# ประเทศเอธิโอเปีย

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปียขยาย
ชื่อในภาษาราชการ
* |  |  |
| --- | --- |
| โซมาลี: | *Jamhuuriyadda Dimuqraadiga Federaalka Itoobiya* |
| ทือกรึญญา: | ፌዴራላዊ ዴሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ ኢትዮጵያ |
| อาฟาร์: | *Itiyoppiya Federaalak Demokraatik Rippeblikih* |
| อามารา: | የኢትዮጵያ ፌዴራላዊ ዴሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ |
| โอโรโม: | *Rippabliikii Federaalawaa Dimokraatawaa Itiyoophiyaa* |

 |
|
ธงชาติ

ตราแผ่นดิน

 |
| **เพลงชาติ:** "วอเดฟิตเกซเกชิ วิดด์อินนาตอิทโยปิยา" ระยะเวลา: 1 minute and 24 seconds1:24 |
|  |
| เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด | อาดดิสอาบาบา ﻿ / ﻿ |
| ภาษาราชการ | โซมาลี ทือกรึญญา อาฟาร์ อามารา โอโรโม |
| **ภาษาประจำภูมิภาค** | * Harari
* Sidama
* อื่น ๆ
 |
| กลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2007) | * 34.5% โอโรโม
* 26.9% อามารา
* 6.2% โซมาลี
* 6.1% ทือกรึญญา
* 4.0% ซิดามา
* 2.5% Gurage
* 2.3% Welayta
* 1.7% Hadiya
* 1.7% อะฟาร์
* 12.6% อื่น ๆ
 |
| ศาสนา (ค.ศ. 2016) | * 67.3% คริสต์
* —43.8% ออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปีย
* —22.8% P'ent'ay
* —0.7% คริสต์นิกายอื่น ๆ
* 31.3% อิสลาม
* 0.6% ความเชื่อพื้นเมือง
* 0.8% อื่น ๆ / ไม่มี
 |
| การปกครอง | สหพันธ์ สาธารณรัฐระบบรัฐสภา ภายใต้รัฐบาลอำนาจนิยม |
|  |
| • ประธานาธิบดี  | ตาเย อัตสเก ซึลลาเซ |
| • นายกรัฐมนตรี  | อาบีย์ อาห์เม็ด |
| • ประธานศาลสูงสุดสหพันธ์  | เทโวดรอส มิเรต |
|  |
| สภานิติบัญญัติ | สมัชชารัฐสภากลาง |
| • สภาสูง | สภาสหพันธ์ |
| • สภาล่าง | สภาผู้แทนราษฎร |
| การก่อตั้ง |
|  |
| • ก่อตั้งจักรวรรดิ  | ค.ศ. 1270 |
| • *Zemene Mesafint* | 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1769 |
| • รวมประเทศ  | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1855 |
| • รวมศูนย์  | ค.ศ. 1904 |
| • ถูกครอบครองและผนวกเข้ากับแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี  | 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 |
| • ข้อตกลงอังกฤษ-เอธิโอเปีย  | 31 มกราคม ค.ศ. 1942 |
| • เริ่มต้นการปกครองของเผด็จการทหารเดร์ก  | 12 กันยายน ค.ศ. 1974 |
| • รัฐบาลเปลี่ยนผ่าน  | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 |
| • รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน  | 21 สิงหาคม ค.ศ. 1995 |
|  |
| พื้นที่ |
| • รวม | 1,104,300 ตารางกิโลเมตร (426,400 ตารางไมล์) (อันดับที่ 26) |
| • แหล่งน้ำ (%) | 0.7 |
| ประชากร |
| • ประมาณ 2021 | 117,876,227 (อันดับที่ 12) |
| • สำมะโนประชากรปี 2007 | 73,750,932 |
| • ความหนาแน่น | 92.7 ต่อตารางกิโลเมตร (240.1 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 123) |
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ประมาณ 2022 |
| • รวม | 4.01 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 58) |
| • ต่อหัว | 3,407 ดอลลาร์สหรัฐ |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | ประมาณ 2022 |
| • รวม | 1.22591 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 65) |
| • ต่อหัว | 1,040 ดอลลาร์สหรัฐ |
| จีนี (ค.ศ. 2015) |  35.0 ความเหลื่อมล้ำปานกลาง |
| เอชดีไอ (ค.ศ. 2019) |  0.485 ต่ำ (อันดับที่ 173) |
| สกุลเงิน | Birr (ETB) |
| เขตเวลา | UTC+3 (เวลาแอฟริกาตะวันออก) |
| รหัสโทรศัพท์ | +251 |
| โดเมนบนสุด | .et |

