# ชังมาดัง

ชินอึยจูเป็นศูนย์กลางหลักสำหรับเศรษฐกิจในระบบและนอกระบบของเกาหลีเหนือด้วยที่ตั้งอยู่ใกล้พรมแดนประเทศจีน สถานีรถไฟชินอึยจูถูกแสดงให้เห็นในภาพนี้
ชังมาดัง (แปลตรงตัว 'ลานตลาด'; เกาหลี: 장마당; ฮันจา: 場마당; สัทอักษรสากล: [t͡ɕa̠ŋma̠da̠ŋ]) คือตลาดท้องถิ่น ตลาดเกษตรกร ตลาดมืด และบะซาร์ในประเทศเกาหลีเหนือ นับตั้งแต่ทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือในทศวรรษ 1990 ตลาดเหล่านี้ได้ก่อตัวขึ้นเป็นเศรษฐกิจนอกระบบขนาดใหญ่ และรัฐบาลเริ่มมีท่าทีผ่อนปรนต่อตลาดเหล่านี้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม เหล่าพ่อค้าแม่ค้ายังคงเผชิญกับการควบคุมอย่างเข้มงวด ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่กลายเป็นผู้ที่ต้องพึ่งพาชังมาดังเพื่อการอยู่รอด

รัฐบาลเกาหลีเหนือได้พยายามควบคุมการเติบโตของเศรษฐกิจตลาดในประเทศเกาหลีเหนือโดยใช้หลากหลายวิธีการ บางวิธี เช่น การควบคุมอายุของผู้ค้า ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เช่น การทำให้ผู้หญิงต้องรับผิดชอบในการหาเงินเลี้ยงครอบครัวมากขึ้น

มีการคาดการณ์เกี่ยวกับบทบาทที่เป็นไปได้ของตลาดมืดในการปฏิรูปรัฐบาลและเศรษฐกิจของเกาหลีเหนือ ดังเช่นที่เคยเกิดขึ้นในประเทศจีน

ใน ค.ศ. 2019 ทางการดำเนินการเพื่อยับยั้งกิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนบุคคล ตามมาด้วยการปราบปรามที่รุนแรงยิ่งขึ้นใน ค.ศ. 2021 ส่งผลให้ตลาดต่าง ๆ เกิดการถดถอย

## ภูมิหลัง

ทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือในทศวรรษ 1990 มีส่วนทำให้เกิดเศรษฐกิจตลาดมืดขึ้น
ประเทศเกาหลีเหนือสถาปนาระบบสวัสดิการสังคมนิยมขึ้นใน ค.ศ. 1948 พร้อมกับการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ระบบนี้โอนปัจจัยการผลิตเป็นของรัฐและประชากรจะได้รับสินค้า อาหาร และสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ผ่านระบบการกระจายของรัฐ สืบเนื่องจากทุพภิกขภัยในช่วง ค.ศ. 1994–1998 หรือที่รู้จักในชื่อการเดินทัพอันแสนตรากตรำ (Arduous March) หรือ การเดินทัพแห่งความทุกข์ยาก (March of Suffering) การจัดสรรส่วนแบ่งปันส่วนได้ลดลงอย่างรุนแรง พลเมืองจึงถูกบังคับให้จัดหาอาหารและสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ผ่านวิธีการที่แตกต่างออกไป พลเมืองเกาหลีเหนือทำนาบนพื้นที่ซึ่งรัฐบาลถือว่า "ไม่สามารถใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมได้" หรือแม้แต่ทำสวนครัวขนาดเล็กเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของตน ไร่เอกชนที่ผิดกฎหมายเหล่านี้สามารถผลิตผลผลิตพืชพรรณได้มากกว่าโครงการเกษตรกรรมของรัฐ เกษตรกรขายสินค้าส่วนเกินหรือใช้วิธีการแลกเปลี่ยนสินค้าเพื่อสิ่งจำเป็นอื่น ๆ

