Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# โจจู๋

| โจจู๋ |
| --- |
| ภาพวาดโจจู๋ จากหนังสือ "Sancai Tuhui" (三才圖會) |
| นักพรตแห่งลัทธิเต๋า |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 左慈 |
| จีนตัวย่อ | 左慈 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zuǒ Cí |
| เวด-ไจลส์ | Tso Tz'ŭ |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | โจจู๋ |

 |
|  |
|  |

**โจจู๋** (จีน: 左慈; พินอิน: *Zuǒ Cí*) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นชาวเมืองหลูเจียง (โลกั๋ง) มณฑลอันเฮวย (อันฮุย) ฉายาเหลียนฟ่าง ตาเสียข้างหนึ่ง ได้ศึกษาคัมภีร์วิเศษลัทธิเต๋า จากเขางูปีสัน ได้แสดงอิทธิฤทธ์ต่างๆ ให้โจโฉดูที่เงียบกุ๋น และแนะนำให้โจโฉมอบแผ่นดินให้เล่าปี่ดูแลแทน โจโฉโกรธให้ฆ่าแต่กลับไม่ตาย แถมยังแสดงอภินิหารเย้ยโจโฉมากมาย และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

## ดูเพิ่ม

* วิชาแพะของโจจู๋
* โจจู๋ ตกปลา
# เล่าชุน

| เล่าชุน Liu Xun |
| --- |
| ขุนพลแห่งจ๊กก๊ก |
| เกิด | ? |
| ถึงแก่กรรม | ? |
|  |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | สามก๊ก |

**เล่าชุน** (จีน: 劉循) เป็นขุนพลของจ๊กก๊ก และเป็นบุตรชายของเล่าเจี้ยง เจ้าเมืองเอ๊กจิ๋วในช่วงยุคสามก๊ก

ในช่วงการยึดเอ๊กจิ๋วของเล่าปี่ เล่าเจี้ยงได้มีคำสั่งให้เล่าชุนและเตียวหยิม ยกกองทัพมาโจมตีกองทัพของเล่าปี่แต่ก็พ่ายแพ้กลับไป

ในภายหลังเมื่อเล่าเจี้ยงได้ยอมแพ้ต่อเล่าปี่แล้วเล่าชุนได้ยอมแพ้และรับใช้เล่าปี่ตามบิดา

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
# หลี่เจาอี๋

| หลี่เจาอี๋ 李昭儀 |
| --- |
| *เจาอี๋ 昭儀* |
| สวรรคต | ค.ศ. 264 |
| คู่อภิเษก | เล่าเสี้ยน |
| ราชวงศ์ | ตระกูลลิ (李 *หลี่*) |
| ราชวงศ์ | จ๊กก๊ก |

**หลี่เจาอี๋** (จีน: 李昭儀; พินอิน: *Lǐ Zhāoyí*; เสียชีวิต ค.ศ. 264) เป็นสตรีชนชั้นสูงชาวจีนของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน หลี่เจาอี๋เป็นพระสนมของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก หลี่เจาอี๋มาจากตระกูลลิ (李 *หลี่*) และเข้าสู่ราชสำนักภายด้วยยศสนมเจาอี๋ (昭儀)

## การล่มสลายของจ๊กก๊ก

ใน ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลวุยก๊กนำทัพเข้าพิชิตจ๊กก๊ก เมื่อเตงงายยกถึงประตูเมืองเซงโต๋ (成都 *เฉิงตู*) นครหลวงของจ๊กก๊กที่หลี่เจาอี๋อาศัยอยู่ เล่าเสี้ยนและกองทัพทั้งหมดยอมจำนนต่อวุยก๊ก เล่าเสี้ยนทรงลงพระปรมาภิไธยในข้อตกลงยอมจำนนและได้รับการปฏิบัติอย่างจริงใจจากเตงงาย ภายหลังเล่าเสี้ยนและจักรพรรดินีจางเสด็จไปลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของวุยก๊ก หลี่เจาอี๋ยังคงอยู่ที่เซงโต๋และถูกปลดออกจากตำแหน่ง

