# วุยก๊ก

| วุยก๊ก (*เว่ย์*)魏 |
| --- |
| ค.ศ. 220–266 |
| จีนในปี ค.ศ. 262 อาณาเขตของวุยก๊กคือสีเหลือง |
| เมืองหลวง | * ฮูโต๋ (*สฺวี่ชาง*; ค.ศ. 220–226)
* ลกเอี๋ยง (*ลั่วหยาง*; ค.ศ. 226–266)
 |
| ภาษาทั่วไป | ภาษาจีนฮั่นตะวันออก |
| ศาสนา  | ลัทธิเต๋า, ลัทธิขงจื๊อ, ศาสนาชาวบ้านจีน |
| การปกครอง | ราชาธิปไตย |
| จักรพรรดิ |   |
|  |
| • ธันวาคม ค.ศ. 220 – มิถุนายน ค.ศ. 226  | โจผี |
| • มิถุนายน ค.ศ. 226 – มกราคม ค.ศ. 239  | โจยอย |
| • มกราคม ค.ศ. 239 – ตุลาคม ค.ศ. 254  | โจฮอง |
| • ตุลาคม ค.ศ. 254 – มิถุนายน ค.ศ. 260  | โจมอ |
| • มิถุนายน ค.ศ. – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266  | โจฮวน |
|  |
| ยุคประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |
|  |
| • การสละราชบัลลังก์ของพระเจ้าเหี้ยนเต้  | 11 ธันวาคม ค.ศ. 220 |
| • ง่อก๊กประกาศตนเป็นอิสระจากวุยก๊ก  | ค.ศ. 222 |
| • วุยก๊กพิชิตจ๊กก๊ก  | ค.ศ. 263 |
| • การสละราชบัลลังก์ของโจฮวน  | 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 |
|  |
| ประชากร |
|  |
| • 260  | 4,432,881 (เป็นที่ถกเถียง) |
|  |
| สกุลเงิน | เหรียญเงินจีน (อู่จู) |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **ก่อนหน้า** | **ถัดไป** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ราชวงศ์จิ้นตะวันตก |  |

 |

 |
| ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ | * ประเทศจีน
* ประเทศเกาหลีเหนือ
* ประเทศเวียดนาม
 |

| วุยก๊ก |
| --- |
|  |
| จีนตัวเต็ม | 曹魏 |
| จีนตัวย่อ | 曹魏 |
|  |
| พินอิน | Cáo Wèi |
|  |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Cáo Wèi |
| ปอพอมอฟอ | ㄘㄠˊ   ㄨㄟˋ |
| Gwoyeu Romatzyh | Tsaur Wey |
| เวด-ไจลส์ | Tsʻao2 Wei4 |
| ทงย่งพินอิน | Cáo Wèi |
| การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล | Tsáu Wèi |
| IPA | [tsʰǎu wêi] |
| กวางตุ้งมาตรฐาน |
| การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล | Chòuh Ngaih |
| ยฺหวิดเพ็ง | Cou4 Ngai6 |
| IPA | [tsʰȍu ŋɐ̀i] |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | Chô Gūi |
| Tâi-lô | Tsô Guī |

 |
|  |

**วุยก๊ก** (ค.ศ. 220–266) ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **เว่ย์** (จีน: 魏) เป็นหนึ่งในรัฐราชวงศ์ที่สำคัญของจีนในยุคสามก๊ก วุยก๊กก่อตั้งในปี ค.ศ. 220 โดยโจผี ก่อตั้งขึ้นจากรากฐานที่โจโฉบิดาของโจผีวางไว้ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น นครหลวงของวุยก๊กเริ่มต้นคือฮูโต๋หรือสฺวี่ชาง (許昌) ภายหลังย้ายไปลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*)

ชื่อ "วุย" หรือ "เว่ย์" เดิมมีความเกี่ยวข้องกับโจโฉเมื่อโจโฉได้รับการตั้งให้เป็นวุยก๋ง (魏公 *เว่ย์กง*) โดยราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในปี ค.ศ. 213 และกลายเป็นชื่อรัฐเมื่อโจผีสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 220 นักประวัติศาสตร์มักเติมหน่วยคำอุปสรรคว่า "เฉา" (曹; หมายถึงชื่อสกุล "เฉา" หรือ "โจ") นำหน้าคำว่า "เว่ย์" เพื่อแยกความแตกต่างจากรัฐจีนอื่น ๆ ที่เรียกด้วยชื่อว่า "เว่ย์"

