Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# เซมินารี

**เซมินารี** (อังกฤษ: *Seminary*) บางตำราเรียกว่า **สำนักเสมินาร์** ชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า **สามเณราลัย** เป็นสถาบันการศึกษาสำหรับฝึกบุรุษเพื่อเตรียมบวชเป็นบาทหลวง นอกจากชื่อนี้แล้ว บางที่ก็เรียกว่า **วิทยาลัยเทววิทยา** (theological college) **วิทยาลัยศาสนศาสตร์** (divinity school) นักเรียนเซมินารีเรียกว่า **เซมินาเรียน** (seminarian) หรือ **เซมินาริสต์** (seminarist)

## การศึกษา

เมื่อเด็กชายสมัครใจจะเป็นบาทหลวง เมื่อจบการศึกษาชั้น ป.6 จะต้องติดต่อกับอธิการโบสถ์ที่ตนเองสังกัดเพื่อให้ท่านออกเอกสารรับรอง จากนั้นจึงเข้าเรียนที่ **เซมินารีเล็ก** ซึ่งจะมีอยู่ในทุกมุขมณฑล กรณีที่ต้องการเป็นบาทหลวงประจำคณะนักบวชคาทอลิก ก็จะต้องเข้าเซมินารีซึ่งแต่ละคณะจะมีเป็นของตนเอง เมื่อเรียนจบชั้น ม.6 ที่เซมินารีเล็กแล้วจึงฝึกอบรมอีกหนึ่งหรือสองปีเพื่อเข้าเรียนต่อที่ **เซมินารีกลาง** 1 ปี จากนั้นจึงเข้าเรียนที่ **เซมินารีใหญ่** (major seminary) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษา ผู้จบที่เซมินารีใหญ่จะได้รับวุฒิบัณฑิตทางเทววิทยาหรือปรัชญาตามแต่สาขาที่เรียน จากนั้นจึงฝึกงานต่อในมุขมณฑลหรือในคณะนักบวชคาทอลิกที่ตนเองจะสังกัดเพื่อเตรียมบวชเป็นบาทหลวงต่อไป

## เซมินารีในประเทศไทย

เซมินารีแห่งแรกของสยามตั้งขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา คือ **สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ** เป็นเซมินารีเล็ก ต่อมามุขนายกหลุยส์ ลาโน ได้สร้าง **สามเณราลัยมหาพราหมณ์** เป็นเซมินารีใหญ่ซึ่งเจริญรุ่งเรืองมากจนเป็นศูนย์กลางเซมินารีในอินโดจีนสมัยนั้น เซมินารีทั้งสองแห่งถูกทำลายลงระหว่างการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ในปัจจุบันประเทศไทยมีเซมินารีเล็กอยู่เกือบทุกมุขมณฑล ส่วนเซมินารีกลางมีแห่งเดียวคือที่สามเณราลัยพระวิสุทธิวงศ์ จังหวัดปทุมธานี ส่วนเซมินารีใหญ่ก็มีแห่งเดียวเช่นกันคือวิทยาลัยแสงธรรม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

| มุขมณฑล | สามเณราลัย |
| --- | --- |
| เขตมิสซังกรุงเทพ | สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ |
| เขตมิสซังท่าแร่-หนองแสง | สามเณราลัยแม่พระฟาติมา |
| เขตมิสซังเชียงใหม่ | สามเณราลัยแม่พระองค์อุปถัมภ์ |
| เขตมิสซังนครสวรรค์ | สามเณราลัยจอห์น ปอล |
| เขตมิสซังราชบุรี | สามเณราลัยแม่พระนิรมล |
| เขตมิสซังสุราษฎร์ธานี | สำนักฝึกธรรมดอมินิกซาวีโอ |
| เขตมิสซังอุดรธานี | สถานฝึกธรรมสันติราชา |
| เขตมิสซังอุบลราชธานี | สามเณราลัยพระคริสตประจักษ์ |
| เขตมิสซังนครราชสีมา | สามเณราลัยนักบุญเปาโล |
| เขตมิสซังจันทบุรี | สามเณราลัยพระหฤทัย ศรีราชา |