หลังระบบการกระจายของรัฐในเกาหลีเหนือล่มสลาย รัฐบาลเกาหลีเหนือจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมผ่อนปรนให้มีตลาดเอกชน โดยในระยะแรกมีการจำหน่ายสินค้าจำเป็น ข้าว และพืชผัก ตลาดเอกชนมีวิวัฒนาการมาจากชุมชนท้องถิ่นซึ่งรวมถึงองค์กรต่าง ๆ สถานที่ทำงาน ญาติพี่น้อง และเพื่อนบ้าน ที่ช่วยให้ผู้คนมีชีวิตรอดในช่วงทุพภิกขภัย ข้อตกลงการช่วยเหลือซึ่งกันและกันเหล่านี้จำนวนมากยุติลงในเวลาต่อมาเมื่อตลาดมีการพัฒนาขึ้น

สิ่งที่แตกต่างจากในเมืองคือประชาชนใช้วิธีการแลกเปลี่ยนสินค้าแทนการใช้เงินตราในการซื้อขาย

ประเทศจีนมีอิทธิพลครอบคลุมทั้งเศรษฐกิจในระบบและนอกระบบในเกาหลีเหนือ ประชาชนบางส่วนได้รับเงินทุนเริ่มต้นจากญาติในประเทศจีน ซึ่งญาติเหล่านี้หลายคนยังกลายมาเป็นหุ้นส่วนและที่ปรึกษาทางธุรกิจ

## ภาพรวม

### ในฐานะแหล่งรายได้

ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่ต้องพึ่งพาตลาด
ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2008 มีประมาณการว่าร้อยละ 70 ของครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในเมืองมีส่วนร่วมในงานหัตถกรรม การค้า หรือบริการขนส่งที่เกี่ยวข้องกับการค้า เมื่อปราศจากระบบปันส่วนอาหารที่ใช้งานได้ ประชาชนจึงจำต้องพึ่งพาตลาดท้องถิ่นเพื่อหาเงินและเพื่อความอยู่รอด ในขณะที่เงินเดือนจริงรายเดือนอยู่ที่สองดอลลาร์สหรัฐ แต่ชาวเกาหลีเหนือโดยเฉลี่ยมีรายได้รวมประมาณ 15 ดอลลาร์ต่อเดือนใน ค.ศ. 2011 อย่างไรก็ตาม ผู้ดำเนินธุรกิจตลาดมืดที่ประสบความสำเร็จและเรื่องราวความสำเร็จในรูปแบบทุนนิยมจริงนั้นพบได้ยาก แม้จะมีอดีตแรงงานและเกษตรกรจำนวนน้อยที่กลายเป็นผู้ร่ำรวยมากด้วยรายได้หลายร้อยหรือหลายพันดอลลาร์ต่อเดือน รายได้ระหว่างครึ่งหนึ่งถึงสามในสี่ของประชาชนชาวเกาหลีเหนือมาจากกิจกรรมต่าง ๆ ในตลาด อย่างไรก็ตาม การปราบปรามโดยรัฐบาลนำไปสู่ความไม่สม่ำเสมอในการดำเนินธุรกิจและการติดสินบน

การศึกษาประจำปีในกลุ่มผู้แปรพักตร์ที่จัดทำโดยสถาบันวิจัยเพื่อสันติภาพและการรวมชาติ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล เปิดเผยว่า (แม้การศึกษาอาจไม่ได้เป็นตัวแทนของประชากรทั้งหมด) มีผู้แปรพักตร์เพียงเล็กน้อยกว่าครึ่งหนึ่งที่ได้รับเงินจากรัฐเกาหลีเหนือ นอกจากนี้ยังพบการเติบโตอย่างมีนัยสำคัญของจำนวนผู้ที่ประกอบกิจกรรมทางธุรกิจเอกชนและการติดสินบนที่เกี่ยวข้อง

