Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# อองเก๋ง

| อองเก๋ง (หวาง จิง) |
| --- |
| 王經 |
| ภาพวาดอองเก๋งในยุคราชวงศ์ชิง |
|  |
| ราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. 260 (260) |
| กษัตริย์ | โจมอ |
| ผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉 *ซือลี่เซี่ยวเว่ย์*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. 260 (260) |
| กษัตริย์ | โจมอ |
| ข้าหลวงมณฑลยงจิ๋ว (雍州刺史 *ยงโจวชื่อฉื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 255 (255) |
| กษัตริย์ | โจฮอง / โจมอ |
| เจ้าเมืองกังแฮ (江夏太守 *เจียงเซี่ยไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครหลินชิง มณฑลชานตง |
| เสียชีวิต | ป. มิถุนายน ค.ศ. 260 นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | เยี่ยนเหว่ย์ (彦緯) |
|  |

**อองเก๋ง** (เสียชีวิต ป. มิถุนายน ค.ศ. 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หวาง จิง** (จีน: 王經; พินอิน: *Wáng Jīng*) ชื่อรอง **เยี่ยนเหว่ย์** (จีน: 彦緯; พินอิน: *Yànwěi*) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

อองเก๋งเกิดในครอบครัวชาวนาในเมืองชิงเหอ (清河郡 *ชิงเหอจฺวิ้น*) ซึ่งอยู่บริเวณนครหลินชิง มณฑลชานตงในปัจจุบัน อองเก๋งได้รับการเสนอชื่อให้เข้ารับราชการในราชสำนักวุยก๊กโดยขุนนางชื่อชุย หลิน (崔林) ซึ่งเป็นชาวเมืองชิงเหอเช่นกัน มารดาของอองเก๋งเคยกล่าวว่าการที่อองเก๋งได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วมากนั้นไม่ใช่ลางดีนัก แต่อองเก๋งก็ยังคงไต่เต้าในงานราชการได้อย่างรวดเร็ว อองเก๋งดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองกังแฮ (江夏郡 *เจียงเซี่ยจฺวิ้น*; อยู่บริเวณเขตซินโจว นครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) และภายหลังดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลยงจิ๋ว

ในปี ค.ศ. 255 เมื่อเกียงอุยขุนพลจากจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กนำทัพจ๊กก๊กเข้าโจมตีเมืองหลงเส (隴西郡 *หล่งซีจฺวิ้น*; อยู่บริเวณทางด้านใต้และด้านตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) อองเก๋งนำทัพวุยก๊กจากเต๊กโตเสีย (狄道 *ตี้เต้า*; ปัจจุบันคืออำเภอหลินเถา มณฑลกานซู่) เพื่อเข้ารบกับข้าศึกแต่พ่ายแพ้ อองเก๋งจึงถูกทัพจ๊กก๊กปิดล้อมอยู่ในเต๊กโตเสีย การปิดล้อมถูกยกเลิกไปเมื่อต้านท่ายและเตงงายขุนพลวุยก๊กนำกำลังเสริมมาหนุนช่วยและขับไล่ข้าศึกถอยกลับไป อองเก๋งถูกเรียกตัวกลับจากมณฑลยงจิ๋วมายังราชสำนักวุยก๊กในนครหลวงลกเอี๋ยงและได้รับการตั้งให้เป็นผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉 *ซือลี่เซี่ยวเว่ย์*) และราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*)

ในปี ค.ศ. 260 โจมอจักรพรรดิแห่งวุยก๊กทรงเรียกอองเก๋ง, อองซิม และอองเหงียบมาเข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์เพื่อหารือแผนการจะก่อการรัฐประหารเพื่อยึดอำนาจคืนจากผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียว โจมอทรงไม่ฟังคำทัดทานของอองเก๋งและเริ่มดำเนินการก่อรัฐประหาร แต่สุดท้ายพระองค์กลับถูกนายทหารของสุมาเจียวปลงพระชนม์ หลังการสวรรคตของโจมอ สุมาเจียวสั่งให้จับกุมอองเก๋งและมารดาและนำตัวไปประหารชีวิต

ในปี ค.ศ. 266 หลังสุมาเอี๋ยน (จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้) โค่นล้มรัฐวุยก๊กและก่อตั้งราชวงศ์จิ้น พระองค์ทรงออกพระราชโองการแสดงความเห็นใจอองเก๋งและครอบครัว แล้วทรงแต่งตั้งให้หลานชายของอองเก๋งเป็นเจ้าหน้าที่มหาดเล็กกลาง (郎中 *หลางจง*)

