# จิ่นเฟย์

| เวินจิ้งหวงกุ้ยเฟย |
| --- |
| *หวงกุ้ยไท่เฟยแห่งราชวงศ์ชิง 清朝皇貴太妃* |
|  |
| หฺวางกุ้ยเฟย์ (พระมเหสี) |
| ประสูติ | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2416 |
| สิ้นพระชนม์ | 24 กันยายน พ.ศ. 2467 (พระชนมายุ 50 พรรษา) พระตำหนักหย่งเหอ พระราชวังต้องห้าม |
| ฝังพระศพ | สุสานฉงหลิง สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง |
| พระราชสวามี | จักรพรรดิกวังซวี่ |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| ตวนคังหวงกุ้ยไท่เฟย (端康皇貴太妃) |
| พระสมัญญานาม |
| เวินจิ้งหวงกุ้ยเฟย (溫靖皇貴妃) |

 |
| ราชวงศ์ | ชิง |
| พระราชบิดา | นายจางซู |

**จิ่นเฟย์** หรือ **พระมเหสีจิ่น** (จีน: 瑾妃: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2416-24 กันยายน พ.ศ. 2467) มีพระสมัญญานามที่ได้รับหลังจากการเสด็จสวรรคตว่า **"เวินจิ้งหฺวางกุ้ยเฟย์"** (จีน: 温靖皇贵妃) เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิกวังซวี่แห่งราชวงศ์ชิงของประเทศจีน ต่อมาในรัชสมัยของจักรพรรดิปูยี พระนางมีฐานันดรเป็น "ตวนคังหฺวางกุ้ยไท่เฟย์" (端康皇貴太妃) มีฐานะเป็นหนึ่งในสี่พระวิมาดาเจ้าตามตำแหน่งของจักรพรรดิปูยี ซึ่งมาจากพระภรรยาเจ้าในจักรพรรดิถงจื้อกับจักรพรรดิกวังซวี่ที่ยังทรงพระชนม์ และเป็นพระภรรยาเจ้าองค์สุดท้ายในจักรพรรดิกวังซวี่

## พระราชประวัติ

พระมเหสีจิ่น ได้เข้าสู่พระราชวังต้องห้ามเมื่อปี พ.ศ. 2431 พร้อมกันกับน้องสาวคือพระมเหสีเจิน เป็นธิดาของนาย**ฉางซู** (พินอิน: *Changxu*) ชาวแมนจูเผ่าตาตาลา หรือทาทารา ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 ได้รับการสถาปนาเป็นจิ่นผิน (瑾嬪) ได้รับพระราชทาน หยกผักกาด โดยปัจจุบันสมบัติชิ้นนี้ได้เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ กรุงไทเป, ไต้หวัน ท่านไม่เป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิกวังซวี่เท่าพระมเหสีเจิน

ระหว่างในช่วงกบฏนักมวย ในปี พ.ศ. 2443 ราชวงศ์ลี้ภัยไปยังเมืองซีอาน ซึ่งว่ากันว่าพวกคนในราชวงศ์ต่างลืมพระมเหสีจิ่นไว้ที่พระราชวังต้องห้าม แต่ในที่สุดแล้วพระองค์ก็ได้ตามกลุ่มของบรรดาราชวงศ์ไปยังเมืองซีอานโดยความช่วยเหลือขององค์ชายพระองค์หนึ่งในราชวงศ์ชิง หลังจากที่พระมเหสีเจินพระน้องนางพึ่งจะถูกสำเร็จโทษไปโดยพระราชเสาวนีย์ของพระนางซูสีไทเฮา โดยการโยนลงไปในบ่อน้ำ และต่อมาถึงมีทฤษฎีออกมากล่าวอ้างว่าพระนางอาจทำอัตตวินิบาตพระองค์เอง

หลังจากที่บรรดาบุคคลในราชวงศ์เสด็จกลับมายังพระราชวังต้องห้ามในปี พ.ศ. 2445 ราชวงศ์ชิงสูญเสียพระราชอำนาจเป็นอย่างมาก จักรพรรดิกวังซวี่พระราชสวามีของพระนางเสด็จสวรรคตในปี 6 ปีต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ต่อจากนั้นพระนางซูสีไทเฮาก็สวรรคตหลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิเพียงหนึ่งวัน จึงถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ในราชวงศ์ชิง พระนางซูสีไทเฮาจึงได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลสำคัญที่สุดของราชวงศ์ชิง ก่อนที่พระนางจะสวรรคต พระนางซูสีไทเฮาได้แต่งตั้งผู่อี๋ โอรสในเจ้าชายชุนที่ 2 เป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ พระมเหสีในจักรพรรดิกวังซวี่ ได้กลายมาเป็นพระพันปีหลงยฺวี่ในจักรพรรดิพระองค์ใหม่และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมกับเจ้าชายชุนที่ 2 และพระมเหสีเจินก็ได้กลายเป็นกุ้ยเฟย์