## อ้างอิง
# การขยายเขตเมือง

ร้อยละการนคราภิวัฒน์ในแต่ละประเทศ ข้อมูลปี 2015
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรเยอะและหนาแน่นที่สุดของประเทศไทยมุมไบ เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในประเทศอินเดีย และหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ของโลก
**การขยายเขตเมือง** หรือ **กระบวนการกลายเป็นเมือง** (อังกฤษ: *urbanisation/urbanization*) หมายถึงการโยกย้ายประชากรจากพื้นที่ชนบทมายังพื้นที่เมือง การค่อย ๆ เพิ่มขึ้นของสัดส่วนผู้คนที่อาศัยในพื้นที่เมือง และวิธีทางที่สังคมปรับตัวรับมือกับการเปลี่ยนแปลงนี้ การขยายเขตเมืองถือเป็นขั้นตอนเด่นที่เมืองนั้นเกิดขึ้นและขยายตัวตามจำนวนผู้คนที่เริ่มเข้ามาอยู่อาศัยและทำงานในพื้นที่ที่เป็นศูนย์กลาง ถึงแม้แนวคิดทั้งสองแบบนี้สามารถใช้แทนที่กันได้ การขยายเขตเมืองนั้นแตกต่างจากการเจริญเติบโตของเมือง (Urban growth) เพราะการขยายเขตเมืองคือ “สัดส่วนของประชากรในชาติที่อยู่อาศัยในพื้นที่ที่กำหนดว่าเป็นเขตเมือง” ("the proportion of the total national population living in areas classed as urban") ในขณะที่การเจริญเติบโตของเมืองหมายถึง “จำนวนผู้คนสัมบูรณ์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่กำหนดว่าเป็นเขตเมือง” ("the absolute number of people living in areas classed as urban") องค์การสหประชาชาติระบุว่าครึ่งหนึ่งของประชากรโลกจะอาศัยในเขตเมืองภายในสิ้นปี 2008 มีการคาดการณ์ว่าภายในปี 2050 ประมาณ 64% ของประเทศกำลังพัฒนา และ 86% ของประเทศพัฒนาแล้วจะกลายเป็นเขตมืองจากการขยายเขตเมือง มีค่าเทียบเท่ากับ 3 พันล้านชาวนคร (urbanites) ภายในปี 2050 ส่วนมากจะเกิดข้นในแอฟิกาและเอเชีย

การขยายเขตเมืองเกี่ยวข้องกับหน้าที่ความรับผิดชอบหลายส่วน รวมถึงการออกแบบผังเมือง ภูมิศาสตร์ สังคมศาสตร์ สถาปัตยกรรม เศรษฐกิจ และการสาธารณสุข ปรากฏการณ์นี้ถือว่าเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับการทำให้ทันสมัย (Modernisation) การปรับให้เป็นอุตสาหกรรม (Industrialisation) และการบวนการหาเหตุผล (Rationalisation) ในเชิงสังคมศาสตร์

ในปัจจุบัน กลุ่มเมืองนคร (Urban agglomerations) ในเอเชียทั้ง โอซากะ, โตเกียว, กวางโจว, การาจี, จาการ์ตา, มุมไบ, เซี่ยงไฮ้, มะนิลา, โซล และปักกิ่ง ล้วนมีประชากรมากกว่า 20 ล้านคน ในขณะที่เดลี มีการคาดการณ์ว่าจะมีประชากรเกิน 40 ล้านคนในปี 2035 ส่วนเมือง เช่น เตหะราน, อิสตันบูล, เม็กซิโกซิตี, เซาเปาโล, ลอนดอน, มอสโก, นิวยอร์กซิตี, เลกอส, ลอสแอนเจลิส และไคโร ล้วนมี หรือกำลังจะมีประชากรเกิน 15 ล้านคน