อำนาจปกครองของตระกูลโจอ่อนแอลงอย่างมาก ภายหลังจากโจซอง ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของโจฮองจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของวุยก๊ก ถูกปลดและประหารชีวิต สุมาอี้ที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกคนค่อย ๆ รวบรวมอำนาจรัฐให้กับตนเองและเหล่าญาติตั้งแต่ปี ค.ศ. 249 เป็นต้นมา โดยจักรพรรดิส่วนใหญ่ในช่วงปลายของวุยก๊กกลายเป็นผู้ปกครองหุ่นเชิดของตระกูลสุมา ในปี ค.ศ. 266 สุมาเอี๋ยนหลานชายของสุมาอี้บังคับจักรพรรดิโจฮวนให้สละราชบัลลังก์ สุมาเอี๋ยนสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิจิ้นอู่ตี้แห่งราชวงศ์จิ้นที่ก่อตั้งขึ้นใหม่

## ประวัติ

### จุดเริ่มต้นและการสถาปนา

ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ภาคเหนือของจีนอยู่ใต้การปกครองของโจโฉ อัครมหาเสนาบดีในพระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮั่น ในปี ค.ศ. 213 พระเจ้าเหี้ยนเต้สถาปนาโจโฉขึ้นเป็น "วุยก๋ง" (魏公 *เว่ย์กง*) และพระราชทานเมืองให้ปกครองสิบเมือง พื้นที่นี้ถูกเรียกว่า "วุย" (เว่ย์) ขณะนั้นภาคใต้ของจีนถูกแบ่งเป็นสองพื้นที่ที่ปกครองโดยอีกสองขุนศึกคือเล่าปี่และซุนกวน ในปี ค.ศ. 216 พระเจ้าเหี้ยนเต้เลื่อนโจโฉขึ้นเป็น "วุยอ๋อง" (魏王 *เว่ย์หวาง*) และมอบอาณาเขตให้ปกครองมากขึ้น

โจโฉถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 220 โจผีขึ้นสืบทอดตำแหน่งวุยอ๋อง หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน โจผีบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้สละราชสมบัติ โจผีขึ้นครองราชย์แทนและสถาปนาวุยก๊ก (รัฐวุย) ขึ้น เล่าปี่ตอบโต้การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของโจผีทันทีโดยการสถาปนาตนเป็น "จักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก" ในปีถัดมา ซุนกวนดำรงตำแหน่งอ๋องภายใต้วุยก๊ก แต่ก็ได้ประกาศตนเป็นอิสระในปี ค.ศ. 222 และสถาปนาตนเป็น "จักรพรรดิแห่งง่อก๊ก" ในปี ค.ศ. 229

เพื่อแยกความแตกต่างของรัฐจากรัฐอื่น ๆ ในประวัติศาสร์จีนที่มีชื่อเดียวกัน นักประวัติศาสตร์ได้เพื่ออักขระที่เกี่ยวข้องกับชื่อเดิมของรัฐ: รัฐที่เรียกตัวเองว่า "เว่ย์"(魏) ยังเป็นที่รู้จักกันคือ "เฉา เว่ย์" (曹魏)

### รัชสมัยพระเจ้าโจผีและพระเจ้าโจยอย

โจผีทรงปกครองมาเป็นเวลาหกปีจนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 226 และถูกสืบราชสมบัติโดยราชโอรสของพระองค์ โจยอย ทรงปกครองจนกระทั่งทรงสวรรคตใน ค.ศ. 239 ตลอดรัชสมัยของโจผีและโจยอย วุยก๊กต้องต่อสู้รบในสงครามหลายครั้งกับสองรัฐที่เป็นคู่แข่งกันคือ จ๊กก๊กและง่อก๊ก

ระหว่างปี ค.ศ. 228 และ ค.ศ. 234 จูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้แทนพระองค์ของจ๊กก๊ก ได้นำชุดของการทัพทางทหารห้าครั้งเพื่อเข้าโจมตีชายแดนทางตะวันตกของวุยก๊ก (ภายในมณฑลกานซู่และฉ่านซีในปัจจุบัน) โดยมีเป้าหมายเพื่อพิชิตเตียงอั๋น เมืองยุทธศาสตร์ซึ่งอยู่บนถนนสู่นครลกเอี๋ยง เมืองหลวงของวุยก๊ก การบุกครองของจ๊กก๊กได้ถูกขับไล่โดยกองทัพวุยก๊กที่นำโดยแม่ทัพ โจจิ๋น สุมาอี้ เตียวคับ และอื่น ๆ จ๊กก๊กไม่ได้ประโยชน์ใด ๆ อย่างมีนัยสำคัญในการทัพครั้งนี้เลย

