# การสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้

| การสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้ |
| --- |
|  คอมมิวนิสต์ถูกจับกุมในระหว่างการกวาดล้าง |
|

|  |  |
| --- | --- |
| วันที่ | 12 – 15 เมษายน ค.ศ. 1927 |
| สถานที่ | เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน |
| ผล | * เกิดความแตกแยกภายในก๊กมินตั๋ง
* สิ้นสุดแนวร่วมที่หนึ่ง
* จุดเริ่มต้นของการก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
 |

 |
| คู่สงคราม |
|  สาธารณรัฐจีน
* ก๊กมินตั๋ง

---

แก๊งเขียว |  พรรคคอมมิวนิสต์จีน
 ก๊กมินตั๋งฝ่ายซ้าย |
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ |
|  เจียง ไคเชก (ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ)  ไป๋ ฉงซี (ผู้บัญชาการกองทัพปฏิวัติแห่งชาติในเซี่ยงไฮ้) ตู้ เยฺว่เชิง (หัวหน้าแก๊งเขียว) |  เฉิน ตู๋ซิ่ว (เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน)  โจว เอินไหล |
| หน่วยที่เกี่ยวข้อง |
|  กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ; แก๊งเขียวและแก๊งอื่น ๆ ในเซี่ยงไฮ้ |  พรรคคอมมิวนิสต์จีน; ฝ่ายซ้ายในก๊กมินตั๋ง; กองกำลังอาสาสมัครสหภาพแรงงานเซี่ยงไฮ้ |
| กำลัง |
|
ทหารประมาณ 5,000 นายจากกองพลที่ 2 ของกองทัพที่ 26 และสมาชิกแก๊งต่าง ๆ |
หลายพันคนจากกองกำลังอาสาสมัครสหภาพแรงงาน |
| ความสูญเสีย |
|
น้อยที่สุด |
ถูกสังหาร 5,000–10,000 คน |

| การสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้ |
| --- |
|  |
| จีนตัวเต็ม | 四一二事件 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |

 |
| ชื่ออื่น |
| จีนตัวเต็ม | 四一二清黨 |
| จีนตัวย่อ | 四一二清党 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |

 |
| ชื่ออื่น（2） |
| จีนตัวเต็ม | 東南清黨 |
| จีนตัวย่อ | 东南清党 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |

 |
| ชื่ออื่น（3） |
| จีนตัวเต็ม | 四一二反革命政變 |
| จีนตัวย่อ | 四一二反革命政变 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |

 |
| ชื่ออื่น（4） |
| จีนตัวเต็ม | 四一二慘案 |
| จีนตัวย่อ | 四一二惨案 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |

 |
|  |

**การสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้** เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1927 **การกวาดล้าง 12 เมษายน** หรือ **อุบัติการณ์ 12 เมษายน** ตามที่เรียกกันทั่วไปในจีน คือการปราบปรามอย่างรุนแรงต่อองค์กรของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) และกลุ่มฝ่ายซ้ายในเซี่ยงไฮ้โดยกองกำลังที่สนับสนุนนายพลเจียง ไคเชกและฝ่ายอนุรักษนิยมในก๊กมินตั๋ง (พรรคชาตินิยมจีน หรือ KMT)

หลังอุบัติการณ์ อนุรักษนิยมในก๊กมินตั๋งดำเนินการกวาดล้างคอมมิวนิสต์อย่างเต็มรูปแบบในทุกพื้นที่ภายใต้การควบคุมของตน และมีการปราบปรามอย่างรุนแรงเกิดขึ้นในกว่างโจวและฉางชา การกวาดล้างนี้ทำให้เกิดการแตกแยกอย่างชัดเจนระหว่างฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาในก๊กมินตั๋ง โดยเจียง ไคเชกสถาปนาตนเองเป็นผู้นำของฝ่ายขวาซึ่งมีฐานอยู่ในหนานจิง ตรงข้ามกับรัฐบาลก๊กมินตั๋งฝ่ายซ้ายเดิมซึ่งมีฐานอยู่ในอู่ฮั่น นำโดยวาง จิงเว่ย์

ภายในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 รัฐบาลอู่ฮั่นได้ขับไล่คอมมิวนิสต์ออกจากฝ่ายของตน เป็นการยุติแนวร่วมที่หนึ่ง ความร่วมมือระหว่างก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนภายใต้การชี้แนะของตัวแทนจากโคมินเทิร์นอย่างมีผลสมบูรณ์ ในช่วงที่เหลือของ ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์จีนจะต่อสู้เพื่อฟื้นฟูอำนาจ โดยเริ่มจากการการก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง อย่างไรก็ตาม ด้วยความล้มเหลวและการปราบปรามการก่อการกำเริบกว่างโจวที่กว่างโจว อำนาจของคอมมิวนิสต์จึงลดน้อยลงอย่างมาก ไม่สามารถเปิดฉากการโจมตีเมืองครั้งใหญ่ได้อีก

## ชื่อ

ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ของก๊กมินตั๋ง เหตุการณ์นี้บางครั้งถูกเรียกว่า **การกวาดล้าง 12 เมษายน** (จีนตัวย่อ: 四一二清党; จีนตัวเต็ม: 四一二清黨; พินอิน: *Sìyī'èr Qīng Dǎng*; เวด-ไจลส์: *Ssu4-i1-erh4 Ch'ing1 Tang3*) ขณะที่บันทึกทางประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์เรียกเหตุการณ์นี้ว่า **รัฐประหารต่อต้านการปฏิวัติ 12 เมษายน** (จีนตัวย่อ: 四一二反革命政变; จีนตัวเต็ม: 四一二反革命政變; พินอิน: *Sìyī'èr Fǎngémìng Zhèngbiàn*; เวด-ไจลส์: *Ssu4-i1-erh4 Fan3-ko2-ming4 Cheng4-pien4*) หรือ **การสังหารหมู่ 12 เมษายน** (จีน: 四一二慘案; พินอิน: *Sìyī'èr Cǎn'àn*; เวด-ไจลส์: *Ssu4-i1-erh4 Ts'an3-an4*)

## ภูมิหลัง

รากเหง้าของอุบัติการณ์ 12 เมษายนย้อนกลับไปถึงการเป็นพันธมิตรของก๊กมินตั๋งกับสหภาพโซเวียต ริเริ่มอย่างเป็นทางการโดยผู้ก่อตั้งก๊กมินตั๋ง ซุน ยัตเซ็น หลังหารือกับนักการทูตโซเวียต อดอล์ฟ จอฟเฟ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1923 พันธมิตรนี้รวมถึงความช่วยเหลือทั้งทางการเงินและการทหารและกลุ่มที่ปรึกษาการเมืองและการทหารโซเวียตกลุ่มเล็กแต่สำคัญ นำโดยมีฮาอิล โบโรดิน เงื่อนไขของสหภาพโซเวียตสำหรับการเป็นพันธมิตรและความช่วยเหลือรวมถึงความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนขนาดเล็ก ซุนตกลงให้คอมมิวนิสต์เข้าร่วมก๊กมินตั๋งในฐานะปัจเจกแต่ไม่รวมการเป็นพันธมิตรกับพวกเขาหรือการเข้าร่วมของพวกเขาในฐานะกลุ่มที่จัดตั้งขึ้น นอกจากนี้ เขายังเรียกร้องให้คอมมิวนิสต์ เมื่อเข้าร่วมก๊กมินตั๋ง ปฏิบัติตามอุดมการณ์ของก๊กมินตั๋งและรักษาวินัยของพรรค หลังยอมรับเข้าสู่ก๊กมินตั๋ง กิจกรรมของคอมมิวนิสต์ ซึ่งมักเป็นความลับ ไม่นานก็ดึงดูดการต่อต้านการเป็นพันธมิตรในหมู่สมาชิกก๊กมินตั๋งคนสำคัญ ความขัดแย้งภายในระหว่างผู้นำฝ่ายซ้ายและขวาของก๊กมินตั๋งเกี่ยวกับแนวร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งมีการเปิดฉากการกรีธาทัพขึ้นเหนือ