การยอมจำนนของเล่าเสี้ยนสร้างเกิดความวุ่นวายในหมู่ขุนนางจ๊กก๊กที่มีความเห็นแตกแยกกัน และขุนนางหลายคนฆ่าตัวตาย รวมถึงเล่าขำพระโอรสของเล่าเสี้ยน หลี่เจาอี๋รู้สึกอับอายจากการยอมจำนนและแสดงความไม่พอใจต่อการปกครองของวุยก๊ก ภายหลังรัฐวุยก๊กตัดสินใจให้สตรีในราชสำนักจ๊กก๊กสมรสกับขุนพลวุยก๊กที่ยังไม่ได้แต่งงาน หลี่เจาอี๋ผู้อับอายจากการเสียแผ่นดินให้รัฐอริไปแล้ว จะต้องอับอายอีกครั้งการสมรสอย่างไม่เต็มใจกับขุนพลวุยก๊ก หลี่เจาอี๋กล่าวว่า "ข้าไม่อาจทนถูกดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าได้อีก" แล้วจึงฆ่าตัวตาย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* สี จั้วฉื่อ (300s). *ฮั่นจิ้นชุนชิว* 漢晉春秋.
* ตันซิ่ว (1977) [429]. เผย์ ซงจือ (บ.ก.). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* 三國志注. Taipei: Dingwen Printing.
	+ 28: 王毌丘諸葛鄧鍾傳, pp. 779, 787
	+ 34: 二主妃子傳, p. 907

## อ่านเพิ่มเติม

* ล่อกวนตง (1998) [1522]. *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้* 三國演義 [*สามก๊ก*]. New Taipei City: Zhiyang Publishing House.
# เล่ายอย

| เล่ายอย (*หลิว เสฺวียน*) 劉璿 |
| --- |
| รัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก |
| ดำรงตำแหน่ง | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 238 – ธันวาคม ค.ศ. 263 |
| ก่อนหน้า | เล่าเสี้ยน |
|  |
| ประสูติ | ค.ศ. 224 |
| สวรรคต | ค.ศ. 264 (40 พรรษา) นครเซงโต๋ มณฑลเสฉวน |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| **ชื่อสกุล**: เล่า (劉 *หลิว*) **ชื่อตัว**: ยอย (璿 *เสฺวียน*) **ชื่อรอง**: เหวินเหิง (文衡) |

 |
| พระราชบิดา | เล่าเสี้ยน |
| พระราชมารดา | หวางกุ้ยเหริน |

**เล่ายอย** (ค.ศ. 224-264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลิว เสฺวียน** (จีน: 劉璿; พินอิน: *Liú Xuán*) ชื่อรอง **เหวินเหิง** (จีน: 文衡; พินอิน: *Wénhéng*) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์โตของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

## พระประวัติ

เล่ายอยเป็นพระโอรสองค์โตของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก พระมารดาของเล่ายอยคือพระสนมหวางกุ้ยเหริน (王貴人) อดีตนางกำนัลของเตียวซีหรือจิ้งไอฮองเฮา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าเล่าเสี้ยน ภายหลังหวางกุ้ยเหรินได้มาเป็นหนึ่งในพระสนมของเล่าเสี้ยน

ในปี ค.ศ. 238 เล่ายอยได้ขึ้นเป็นรัชทายาท

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กให้กับวุยก๊กที่เป็นรัฐอริในปี ค.ศ. 263 เล่ายอยและพระอนุชาที่ยังรอดชีวิตได้กลับไปนครหลวงเซงโต๋

ในปี ค.ศ. 264 เล่ายอยถูกปลงพระชนม์ในเซงโต๋โดยทหารกบฏระหว่างการก่อกบฏของจงโฮย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* พงศาวลีจ๊กก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (1977) [คริสต์ทศวรรษ 280 หรือคริสต์ทศวรรษ 290]. เผย์ ซงจือ (บ.ก.). *三國志* [*สามก๊กจี่*]. Taibei: Dingwen Printing.
# ฮวนเกี๋ยน

| ฮวนเกี๋ยน (ฝาน เจี้ยน) |
| --- |
| 樊建 |
|  |
| ขุนนางกรมวัง (給事中 *จี่ชื่อจง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 263 หรือภายหลัง (263 หรือภายหลัง) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| ทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 *ซานฉีฉางชื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 263 หรือภายหลัง (263 หรือภายหลัง) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| ที่ปรึกษาการทหารของอัครมหาเสนาบดี (相國參軍 *เซียงกั๋วชานจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 263 หรือภายหลัง (263 หรือภายหลัง) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 *ช่างชูลิ่ง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ขุนนางมหาดเล็ก (侍中 *ชื่อจง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครเจ่าหยาง มณฑลหูเป่ย์ |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | ฉาง-ยฺเหวียน (長元) |
|  |

**ฮวนเกี๋ยน**, **อ้วนเคียน**, **อวนเกี๋ยน**, **อ้วนเกี๋ยน** หรือ **ฮวนเกี้ยน** (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 250 – ค.ศ.263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ฝาน เจี้ยน** (จีน: 樊建; พินอิน: *Fán Jiàn*) ชื่อรอง **ฉาง-ยฺเหวียน** (จีน: 長元; พินอิน: *Chángyuán*) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊กของจีน ฮวนเกี๋ยนรับราชการต่อมาในฐานะขุนนางของรัฐวุยก๊กซึ่งพิชิตจ๊กก๊กได้ในปี ค.ศ. 263

