Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด

| สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด (Pulmonary embolism) |
| --- |
|  |
| ภาพวาดแสดงให้เห็นลิ่มเลือดที่หลุดมาจากส่วนอื่นของร่างกาย มาทำให้เกิดการอุดตันที่หลอดเลือดแดงปอด ทำให้เกิดการอุดตันในหลอดเลือดแดงของปอดซ้ายส่วนล่าง |
| สาขาวิชา | โลหิตวิทยา, หทัยวิทยา, วิทยาปอด |
| อาการ | หายใจลำบาก, เจ็บหน้าอก, ไอเป็นเลือด |
| ภาวะแทรกซ้อน | หมดสติ, ช็อก, เสียชีวิต |
| การตั้งต้น | อายุมาก |
| ปัจจัยเสี่ยง | มะเร็ง, การนอนติดเตียง, การสูบบุหรี่, โรคหลอดเลือดสมอง, โรคทางพันธุกรรมบางชนิด, ยาฮอร์โมนเอสโตรเจน, การตั้งครรภ์, โรคอ้วน, ภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด |
| วิธีวินิจฉัย | วินิจฉัยจากอาการ, ดี-ไดเมอร์, การตรวจซีทีสแกนพร้อมฉีดสีหลอดเลือดปอด, การตรวจสแกนดัชนีการหายใจและการไหลเวียนเลือดที่ปอด |
| การรักษา | ยาต้านการแข็งตัวของเลือด (เช่น เฮพาริน, วาร์ฟาริน, DOAC), การสลายลิ่มเลือด |
| ความชุก | ~450,000 รายต่อปี (สหรัฐ), 430,000 (ยุโรป) |
| การเสียชีวิต | >10–12,000 รายต่อปี (สหรัฐ), >30–40,000 รายต่อปี (ยุโรป) |

**สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด** (อังกฤษ: *pulmonary embolism, PE*) คือภาวะที่มีการอุดตันของหลอดเลือดแดงปอดจากสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดที่หลุดลอยมาจากส่วนอื่นของร่างกาย ผู้ป่วยอาจมีอาการหายใจลำบาก เจ็บหน้าอกโดยเฉพาะตอนหายใจเข้า และอาจไอเป็นเลือดได้ นอกจากนี้อาจมีอาการของการมีลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำส่วนลึกของอวัยวะอื่น เช่น ที่ขา โดยอาจมีขาบวม แดง และเจ็บขาได้ อาจตรวจพบความอิ่มตัวออกซิเจนในเลือดต่ำ หายใจเร็ว หัวใจเต้นเร็ว และอาจมีไข้ต่ำๆ ในกรณีที่เป็นรุนแรงอาจทำให้หมดสติ ความดันเลือดต่ำ หรือเสียชีวิตกะทันหันได้

ภาวะนี้มักเกิดจากการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำส่วนลึกที่ขาแล้วหลุดมาอุดหลอดเลือดปอด ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดลิ่มเลือดได้แก่การเป็นมะเร็ง การนอนกับเตียงนานๆ การสูบบุหรี่ โรคหลอดเลือดสมอง โรคพันธุกรรมบางชนิด ยาฮอร์โมนเอสโตรเจน การตั้งครรภ์ โรคอ้วน และการผ่าตัดบางประเภท ผู้ป่วยส่วนหนึ่งเกิดการอุดตันของหลอดเลือดจากสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดชนิดอื่นที่ไม่ใช่ลิ่มเลือด เช่น ฟองอากาศ ไขมัน หรือน้ำคร่ำ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการ อาการแสดง ร่วมกับผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ ในกรณีที่เป็นผู้ป่วยความเสี่ยงต่ำอาจใช้การตรวจเลือดดูระดับของดี-ไดเมอร์ในการวินิจฉัยว่าผู้ป่วย*ไม่ได้เป็น*ภาวะนี้ได้ หากไม่เช่นนั้นแล้วอาจต้องใช้การตรวจอย่างอื่นในการยืนยันการวินิจฉัย เช่น การตรวจซีทีสแกนพร้อมฉีดสีหลอดเลือดปอด การตรวจสแกนดัชนีการหายใจและการไหลเวียนเลือดที่ปอด หรือการตรวจอุลตร้าซาวด์ที่ขา เป็นต้น ภาวะนี้เมื่อพบร่วมกับภาวะลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำส่วนลึก (DVT) จะเรียกรวมกันว่าภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือดดำ (VTE)

การลดโอกาสเกิดสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอดทำได้โดยผู้ป่วยหลังผ่าตัดควรพยายามขยับเคลื่อนไหวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะได้ ขยับกล้ามเนื้อขาส่วนล่างหากต้องนั่งนานๆ และใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดหลังการผ่าตัดบางชนิด การรักษาส่วนใหญ่เป็นการใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด เช่น เฮพาริน วาร์ฟาริน หรือยาต้านการแข็งตัวของเลือดแบบออกฤทธิ์โดยตรง (DOAC) โดยอาจต้องใช้ยาต่อเนื่องอย่างน้อย 3 เดือน ผู้ป่วยบางรายจำเป็นจะต้องได้รับการสลายลิ่มเลือด อาจเป็นการสลายลิ่มเลือดด้วยยาเช่นการให้ทีพีเอทางหลอดเลือดดำหรือทางสายสวน และบางครั้งอาจต้องผ่าตัดเอาลิ่มเลือดออก หากไม่สามารถใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดได้อาจต้องใช้วิธีวางแผ่นตะแกรงในหลอดเลือดดำเวนาคาวาแทนเป็นการชั่วคราว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล

**อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล** (อังกฤษ: *personal protective equipment: PPE*) หรือเรียกโดยย่อว่า *อุปกรณ์นิรภัย* หรือ *เซฟตี้* เป็นอุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยในการทำงานใช้สวมใส่ร่างกาย หรือ ติดตั้งเพื่อวัตถุประสงค์ให้เกิดความปลอดภัย ทั้งในบ้าน, ที่ทำงาน, ที่สาธารณะ, อาคาร และพื้นที่ที่ต้องการความปลอดภัย
# หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธินสหรัฐ

| หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธิน (MARSOC) |
| --- |
| ตราหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธิน |
| สถาปนา | 24 กุมภาพันธ์ 2006 – ปัจจุบัน |
| ประเทศ |  สหรัฐ |
| เหล่า |  เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ |
| รูปแบบ | ยุทธการพิเศษ |
| บทบาท | * ปฏิบัติการทางตรง
* ลาดตระเวนพิเศษ
* ป้องกันภายในต่างประเทศ
* ต่อต้านการก่อความไม่สงบ
* สงครามนอกแบบ
* ต่อต้านการก่อการร้าย
* ไล่ล่าบุคคลเป้าหมาย
* ช่วยเหลือตัวประกัน
 |
| กำลังรบ | 3,195 นายในประจำการ:
* 2,994 นายฝ่ายทหาร
* 201 นายฝ่ายพลเรือน
 |
| ขึ้นต่อ |  หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษสหรัฐ |
| กองบัญชาการ | ค่ายเลอเฌิน รัฐนอร์ทแคโรไลนา |
| คำขวัญ | "Always Faithful, Always Forward" |
| วันสถาปนา | 7 กันยายน 2015 |
| ปฏิบัติการสำคัญ | สงครามต่อต้านการก่อการร้าย |

**หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธินสหรัฐ** (United States Marine Forces Special Operations Command) เป็นส่วนย่อยของหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษสหรัฐ (SOCOM)

หน่วยนี้ถูกตามคำประกาศของดอนัลด์ รัมส์เฟลด์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเริ่มปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2006 รับผิดชอบการบังคับบัญชาแผนกกำลังนาวิกโยธินของหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษ โดยมีขีดความสามารถในการทำปฏิบัติการทางตรง, การลาดตระเวนพิเศษ และการป้องกันภายในต่างประเทศ นอกจากนี้ยังกำกับดูแลการต่อต้านการก่อการร้าย และปฏิบัติการสารสนเทศ

## อ้างอิง
# นอร์ธรอปกรัมแมน B-21 ไรเดอร์

| B-21 เรเดอร์ |
| --- |
|  |
| B-21 ในโรงเก็บเครื่องบินหมายเลข 42 ในปาล์มเดล แคลิฟอร์เนีย |
| หน้าที่ | เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ล่องหน |
| ชาติกำเนิด | สหรัฐ |
| ผู้ผลิต | นอร์ธรอป กรัมแมน |
| สถานะ | กำลังพัฒนา |
| ผู้ใช้หลัก | กองทัพอากาศสหรัฐ |
| จำนวนผลิต | 1 ลำ |

**นอร์ทธรอปกรัมแมน B-21 เรเดอร์** (อังกฤษ: *Northrop Grumman B-21 Raider*) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์อเมริกัน ภายใต้การพัฒนาสำหรับกองทัพอากาศสหรัฐ (USAF) โดยนอร์ธรอป กรัมแมน เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล (LRS-B) มันเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ข้ามทวีปล่องหนพิสัยไกล สำหรับ USAF สามารถส่งขีปนาวุธธรรมดา และ อาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์ เป็นการเสริมและทดแทนรุ่นนอร์ทธรอปกรัมแมน บี-2 สปิริต ในท้ายที่สุดและจะเข้ามาแทนที่เครื่องบินรุ่นโบอิ้ง บี-52 สตาโตฟอร์เทรส

กองทัพอากาศเริ่มวางแผนสำหรับ B-21 ในปี ค.ศ. 2011 และได้รับสัญญาการพัฒนาหลักในปี ค.ศ. 2015 ณ ปี ค.ศ. 2022 บี-21 ถูกคาดการณ์ว่าจะทำการบินครั้งแรกในปี ค.ศ. 2023 ในปี ค.ศ. 2021 เครื่องบินทิ้งระเบิดถูกคาดการณ์ว่าจะเข้าประจำการภายในปี ค.ศ. 2027

ในหลายแง่มุมของโครงการ B-21 นั้น จัดอยู่ในระดับสูง โดยโครงการถูกกำหนดให้เป็นโครงการการเข้าถึงพิเศษ หน่วยบริการวิจัยรัฐสภาระบุไว้ในปี ค.ศ. 2021 ว่ารายละเอียดทางเทคนิคและข้อมูลจำเพาะของ บี-21 เช่น ความเร็ว การเปิดใช้งานระบบ "ขนาด การพรางตัวที่จำเป็น โครงสร้าง จำนวนและประเภทของเครื่องยนต์ วิถีอาวุธ และเซ็นเซอร์บนเครื่องบินยังคงถูกจัดระดับ" แม้ว่าข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับแง่มุมอื่น ๆ ของโครงการจะเปิดเผยต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 ภาพถ่ายแรกของเครื่องบินได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ถ่ายระหว่างพิธีเปิดตัวที่โรงงานผลิตของนอร์ธรอปกรัมแมน ในเมืองปาล์มเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* หน้าเว็บทางการของ บี-21 ไรเดอร์ จากนอร์ธรอปกรัมแมน
* เอกสารข้อมูล บี-21 ไรเดอร์ อย่างเป็นทางการ จากกองทัพอากาศสหรัฐ
# หมายเลขสารบัญแฟ้มดาวเทียม