การศึกษาที่จัดทำโดยศูนย์ยุทธศาสตร์และนานาชาติศึกษา (CSIS) พบว่ามีตลาดที่ได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการอย่างน้อย 436 แห่งทั่วประเทศใน ค.ศ. 2018 ตลาดเหล่านี้สร้างรายได้จากการเก็บภาษีและค่าเช่าประมาณ 56.8 ล้านดอลลาร์ต่อปีและกลายเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของประเทศมากกว่าที่รัฐบาลต้องการจะยอมรับ ในความเป็นจริง รัฐบาลมักโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านการแปรรูปธุรกิจเป็นของเอกชนและโอ้อวดเรื่องการพึ่งพาตนเองของตนเอง

อันเดรย์ ลันคอฟ ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยกุกมิน รายงานว่าพ่อค้าแม่ค้าในชังมาดังบางราย นอกเหนือจากชนชั้นนำและผู้มีรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศ ได้จ่ายเงินเพื่อการศึกษาเอกชนให้กับบุตรหลานของตน วิชาดนตรี คอมพิวเตอร์ และภาษาต่างประเทศเป็นหลักสูตรที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในบรรดาหลักสูตรเอกชน ในเกาหลีเหนือ ระบบซ็องบุนควบคุมการเข้าถึงการศึกษาของรัฐอย่างเข้มงวด และผู้ที่มีภูมิหลังทางสังคมระดับล่างมักประสบความยากลำบากในการเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย เช่น มหาวิทยาลัยคิม อิล-ซ็อง อย่างไรก็ตาม อันเดรย์ ลันคอฟได้แสดงความยินดีต่อการปราบปรามการศึกษาเอกชนโดยเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือ แม้จะมีความกังวลเกี่ยวกับปัญหาการทุจริตและการแข่งขันในการศึกษาของรัฐในเกาหลีเหนือ

ใน ค.ศ. 2017 สถาบันเกาหลีเพื่อการรวมชาติ (KINU) ประมาณการว่ามีตลาดที่รัฐบาลอนุมัติ 440 แห่งซึ่งมีการจ้างงานประมาณ 1.1 ล้านคน การสำรวจต่อมาโดย AccessDPRK ซึ่งเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 2022 พบว่ามีตลาดอย่างน้อย 477 แห่งในประเทศ โดยมีการก่อสร้างตลาดใหม่ 39 แห่งนับตั้งแต่ ค.ศ. 2011 อย่างไรก็ตาม การขยายพื้นที่แผงลอยของผู้ค้านั้นลดลงจากพื้นที่เพิ่มเติม 23,000 ตารางเมตรใน ค.ศ. 2019 เหลือเพียง 630 ตารางเมตรใน ค.ศ. 2021 ซึ่งสะท้อนถึงผลกระทบของภาวะการระบาดทั่วของโควิด-19 ต่อเศรษฐกิจของประเทศ

### ความมั่นคงทางอาหาร

เกาหลีเหนือประสบทุพภิพขภัยตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 1999 ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตระหว่างสองถึงสามล้านคนจากการขาดแคลนอาหารและโรคอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความหิวโหย

พ่อค้าลักลอบนำเข้าอาหารจากประเทศจีนข้ามพรมแดนมายังเกาหลีเหนือเพื่อจำหน่าย

โดยปกติพืชพรรณจะมีราคาถูกที่สุดทันทีหลังฤดูเก็บเกี่ยว นอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลตามปกติของราคาพืชพรรณแล้ว ภัยแล้งในเกาหลีเหนืออาจเป็นสาเหตุให้ราคาอาหารสูงขึ้นอย่างรุนแรง และบั่นทอนความสามารถของประชาชนในการรักษาโภชนาการและอาหารที่สมดุล ใน ค.ศ. 2015 ภัยแล้งทำให้ราคามันฝรั่งเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันใน ค.ศ. 2014 ข่าวลือเกี่ยวกับผลผลิตมันฝรั่งที่ตกต่ำยังเป็นสาเหตุให้ราคาสูงขึ้นด้วย

