# เตียวซุ่น

| เตียวซุ่น (จาง ฉุน) 張純 |
| --- |
| อ๋องแห่งฮันเต๋ง (安定王 *อานติ้งหวาง*) |
| ครองราชย์ | ค.ศ. 187 – 189 |
|  |
|  |
|  |
| ขุนพลคลุมฟ้า (彌天將軍 *หมีเทียนเจียงจฺวิน*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. 187 (187) – ค.ศ. 189 (189) |
| กษัตริย์ | เตียวกี |
| เจ้าเมืองจงชาน (中山太守 *จงชานไท่โฉ่ว*) |
| **ดำรงตำแหน่ง** ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 187 (187) |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเลนเต้ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | ไม่ทราบ มณฑลเหอเป่ย์ |
| เสียชีวิต | ป. เมษายน ค.ศ. 189 |
| อาชีพ | ขุนนาง, ขุนพล, กบฏ |
| ชื่อรอง | จื่อชู? (子淑) |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 張純 |
| จีนตัวย่อ | 张纯 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zhāng Chún |

 |
| จื่อชู (อาจเป็นชื่อรอง) |
| จีน | 子淑 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zǐshū |

 |
|  |
|  |
|  |
|  |

**เตียวซุ่น** (เสียชีวิต ป. เมษายน ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จาง ฉุน** (จีน: 張純; พินอิน: *Zhāng Chún*) ชื่อรองไม่ทราบแน่ชัด แต่อาจเป็น **จื่อชู** (จีน: 子淑; พินอิน: *Zǐshū*) เป็นผู้นำกบฏในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ของจีน แต่งตั้งตนเองเป็นขุนพลคลุมฟ้า (彌天將軍 *หมีเทียนเจียงจฺวิน*) และอ๋องแห่งฮันเต๋ง (安定王 *อานติ้งหวาง*) มีพื้นเพมาจากตระกูลเตียว (張 *จาง*) ในฐานะตระกูลทรงอิทธิพลในเมืองยีหยง (漁陽郡 *ยฺหวีหยางจฺวิ้น*)

## ประวัติ

เตียวซุ่นเป็นชาวเมืองยีหยง (漁陽郡 *ยฺหวีหยางจฺวิ้น*) ในมณฑลอิวจิ๋ว (幽州 *โยวโจว*) ซึ่งปัจจุบันมีพื้นที่อยู่ในมณฑลเหอเป่ย์ (河北 *เหอเป่ย์*) ครอบคลุมไปถึงกรุงปักกิ่ง (北京 *เป่ย์จิง*) และนครเทียนจิน (天津) เดิมเตียวซุ่นรับราชการในตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองจงชาน (中山郡 *จงชานจฺวิ้น*)

