıklı lise diploması aldı; hukuk, matematik ve siyasal bilimler alanlarında öğrenim yaptı. 1943'te ilk kitabı yayımlandı: Les Impudents (Saygısızlar). Aynı yıl Direniş Hareketi'ne katılıp François Mitterrand'la aynı hücrede çalıştı. 1944'te kocası Robert Antelme tutuklanıp toplama kampına yollandı. Bu dönemi daha sonra La Douleur (Acı) adlı kitabında anlatacaktır. Aynı yıl Fransız Komünist Partisi'ne üye oldu; 1950 sonlarında partiden ayrıldı. 1955'te yayımlanan Le Square (Alan) adlı kitabı "alt-konuşma" tekniğine çok yakın bir yazı cinsinin doğuşuna damgasını vurdu. 1955-60 arasında Cezayir Savaşı ve De Gaulle rejimine karşı mücadele verdi. Makale ve röportajlarında toplumun dışına atılmış insanlarla ilgilendi (örneğin "Orange'lı Nadine", [Yeşil Gözler, Metis, 1990). 1958'de yayımlanan Moderato Cantabile'nin tirajı beş yüz bini buldu. 1959'da senaryosunu yazdığı Hiroshima mon amour (Hiroşima Sevgilim) Alain Resnais tarafından filme alındı. Tiyatrodaki ilk başarısını 1965'te sahneye konan Une Journée Entière Dans les Arbres (Bütün Gün Ağaçlarda) piyesiyle yaşadı. 68 olaylarına etkin olarak katıldı, Öğrenci-Yazar Eylem Komitesi'nde yer aldı. 1969'da ilk filmini çekti: Détruire dit-elle (Yıkmak, Dedi Kadın). Bu dönemle birlikte ve özellikle 1970'te L'amour (Sevgi) adlı kitabının yayımlanmasından sonra yazısı sinemanın hizmetine girdi; metinlerinin başlığında "metin-tiyatro-film" ibaresi görülmeye başladı. 1975'te India Song'u çekti. Bu filmde "metin dışı sesler" ilk defa bu kadar ağırlığını hissettiriyordu. 1980 yazında yeniden edebiyata döndü. Bu dönemin ilk kitabı L'été 80'dir (80 Yazı). 1982'de *Ölüm Hastalığı* (*La Maladie de la mort*), 1983'te *Sevgili* (*L'amant*) yayımlandı. Bunları 1987'de Emily L., 1990'da La Pluie d'Eté (Yaz Yağmuru) izledi. Duras, Ekim 1988-Haziran 1989 arasını hastanede koma halinde geçirdi.

## Kaynakça
# Claire Denis

| Claire Denis |
| --- |
|  |
| Doğum | 21 Nisan 1946 Paris, Fransa |
| Uğraş | Fransız sinema yönetmeni, senarist ve oyuncu |
| İmza |
|  |

**Claire Denis**, (d. 21 Nisan 1946, Paris), Fransız yönetmen, senarist ve oyuncu. 14 yaşına kadar Afrika'da kaldı. IDHEC, Fransız Film Okulu'ndan mezun oldu. Wim Wenders, Jim Jarmush, Jacques Rivette ve Costa-Gavras gibi önemli yönetmenlerin yanında asistanlık yaptı. İlk yönetmenlik ve senaristlik denemesi olan Chocolat ile Altın Palmiye ve En İyi Yönetmen Cesar'ına aday gösterildi. Bu filmde Afrika'daki deneyimlerini kullanarak 1950'lerin Batı Afrika'sında yaşayan fransız bir genç kızın duygusal çatışmalarını ve dönemin koloni hayatını anlattı. İkinci filmi olan Man No Turn, Fransa'ya ilk defa gelen Kamerunlu bir müzik grubun hikâyesiydi. Bundan sonraki filmi olan No Fear, No Die ise Fransız toplumunun dışında yaşayan biri Karayipli öteki Afrikalı iki siyah gencin hikâyesini anlatır. Önceki filmlerindeki gibi bu filmiyle de ırksal çatışmalara ve aidiyet olgusuna odaklandı. Herman Melleville'in 'Billy Budd, Sailor' adlı kitabına dayanan Beau Travail adlı filmi ile kitabı filme başarılı bir şekilde oturtmasıyla eleştirmenlerden övgü aldı. Claire Denis, çağdaş fransız sinemasının en önemli yönetmenlerinden biridir.