## ประวัติ

ฮวนเกี๋ยนเป็นชาวเมืองงีหยง (義陽郡 *อี้หยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณนครเจ่าหยาง มณฑลหูเป่ย์ ฮวนเกี๋ยนรับราชการเป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ตำแหน่งสูงสุดในราชสำนักจ๊กก๊กคือขุนนางมหาดเล็ก (侍中 *ชื่อจง*) และหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 *ช่างชูลิ่ง*) ฮวนเกี๋ยนเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของราชสำนักจ๊กก๊กในทศวรรษ 250 และ 260 ร่วมกับจูกัดเจี๋ยมและตังควด ฮวนเกี๋ยนพยายามจะยับยั้งอิทธิพลของฮุยโฮขันทีในวังซึ่งเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กทรงโปรดแต่ไม่สำเร็จ หลังจ๊กก๊กล่มสลายในปี ค.ศ. 263 ฮวนเกี๋ยนรับราชการต่อมากับวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก และเดินทางไปยังลกเอี๋ยงนครหลวงของวุยก๊ก ฮวนเกี๋ยนเริ่มราชการเป็นที่ปรึกษาการทหารของอัครมหาเสนาบดี (相國參軍 *เซียงกั๋วชานจฺวิน*) และต่อมาได้รับการแต่งตั้งเพิ่มเติมเป็นทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 *ซานฉีฉางชื่อ*) ราชสำนักวุยก๊กส่งฮวนเกี๋ยนกลับไปยังดินแดนจ๊กก๊กเดิมเพื่อปลอบโยนราษฎร ภายหลังได้เลื่อนขึ้นเป็นขุนนางกรมวัง (給事中 *จี่ชื่อจง*)

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
# สุมาเต๊กโช

| สุมาเต๊กโช |
| --- |
|  |
| นักพรตแห่งลัทธิเต๋า |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 司馬徽 |
| จีนตัวย่อ | 司马徽 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Sīmǎ Huī |
| ปอพอมอฟอ | สือหม่าฮุย |
| เวด-ไจลส์ | Szu-ma Hui |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | สุมาโฮย |

 |
|  |
|  |
| ชื่อรอง | เต๊อะเชา หรือ เต๊กโช (德操) |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |
| ชื่ออื่น ๆ | ซินแสคันฉ่องวารี |

**สุมาเต๊กโช** (อังกฤษ: *Sima Hui*; จีน: 司馬徽) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นักปราชญ์เต๋าผู้ได้รับการนับถืออย่างมากของนักปราชญ์คนสำคัญ ๆ ในสามก๊ก เช่น จูกัดเหลียง, ชีซี, ซุยเป๋งและบังทอง เป็นเพื่อนสนิทกับบังเต็กกง ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของบังทอง เป็นผู้ให้ฉายา "ฮองซู" แก่บังทอง และ "ฮกหลง" แก่ขงเบ้ง เป็นผู้ที่สามารถอ่านผู้คนและสถานการณ์ในอนาคตได้อย่างแม่นยำ จนได้ฉายาว่า "ซินแสคันฉ่องวารี" และยังได้สมญานามจากยาขอบว่า "ผู้ชาญอาโปกสิณ" อาศัยในเขตเมืองซงหยง เป็นปราชญ์ที่ยึดติดกับธรรมชาติ ไม่ข้องเกี่ยวกับการเมือง

## ประวัติ

สุมาเต๊กโช ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเล่าปี่โผนม้าเต๊กเลาหนีการตามล่าของชัวมอและเตียวอุ๋น ลูกน้องของเล่าเปียวจากเมืองเกงจิ๋ว ระหว่างที่เดินทางหนี เล่าปี่ได้พบเห็นวิถีชีวิตชาวนาธรรมดา เล่าปี่จึงถอดถอนหายใจว่า เหตุใดเราจึงไม่มีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเช่นคนเหล่านี้ ขณะนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งเป่าขลุ่ยขี่ควายผ่านมา เด็กคนนั้นทักเล่าปี่ว่า ท่านใช่เล่าปี่หรือไม่ จนเล่าปี่รู้สึกประหลาดใจว่า เหตุใดเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่งถึงรู้จักตน เด็กชายขี่ควายจึงบอกว่า อาจารย์ของตนคือ ท่านสุมาเต๊กโช บอกว่า ผู้ที่ขี่ม้าสีขาวผ่านมาคือ เล่าปี่และอีกไม่นานจะต้องผ่านมาทางนี้ จึงให้ข้าพเจ้าออกมาต้อนรับ