บนชายแดนทางใต้และตะวันออก วุยก๊กได้ต่อสู้รบกับง่อก๊กในชุดของความขัดแย้งทางอาวุธตลอดช่วงปี ค.ศ. 220 และ ค.ศ. 230 รวมทั้งยุทธการที่ต๋งเค้า (ค.ศ. 222-223) กังเหลง (ค.ศ. 223) และเซ็กเต๋ง (ค.ศ. 228) อย่างไรก็ตาม การสู้รบส่วนใหญ่ส่งผลก่อให้เกิดหนทางตันและทั้งสองฝ่ายไม่สามารถขยายอาณาเขตของตนได้มากนัก

### การบุกเลียวตั๋งของสุมาอี้

ภายหลังจากบู๊ขิวเขียม ได้ล้มเหลวในการปราบปรามตระกูลกองซุนในเมืองเลียวตั๋ง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 238 สุมาอี้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไท่เว่ย์( 太尉 หรือ มหาเสนา) เปิดฉากการบุกครองพร้อมกับทหารจำนวน 40,000 นาย ตามรับสั่งของจักรพรรดิโจยอยในการเข้าปะทะกับเลียวตั๋ง ซึ่งจุดที่แห่งนี้ได้ถูกหยั่งรากอย่างเหนียวแน่นภายใต้การควบคุมของตระกูลกองซุนมาเป็นเวลายาวนานถึงสี่ทศวรรษ ภายหลังจากการโอบล้อมเป็นเวลาสามเดือน โดยได้รับความช่วยเหลือจากอาณาจักรโคกูรยอ สุมาอี้สามารถเข้ายึดเมืองหลวงเซียงเป๋งได้ ส่งผลทำให้สามารถพิชิตจังหวัดภายในช่วงปลายเดือนกันยายนของปีเดียวกัน

### ศึกโคกูรยอ-วุยก๊ก

ในช่วงเวลานั้น เมื่ออาณาจักรโคกูรยอรวบรวมอำนาจ ได้ดำเนินการพิชิตดินแดนบนคาบสมุทรเกาหลีซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของจีน โคกูรยอได้ริเริ่มสงครามโคกูรยอ-เว่ย์ ใน ค.ศ. 242 โดยพยายามตัดขาดเส้นทางในการเข้าถึงดินแดนเกาหลีของจีน โดยพยายามเข้ายึดป้อมปราการของจีน อย่างไรก็ตาม เว่ย์ได้ตอบโต้ด้วยบุกรุกและเอาชนะโคกูรยอ ฮวันโดได้ถูกทำลายจากการล้างแค้นโดยกองทัพเว่ย์ใน ค.ศ. 244 การบุกครองครั้งนี้ทำให้กษัตริย์หลบหนีไป และทำลายความสัมพันธ์แบบรัฐบรรณาการระหว่างโคกูรยอและชนเผ่าอื่น ๆ ของเกาหลีซึ่งก่อให้เกิดเศรษฐกิจส่วนใหญ่ของโคกูรยอ แม้ว่ากษัตริย์จะหลบหนีจากการถูกจับกุมและไปตั้งรกรากในเมืองหลวงแห่งใหม่ในที่สุด โคกูรยอก็ได้ถูกลดความสำคัญลงจนเหลือเพียงครึ่งทศวรรษ หลังจากนั้นมาก็ไม่มีการเอ่ยถึงรัฐในตำราประวัติศาสตร์จีน

### การล่มสลายของวุยก๊ก

ในปี ค.ศ. 249 ในรัชสมัยของทายาทผู้สืบทอดต่อจากโจยอยคือโจฮอง สุมาอี้ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้ยึดอำนาจควบคุมรัฐมาจากโจซอง ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกคนนึงในการก่อรัฐประหาร เหตุการณ์นี้เป็นการบ่งบอกถึงการล่มสลายของอำนาจจักรพรรดิในวุยก๊ก เนื่องจากบทบาทของโจฮองถูดลดทอนลงเหลือเพียงผู้ปกครองหุ่นเชิด ในขณะที่สุมาอี้ควบคุมอำนาจรัฐอย่างมั่นคงไว้ในกำมือของเขา หวาง หลิง แม่ทัพแห่งวุยก๊ก ได้พยายามที่จะก่อกบฏต่อต้านสุมาอี้ แต่ถูกปราบปรามอย่างรวดเร็วและต้องปลิดชีพตนเอง สุมาอี้ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 251 โดยส่งอำนาจต่อให้แก่สุมาสูบุตรชายคนโตของเขาในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