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาน เสฺวียนหลิง (648). *จิ้นชู*.
# สฺวิน ช่าน

| สฺวิน ช่าน 荀粲 |
| --- |
| เกิด | ป. ค.ศ. 209 |
| เสียชีวิต | ป. ค.ศ. 237 (28 ปี) |
| ชื่ออื่น | เฟิ่งเฉียน (奉倩) |
| อาชีพ | นักปราชญ์ |
| คู่สมรส | บุตรสาวของโจหอง |
| บุพการี | * ซุนฮก (บิดา)
 |
| ญาติ | *ดูตระกูลซุนแห่งอิ๋นชวัน* |

**สฺวิน ช่าน** (จีน: 荀粲; ป. ค.ศ. 209–237) ชื่อรอง **เฟิงเฉียน** เป็นนักปราชญ์แห่งรัฐวุยก๊กในสมัยสามก๊กของจีน เขาเป็นบุตรชายของซุนฮก

## ชีวิต

เขาเกิดในตระกูลซุนผู้ทรงอิทธิพลในฐานะบุตรชายของ ซุนฮก รัฐบุรุษผู้มีชื่อเสียงในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และที่ปรึกษาของ โจโฉ ลำดับการเกิดที่แน่นอนของเขาในหมู่พี่น้องของเขาไม่ชัดเจน เป็นที่รู้เพียงว่าเขาอายุน้อยกว่าบุตรชายคนที่หกของซุนฮก, สวินโถ

## อ้างอิง

* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
* He, Shao. *荀粲傳*  [*Biography of Xun Can*] (ภาษาจีน) – โดยทาง Wikisource.
* Li, Yanshou (คริสต์ศตวรรษที่ 7). *History of the Southern Dynasties* (*Nan Shi*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อจู้*).
* Wang, Xin (March 2015). *历史趣闻 [Li Shi Qu Wen]* (ภาษาจีน). Beijing: Beijing United Publishing Co., Ltd. ISBN 9787550248151.
# เตนซก

| เตนซก (เถียน ซฺวี่) |
| --- |
| 田續 |
|  |
| ผู้พิทักษ์ทัพโจมตีภาคตะวันตก (鎮西護軍 *เจิ้นซีฮู่จฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 263 (263) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ เขตจี้โจว นครเทียนจิน |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| ญาติ | เตียนติ๋ว (พี่ชายหรือน้องชายของปู่) |
| อาชีพ | นายทหาร |
| บรรดาศักดิ์ | กวนไล่เหา (關內侯 *กวานเน่ย์โหว*) |
|  |

**เตนซก** (ราว ค.ศ. 220–264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เถียน ซฺวี่** (จีน: 田續; พินอิน: *Tián Xù*) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

เตนซกเป็นชาวอำเภออู๋จง (無終縣 *อู๋จงเซี่ยน*) เมืองปักเป๋งขวาหรือโย่วเป่ย์ผิง (右北平郡 *โย่วเป่ย์ผิงจฺวิ้น*) ซึ่งอยู่ในเขตจี้โจว นครเทียนจินในปัจจุบัน เตนซกเป็นหลานปู่ของพี่ชายหรือน้องชายของเตียนติ๋ว (田疇 *เถียน โฉว*) ข้าราชการผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

ในปี ค.ศ. 220 หลังจากโจผี (บุตรชายและทายาทของโจโฉ) โค่นล้มราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและสถาปนารัฐวุยก๊กโดยสถาปนาตนขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรก พระองค์ทรงมีพระประสงค์จะเชิดชูเตียนติ๋วในเรื่องความเป็นผู้มีคุณธรรม แต่เตียนติ๋วและบุตรชายเสียชีวิตไปแล้ว โจผีจึงทรงตัดสินพระทัยตั้งให้เตนซกเป็นทายาทผู้สืบเชื้อสายของเตียนติ๋ว และทรงตั้งให้เตนซกมีบรรดาศักดิ์เป็นกวนไล่เหา (關內侯 *กวานเน่ย์โหว*)

ในปี ค.ศ. 263 เตนซกเข้าร่วมในการศึกที่รบกับจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก โดยเตนซกมีตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพโจมตีภาคตะวันตก (鎮西護軍 *เจิ้นซีฮู่จฺวิน*) ภายใต้สังกัดของเตงงายขุนพลวุยก๊กผู้ดำรงตำแหน่งขุนพลโจมตีภาคตะวันตก (征西將軍 *เจิงซีเจียงจฺวิน*) เมื่อจงโฮยขุนพลวุยก๊กอีกคนหนึ่งและเกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กอยู่ในภาวะที่เอาชนะกันไม่ได้ที่เกียมโก๊ะ (劍閣 *เจี้ยนเก๋อ*) เตงงายตัดสินใจใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 *อินผิง*) ไปยังอิวกั๋ง (江油 *เจียงโหยว*) เพื่อเลี่ยงแนวป้องกันของเกียงอุย เตนซกไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเตงงายโดยการไม่ยอมยกพลไป เตงงายจึงต้องการจะสั่งประหารชีวิตเตนซก ต่อมา หลังจากเตงงายเอาชนะจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กที่กิมก๊ก (緜竹 *เหมียนจู๋*) เกียงอุยล่าถอยจากเกียมโก๊ะไปยังเมืองปากุ๋น (巴郡 *ปาจฺวิ้น*) ทัพวุยก๊กอีกทัพที่นำโดยจงโฮยเคลื่อนรุดหน้าไปยังอำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*) จงโฮยสั่งให้เตนซก, เฮาเหลก, บังโฮย และคนอื่น ๆ ในนำพลไล่ตามตีทัพเกียงอุยที่ล่าถอย