**เอธิโอเปีย** (อังกฤษ: *Ethiopia*; โซมาลี: *Itoobiya*; ทือกรึญญา: ኢትዮጵያ; อาฟาร์: *Itiyoppiya*; อามารา: ኢትዮጵያ, ออกเสียง: [i.tjo.p’ja]; โอโรโม: *Itiyoophiyaa*) หรือชื่อทางการคือ **สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปีย** (อังกฤษ: *Federal Democratic Republic of Ethiopia*; โซมาลี: *Jamhuuriyadda Dimuqraadiga Federaalka Itoobiya*; ทือกรึญญา: ፌዴራላዊ ዴሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ ኢትዮጵያ; อาฟาร์: *Itiyoppiya Federaalak Demokraatik Rippeblikih*; อามารา: የኢትዮጵያ ፌዴራላዊ ዴሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ; โอโรโม: *Rippabliikii Federaalawaa Dimokraatawaa Itiyoophiyaa*) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่ตั้งอยู่ในส่วนแหลมของทวีปแอฟริกาในแอฟริกาตะวันออก มีพรมแดนติดกับเอริเทรียทางตอนเหนือ จิบูตีทางตะวันออกเฉียงเหนือ โซมาเลียทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ เคนยาทางทิศใต้ ซูดานใต้ทางทิศตะวันตก และซูดานทางตะวันตกเฉียงเหนือ เอธิโอเปียครอบคลุมพื้นที่ 1,112,000 ตารางกิโลเมตร (472,000 ตารางไมล์) ข้อมูลเมื่อ 2023, มีประชากรอยู่ประมาณ 128 ล้านคน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของโลก มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ในแอฟริการองจากไนจีเรีย และเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่มีประชากรมากที่สุดในโลก อาดดิสอาบาบา เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ อยู่ห่างจากรอยแยกแอฟริกาตะวันออกหลายกิโลเมตร ซึ่งแบ่งประเทศออกเป็นแผ่นเปลือกโลกแอฟริกาและโซมาเลีย