สุมาสูได้ปลดโจฮองออกจากราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 254 ด้วยเหตุผลในการวางแผนก่อกบฏต่อต้านเขาและแต่งตั้งโจมอขึ้นมาเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่แทน ในผลตอบสนอง บู๊ขิวเขียมและบุนขิมได้ร่วมมือกันก่อกบฏ แต่กลับถูกปราบปรามอย่างราบคาบโดยสุมาสู ด้วยเหตุการณ์นี้ยังได้ส่งผลอย่างมากต่อสุขภาพของสุมาสู ซึ่งได้รับการผ่าตัดที่ดวงตาช่วงก่อนการจลาจล ทำให้เขาต้องเสียชีวิตลง เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 255 แต่ได้มีการส่งมอบอำนาจต่อและตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไปให้กับสุมาเจียวน้องชายคนเล็กของเขา

ในปี ค.ศ. 258 สุมาเจียวได้ปราบปรามการก่อกบฏของจูกัดเอี๋ยน เป็นการยุติสิ่งที่ถูกเรียกว่า กบฏสามครั้งในฉิวฉุน ใน ค.ศ. 260 โจมอได้พยายามจะยึดอำนาจควบคุมรัฐกลับคืนมาจากสุมาเจียวในการก่อรัฐประหาร แต่กลับถูกสังหารโดยเซงเจ แม่ทัพทหารนายกองซึ่งรับใช้อยู่ภายใต้กาอุ้นซึ่งเป็นผู้ติดตามของตระกูลสุมา ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของโจมอ โจฮวนได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิวุยก๊กองค์ที่ห้า อย่างไรก็ตาม โจฮวนก็ยังคงเป็นเพียงผู้ปกครองหุ่นเชิดภายใต้การควบคุมของสุมาเจียวเช่นเดียวกับจักรพรรดิองค์ก่อน ใน ค.ศ. 263 กองทัพวุยก๊กซึ่งนำโดยจงโฮยและเตงงายสามารถพิชิตจ๊กก๊กมาได้ ภายหลังจากนั้นจงโฮยและเกียงอุยอดีตแม่ทัพแห่งจ๊กก๊ก ได้ร่วมมือกันและวางแผนเพื่อขับไล่สุมาเจียวลงจากอำนาจ อย่างไรก็ตาม แม่ทัพทหารวุยก๊กหลายคนได้หันมาต่อต้านพวกเขา เมื่อพบว่าเกียงอุยยุแยงจงโฮยให้กำจัดแม่ทัพทหารเหล่านี้ก่อนที่จะเริ่มก่อรัฐประหารตามแผน สุมาเจียวเองได้รับและในที่สุดก็ยอมรับบรรดาศักดิ์เก้าขั้นและได้รับสถาปนาเป็น จิ้นก๋ง ใน ค.ศ. 264 และต่อมาได้รับพระราชทานยศตำแหน่งเป็น จิ้นอ๋อง โดยโจฮวนใน ค.ศ. 264 แต่เขาได้เสียชีวิตลง เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 265 โดยทิ้งไว้เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ายของการแย่งชิงอำนาจให้กับสุมาเอี๋ยนบุตรชายคนโตของเขา

วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 สุมาเอี๋ยน บุตรชายของสุมาเจียว ได้บีบบังคับให้โจฮวนสละราชบัลลังก์ และตัวเขาเองก็ขึ้นครองราชย์และสถาปนาราชวงศ์จิ้นขึ้นมาแทนที่ราชวงศ์วุยก๊ก เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 ส่วนโจฮวนเองทรงรอดชีวิตและมีพระชนม์ชีพอยู่จนถึง ค.ศ. 302 ก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์

## ราชสำนัก

## วัฒนธรรม

ลายสือศิลป์แบบ *ไข่ชู* ได้รับการพัฒนาในระหว่างช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและราชวงศ์วุยก๊ก ผู้เชี่ยวชาญลายสือศิลป์แบบ *ไข่ชู* ที่เป็นที่รู้จักคือจงฮิว ขุนนางแห่งวุยก๊ก