## อ้างอิง
# จิตรกรรมสีน้ำ

จิตรกรวาดภาพสีน้ำโดยใช้พู่กัน
**จิตรกรรมสีน้ำ** (ภาษาอังกฤษ: **Watercolor painting** หรือ **Watercolour painting**; ภาษาฝรั่งเศส: **Aquarelle**) เป็นวิธีการเขียนภาพวิธีหนึ่งที่ใช้สีน้ำเป็นอุปกรณ์การเขียนหรือมีผลเหมือนภาพที่เขียนด้วยสีน้ำที่เขียนด้วยสีที่ทำด้วย สารสี (pigments) ที่ละลายในของเหลวในภาชนะ สิ่งที่ใช้เขียนส่วนใหญ่จะเป็นกระดาษ แต่ก็อาจจะเป็นวัสดุอื่นเช่นกระดาษพาไพรัส, กระดาษที่ทำจากเปลือกไม้, พลาสติก, กระดาษหนังสัตว์ (Vellum) หรือ หนังสัตว์, ผ้า, ไม้ และผ้าใบ ในเอเชียตะวันออกจิตรกรรมสีน้ำเขียนด้วยหมึกที่เรียกว่าจิตรกรรมแปรง (Brush painting) หรือ จิตรกรรมม้วน (scroll painting) จิตรกรรมสีน้ำเป็นวิธีการเขียนจิตรกรรมที่นิยมกันมากที่สุดในจิตรกรรมจีน, จิตรกรรมเกาหลี หรือจิตรกรรมญี่ปุ่น ที่มักจะเป็นสีเดียวที่เป็นสีดำหรือน้ำตาล

## ดูเพิ่ม

* จิตรกรรม

## แหล่งข้อมูลอื่น

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จิตรกรรมสีน้ำ

## ระเบียงภาพ

* “Night Revels” (รายละเอียด)
หมึกและสีบนไหม
จากสมัยราชวงศ์ซ่ง
* “Damen beim Triktrakspiel”
หมึกและสีบนไหม
คริสต์ศตวรรษที่ 8
* “ภาพเหมือนของพระ Wuzhun Shifan”
หมึกและสีบนไหม
1238
* “ต้นสน”
หมึกบนกระดาษ
Hasegawa Tohaku
คริสต์ศตวรรษที่ 16
* “Krishna and Arjun on the chariot”
หมึกบนกระดาษ
มหาภารตะ
คริสต์ศตวรรษที่ 18-19
* “อ่าวแทนเจียร์”
เออแฌน เดอลาครัวซ์
* “Digitalis laevigata”
ค.ศ. 1872
โจเซฟ ดาลตัน ฮุคเคอร์
* “Still-Life with Pygmy Parrot”
จอร์จ เฟลเกิล
* “Manfred on the Jungfrau”
จอห์น มาร์ติน
* “Falls of the Rideau River”
ทอมัส เบอร์โรว์
* “”
1881
วินสโลว์ โฮเมอร์
* “สะพานที่ลูแซร์น”
ค.ศ. 1861
จอห์น รัสคิน
* “Storm King on the Hudson”
ซามูเอล โคลแมน
* “หญิงซักผ้า”
Wladyslaw Skoczylas Praczki.jpg
* “Fort Washington Avenue in 1911”
ค.ศ. 1936
ออสคาร์ บลูมเนอร์
# มานุษยวิทยาสังคม

**มานุษยวิทยาสังคม** เป็นสาขาหนึ่งของวิชามานุษยวิทยาว่าด้วยการศึกษาว่ามนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันประพฤติปฏิบัติตนอย่างไรในกลุ่มของสังคม

## สาระของการมุ่งเน้นและการปฏิบัติในวิชา

นักปฏิบัติในสาขามานุษยวิทยาสังคม ทำการค้นหา ซึ่งส่วนมากเป็นงานระยะยาว (ซึ่งรวมถึงวิธีสังเกตการณ์ที่เข้าไปมีส่วนร่วม) การจัดรูปสังคมของกลุ่มชนเฉพาะบางกลุ่ม: ประเพณี เศรษฐกิจและองค์การการเมือง กฎหมายและวิธีแก้ข้อขัดแย้ง รูปแบบของการบริโภคและการแลกเปลี่ยน ความเป็นญาติพี่น้องและโครงสร้างครอบครัว ความสัมพันธ์ระหว่างเพศ การเลี้ยงดูเด็ก การปฏิบัติตนในสังคมและศาสนา ฯลฯ

มานุษยวิทยาสังคมยังมุ่งค้นหาและศึกษาบทบาทของความหมาย ความคลุมเครือและการขัดแย้งของชีวิตในสังคม ความรุนแรงและความไม่ลงรอยกัน โดยเน้นตรรกะแห่งพฤติกรรมสังคม มานุษยวิทยาสังคมฝึกฝนกันในด้านการแปลความหมายของพิธีกรรมและพฤติกรรมที่เป็นสัญลักษณ์ซึ่งไม่เพียงตัวหนังสือ แต่ด้วยการสื่อความที่ทดสอบที่สัมพันธ์กับการกระทำ วิธีปฏิบัติ และบริบททางประวัติศาสตร์ซึ่งเรื่องต่าง ๆ ฝังตัวอยู่ มานุษยวิทยาสังคมแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของตำแหน่งและมุมมองที่พบในกลุ่มสังคมนั้น ๆ