แผนสำหรับการกรีธาทัพขึ้นเหนือมีต้นกำเนิดมาจากซุน ยัตเซ็น หลังถูกขับออกจากรัฐบาลในปักกิ่ง ภายใน ค.ศ. 1920 เขากลับมามีอำนาจทางทหารอีกครั้งและเข้าควบคุมบางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง เป้าหมายของเขาคือการขยายอำนาจควบคุมไปทั่วทั้งจีน โดยเฉพาะปักกิ่ง ภายหลังการเสียชีวิตของซุนด้วยโรคมะเร็งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1925 ผู้นำก๊กมินตั๋งยังคงผลักดันแผนนี้ต่อไป และหลังพวกเขาได้กวาดล้างคอมมิวนิสต์และที่ปรึกษาโซเวียตในกว่างโจวระหว่าง "รัฐประหารกวางตุ้ง" ในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มการกรีธาทัพในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน ความสำเร็จเบื้องต้นในช่วงสองสามเดือนแรกของการกรีธาทัพทำให้กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (NRA) ของก๊กมินตั๋งสามารถเข้าควบคุมกวางตุ้งและพื้นที่ส่วนใหญ่ในหูหนาน หูเป่ย์ เจียงซีและฝูเจี้ยนได้ในไม่ช้า

เมื่ออำนาจและกำลังทหารของก๊กมินตั๋งเติบโตขึ้น การต่อสู้เพื่อควบคุมทิศทางและผู้นำของพรรคก็ทวีความรุนแรงขึ้น ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1927 กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ บัญชาการโดยเจียง ไคเชก ยึดอู่ฮั่นและเดินหน้าโจมตีหนานชาง ผู้นำก๊กมินตั๋ง วาง จิงเว่ย์ และพันธมิตรฝ่ายซ้ายของเขา รวมถึงพรรคคอมมิวนิสต์จีนและผู้แทนโซเวียต โบโรดิน ย้ายที่ตั้งของรัฐบาลชาตินิยมจากกว่างโจวไปยังอู่ฮั่น วันที่ 1 มีนาคม รัฐบาลชาตินิยมปรับโครงสร้างคณะกรรมการการทหารและจัดให้เจียงอยู่ภายใต้อำนาจของคณะกรรมการขณะที่พวกเขาวางแผนลับ ๆ ที่จะจับกุมเขา เจียงรู้เรื่องแผนการดังกล่าว ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุให้เขามุ่งมั่นกวาดล้างพรรคคอมมิวนิสต์จีนออกจากก๊กมินตั๋ง

เจียง ไคเชกในช่วงเริ่มต้นการกรีธาทัพขึ้นเหนือใน ค.ศ. 1926
ในการตอบโต้ความคืบหน้าของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ คอมมิวนิสต์ในเซี่ยงไฮ้เริ่มวางแผนก่อการกำเริบต่อกองกำลังขุนศึกที่ควบคุมเมืองอยู่ วันที่ 21–22 มีนาคม คนงานสหภาพแรงงานก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีน นำโดยโจว เอินไหลและเฉิน ตู๋ซิ่ว ก่อการกำเริบด้วยอาวุธในเซี่ยงไฮ้และเอาชนะกองกำลังขุนศึกของกลุ่มจื๋อลี่ได้สำเร็จ คนงานสหภาพแรงงานที่ได้รับชัยชนะเข้ายึดครองและปกครองพื้นที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ยกเว้นนิคมนานาชาติก่อนที่กองทัพลู่ตะวันออกของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจะเดินทางมาถึง นำโดยนายพลไป๋ ฉงซีและหลี่ จงเหริน หลังอุบัติการณ์นานกิงที่สัมปทานต่างชาติในหนานจิงถูกโจมตีและปล้นสะดม ทั้งฝ่ายขวาของก๊กมินตั๋งและชาติมหาอำนาจตะวันตกต่างตื่นตระหนกกับการเติบโตของอิทธิพลของคอมมิวนิสต์ ซึ่งยังคงจัดการประท้วงของนักศึกษาและการนัดหยุดงานของแรงงานจำนวนมากในแต่ละวันเพื่อเรียกร้องให้มีการคืนนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้กลับคืนสู่การควบคุมของจีน เมื่อกองทัพของไป๋สามารถควบคุมเซี่ยงไฮ้ได้อย่างมั่นคงแล้ว วันที่ 2 เมษายน คณะกรรมการควบคุมกลางของก๊กมินตั๋ง นำโดยอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ไช่ ยฺเหวียนเผย์ พิจารณาว่าการกระทำของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นการต่อต้านการปฏิวัติและบ่อนทำลายผลประโยชน์ของชาติจีน และลงมติเป็นเอกฉันท์ให้กวาดล้างคอมมิวนิสต์ออกจากก๊กมินตั๋ง