ต่อมาในปีเดียวกัน หลังเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนและวุยก๊กพิชิตจ๊กก๊ได้สำเร็จ จงโฮยวางแผนจะก่อกบฏต่อรัฐวุยก๊ก จึงกล่าวหาว่าเตงงายวางแผนจะก่อกบฏแล้วให้จับกุมเตงงายส่งตัวกลับลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของวุยก๊ก จงโฮยก่อกบฏขึ้นในปี ค.ศ. 264 แต่ถูกปราบปรามและตัวจงโฮยก็ถูกสังหาร เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเตงงายต้องการไปพาตัวเตงงายกลับจากลกเอี๋ยง อุยก๋วนขุนพลวุยก๊กอีกคนผู้เคยวางแผนร่วมกับจงโฮยในการจับกุมเตงงาย กลัวว่าเตงงายจะแก้แค้นตนหากเตงงายกลับมาได้ อุยก๋วนจึงยุให้เตนซกสังหารเตงงายโดยย้ำเตือนเรื่องที่เตงงายเคยอยากจะสั่งประหารชีวิตเตนซกในปีก่อนหน้า เตนซกนำทหารไปสกัดเตงงายที่หมู่บ้านซานเจ้า (三造亭 *ซานเจ้าถิง*) ในอำเภอกิมก๊ก เตนซกจัดการสังหารเตงงายและเตงต๋ง (鄧忠 *เติ้ง จง*) บุตรชาย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*) เล่มที่ 11, 28.
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาน เสฺวียนหลิง (648). *จิ้นชู* เล่มที่ 36.
# ซุยตำ

| ซุยตำ (ชุย เหยี่ยน) |
| --- |
| 崔琰 |
|  |
| นายกองร้อยนครหลวง (中尉 *จงเว่ย์*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 216 |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| หัวหน้ารัฐบาล | โจโฉ |
| ราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 216 |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| หัวหน้ารัฐบาล | โจโฉ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ป. ค.ศ. 160 อำเภอกู้เฉิง มณฑลเหอเป่ย์ |
| เสียชีวิต | ค.ศ. 216 |
| ญาติ | *ดู ตระกูลชุยแห่งชิงเหอ* |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | จี้กุย (季珪) |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีน | 崔琰 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Cuī Yǎn |

 |
|  |
|  |
|  |

**ซุยตำ** หรือ **ซุนต่ำ** (ป. ค.ศ. 160 – ค.ศ. 216) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ชุย เหยี่ยน** (จีน: 崔琰; พินอิน: *Cuī Yǎn*) ชื่อรอง **จี้กุย** (จีน: 季珪; พินอิน: *Jìguī*) เป็นขุนนางชาวจีนผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ในช่วงต้นชีวิต ซุยตำรับราชการในที่ว่าการท้องถิ่นเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนจะออกจากบ้านไปศึกษาเล่าเรียนกับเต้เหี้ยน (鄭玄 *เจิ้ง เสฺวียน*) บัณฑิตลัทธิขงจื๊อ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 190 ซุยตำกลายมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอ้วนเสี้ยว (袁紹 *ยฺเหวียน เช่า*) ขุนศึกภาคเหนือ แต่ซุยตำไม่ได้สร้างผลงานสำคัญใด ๆ ในช่วงที่รับใช้อ้วนเสี้ยวผู้ซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำของซุยตำ หลังอ้วนเสี้ยวเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 202 ซุยตำถูกจำคุกหลังปฏิเสธที่จะช่วยเหลือบุตรชายทั้งสองคนของอ้วนเสี้ยวคืออ้วนซง (袁尚 *ยฺเหวียน ช่าง*) และอ้วนถำ (袁譚 *ยฺเหวียน ถาน*) ซึ่งต่อสู้กันเองเพื่อช่วงชิงอาณาเขตของบิดา หลังซุยตำได้รับการปล่อยตัวก็มารับราชการกับโจโฉผู้เป็นผู้นำโดยพฤตินัยของราชสำนักราชวงศ์ฮั่น ตลอดช่วงเวลาที่รับราชการกับโจโฉ ซุยตำปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง รักษากฎหมายและความเป็นระเบียบเรียบร้อยในสำนักที่สังกัด และเสนอผู้มีความสามารถให้เข้ารับราชการพลเรือน ครั้น ค.ศ. 216 เกิดเหตุการณ์หนึ่งที่ถือกันว่าเป็นกรณีอยุติธรรมอย่างร้ายแรง นั่นคือการที่ซุยตำถูกกล่าวหาว่าเขียนให้ร้ายโจโฉในจดหมายฉบับหนึ่ง เป็นเหตุทำให้ซุยตำถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกขังคุก ท้ายที่สุดก็ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
* หลิว อี้ชิ่ง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *ชื่อชัวซิน-ยฺหวี่*.
# เทียหยก

| เทียหยก |
| --- |
| เสนาธิการแห่งวุยก๊ก |
| เกิด | ค.ศ. 141 |
| ถึงแก่กรรม | ค.ศ. 220 |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 程昱 |
| จีนตัวย่อ | 程昱 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | เทียหยก |

 |
|  |
|  |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |

**เทียหยก** หรือ **เฉิง ยู่** (ค.ศ. 141 - ธันวาคม ค.ศ. 220) ชื่อเดิมว่า **เฉิง หลี่** ชื่อรองว่า **จงเต๋อ** เป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นที่มีชีวิตในช่วงปลายปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นที่ปรึกษาของโจโฉ ขุนศึกที่กลายมาเป็นผู้นำรัฐบาลส่วนกลางของราชวงศ์ฮั่นโดยพฤตินัยในช่วงเวลานั้น เขาเสียชีวิตในเดือนธันวาคม ค.ศ. 220 - ไม่นานหลังจากที่โจผี บุตรชายของโจโฉ ได้แย่งชิงราชบังลังก์จากจักรพรรดิฮั่นเซี่ยนตี้ (พระเจ้าเหี้ยนเต้) ผู้เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และสถาปนารัฐเฉาเว่ย์ (วุยก๊ก) เหตุการณ์ดังกล่าวถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊กในประเทศจีน เทียหยกได้ถูกบรรยายว่า เป็นชายร่างสูง (ประมาณ 1.91) ที่มีหนวดเครายาวที่สวยงาม เขาเป็นชาวอำเภอตงอา เมืองตองกุ๋น (ตงจุ้น) มณฑลกุ๋นจิ๋วคือมณฑลซานตงในปัจจุบัน เขายังเป็นที่รู้จักจากความเชียวชาญด้านยุทธวิธีการทหาร ซึ่งได้ช่วยให้โจโฉสามารถเอาชนะอ้วนเสี้ยวในยุทธการที่กัวต๋อในปี ค.ศ. 200 และรวบรวมอำนาจแผ่นดินจีนทางตอนเหนือไว้ได้ เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่า ผลงานมากมายของเขาได้วางรากฐานของรัฐเฉาเว่ย์ ภายหลังจากเทียหยกได้ถึงแก่กรรม โจผีได้อวยยศถาบรรดาศักดิ์หลังมรณกรรมเป็นเจ้าพระยาผู้เป็นที่เคารพ (ซู่โหว) เพื่อเป็นเกียรติแก่ความน่าเคารพนับถืออันไม่อาจล่วงละเมิดได้ของเทียหยก

## ครอบครัว

ลูกชาย เทียบู

## การรบที่สำคัญ

1. ยุทธการปราบลิโป้
2. ยุทธการกัวต๋อ
3. ยุทธนาวีเซ็กเพ็ก

## เข้ารับราชการ

เทียหยกนั้นเข้ารับราชการตามคำเชิญของซุนฮก ร่วมกับกุยแก หมันทอง ลิยอย อิกิ๋ม มอกาย เล่าหัว และ เตียนอุย
# โจเจียง

| โจเจียง 曹彰 |
| --- |
|  |
| เริ่นเฉิงอ๋อง (任城王) |
| ดำรงตำแหน่ง | 30 มีนาคม ค.ศ. 222 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 223 |
| ถัดไป | Cao Kai |
| เยียนหลิงกง (鄢陵公) |
| ดำรงตำแหน่ง | ค.ศ. 221 – 30 มีนาคม ค.ศ. 222 |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 189 |
| สวรรคต | 1 สิงหาคม พ.ศ. 223 |
| คู่อภิเษก | พระนาง Sun |
| พระราชบุตร | * Cao Kai
* *ลูกสาวคนเดียว*
 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| **ชื่อตระกูล**: โจ (曹) **ชื่อตัว**: เจียง (彰) **ชื่อรอง**: ซือเหวิน (子文) |
| พระสมัญญานาม |
| เว่ย์อ๋อง (威王) |

