Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# กิมห้วน

| กิมห้วน (จินหฺวานซานเจี๋ย) 金環三結 |
| --- |
| ขุนพลของเบ้งเฮ็ก |
| ถึงแก่กรรม | ค.ศ. 225 |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 金環三結 |
| จีนตัวย่อ | 金环三结 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Jīnhuánsānjié |
| ปอพอมอฟอ | จินหฺวานซานเจี๋ย |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | กิมห้วนสำกิก |

 |
|  |
|  |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |

**กิมห้วน** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จินหฺวานซานเจี๋ย** (จีน: 金環三結; พินอิน: *Jīnhuánsānjié*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นขุนพล (元帥 ยฺเหวียนชฺว่าย) ชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ใต้การบังคับบัญชาของเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (蠻王 *หมานหวาง*) หรือราชาแห่งชนเผ่าลำมันในภูมิภาคหนานจงทางตอนใต้ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว

กิมห้วนเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

## ในนิยาย*สามก๊ก*

กิมห้วนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 87 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กลงใต้เพื่อปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง เบ้งเฮ็กมอบหมายให้กิมห้วนพร้อมด้วยสุนาและห้วยหลำนำทหารสามสาย สายละห้าหมื่นนายยกไปต้านทัพข้าศึก

ด้านขุนพลจ๊กก๊กอุยเอี๋ยนและเตียวจูล่งได้รับการกระตุ้นจากจูกัดเหลียงจึงนำกำลังห้าพันนายลอบไปโจมตีค่ายของกองกำลังชนเผ่าลำมันในเวลากลางคืน กิมห้วนที่ถูกโจมตีกะทันหันพบเข้ากับเตียวจูล่ง รบได้เพลงเดียวก็ถูกเตียวจูล่งแทงตกม้าตาย และถูกตัดศีรษะนำมามอบให้จูกัดเหลียง

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 87.
# ซุน ก้าน

| ซุน ก้าน |
| --- |
| 孫幹 |
|  |
| *ขุนพลตำแหน่งเบ็ดเตล็ด* (雜號將軍 *จ๋าเฮ่าเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 258 (258) – มกราคม ค.ศ. 259 (259) |
| กษัตริย์ | ซุนเหลียง |
| ขุนพลรอง (偏將軍 *เพียนเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 258 (258) |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | มกราคม ค.ศ. 259 นครหนานจิง มณฑลเจียงซู |
| บุพการี | * ซุน ชั่ว (บิดา)
 |
| ญาติ | *ดูพงศาวลีง่อก๊ก* |
| อาชีพ | ขุนพล |
| บรรดาศักดิ์ | โหวระดับหมู่บ้าน (亭侯 *ถิงโหว*) |
|  |

**ซุน ก้าน** (จีน: 孫幹; พินอิน: *Sūn Gàn*; มกราคม ค.ศ. 259) เป็นขุนพลและราชนิกูลแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียงและซุนฮิว

## ประวัติ

ซุน ก้านเป็นบุตรชายของซุน ชั่ว (孫綽) เป็นหลานชายของซุน เก่า (孙暠) และเป็นเหลนชายของซุนเจ้งผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยนและเป็นพระปิตุลา (อา) ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุน จฺวี้เป็นน้องชายของซุนหลิม และเป็นพี่น้องกับซุน จฺวี้ (孫據) ซุน เอิน (孫恩) และซุน ข่าย (孫闓)

ในปี ค.ศ. 257 จักรพรรดิซุนเหลียงพระชนมายุ 14 พรรษาเริ่มจัดการราชการสำคัญบางอย่างด้วยพระองค์เอง ซุนหลิมเริ่มวิตกกังวลจึงให้ซุน จฺวี้น้องชายผู้เป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 *เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน*) เข้ามาเฝ้าระวังที่ประตูชางหลง (蒼龍門 *ชางหลงเหมิน*) และให้น้องชายอีก 3 คนคือซุน เอินผู้เป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 *อู่เว่ย์เจียงจฺวิน*) ซุน ก้านผู้เป็นขุนพลรอง (偏將軍 *เพียนเจียงจฺวิน*) และซุน ข่ายผู้เป็นนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 *ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์*) แยกกันไปประจำที่ค่ายทหารค่ายต่าง ๆ

ในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงวางแผนจะโค่นอำนาจของซุนหลิมแต่แผนการรั่วไหล ซุนหลิมจึงปลดซุนเหลียงจากตำแหน่งจักรพรรดิ และตั้งซุนฮิวผู้เป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 *หลังหยาหวาง*) และเป็นพระเชษฐาของซุนเหลียงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ซุนฮิวทรงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชาย พระองค์ตั้งให้ซุน ก้านเป็นขุนพลตำแหน่งเบ็ดเตล็ด (雜號將軍 *จ๋าเฮ่าเจียงจฺวิน*) และให้มีบรรดาศักดิ์โหวระดับหมู่บ้าน (亭侯 *ถิงโหว*) ซุนหลิมและพี่น้องรวม 5 คนได้รับบรรดาศักดิ์โหว (侯) และคุมทัพหลวง มีอำนาจเหนือจักรพรรดิอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในง่อก๊ก