ชาวเกาหลีเหนือที่ประกอบธุรกิจในครัวเรือนประเภทต่าง ๆ ยังทำการเพาะปลูกในที่ดินส่วนตัว ชาวเกาหลีเหนือที่ยากจนที่สุดซึ่งไม่มีความสามารถในการตั้งแผงขายอาหารมักดำรงชีวิตผ่านเกษตรกรรมเพื่อการยังชีพ ผลผลิตอาหารจำนวนมากของเกาหลีเหนือผลิตขึ้นอย่างผิดกฎหมายและเป็นการส่วนตัวบนที่ดินผืนเล็กที่เรียกว่า*โซโทจี* (*sotoji*)

### สินค้าและบริการที่นำเสนอ

จักรยานและโทรศัพท์เคลื่อนที่เริ่มแพร่หลายมากขึ้นในเกาหลีเหนือ
แม้ว่าสภาพความเป็นอยู่ในเกาหลีเหนือจะไม่ได้ปรับปรุงขึ้นมากนัก แต่กิจกรรมในตลาดและประเภทของสินค้ากลับเพิ่มมากขึ้น รวมถึงคุณภาพของสินค้าก็เพิ่มขึ้นด้วย

ใน ค.ศ. 2008 สินค้าที่ได้รับความนิยมหรือเป็นที่ต้องการมากที่สุดที่วางขายในตลาด ได้แก่ อาหารริมทาง แบตเตอรี่รถยนต์ หม้อหุงข้าวไฟฟ้า เครื่องโกนหนวดไฟฟ้า รองเท้าคัทชู เครื่องสำอาง เครื่องเล่นดีวีดี จักรยานยนต์ และวัสดุปูพื้นไวนิล ป้ายยี่ห้อสินค้าจำนวนมากที่วางขายเป็นของปลอมและทำเลียนแบบว่าเป็นสินค้าที่ผลิตในเกาหลีใต้

กัญชาอาจถูกกฎหมายหรือไม่ก็ได้ในเกาหลีเหนือ มีรายงานว่ามีการขายกัญชาในตลาดราซ็อน

แผงขายปศุสัตว์เป็นสิ่งที่เพิ่มเข้ามาเมื่อไม่นานมานี้ โดยตลาดในเมืองใหญ่ ๆ ได้ถูกเปลี่ยนสภาพให้เป็นตลาดสินค้าเกษตร

การให้กู้ยืมและการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ปรากฏขึ้นพร้อมกับการเติบโตของตลาด เนื่องจากธนาคารในเกาหลีเหนือไม่ได้ทำหน้าที่จริงตามบทบาทนอกจากเพียงชื่อ แผงลอยในตลาดจึงถูกใช้เป็นช่องทางหลักสำหรับการทำธุรกรรมทางธนาคาร ประชาชนจำนวนมากใช้เงินตราต่างประเทศสำหรับการออมและผู้ที่ขายสินค้าที่มีมูลค่าสูงมักใช้เงินหยวนจีน การกู้ยืมเงินเพื่อซื้อสินค้าราคาแพง เช่น จักรยาน ได้กลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้น

แม้แต่บริการทางการแพทย์เอกชนก็ปรากฏขึ้นในตลาด โดยมีแพทย์เกษียณอายุมาให้บริการ และยังมีผู้ฝึกหัดการแพทย์แผนเกาหลีโบราณที่ฝึกฝนด้วยตนเองปรากฏตัวอยู่ด้วย แพทย์จะคิดค่าบริการประมาณ 10 ดอลลาร์สำหรับการวินิจฉัย และแพทย์บางคนรับเขียนใบสั่งยาให้ประชาชน แพทย์เหล่านี้จำนวนมากไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยค่าจ้างปกติ บริการทางการแพทย์ในตลาดมืดมีมาตั้งแต่ระบบการดูแลสุขภาพฟรีล่มสลายในทศวรรษ 1990 เจ้าหน้าที่บางคนเองก็ถูกบังคับให้รับความช่วยเหลือจากแพทย์กลุ่มเดียวกับที่พวกเขาควรจะเข้าไปปราบปราม

## บทบาทต่อการปฏิรูปที่เป็นไปได้

มีรายงานว่าผู้แปรพักตร์รายหนึ่งได้แสดงความประหลาดใจต่อความคล้ายกันระหว่างตลาดในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ แทนที่จะเป็นความแตกต่าง