เมื่อเล่าปี่ได้พบกับสุมาเต๊กโช ในกระท่อม สุมาเต๊กโชแกล้งแหย่ถามเล่าปี่ว่า ท่านก็ทรงคุณธรรม เหตุใดถึงยังตั้งตัวไม่ได้ เล่าปี่ตอบว่า เพราะไม่มีเมืองอาศัยเป็นของตนเอง สุมาเต๊กโชจึงว่า ที่ท่านยังไม่มีเมือง ไม่อาจตั้งตนได้ เห็นเป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำมากกว่า เล่าปี่ตอบว่า ก็ข้าพเจ้ามีซุนเขียนและบิต๊กอยู่แล้ว แต่สุมาเต๊กโชแย้งว่า ซุนเขียนและบิต๊กเป็นเพียงบัณฑิตผู้รู้หนังสือธรรมดา ๆ ยังไม่อาจเป็นปราชญ์ผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เล่าปี่จึงสำนึกขึ้นได้และถามสุมาเต๊กโชว่า แล้วจะหาปราชญ์ที่ปรึกษาได้ที่ใด สุมาเต๊กโชตอบว่า ในแผ่นดินขณะนี้มีเพียงปราชญ์ 2 คนเท่านั้นที่จะช่วยท่านพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เมื่อเล่าปี่ถามว่าใคร สุมาเต๊กโชหัวเราะไม่ตอบ แต่เทน้ำจากกาเขียนตัวอักษรลงบนโต๊ะ คำว่า "ฮกหลง" กับ "ฮองซู" พอให้เล่าปี่เห็น แล้วลบออก

หลังจากที่ชีซีจากเล่าปี่ไปแล้ว และแนะนำขงเบ้งให้เล่าปี่ พร้อมเฉลยปริศนาของคำว่า ฮกหลง ฮองซู แก่เล่าปี่แล้ว สุมาเต๊กโชแวะมาหาเล่าปี่ และถามถึงชีซี เล่าปี่เล่าว่า ชีซีต้องไปอยู่กับโจโฉ เพราะแม่ของชีซีถูกบังคับจากโจโฉ สุมาเต๊กโชอุทานว่า ชีซีโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่เป็นอุบายของโจโฉ ถ้าชีซีไม่ไปแม่เขาจะไม่ตาย แต่ถ้าชีซีไปแม่เขาต้องตายแน่นอน เพราะนางนั้นเกลียดโจโฉมาก เมื่อรู้ว่าลูกชายตนต้องอุบายโจโฉ นางจะเกิดความอับอายจนฆ่าตัวตาย พร้อมกับอุทานว่า "เสียดายที่ชีซีไม่ได้นายที่ดี น่าเสียดาย...น่าเสียดาย" ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามคำที่สุมาเต๊กโชกล่าวทุกประการ

ขณะที่สุมาเต๊กโชจะกลับนั้น ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแล้วพูดว่า "ฮกหลงจะได้นายบัดนี้ก็สมควรอยู่ แต่เราคิดเสียดายด้วยเป็นคนอาภัพหาบุญยิ่งนัก"

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Yes Man สุมาเต๊กโช
# ม้าเลี้ยง

| ม้าเลี้ยง |
| --- |
|  |
| ที่ปรึกษาแห่งจ๊กก๊ก |
| เกิด | 730 |
| ถึงแก่กรรม | พ.ศ. 765 |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 馬良 |
| จีนตัวย่อ | 马良 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | ม้าเลี้ยง |

 |
|  |
|  |

**ม้าเลี้ยง** (อังกฤษ: *Ma Liang*; จีนตัวย่อ: 马良; จีนตัวเต็ม: 馬良) เป็นข้าราชการผู้รับใช้เล่าปี่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ตั้งแต่ยังเด็ก ม้าเลี้ยงมีชื่อเสียงในด้านความสามารถพิเศษของเขา โดยเฉินโซ่ว นักประวัติศาสตร์ผู้ประพันธ์จดหมายเหตุสามก๊ก ยกย่องให้เขาเป็น 1 ในขุนนางที่ดีที่สุดของจ๊กก๊ก อย่างไรก็ตาม เขาถูกสังหารในสนามรบเมื่ออายุเพียง 35 ปี ระหว่างยุทธการที่อิเหลงเมื่อปี 222

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
# กัวหยง

| กัวหยง (ช่างกวาน ยง) |
| --- |
| 上官雝 |
|  |
| ผู้จัดการทัพกลาง (行中典軍 *สิงจงเตี่ยนจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ขุนพลปราบเชลย (討虜將軍 *เถาหลู่เจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| อาชีพ | ขุนพล |
|  |

**กัวหยง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ช่างกวาน ยง** (จีน: 上官雝; พินอิน: *Shàngguān Yōng*) เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