## รายชื่ออาณาเขต

## รายพระนามกษัตริย์

**ผู้ปกครองวุยก๊ก**| นามวัด | สมัญญานาม | ชื่อสกุล (ตัวหนา) และชื่อตัว | ครองราชย์ (ค.ศ.) | ชื่อรัชศกและช่วงเวลา (ค.ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (-) | จักรพรรดิเกา (เกาหฺวังตี้) 高皇帝 | **โจ**เท้ง (**เฉา** เถิง) 曹騰 | (-) | (-) | พระราชสมัญญานามของโจเท้งได้รับการยกย่องย้อนหลังโดยพระเจ้าโจยอย |
| (-) | จักรพรรดิไท่ (ไท่หฺวังตี้) 太皇帝 | **โจ**โก๋ (**เฉา** ซง) 曹嵩 | (-) | (-) | พระราชสมัญญานามของโจโก๋ได้รับการยกย่องย้อนหลังโดยพระเจ้าโจผี |
| ไท่จู่ 太祖 | จักรพรรดิอู่ (อู่หฺวังตี้) 武皇帝 | **โจ**โฉ (**เฉา** เชา) 曹操 | (-) | (-) | ชื่อวัดและพระราชสมัญญานามของโจโฉได้รับการยกย่องย้อนหลังโดยพระเจ้าโจผี |
| ชื่อจู่ 世祖 | จักรพรรดิเหวิน (เหวินหฺวังตี้) 文皇帝 | **โจ**ผี (**เฉา** ผี) 曹丕 | 220-226 | * อ้วยโช่ (หฺวางชู) 黃初 (220-226)
 |  |
| เลี่ยจู่ 烈祖 | จักรพรรดิหมิง (หมิงหฺวังตี้) 明皇帝 | **โจ**ยอย (**เฉา** รุ่ย) 曹叡 | 227-239 | * ไท่เหอ 太和 (227-233)
* ชิงหลง 青龍 (233-237)
* จิ่งชู 景初 (237-239)
 |  |
| (-) | (-) | **โจ**ฮอง (**เฉา** ฟาง) 曹芳 | 240-249 | * เจิ้งฉื่อ 正始 (240-249)
* เจียผิง 嘉平 (249-254)
 | โจฮองถูกลดขั้นเป็น "เจอ๋อง" (齊王 *ฉีหวาง*) หลังถูกถอดจากราชสมบัติ โจฮองได้รับการสถาปนาย้อนหลังเป็น "เช่าหลิงลี่กง" (邵陵厲公) ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก |
| (-) | (-) | **โจ**มอ (**เฉา** เหมา) 曹髦 | 254-260 | * เจงหงวน (เจิ้ง-ยฺเหวียน) 正元 (254-256)
* กำลอ (กานลู่) 甘露 (256-260)
 | โจมอได้รับการสถาปนาย้อนหลังเป็น "เกากุ้ยเซียงกง" (高貴鄉公). |
| (-) | จักรพรรดิยฺเหวียน (ยฺเหวียนหฺวังตี้) 元皇帝 | **โจ**ฮวน (**เฉา** ฮฺวั่น) 曹奐 | 260-266 | * จิ่ง-ยฺเหวียน 景元 (260-264)
* เสียนซี 咸熙 (264-266)
 |  |

## พงศาวลีวุยก๊ก

| วุยก๊ก |
| --- |
|
- - - - - = เส้นประแสดงถึงการรับเป็นโอรสบุญธรรม

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  |  | โจโฉ (เฉา เชา) 曹操 ค.ศ. 155 – 220 จักรพรรดิ อู่ตี้ 武帝 |  |  |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | **โจผี** (เฉา พี) 曹丕 ค.ศ. 187 – 226 **จักรพรรดิ เหวินตี้ 文帝** ค.ศ. 220 – 226  |  |  โจเจียง (เฉา จาง) 曹彰 ค.ศ. 189–223 อ๋องเวย์แห่งบู๊เสง (เริ่นเฉิงเวย์หวัง) 任城威王 |  | โจฮู (เฉา ยฺหวี่) 曹宇 เสียชีวิต ค.ศ. 278 เอียนอ๋อง (เยียนหวัง) 燕王 |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
| **โจยอย** (เฉา รุ่ย) 曹叡 ค.ศ. 205 – 239 **จักรพรรดิ หมิงตี้ 明帝** ค.ศ. 226 – 239 |  |  เฉา หลิน 曹霖 เสียชีวิต ค.ศ. 249 อ๋องติ้งแห่งตองไฮ (ตงไห่ติ้งหวัง) 東海定王 |  | เฉา ข่าย 曹楷 อ๋องแห่งเจลำ (จี่หนานหวัง) 济南王 |  |  **โจฮวน** (เฉา ฮฺว่าน) 曹奐 246–303 **จักรพรรดิ ยฺเหวียนตี้ 元帝** ค.ศ. 260–265 |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | **โจมอ** (เฉา เหมา) 曹髦 ค.ศ. 241–260 **เกากุ้ยเซียงกง 高貴鄉公** ค.ศ. 254–260  |  | **โจฮอง** (เฉา ฟาง) 曹芳 ค.ศ. 232–274 **จักรพรรดิ เฉ่าตี้ 少帝** ค.ศ. 239–254 |  |  |  |  |
|

 |

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก