# เฮาเหลก

| เฮาเหลก (หู เลี่ย) |
| --- |
| 胡烈 |
|  |
| ข้าหลวงมณฑลฉินโจว (秦州刺史 *ฉินโจวชื่อฉื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 269 (269) – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 270 (270) |
| กษัตริย์ | สุมาเอี๋ยน |
| ข้าหลวงมณฑลเกงจิ๋ว (荊州刺史 *จิงโจวชื่อฉื่อ*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 264 (264) – ค.ศ. 269 (269) |
| กษัตริย์ | โจฮวน สุมาเอี๋ยน |
| ผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 *ฮู่จฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 264 (264) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| เจ้าเมืองลำอั๋น (南安太守 *หนานอานไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 264 (264) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| เจ้าเมืองซงหยง (襄陽太守 *เซียงหยางไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจฮวน |
| เจ้าเมืองไทสัน (泰山太守 *ไท่ชานไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 267 (267) – ค.ศ. ? (?) |
| กษัตริย์ | โจมอ |
| ก่อนหน้า | ฉาง ฉือ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ค.ศ. 220 อำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่ |
| เสียชีวิต | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 270 |
| บุตร | เฮาเกียน (胡淵 *หู เยฺวียน*) |
| บุพการี | * อ้าวจุ๋น (胡遵 *หู จุน*) (บิดา)
 |
| ญาติ | * หู กว่าง (胡廣) (พี่ชาย)
* เฮาหุน (胡奮 *หู เฟิ่น*) (พี่ชาย)
* หู ฉี่ (胡岐) (น้องชาย)
* *พี่ชายหรือน้องชายอีก 2 คน*
 |
| อาชีพ | ขุนพล, ขุนนาง |
| ชื่อรอง | เสฺวียนอู่ (玄武) อู่เสวียน (武玄) |
|  |

**เฮาเหลก** (ค.ศ. 220 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 270) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หู เลี่ย** (จีน: 胡烈; พินอิน: *Hú Liè*) ชื่อรอง **เสฺวียนอู่** (จีน: 玄武; พินอิน: *Xuánwǔ*) หรือ **อู่เสฺวียน** (จีน: 武玄; พินอิน: *Wǔxuán*) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนพลและขุนนางของราชวงศ์จิ้นตะวันตก

## ภูมิหลัง

เฮาเหลกเป็นชาวอำเภอหลินจิง (臨涇縣 *หลินจิงเซี่ยน*) เมืองฮันเต๋ง (安定郡 *อานติ้งจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่ เฮาเหลกเป็นบุตรชายของอ้าวจุ๋น (胡遵 *หู จุน*; เสียชีวิต 12 สิงหาคม ค.ศ. 256) ผู้เป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 *เชอฉีเจียงจฺวิน*) เฮาเหลกเป็นน้องชายของเฮาหุน (胡奮 *หู เฟิ่น*; เสียชีวิต มีนาคมหรือเมษายน ค.ศ. 288) ทั้งอ้าวจุ๋นและเฮาหุนก็เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊ก เฮาเหลกเป็นบิดาของเฮาเกียน (胡淵 *หู เยฺวียน*)

## การรับราชการกับวุยก๊ก

ในปี ค.ศ. 257 ในช่วงกบฏจูกัดเอี๋ยน เฮาเหลกได้รับแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองไทสัน (泰山郡 *ไท่ชานจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครไท่อาน มณฑลชานตงในปัจจุบัน) และเข้าร่วมในการปราบปรามกบฏ เฮาเหลกนำทหาร 5,000 นายลอบเข้าโจมตีกองลำเลียงของจูอี้ขุนพลของรัฐง่อก๊กที่ยกมาสนับสนุนจูกัดเอี๋ยน และเผาเสบียงอาหารจนสิ้น จูอี้ที่ล่าถอยถูกซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กสั่งประหารชีวิตในภายหลัง

ในช่วงระหว่างวันที่ 17 เมษายนและ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 261 เติ้ง โหยว (鄧由) และหลี่ กวาง (李光) นายทหารของง่อก๊กนำทหารมาแสร้งยอมจำนนต่อวุยก๊ก เฮาเหลกซึ่งเวลานั้นดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองของเมืองซงหยง (襄陽 *เซียงหยาง*) รายงานอองกี๋ผู้เป็นขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 *เจิงหนานเจียงจฺวิน*) เรื่องการสวามิภักดิ์ของทั้งคู่ แต่อองกี๋มองออกว่าการสวามิภักดิ์นี้เป็นอุบาย