**หมายเลขสารบัญแฟ้มดาวเทียม** (อังกฤษ: *Satellite Catalog Number*) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **หมายเลขสารบัญแฟ้ม NORAD**, **NORAD ID**, **หมายเลขสารบัญแฟ้ม NASA**, **หมายเลขวัตถุอวกาศUSSPACECOM** หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **หมายเลขสารบัญแฟ้ม** เป็นหมายเลขประจำตัว 5 หลักที่กำหนดขึ้นโดยอดีตหน่วยบัญชาการอวกาศสหรัฐ (United States Space Command, USSPACECOM) สำหรับใช้ระบุวัตถุอวกาศทั้งหมดที่โคจรรอบโลก

ก่อนหน้านี้หมายเลขสารบัญแฟ้มจะอยู่ในการกำกับดูแลของหน่วยบัญชาการป้องกันภัยทางอากาศอเมริกาเหนือ หรือ นอแร็ด (North American Aerospace Defense Command, NORAD) ปัจจุบันได้รับการปรับปรุงโดยหน่วยบัญชาการยุทธศาสตร์สหรัฐ (United States Strategic Command, USSTRATCOM) โดยเป้าหมายของการจัดทำสารบัญแฟ้มคือใช้ประกอบเรดาร์ในการติดตามวัตถุที่โคจรรอบโลกขนาดใหญ่กว่า 10 เซนติเมตรเพื่อหลีกเลี่ยงการชนกับยานอวกาศที่จะส่งขึ้นอวกาศ โดยเศษซากขยะอวกาศที่เกิดจากกระบวนการปล่อยยานแต่ละชิ้นที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 เซนติเมตรจะถูกบันทึกไว้ ตัวอย่างเช่นเหตุการชนกันของดาวเทียมอิริเดียม 33 กับดาวเทียมคอสมอส 2251 ในปี ค.ศ. 2009 มีการลงทะเบียนเศษชิ้นส่วนของดาวเทียมอิริเดียม 33 รวมทั้งหมด 330 ชิ้น (หมายเลขในช่วง 33772 ถึง 40998) และเศษชิ้นส่วนของดาวเทียมคอสมอส 2251 รวมทั้งหมด 1,050 ชิ้น (หมายเลขในช่วง 33757 ถึง 40811)

ในปี ค.ศ. 2018 มีการประกาศประเปลี่ยนโครงสร้างของหน่วยบัญชาการกองทัพอากาศอวกาศ (Air Force Space Command, AFSC) โดยให้ส่วนงานการแจ้งเตือนความเสี่ยงในการชนหรืออุบัติเหตุในอวกาศให้แก่หน่วยงานเชิงพาณิชย์และต่างประเทศแยกออกไปอยู่ในการกำกับดูแลของกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ

## COSPAR ID และ NORAD ID

เลขทะเบียน NORAD หรือ NORAD ID จะถูกระบุด้วยลำดับตัวเลข โดยวัตถุอวกาศชิ้นแรกที่ได้หมายเลขแค็ตตาล็อก 00001 คือจรวดนำส่งดาวเทียมสปุตนิก 1 ส่วนดาวเทียมสปุตนิก 1 จะตามด้วยหมายเลข 00002 ตารางด้านล่างแสดงตัวอย่างหมายเลขแค็ตตาล็อกที่ถูกบันทีกในโครงการอวกาศสำคัญ ๆ เทียบกับเลขทะเบียนวัตถุอวกาศสากล (COSPAR ID)

| โครงการ | ชิ้นส่วนวัตถุ | หมายเลขแค็ตตาล็อกดาวเทียม หรือ เลขทะเบียน NORAD | เลขทะเบียน COSPAR | ปี ค.ศ. ที่ส่ง | ลำดับครั้งที่ส่งในปีปฎิทิน | ตัวอักษรเฉพาะของดาวเทียม ชิ้นส่วนจรวด และส่วนประกอบอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| การส่งดาวเทียมดวงแรกของโลก | ส่วนที่ 2 ของจรวด R-7 Semyorka | 00001 | 1957-001A | 1957 | 001 | A |
| ดาวเทียมสปุตนิก 1 | 00002 | 1957-001B | B |
| การส่งจรวด Ariane 5 ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2008 | ดาวเทียม Hot Bird 9 | 33459 | 2008-065A | 2008 | 065 | A |
| ดาวเทียม W2M | 33460 | 2008-065B | B |
| กระสวยอวกาศ Sylda | 33461 | 2008-065C | C |
| ส่วนที่ 2 ของจรวด Ariane 5 | 33462 | 2008-065D | D |
| การส่งดาวเทียมไทยคม 8 ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 | ดาวเทียมไทยคม 8 | 41552 | 2016-031A | 2016 | 031 | A |
| ส่วนที่ 2 ของจรวด Falcon 9 R/B | 41553 | 2016-031B | B |

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* ดาวเทียม
* ขยะอวกาศ
* จรวด
* เลขทะเบียนวัตถุอวกาศสากล
* ชุดข้อมูลวงโคจรแบบสองบรรทัด

## แหล่งข้อมูลอื่น

* NSSDC Master Catalog
* N2YO
* In-The-Sky.org
# รถถังเบา

ระบบปืนยานเกราะ เอ็ม8 ด้วยปืน 105 มม.
**รถถังเบา** เป็นประเภทของรถถังแบบแรกที่ถูกออกแบบมาเพื่อการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อเคลื่อนที่เข้าและออกจากการสู้รบอย่างรวดเร็ว และเอาชนะด้วยอุบายกับรถถังหลักที่หนักกว่า พวกเขาได้ใช้งานเป็นหลักในบทบาทการตรวจคัดกรองและการลาดตระเวนหรือในบทบาทการยิงสนับสนุนแก่กองกำลังทหารรบนอกประเทศที่รถถังหลักขนาดใหญ่ไม่สามารถใช้งานได้หรือไม่สามารถปฏิบัติการได้อย่างปลอดภัยได้ รถถังเบาโดยทั่วไปนั้นจะถูกติดตั้งด้วยอาวุธและเกราะที่ดีกว่ารถหุ้มเกราะ แต่ได้ใช้ล้อสายพานเพื่อให้การเคลื่อนที่ในการข้ามประเทศได้ดีขึ้น

รถถังเบาที่เร็วเป็นคุณสมบัติหลักของการสร้างมันขึ้นในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งได้คาดการณ์ว่าพวกมันจะถูกใช้ให้เป็นประโยชน์จากการบุกทะลวงแนวข้าศึกที่ถูกสร้างขึ้นโดยรถถังที่หนักและช้ากว่า การออกแบบรถถังขนาดเล็กจำนวนมากและ"แทงก์เคส"(tankettes) ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงเวลาสมัยนั้นและเป็นที่รู้จักกันภายใต้ชื่อที่มีความหลากหลาย รวมทั้ง "รถยนต์รบ"

รถถังเบาเป็นหนึ่งในรุ่นรถถังเพียงไม่กี่คันที่จะอยู่รอดในการพัฒนารถถังหลัก และได้มีการเห็นในการใช้งานในบทบาทที่หลากหลายรวมทั้งการสนับสนุนแก่กองกำลังทหารโดดร่มหรือกองกำลังสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกขนาดเบาและการลาดตระเวน ยานพาหนะรบทหารราบ(IFV)ที่ได้รับการดัดแปลงแก้ไขได้สมมติบทบาทเหล่านี้ในกองทัพหลายแห่ง เนื่องจากความพร้อมในการใช้งานของพวกเขาในทันที และเป็นทางเลือกที่ไม่แพงกว่าในการพัฒนาและใช้เป็นรถถังเบาที่แท้จริง

* พันท์เซอร์ 2
* เอ็ม3 สจวต
* ที-26
* เอ็มเค7 เททราร์ค
* ไทป์ 95 ฮาโกะ
* แอล6/40
* เรอโน แอ็ฟเต
* 7ทีพี
# เครื่องหมายทางทหารของสหรัฐ

ตัวอย่างเครื่องหมายกองทัพบกสหรัฐ บนเครื่องแบบลายพรางปฏิบัติการ (สวมเหนือเนมเทปของกองทัพบกสหรัฐ)
**เครื่องหมายทางทหารของสหรัฐ** (อังกฤษ: *Military badges of the United States*) เป็นเครื่องหมายแสดงถึงระดับ คุณสมบัติ หรือความสำเร็จในการฝึกในเหล่าต่าง ๆ ที่ได้รับอนุญาตให้ประดับได้ของกองทัพสหรัฐ และยังถูกใช้เป็นเครื่องหมายระบุตัวตนสำหรับบุคลากรทางทหารที่ได้รับมอบหมายภารกิจเฉพาะบางอย่าง รวมถึงเครื่องหมายแสดงความสามารถส่วนบุคคลที่ถูกมอบให้กับทหารในเหล่าบริการร่วมกับเครื่องหมายอิสริยาภรณ์จากการปฏิบัติการต่าง ๆ และได้รับอนุญาตให้ประดับร่วมกันกับเครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหารในการประดับบนเครื่องแบบทหาร

ในเหล่าทัพของสหรัฐทั้ง 6 เหล่าจะใช้งานชุดของเครื่องหมายทางทหารที่แตกต่างกันสำหรับมอบให้กับเจ้าหน้าที่ทหารในเหล่าของตน ซึ่งก็มีบางเครื่องหมายที่ใช้ร่วมกันระหว่างเหล่าทัพ เช่น เครื่องหมายปีกโดดร่มพื้นฐาน (Basic Parachutist Badge) ซึ่งสามารถประดับได้ทั้ง 6 เหล่าทัพ โดยแต่ละเหล่าทัพจะมีการกำหนดวิธีการประดับเครื่องหมาย จำนวนการประดับสูงสุดในแต่ละครั้งบนเครื่องแบบ และเครื่องหมายอื่นที่ได้รับมอบจากการฝึกร่วมกับเหล่าทัพอื่นว่าประดับในระดับใดบนเครื่องแบบ รวมไปถึงการประดับเครื่องหมายทางหทารจากมิตรประเทศจากการฝึกร่วมอย่างเหมาะสม ขึ้นอยู่กับเหล่าทัพ ประเทศที่มอบเครื่องหมาย และประเภทของเครื่องหมาย

## หมวดหมู่ทั่วไป

เครื่องหมายทางทหารของสหรัฐทั่วไปแบ่งออกเป็น 6 หมวดหมู่ ประกอบไปด้วย

* เครื่องหมายระบุตัวตนของหน่วยบริการในเครื่องแบบสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพบกสหรัฐ
* เครื่องหมายของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพเรือสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพอากาศสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพอวกาศสหรัฐ
* เครื่องหมายของยามฝั่งสหรัฐ

## เครื่องหมายกำลังสนับสนุนการรบสหรัฐ

นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายของกำลังสนับสนุนการรบ ประกอบไปด้วย

* เครื่องหมายของหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน
* เครื่องหมายของกำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐ

เครื่องหมายของกำลังสนับสนุนการรบจะถูกสงวนไว้สำหรับสมาชิกของกำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐหรือหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน กำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐ (Coast Guard Auxiliary) เดิมชื่อว่า กำลังสำรองยามฝั่งสหรัฐ (Coast Guard Reserve) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2482 โดยร้องขอไปยังอาสาสมัครที่เจ้าของเรือยนต์หรือเรือยอชท์ให้ช่วยปฏิบัติงานโดยไม่รับค่าจ้าง มีจุดประสงค์เพื่อรักษาความปลอดภัยภายในน่านน้ำของสหรัฐ และให้ความช่วยเหลือในการปฏิบัติงานของยามฝั่งสหรัฐทั้งหมด และช่วยตรวจสอบการทำงานเทคโนโลยีในการปกป้องน่านน้ำของสหรัฐว่าสามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ ส่วนของหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน (Civil Air Patrol) มีส่วนเกี่ยวข้องในการป้องกันภัยทางอากาศฝ่ายพลเรือนของสหรัฐตลอดช่วงของสงครามโลกครั้งที่สอง และในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ได้มีการประกาศใช้กฎหมายมหาชน 80-557 และทำให้หน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือนกลายเป็นกำลังสนับสนุนอย่างเป็นทางการของกองทัพอากาศสหรัฐ

## เครื่องหมายที่ไม่ถูกใช้งานอีก

นอกจากเครื่องหมายที่ได้รับอนุญาตให้ประดับในปัจจุบัน ยังมีเครื่องหมายล้าสมัยอีกจำนวนหนึ่งที่ถูกยกเลิกการใช้งานจากกองทัพสหรัฐและไม่ปรากฎในแผนผังเครื่องหมายทางทหารของสหรัฐอีกด้วย

## อ้างอิง
# กองทัพประจำการ (สหรัฐ)

**กองทัพประจำการ**ของสหรัฐสืบทอดกองทัพภาคพื้นทวีปเป็นกองทัพบกอาชีพถาวรของประเทศ แม้ในสมัยใหม่ แกนกลางอาชีพของกองทัพบกสหรัฐยังเรียกว่า "กองทัพประจำการ" อยู่ นับแต่ห้วงการปฏิวัติอเมริกันถึงหลังสงครามสเปน–อเมริกา ทหารอาสาสมัครรัฐและกรมทหารอาสาที่รัฐเป็นผู้จัดระเบียบ (แต่เปลี่ยนไปควบคุมโดยทางการรัฐบาลกลางและแม่ทัพของรัฐบาลกลางในยามสงคราม) ซึ่งสนับสนุนกองทัพประจำการของสหรัฐซึ่งมีขนาดเล็กกว่า กรมทหารอาสาเหล่านี้เปลี่ยนมาเรียก "อาสาสมัครสหรัฐ" (USV) ตรงกันข้ามกับกองทัพบกสหรัฐประจำการ (Regular United States Army) ระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา ร้อยละ 97 ของกองทัพสหภาพเป็นอาสาสมัครสหรัฐ

ในการใช้ร่วมสมัย คำว่า "กองทัพประจำการ" หมายความถึงส่วนที่ประจำการเต็มเวลาของกองทัพบกสหรัฐ ซึ่งต่างจากกำลังสำรองกองทัพบก (Army Reserve) และกำลังพิทักษ์ชาติ (Army National Guard) ส่วนประกอบที่สี่ กองทัพบกแห่งสหรัฐ (Army of the United States) ไม่ปฏิบัติการตั้งแต่ระงับการเกณฑ์ทหารในปี 1973 แลกองทัพสหรัฐเป็นกองทัพอาสาสมัครล้วนนับแต่นั้น

ระบบกองทัพสหรัฐพัฒนาจากกองทัพภาคพื้นทวีประดับชาติซึ่งเป็นทหารอาชีพ, ทหารอาสาสมัครของรัฐและกรมทหารอาสาในสงครามปฏิวัติอเมริกา กับหน่วยทหารอเมริกันยุคหลังสงครามปฏิวัติที่คล้ายกันภายใต้รัฐบัญญัติทหารอาสาสมัคร ค.ศ. 1792 ระบบนี้เป็นรากฐานสำหรับการจัดระเบียบกองทัพบกสหรัฐ โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย จนมีการสถาปนากองกำลังพิทักษ์ชาติสมัยใหม่ในปี 1903 รัฐบัญญัติทหารอาสาสมัครเปิดช่องให้ใช้อาสาสมัครซึ่งสามารถใช้ที่ใดก็ได้ในยามสงคราม นอกเหนือจากทหารอาสาสมัครของรัฐซึ่งจำกัดไว้เฉพาะใช้ในรัฐของตนเป็นระยะสั้น ๆ แม้กองทัพบกสหรัฐอาชีพปัจจุบันซึ่งมีการเสริมด้วยกำลังสำรองกองทัพบกและกำลังพิทักษ์ชาติก็มีระบบการจัดระเบียบคล้ายกัน คือ แกนกลางอาชีพถาวรและหน่วยเพิ่มเติมซึ่งสามารถระดมได้ในยามฉุกเฉินหรือในยามสงคราม

## อ้างอิง
# แอร์ฟอร์ซทรี

โบอิง C-32 ซึ่งเป็นรุ่นดัดแปลงจากโบอิง 757 คืออากาศยานที่รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐใช้เดินทางเป็นประจำ
**แอร์ฟอร์ซทรี** (อังกฤษ: *Air Force Three*) เป็นสัญญาณเรียกขานที่การควบคุมจราจรทางอากาศกำหนดขึ้นสำหรับอากาศยานของกองทัพอากาศสหรัฐลำใดก็ตามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐโดยสาร แต่ไม่มีประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีสหรัฐ ศัพท์นี้มักใช้เรียกโบอิง C-32 ซึ่งเป็นโบอิง 757 ที่ได้รับการดัดแปลงและถูกใช้เป็นพาหนะของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศบ่อยที่สุด

## ประวัติศาสตร์

รัฐมนตรีต่างประเทศมาร์โค รูบิโอ ขึ้นเครื่องแอร์ฟอร์ซทรี, กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1955 จอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส กลายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนแรกที่เดินทางไปต่างประเทศด้วยอากาศยานของรัฐบาลอเมริกัน โดยเดินทางด้วย *โคลัมไบน์ III* (*Columbine III*) ไปยังเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พร้อมกับประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์

ตั้งแต่สมัยของเฮนรี คิสซินเจอร์ จนถึงวอร์เรน คริสโตเฟอร์ อากาศยานประจำตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคือโบอิง 707 ที่ได้รับการดัดแปลง

C-20 กัลฟ์สตรีม ถูกใช้เป็นอากาศยานสำรองในฐานะแอร์ฟอร์ซทรีในสมัยรัฐมนตรีจอร์จ ชูลซ์

ในสมัยเจมส์ เบเกอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเดินทางด้วยVC-137C แซม 26000 หลังจากที่อากาศยานของประธานาธิบดีได้รับการปรับปรุงใน ค.ศ. 1990

ตั้งแต่สมัยรัฐมนตรีแมเดลิน อาลไบรต์ โบอิง C-32 ได้กลายเป็นอากาศยานหลักของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

ในสมัยที่ฮิลลารี คลินตันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ แอร์ฟอร์ซทรีได้เดินทางไปเยือน 112 ประเทศ ถือเป็นจำนวนที่มากที่สุดของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในประวัติศาสตร์สหรัฐ

## การออกแบบ

อากาศยานที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับภารกิจพิเศษทางอากาศ (Special Air Mission) ซึ่งใช้งานโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ได้รับอนุญาต และดำเนินการโดยกองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 89 สามารถแยกแยะความแตกต่างจากลวดลายที่โดดเด่นของแอร์ฟอร์ซวันซึ่งออกแบบโดยเรย์มอนด์ โลวีได้จากการไม่มีชีตไลน์สีน้ำเงินเข้ม   และสีน้ำเงินเข้มคลุมห้องนักบิน

รัฐมนตรีไมก์ พอมเพโอ ปฏิบัติภารกิจในต่างประเทศบนแอร์ฟอร์ซทรีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018
ตลอดช่วงการบริหารของโอบามา, ทรัมป์ และไบเดิน ภายในแอร์ฟอร์ซทรีได้ถูกปรับปรุงตกแต่งภายในอย่างช้า ๆ ให้มีความหรูหรามากขึ้น ด้วยค่าใช้จ่าย 16 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อเครื่อง

## อุบัติการณ์

รัฐมนตรีแอนโทนี บลิงเคน บนแอร์ฟอร์ซทรีที่ได้รับการปรับปรุงใน ค.ศ. 2021
ในเดือนสิงหาคม ค.ส. 2014 เครื่องบินของรัฐมนตรีต่างประเทศ จอห์น เคร์รี มีปัญหาขัดข้องที่โฮโนลูลู รัฐฮาวาย เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับระบบไฟฟ้า ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 เครื่องบินของเคร์รีเกิดขัดข้องอีกครั้งที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 รัฐมนตรีต่างประเทศ แอนโทนี บลิงเคน ต้องเปลี่ยนเครื่องที่ดาโฟส เนื่องจาก "ความขัดข้องร้ายแรง" จากปัญหาออกซิเจนรั่ว

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 แอร์ฟอร์ซทรีต้องบินกลับวอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากพบ "ปัญหาทางกลไก" ขณะเดินทางไปมิวนิก

## ในวัฒนธรรมประชานิยม

ในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง *ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว* ตัวละครเอลิซาเบธ แมกคอร์ด ได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หลังจากที่รัฐมนตรีคนก่อนหน้า วินเซนต์ มาร์ช ถูกลอบสังหารโดยเครื่องบินตก ขณะกำลังเดินทางไปเวเนซุเอลาด้วยแอร์ฟอร์ซทรี

## ดูเพิ่ม

* แอร์ฟอร์ซวัน
* แอร์ฟอร์ซทู
* กองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 1254
* กองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 89

## อ้างอิง
# การโจมตีเวเนซุเอลาโดยสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2569

| ปฏิบัติการแอบโซลูตรีซอล์ฟ |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ ปฏิบัติการเซาเทิร์นสเปียร์และวิกฤตการณ์ในประเทศเวเนซุเอลา |
| * ประธานาธิบดีนิโกลัส มาดูโร ของเวเนซุเอลา บนเรือยูเอสเอส อิโวจิมา หลังถูกจับกุม *(ซ้าย)*
* ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ พร้อมด้วยสมาชิกคณะรัฐมนตรี ระหว่างปฏิบัติการแอบโซลูตรีซอล์ฟ *(ขวา)*
 |
| ตำแหน่ง | การากัส ประเทศเวเนซุเอลา |
| โดย | กระทรวงกลาโหมสหรัฐ |
| ผู้บังคับบัญชา |  ดอนัลด์ ทรัมป์ |
| เป้าหมาย |  นิโกลัส มาดูโร  ซีเลีย ฟลอเรส |
| วันที่ | 3 มกราคม ค.ศ. 2026 02:01 – 04:29 (VET, UTC−04:00) |
| ผู้ลงมือ | * กองทัพสหรัฐ
	+ กองทัพบกสหรัฐ
		- กรมการบินปฏิบัติการพิเศษที่ 160
		- กองกำลังเดลตา
	+ เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
	+ กองทัพเรือสหรัฐ
	+ กองทัพอากาศสหรัฐ
	+ กองทัพอวกาศสหรัฐ
* สำนักข่าวกรองกลาง
* สำนักงานสอบสวนกลาง
	+ ทีมชิงตัวประกัน
 |
| ผลลัพธ์ | * นิโกลัส มาดูโร และ ซีเลีย ฟลอเรส ถูกจับกุม
* เดลซิ โรดริเกซ สาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีรักษาการเวเนซุเอลา
 |
| ผู้สูญเสีย | * เสียชีวิต
	+ บุคลากรทางทหารของเวเนซุเอลา 23–24 นาย
	+ บุคลากรทางทหารและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของคิวบา 32 นาย
	+ พลเรือนอย่างน้อย 2 คน
* ได้รับบาดเจ็บ
	+ ทหารสหรัฐฯ 7 นาย
 |

เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2569 สหรัฐอเมริกาได้เปิดฉากโจมตีทางอากาศต่อหลายเป้าหมายในพื้นที่ตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลา รวมถึงกรุงการากัส เมืองหลวงของประเทศ ภายใต้รหัสนาม **ปฏิบัติการแอบโซลูตรีซอล์ฟ** (อังกฤษ: *Operation Absolute Resolve*) ซึ่งถือเป็นการยกระดับความตึงเครียดครั้งสำคัญของความขัดแย้งที่ดำเนินอยู่ระหว่างทั้งสองประเทศ

ประธานาธิบดีนิโกลัส มาดูโร ของเวเนซุเอลา ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วประเทศหลังเกิดเหตุระเบิดขึ้น ขณะที่เวลา 04.21 น. ตามเวลาเขตตะวันออกของสหรัฐ ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐ แถลงว่า มาดูโรและภรรยา คือ ซีเลีย ฟลอเรส ถูกจับกุมและถูกนำตัวออกนอกประเทศแล้ว ด้านอัยการสูงสุดสหรัฐ แพม บอนดี ระบุว่าทั้งสองจะถูกดำเนินคดีในข้อหาเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดและการก่อการร้าย (narcoterrorism) ขณะเดียวกัน เดลซี โรดริเกซ รองประธานาธิบดีเวเนซุเอลา ยืนยันว่ามาดูโรและภรรยายังไม่สามารถติดต่อได้ พร้อมเรียกร้องให้มีการแสดง "หลักฐานว่ายังมีชีวิตอยู่" ขณะที่เจ้าหน้าที่จากสหรัฐและหลายประเทศตั้งคำถามถึงความชอบด้วยกฎหมายของการโจมตีดังกล่าว

ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ระบุว่าสหรัฐอเมริกามีแผนจะเข้าควบคุมและบริหารเวเนซุเอลาเป็นการชั่วคราว ซึ่งเท่ากับกองทัพสหรัฐก่อการรัฐประหารในประเทศเวเนซุเอลาจนกว่าจะมี "การเปลี่ยนผ่านทางการเมืองที่ปลอดภัย เหมาะสม และรอบคอบ" ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่จากสหรัฐระบุว่า บริษัทอเมริกันจะมีบทบาทในอุตสาหกรรมน้ำมันของเวเนซุเอลา และย้ำว่าน้ำมันที่ถูกขโมยไปจะต้องถูกนำกลับคืนมา

## อ้างอิง
# กองทัพเม็กซิโก

| กองทัพเม็กซิโก |
| --- |
| Fuerzas Armadas de Mexico |
| ตราแผ่นดินของเม็กซิโก |
| ก่อตั้ง | 21 สิงหาคม, พ.ศ. 2427 |
| เหล่า |  กองทัพบก  กองทัพอากาศ  กองทัพเรือ |
| กองบัญชาการ | เม็กซิโกซิตี |
| ผู้บังคับบัญชา |
| ผู้บัญชาการทหารสูงสุด | ประธานาธิบดี อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม | Guillermo Galván Galván (SEDENA) **Secretary of the Navy** Mariano Francisco Saynez Mendoza (SEMAR) |
| กำลังพล |
| อายุเริ่มบรรจุ | 16–49 |
| ประชากร วัยบรรจุ | 59,179,064 ชาย, อายุ 16–49, 59,179,064 (2011 est.) หญิง, อายุ 16–49 |
| ประชากร ฉกรรจ์ | 48,882,415 ชาย, อายุ 16–49, 48,882,415 (2011 est.) หญิง, อายุ 16–49 |
| ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี | 2,172,378 ชาย, 1,072,094 (2011 est.) หญิง |
| ยอดประจำการ | 259,770(2011 est.) (อันดับที่ 28 of 166) |
| รายจ่าย |
| งบประมาณ | 6.3 billion (2011 est.) |
| ร้อยละต่อจีดีพี | 0.5% (2006 est.) |
| อุตสาหกรรม |
| แหล่งผลิตนอกประเทศ |  สหรัฐ  รัสเซีย  สเปน  อิสราเอล  เยอรมนี  ฝรั่งเศส  สวิตเซอร์แลนด์  สหราชอาณาจักร  อิตาลี  สวีเดน  บราซิล  เดนมาร์ก  จีน  นอร์เวย์  แอฟริกาใต้  ฟินแลนด์  ออสเตรเลีย |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |
| ประวัติ | **ประวัติศาสตร์ทางทหารของเม็กซิโก** |
| ยศ | ยศทหารเม็กซิโก |

**กองทัพเม็กซิโก** (สเปน: *Fuerzas Armadas de Mexico*)

## ประวัติ

## โครงสร้าง

## งบประมาณ

## บุคลากร

### กำลังพลประจำการ

### กำลังพลสำรอง

## การศึกษา

## ยุทธภัณฑ์

### อาวุธประจำกาย

### อาวุธประจำหน่วย

## ศาลทหาร

## ความสัมพันธ์ทางทหาร

## อ้างอิง

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม

## แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:ประเทศเม็กซิโก
แม่แบบ:กองทัพเม็กซิโก
# สตูเดอเบเกอร์

สตูเดอเบเกอร์ คอร์ปอเรชั่น
 Studebaker Corporation| ไฟล์:Lazystude.gif |
| อุตสาหกรรม | ยานยนต์ |
| ก่อตั้ง | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1852 |
| ผู้ก่อตั้ง | พี่น้องสตูเดอเบเกอร์ |
| เลิกกิจการ | พฤษภาคม ค.ศ. 1967 |
| สำนักงานใหญ่ | เมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา |
| ผลิตภัณฑ์ | รถยนต์ *(ในอดีต)* เกวียน รถม้า บังเหียนม้า |
| บริษัทแม่ | สตูเดอเบเกอร์ บราเธอร์ส แมนูแฟคเจอริ่ง คอมพานี |

พี่น้องสตูเดอเบเกอร์ ผู้ก่อตั้ง จากซ้ายไปขวา (ยืน) ปีเตอร์ และจาค็อบ (นั่ง) เคล็ม เฮนรี และจอห์น
รถสตูเดอเบเกอร์ รุ่นปี ค.ศ. 1953
**สตูเดอเบเกอร์** (อังกฤษ: *Studebaker*) เป็นบริษัทผลิตเกวียนและรถยนต์ของสหรัฐอเมริกาจากเมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา เริ่มกิจการเมื่อปี ค.ศ. 1852 และก่อตั้งเป็นบริษัทเมื่อปี ค.ศ. 1868 ภายใต้ชื่อ สตูเดอเบเกอร์ บราเธอร์ส แมนูแฟคเจอริ่ง คอมพานี (Studebaker Brothers Manufacturing Company) เดิมเป็นบริษัทผลิตเกวียนสำหรับชาวนา เหมืองแร่ และกองทัพ

สตูเดอเบเกอร์เริ่มเข้าสู่ธุรกิจยานยนต์ด้วยการผลิตรถยนต์พลังงานไฟฟ้า ในปี ค.ศ. 1902 และรถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงในปี ค.ศ. 1904 โดยขายภายใต้ชื่อ "สตูเดอเบเกอร์ ออโต้โมบิล คอมพานี" (Studebaker Automobile Company) แผนกรถยนต์ของสตูเดอเบเกอร์ทำงานร่วมกับบริษัทการ์ฟอร์ดแห่งเมืองอิเลเรีย รัฐโอไฮโอ จนถึงปี ค.ศ. 1911 และบริษัทอี-เอ็ม-เอ็ฟ หลังจากปี ค.ศ. 1909 รถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงคันแรก ๆ ผลิตโดยสตูเดอเบเกอร์เพียงผู้เดียวออกจำหน่ายสู่ตลาดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1912 ในช่วงเวลา 50 ปีถัดมา บริษัทสตูเดอเบเกอร์ได้สร้างชื่อเสียงในด้านของคุณภาพและความทนทาน หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงินหลายปี สตูเดอเบเกอร์ก็ได้เข้ารวมกับแพคการ์ดในปี ค.ศ. 1954 จนกลายเป็นสตูเดอเบเกอร์-แพ็กการ์ด คอร์ปอเรชั่น แต่ปัญหาทางการเงินของสตูเดอเบเกอร์นั้นใหญ่มากกว่าที่ผู้บริหารของแพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ จนในภายหลังชื่อแพคการ์ดถูกนำออกจากชื่อบริษัท บริษัทจึงเปลี่ยนชื่อกลับเป็น สตูเดอเบเกอร์ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1962 โรงงานที่เมืองเซาท์เบนด์ยุติการผลิตในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1963 และรถสตูเดอเบเกอร์คันสุดท้ายเลื่อนออกจากสายพานการผลิตที่เมืองแฮมิลตัน รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1966