# กำฮูหยิน

| กำฮูหยิน 甘夫人 |
| --- |
| ภาพวาดกำฮูหยินในสมัยราชวงศ์ชิง |
| ประสูติ | ไม่ทราบ อำเภอเพ่ย์ มณฑลเจียงซู |
| สวรรคต | ป. ค.ศ. 210 อำเภอกงอาน มณฑลหูเป่ย์ |
| ฝังพระศพ | จิงโจว มณฑลหูเป่ย์ |
| คู่อภิเษก | เล่าปี่ |
| พระราชบุตร | เล่าเสี้ยน |
|

| พระสมัญญานาม |
| --- |
| หวงซือฮูหยิน (皇思夫人) เจาเหลียฮองเฮา (昭烈皇后) |

 |

**กำฮูหยิน** (เสียชีวิต ป. ปี ค.ศ. 210) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า **กานฟูเหริน** (จีน: 甘夫人; พินอิน: *Gān Fūrén*; เวด-ไจลส์: *Kan Fu-jen*) เป็นภรรยานอกสมรสของเล่าปี่ จักรพรรดิและผู้สถาปนาจ๊กก๊กในยุคสามก๊กและพระราชมารดาของจักรพรรดิเล่าเสี้ยน นางได้รับพระราชสมัญญานามภายหลังมรกรรมว่า **หวงซือฮูหยิน** ซึ่งหมายความว่า "ฮูหยินที่พระจักรพรรดิทรงรำลึกถึง" โดยเล่าปี่  จากนั้นภายหลังจากที่พระองค์ทรงสวรรคต นางได้รับพระราชสมัญญานามว่า **เจาเหลียฮองเฮา** โดยพระราชโอรสของพระนางเพื่อให้ตรงกับพระราชสมัญญาหลังมรณกรรมของพระราชบิดา ใน*คุ่ยโจวฝู่จื้อ* (夔州府志) ที่รวบรวมใน ค.ศ. 1513 ชื่อของนางคือ **กาน เหมย์** (甘梅) แม้ว่าผู้รวบรวมจะถือว่าชื่อนั้นเป็นชื่อสมมติก็ตาม

## ชีวประวัติ

กำฮูหยินเกิดในตระกูลสามัญชนในเมืองไพก๊ก (沛 *เพ่ย์* ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) แม้ว่าหมอดูจะทำนายอนาคตสดใสที่รอนางอยู่ เมื่อกำฮูหยินได้เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ รูปร่างหน้าตาของนางก็ดูโดดเด่น และเมื่อถึงเวลาที่นางมีอายุสิบแปดปี นางก็เติบโตเป็นสาวงามที่งดงามและชวนน่าหลงใหล เธอมีร่างกายที่ผิวพรรณงามและนุ่มลื่น เมื่อเล่าปี่ได้มาเยือนที่ซูโจว เขาได้พำนักที่เมืองเสียวพ่าย (小沛 *เสี่ยวเพ่ย์* ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) เล่าปี่ได้พบกับกำฮูหยินและรับนางเป็นภรรยานอกสมรส เมื่อใดก็ตามที่เล่าปี่เรียกนางเข้ามาภายในม่านผ้าไหม นางจะมองไปที่ใครก็ตามที่จ้องมองเธอจะนอกหน้าต่างราวกับนางเปรียบเสมือยหิมะที่โปรยปรายอยู่ใต้ดวงจันทร์

เล่าปี่มีรูปปั้นหยกสูงประมาณสามฟุตที่เก็บเอาไว้ในตำหนักของกำฮูหยิน เขามีชื่อเสียงโด่งดังว่าใช้เวลาทั้งวันไปกับการวางแผนกลยุทธ์ทางทหาร กลับไปที่ตำหนักในเวลาตอนกลางคืน ว่ากันว่าร่างกายของกำฮูหยินนั้นขาวผ่องและมันเงารววกับรูปปั้นหยก และเป็นการยากที่จะแยกแยะความแตกต่างออกจากกัน เมื่อตระหนักว่าอนุภรรยาคนอื่น ๆ ของเล่าปี่ต่างอิจฉานางและรูปปั้นหยกอย่างมาก กำฮูหยินจึงเตือนสติเล่าปี่อย่างสุขุมที่ทะนุถนอมสิ่งเล็กสิ่งน้อยที่มีเสน่ห์ โดยบอกเขาว่า ความหลงใหลย่อมก่อให้เกิดข้อกังขา เขาได้ฟังคำเตือนของนางและกำจัดรูปปั้นหยกนั้นทิ้งไป

เนื่องจากเล่าปี่สูญเสียภรรยาไปหลายคนในช่วงเวลานี้ กำฮูหยินจึงมีหน้าที่ดูแลการงานในครอบครัว หลายครั้ง นางถูกศัตรูของเล่าปี่จับตัวไปแต่นางหนีรอดออกมาได้จากประสบการณ์โดบไม่เป็นอันตราย และนางประสบความสำเร็จในการทำให้ครอบครัวของเขาอยู่ด้วยกันผ่านพ้นวิกฤตดังกล่าว เนื่องจากบทบาทนำของเธอในครัวเรือน การตีความผิดที่พบบ่อยคือนางเป็นภรรยาคนแรกของเล่าปี่ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะชื่นชอบและเชื่อใจนาง แต่เล่าปี่ไม่เคยสมรสกับนางในฐานะภรรยาอย่างเป็นทางการ อาจจะเป็นเพราะว่าเขาต้องการภรรยาที่เป็นทางการซึ่งจะทำให้เขาได้เปรียบทางการเมือง ภรรยาที่รู้จักกันสามคนของเล่าปี่ล้วนมาจากกลุ่มที่มีอำนาจในภูมิภาคที่เขาอยู่: บิฮูหยินในซูโจว ซุนฮูหยินในง่อก๊ก และจักรพรรดินีมู่ในอี้โจว