ในปี ค.ศ. 231 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งที่ 4 เวลานั้นลิเงียมรับผิดชอบด้านการขนส่งเสบียง ในช่วงฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วงเกิดฝนตกหนักอย่างต่อเนื่อง จึงไม่สามารถส่งเสบียงไปถึงได้ทัน ลิเงียมจึงส่งหู จง (狐忠) ที่ปรึกษาทัพ (參軍 *ชานจฺวิน*) และเฉิง ฟาน (成藩) ผู้ตรวจการทัพ (督軍 *ตูจฺวิน*) นำจดหมายไปแจ้งจูกัดเหลียงขอให้ถอนทัพ หลังจูกัดเหลียงได้รับจดหมายจึงถอยทัพกลับ แต่เมือทัพจ๊กก๊กยกกลับมา ลิเงียมกลับพยายามจะหนีความผิดของตนฐานส่งเสบียงล่าช้าด้วยการโยนให้เป็นความผิดของจูกัดเหลียงที่ถอนทัพกลับมาไม่รุดหน้า จูกัดเหลียงกับเหล่าขุนพลนายทหารที่ติดตามจูกัดเหลียงในการทัพบุกขึ้นเหนือจึงร่วมกันเขียนฎีกาเสนอจักรพรรดิเล่าเสี้ยนให้ปลดลิเงียมออกจากราชการไปเป็นสามัญชน กัวหยงในเวลานั้นมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการทัพกลาง (行中典軍 *สิงจงเตี่ยนจฺวิน*) และขุนพลปราบเชลย (討虜將軍 *เถาหลู่เจียงจฺวิน*) ได้ร่วมเขียนฎีกาด้วย

## ในนิยาย*สามก๊ก*

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 กัวหยงมีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **กวาน ยง** (จีน: 官雝; พินอิน: *Guān Yōng*) ปรากฏเป็นตัวละครในเนื้อเรื่องตอนที่ 91 โดยระบุว่าเป็นหนึ่งในขุนพลที่ติดตามร่วมรบการในบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียงครั้งแรก

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
# ลิอ๋อง

| ลิอ๋อง (หลี่ เฟิง) |
| --- |
| 李豐 |
|  |
| เจ้าเมืองจูถี (朱提太守 *จูถีไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 234 (234) หรือหลังจากนั้น – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ผู้ช่วยมหาดเล็ก (從事中郎 *ฉงชื่อจงหลาง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 231 (231) – ค.ศ. 234 (234) หรือหลังจากนั้น |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| แม่ทัพภูมิภาคและผู้ตรวจการทัพอำเภอกังจิว (江州都督督軍 *เจียงโจวตูตูตูจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 230 (230) – ค.ศ. 231 (231) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| บุพการี | * ลิเงียม (บิดา)
 |
| อาชีพ | ขุนนาง |
|  |

**ลิอ๋อง** หรือ **ลิหลวง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลี่ เฟิง** (จีน: 李豐; พินอิน: *Lǐ Fēng*) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายของลิเงียม

## ประวัติ

ลิอ๋องเป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) มณฑลเกงจิ๋ว ซึ่งปัจจุบันคือนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน ลิอ๋องเป็นบุตรชายของลิเงียมขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก

ในปี ค.ศ. 230 ลิเงียมได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 *เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน*) นำกองกำลังไปยังเมืองฮันต๋ง (漢中 *ฮั่นจง*) เพื่อไปอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงตั้งให้ลิอ๋องบุตรชายลิเงียมเป็นแม่ทัพภูมิภาคและผู้ตรวจการทัพอำเภอกังจิว (江州都督督軍 *เจียงโจวตูตูตูจฺวิน*) เพื่อแทนที่ลิเงียมในการดูแลราชการเบื้องหลัง

ในปี ค.ศ. 231 หลังลิเงียมถูกปลดจากทุกตำแหน่งราชการ ลิอ๋องก็ถูกปลดออกจากการคุมกำลังทหารและได้รับการแต่งตั้งใหม่เป็นผู้ช่วยมหาดเล็ก (從事中郎 *ฉงชื่อจงหลาง*) ภายใต้การกำกับของเจียวอ้วน หลังจากลิเงียมเสียชีวิตในปี ค.ศ. 234 ลิอ๋องขึ้นเป็นขุนนางของจ๊กก๊กและมีตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองจูถี (朱提太守 *จูถีไท่โฉ่ว*)

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ฉาง ฉฺวี (ศตวรรษที่ 4). *พงศาวดารหฺวาหยาง* (*หฺวาหยางกั๋วจื้อ*).
# โตบี

| โตบี (ตู้ เวย์) |
| --- |
| 杜微 |
|  |
| ขุนนางผู้เสนอและทัดทาน (諫議大夫 *เจี้ยนอี้ต้าฟู*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 224 (224) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ก่อนหน้า | จูกัดเหลียง |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | กั๋วฝู่ (國輔) |
|  |