บางส่วนได้กล่าวถึง*รุ่นชังมาดัง* (*Jangmadang Generation*) เมื่ออ้างถึงผู้ที่เกิดในทศวรรษ 1980 ถึง 1990

มีการคาดการณ์ว่าคิม จ็อง-อึนต้องการให้ระบบตลาดเสรีมากกว่ายุคคิม จ็อง-อิล อย่างไรก็ตาม เมื่อการค้าในตลาดเพิ่มมากขึ้น การสนับสนุนคิม จ็อง-อึนในหมู่ประชาชนกลับไม่ได้ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งทำให้เกิดข้อสงสัยต่อข้อสันนิษฐานที่ว่าการปฏิรูปตลาดจะทำให้การสนับสนุนระบอบเสื่อมถอยลง

### การเข้าถึงข้อมูลภายนอก

จากการรุ่งเรืองของชังมาดัง การค้าสินค้าต่างประเทศในเกาหลีเหนือจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ส่งผลให้สื่อต่างชาติสามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่าในช่วงหลายปีก่อนเกิดทุพภิกขภีย ดีวีดีและหน่วยความจำพกพาที่บรรจุภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ได้กลายเป็นสิ่งพบเห็นได้ทั่วไป เช่นเดียวกับวิทยุที่สามารถรับสัญญาณจากสถานีจีนได้

สินค้าเหล่านี้กลายเป็นช่องทางใหม่ให้ข้อมูลจากภายนอกเข้าถึงชาวเกาหลีเหนือ ชัง จิน-ซ็อง อดีตเจ้าหน้าที่รัฐบาลเกาหลีเหนือเชื่อว่าการที่ข้อมูลดังกล่าวมีอยู่อย่างต่อเนื่องในชังมาดังอาจมีบทบาทสำคัญในการปฏิรูปหรือการล่มสลายของระบอบคิม

## การปราบปรามและควบคุมโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือ

ประชาชนบางส่วนเลือกขายสินค้าในตรอกซอกซอยใกล้พื้นที่ตลาดจริงเพื่อเลี่ยงการคุกคามและการกรรโชกทรัพย์โดยเจ้าหน้าที่จากกระทรวงความมั่นคงสังคม พ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้ถูกเรียกว่า "พ่อค้าเห็บ" ในเกาหลีเหนือ เนื่องจากมีการขยายตัวอย่างรวดเร็ว และในบางครั้งยังถูกเรียกว่า "พ่อค้าตั๊กแตน"

ราว ค.ศ. 2007 ทางการพยายามเข้าควบคุมการขายวัสดุปูพื้นพลาสติกที่ผลิตจากจีน ซึ่งได้รับความนิยมและทำกำไรได้มากตามมาตรฐานการครองชีพที่สูงขึ้น โดยออกคำสั่งให้จำหน่ายได้เฉพาะในร้านค้าของรัฐเท่านั้น นอกจากนี้ ทางการยังพยายามควบคุมรถบัสและรถบรรทุกส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักเกินพิกัด 8 ตัน และพยายามลงทะเบียนผู้ฝ่าฝืนให้เป็นพนักงานของรัฐพร้อมประกาศให้ยานพาหนะเหล่านั้นเป็นทรัพย์สินของรัฐ ธุรกิจค้าส่งด้วยรถบรรทุกนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ*ชาพันจังซา* (*Chapan-Jangsa*) ในเกาหลีเหนือ กิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งสองนี้ถือเป็นหนึ่งในสามธุรกิจที่ทำกำไรได้มากที่สุดนอกเหนือจากการขายเมทแอมเฟตามีน