มนุษย์สมัยใหม่ที่มีโครงสร้างทางกายวิภาคถือกำเนิดมาจากเอธิโอเปียในยุคปัจจุบัน และออกเดินทางสู่ตะวันออกใกล้และที่อื่น ๆ ในยุคหินเก่าตอนกลาง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเอธิโอเปียได้รับการเสนอให้เป็นแหล่งกำเนิดของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก เอธิโอเปียเป็นประเทศที่เก่าแก่ที่สุดของแอฟริกา และเป็นหนึ่งในประเทศที่เก่าแก่ที่สุดในโลกด้วยประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 3,000 ปีใน 980 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักร D'mt ได้ขยายอาณาจักรเหนือเอริเทรียและทางตอนเหนือของเอธิโอเปีย ในขณะที่อาณาจักรอักซุมยังคงรักษาอารยธรรมที่เป็นเอกภาพในภูมิภาคนี้เป็นเวลา 900 ปี โดยศาสนาคริสต์ได้รับการยอมรับจากอาณาจักรในปี 330 หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรอักซุมใน ค.ศ. 960 ราชวงศ์ซากเวได้ปกครองส่วนทางตอนเหนือและตอนกลางของเอธิโอเปีย จนกระทั่งถูกเยคูโน อัมลัค โค่นล้มใน ค.ศ. 1270 เป็นการก่อตั้งจักรวรรดิเอธิโอเปียและราชวงศ์โซโลมอน เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 จักรวรรดิเติบโตขึ้นผ่านการขยายอาณาเขตและการต่อสู้กับดินแดนที่อยู่ติดกัน สิ่งที่น่าสังเกตมากที่สุดคือ สงครามเอธิโอเปีย–อาดาล (ค.ศ. 1529–1543) มีส่วนทำให้เกิดการแบ่งแยกของจักรวรรดิ ซึ่งท้ายที่สุดก็ตกอยู่ภายใต้การกระจายอำนาจที่เรียกว่า เซเมเน เมซาฟินต์ ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 จักรพรรดิเทโวโดรอสที่ 2 ทรงสละราชบัลลังก์เซเมเน เมซาฟินต์เมื่อต้นรัชสมัยของพระองค์ใน ค.ศ. 1855 ซึ่งถือเป็นการรวมตัวกันอีกครั้งของจักรวรรดิ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1878 เป็นต้นมา จักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 ทรงเปิดการพิชิตดินแดนหลายครั้งซึ่งส่งผลให้เกิดพรมแดนปัจจุบันของเอธิโอเปีย ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เอธิโอเปียต้องปกป้องประเทศจากการรุกรานจากต่างประเทศ รวมทั้งจากอียิปต์และอิตาลี เป็นผลให้เอธิโอเปียรักษาอำนาจอธิปไตยของตนไว้ในช่วงการอาณานิคมแอฟริกา ใน ค.ศ. 1936 เอธิโอเปียถูกอิตาลีฟาสซิสต์ยึดครอง และผนวกกับเอริเทรียและโซมาลีแลนด์ที่อิตาลียึดครอง ต่อมาได้ก่อตั้งแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี ใน ค.ศ. 1941 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพอังกฤษยึดครอง และได้ฟื้นฟูอธิปไตยโดยกองทัพอังกฤษอย่างสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1944 หลังจากช่วงการปกครองของทหารคือเดร์ก ซึ่งเป็นรัฐบาลเผด็จการทหารที่ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1974 หลังจากโค่นล้มจักรพรรดิฮัยเลอ ซึลลาเซที่ 1 และราชวงศ์ซาโลมอน และได้ปกครองประเทศมาเกือบ 17 ปีท่ามกลางสงครามกลางเมืองเอธิโอเปีย หลังจากการล่มสลายของเดร์กใน ค.ศ. 1991 แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชนปฏิวัติเอธิโอเปีย (EPPRDF) ได้ปกครองประเทศด้วยรัฐธรรมนูญใหม่และสหพันธรัฐตามชาติพันธุ์ ตั้งแต่นั้นมา เอธิโอเปียต้องเผชิญการปะทะกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ที่ยืดเยื้อ รวมถึงความไม่มั่นคงทางการเมือง ตั้งแต่ ค.ศ. 2018 กลุ่มต่าง ๆ ตามภูมิภาคและกลุ่มชาติพันธุ์ได้ก่อเหตุโจมตีด้วยอาวุธในสงครามที่ดำเนินอยู่หลายครั้งทั่วเอธิโอเปีย

เอธิโอเปียเป็นรัฐที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ซึ่งมีกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 80 กลุ่ม ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดในประเทศ โดยมีผู้นับถือศาสนาอิสลามจำนวนน้อยและมีเปอร์เซ็นต์เพียงเล็กน้อย รัฐอธิปไตยนี้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสหประชาชาติ กลุ่ม 24 ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด กลุ่ม 77 และองค์การเอกภาพแอฟริกา อาดดิสอาบาบาเป็นสำนักงานใหญ่ของสหภาพแอฟริกา หอการค้าและอุตสาหกรรมแอฟริกา คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจแห่งสหประชาชาติสำหรับแอฟริกา และองค์การนอกภาครัฐ เอธิโอเปียเข้าเป็นสมาชิกบริกส์เต็มรูปแบบใน ค.ศ. 2024เอธิโอเปียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด แต่บางครั้งก็ถือเป็นมหาอำนาจที่เกิดขึ้นใหม่ โดยเป็นประเทศที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจที่เร็วที่สุดในประเทศแถบแอฟริกาใต้สะฮารา เนื่องจากมีการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในการขยายอุตสาหกรรมการเกษตรและการผลิต เกษตรกรรมเป็นภาคเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ โดยคิดเป็นร้อยละ 36 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศใน ค.ศ. 2020 อย่างไรก็ตาม ในด้านรายได้ต่อหัวและดัชนีการพัฒนามนุษย์ ประเทศนี้ถือว่าเป็นประเทศที่ยากจน มีอัตราความยากจนสูง สิทธิมนุษยชนต่ำ การเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์อย่างกว้างขวาง และอัตราการรู้หนังสือเพียงร้อยละ 49