มานุษยวิทยาสังคมแตกต่างจากวิชาสาขาอื่นเช่น เศรษฐศาสตร์หรือรัฐศาสตร์โดยช่วงที่กว้างของเนื้อหารวม ๆ และความเอาใจใส่ที่มันมีต่อความหลากหลายทางวัฒนธรรมและสังคมทั่วโลกและและความจุของมันซึ่งทำให้สาขาวิชาต้องย้อนไปศึกษาสมมุติฐาน "ยูโรป-อเมริกัน" มานุษยวิทยาสังคมแตกต่างจากสังคมวิทยาทั้งในกรรมวิธีโดยรวมที่สาขานี้มีให้กับความเหมาะสมกับเรื่องราวตลอดจนการให้ความสว่างที่ได้จากการศึกษาระดับละเอียดเฉพาะและการขยายเลยไปจากความเข้มงวดของปรากฏการณ์สังคมและวัฒนธรรม ศิลปะ ความเป็นปัจเจกบุคคลและปริชานในขณะที่นักมานุษวิทยาสังคมบางคนใช้กรรมวิธีเชิงปริมาณ (โดยเฉพาะผู้ทำงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเศรษฐกิจท้องถิ่น ประชากรศาสตร์ หรือสุขภาพและความเจ็บป่วย) นักมานุษยวิทยาสังคมโดยทั่วไปมักเน้นการวิเคราะห์เชิงคุณภาพที่มีระยะเวลาภาคสนามที่ยาวนานมากกว่าที่จะใช้กรรมวิธีเชิงปริมาณที่มักใช้ทั่วไปโดยนักเศรษฐศาสตร์และนักสังคมวิทยา

## นักมานุษยวิทยาที่เกี่ยวข้องกับมานุษยวิทยาสังคม

* Andre Beteille
* Mary Douglas
* E. E. Evans-Pritchard
* Raymond Firth
* Rosemary Firth
* Meyer Fortes
* Ernest Gellner
* Adam Kuper
* Edmund Leach
* Murray Leaf
* Alan Macfarlane
* Bronisław Malinowski
* David Maybury-Lewis
* Siegfried Frederick Nadel
* Alfred Radcliffe-Brown
* Audrey Richards
* Victor Turner
* Marilyn Strathern
* James Woodburn

## บรรณานุกรม

* Bronislaw Malinowski (1915) *The Trobriand Islands*
* (1922) *Argonauts of the Western Pacific*
* (1929) *The Sexual Life of Savages in North-Western Melanesia*
* (1935) *Coral Gardens and Their Magic: A Study of the Methods of Tilling the Soil and of Agricultural Rites in the Trobriand Islands*
* Edmund Leach (1954) Political systems of Highland Burma. London: G. Bell.
* (1982) *Social Anthropology*
* Thomas H. Eriksen (1985) *Social Anthropology*, pp. 926-929 in *The Social Science Encyclopedia*
* Adam Kuper (1996) *Anthropology and Anthropologists: The Modern British School*

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* Benchmark Statement Anthropology (UK) เก็บถาวร 2008-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# แอ็นสท์ มัค

| แอ็นสท์ มัค |
| --- |
|  |
| เกิด | เอิร์นส์ วัลท์ฟรีด โยเซ็ฟ เว็นเซิล มัค 18 กุมภาพันธ์ 1838 เบอร์โน, มอเรเวีย, จักรวรรดิออสเตรีย |
| เสียชีวิต | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916(1916-02-19) (78 ปี) Vaterstetten, บาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน |
| พลเมือง | ออสเตรีย |
| การศึกษา | มหาวิทยาลัยเวียนนา (PhD, 1860; Dr. phil. hab, 1861) |
| มีชื่อเสียงจาก | Mach band Mach diamonds Mach number Mach reflection Mach wave Mach's principle Criticism of Newton's bucket argument Empirio-criticism Oblique effect Relationalism Shock waves Stereokinetic stimulus |
| **อาชีพทางวิทยาศาสตร์** |
| สาขา | Physicist |
| สถาบันที่ทำงาน | University of Graz Charles-Ferdinand University (Prague) University of Vienna |
| วิทยานิพนธ์ | *Über elektrische Ladungen und Induktion* (1860) |
| อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก | Andreas von Ettingshausen |
| ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก | Heinrich Gomperz Ottokar Tumlirz |
| ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ | Andrija Mohorovičić |
|  |
| ลายมือชื่อ |
|  |
| หมายเหตุ |
| He was the godfather of Wolfgang Pauli. The Mach–Zehnder interferometer is named after his son Ludwig Mach, who was also a physicist. |