ใน ค.ศ. 2013 มีการเริ่มใช้ระบบผู้ค้าที่อ้างอิงตามอัตลักษณ์เพื่อป้องกันไม่ให้ประชาชนเลี่ยงค่าเช่าแผง โดยในปัจจุบันผู้ค้าต้องแขวนบัตรประจำตัวผู้ค้าไว้ที่คอในช่วงเวลาทำการ บัตรเหล่านี้สามารถใช้ตรวจสอบว่าพ่อค้าแม่ค้าได้ชำระค่าธรรมเนียมแผงลอยแล้วหรือไม่และเพื่อยืนยันตัวตน นอกจากนี้ยังมีการกำหนดให้ผู้ค้าต้องหมุนเวียนตำแหน่งที่ตั้งแผงลอยของตนด้วย

พ่อค้าแม่ค้าที่มีฐานะดีบางรายได้รับอนุญาตให้ไม่ต้องเข้าร่วมการระดมพลโดยหน่วยงานท้องถิ่นที่มีความยืดหยุ่น ส่วนบุคคลที่มี*ซ็องบุน* (ภูมิหลังครอบครัว) ที่ดี ก็ได้รับอนุญาตให้ใช้ข้ออ้างในการขาดงานได้มากกว่าปกติ

### การควบคุมอายุและเพศ

ใน ค.ศ. 2008 สตรีที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปีถูกสั่งห้ามไม่ให้ค้าขายในตลาด

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การปกครองของคิม จ็อง-อึน ข้อจำกัดด้านอายุสำหรับผู้หญิงได้ถูกยกเลิกไป แม้จะมีการเพิ่มเกณฑ์อายุสำหรับผู้ชาย ปัจจุบันอนุญาตให้เฉพาะผู้ชายที่มีอายุเกิน 60 ปีเท่านั้นที่สามารถทำงานในตลาดได้ แหล่งข่าวของเดลีเอ็นเคจากจังหวัดรยังกังระบุว่านี่คือความพยายามที่จะบังคับให้คนงานมีความจงรักภักดีต่อสถานที่ทำงานของตน

### การปฏิรูปเงิน

ตลาดสีเทาเหล่านี้พบเห็นการไหลเข้าของเงินตราต่างประเทศ โดยหลักคือหยวนจีนและดอลลาร์สหรัฐ หยวนจีนกลายเป็นเงินตราที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในตลาดส่วนใหญ่และสามารถพบเห็นดอลลาร์ได้ในธุรกิจรูปแบบดิจิทัลที่เกิดขึ้นใหม่ สิ่งนี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในการประเมินค่าเงินวอนเกาหลีเหนือ ซึ่งรัฐบาลพยายามแก้ไขใน ค.ศ. 2009 ทฤษฎีหนึ่งเกี่ยวกับเป้าหมายของรัฐบาลเกาหลีเหนือในการปรับค่าเงินวอนใน ค.ศ. 2009 คือการมุ่งเป้าไปที่กลุ่มพ่อค้าที่สะสมทุนส่วนเกินไว้เป็นจำนวนมาก การปฏิรูปเงินตรายังส่งผลให้เกิดการเร่งซื้อสินค้าในชังมาดังอย่างโกลาหลในระยะแรกเนื่องจากประชาชนเกิดความกังวลและต้องการทำให้แน่ใจว่าเงินออมของตนจะไม่เสียมูลค่าไปทั้งหมด ท้ายที่สุด การปฏิรูปเงินตราประสบความล้มเหลวเนื่องจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินวอนเกาหลีเหนือทั้งในระบบทางการและตลาดมืดยังคงเสื่อมค่าลงอย่างต่อเนื่อง นำไปสู่ความพยายามปฏิรูปครั้งที่สองใน ค.ศ. 2012 ซึ่งทำให้ค่าเงินเสื่อมถอยลงอีกก่อนจะคงที่อยู่ที่ประมาณ 8,000 วอนเกาหลีเหนือต่อหนึ่งดอลลาร์สหรัฐ ในช่วงหนึ่ง มีเพียงหยวนจีนและเงินตราต่างประเทศอื่น ๆ เท่านั้นที่ถูกนำมาใช้ในการค้าจริง ยกเว้นพ่อค้าอาหารที่ขายข้าว ในที่สุดวอนใหม่ก็กลับมามีเสถียรภาพใกล้เคียงมูลค่าก่อนการปฏิรูปเงินตรา หลังต้องเผชิญกับเงินเฟ้อรุนแรงเป็นระยะหนึ่ง

