# หลิว ฉ่ง

| หลิว ฉ่ง 劉寵 |
| --- |
| อ๋องแห่งเฉิน (陳王 *เฉินหวาง*) |
| ดำรงฐานันดรศักดิ์ | ? – ค.ศ. 197 |
| ก่อนหน้า | หลิว เฉิง (劉承) |
|  |
| ประสูติ | ไม่ทราบ |
| สวรรคต | ค.ศ. 197 |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| **ชื่อสกุล:** เล่า (劉 *หลิว*) **ชื่อตัว:** ฉ่ง (寵) |
| พระสมัญญานาม |
| อ๋องหมิ่น (愍王 *หมิ่นหวาง*) |

 |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์ฮั่น |
| พระราชบิดา | หลิว เฉิง (劉承) |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 劉寵 |
| จีนตัวย่อ | 刘宠 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Liú Chǒng |

 |
|  |
|  |

**หลิว ฉ่ง** (จีน: 劉寵; พินอิน: *Liú Chǒng*; เสียพระชนม์ ค.ศ. 197) เป็นอ๋องแห่งเฉิน (陳王 *เฉินหวาง*) ลำดับที่ 6 และลำดับสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก พระองค์ทรงมีความโดดเด่นในบรรดาราชนิกุลตรงที่พระองค์ทรงสามารถรักษาอาณาเขตของพระองค์ไว้ได้ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ในขณะที่บรรดาอ๋อง (王 *หวาง*) และเฮา (侯 *โหว*) องค์อื่น ๆ ต่างไม่มีบทบาทใด ๆ พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยมือสังหารของอ้วนสุด (袁術 *ยฺเหวียน ชู่*) ผู้ตั้งตนเป็นจักรพรรดิเมื่อ ค.ศ. 197 หลิว ฉ่งทรงได้รับพระสมัญญานามว่าอ๋องหมิ่นแห่งเฉิน (陳愍王 *เฉินหมิ่นหวาง*)

## พระประวัติ

ราชรัฐเฉิน (陳國 *เฉินกั๋ว*; อยู่บริเวณนครโจวโข่ว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) เป็นเขตศักดินาที่ประทานให้กับหลิว เซี่ยน (劉羨) โอรสองค์รองของพระเจ้าฮั่นเบ้งเต้ (漢明帝 *ฮั่นหมิงตี้*) หลิว ฉ่งผู้เป็นโอรสของหลิว เฉิง (劉承) อ๋องเซี่ยวแห่งเฉิน (陳孝王 *เฉินเซี่ยวหวาง*) เป็นพระปนัดดา (เหลน) ของหลิว เซี่ยน บันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าหลิว ฉ่งทรงเป็นคนกระตือรือร้นและทรงชำนาญการยิงเกาทัณฑ์ อีกทั้งยังทรงพระนิพนธ์ตำราเกี่ยวกับการยิงเกาทัณฑ์ชื่อ *หนู่เช่อปี้ฝ่า* (弩射袐法)

เมื่อ ค.ศ. 173 หลิว ฉ่งและเว่ย์ อิน (魏愔) อดีตปลัดรัฐของราชรัฐเฉิน ถูกชือ เชียน (師遷) ปลัดรัฐของราชรัฐเฉินคนใหม่กล่าวหาว่าทำพิธีกรรมเซ่นทรวงเทพเจ้าอย่างไม่เหมาะสมเพื่อขอโชคลาภเกินกว่าฐานันดรศักดิ์ของตน การกระทำนี้ถือเป็นความผิดฐานอกตัญญู (不道 *ปู้เต้า*) ซึ่งถือเป็นความผิดร้ายแรงที่สุดในกฎหมายของยุคราชวงศ์ฮั่น และมีโทษเทียบเท่ากับการก่อกบฏ ทั้งเว่ย์ อินและชือ เชียนที่เป็นผู้กล่าวหาถูกพามายังนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) โดยรถนักโทษเพื่อทำการไต่สวน ขันทีหวาง ฝู่ (王甫) เป็นประธานในการไต่สวนและพบว่าแม้พิธีกรรมที่จัดขึ้นเพื่อบูชาเทพหฺวาง-เหล่า (黄老) จะเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม แต่ก็ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะเอาผิดหลิว ฉ่งและเว่ย์ อินในข้อหาอกตัญญูได้ ชือ เชียนจึงกลับเป็นฝ่ายมีความผิดฐานใส่ความเท็จต่อเจ้านายและต้องโทษฐานอตัญญูเสียเอง และในท้ายที่สุดทั้งชือ เชียนและเว่ย์ อินก็ถูกประหารชีวิต เวลานั้นพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) เพิ่งจะทรงสั่งกวาดล้างครอบครัวของหลิว คุย (劉悝) อ๋องแห่งปุดไฮ (渤海王 *ปั๋วไห่หวาง*) ด้วยข้อหาที่คล้ายคลึงกัน พระเจ้าเลนเต้จึงโปรดให้ปิดคดีของหลิว ฉ่งเพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือดภายในบรรดาราชนิกุลไปมากกว่านี้