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 259 จักรพรรดิซุนฮิวมีรับสั่งให้ประหารชีวิตซุนหลิมและครอบครัว 3 ชั่วโคตร ซุน ก้านก็ถูกประหารชีวิตด้วย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* พงศาวลีง่อก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
# ซุนเสียว

| ซุนเสียว (ซุน เฉา) |
| --- |
| 孫韶 |
|  |
| เจ้ามณฑลอิวจิ๋ว (幽州牧 *โยวโจวมู่*) (ในนาม) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 241 (241) |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| ขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北將軍 *เจิ้นเป่ย์เจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 229 (229) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| ขุนพลเชิดชูอำนาจ (揚威將軍 *หยางเวย์เจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 221 (221) – ค.ศ. 229 (229) |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ค.ศ. 188 |
| เสียชีวิต | ค.ศ. 241 (53 ปี) |
| บุตร | * ซุนเข (孫楷 *ซุน ข่าย*)
* ซุน เยฺว่ (孫越)
* ซุนฮี (孫異 *ซุน อี้*)
* ซุน อี้ (孫奕)
* ซุน ฮุย (孫恢)
 |
| ญาติ | *ดูพงศาวลีง่อก๊ก* |
| อาชีพ | ขุนพล |
| ชื่อรอง | กองเล (公禮 *กงหลี่*) |
| บรรดาศักดิ์ | เจี้ยนเต๋อโหว (建德侯) |
| ชื่ออื่น | ยฺหวี เฉา (俞韶) |
|  |

**ซุนเสียว** (ค.ศ. 188–241) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ซุน เฉา** (จีน: 孫韶; พินอิน: *Sūn Sháo*) ชื่อโดยกำเนิด **ยฺหวี เฉา** (จีน: 俞韶; พินอิน: *Yú Sháo*) ชื่อรอง **กองเล** หรือในภาษาจีนกลางว่า **กงหลี่** (จีน: 公禮; พินอิน: *Gōnglǐ*) เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ซุนเซ็กขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกมอบชื่อสกุล "ซุน" ให้กับซุนเสียวแต่ไม่เคยรับซุนเสียวเป็นบุตรบุญธรรม ลุงของซุนเสียวคือซุน เหอ (孫河) หรือชื่อเดิม ยฺหวี เหอ (俞河) ซึ่งได้รับเข้าตระกูลซุนโดยซุนเกี๋ยน มีการบันทึกว่าซุนเสียวเป็นชายรูปงามและสูงแปด*ฉื่อ* (ประมาณ 184 เซนติเมตร)

## ดูเพิ่ม

* พงศาวลีง่อก๊ก#ซุน เหอ (ปั๋วไห่)
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (1977) [คริสต์ทศวรรษ 280 หรือ คริสต์ทศวรรษ 290]. เผย์ ซงจือ (บ.ก.). *三國志* [*สามก๊กจี่*]. Taipei: Dingwen Printing.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
* de Crespigny, Rafe (2004) [1990]. *Generals of the South* (internet ed.). Canberra: Faculty of Asian Studies, Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-07.
* Hucker, Charles O. (1985). *Dictionary of Official Titles of Imperial China*. Stanford: Stanford University Press.
* ซือหม่า กวาง, บ.ก. (1956) [1084]. *資治通鑒* [*จือจื้อทงเจี้ยน*]. Beijing: Zhonghua Publishing House.
# พ.ศ. 807

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 2
* **3 4
 |
| ปี: | * 804
* 805
* 806
* **807 808
* 809
* 810
 |

264 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 806–807 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 264 *CCLXIV* |
| Ab urbe condita | 1017 |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 5014 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 185–186 |
| ปฏิทินเบงกอล | −330 – −329 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 1214 |
| พุทธศักราช | 808 |
| ปฏิทินพม่า | −374 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 5772–5773 |
| ปฏิทินจีน | 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 2961 หรือ 2754     *— ถึง —* 甲申年 (วอกธาตุไม้) 2962 หรือ 2755 |
| ปฏิทินคอปติก | −20 – −19 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 1430 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 256–257 |
| ปฏิทินฮีบรู | 4024–4025 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 320–321 |
|  - *ศกสมวัต* | 185–186 |
|  - *กลียุค* | 3364–3365 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 10264 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 358 BP – 357 BP |
| ปฏิทินอิสลาม | 369 BH – 368 BH |
| ปฏิทินชวา | 143–144 |
| ปฏิทินจูเลียส | 264 *CCLXIV* |
| ปฏิทินเกาหลี | 2597 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 1648 ก่อน ROC 民前1648年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −1204 |
| ซิลูซิดศักราช | 575/576 AG |
| ปฏิทินทิเบต | ཆུ་མོ་ལུག་ལོ་ (ธาตุน้ำเพศเมีย-มะแม) 390 หรือ 9 หรือ −763     *— ถึง —* ཤིང་ཕོ་སྤྲེ་ལོ་ (ธาตุไม้เพศผู้-วอก) 391 หรือ 10 หรือ −762 |