**โตบี** (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ทศวรรษ 220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ตู้ เวย์** (จีน: 杜微; พินอิน: *Dù Wēi*) ชื่อรอง **กั๋วฝู่** (จีน: 國輔; พินอิน: *Guófǔ*) เป็นบัณฑิตผู้ปฏิเสธการเข้ารับราชการ รวมไปถึงการแกล้งป่วย ก่อนในที่สุดจะกลายมาเป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

โตบีเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*) เมืองจื่อถง (梓潼郡 *จื่อถงจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน โตบีเกิดในช่วงกลางหรือปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวัยเยาว์โตบีเรียนตำรากับเริ่น อาน (任安; ค.ศ. 124–202) บัณฑิตและพหูสูตที่มีชื่อเสียง โตบีกลายเป็นบัณฑิตผู้ถือวิถีสันโดษเช่นเดียวกับเริ่น อานผู้เป็นอาจารย์ เล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลของมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ได้ยินชื่อเสียงของโตบีจึงเสนอให้โตบีมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 *ฉงชื่อ*) ประจำที่ว่าการเมือง แต่โตบีอ้างว่าตนป่วยและปฏิเสธข้อเสนอในปี ค.ศ. 214หลังจากขุนศึกเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่ต้องการรับโตบีมารับราชการ แต่โตบีอ้างว่าตนไม่สามารถรับราชการได้เพราะตนหูหนวก และยังคงอยู่กับบ้าน

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. p. 184. ISBN 9789004156050.
# เคาจู

| เคาจู (สฺวี่ ฉือ) |
| --- |
| 許慈 |
|  |
| จางวางวังจักรพรรดินี (大長秋 *ต้าฉางชิง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| บุตร | สฺวี่ ซฺวิน |
| อาชีพ | ขุนนาง, บัณฑิต |
| ชื่อรอง | เหรินตู่ (仁篤) |
|  |

**เคาจู** (มีบทบาทในช่วงศตวรรษที่ 3) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **สฺวี่ ฉือ** (จีน: 許慈; พินอิน: *Xǔ Cí*) ชื่อรอง **เหรินตู่** (จีน: 仁篤; พินอิน: *Réndǔ*) เป็นขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

เคาจูเป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน เคาจู้เกิดในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและศึกษาเล่าเรียนกับหลิว ซี (劉熈) เคาจูเชี่ยวชาญเรื่องคำสอนของเต้เหี้ยนบัณฑิตลัทธิขงจื๊อ, คัมภีร์*อี้จิง*, *ชูจิง*, *อี๋หลี่*, *หลี่จิง*, *โจวหลี่*, *เหมาชือจว้าน* และ*หลุน-ยฺหวี่* ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 196 และ ค.ศ. 220 เคาจูได้พบกับเคาเจ้งและคนอื่น ๆ ในมณฑลเกาจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง มณฑลกวางตุ้ง และตอนเหนือของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) และภายหลังก็ติดตามพวกเขาไปยังมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน)

## คำวิจารณ์

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. p. 668. ISBN 9789004156050.
# ไลบิน

| ไลบิน (หลาย หมิ่น) |
| --- |
| 來敏 |
|  |
| ขุนพลผู้ประพฤติรอบคอบ (執慎將軍 *จื๋อเชิ่นเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ที่ปรึกษาราชวัง (光祿大夫 *กวางลู่ต้าฟู*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| จางวางวังจักรพรรดินี (大長秋 *ต้าฉางชิว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** หลัง ค.ศ. 234 (234) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| ขุนพลผู้ช่วยเหลือทัพ (輔軍將軍 *ฟู่จฺวินเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 227 หรือภายหลัง (227 หรือภายหลัง) – ก่อน ค.ศ. 234 (234) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
| Army Libationer (軍祭酒) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 227 หรือภายหลัง (227 หรือภายหลัง) – ก่อน ค.ศ. 234 (234) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
| ขุนพลราชองครักษ์หน่วย*หู่เปิน* (虎賁中郎將 *หู่เปินจงหลางเจี้ยง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 223 (223) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
| ขุนนางผู้จัดการงานเรือนประจำองค์รัชทายาท (太子家令 *ไท่จื่อเจียลิ่ง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 221 หรือภายหลัง (221 หรือภายหลัง) – ค.ศ. 223 (223) |
| กษัตริย์ | เล่าปี่ |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ป. ทศวรรษ 160 อำเภอซินเหย่ มณฑลเหอหนาน |
| เสียชีวิต | ป. ทศวรรษ 260 (96 ปี) |
| บุตร | หลาย จง |
| บุพการี | * หลาย เยี่ยน (บิดา)
 |
| ญาติ | * หลาย ซี (บรรพบุรุษ)
* หฺวาง หว่าน (พี่เขย)
 |
| อาชีพ | ขุนนาง, บัณฑิต |
| ชื่อรอง | จิ้งต๋า (敬達) |
|  |