นางติดตามเล่าปี่ไปที่มณฑลเกงจิ๋ว(จิงโจว)ในเวลาต่อมา ที่ซึ่งนางได้ให้กำเนิดเล่าเสี้ยน ในช่วงศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เล่าปี่ถูกบีบบังคับให้ละทิ้งนางและเล่าเสี้ยน แต่นางและบุตรชายได้รับการช่วยเหลือจากจูล่งทำให้รอดชีวิตมาได้ ภายหลังกำฮูหยินถึงแก่กรรม ศพของนางได้ถูกฝังไว้ที่เมืองลำกุ๋น (南郡 *หนานจวิ้น* ปัจจุบันอยู่ในเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) การตายของนางอาจเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เล่าปี่และซุนฮูหยินได้แต่งงานกัน เนื่องจากเล่าปี่ไม่มีใครดูแลบ้านเรือนหรือบุตรชายของเขาอีกต่อไป

## พระราชสมัญญาหลังมรณกรรม

ใน ค.ศ. 221 ภายหลังเล่าปี่สถาปนาจ๊กก๊กและกลายเป็นจักรพรรดิองค์แรก พระองค์ได้มอบพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมแก่กำฮูหยินว่า **หวงซือฮูหยิน** ซึ่งหมายความว่า "ฮูหยินที่พระจักรพรรดิทรงรำลึกถึง" ศพของกำฮูหยินถูกขุดขึ้นจากเมืองลำกุ๋นเพื่อฝังใหม่ในดินแดนจ๊กก๊ก (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) แต่เล่าปี่สวรรคตก่อนที่จะสร้างเสร็จสมบูรณ์

ต่อมา ภายหลังจากเล่าเสี้ยนได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากเล่าปี่ ผู้เป็นพระราชบิดาในฐานะจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก จูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กได้เขียนอนุสรณ์รำลึกถึงเล่าเสี้ยน โดยแนะนำให้กำฮูหยินได้รับพระเกียรติและฝังพร้อมกับเล่าปี่ เล่าเสี้ยนได้จำยอมและมอบพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมแก่พระราชมารดาในฐานะ "เจาเหลียฮองเฮา" เพื่อให้ตรงกับกับพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมของพระราชบิดาว่า "เจาเลี่ยหฺวางตี้"

## ในวรรณกรรม*สามก๊ก*

กำฮูหยินปรากฏตัวครั้งแรกในบทที่ 15 ของวรรณกรรมสามก๊กร่วมกับบิฮูหยิน ภรรยาอีกคนของเล่าปี่ ทั้งสองคนได้รับการปฏิบัติเป็นอย่างดีจากลิโป้ซึ่งพยายามรักษาความเป็นพันธมิตรกับสามี พวกเขายังถูกใช้เป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้แน่ใจได้แล้วว่า กวนอูจะภักดีต่อโจโฉ กำฮูหยินได้เร่งเร้าน้องชายสามีของนางหนีไปเมื่อได้ยินข่าวว่าเล่าปี่อยู่ที่ไหน เธอยังให้คำแนะนำมากมายแก่เขาในระหว่างการเดินทาง แม้แต่กระทั่งได้ช่วยเกลี้ยกล่อมเตียวหุยที่กำลังเข้าใจผิดว่า ความผูกผันระหว่างพี่รอง(กวนอู)กับโจโฉคือการทรยศหักหลัง

ภายหลังจากที่ได้พบกับสามีอีกครั้ง กำฮูหยินก็ได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เล่าเสี้ยน ในคืนวันที่ประสูติได้มีนกกระเรียนขาวตัวหนึ่งร่อนลงบนยาเมน(ที่อยู่อาศัยของขุนนางจีน) ร้องเพลงประมาณ 40 โน้ต (จำนวนปีที่พระราชโอรสของพระองค์จะขึ้นครองราชย์) และบินไปยังตะวันตก (สถานที่ที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์) ระหว่างการคลอดก็ได้มีกลิ่นหอมที่ไม่เป็นที่รู้จักอบอวลไปทั่วห้อง  ครั้งหนึ่งกำฮูหยินได้ฝันว่า นางได้กลืนดวงดาวจระเข้และตั้งครรภ์ ด้วยเหตุนี้พระโอรสจึงมีพระนามว่า "อาเต๊า" เธอเป็นหนึ่งในคนที่จูล่งช่วยชีวิต เมื่อเกิดศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว การตายของนางในบทที่ 54 เป็นแรงบันดาลใจให้จิวยี่วางกับดักล่อเล่าปี่ให้มาที่ง่อก๊กโดยจัดการแต่งงานระหว่างเขาและซุนฮูหยิน

## ดูเพิ่ม

* พงศาวลีจ๊กก๊ก
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *สามก๊กจี่* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.