### การปราบปรามใน ค.ศ. 2021

ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในเกาหลีเหนือ รัฐได้เพิ่มการตรวจตราชายแดน ทางการยังเริ่มบังคับใช้บทลงโทษที่รุนแรงขึ้นสำหรับการแพร่กระจายสินค้าลักลอบนำเข้าจากตลาดมืด โดยมีการออกกฎหมายใหม่ที่ห้ามการค้าขายสินค้าที่พ่อค้าแม่ค้าไม่ได้ผลิตด้วยตนเองและเพิ่มการควบคุมตลาดโดยรัฐให้มากขึ้น

## การเปลี่ยนแปลงบทบาททางเพศในสังคมเกาหลีเหนือ

บทบาทของสตรีชาวเกาหลีเหนือมีการเปลี่ยนแปลงไปตามการเติบโตของตลาด
ในช่วงทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือ ประชาชนได้รับและแบ่งปันความช่วยเหลือกันในเบื้องต้นภายในชุมชนท้องถิ่นผ่านองค์กรต่าง ๆ สถานที่ทำงาน ญาติพี่น้อง และเพื่อนบ้าน เครือข่ายการให้ความช่วยเหลือและการแลกเปลี่ยนสินค้าเหล่านี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสามัคคีและความไว้วางใจที่มีอยู่เดิม มีรายงานว่าแม้แต่องค์การสตรี เช่น สมาคมสตรีผู้สูงอายุ ก็สามารถให้ความช่วยเหลือได้ เครือข่ายการแลกเปลี่ยนสินค้าในช่วงเริ่มต้นพัฒนาไปสู่ตลาดชั่วคราวในยุคแรก อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันที่มีอยู่แต่เดิมจำนวนมากตึงเครียดและยุติลงในเวลาต่อมา

สตรีที่แต่งงานแล้วและสตรีสูงอายุที่มีบุตรหลานที่แต่งงานแล้ว มีบทบาทแข็งขันที่สุดในข้อตกลงช่วยเหลือซึ่งกันและกันในช่วงแรกและการกำเนิดของตลาด บาร์บารา เดมิก ผู้สื่อข่าวสายสิทธิมนุษยชนในเกาหลีเหนือ เรียกสตรีเหล่านี้ว่า "มารดาแห่งการประดิษฐ์" สตรีเหล่านี้คือผู้ที่ยอมเสี่ยงภัยเดินทางไกลและออกไปหาอาหารจากพื้นที่ชนบท หรือแม้แต่จากจังหวัดอื่น ๆ แม้จะมีระเบียบข้อบังคับห้ามการเคลื่อนย้ายของบุคคล ฝ่ายบริหารท้องถิ่นในจังหวัดที่ประสบปัญหาขาดแคลนอาหารในทศวรรษ 1980 มีท่าทีผ่อนปรนต่อการกระทำของประชาชนเพื่อความอยู่รอด สตรีเหล่านี้ยังท้าทายกฎระเบียบที่ห้ามการซื้อขายสินค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต และบางส่วนได้ข้ามพรมแดนที่อันตรายไปยังประเทศจีนในฐานะผู้อพยพชั่วคราว เพื่อรับบทบาทเป็นผู้หาเลี้ยงครอบครัว