**เอิร์นส์ วัลท์ฟรีด โยเซ็ฟ เว็นเซิล มัค** (เยอรมัน: *Ernst Waldfried Josef Wenzel Mach* เยอรมัน: [ɛʁnst ˈmax]; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1838 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916) เป็นนักฟิสิกส์ และนักปรัชญา ชาวออสเตรีย ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทางฟิสิกส์ด้านคลื่นกระแทก อัตราส่วนของความเร็วของการไหลหรือวัตถุต่ออัตราเร็วของเสียง ที่เรียกว่า เลขมัค ซึ่งได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ในฐานะนักปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์ เขาเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากต่อปฏิฐานนิยมเชิงตรรกและปฏิบัตินิยมแบบอเมริกัน จากการวิจารณ์ทฤษฎีอวกาศและเวลาของไอแซก นิวตัน เขาได้ปูทางไปสู่ทฤษฎีสัมพันธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

## อ้างอิง
# ปรจิตวิทยา

ภาพถ่ายที่อ้างว่าเป็นภาพผีหรือวิญญาณ ภาพแบบนี้ได้รับความนิยมในช่วงศตวรรษที่ 19
**ปรจิตวิทยา** (อังกฤษ: *parapsychology*) คือการศึกษาเกี่ยวกับปรากฏการณ์ลึกลับที่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับพลังจิต (สัมผัสที่หก โทรจิต การเคลื่อนย้ายวัตถุด้วยจิต การรู้คิดล่วงหน้า ทิพยสัมผัส พลังจิต และการรับรู้ด้วยการสัมผัสสิ่งของ) ข้ออ้างเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติ อื่น ๆ เช่น ประสบการณ์ใกล้ตาย ความบังเอิญเชิงความหมาย ประสบการณ์การปรากฏเห็น ฯลฯ ปรจิตวิทยาได้รับคำวิจารณ์ว่าเป็นวิทยาศาสตร์เทียม นักวิทยาศาสตร์กระแสหลักส่วนใหญ่ปฏิเสธสาขานี้ ปรจิตวิทยาได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าแม้จะมีการศึกษามากว่าหนึ่งศตวรรษ ก็ยังไม่สามารถให้หลักฐานที่ทำซ้ำได้ เพื่อพิสูจน์การมีอยู่ของปรากฏการณ์พลังจิตใด ๆ

งานวิจัยด้านปรจิตวิทยาแทบจะไม่ปรากฏในวารสารวิชาการกระแสหลักเลย มีเพียงวารสารเฉพาะกลุ่มบางฉบับเท่านั้นที่ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับปรจิตวิทยาเป็นส่วนใหญ่

## อ้างอิง
# ยาหลอก

ยาหลอกในจาน
**ยาหลอก** (อังกฤษ: *placebo*) เป็นการรักษาโรคหรืออาการอื่นทางการแพทย์ที่ไม่แท้หรือไม่มีผลทางการแพทย์ โดยตั้งใจให้หลอกผู้รับการรักษา บางครั้ง ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยยาปลอมจะมีการพัฒนาของอาการทางการแพทย์ที่รับรู้หรือแท้จริง ปรากฏการณ์ดังกล่าวโดยทั่วไปเรียกว่า **ปรากฏการณ์ยาหลอก** (ดูเพิ่มที่ การศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก)

ในการวิจัยทางการแพทย์ มีการให้ยาหลอกเป็นการรักษาควบคุมและขึ้นอยู่กับการหลอกที่ควบคุมได้ ยาหลอกสามัญรวมถึง ยาเม็ดเฉื่อย การผ่าตัดหลอก และกระบวนการอื่นที่ใช้สารสนเทศเท็จ อย่างไรก็ดี ยาหลอกสามารถมีผลทางบวกอย่างน่าประหลาดใจต่อผู้ป่วยที่ทราบว่า การรักษาที่ให้แก่ตนนั้นปราศจากยาออกฤทธิ์ใด ๆ เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมที่ทราบว่าไม่ได้รับยาหลอก

