# โหลว เสฺวียน

| โหลว เสฺวียน |
| --- |
| 樓玄 |
|  |
| หัวหน้าหน่วยพิทักษ์ป้องกัน (鎮禁中候 *เจิ้นจิ้งจงโฮ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 270 (270) – ? |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| เสนาบดีพระคลัง (大司農 *ต้าซือหนง*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ?–? |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| เจ้าเมืองห้อยเข (會稽太守 *ไค่วจีไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ?–? |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| นายทหารม้ามหาดเล็กกลาง (散騎中常侍 *ซ่านฉีจงฉางชื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 264 หรือภายหลัง – ? |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| ขุนนางตรวจสอบกำกับการเกษตร (監農御史 *เจียนหนง-ยฺวี่ฉื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 258 หรือภายหลัง – ? |
| กษัตริย์ | ซุนฮิว |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ นครซู่โจว มณฑลอานฮุย |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ มณฑลกว่างโจว |
| บุตร | โหลว จฺวี้ (樓據) |
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | เฉิงเซียน (承先) |
|  |

**โหลว เสฺวียน** (จีน: 樓玄; พินอิน: *Lóu Xuán*; ราว ค.ศ. 264 – คริสต์ทศวรรษ 270) ชื่อรอง **เฉิงเซียน** (จีน: 承先; พินอิน: *Chéngxiān*) เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ

โหลว เสฺวียนเป็นชาวอำเภอฉี (蘄縣 *ฉีเซี่ยน*) เมืองไพก๊ก (沛郡 *เพ่ย์จฺวิ้น*) ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจว (宿州) มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน โหลว เสฺวียนรับราชการในตำแหน่งขุนนางตรวจสอบกำกับการเกษตร (監農御史 *เจียนหนง-ยฺวี่ฉื่อ*) ในรัชสมัยของซุนฮิวจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของรัฐง่อก๊ก

หลังซุนโฮทรงขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 264 พระองค์ทรงแต่งตั้งโหลว เสฺวียนเป็นนายทหารม้ามหาดเล็กกลาง (散騎中常侍 *ซ่านฉีจงฉางชื่อ*) รวมกับหวาง ฝาน (王蕃), กัว ชัว (郭逴) และบั้นเฮ็ก (萬彧 *ว่าน ยฺวี่*) ภายหลังโหลว เสฺวียนได้เลื่อนขึ้นมามีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองห้อยเข (會稽郡 *ไคว่จีจฺวิ้น*) ภายหลังได้เป็นเสนาบดีพระคลัง (大司農 *ต้าซือหนง*) และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ป้องกัน (鎮禁中候 *เจิ้นจิ้งจงโฮ่ว*) เมื่อ ค.ศ. 270 รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยภายในพระราชวัง

โหลว เสฺวียนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีความยุติธรรม พูดตรงไปตรงมา และวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมที่โหดร้ายของซุนโฮ ภายหลังจากมีบางคนที่กล่าวหาโหลว เสฺวียนและเหอ เช่า (賀邵) ในข้อหาที่วิจารณ์นโยบายของซุนโฮ ซุนโฮกริ้วจัดจึงปลดโหลว เสฺวียนจากตำแหน่งและเนรเทศไปอยู่มณฑลกว่างโจว (廣州; ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) อันห่างไกล หลังจากขุนนางหอกหยก (華覈 *หฺวา เหอ*) พูดแก้ต่างให้โหลว เสฺวียน ซุนโฮก็ทรงเปลี่ยนพระทัยและให้เนรเทศโหลว เสฺวียนและโหลว จฺวี้ (樓據) บุตรชายให้ไปอยู่เมืองเกาจี (交趾 *เจียวจื่อ*) ซึ่งอยู่ห่างไกลมากกว่าเดิม

ซุนโฮลอบมีพระราชโองการถึงจาง อี้ (張弈) นายทหารผู้ประจำการอยู่ในเมืองเกาจีให้สังหารโหลว เสฺวียน แต่จาง อี้ไม่อาจข่มใจตนให้สังหารโหลว เสฺวียนได้หลังเห็นวีรกรรมของโหลว เสฺวียนในการทำศึกปราบกลุ่มโจร หลังจาง อี้เสียชีวิต โหลว เสฺวียนรวบรวมข้าวของของจาง อี้และพบพระราชโองกางลับที่จาง อี้ได้รับจากซุนโฮ โหลว เสฺวียนจึงตระหนักรู้ว่าจาง อี้ขัดพระราชโองการของจักรพรรดิและปล่อยให้ตัวโหลว เสฺวียนมีชีวิต โหลว เสฺวียนจึงฆ่าตัวตาย

## ในนวนิยาย*สามก๊ก*

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*สามก๊ก* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 โหลว เสฺวียนรวมถึงบั้นเฮ็ก (萬彧 *ว่าน ยฺวี่*) และหลิว ผิง (留平) ถูกจักรพรรดิซุนโฮสั่งประหารชีวิตเพราะทั้งสามทูลทัดทานเรื่องการกระทำที่โหดร้ายของพระองค์

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 120.