**พุทธศักราช 807** ใกล้เคียงกับ

* เมษายน ค.ศ. 264 - มีนาคม ค.ศ. 265
* มหาศักราช 186

## เหตุการณ์

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม
# จักรพรรดิจิ้นหยวน

| จิ้นหยวนตี้ 晉元帝 |
| --- |
| *จักรพรรดิจีน* |
|  |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้น |
| ครองราชย์ | 26 เมษายน ค.ศ. 318 – 3 มกราคม ค.ศ. 323 |
| ก่อนหน้า | จิ้นหมิ่นตี้ |
| ถัดไป | จิ้นหมิงตี้ |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 276 |
| สวรรคต | 3 มกราคม ค.ศ. 323 เจี้ยนคัง, จักรวรรดิจิ้น |
| คู่อภิเษก | Empress Yuanjing Empress Dowager Jianwenxuan |
| พระราชบุตร | * จิ้นหมิงตี้
* จิ้นเจี่ยนเหวิน
 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| * ชื่อสกุล: ซือหม่า (สุมา) (司馬)
* ชื่อตัว: รุ่ย (หยอย) (睿)
 |
| รัชศก |
| * Jianwu (建武): 317–318
* Taixing (太興): 318–322
* Yongchang (永昌): 322–323
 |
| พระสมัญญานาม |
| ยฺเหวียนหฺวางตี้ (元皇帝) |
| พระอารามนาม |
| จงจง (中宗) |

 |
| ราชวงศ์ | จิ้นตะวันออก |
| พระราชบิดา | ซือหม่า จิ้น |
| พระราชมารดา | Xiahou Guangji |

**จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้** (จีนตัวย่อ: 晋元帝; จีนตัวเต็ม: 晉元帝; พินอิน: *Jìn Yuándì*; เวด-ไจลส์: *Chin Yüan-ti*) (ค.ศ. 276 − 3 มกราคม ค.ศ. 323) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นและเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์จิ้นตะวันออก

ทรงเป็นเหลนของสุมาอี้ (Sima Yi) มีนามว่า สุมาหยอย (หรือ ซือหม่ารุ่ย, 司馬睿) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 276 (พ.ศ. 819) ที่เมืองลกเอี๋ยง (Luo Yang) เมื่อ ราชวงศ์จิ้นตะวันตก ล่มสลายในปี 316 ซือหม่ารุ่ย จึงถือโอกาสตั้งตนขึ้นเป็น **จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้** (ค.ศ. 317 − 323)

จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้สวรรคตในปี ค.ศ. 323 (พ.ศ. 866) ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษา องค์รัชทายาทสุมาจ้าว หรือซือหม่าจ้าว จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิจิ้นหมิงตี้
# เย่ (เหอเป่ย์)

**เย่** หรือ **เย่เฉิง** (จีนตัวย่อ: 邺城; จีนตัวเต็ม: 鄴城; พินอิน: *Yèchéng*) หรือในวรรณกรรมเรื่องสามก๊กเรียก **เงียบกุ๋น** เมืองโบราณของประเทศจีนปัจจุบันคือ อำเภอหลินจาง เทศมณฑลหานตาน มณฑลเหอเป่ย และเมืองใกล้เคียง เทศมณฑลอันหยาง มณฑลเหอหนาน

เมืองเย่ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกใน ยุควสันตสารท โดย ฉีหวน เจ้าผู้ครอง รัฐฉี และใน ยุครณรัฐ เมืองเย่ตั้งอยู่ใน รัฐเว่ย์ ซึ่งเมืองเย่เป็นศูนย์กลางทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจระหว่าง ยุคสามก๊ก และ ราชวงศ์เหนือ โดยเป็นศูนย์กลางทางทหารของขุนศึก อ้วนเสี้ยว หรือ ยฺเหวียนเซ่า และ โจโฉ หรือ เฉาเชา ช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
# จักรพรรดิจิ้นเฟ่ย