## การกวาดล้าง

การตัดหัวคอมมิวนิสต์ต่อหน้าธารกำนัล
ใน ค.ศ. 1927 ก๊กมินตั๋งเริ่มการกวาดล้างครั้งใหญ่ ซึ่งก็คือความน่าสะพรึงสีขาว โดยมุ่งเป้าไปที่คอมมิวนิสต์และผู้เห็นอกเห็นใจพวกเขา

วันที่ 5 เมษายน วาง จิงเว่ย์เดินทางถึงเซี่ยงไฮ้จากต่างประเทศและพบกับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน เฉิน ตู๋ซิ่ว หลังการพบปะ ทั้งสองออกแถลงการณ์ร่วมกันเพื่อยืนยันหลักการความร่วมมือระหว่างก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกครั้ง แม้จะมีคำร้องขออย่างเร่งด่วนจากเจียง ไคเชกและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของก๊กมินตั๋งให้กำจัดอิทธิพลคอมมิวนิสต์ออกไป เมื่อวางออกจากเซี่ยงไฮ้ไปยังอู่ฮั่นในวันรุ่งขึ้น เจียงขอให้ผู้นำแก๊งเขียว ตู้ เยฺว่เชิง และผู้นำแก๊งอื่น ๆ ในเซี่ยงไฮ้ตั้งสหภาพแรงงานคู่แข่งเพื่อต่อต้านสหภาพแรงงานเซี่ยงไฮ้ที่ถูกควบคุมโดยคอมมิวนิสต์ และเตรียมการขั้นสุดท้ายสำหรับการกวาดล้างสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน

วันที่ 9 เมษายน เจียงประกาศกฎอัยการศึกในเซี่ยงไฮ้และคณะกรรมการควบคุมกลางออกประกาศ "พิทักษ์พรรคและกอบกู้ชาติ" (จีนตัวย่อ: 保党救国; จีนตัวเต็ม: 保黨救國; พินอิน: *Bǎo dǎng jiùguó*; เวด-ไจลส์: *Pao3 tang3 chiu4-kuo2*) ประณามนโยบายความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนของรัฐบาลชาตินิยมอู่ฮั่น วันที่ 11 เมษายน เจียงออกคำสั่งลับไปยังทุกมณฑลที่อยู่ภายใต้การควบคุมของกองกำลังของเขาให้กวาดล้างคอมมิวนิสต์ออกจากก๊กมินตั๋ง

ก่อนรุ่งสางของวันที่ 12 เมษายน สมาชิกแก๊งเริ่มโจมตีสำนักงานเขตที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสหภาพแรงงาน รวมถึงเขตจ๋าเป่ย์ หนานชื่อ และผู่ตง ภายใต้กฤษฎีกาฉุกเฉิน เจียงสั่งให้กองทัพที่ 26 เข้าปลดอาวุธกองกำลังติดอาสาสมัครแรงงาน ที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากกว่า 300 คน สหภาพแรงงานจัดประชุมใหญ่เพื่อประณามเจียง ไคเช็กในวันที่ 13 เมษายน และคนงานกับนักศึกษานับพันคนได้ไปยังกองบัญชาการของกองพลที่ 2 แห่งกองทัพที่ 26 เพื่อประท้วง ทหารเปิดฉากยิง คร่าชีวิตผู้คนไป 100 รายและบาดเจ็บอีกจำนวนมาก เจียงสั่งยุบรัฐบาลเฉพาะกาลเซี่ยงไฮ้ สหภาพแรงงาน และองค์การอื่น ๆ ทั้งหมดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคอมมิวนิสต์ และตั้งเครือข่ายสหภาพแรงงานใหม่ที่ภักดีต่อก๊กมินตั๋ง และอยู่ภายใต้การควบคุมของตู้ เย่วเชิง แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่ามีคอมมิวนิสต์และฝ่ายซ้ายของก๊กมินตั๋งมากกว่า 1,000 คน ถูกจับกุม ประมาณ 300 คนถูกประหารชีวิต และมากกว่า 5,000 คนหายสาบสูญ ขณะที่บางแหล่งระบุว่าคอมมิวนิสต์และฝ่ายซ้าย 5,000 คนถูกสังหาร และบางแหล่งอ้างว่ามีผู้เสียชีวิตสูงถึง 10,000 คน รายงานข่าวตะวันตกในเวลาต่อมาตั้งฉายาให้นายพลไป๋ว่า "ผู้ตัดหัวคอมมิวนิสต์" ผู้บัญชาการกองทัพปฏิวัติแห่งชาติบางคนที่มีพื้นเพเป็นคอมมิวนิสต์ซึ่งเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนการทหารหวงผู่ปกปิดความเห็นใจที่มีต่อคอมมิวนิสต์และไม่ถูกจับกุม และหลายคนเปลี่ยนความภักดีไปอยู่กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนหลังเริ่มต้นสงครามกลางเมืองจีน

ระหว่างการสังหารหมู่ เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นของก๊กมินตั๋งเจาะจงเป้าหมายไปยังหญิงผมสั้นที่ไม่ได้ผ่านการรัดเท้า เจ้าหน้าที่เหล่านี้สันนิษฐานว่าหญิงที่ปฏิเสธการรัดเท้าและทรงผมแบบดั้งเดิมเป็นพวกหัวรุนแรง กองกำลังก๊กมินตั๋งจะตัดเต้านมและโกนศีรษะของพวกเธอ โดยแสดงศพที่ถูกทำร้ายเพื่อข่มขู่ประชาชน

## ผลพวงและความสำคัญ

รัฐบาลชาตินิยมนานกิงก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 เมษายน โดยมีเจียง ไคเชกเป็นหัวหน้ารัฐบาล
ในช่วงความน่าสะพรึงสีขาว ก๊กมินตั๋งสังหารผู้คนไปมากกว่าหนึ่งล้านคน ส่วนใหญ่เป็นชาวนา คอมมิวนิสต์กว่า 10,000 คนถูกประหารชีวิตในฉางชาภายใน 20 วัน สหภาพโซเวียตยุติความร่วมมือกับก๊กมินตั๋งอย่างเป็นทางการ ขณะที่วาง ซึ่งกลัวการถูกตอบโต้ในฐานะผู้เห็นอกเห็นใจคอมมิวนิสต์ หลบหนีไปยุโรป รัฐบาลชาตินิยมอู่ฮั่นก็สลายตัวในไม่ช้า ทำให้เจียง ไคเชกเป็นผู้นำก๊กมินตั๋งที่ชอบธรรมแต่เพียงผู้เดียว ในช่วงหลายปีหลังเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ผู้คน 300,000 คนถูกสังหารในมณฑลหูหนานในการสงครามสามปีต่อคอมมิวนิสต์ ขณะที่ชาวฮากกาและชาวเชอจำนวนมากถูกสังหารทั้งครอบครัวบนภูเขา รวมถึงทารกด้วย ส่วนหญิงสาวถูกขายไปเป็นโสเภณี มีผู้คนประมาณ 80,000 คนถูกสังหารในหลี่หลิง มณฑลหูหนาน และพลเรือนชาวหูหนานประมาณ 300,000 คนถูกสังหารในอำเภอฉาหลิง เล่ย์หยาง หลิวหยางและผิงเจียงของหูหนาน

สำหรับก๊กมินตั๋ง สมาชิกคณะกรรมการกลางก๊กมินตั๋ง 39 คนในอู่ฮั่นประณามเจียง ไคเชกว่าเป็นผู้ทรยศต่อซุน ยัตเซ็นอย่างเปิดเผยทันทีหลังการกวาดล้าง รวมถึงม่ายของซุน ซ่ง ชิ่งหลิงด้วย อย่างไรก็ตาม เจียงยังคงไม่ยอมแพ้ โดยได้ตั้งรัฐบาลชาตินิยมชุดใหม่ขึ้นเพื่อแข่งกับรัฐบาลชาตินิยมที่ยอมรับคอมมิวนิสต์ในอู่ฮั่นซึ่งควบคุมโดยวาง จิงเว่ย์ในวันที่ 18 เมษายน การกวาดล้างดังกล่าวทำให้รัฐบาลหนานจิงได้รับการสนับสนุนจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติส่วนใหญ่ ชนชั้นพ่อค้าชาวจีน และธุรกิจต่างชาติ ช่วยเสริมสร้างสถานะทางเศรษฐกิจและการทหารของตน

อนุสรณ์การสังหารหมู่ในสุสานผู้เสียสละปฏิวัติหลงหฺวา
รัฐบาลก๊กมินตั๋งคู่แข่งทั้งสอง หรือที่รู้จักในชื่อความแตกแยกหนิงฮั่น (จีนตัวย่อ: 宁汉分裂; จีนตัวเต็ม: 寧漢分裂; พินอิน: *Nínghàn Fēnliè*; เวด-ไจลส์: *Ning2-han4 Fen1-lie4*) ดำรงอยู่ได้ไม่นานนัก ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์และผู้นำชาวนาในพื้นที่อู่ฮั่นถูกโจมตีซ้ำๆ โดยนายพลชาตินิยม วันที่ 1 มิถุนายน โจเซฟ สตาลินส่งโทรเลขถึงพรรคคอมมิวนิสต์ในอู่ฮั่น เรียกร้องให้ระดมกำลังกองทัพกรรมกรและชาวนา สิ่งนี้ทำให้วาง จิงเว่ย์ตื่นตระหนก ซึ่งตัดสินใจแตกหักกับพรรคคอมมิวนิสต์และเจรจาตกลงกับเจียง ไคเชก

ในต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1927 เฝิง ยฺวี่เสียงเป็นพันธมิตรกับเจียงเพื่อตั้งรัฐบาลใหม่ในฉ่านซีและดำเนินความน่าสะพรึงสีขาวที่นั่น ภายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1927 พวกเขาสังหารผู้คนไป 496 คนรวมถึงนักเรียน หน่วยงานกลางของพรรคคอมมิวนิสต์สั่งการให้สาขาพรรคในฉ่านซีตอบโต้ด้วยการก่อกบฏชาวนา การตอบโต้ในระยะแรกเหล่านี้ล้มเหลวและในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1928 การก่อการกำเริบเว่ย์หฺวาจึงเริ่มต้นขึ้น

ในฝ่ายคอมมิวนิสต์ เฉิน ตู๋ซิ่วและที่ปรึกษาชาวโซเวียตของเขา ซึ่งเคยสนับสนุนความร่วมมือกับก๊กมินตั๋ง ถูกลดความน่าเชื่อถือและสูญเสียบทบาทผู้นำในพรรคคอมมิวนิสต์จีน เฉินถูกกล่าวโทษเป็นการส่วนตัว ถูกบังคับให้ลาออก และถูกแทนที่โดยฉฺวี ชิวไป๋ ซึ่งไม่ได้เปลี่ยนแปลงนโยบายของเฉินในทางพื้นฐานใด ๆ พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแผนสำหรับการลุกฮือของกรรมกรและการปฏิวัติในเขตเมือง ความน่าสะพรึงสีขาวกวาดล้างคอมมิวนิสต์อย่างราบคาบ และเหลือสมาชิกพรรคเพียง 10,000 จากทั้งหมด 60,000 คนที่รอดชีวิต

การต่อสู้ครั้งแรกของสงครามกลางเมืองจีนที่กินเวลานับสิบปีเริ่มต้นขึ้นด้วยการก่อการกำเริบด้วยอาวุธของคอมมิวนิสต์ในฉางชา หนานชาง และกว่างโจว ในช่วงการก่อการกำเริบหนานชางในเดือนสิงหาคม กองกำลังคอมมิวนิสต์ภายใต้จู เต๋อพ่ายแพ้ แต่หนีรอดจากกองกำลังก๊กมินตั๋งได้โดยการถอนกำลังไปยังภูเขาในเจียงซี ในเดือนกันยายน เหมา เจ๋อตงนำกองทัพชาวนาเล็ก ๆ ในการก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงในหูหนาน ซึ่งถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมและผู้รอดชีวิตก็ถอยร่นไปยังเจียงซีเช่นกัน ก่อตั้งเป็นส่วนแรก ๆ ของสิ่งที่ภายหลังจะกลายเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชน เมื่อคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนถูกบีบให้ต้องหนีออกจากเซี่ยงไฮ้ใน ค.ศ. 1933 เหมาตั้งสภาโซเวียตที่อิงชาวนาขึ้นในเจียงซีและหูหนาน เปลี่ยนฐานสนับสนุนของคอมมิวนิสต์จากชนกรรมาชีพในเมืองไปสู่ชนบท ซึ่งเป็นที่ที่สงครามประชาชนจะถูกต่อสู้

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1928 กองทัพปฏิวัติแห่งชาติยึดปักกิ่งซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบาลเป่ย์หยาง นำไปสู่การรวมชาติจีนในนามและการยอมรับจากทั่วโลกในฐานะรัฐบาลที่ชอบด้วยกฎหมายของสาธารณรัฐจีน

## ดูเพิ่ม

* เค้าโครงของสงครามกลางเมืองจีน
* แนวร่วมที่หนึ่ง
* ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐจีน
* กองทัพสาธารณรัฐจีน
* รายการสังหารหมู่ในประเทศจีน
* การก่อการกำเริบกว่างโจว
* คอมมูนเซี่ยงไฮ้ ค.ศ. 1927
* คอมมูนประชาชนเซี่ยงไฮ้
* *Man's Fate*, นวนิยายปี 1933 เขียนโดย อ็องเดร มาลโร

## อ้างอิง

### หมายเหตุ

### อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Chan, F. Gilbert; H. Etzold, Thomas (1976). *China in the 1920s: Nationalism and Revolution*. New York: New Viewpoints. ISBN 978-0-531-05589-2.
* Chesneaux, Jean (1968). *The Chinese Labor Movement 1919–1927*. Stanford University Press. ISBN 978-0804706445.
* Harrison, James P. (1972). *The Long March to Power – a History of the Chinese Communist Party, 1921–72*. New York: Praeger Publishers. ISBN 0333141547.
* Isaacs, Harold; Trotsky, Leon (1 May 2010). Issacs, Arnold (บ.ก.). *The Tragedy of The Chinese Revolution* (reprinted ed.). Chicago: Haymarket Books. ISBN 978-1-931859-84-4.
* Perry, Elizabeth J. (1995). *Shanghai on Strike: The Politics of Chinese Labor*. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-2491-3.
* Smith, Stephen A. (2000). *A Road Is Made: Communism in Shanghai, 1920-1927*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-2314-6.
* Stranahan, Patricia (1998). *Underground: The Shanghai Communist Party and the Politics of Survival, 1927–1937*. Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 0-8476-8723-6.
* Wilbur, C. Martin (1976). *Sun Yat-Sen, Frustrated Patriot*. Columbia University Press. ISBN 9780231040365.
* Wilbur, C. Martin (1983). *The Nationalist Revolution in China, 1923–1928*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-31864-8.
* Wilbur, C. Martin; Lien-ying How, Julie (1989). *Missionaries of Revolution: Soviet Advisers and Nationalist China, 1920-1927*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-57652-0.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สำรวจประวัติศาสตร์จีน: ขบวนการชาตินิยม
* เรื่องเล่าจากเซี่ยงไฮ้เก่า: 1927 – การกวาดล้างคอมมิวนิสต์ เก็บถาวร 2016-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แม่แบบ:Chinese Civil War

แม่แบบ:Coord missing