 |
| ราชวงศ์ | ตระกูลโจ |
| พระราชบิดา | โจโฉ |
| พระราชมารดา | พระนางเปียนซี |

**โจเจียง** (ค.ศ. 189 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 223) ชื่อรอง **ซือเหวิน** เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของโจโฉอันเกิดจากนางเปียนซี หนวดเคราสีเหลือง มีความสามารถในการรบสูง โจโฉให้โจเจียงเป็นเจ้าเมืองเอียนเหลง เมื่อโจโฉตายแล้ว โจผีได้อำนาจต่อ โจเจียงไม่ขัดขวางการขึ้นมามีอำนาจของโจผี จึงได้ครองเมืองเอียนเหลงต่อไป ภายหลังโจผีได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้และสถาปนาวุยก๊ก โจเจียงจึงได้รับตำแหน่งเริ่นเฉิงอ๋อง (任城王) ไม่นานโจเจียงก็ประชวรหนักและสวรรคตลงอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 223 สิริพระชนมพรรษาเพียง 34 ปี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* Chen, Shou (3rd century). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*Sanguozhi*).
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
* Luo, Guanzhong (14th century). *Romance of the Three Kingdoms* (*Sanguo Yanyi*).
* Luo, Guanzhong (2007). *Three Kingdoms: A Historical Novel: Volume IV*. แปลโดย Roberts, Moss. Beijing: Foreign Languages Press. ISBN 978-7-119-00590-4.
* Pei, Songzhi (5th century). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*Sanguozhi zhu*).
* Sima, Guang (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
# เฉา หลี่

| เฉา หลี่ 曹禮 |
| --- |
| อ๋องแห่งยฺเหวียนเฉิง (元城王 *ยฺเหวียนเฉิงหวาง*) |
| ดำรงฐานันดรศักดิ์ | ค.ศ. 225 – พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 229 |
| ถัดไป | เฉา ที่ (曹悌) |
| อ๋องแห่งเกงเตียว (京兆王 *จิงเจ้าหวาง*) |
| ดำรงฐานันดรศักดิ์ | ค.ศ. 222–225 |
| ก๋งแห่งจิ๋น (秦公 *ฉินกง*) |
| ดำรงฐานันดรศักดิ์ | ค.ศ. 221–222 |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 208 |
| สวรรคต | พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 229 (21 พรรษา) |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์โจ |
| พระราชบิดา | โจผี (曹丕 *เฉา พี*) |
| พระราชมารดา | สฺวีจี (徐姬) |

**เฉา หลี่** (จีน: 曹禮; พินอิน: *Cáo Lǐ*; ค.ศ. 208 – พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 229) เป็นอ๋องในรัฐวุยก๊ก (魏國 *เว่ย์กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก (三國 *ซานกั๋ว*) ของจีน เป็นพระโอรสของโจผี (曹丕 *เฉา พี*) จักรพรรดิองค์แรกของวุยก๊ก พระมารดาของพระองค์คือสฺวีจี (徐姬) พระสนมของโจผี พระองค์มีพระเชษฐภคินีหรือพระขนิษฐาแท้ ๆ 2 องค์ องค์โตคือเจ้าหญิงหลินเฝิน (臨汾公主 *หลินเฝินกงจู่*) ส่วนองค์เล็กไม่ปรากฏพระนามและสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฉา หลี่ทรงได้รับการแต่งตั้งให้มีฐานันดรศักดิ์เป็นก๋งแห่งจิ๋น (秦公 *ฉินกง*) เมื่อ ค.ศ. 211 โดยเขตศักดินาของพระองค์อยู่ในเมืองเกงเตียว (京兆郡 *จิงเจ้าจฺวิ้น*) เมื่อ ค.ศ. 222 พระองค์ทรงได้รับการเลื่อนฐานันดรศักดิ์เป็นอ๋องแห่งเกงเตียว (京兆王 *จิงเจ้าหวาง*) เมื่อ ค.ศ. 225 ฐานันดรศักดิ์ของพระองค์เปลี่ยนเป็นอ๋องแห่งยฺเหวียนเฉิง (元城王 *ยฺเหวียนเฉิงหวาง*) พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 229 ในรัชสมัยของโจยอย (曹叡 *เฉา รุ่ย*) ผู้เป็นพระเชษฐาต่างมารดา เฉา หลี่ทรงไม่มีพระโอรสและพระธิดา

เมื่อ ค.ศ. 231 เนื่องจากเฉา หลี่ทรงไม่มีผู้สืบเชื้อสาย โจยอยจึงทรงแต่งตั้งให้เฉา ที่ (曹悌) พระโอรสของเฉา ไข่ (曹楷) และพระนัดดาของโจเจียง (曹彰 *เฉา จาง*) ให้เป็นทายาทของเฉา หลี่ เฉา ที่จึงกลายเป็นอ๋องแห่งยฺเหวียนเฉิงองค์ใหม่ ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 232 ฐานันดรศักดิ์ของเฉา ที่เปลี่ยนเป็นอ๋องแห่งเหลียง (梁王 *เหลียงหวาง*) ตลอดรัชสมัยของจักรพรรดิวุยก๊กองค์ถัด ๆ มา จำนวนครัวเรือนในเขตศักดินาของเฉา ที่เพิ่มขึ้นจนถึง 4,500 ครัวเรือน