**ไลบิน** (ป. ทศวรรษ 160 – ทศวรรษ 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลาย หมิ่น** (จีน: 來敏; พินอิน: *Lái Mǐn*) ชื่อรอง **จิ้งต๋า** (จีน: 敬達; พินอิน: *Jìngdá*) เป็นขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

ไลบินเป็นชาวอำเภอซินเอี๋ย (新野縣 *ซินเหย่เซี่ยน*) เมืองงีหยง (義陽郡 *อี้หยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอซินเหย่ มณฑลเหอหนาน ไลบินเกิดในช่วงทศวรรษ 160 ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บรรพบุรุษของไลบินคือหลาย ซี (來歙; เสียชีวิต ค.ศ. 35) ขุนนางผู้รับใช้พระเจ้าฮั่นกองบู๊ (漢光武帝 *ฮั่นกวังอู่ตี้*; ครองราชย์ ค.ศ. 25–57) จักรรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของไลบินชื่อหลาย เยี่ยน (來豔) มีชื่อเสียงในฐานะผู้ขยันหมั่นเพียรและมีอัธยาศัยดีงามต่อบริวาร หลาย เยี่ยนรับราชการเป็นขุนนางในราชสำนักและขึ้นมามีตำแหน่งเสนาบดีโยธาธิการ (司空 *ซือคง*) ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189)

## ครอบครัว

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. p. 668. ISBN 9789004156050.
# ขับเจ้ง

| ขับเจ้ง (ซี่ เจิ้ง) |
| --- |
| 郤正 |
|  |
| เจ้าเมืองปาเส (巴西太守 *ปาซีไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 273 (273) – ค.ศ. 278 (278) |
| กษัตริย์ | สุมาเอี๋ยน |
| นายอำเภออานหยาง (安陽令 *อานหยางลิ่ง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 273 (273) |
| กษัตริย์ | สุมาเอี๋ยน |
| หัวหน้าห้องสมุดหลวง (秘書令 *มี่ชูลิ่ง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| เจ้าพนักงานห้องสมุดหลวง (秘書郎 *มี่ชูหลาง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครเหยี่ยนชือ มณฑลเหอหนาน |
| เสียชีวิต | 278 |
| บุพการี | * ซี่ อี (บิดา)
 |
| อาชีพ | นักเขียนความเรียง, กวี, ขุนนาง |
| ชื่อรอง | ลิ่งเซียน (令先) |
| ชื่อโดยกำเนิด | ซี่ จฺว่าน (郤纂) |
| บรรดาศักดิ์ | กวนไล่เหา (關內侯 *กวานเน่ย์โหว*) |
|  |

**ขับเจ้ง** (เสียชีวิต ค.ศ. 278) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ซี่ เจิ้ง** (จีน: 郤正; พินอิน: *Xì Zhèng*) ชื่อรอง **ลิ่งเซียน** (จีน: 令先; พินอิน: *Lìngxiān*) เป็นนักเขียนความเรียง กวี และขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊กของจีน ต่อมารับราชการเป็นขุนนางในช่วงต้นของราชวงศ์จิ้น

## ประวัติช่วงต้น

ขับเจ้งเมื่อแรกเกิดมีชื่อว่าซี่ จฺว่าน (郤纂) เกิดในอำเภอเหยี่ยนชือ (偃師) เมืองโห้หล้ำ (河南 *เหอหนาน*) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในมณฑลเหอหนาน เมื่อขับเจ้งอยู่ในวัยเด็ก ครอบครัวของขับเจ้งได้ย้ายจากนครลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) ไปทางตะวันออกเข้าสู่มณฑลเอ๊กจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่ง) บิดาของขับเจ้งคือซี่ อี (郤揖) เสียชีวิตขณะที่ขับเจ้งยังอยู่ในวัยเด็ก ขับเจ้งมีพรสวรรค์ในด้านภาษา และศึกษาในด้านประวัติศาสตร์และการปกครองด้วยตนเองเป็นส่วนใหญ่ โดยยืมตำราและความเรียงจากปัญญาชนทั่วมณฑลเอ๊กจิ๋ว ขับเจ้งเข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้าพนักงานของห้องสมุดหลวง (秘書郎 *มี่ชูหลาง*) ในที่สุดก็ขึ้นมามีตำแหน่งเป็นหัวหน้าห้องสมุดหลวง (秘書令 *มี่ชูลิ่ง*) เป็นเวลา 30 ปี