## Önemli Filmleri

* Chocolat (1988)
* Man No Run (1989, Belgesel)
* S'en fout la mort (No Far, No Die, 1990)
* Keep It for Yourself (1991, Kısa Film)
* Contre L'oubli (Against Oblivion, 1991)
* Robe â cerceau, La (1992)
* Boom-Boom (1994)
* J'ai Pas Sommeil (I Can't Sleep, 1994)
* À propos de Nice, la suite (Nice, Very Nice, 1995)
* Nénette et Boni (1996)
* Beau travail (İyi İş, Good Work, 1999)
* Trouble Every Day (Her Gün Başka Bir Bela, 2001)
* Vendredi soir (Cuma Akşamı, Friday Night, 2002)
* Ten Minutes Older: The Cello (2002)
* Intrus, L' (Davetsiz, The Intruder, 2004)
* Vers Mathilde (Mathild'e Doğru, 2005, Belgesel)
* White Material (Türkçe adı;Beyaz İnsan-2009)
* High Life(2018)

## Önemli Ödülleri

* 1998 Cannes Film Festivali Altın Palmiye Adayı (*Chocolat*)
* 1989 Cesar En İyi İlk Film (*Chocolat*)
* 1996 Locarno Film Festivali Altın Leopar (*Nénette et Boni*)
* 1996 Locarno Film Festivali Kiliseler Birliği Özel Ödülü (*Nénette et Boni*)
* 1999 Cenevre Film Festivali Jüri Özel Ödülü (*İyi İş*)
* 1999 Montreal Film Festivali Büyük Ödül (*İyi İş*)
* 2001 Cesar Ödülleri En İyi Görüntü Ödülü (*İyi İş*)
* 2001 Amerikan Ulusal Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Görüntü Ödülü (*İyi İş*)
# An Affair to Remember

An Affair to Remember|  |
| Yönetmen | Leo McCarey |
| Yapımcı | Leo McCarey Jerry Wald |
| Senarist | Delmer Daves Donald Ogden Stewart Leo McCarey |
| Hikâye (eser) | Leo McCarey Mildred Cram |
| Oyuncular | Cary Grant Deborah Kerr Richard Denning |
| Müzik | Hugo Friedhofer |
| Görüntü yönetmeni | Milton Krasner |
| Kurgu | James B. Clark |
| Stüdyo | Jerry Wald Productions |
| Dağıtıcı | 20th Century Fox |
| Çıkış tarih(ler)i | 19 Temmuz 1957 (1957-07-19) |
| Süre | 115 dakika |
| Ülke | ABD |
| Dil | İngilizce |
| Bütçe | $2,1 milyon |
| Hasılat | $3,85 milyon (US/Canada rentals) |

An Affair to Remember , Leo McCarey tarafından yönetilen ve Cary Grant ve Deborah Kerr'in başrol oynadığı 1957 Amerika yapımı romantik filmidir . CinemaScope'da çekildi ve 20th Century Fox tarafından dağıtıldı. Amerikan Film Enstitüsü'ne göre tüm zamanların en romantik filmlerinden biri olarak kabul ediliyor. Film, McCarey'in 1939'da Irene Dunne ve Charles Boyer'in oynadığı *Love Affair* filminin yeniden çevrimiydi.

Film, 30. Akademi Ödülleri'nde En İyi Görüntü Yönetimi, En İyi Kostüm Tasarımı, En İyi Orijinal Müzik ve En İyi Orijinal Şarkı dallarında aday gösterildi.

AFI'nın 100 Yılı...100 Aşk listesinin 5. sırasındadır.

## Kaynaklar

## Dış bağlantılar

* *An Affair to Remember*; Amerikan Film Enstitüsü kataloğu
* IMDb'de *An Affair to Remember*
* TCM Movie Database'de *An Affair to Remember*
* AllMovie'de *An Affair to Remember*
* Rotten Tomatoes'ta *An Affair to Remember*
# Kobani

| Kobani Ayn el-Arab کۆبانی عين العرب |
| --- |
|  |
| Kobani Ayn el-ArabKobanî'nin Suriye'deki konumu |
| Ülke |  Suriye |
| İl | Halep |
| İlçe | Ayn el-Arab |
| Nüfus | 54.681 |
| Zaman dilimi | UTC+02.00 (DAS) |
|  • Yaz (YSU) | UTC+03.00 (DAYS) |

**Kobani** (Kürtçe: کۆبانی / Kobanî) veya **Ayn el-Arab / Arappınarı** (Arapça: عين العرب), Suriye'ye bağlı Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nde bir kent. Türkiye'nin Şanlıurfa, Suruç ilçesinin güneyinde yer alır. 54.681 nüfusa sahiptir. Nüfusunun önemli bir bölümünü Kürtler oluşturmaktadır. 2012'de Kürt askerî gücü YPG'nin kontrolüne geçinceye kadar Suriye'nin Halep İli'nin, Ayn el-Arab İlçesi'nin merkezi idi. Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi tarafından Fırat Bölgesi'nin merkezi ilan edildi. Aynı zamanda kentte Türkmen (%5), Arap (%4) ve Ermeniler (%1) de yaşamaktadır.

## Adı

Kobani adı *company* (*şirket*) sözcüğünden gelir; 1911 yılında Bağdat Demiryolu'nu yapan Deutsche Bank şirketine gönderme yapılmaktadır.

Osmanlı Devleti 170 köyün dahil olduğu bölgeye Osmanlıca *"Arappınar"* adını vermişti. İstasyonun etrafındaki şehir daha sonra büyüdü. O tarihlerde demiryolunun bugün ise sınırın böldüğü şehrin Türkiye tarafında kalan kısmına da Mürşitpınar adı verildi.

Suriye Hükûmeti 1980'lerde Araplaştırma politikaları kapsamında şehrin Arappınar olan adını, Arapçada ilk manası "göz" olan ama aynı zamanda "pınar" anlamına gelen, "عين" (ayn) kelimesini kullanarak عين العرب (*Ayn-el Arab*) olarak değiştirmiştir.

## Suriye İç Savaşı

ABD öncülüğündeki güçlerin IŞİD hedeflerini bombaladığı sırada Kuzey Suriye'deki Kobanê şehrinin bir görünümü.
YPG Ayn ül-Arap'ı 19 Temmuz 2012 tarihinde ele geçirdi ve resmi adını Kobani olarak değiştirdi. Halk Koruma Birlikleri ve Kürt siyasetçiler, Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nın bir parçası olarak bir özerklik beklerken Temmuz 2012 yılından bu yana Kobani Kürt kontrolü altında kalmıştır. 2 Temmuz 2014 yılından önce benzer daha az yoğun olaylardan sonra kasaba ve çevresindeki köyler IŞİD savaşçıları tarafından büyük bir saldırıya uğradı. 16 Eylül'de IŞİD, Irak ordusundan ele geçirdikleri silahları kullanarak kentin batı ve güneyinden tam ölçekli bir saldırı ile kuşatmaya başlamıştır. Saldırıların sonucunda şehrin doğu bölgelerinin çoğu tahrip edildi ve nüfusun çoğu Türkiye'ye sığındı. Ancak 26 Ocak'ta YPG ABD Silahlı Kuvvetlerinin hava desteği ile IŞİD'i şehirden tam olarak çıkartarak IŞİD karşısında zafer elde etmişlerdir. 2015 yılında Kobani nüfusunun birçoğu yurtlarına geri dönmüştür ve yeniden yapılanma başlamıştır.

## Galeri

* *Kobani kenti,* yukarıda hudutları belirtilen Eyn ül-Arap İlçesi'nin yönetim merkezidir.
* *Kobani kenti,* Eyn ül-Arap İlçesi ile Ayn al-Arab Nahiyesi'nin idari merkezidir. Yukarıdaki harita Eyn ül-Arap nahiyesinin sınırlarını göstermektedir.
* Kobani kırsalını IŞİD'den geri alan Kürt güçleri (2015)
* Kobani Özgürlük Parkı
* Harabe olmuş Kobani'de direnen Kürt güçleri

## Kaynakça