พระมเหสีเจินทรงเป็นหนึ่งในพระชนนีบุญธรรมของจักรพรรดิผู่อี๋ ซึ่งทรงมีพระชนนีบุญธรรมทั้งหมด 5 พระองค์ ดังนี้ สมเด็จพระพันปีหลวงหลงยฺวี่มีพระอิสริยยศสูงที่สุด และพระมเหสีจิ่นมีพระอิสริยยศเป็นลำดับที่สอง และพระชนนีบุญธรรมอีก 3 พระองค์ได้แก่ จวงเหอหฺวางกุ้ยเฟย์ จิ้งอี้หฺวางกุ้ยเฟย์ และหรงฮุ่ยหฺวางกุ้ยเฟย์ ซึ่งเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิถงจื้อ

ในปี พ.ศ. 2455 สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวติ้งจิ่งทรงลงพระนามาภิไธยสละราชสมบัติ และต่อมาในปี พ.ศ. 2456 เสด็จสวรรคต พระมเหสีจินจึงกลายเป็นผู้ที่มีพระอิสริยยศสูงสุดในวังหลัง และพระนางได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศเป็น **ตวนคังหฺวางกุ้ยไท่เฟย์ (端康皇貴太妃)** ในปี พ.ศ. 2464 พระราชมารดาแท้ ๆ ของสมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ได้กระทำอัตตวินิบาตพระองค์เองด้วยการอมฝิ่นเป็นจำนวนมากหลังจากที่ตวนคังไท่เฟย์ได้ว่ากล่าวพระนางต่อสาธารณชนในกรณีที่สมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อพระนาง

ภายในหนังสืออัตชีวประวัติของสมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ พระองค์ได้ทรงเขียนถึงตวนคังไท่เฟย์ว่า พระนางทรงเห็นพระนางซูสีไทเฮาเป็นต้นแบบ ถึงแม้ว่าพระน้องนางของพระองค์คือมเหสีเจิน จะถูกประหารโดยพระนางซูสีไทเฮา พระนางทรงควบคุมพฤติกรรมของพระองค์ทุกย่างก้าว จนทำให้พระองค์พิโรธออกมา หลังจากการสิ้นพระชนม์พระราชมารดาของพระองค์ ตวนคังไท่เฟย์จึงได้เปลี่ยนพฤติกรรมของพระองค์ไปกลายเป็นคนที่สบาย ๆ ไม่เป็นพิธีรีตองอะไรมากนัก

ต่อมาเมื่อถึงเวลาที่สมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ทรงมีวัยพอที่จะอภิเษกสมรสได้นั้น พระมเหสีหม้ายสองพระองค์คือ ตวนคังไท่เฟย์และจิ้งอี้ไท่เฟย์ ได้ทรงโต้เถียงกันว่าผู้ใดเหมาะสมที่จะมาเป็นจักรพรรดินีของพระจักรพรรดิ โดยที่ตวนคังไท่เฟย์ทรงเลือก หว่านหรง เป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิ ในขณะที่จิ้งอี้ไท่เฟย์ทรงเลือกเหวินซิ่ว ในมุมมองของตวนคังไท่เฟย์นั้นเหวินซิ่วไม่มีพระสิริโฉมงดงามพอที่จะเป็นจักรพรรดินีและครอบครัวของนางก็มีศักดิ์ต่ำกว่าครอบครัวของวั่นหรง อย่างไรก็ตามพระจักรพรรดิปูยีทรงเลือกเหวินซิ่วเป็นจักรพรรดินี ทำให้ตวนคังไท่เฟย์ผิดหวังพระทัยเป็นอย่างมากถึงกับออกหมายเรียกราชนิกูลและข้าราชการระดับสูงมาประชุมในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และพวกเขาเหล่านั้นก็ได้โน้มน้าวให้ผู่อี๋เลือกวั่นหรงเป็นจักรพรรดินี ในที่สุดแล้วปูยีก็ได้เลือกวั่นหรงเป็นจักรพรรดินีและเหวินซิ่วเป็นพระมเหสีซูเฟย์ (淑妃)

## สิ้นพระชนม์

ตวนคังหวงกุ้ยไท่เฟยสิ้นพระชนม์ภายในพระราชวังต้องห้าม มีพระชนมายุ 50 พรรษา โดยสวรรคตไม่นานก่อนที่ขุนศึก เฟิง ยู่เสียง จะบังคับให้ราชวงศ์ทุกคนออกจากพระราชวังต้องห้ามในปี พ.ศ. 2467 พระศพได้รับการฝัง ณ สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง

## อ้างอิง