## ประวัติศาสตร์

### จักรวรรดิ

ราชอาณาจักรอิตาลีโจมตีเอธิโอเปียเมื่อ พ.ศ. 2479 และเข้าครอบครองได้สำเร็จใน พ.ศ. 2484 จักรพรรดิองค์สุดท้ายของเอธิโอเปีย เฮลี เซลาสซีที่ 1 เป็นผู้จัดตั้งระบบรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2474

### คอมมิวนิสต์

ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 เกิดความแห้งแล้งอย่างต่อเนื่องจนเกิดความวุ่นวายภายในประเทศ จักรพรรดิเซลาสซีสละราชบัลลังก์เมื่อ พ.ศ. 2517 เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐเมื่อ พ.ศ. 2518 นอกจากนั้นยังเกิดสงครามภายในระหว่างกลุ่มการเมืองและเผ่าต่าง ๆ ที่ได้รับการสนับสนุนจากซูดานและโซมาเลีย พ.ศ. 2521 เอธิโอเปียได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตจนรบชนะทหารโซมาเลีย และมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างกันเมื่อ พ.ศ. 2531

## การเมือง

เอธิโอเปียปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบสหพันธรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข แบ่งการปกครองเป็น 9 รัฐ และ 2 เขตเป็นการปกครองพิเศษ ได้แก่ อาดดิสอาบาบา และเขตปกครองพิเศษไดร์ดาวา แม้เดิมเอธิโอเปียในระบอบกษัตริย์ ในปี 2517 มีการปฏิวัติรัฐประหารยึดอำนาจรัฐบาล และโค่นล้มระบอบกษัตริย์ในปีต่อมา จากนั้นได้ปกครองประเทศด้วยสังคมนิยม และเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตยในปี พ.ศ. 2534 แต่อย่างไรก็ตามก็ยังเกิดความวุ่นวายทางการเมืองอยู่เสมอ โดยรัฐบาลถูกกล่าวหาจากฝ่ายค้านว่าทุจริตการเลือกตั้ง

ฝ่ายบริหารได้แก่

* ประธานาธิบดี เป็นประมุขประเทศมาจากการเลือกตั้งโดยสภาผู้แทนราษฏร มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี
* นายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้ารัฐบาล มาจากการเสนอชื่อของพรรครัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง
* ฝ่ายนิติบัญญัติประกอบด้วย 2 สภา ได้แก่
* สภาแห่งสหพันธรัฐมีลักษณะเดียวกับวุฒิสภา มี 112 ที่นั่ง
* สภาผู้แทนราษฏร มี 547 ที่นั่ง

## ภูมิศาสตร์

แผนที่ทางภูมิศาสตร์ของเอธิโอเปีย
ด้วยพื้นที่ 1,104,300 ตารางกิโลเมตร (426,372.61 ตารางไมล์), เอธิโอเปียเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 28 ของโลก ซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับโบลิเวีย อยู่ระหว่างเส้นขนานที่ 3 เหนือกับเส้นขนานที่ 15 เหนือ และลองจิจูดเส้นเมริเดียนที่ 33 ตะวันออก และเส้นเมริเดียนตะวันออกที่ 48