เมื่อ ค.ศ. 187 ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เตียวอุ๋น (張溫 *จาง เวิน*) ขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 *เชอฉีเจียงจฺวิน*) ระดมกำลังทหารม้าชนเผ่าออหวน (烏桓 *อูหฺวาน*) จำนวน 3,000 นายเตรียมจะยกไปปราบปรามกบฏที่นำโดยเปียน จาง (邊章), ม้าเท้ง (馬騰 *หม่า เถิง*) และหันซุย (韓遂 *หาน ซุ่ย*) ในมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州 *เหลียงโจว*) เตียวซุ่นเสนอตนเป็นขุนพลนำทัพ แต่เตียวอุ๋นปฏิเสธเตียวซุ่นและแต่งตั้งกองซุนจ้าน (公孫瓚 *กงซุน จ้าน*) เป็นขุนพลนำทัพแทน เตียวซุ่นจึงรู้สึกไม่พอใจ ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ทหารม้าชนเผ่าออหวน 3,000 นายหนีกลับไปยังถิ่นเดิมเนื่องจากปัญหาเรื่องเสบียง เตียวซุ่นจึงถือโอกาสนี้กล่าวกับเตียวกี (張舉 *จาง จฺวี่*) เจ้าเมืองของเมืองไทสัน (泰山郡 *ไท่ชานจฺวิ้น*) ที่เป็นชาวเมืองยีหยงด้วยกันว่า "บัดนี้ชนเผ่าออหวนเอาใจออกหากแล้ว ล้วนหวังจะก่อความความวุ่นวาย ด้านกบฏที่เลียงจิ๋วก็ผงาดขึ้น ราชสำนักไม่อาจปราบปรามได้ อีกทั้งมีภรรยาของชาวลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) คนหนึ่งคลอดบุตรมีสองหัว เหล่านี้เป็นสัญญาณว่าชะตาราชวงศ์ฮั่นเสื่อมถอยจวนจะสิ้นสูญแล้ว ใต้ฟ้าจะมีเจ้าผู้ปกครองสองคน หากท่านร่วมมือกับข้านำชนเผ่าออหวนลุกขึ้นสู้ ก็อาจทำการใหญ่ได้เป็นแน่" แล้วเตียวซุ่นจึงร่วมมือกับเตียวกีรวมถึงชิวลี่จฺวี (丘力居) ผู้นำชนชนเผ่าออหวนและคนอื่น ๆ ในการก่อกบฏ เตียวกีและเตียวซุ่นนำพลบุกอำเภอจี้ (薊縣 *จี้เซี่ยน*) สังหารกงฉี โฉว (公綦稠) นายกองพันชนเผ่าออหวน (烏桓校尉 *อูหฺวานเซี่ยวเว่ย์*), หลิว เจิ้ง (劉政) เจ้าเมืองของเมืองปักเป๋งขวา (右北平郡 *โย่วเป่ย์ผิงจฺวิ้น*), หยาง จง (陽終) เจ้าเมืองของเมืองเลียวตั๋ง (遼東郡 *เหลียวตงจฺวิ้น*) และคนอื่น ๆ เตียวกีและเตียวซุ่นรวบรวมกำลังพลได้มากกว่า 100,000 คน ตั้งมั่นอยู่ที่อำเภอเฝย์หรู (肥如縣 *เฝย์หรูเซี่ยน*) และออกปล้นชิงในมณฑลอิวจิ๋วและกิจิ๋ว (冀州 *จี้โจว*) เตียวกีสถาปนาตนเป็นโอรสสวรรค์ (天子 *เทียนจื่อ*) หรือจักรพรรดิ ส่วนเตียวซุ่นตั้งตนเป็นขุนพลคลุมฟ้า (彌天將軍 *หมีเทียนเจียงจฺวิน*) และอ๋องแห่งอันเต๋ง (安定王 *อานติ้งหวาง*) เตียวซุ่นส่งประกาศไปยังมณฑลและเมืองต่าง ๆ อ้างว่าเตียวกีจะเป็นผู้สืบทอดอำนาจจากราชวงศ์ฮั่น ประกาศเรียกร้องให้พระเจ้าเลนเต้สละราชบัลลังก์และสั่งให้เหล่าขุนนางผู้ใหญ่เตรียมการต้อนรับจักรพรรดิองค์ใหม่

เมื่อ ค.ศ. 188 ราชสำนักมีคำสั่งให้เมิ่ง อี้ (孟益) ขุนพลราชองครักษ์หรือตงลงเจียง (中郎將 *จงหลางเจี้ยง*) พร้อมด้วยกองซุนจ้านผู้เป็นนายกองร้อยทหารม้า (騎都尉 *ฉีตูเว่ย์*) ให้นำพลไปปราบปรามเตียวซุ่นและคนอื่น ๆ กองซุนจ้านรบกับเตียวซุ่นที่ฉือเหมิน (石門) ในตอนแรกกองซุนจ้านได้ชัยชนะครั้งใหญ่ แต่เนื่องจากกองซุนจ้านนำพลรุกคืบเข้าไปลึกเกินไปจนกำลังหนุนไม่อาจตามมาสมทบได้ กองซุนจ้านจึงถูกชิวลี่จฺวีและคนอื่น ๆ ล้อมไว้ที่อำเภอกว๋านจื่อเฉิง (管子城) เมืองเลียวไส (遼西郡 *เหลียวซีจฺวิ้น*) เป็นเวลาสองร้อยกว่าวันจนกระทั่งเสบียงหมดลง กองซุนจ้านต้องนำทหารตีฝ่าวงล้อมแล้วแยกย้ายกันหนีไป

เมื่อ ค.ศ. 189 เล่าหงี (劉虞 *หลิว ยฺหวี*) เจ้ามณฑล (牧 *มู่*) ของมณฑลอิวจิ๋วตั้งรางวัลนำจับเตียวซุ่นและคนอื่น ๆ ชิวลี่จฺวีรู้ชื่อเสียงของเล่าหงีจึงยอมจำนน ส่วนเตียวกีและเตียวซุ่นหลบหนีไปยังชายแดน ภายหลังในช่วงระหว่างวันที่ 4 เมษายนถึง 2 พฤษภาคม ค.ศ. 189 เตียวซุ่นถูกสังหารโดยหวาง เจิ้ง (王政) ที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเอง ศีรษะของเตียวซุ่นถูกส่งไปให้เล่าหงี

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*. เล่มที่ 58 และ 59.
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *โฮ่วฮั่นชู*. เล่มที่ 8 บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้, เล่มที่ 73 บทชีวประวัติเล่าหงี และ กองซุนจ้าน.
* ยฺเหวียน หง (คริสต์ศตวรรษที่ 4). *โฮ่วฮั่นจี้*. เล่มที่ 25.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*). ตอนที่ 2.