## อ้างอิง
# กระทรวง

**กระทรวง** (อังกฤษ: *Ministry*) คือหน่วยงานของรัฐบาล ทำหน้าที่ในการจัดการและบริหารประเทศ ถือเป็นส่วนราชการหนึ่งในราชการบริหารส่วนกลางในภาครัฐ ซึ่งมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเป็นหัวหน้า คำว่า "กระทรวง", "ทบวง", และ "กรม" มีที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในศาสนาและวรรณคดีของอินเดีย และได้รับอิทธิพลมาสู่ภาษาไทยผ่านทางศาสนาพุทธและวัฒนธรรมอินเดีย.

หน่วยงานเทียบเท่าระดับกระทรวงในภาษาไทยและภาษาอังกฤษมีอยู่ด้วยกันหลายชื่อ ในประเทศไทยสำนักนายกรัฐมนตรี (อังกฤษ: Office of the Prime Minister) อันมีฐานะเทียบเท่ากระทรวงตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 ในขณะที่ภาษาอังกฤษโดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา หรือประเทศที่มีรัฐมนตรีอาวุโสสูงสุดเป็นหัวหน้าเรียกว่า Secretary หรือ Secretary of State มักเรียกหน่วยงานระดับกระทรวงว่า Department เช่น Department of State อันหมายถึงกระทรวงการต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา บ้างก็เรียกว่า Secretariat หรือ Directorate ซึ่งแปลตรงตัวมีความหมายว่า สำนักเลขาธิการและสำนักงานงานผู้อำนวยการตามลำดับ แต่ถึงกระนั้นทั้งชื่อ Secretariat และ Directorate เป็นที่นิยมใช้กันน้อย เช่น ในประเทศเม็กซิโกมีหน่วยงานระดับกระทรวงที่ดูแลกิจการภายในคือ Secretariat of the Interior อันเทียบได้กับกระทรวงมหาดไทยของประเทศอื่นๆ กลับกันประเทศส่วนใหญ่ที่มีตำแหน่งรัฐมนตรีเจ้ากระทรวงเรียกว่า Minister หรือ Minister of State มักเลือกที่จะเรียกหน่วยงานระดับกระทรวงว่า Ministry เพื่อบ่งบอกถึงขอบเขตอำนาจแห่งรัฐมนตรีผู้นั้นมากกว่า เช่นในประเทศฝรั่งเศส เยอรมนี อินเดีย ไทย เป็นต้น

กระทรวงเป็นทบวงการเมือง (อังกฤษ: Public Body) มีฐานะเป็นนิติบุคคล ซึ่งในการจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน กระทรวงสามารถเรียกว่า "**ทบวง**" ก็ได้ เช่น ทบวงมหาวิทยาลัย แม้จะเรียกว่าทบวงแต่มีฐานะเทียบเท่าสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงทุกประการ โดยชื่อของทบวงนี้ยังคงเรียกในภาษาอังกฤษว่า Ministry และมีรัฐมนตรีว่าการทบวงซึ่งเป็นสมาชิกของคณะรัฐมนตรีเป็นหัวหน้า แต่ปัจจุบันทบวงมหาวิทยาลัยได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จึงทำให้ระบบราชการส่วนกลางของประเทศไทย ณ เวลานี้ไม่มีทบวงอันมีฐานะเทียบเท่ากระทรวงอีกต่อไป นอกจากนี้ยังมีทบวงอีกประเภทหนึ่งซึ่งมีรัฐมนตรีว่าการทบวงเป็นหัวหน้าและสังกัดภายใต้สำนักนายกรัฐมนตรีหรือกระทรวง กล่าวคือเป็นทบวงที่มีฐานะต่ำกว่าสำนักนายกรัฐมนตรีหรือกระทรวง ด้วยเพราะงานของทบวงยังไม่มากพอที่จะจัดตั้งเป็นกระทรวงได้ ทว่าในการจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดินของไทยไม่เคยมีการจัดตั้งหรือปรากฏทบวงประเภทนี้