| จิ้นเฟ่ยตี้ 晉廢帝 |
| --- |
| *จักรพรรดิจีน* |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้น |
| ครองราชย์ | 31 มีนาคม ค.ศ. 365 — 6 มกราคม ค.ศ. 372 |
| ก่อนหน้า | จิ้นอายตี้ |
| ถัดไป | จิ้นเจี่ยนเหวิน |
| ตงไห่หวัง (東海王) |
| ดำรงพระยศ | 1 สิงหาคม ค.ศ. 342 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 361 |
| หลางหยาหวัง (琅琊王) |
| ดำรงพระยศ | 15 กรกฎาคม ค.ศ. 361 – 31 มีนาคม ค.ศ. 365 |
| ไห่ซีเสี้ยนกง (海西縣公) |
| ดำรงพระยศ | 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 372 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 386 |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 342 |
| สวรรคต | ค.ศ. 386 อู๋, จักรวรรดิจิ้น |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| * ชื่อสกุล: ซือหม่า (司馬)
* ชื่อตัว: อี้ (奕)
 |
| รัชศก |
| ไท่เหอ (太和): 365 — 372 |
| พระสมัญญานาม |
| เฟ่ย (廢) มีความหมายว่า: "ถูกปลด" |

 |
| ราชวงศ์ | จิ้นตะวันออก |
| พระราชบิดา | จิ้นเฉิงตี้ |

**จักรพรรดิจิ้นเฟ่ย** (จีนตัวย่อ: 晋废帝; จีนตัวเต็ม: 晉廢帝; พินอิน: *Jìn fèi dì* ค.ศ. 342 — ค.ศ. 386) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออกในประเทศจีน พระองค์เป็นพระอนุชา (ร่วมพระราชมารดาเดียวกัน) ของ จักรพรรดิจิ้นอาย และต่อมาถูกปลดโดยผู้นำทหาร ฮวน เหวิน พระสมัญญานามของพระองค์คือ จักรพรรดิเฟ่ย ไม่ใช่พระนามหลังการสิ้นพระชนม์กับพระนามสามัญของจักรพรรดิ แต่มีความหมายว่าพระองค์ถูกปลด (โดย เฟ่ย (废) หมายถึง ปลด) พระองค์ยังเป็นที่รู้จักทั่วไปในพระนามที่พระองค์ได้รับหลังจากถูกถอดคือ ไห่ซีเสี้ยนกง (海西縣公)
# พ.ศ. 859

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 3
* **4 5
 |
| ปี: | * 856
* 857
* 858
* **859 860
* 861
* 862
 |

316 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 858–859 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 316 *CCCXVI* |
| Ab urbe condita | 1069 |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 5066 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 237–238 |
| ปฏิทินเบงกอล | −278 – −277 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 1266 |
| พุทธศักราช | 860 |
| ปฏิทินพม่า | −322 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 5824–5825 |
| ปฏิทินจีน | 乙亥年 (กุนธาตุไม้) 3013 หรือ 2806     *— ถึง —* 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 3014 หรือ 2807 |
| ปฏิทินคอปติก | 32–33 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 1482 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 308–309 |
| ปฏิทินฮีบรู | 4076–4077 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 372–373 |
|  - *ศกสมวัต* | 237–238 |
|  - *กลียุค* | 3416–3417 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 10316 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 306 BP – 305 BP |
| ปฏิทินอิสลาม | 315 BH – 314 BH |
| ปฏิทินชวา | 196–197 |
| ปฏิทินจูเลียส | 316 *CCCXVI* |
| ปฏิทินเกาหลี | 2649 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 1596 ก่อน ROC 民前1596年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −1152 |
| ซิลูซิดศักราช | 627/628 AG |
| ปฏิทินทิเบต | ཤིང་མོ་ཕག་ལོ་ (ธาตุไม้เพศเมีย-กุน) 442 หรือ 61 หรือ −711     *— ถึง —* མེ་ཕོ་བྱི་བ་ལོ་ (ธาตุไฟเพศผู้-ชวด) 443 หรือ 62 หรือ −710 |

**พุทธศักราช 859** ใกล้เคียงกับ

* เมษายน ค.ศ. 316 - มีนาคม ค.ศ. 317
* มหาศักราช 238

## เหตุการณ์

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม
# โลท

| โลท |
| --- |
| לוֹט‎ |
| *โลทและบุตรหญิงออกจากโสโดม* (ค.ศ. 1575) โดย Guido Reni |
| เกิด | เออร์ของชาวเคลเดีย (ปัจจุบันคือเขตผู้ว่าการบัสรา ประเทศอิรัก) |
| เสียชีวิต | คานาอัน (ปัจจุบันคือรัฐปาเลสไตน์) |
| คู่สมรส | *ภรรยาของโลท* |
| บุตร | *บุตรหญิง 2 คน* |
| บุพการี | * ฮาราน (บิดา)
 |
| ญาติ | * โมอับ (บุตรชายที่เกิดกับบุตรหญิงคนโต)
* เบนอัมมี (บุตรชายที่เกิดกับบุตรหญิงคนเล็ก)
* มิลคาห์ (พี่สาวหรือน้องสาว)
* อิสคาห์ (พี่สาวหรือน้องสาว)
* นาโฮร์ (ลุง)
* อับราฮัม (ลุง)
* ซาราห์ (ป้า)
* เท-ราห์ (ปู่)
 |