พื้นที่ส่วนใหญ่ของเอธิโอเปียตั้งอยู่ในจะงอยแอฟริกา ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของทวีปแอฟริกา ดินแดนที่มีพรมแดนติดกับเอธิโอเปีย ได้แก่ เอริเทรีย จิบูตี โซมาเลีย เคนยา ซูดานใต้ และซูดาน ภายในเอธิโอเปียเป็นพื้นที่สูงสลับซับซ้อนที่ประกอบด้วยภูเขาและที่ราบสูงที่แยกออกเป็นสัดส่วนโดยหุบเขาเกรตริฟต์ ซึ่งทอดยาวไปทางตะวันตกเฉียงใต้ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และล้อมรอบด้วยที่ราบลุ่มและทุ่งหญ้าสเตปป์ เอธิโอเปียมีภูมิประเทศที่หลากหลายโดยมีสภาพอากาศ ดิน พืชพรรณตามธรรมชาติ และรูปแบบการตั้งถิ่นฐานที่หลากหลาย

## เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจเอธิโอเปียยังพึ่งพารายได้จากภาคกสิกรรมเป็นหลัก แม้รัฐบาลจะได้ปฏิรูปที่ดินเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร แต่เท่าที่ผ่านมายังไม่ประสบผลสำเร็จ เนื่องจากขาดการวางแผนที่ดี และการเพาะปลูกยังพึ่งพาแหล่งน้ำฝนตามธรรมชาติอยู่เกือบทั้งหมด มีปัญหาการชลประทานรวมทั้งวิธีการเพาะปลูกที่ล้าสมัย ในขณะเดียวกันภาคบริการของเอธิโอเปียก็เติบโตอย่างรวดเร็วจนกระทั่งปัจจุบันมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 40 ของรายได้ประชาชาติ โดยภาคส่วนที่มีอัตราการเติบโตสูงได้แก่การบริการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว การก่อสร้างที่อยู่อาศัยและการคมนาคม รัฐบาลเอธิโอเปียมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว เนื่องจากมีแหล่งท่องเที่ยวมากมายทั้งสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ รวมทั้งสัตว์ป่า แต่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเอธิโอเปียยังไม่มีการบริหารจัดการที่ดีเท่าใดนัก และยังล้าหลังเคนยาอยู่มาก ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้ามาเอธิโอเปียประมาณปีละ 2 แสนคน

นับตั้งแต่ปี 2534 เป็นต้นมา รัฐบาลได้ดำเนินนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีโดยอิงแนวทางของธนาคารโลก (World Bank) และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ภายใต้กรอบนโยบาย Sustainable Development and Poverty Reduction Programme (SDPRP) ตามเงื่อนไขของ IMF และประเทศผู้บริจาคต่าง ๆ ซึ่งถือได้ว่าประสบผลสำเร็จในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจของนักลงทุน และบรรดาประเทศผู้บริจาคต่าง ๆ เนื่องจากการปฏิรูปเศรษฐกิจนำไปสู่ระบบเสรีเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป การแปรรูปรัฐวิสาหกิจยังมีน้อย และโครงสร้างทางเศรษฐกิจ เช่น ถนน และระบบสาธารณูปโภค ยังไม่เอื้อต่อการลงทุนขนาดใหญ่

ความสำเร็จของการปฏิรูปเศรษฐกิจของเอธิโอเปียขึ้นอยู่กับความช่วยเหลือที่ได้รับจากประเทศผู้บริจาคเป็นสำคัญ ซึ่งในช่วงเวลา 12 เดือนที่ผ่านมา ได้มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้ประเทศผู้บริจาคมีความห่วงกังวล เช่น การปราบปรามผู้ประท้วงฝ่ายค้านอย่างรุนแรง สงครามกับกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงในโซมาเลีย และปัญหาชายแดนกับเอริเทรีย นอกจากนี้ กลุ่มกบฏ Ogaden National Liberation Front (ONLF) ยังได้โจมตีฐานขุดเจาะน้ำมันของจีนที่เมือง Ogaden เมื่อเดือนเมษายน 2550 ทำให้ผู้ลงทุนต่างชาติในเอธิโอเปียขาดความมั่นใจ ทั้งนี้ นักวิเคราะห์คาดว่า เศรษฐกิจเอธิโอเปียจะเติบโตในอัตราร้อยละ 7.5 ในปี 2550-2551 มีบริษัทต่างชาติใหม่ ๆ เข้าไปลงทุนในเอธิโอเปีย เช่น Starbucks รวมทั้งการลงทุนการผลิตพลังงานชีวภาพก็เพิ่มขึ้นด้วย