## ดูเพิ่ม

* กระทรวงในประเทศไทย

## อ้างอิง
# ภูมิภาคนิเวศ

แผนที่ภูมิภาคนิเวศป่าฝนอเมซอน เส้นสีเหลืองที่ล้อมรอบแสดงภูมิภาคนิเวศตามองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล
 แผนที่แสดงภูมิภาคนิเวศของแคนาดาและสหรัฐอเมริกา
**ภูมิภาคนิเวศ** (อังกฤษ: *ecoregion* หรือ ecological region) คือ พื้นที่ที่กำหนดขึ้นตามนิเวศวิทยาและภูมิศาสตร์ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าชีวภูมิภาค (bioregion) ซึ่งจะมีขนาดเล็กกว่าเขตทางชีวภูมิศาสตร์ด้วยเช่นกัน ภูมิภาคนิเวศครอบคลุมผืนที่ดินหรือน้ำที่ค่อนข้างกว้างและประกอบด้วยชุมชีพและสปีชีส์ในธรรมชาติที่มีลักษณะเฉพาะทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน ความหลากหลายทางชีวภาพของพืช สัตว์ และระบบนิเวศที่กำหนดลักษณะเฉพาะของภูมิภาคนิเวศนั้นมีแนวโน้มที่จะแตกต่างจากภูมิภาคนิเวศอื่น ๆ ภูมิภาคนิเวศน์มีชื่อเรียกอื่นว่า "อีโคโซน" (ecozones) ถึงแม้ว่าคำคำนี้อาจหมายถึง เขตทางชีวภูมิศาสตร์ก็ได้
# นากยักษ์

| นากยักษ์ |
| --- |
|  |
| สถานะการอนุรักษ์ |
|  ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1) |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Mammalia |
| อันดับ: | Carnivora |
| วงศ์: | Mustelidae |
| วงศ์ย่อย: | Lutrinae |
| สกุล: | Pteronura  Gray, 1837 |
| สปีชีส์: | Pteronura brasiliensis |
| ชื่อทวินาม |
| Pteronura brasiliensis (Gmelin, 1788) |
| ชนิดย่อย |
| * *P. b. brasiliensis* (Gmelin, 1788)
* *P. b. paraguensis* (Schinz, 1821)
 |
|  |
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ |

**นากยักษ์** (อังกฤษ: *giant otter*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pteronura brasiliensis*) เป็นนากชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Pteronura* แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

## ลักษณะ

จัดอยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) เป็นนากที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยมีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1.5–1.7 เมตร และน้ำหนักกว่า 26–32 กิโลกรัม ในตัวผู้ ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย มีขนสีน้ำตาลเข้ม โดยมีขนที่สั้นกว่านากชนิดอื่น ๆ ใต้ท้องตั้งแต่ช่วงคอและหน้าอกมีขนสีขาวขึ้นแซม ซึ่งจะแตกต่างออกไปตามแต่ตัว อันเป็นเอกลักษณะเฉพาะตัว

## ถิ่นที่อยู่

นากยักษ์กระจายพันธุ์ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ในป่าดิบชื้นทวีปอเมริกาใต้ เช่น ลุ่มแม่น้ำแอมะซอนและพื้นที่ชุ่มน้ำปังตานัล

## พฤติกรรม

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ สมาชิกในครอบครัวประกอบไปด้วย พ่อ, แม่ และลูก รวมกันแล้วประมาณ 12 ตัว ซึ่งแม่นากจะสอนลูกว่ายน้ำและหากิน หากินโดยกินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เช่น ปูหรือกุ้ง เป็นอาหาร โดยแต่ละฝูงจะมีอาณาบริเวณหากินที่ชัดเจน และมีเสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะกลุ่ม แต่นากยักษ์ก็ยังตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า โดยเฉพาะนากวัยอ่อน เช่น จระเข้เคย์แมน, เสือจากัวร์ หรืองูอนาคอนดา ซึ่งนากยักษ์ขนาดโตเต็มที่สามารถฆ่าจระเข้เคย์แมน รวมถึงงูอนาคอนดาได้ แต่จะไม่กิน ลูกนากใช้เวลาประมาณ 2-3 ปีกว่าจะโตเต็มที่

## สถานะ

นากยักษ์เป็นสัตว์ที่อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ โดยระหว่าง ค.ศ. 1950–1960 มีปริมาณลดลงอย่างรวดเร็ว และตกอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ใน ค.ศ. 1999 มีจำนวนประชากรประมาณ 5,000 ตัวในป่าของกายอานา ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งที่อยู่แหล่งสุดท้ายในธรรมชาติ ถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์ในภูมิภาคเขตร้อน โดยถูกคุกคามถิ่นอยู่อาศัย และในสถานที่เลี้ยง นากยักษ์ก็เป็นสัตว์ที่เลี้ยงให้รอดได้ยาก โดยใน ค.ศ. 2003 มีจำนวนประชากรในสถานที่เลี้ยงโดยมนุษย์เพียงแค่ 60 ตัวเท่านั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pteronura brasiliensis ที่วิกิสปีชีส์
# คณะคาร์เมไลท์

คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล|  |
|  |
| ชื่อย่อ | O.Carm. |
| ก่อตั้ง | ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 |
| ประเภท | คณะนักบวชคาทอลิก |
| สํานักงานใหญ่ | Via Giovanni Lanza กรุงโรม ประเทศอิตาลี |
| อัคราธิการ | บาทหลวง Míċéal O'Neill |
| เว็บไซต์ | Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum |

**คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์เมล** (ละติน: *Ordo Fratrum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo*; อังกฤษ: *Order of Brothers of The Blessed Virgin Mary of Mount Carmel*) หรือที่มักรู้จักกันในนาม**คณะคาร์เมไลท์** (อังกฤษ: *Carmelite Order*) (บางแห่งเรียกว่า **คณะคาร์แมล**) เป็นคณะนักบวชภิกขาจารคณะหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ในยุคแรกนักบวชในคณะนี้เน้นวัตรปฏิบัติอย่างฤๅษี (hermit) คือเก็บตัวภาวนา เพ่งฌาน เกือบตัดขาดจากโลกภายนอก

## ประวัติ

เชื่อกันว่าคณะคาร์เมไลท์เริ่มเกิดขึ้นภายหลังชัยชนะของทหารครูเสดเหนือดินแดนปาเลสไตน์ ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยมีนักพรตกลุ่มหนึ่งได้พากันมาบำเพ็ญภาวนาอยู่บนเขาคาร์แมลตามแบบเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะในศาสนายูดาห์โบราณซึ่งเคยมาบำเพ็ญภาวนาอยู่ที่นี่กับบรรดาศิษย์ วัตรปฏิบัติของนักพรตที่นี่เป็นไปอย่างเคร่งครัด ละทิ้งวัตถุทางโลก เน้นสวดภาวนา และอุทิศตนภายใต้การอุปคัมภ์คุ้มครองของพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล อย่างไรก็ตาม คณะยังไม่มีกฎวินัยประจำคณะอย่างชัดเจน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1209 นักบุญอัลเบิร์ต อัครบิดรแห่งเยรูซาเลมได้มอบวินัยแก่คณะเป็นครั้งแรก

ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ตกเป็นของชาวมุสลิม นักพรตคาร์เมไลท์ถูกขับออกจากพื้นที่ จึงอพยพไปอยู่ในยุโรป แต่ก็ทำให้สมาชิกของคณะแพร่หลายไปทั่วทวีปยุโรปจนปัจจุบัน

## คณะภคินี

คณะภคินีคาร์เมลไลท์เกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 13-14 จากการที่มีสตรีกลุ่มหนึ่งหันมารวมกลุ่มกันถือวินัยอย่างคณะภราดาคาร์เมไลท์ ใช้ชีวิตแบบนักพรตหญิงคือเน้นวัตรการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ แต่ยังไม่มีการปฏิญาณตนเป็นนักบวชอย่างเป็นทางการ สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 จึงอนุญาตให้บุญราศียอห์น โซแร็ต อธิการคณะคาร์เมไลท์ทำการรวมรวมสตรีเหล่านั้นแล้วตั้งเป็นคณะคาร์เมไลท์ชั้นที่ 2 (คณะภราดาเป็นคณะชั้นที่ 1) คณะภคินีคาร์เมไลท์จึงเป็นคณะนักบวชอารามิกที่ก่อตัวขึ้นและแพร่ขยายไปควบคู่กับคณะภราดาคาร์เมไลท์ (ซึ่งเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร) มาจนปัจจุบัน

## ดูเพิ่ม

* คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า

## อ้างอิง