**โลท** (อังกฤษ: *Lot*, /lɒt/; ฮีบรู: לוֹט *Lōṭ*, แปลตรงตัว "สิ่งปกคลุม"; กรีก: Λώτ *Lṓt*; อาหรับ: لُوط *Lūṭ*; ซีรีแอก: ܠܘܛ *Lōṭ*) เป็นบุคคลที่ปรากฏในหนังสือปฐมกาล บทที่ 11-14 และ 19 เหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงในชีวิตของโลทที่บันทึกในหนังสือปฐมกาล ได้แก่ การเดินทางกับเขากับอับราม (อับราฮัม) ผู้เป็นลุง, การหลบหนีให้พ้นการทำลายเมืองโสโดมและโกโมราห์ ซึ่งระหว่างนั้นภรรยาของเขาได้กลายเป็นเสาเกลือ และการถูกมอมเหล้าองุ่นโดยบุตรหญิงสองคนของตนเองเพื่อจะมีเพศสัมพันธ์กับเขาเพื่อสืบพงศ์พันธุ์ของพวกเขาต่อไป

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Calmet, Augustin (1832). *Calmet's Dictionary of the Holy Bible*. Boston: Crocker & Brewster. p. 737. LCC BS440.C3.
* Drummond, Dorothy Weitz (2004). *Holy Land, Whose Land?*. Fairhurst Press. ISBN 9780974823324.
* Grabbe, Lester L. (2004). *The History of the Jews and Judaism in the Second Temple Period, Volume 1: Yehud, the Persian Province of Judah*. Continuum. pp. 105, 312. ISBN 9780567089984.
* West, Gerald (2003). "Ruth". ใน Dunn, James D.G.; Rogerson, John William (บ.ก.). *Eerdmans Commentary on the Bible*. Eerdmans. ISBN 9780802837110.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Our People: A History of the Jews – Abram and Lot at chabad.org
# หยวน เย่

| หยวน เย่ 元曄 |
| --- |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ |
| ครองราชย์ | 530–531 |
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง |
| ถัดไป | จักรพรรดิเว่ย์เจี๋ยหมิ่น |
|  |
| ประสูติ | 509 |
| สวรรคต | 532 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| สกุล: หยวน (元, yuán) พระนาม: เย Ye (曄, yè) |

 |
| พระราชบิดา | หยวน อวี่ |
| พระราชมารดา | นางเหว่ย |

**หยวน เย่** (元曄) (509 – 532) หรือรู้จักในพระนาม **เจ้าชายแห่งฉางกวง** เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิโดยสมาชิกของตระกูลของนายพลเอ้อจู หรงในปี 530 หลังจากที่จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงสังหารเอ้อจู หรง และพระองค์ได้รับตำแหน่งจักรพรรดิเป็นเวลาหลายเดือน อย่างไรก็ตามในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ซึ่งอยู่ห่างไกลจากเชื้อสายของจักรพรรดิพระองค์ล่าสุด (ในฐานะทายาทของพระอนุชาในจักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง หยวน เจิน (元楨) เจ้าชายแห่งหนานอัน พระองค์ไม่ใช่จักรพรรดิที่น่าเชื่อถือ และในปี 531 หลังจากที่ตระกูลเอ้อจู ชนะจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงและปลงพระชนม์พระองค์ พวกเขาบังคับให้หยวน เย่ ยอมจำนนต่อบัลลังก์ของหยวน กง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ผู้ซึ่งขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่น จักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นปฏิบัติต่อหยวน เย่ด้วยความเคารพและแต่งตั้งให้เขาเป็นเจ้าชายแห่งตงไห่ ตำแหน่งที่สูงกว่าตำแหน่งเจ้าชายแห่งฉางกวงก่อนหน้า แต่หลังจากจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นและตระกูลเอ้อจูถูกโค่นล้มโดยนายพลเกา ฮวนและถูกแทนที่ด้วยจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่ จักรพรรดิเสี้ยวอู่บังคับให้หยวน เย่ฆ่าตัวตาย
# จักรพรรดิเว่ย์เฟ่ย์

| จักรพรรดิเว่ย์เฟ่ย์ 西魏廢帝 |
| --- |
| ครองราชย์ | 28 มีนาคม ค.ศ. 551 – 554 |
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิเว่ย์เหวิน |
| ถัดไป | จักรพรรดิเว่ยกง |
| ประสูติ | ไม่ปรากฎ |
| สวรรคต | ค.ศ. 554 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| * ชื่อสกุล: หยวน (元)
* ชื่อตัว: ชิน (欽)
 |

 |
| ราชวงศ์ | เว่ย์ตะวันตก |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิเว่ย์เหวิน |
| พระราชมารดา | หยี่ฝู |

**จักรพรรดิเว่ย์เฟ่ย์** ((西)魏廢帝) (สวรรคต ค.ศ. 554), พระนามเดิม **หยวน ชิน** (元欽) เป็นจักรพรรดิของราชวงศ์เว่ยตะวันตกของจีน รัฐสาขาสืบทอดแทนของราชวงศ์เว่ย์เหนือ พระองค์มีพระราชอำนาจเพียงเล็กน้อยเทียบกับในรัชสมัยพระราชบิดาของพระองค์จักรพรรดิเว่ย์เหวิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องเผชิญกับการควบคุมอำนาจอย่างเข้มงวดโดยอี้ว์เหวิน ไท่ ในปี ค.ศ. 554 พระองค์พยายามวางแผนจะสังหารอี้ว์เหวิน ไท่ แต่แผนการของพระองค์ถูกพบ และอี้ว์เหวิน ไท่ปลดพระองค์ และในไม่ช้าพระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์

## อ้างอิง

* *History of Northern Dynasties*, vol. 5.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 157, 158, 164, 165.
# จักรพรรดิโจวหมิง

**จักรพรรดิหมิงแห่งราชวงศ์โจว** หรือ **โจวหมิงตี้** (ค.ศ. 534 - 560) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินอวี้" (Yuwen Yu) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 534 (พ.ศ. 1077) เป็นบุตรชายคนโตของ **อวี่เหวินไท่** เมื่อพระราชอนุชาคือ **จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้** ทรงถูกถอดและปลงพระชนม์โดยผู้สำเร็จราชการ พระองค์จึงถูกยกให้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า **จักรพรรดิโจวหมิงตี้** ในปี ค.ศ. 557(พ.ศ. 1100) ขณะพระชนม์ได้ 23 พรรษา

ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปี ก็ทรงถูกวางยาพิษโดยผู้สำเร็จราชการ ก่อนสวรรคตทรงยกราชสมบัติให้พระราชอนุชา สวรรคตในปี ค.ศ. 560 (พ.ศ. 1103) ขณะพระชนม์ได้ 26 พรรษา

## พระบรมวงศานุวงศ์

* พระราชบิดา: อวี่เหวินไท่
* พระราชมารดา:นางเหยา
* พระเชษฐาและพระอนุชา
	+ อวี่เหวินยง
	+ อวี่เหวินเจิ่น
	+ อวี่เหวินเจวี๋ย
* พระเชษฐภิคินี
	+ องค์หญิงเซียงหยาง
* พระมเหสีและพระสนม
	+ หมิงจี้ฮองเฮา สกุลตู๋กู
	+ พระสนมสกุลสวี
* พระราชโอรส
	+ อวี่เหวินเฉิน
# สินค้าฟุ่มเฟือย

เมอร์เซเดส-เบนซ์
**สินค้าฟุ่มเฟือย** (อังกฤษ: *luxury goods*) ในทางเศรษฐกิจ หมายถึงสินค้าที่อุปสงค์สูงเกินกว่าอัตราส่วนของรายได้ที่เพิ่มขึ้น ซึ่งตรงกันข้ามกับ “สินค้าจำเป็น” (necessity goods) ที่อุปสงค์เพิ่มขึ้นในอัตราส่วนที่ต่ำกว่ารายได้ที่เพิ่มขึ้น

กล่าวกันว่า “สินค้าฟุ่มเฟือย” เป็นสิ่งที่มีความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อรายได้ (Income elasticity of demand) สูง: เมื่อผู้คนมีฐานะร่ำรวยขึ้นก็จะซื้อสินค้าฟุ่มเฟือยมากขึ้นเป็นลำดับ ซึ่งก็หมายความว่าถ้ารายได้ตกความต้องการก็จะลดตามลงไปด้วย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อรายได้มิได้เป็นความสัมพันธ์ที่คงที่เมื่อเทียบกับรายได้ และอาจจะเปลี่ยนแปลงตามแต่ระดับของรายได้ ซึ่งหมายความว่า “สินค้าฟุ่มเฟือย” อาจจะกลายมาเป็น “สินค้าปกติ” (normal goods) หรือ “สินค้าด้อยคุณภาพ” (inferior goods) ขึ้นอยู่กับระดับของรายได้ ตัวอย่างเช่นผู้ที่มีฐานะดีหยุดซื้อรถยนต์ชั้นหรูสำหรับการสะสม และหันมาสะสมเครื่องบินแทนที่ ในกรณีนี้รถยนต์ชั้นหรูก็กลายมาเป็น “สินค้าด้อยคุณภาพ”

## อ้างอิง
# เซียว จ้วง

| **อ๋องแห่งหยงเจี๋ย** (永嘉王) |
| --- |
| Family name: | เซียว (蕭, xiāo) |
| Given name: | จ้วง (莊, zhuāng) |
| Posthumous name: | None |

**เซียว จ้วง** (อักษรโรมัน: Xiao Zhuang จีน: 蕭莊; 548–577?) เป็นที่รู้จักในชื่อ **อ๋องแห่งหยงเจี๋ย** (อักษรโรมัน: Prince of Yongjia จีน: 永嘉王) เป็นพระราชนัดดาของ จักรพรรดิเหลียงหยวน แม่ทัพหวัง หลินเป็นผู้สถาปนาให้เป็นจักรพรรดิโดยชอบธรรมของราชวงศ์เหลียง ในปี ค.ศ. 558 ภายใต้ความช่วยเหลือทางทหาร โดยราชวงศ์ฉีเหนือ ดังนั้นพระองค์จึงเป็นหนึ่งในสามผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ ยุคราชวงศ์ใต้ แข่งขันกับ จักรพรรดิเหลียงซวน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก ราชวงศ์โจวเหนือ และ ราชวงศ์เฉิน โดย จักรพรรดิเฉินอู่ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์เฉิน และจักรพรรดิเฉินเหวิน พระนัดดาของจักรพรรดิเฉินอู่ ในปี ค.ศ. 560 เมื่อหวังหลินพ่ายแพ้ต่อกองทหารของเฉิน ทั้งแม่ทัพหวังและเซียว จ้วงหนีไปทางราชวงศ์ฉีเหนือ ยุติการสู้รบกับเฉิน และเหลียงตะวันออก ในขณะที่จักรพรรดิฉีเหนือให้สัญญาว่าจะคืนเซียว จ้วง กลับสู่บัลลังก์ราชวงศ์เหลียง แต่ฉีเหนือก็ไม่สามารถทำตามสัญญานั้นได้และเซียว จ้วง ก็สิ้นพระชนม์ในเวลาไม่นานหลังจากการทำลายล้างของฉีเหนือ ในปี ค.ศ. 577

แม่แบบ:S-ref

## อ้างอิง
# ทั่วป๋า ยฺหวี

| **เจ้าชายหยิ่นแห่งหนานอัน** (南安隱王) |
| --- |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ |
| ครองราชย์ | พ.ศ. 995 |
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่ |
| ถัดไป | จักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง |
|  |
| สวรรคต | พ.ศ. 995 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| * ชื่อสกุล: ถัวป้า (拓拔)
* ชื่อตัว: ยฺหวี (余, yú)
 |
| พระสมัญญานาม |
| หยิ่น (隱, yǐn) |

 |
| ราชวงศ์ | เว่ย์เหนือ |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่ |
| พระราชมารดา | หลิว โจว เจ้ายี |

**ทั่วป๋า ยฺหวี** (拓拔余) (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 995), พระนามอย่างเป็นทางการ **เจ้าชายยิ่นแห่งหนานอัน** (南安隱王) พระนามเซียนเปย์ **เค่อปั๋วเจิน** (可博真) เป็นจักรพรรดิในช่วงเวลาสั้น ๆ ของเผ่าเซียนเปย์แห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ ได้รับสถาปนาเป็นจักรพรรดิโดยขันทีซ่งไอ่ หลังจากที่ซ่งไอ่ลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่ พระราชบิดาของพระองค์ในฤดูใบไม้ผลิปีพ.ศ. 995 และซ่งไอ่ควบคุมการบริหารราชการส่วนใหญ่ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ ในปีต่อมาเมื่อทั่วป๋า ยฺหวี พยายามที่จะยึดอำนาจของพระองค์คือ ซ่งไอ่เขาได้ลอบปลงพระชนม์พระองค์เช่นกัน แต่แล้วก็ถูกกลุ่มข้าราชการโค่นล้ม จากนั้นจึงเชิญพระราชนัดดาของทั่วป๋า ยฺหวี พระนามว่า ถัวป๋า จวิน (พระราชโอรสของถัวป๋า หวง พระเชษฐาของทั่วป๋า ยฺหวี รัชทายาทผู้สวรรคตก่อนพระราชบิดา) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหวินเฉิง

* *Book of Wei*, vol. 18.
* *History of Northern Dynasties*, vol. 16.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 124, 125, 126.
# จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง

| จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวจวง (北)魏孝莊帝 |
| --- |
|  |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ |
| ครองราชย์ | ค.ศ. 528–530 |
| ก่อนหน้า | หยวน จ้าว |
| ถัดไป | หยวน เย่ |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 507 |
| สวรรคต | ค.ศ. 531 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| สกุล: หยวน (元, yuán) พระนาม: จึโยว (子攸, zǐ yōu) |
| วัดประจำรัชกาล |
| จิ้งจง (敬宗, jìng zōng) |

 |
| พระราชบิดา | หยวน เซี่ย |
| พระราชมารดา | หลี่ หยวนหฺวา |

**จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวจวง** (จีน: (北)魏孝莊帝, 507–531), พระนามเดิม **หยวน จึโยว** (จีน: 元子攸), พระนามจีน **หยานต้า** (彥達) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์ถูกสถาปนาโดยนายพลเอ้อจู หรงที่ปฏิเสธที่จะยอมรับจักรพรรดิหนุ่มหยวน จ้าว ที่จักรพรรดินีหูได้สถาปนาเป็นจักรพรรดิหลังจากที่พระนางวางยาพิษพระราชโอรสของพระนางจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิง

ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ นายพลเอ้อจู หรง ควบคุมกองทัพส่วนใหญ่และแสดงท่าทางรุนแรง ทำให้จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง เชื่อว่าเขาจะแย่งชิงบัลลังก์ ในปี 530 จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงซุ่มโจมตีนายพลเอ้อจู หรง และสังหารเขาในวัง แต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาเอ้อจู ซื่อหรงและหลานชายเอ้อจู จ้าวจับและสังหารจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงในเวลาต่อมา
# พ.ศ. 965

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 4
* **5 6
 |
| ปี: | * 962
* 963
* 964
* **965 966
* 967
* 968
 |

422 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 964–965 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 422 *CDXXII* |
| Ab urbe condita | 1175 |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 5172 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 343–344 |
| ปฏิทินเบงกอล | −172 – −171 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 1372 |
| พุทธศักราช | 966 |
| ปฏิทินพม่า | −216 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 5930–5931 |
| ปฏิทินจีน | 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 3119 หรือ 2912     *— ถึง —* 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 3120 หรือ 2913 |
| ปฏิทินคอปติก | 138–139 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 1588 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 414–415 |
| ปฏิทินฮีบรู | 4182–4183 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 478–479 |
|  - *ศกสมวัต* | 343–344 |
|  - *กลียุค* | 3522–3523 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 10422 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 200 BP – 199 BP |
| ปฏิทินอิสลาม | 206 BH – 205 BH |
| ปฏิทินชวา | 306–307 |
| ปฏิทินจูเลียส | 422 *CDXXII* |
| ปฏิทินเกาหลี | 2755 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 1490 ก่อน ROC 民前1490年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −1046 |
| ซิลูซิดศักราช | 733/734 AG |
| ปฏิทินทิเบต | ལྕགས་མོ་བྱ་ལོ་ (ธาตุโลหะเพศเมีย-ระกา) 548 หรือ 167 หรือ −605     *— ถึง —* ཆུ་ཕོ་ཁྱི་ལོ་ (ธาตุน้ำเพศผู้-จอ) 549 หรือ 168 หรือ −604 |

**พุทธศักราช 965** ตรงกับปี คริสต์ศักราช 422

## ผู้นำ

## เหตุการณ์

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม
# เซียว เป๋าเจฺวี่ยน

| เซียว เป๋าเจฺวี่ยน Xiao Baojuan 蕭寶卷 |
| --- |
|  |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ |
| ครองราชย์ | 498–501 |
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิฉีหมิง |
| ถัดไป | จักรพรรดิฉีเหอ |
|  |
| ประสูติ | 483 เซียว หมิงเซียน (蕭明賢) |
| สวรรคต | 501 (อายุ 17–18) |
| คู่อภิเษก | ฉู่ หลิงฉี สนมเอกผาน อู่นู สนมหวู สนมอู่ สนมหวง จิ้งฮุย |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| Xiāo Bǎojuǎn (蕭寶卷) |
| รัชศก |
| หย่งหยวน (永元): 499-501 |

 |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิฉีหมิง |
| พระราชมารดา | จักรพรรดินีหลิว ฮุ่ยต้วน |

**เซียว เป๋าเจฺวี่ยน** (อักษรโรมัน: Xiao Baojuan จีน: 蕭寶卷) (483–501) หรือ **เซียว หมิงเซียน** (อักษรโรมัน: Xiao Mingxian จีน: 蕭明賢)(483–501) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ **ต้งห้วนโหว** (อักษรโรมัน: Marquess of Donghun จีน: 東昏侯) ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งหลังมรณกรรม ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า **จื้อจาง** (อักษรโรมัน: Zhizang จีน: 智藏) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความรุนแรงที่จงใจสั่งประหารชีวิตขุนนางขั้นสูง และสิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏครั้งใหญ่หลายครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เซียว หยาน ได้โค่นล้มพระองค์ และล้มราชวงศ์ฉีใต้ลง โดยเซียวหยานเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เหลียง เขาเป็นที่รู้จักในนามมาร์ควิสแห่งตงห้วน เนื่องจากเซียว หยาน ปลดออกจากตำแหน่งนั้นหลังจากที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ในการปิดล้อมเมืองหลวงเจี้ยนคัง

## อ้างอิง

* *Book of Southern Qi*, vol. 7.
* *History of Southern Dynasties*, vol. 5.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 139, 140, 141, 142, 143, 144.