## ดูเพิ่ม

* พงศาวลีวุยก๊ก#สฺวีจี
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* หาง ชื่อจฺวิ้น (คริสต์ศตวรรษที่ 18). *ซานกั๋วจื้อปู่จู้* (三國志補注; *Additional notes on Records of the Three Kingdoms*).
# เฉา เหยี่ยน

| เฉา เหยี่ยน 曹儼 |
| --- |
| อ๋องแห่งกว่างผิง (廣平王) |
| ดำรงตำแหน่ง | ค.ศ. 222–223 |
|  |
| ประสูติ | ไม่ทราบ |
| สวรรคต | ค.ศ. 223 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| **ชื่อสกุล**: เฉา/โจ (曹) **ชื่อตัว**: เหยี่ยน (儼) |
| พระสมัญญานาม |
| ไอหวาง (哀王) |

 |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์โจ |
| พระราชบิดา | โจผี |
| พระราชมารดา | ซ่งจี |

| เฉา เหยี่ยน |
| --- |
|  |
| จีนตัวเต็ม | 曹儼 |
| จีนตัวย่อ | 曹俨 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Cáo Yǎn |

 |
|  |

**เฉา เหยี่ยน** (จีน: 曹儼; พินอิน: *Cáo Yǎn*; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 223) เป็นเจ้าชายของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

เฉา เหยี่ยนเป็นโอรสของโจผี จักรพรรดิลำดับแรกของรัฐวุยก๊ก พระมารดาคือซ่งจี (宋姬) พระสนมของโจผี ได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นอ๋องแห่งกว่างผิง (廣平王 *กว่างผิงหวาง*) ในปี ค.ศ. 222 ในปีถัดมาเฉา เหยี่ยนสิ้นพระชนม์ ฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งกว่างผิงได้ถูกยกเลิกไปเพราะเฉา เหยี่ยนไม่มีโอรสผู้สิบทอดฐานันดรศักดิ์

## พงศาวลี

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  | โจโก๋ (เสียชีวิต ค.ศ. 193) |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | โจโฉ (ค.ศ. 155–220) |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | ติงชื่อ |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | โจผี (ค.ศ. 187–226) |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |
|  | เปี้ยน กว่าง |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | เปี้ยน ยฺเหวียน |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  | โจฺวชื่อ |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | เปียนซี (ค.ศ. 161–230) |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | เฉา เหยี่ยน (เสียพระชนม์ ค.ศ. 223) |  |
|  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |
|  | ซ่งจี |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

## ดูเพิ่ม

* พงศาวลีวุยก๊ก#หลี่กุ้ยเหริน, ซูจี, จางจี และซ่งจี
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
# เตียวกั๋ง

| เตียวกั๋ง (เจ้า อ๋าง) |
| --- |
| 趙昂 |
|  |
| ข้าหลวงมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州刺史 *อี้โจวชื่อฉื่อ*) (ในนาม) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ?–? |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| หัวหน้ารัฐบาล | โจโฉ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ เมืองเทียนซุย มณฑลเลียงจิ๋ว (นครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ / ค.ศ. 219เจ้า หยง |
| คู่สมรส | หวาง อี้ |
| บุตร | * เจ้า ยิง (趙英)
* เจ้า เยฺว่ (趙月)
* *บุตรชายคนอื่นอีก 2 คน*
 |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | เหว่ย์จาง (偉章/偉璋) |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 趙昂 |
| จีนตัวย่อ | 赵昂 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zhào Áng |

 |
| เหว่ย์จาง (ชื่อรอง) |
| จีนตัวเต็ม | 偉章 / 偉璋 |
| จีนตัวย่อ | 伟章 / 伟璋 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Wěizhāng |

 |
|  |
|  |
|  |

**เตียวกั๋ง** (ราว คริสต์ทศวรรษ 210) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เจ้า อ๋าง** (จีน: 趙昂; พินอิน: *Zhào Áng*) ชื่อรอง **เหว่ย์จาง** (จีน: 偉章 หรือ 偉璋; พินอิน: *Wěizhāng*) เป็นขุนนางในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ของจีน และอยู่ในฝ่ายที่ภายหลังจะกลายเป็นรัฐวุยก๊ก (魏國 *เว่ย์กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก (三國 *ซานกั๋ว*) เตียวกั๋งมีชื่อเสียงจากการรบต้านขุนศึกม้าเฉียว (馬超 *หม่า เชา*) ในมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州 *เหลียงโจว*; มีพื้นที่ครอบคลุมมณฑลกานซู่และเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยในปัจจุบัน) ในคริสต์ทศวรรษ 210 ภรรยาของเตียวกั๋งชื่อหวาง อี้ (王異) มีชื่อเสียงจากการสนับสนุนสามีตลอดการสู้รบกับม้าเฉียว

## การรับราชการช่วงต้น

## การล้อมกิจิ๋ว

## ขับไล่ม้าเฉียวออกจากมณฑลเลียงจิ๋ว

## การรับราชการช่วงปลาย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23-220 AD)*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
# หมันทอง

| หมันทอง |
| --- |
| ที่ปรึกษาแห่งวุยก๊ก |
| เกิด | ค.ศ.170 |
| ถึงแก่กรรม | ค.ศ.242 |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 滿寵 |
| จีนตัวย่อ | 满宠 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | หมันทอง/บวนทง |

 |
|  |
|  |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |

**หมันทอง** หรือ **บวนทง** (จีน: 滿寵; อังกฤษ: *Man Chong*) เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญคนหนึ่งของโจโฉ เข้ารับราชการกับลิยอย มีการเชิญซิหลงให้เข้ากับโจโฉ วางแผนรบในศึกกัวต๋อกับศึกผาแดง และช่วยโจหยินรักษาเมืองอ้วนเซีย โดยบอกกับโจหยินว่า"กวนอูซึ่งบุกเราครั้งนี้เห็นเป็นโอกาสทองของเราแล้ว เพราะถ้าง่อก๊กโจมตีกวนอูเมื่อใด กวนอูจะถอยทัพไปเอง" และเป็นจริงอย่างที่หมันทองบอกทุกประการ นอกจากนี้หมันทองก็ได้ช่วยงานโจผีและโจยอย ฮ่องเต้องค์ 1 และ 2 แห่งวุยก๊กในการบริหารบ้านเมือง เมื่อตอนที่ลกซุนนำทหารเข้าบุกวุยก๊กตอนใต้นั้น หมันทองก็ได้เป็นกุนซือให้กับพระเจ้าโจยอย ในช่วงที่จูกัดเหลียงบุกวุยก๊กนั้น หมันทองก็ได้ออกรบและสามารถป้องกันดินแดนได้ ดังจะเห็นที่ขงเบ้งบุกกิสานครั้งที่ 5

หมันทองมีบทบาทสำคัญในยุทธการที่หับป๋าในปี ค.ศ.233 ซุนกวนได้นำกองทัพ 100,000 บุกมาที่หับป๋าอีกรอบ หมันทองได้ทำการขออนุญาตโจยอยในการสร้างปราสาทใหม่เพื่อเตรียมการป้องกัน เกณฑ์ทหารอาสาทำคบเพลิงจำนวนมาก เพื่อใช้ทำลายเครื่องกระทุ้งของกองทัพง่อก๊กโดยอาศัยแรงลม และรวมถึงการลอบโจมตีและวางเพลิงฐานของกองทัพง่อ ซึ่งหมันทองได้สร้างผลงานในศึกครั้งนี้ไว้มาก
# หม่า หลง

| หม่า หลง |
| --- |
| 馬隆 |
|  |
| เจ้าเมืองเสเป๋ง (西平太守 *ซีผิงไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 280 – ? |
| กษัตริย์ | * สุมาเอี๋ยน
* จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้
 |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ อำเภอเหวินช่าง มณฑลชานตง |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ นครซีหนิง มณฑลชิงไห่ |
| บุตร | หม่า เสียน (馬咸) |
| ชื่อรอง | เซี่ยวซิง (孝興) |
| บรรดาศักดิ์ | เฟิ่งเกาเซี่ยนโหว (奉高縣侯) |
|  |

**หม่า หลง** (จีน: 馬隆; พินอิน: *Mǎ Lóng*; ราว ค.ศ. 251–290) ชื่อรอง **เซี่ยวซิง** (จีน: 孝興; พินอิน: *Xiàoxīng*) เป็นขุนนางและขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กและของราชวงศ์จิ้นตะวันตก มีชื่อเสียงจากการยุติกบฏทูฟ่า ชู่จีเหนิงในช่วงต้น ต.ศ. 280 ซึ่งหม่า หลงใช้กลยุทธ์นอกแบบแผนในการปราบกบฏ หลังสิ้นสุดยุคสามก๊ก หม่า หลงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองของเมืองเสเป๋ง (西平郡 *ซีผิงจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครซีหนิง มณฑลชิงไห่ในปัจจุบัน) และดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลามากกว่าสิบปี หม่า หลงรักษาความสงบในมณฑลเลียงจิ๋วและเป็นที่นิยมในหมู่ชนเผ่าที่อาศัยบริเวณนั้น

## การรับราชการช่วงต้น

หม่า หลงเป็นชาวอำเภอผิงลู่ (平陸縣 *ผิงลู่เซี่ยน*; อยู่ในอำเภอเหวินช่าง มณฑลชานตงในปัจจุบัน) ราชรัฐตังเป๋ง (東平國 *ตงผิงกั๋ว*) หม่า หลงได้รับการกล่าวขานว่าเป็นคนฉลาดและแข็งแรงตั้งแต่วัยเยาว์ ตัวหม่า หลงชอบที่จะปฏิบัติตนอย่างมีเกียรติและซื่อสัตย์สุจริต หม่า หลงเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการระดับล่างในมณฑลกุนจิ๋ว (兗州 *เหยี่ยนโจว*)

## กบฏทูฟ่า ชู่จีเหนิง

## การรับราชการช่วงปลาย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ฝาง เสฺวียนหลิง (648). *จิ้นชู*.
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
# บุนขิม

| บุนขิม (เหวิน ชิน) |
| --- |
| 文欽 |
|  |
| มหาขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北大將軍 *เจิ้นเป่ย์ต้าเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 255 (255) – กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 258 (258) |
| กษัตริย์ | ซุนเหลียง |
| ผู้พิทักษ์นครหลวง (都護 *ตูฮู่*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 255 (255) – กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 258 (258) |
| กษัตริย์ | ซุนเหลียง |
| เจ้าเมืองโลกั๋ง (廬江太守 *หลูเจียงไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 255 (255) |
| กษัตริย์ | โจมอ |
| ข้าหลวงมณฑลยังจิ๋ว (揚州刺史 *หยางโจวชื่อฉื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮอง |
| ขุนพลหน้า (前將軍 *เฉียนเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮอง |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย |
| เสียชีวิต | กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 258 อำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย |
| บุตร | * บุนเฮา
* บุนเอ๋ง
 |
| บุพการี | * เหวิน จี้ (บิดา)
 |
| อาชีพ | ขุนพล, ขุนนาง |
| ชื่ออง | จ้งรั่ว (仲若) |
| สมัญญานาม | เฉียวโหว (譙侯) |
|  |

**บุนขิม** (เสียชีวิต กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 258) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เหวิน ชิน** (จีน: 文欽; พินอิน: *Wén Qīn*) ชื่อรอง **จ้งรั่ว** (จีน: 仲若; พินอิน: *Zhòngruò*) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

บุนขิมเป็นบุตรชายของเหวิน จี้ (文稷) ขุนพลผู้รับใช้โจโฉขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในเดือนกันยายนหรือตุลาคม ค.ศ. 219 ระหว่างเหตุกบฏเว่ย์ เฝิ่ง (魏諷) บุนขิมมีส่วนเกี่ยวข้องกับกบฏและถูกจับขังคุก บุนขิมถูกโบยหลายร้อยครั้งและควรจะถูกประหารชีวิต แต่โจโฉไว้ชีวิตบุนขิมเพื่อเห็นแก่เหวิน จี้ผู้บิดาของบุนขิม

บุนขิมดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑลของมณฑลยังจิ๋วในรัชสมัยของโจฮองจักรพรรดิลำดับที่ 3 แห่งง่อก๊ก ในปี ค.ศ. 254 เมื่อสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ผู้กุมอำนาจราชสำนักวุยก๊กได้ปลดโจฮองจากตำแหน่งจักรพรรดิและตั้งโจมอขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน บุนขิมรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่งเพราะตนภักดีต่อจักรพรรดิวุยก๊กไม่ใช่ตระกูลสุมา ในปีถัดมา บุนขิวและบู๊ขิวเขียมขุนพลวุยก๊กอีกคนเริ่มก่อกบฏในฉิวฉุน (壽春 *โช่วชุน*; อยู่บริเวณอำเภอโช่ว มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) เพื่อต่อต้านสุมาสู แต่สุมาสูดำเนินการปราบปรามกบฏลงได้ในเวลาไม่กี่เดือน บู๊ขิวเขียมถูกสังหาร ส่วนบุนขิมและครอบครัวหนีไปสวามิภักดิฺ์กับง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก

ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊กอีกคนเริ่มก่อกบฏในฉิวฉุนต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียว (น้องชายและผู้สืบทอดอำนาจของสุมาสู) บุนขิมและกองกำลังง่อก๊กบางส่วนยกมาที่ฉิวฉุนเพื่อสนับสนุนจูกัดเอี๋ยน สุมาเจียวนำทัพวุยก๊กเข้าล้อมฉิวฉุน และการล้อมก็ยืดเยื้อไปจนถึงต้นปี ค.ศ. 258 ในขณะที่สถานการณ์เลวร้ายขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างบุนขิมและจูกัดเอี๋ยนก็ยิ่งย่ำแย่อีกทั้งทั้งคู่ก็ไม่วางใจกันและกันมาแต่ก่อน ในที่สุดจูกัดเอี๋ยนก็สั่งประหารชีวิตบุนขิม บุนเอ๋งและบุนเฮาบุตรชายของบุนขิมจึงหนีออกจากฉิวฉุนและสวามิภักดิ์ต่อสุมาเจียว

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).