## ประชากรศาสตร์

### กลุ่มชาติพันธุ์

* โอโรโม ร้อยละ 34.49
* อามารา ร้อยละ 26.89
* โซมาลี ร้อยละ 6.20
* ตีเกรย์ ร้อยละ 6.07
* ซีดามา ร้อยละ 4.01
* กูราจ ร้อยละ 2.53
* โวเลย์ตา ร้อยละ 2.31
* ฮาดียา ร้อยละ 1.74
* อาฟาร์ ร้อยละ 1.73
* กาโม ร้อยละ 1.50
* เคฟฟีโช ร้อยละ 1.18

และชาติพันธุ์อื่น ๆ อีกร้อยละ 11

### ศาสนา

จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2550 พบว่าชาวเอธิโอเปียร้อยละ 62.8 นับถือศาสนาคริสต์ (ในจำนวนนี้เป็นผู้นับถือนิกายเอธิโอเปียนคอปติกออร์ทอดอกซ์ร้อยละ 43.5 และนิกายอื่น ๆ ร้อยละ 19.3), ร้อยละ 33.9 นับถือศาสนาอิสลาม, ร้อยละ 2.6 นับถือความเชื่อดั้งเดิม และร้อยละ 0.6 นับถือศาสนาอื่น ๆ

## วัฒนธรรม

ในวันที่เป็นชนเผ่าจะมีความเป็นเอกลักษณ์ซึ่งดูได้จากหลังคาที่นำมาทำขอหมู่บ้านต่าง ๆ เอธิโอเปียเป็นแหล่งกำเนิดมนุษย์ยุคแรก แต่ไม่ใช่อาณาจักรแรก เพราะยังคงไม่มีความเจริญทางปัญญา แต่มีเครื่องมือเครื่องใช้ที่ประดิษฐ์ขึ้นเก่าแก่ที่สุดในโลก การตั้งชื่อคนแบบเอธิโอเปียนำมาใช้เช่นเดียวกับในประเทศพม่าคือ ใช้ชื่อพ่อหรือปู่แทนนามสกุล การนับวันในเอธิโอเปียใช้ปฏิทินแบบเอธิเปีย ภาษาประจำชาติของเอธิโอเปียคือภาษาอามาราซึ่งเป็นภาษาแรก ๆ ที่มีระบบการเขียนในแอฟริกา

## อ้างอิง

### ข้อมูลทั่วไป

* Abir, Mordechai (1968). *Ethiopia: The Era of the Princes; The Challenge of Islam and the Re-unification of the Christian Empire (1769–1855)*. London, England: Longmans.
* Beshah, Girma; Aregay, Merid Wolde (1964). *The Question of the Union of the Churches in Luso-Ethiopian Relations (1500–1632)*. Lisbon: Junta de Investigações do Ultramar and Centro de Estudos Históricos Ultramarinos.
* Lyons, Terrence (1996). "Closing the Transition: the May 1995 Elections in Ethiopia". *The Journal of Modern African Studies*. **34** (1): 121–42. doi:10.1017/S0022278X00055233.
* Munro-Hay, Stuart (1991). *Aksum: An African Civilization of Late Antiquity* (PDF). Edinburgh: University Press. ISBN 978-0-7486-0106-6. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 23 January 2013. สืบค้นเมื่อ 3 March 2012. `{{cite book}}`: ระบุ `|accessdate=` และ `|access-date=` มากกว่าหนึ่งรายการ (help); ระบุ `|archivedate=` และ `|archive-date=` มากกว่าหนึ่งรายการ (help); ระบุ `|archiveurl=` และ `|archive-url=` มากกว่าหนึ่งรายการ (help)
* Valdes Vivo, Raul (1977). *Ethiopia's Revolution*. New York, NY: International Publishers. ISBN 978-0-7178-0556-3.