## การล่มสลายของจ๊กก๊ก

ขับเจ้งในฐานะหัวหน้าห้องสมุดหลวงเป็นข้าราชการระดับสูงที่มีความยุติธรรมในราชสำนักจ๊กก๊ก ฮุยโฮขันที่ผู้มีอำนาจมีความรู้สึกคลุมเครือต่อขับเข้ง ขับเจ้งจึงสามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้งทางการเมืองจากการขึ้นสู่อำนาจของฮุยโฮ

ผลงานที่สำคัญที่่สุดในประวัติศาสตร์ของขับเจ้งคืองานเขียนเอกสารยอมจำนนของเล่าเสี้ยนต่อเตงงายขุนนพลของวุยก๊ก ซึ่งยังคงปรากฏอยู่ใน*สามก๊กจี่* ขับเจ้งยังคงภักดีต่อเล่าเสี้ยนอย่างสูง และเป็นหนึ่งในสองอดีตข้าราชการระดับสูงของจ๊กก๊กที่ละทิ้งครอบครัวและตามเล่าเสี้ยนไปยังนครหลวงลกเอี๋ยงในช่วงที่จงโฮยก่อกบฏในปี ค.ศ. 264 ขับเจ้งเป็นหนึ่งในห้าอดีตข้าราชการของจ๊กก๊กที่ได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์โหว (侯) โดยราชสำนักวุยก๊ก

ในลกเอี๋ยง เล่าเสี้ยนพึ่งพาคำแนะนำของขับเจ้งในเรื่องการวางตัวและความเหมาะสม ใน*ฮั่นจิ้นชุนชิว* (漢晉春秋) ของสี จั้วฉื่อ (習鑿齒) ระบุว่าสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่ววุยก๊กเคยถามเล่าเสี้ยนว่าคิดถึงจ๊กก๊กมากแค่ไหน คำตอบที่โด่งดังของเล่าเสี้ยนคือตอบว่าสนุกเกินกว่าจะคิดถึงจ๊กก๊ก ขับเจ้งไปหาเล่าเสี้ยนและแนะนำเล่าเสี้ยนว่าหากสุมาเจียวถามเรื่องนี้อีกครั้ง คำตอบที่เหมาะสมคือให้คร่ำครวญว่าตนถูกแยกจากสุสานของตระกูลไปไกลแค่ไหน

ในปี ค.ศ. 273 ขับเจ้งได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองของเมืองปาเส (巴西郡 *ปาซีจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเสวนและทางเหนือของนครฉงชิ่ง ทำให้ขับเจ้งได้กลับไปทางตะวันตกในวัยชรา ผลงานของขับเจ้งมีเพียงเอกสารยอมจำนนของเล่าเสี้ยนถึงเตงงาย และอีกบทความหนึ่งที่หลงเหลือ ทั้งสองงานเขียนปรากฏอยู่ใน*สามก๊กจี่*

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง
# อ้องค้าง

| อ้องค้าง (หวาง ค่าง) 王伉 |
| --- |
|  |
| เจ้าเมืองเองเฉียง (永昌太守 *หย่งชางไท่โฉฺ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 225 (225) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | เล่าเสี้ยน |
| หัวหน้ารัฐบาล | จูกัดเหลียง |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| อาชีพ | ขุนนาง |
|  |

**อ้องค้าง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หวาง ค่าง** (จีน: 王伉; พินอิน: *Wáng Kàng*) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

อ้องค้างเป็นชาวเมืองจ๊ก (蜀郡 สู่จฺวิ้น) รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ในเมืองเองเฉียง (永昌郡 *หย่งชางจฺวิ้น*; ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลยูนนานในปัจจุบัน) ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก

ในปี ค.ศ. 223 ยงคีก่อกบฏในภูมิภาคหนานจงต่อต้านจ๊กก๊ก ยงคีตกลงสวามิภักดิ์ต่อง่อก๊ก ซุนกวนผู้ปกครองง่อก๊กจึงตั้งให้ยงคีเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉฺ่ว*) ของเมืองเองเฉียง เมื่อยงคีเดินทางเพื่ออ้างสิทธิ์ควบคุมเมืองเองเฉียง อ้องค้างและเจ้าหน้าที่อีกคนของเมืองเองเฉียงชื่อลิคีปฏิเสธที่จะยอมรับความชอบธรรมของยงคี ทั้งคู่นำข้าราชการและราษฎรในท้องถิ่นต่อต้านยงคีและป้องกันไม่ให้ยงคีเข้าเมืองเองเฉียง

ในปี ค.ศ. 225 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง ยงคีถูกสังหารในที่รบ จูกัดเหลียงยกย่องอ้องค้างเป็นอย่างสูงที่ "ยังคงความภักดีแม้ถูกตัดขาดในที่ห่างไกลมากกว่าสิบปี" จึงมอบบรรดาศักดิ์ระดับถิงโหฺว (亭侯) และแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองเองเฉียง

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).