ตามประวัติศาสตร์เกาหลีเหนือ ผู้ชายถูกมองว่าเป็นหัวหน้าครอบครัวและเป็นผู้จัดหาปัจจัยในการดำรงชีวิตให้แก่ครอบครัว แต่ด้วยการล่มสลายของเศรษฐกิจเกาหลีเหนือ ผู้ชายถูกบังคับให้ต้องอยู่ในสถานที่ทำงานของตนแม้จะไม่สามารถทำงานในโรงงานที่หยุดทำงานไปแล้วได้ก็ตาม เนื่องจากไม่สามารถดำรงชีวิตด้วยเงินเดือนได้อีกต่อไป บทบาทของผู้จัดหาปัจจัยหลักจึงตกเป็นของสตรีมากขึ้นเรื่อย ๆ สตรีที่แต่งงานแล้วสามารถลงทะเบียนเป็นแม่บ้านเต็มเวลา ซึ่งทำให้มีอิสระในการค้าขาย ส่วนผู้ชายต้องจ่ายเงินให้แก่ฝ่ายบริหารโรงงานเพื่อให้ได้รับสิทธิพิเศษนอกทางการแบบเดียวกัน อย่างไรก็ตาม อิสระที่ค่อนข้างมากกว่าของสตรีเปิดโอกาสให้ผู้ชายบางส่วนสามารถเข้าสู่ชีวิตในตลาดเพื่อหาเงินได้ โดยผู้ชายจะทำหน้าที่ดูแลการค้าส่งและการขนส่ง ในขณะที่สตรีจะดูแลการขายสินค้าจริงในตลาด ข้อมูลจากอันเดรย์ ลันคอฟระบุว่าเป็นที่น่าสังเกตว่าสตรีเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลครอบคลุมระบบเศรษฐกิจเกาหลีเหนือในระดับล่าง สตรีไม่เพียงแต่ประกอบอาชีพค้าขายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการผลิตในครัวเรือนขนาดเล็ก เช่น การทำรองเท้า การเย็บเสื้อผ้า และการเตรียมอาหารเพื่อจำหน่าย

## ดูเพิ่ม

* เศรษฐกิจเกาหลีเหนือ
* กิจกรรมผิดกฎหมายของประเทศเกาหลีเหนือ
* เศรษฐกิจนอกระบบของประเทศจีน
* เกาหลีเหนือศึกษา
* โนเทล เครื่องเล่นสื่อจีนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในเกาหลีเหนือ
* ความยากจนในประเทศเกาหลีเหนือ
* เศรษฐกิจที่สองของสหภาพโซเวียต
* อุบัติการณ์ชิบูยะ
* โทรคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ

## อ้างอิง

### อ้างอิง

### ที่มา

* Kwon, Heonik; Chung, Byung-Ho (12 มีนาคม 2012). *North Korea: Beyond Charismatic Politics*. Rowman & Littlefield Publishers. pp. 166–168. ISBN 978-1-4422-1577-1.
* Gunjal, Kisan; Goodbody, Swithun; Hollema, Siemon; Ghoos, Katrien; Wanmali, Samir; Krishnamurthy, Krishna; Turano, Emily (28 พฤศจิกายน 2013). "FAO/WFP Crop and Food Security Assessment Mission to the Democratic People's Republic of Korea" (PDF). Contributions by Belay Gaga, Bui Bong, Anna-Leena Räsänen, Xuerong Liu, Dawa Gyetse and Jennifer Rosenzweig. FAO. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2015.\* Snyder, Scott (31 มีนาคม 2010). "North Korea Currency Reform: What Happened and What Will Happen To Its Economy?" (PDF). *The Asia Foundation*. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2015.

## อ่านเพิ่ม

* Smith, Hazel (2015). *North Korea: Markets and Military Rule*. Cambridge University Press. ISBN 978-1-316-23964-3.
* Joo, Hyung-Min (4 กันยายน 2009). "Underground Markets in North Korea". *APSA 2009 Toronto Meeting Paper*. SSRN 1452129.
* — (2010). "Visualizing the invisible hands: the shadow economy in North Korea". *Economy and Society*. **39** (1): 110–145. doi:10.1080/03085140903424618. ISSN 0308-5147.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *North Korea Uncovered*, a Google Earth plugin mapping many of the markets, at *North Korean Economy Watch*.
* Jangmadang news at *Daily NK*
* Rice prices and USD exchange rate trends at major Jangmadangs of Hyesan, Pyongyang and Sinuiju at *Daily NK*
* Jangmadang generation-centric radio content imperative, say those who once tuned in at *Daily NK*
* Fringe market activities take a hit ahead of Party Foundation Day at *Daily NK*
* Jangmadang reveals the naked truth about Kim Jong-Un at *The Conversation*