## อ่านเพิ่ม

* Zewde, Bahru (2001). *A History of Modern Ethiopia, 1855–1991* (2nd ed.). Athens, OH: Ohio University Press. ISBN 978-0-8214-1440-8.
* Selassie I., Haile (1999). *My Life and Ethiopia's Progress: The Autobiography of Emperor Haile Selassie I*. Translated by Edward Ullendorff. Chicago: Frontline. ISBN 978-0-948390-40-1.
* Deguefé, Taffara (2006). *Minutes of an Ethiopian Century*, Shama Books, Addis Ababa, ISBN 99944-0-003-7.
* Hugues Fontaine, *Un Train en Afrique. African Train*, Centre Français des Études Éthiopiennes / Shama Books. Édition bilingue français / anglais. Traduction : Yves-Marie Stranger. Postface : Jean-Christophe Belliard. Avec des photographies de Matthieu Germain Lambert et Pierre Javelot. Addis Abeba, 2012, ISBN 978-99944-867-1-7. English and French. UN TRAIN EN AFRIQUE
* Henze, Paul B. (2004). *Layers of Time: A History of Ethiopia*. Shama Books. ISBN 978-1-931253-28-4.
* Marcus, Harold G. (1975). *The Life and Times of Menelik II: Ethiopia, 1844–1913*. Oxford: Clarendon. Reprint, Trenton, NJ: Red Sea, 1995. ISBN 1-56902-009-4.
* Marcus, Harold G. (2002). *A History of Ethiopia* (updated ed.). Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-22479-7.
* Mauri, Arnaldo (2010). *Monetary developments and decolonization in Ethiopia*, Acta Universitatis Danubius Œconomica, VI, n. 1/2010, pp. 5–16. Monetary Developments and Decolonization in Ethiopia and WP Monetary developments and decolonization in Ethiopia
* Campbell, Gwyn; Miers, Suzanne; Miller, Joseph (2007). *Women and Slavery: Africa, the Indian Ocean world, and the medieval north Atlantic*. Ohio University Press. ISBN 978-0-8214-1723-2.
* Mockler, Anthony (1984). *Haile Selassie's War*. New York: Random House. Reprint, New York: Olive Branch, 2003. ISBN 0-902669-53-2.
* Murphy, Dervla (1968). *In Ethiopia with a Mule*. London: Century, 1984, cop. 1968. *N.B*.: An account of the author's travels in Ethiopia. 280 p., ill. with a b&w map. ISBN 0-7126-3044-9
* Rubenson, Sven (2003). *The Survival of Ethiopian Independence* (4th ed.). Hollywood, CA: Tsehai. ISBN 978-0-9723172-7-6.
* Siegbert Uhlig, et al. (eds.) (2003). *Encyclopaedia aethiopica*, Vol. 1: A–C. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
* Siegbert Uhlig, et al. (eds.) (2005). *Encyclopaedia aethiopica*, Vol. 2: D–Ha. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
* Siegbert Uhlig, et al. (eds.) (2007). *Encyclopaedia aethiopica*, Vol. 3: He–N. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
* Siegbert Uhlig & Alessandro Bausi, et al. (eds.) (2010). *Encyclopaedia aethiopica*, Vol. 4: O–X. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
* Alessandro Bausi & S. Uhlig, et al. (eds.) (2014). *Encyclopaedia aethiopica*, Vol. 5: Y–Z and addenda, corrigenda, overview tables, maps and general index. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
* แม่แบบ:Country study
* บทความนี้รวมเอางานสาธารณสมบัติจาก*เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก*

* Keller, Edmond (1991). *Revolutionary Ethiopia From Empire to People's Republic*. Indiana University Press. ISBN 9780253206466.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ethiopia. *The World Factbook*. Central Intelligence Agency.
* BBC Ethiopia Profile
* World Bank Ethiopia Summary Trade Statistics
* ประเทศเอธิโอเปีย ที่เว็บไซต์ Curlie
* Key Development Forecasts for Ethiopia from International Futures.
* Ethiopia pages – U.S. Dept. of State (which includes current State Dept. press releases and reports on Ethiopia)

อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ `<ref>` สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ `<references group="lower-alpha"/>` ที่สอดคล้องกัน