ในปี ค.ศ. 263 เฮาเหลกที่เวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองของเมืองลำอั๋น (南安郡 *หนานอานจฺวิ้น*; อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) และผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 *ฮู่จฺวิน*) ได้ติดตามจงโฮยขุนพลวุยก๊กในยกเข้าโจมตีรัฐจ๊กก๊ก จงโฮยให้เฮาเหลกคุมทัพหน้ายกเข้าโจมตีด่านเองเปงก๋วน (陽平關 *หยางผิงกวาน*) หรือหยางอานกวาน (陽安關; อยู่ในอำเภอหนิงเฉียง มณฑลฉ่านซีในปัจจุบัน) เจียวสีนายทหารใต้บังคับบัญชาของปอเฉียมขุนพลจ๊กก๊กผู้รักษาด่านเองเปงก๋วนตัดสินใจนำกำลังพลออกจากด่านเองเปงก๋วนไปยังอิมเป๋ง (陰平 *อินผิง*) เพื่อยอมจำนนต่อเฮาเหลก เฮาเหลกจึงใช้โอกาสนี้ที่การป้องกันของด่านเองเปงก๋วนอ่อนแอลงจากการแปรพักตร์ของเจียวสี ยกพบเจ้าโจมตีด่านและยึดได้สำเร็จ ปอเฉียมถูกสังหารที่รบ

ภายหลังจากเตงงายขุนพลวุยก๊กพิชิตจ๊กก๊กได้สำเร็จ เฮาเหลกร่วมกับจงโฮย, สุเมา (師纂 *ซือ จฺว่าน*) และคนอื่น ๆ กล่าวโทษเตงงายในข้อหาที่ไม่เคารพอำนาจของราชสำนักวุยก๊ก และอ้างว่าเตงงายมีท่าทีจะเริ่มก่อกบฏ ทำให้ราชสำนักวุยก๊กออกพระราชโองการสั่งให้จับกุมเตงงายและคุมตัวกลับมาลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของวุยก๊ก

ในปี ค.ศ. 264 จงโฮยเริ่มก่อกบฏต่อวุยก๊กที่เซงโต๋ (成都 *เฉิงตู*) อดีตนครหลวงของจ๊กก๊ก เฮาเหลกและคนอื่น ๆ เข้าร่วมกับอุยก๋วนในการก่อการกำเริบต่อต้านจงโฮยและปราบจงโฮยได้สำเร็จ จากความดีความชอบนี้เฮาเหลกจึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลเกงจิ๋ว ต่อมาเฮาเหลกได้รับคำสั่งให้นำพลไปช่วยเหลือหลัว เซี่ยน (羅憲) ที่กำลังรักษาอำเภอเองอั๋น (永安 *หย่งอาน*; ปัจจุบันคืออำเภอเฟิ่งเจี๋ย นครฉงชิ่ง)

## การรับราชการกับราชวงศ์จิ้น

ในปี ค.ศ. 268 ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยนจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้น เฮาเหลกทำศึกตีทัพง่อก๊กที่นำโดยขุนพลชือ จี (施績) และบั้นเฮ็ก (萬彧 *ว่าน ยฺวี่*) แตกพ่ายที่เมืองซงหยง

ในปี ค.ศ. 269 เฮาเหลกได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงมณฑลของมณฑลฉินโจว (秦州) ประจำการอยู่ที่เกาผิงชฺวาน (高平川; ปัจจุบันคือแม่น้ำชิงฉุ่ย นครกู้-ยฺเหวียน เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย) เพื่อเฝ้าระวังชนเผ่าเซียนเปย์ (鮮卑) หลายหมื่นคนที่ก่อนหน้านี้ถูกเตงงายเกลี้ยกล่อมให้ยอมสวามิภักดิ์และอาศัยกระจัดกระจายในมณฑลยงจิ๋วและเลียงจิ๋ว (อยู่ช่วงตอนกลางทางตะวันตกของมณฑลกานซู่ไปจนถึงทางตะวันตกของเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน)

## เสียชีวิต

ในช่วงเวลานั้นมณฑลเลียงจิ๋วเกิดภัยแล้งรุนแรง ชนเผ่าเซียนเปย์ได้ก่อกบฏขึ้น ในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 270 เฮาเหลกถูกสังหารโดยผู้นำชนเผ่าเซียนเปย์ชื่อทูฟ่า ชู่จีเหนิง (禿髮樹機能) ที่เนินว่านหู (萬斛堆 *ว่านหูตุย*; ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างอำเภอจิ้ง-ยฺเหวี่ยน มณฑลกานซู่และนครจงเว่ย์ เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยในปัจจุบัน)

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ฉาง ฉฺวี (คริสต์ศตวรรษที่ 4). *หฺวาหยางกั๋วจื้อ*.
* เฉิ่น เยฺว (493 ). *ซ่งชู*.
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายสามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาน เสฺวียนหลิง (648). *จิ้นชู*.
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.