เมื่อกบฏโพกผ้าเหลืองก่อการเมื่อ ค.ศ. 184 ขุนนางหลายคนของหลิว ฉ่งถูกกบฏขับไล่จากเขตศักดินาของตน แต่หลิว ฉ่งทรงระดมกำลังพลทหารเกาทัณฑ์หลายพันนายและเสริมกำลังป้องกันราชรัฐของพระองค์เอง กิตติศัพท์เรื่องความน่าเกรงขามของพระองค์ทำให้บรรดาราษฎรเชื่อฟัง และทำให้ราชรัฐเฉินไม่ได้รับความเสียหายจากกบฏ

เมื่อ ค.ศ. 190 เมื่อมีการก่อตั้งกองทัพพันธมิตรเพื่อต่อต้านขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 *ต่ง จั๋ว*) ผู้เข้ากุมอำนาจในราชสำนัก หลิว ฉ่งทรงระดมพลเพื่อสนับสนุนกองทัพพันธมิตร และทรงแต่งตั้งพระองค์เองเป็นขุนพลผู้ช่วยเหลือราชวงศ์ฮั่น (輔漢將軍 *ฝู่ฮั่นเจียงจฺวิน*) พระองค์ทรงเคลื่อนพลขึ้นเหนือไปยังเมืองหยางเซี่ย (陽夏; ปัจจุบันคืออำเภอไท่คาง) เพื่อเข้าร่วมการปิดล้อมตั๋งโต๊ะ แต่กองทัพพันธมิตรกลับแตกแยกและบรรดาผู้นำเริ่มรบกันเอง หลิว ฉ่งจึงเสด็จกลับไปราชรัฐเฉิน ราชรัฐเฉินภายใต้การนำของหลิว ฉ่งและลั่ว จฺวิ้น (駱俊) ที่เป็นปลัดรัฐของพระองค์ได้กลายเป็นสุขาวดีแห่งสันติและความเจริญรุ่งเรืองในขณะที่แผ่นดินจีนกำลังตกอยู่ในช่วงสงครามกลางเมือง โดยราชรัฐเฉินได้รับผู้ลี้ภัยสงครามมากกว่าแสนคนจากอาณาบริเวณใกล้เคียง

ช่วงต้น ค.ศ. 197 อ้วนสุด (袁術 *ยฺเหวียน ชู่*) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิในฉิวฉุน (壽春 *โช่วชุน*) ซึ่งอยู่ทางใต้ของราชรัฐเฉินที่อีกฟากของแม่น้ำห้วย (淮河 *หฺวายเหอ*) การกระทำอุกอาจนี้ทำให้อ้วนสุดตกเป็นเป้าหมายโจมตีของขุนศึกคนอื่น ๆ หลังอ้วนสุดพ่ายแพ้ต่อทัพของลิโป้ (呂布 *ลฺหวี่ ปู้*) อ้วนสุดก็ไม่สามารถหาเสบียงมาเลี้ยงทหารจึงร้องขอเสบียงอาหารจากราชรัฐเฉิน แต่กลับถูกลั่ว จฺวิ้นปฏิเสธ อ้วนสุดจึงตอบโต้โดยการส่งมือสังหารมาทั้งสังหารลั่ว จฺวิ้นและปลงพระชนม์หลิว ฉ่ง เมื่อผู้นำทั้งสองสิ้นชีพ ราชรัฐเฉินก็ล่มสลาย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* de Crespigny, Rafe; Sima, Guang (2004). *To Establish Peace: being the Chronicle of the Later Han dynasty for the years 189 to 200 AD as recorded in Chapters 59 to 63 of the Zizhi tongjian of Sima Guang* (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). Vol. 1 (Internet ed.). Faculty of Asian Studies, Australian National University. hdl:1885/42049. ISBN 978-0-7315-2537-9.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
* de Crespigny, Rafe (2016). *Fire over Luoyang : a history of the later Han dynasty, 23-220 AD*. Brill. ISBN 978-90-04-32520-3.
* Leban, Carl (1971). *Ts'ao Ts'ao and the rise of Wei: the early years* (ภาษาอังกฤษ). New York: Columbia University.