# ภาษาเซี่ยงไฮ้

| ภาษาเซี่ยงไฮ้ |
| --- |
| 上海閒話 / 上海闲话, *zaon-he ghe-gho* 滬語 / 沪语, *wu-gniu* |
| ออกเสียง | [zɑ̃̀hɛ́ ɦɛ̀ɦó], [ɦùɲý] |
| ประเทศที่มีการพูด | จีน |
| ภูมิภาค | เซี่ยงไฮ้; บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี และชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลรวมทั้งในสหรัฐ (นิวยอร์ก) |
| ผู้พูด | 10–14 ล้านคน (2556) |
| ตระกูลภาษา | จีน-ทิเบต
* ภาษาจีน
	+ ภาษาอู๋
		- สำเนียงไตฮู
			* ซูโจว-เซี่ยงไฮ้-เจียซิง (Su-Hu-Jia)
				+ **ภาษาเซี่ยงไฮ้**
 |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-3 | – |
| ISO 639-6 | `suji` |
| นักภาษาศาสตร์ | `wuu-sha` |
| *Glottolog* | `shan1293`  Shanghainese |
| Linguasphere | `> 79-AAA-dbb >` |
|

**ภาษาเซี่ยงไฮ้** (上海閒話 ในภาษาเซี่ยงไฮ้; จีนตัวย่อ: 上海话 หรือ 沪语; จีนตัวเต็ม: 上海話 หรือ 滬語) หรือบางครั้งเรียกสำเนียงเซี่ยงไฮ้เป็นสำเนียงของภาษาอู๋ที่ใช้พูดในเมืองเซี่ยงไฮ้และบริเวณโดยรอบ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษาเซี่ยงไฮ้เป็นเช่นเดียวกับสำเนียงอื่น ๆ ของภาษาอู๋คือสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาจีนสำเนียงอื่น ๆ น้อยมากโดยเฉพาะภาษาจีนกลาง หรือแม้แต่กับสำเนียงย่อยอื่น ๆ ของภาษาอู๋

ภาษาเซี่ยงไฮ้เป็นตัวแทนของภาษาอู๋เหนือ (บริเวณทางใต้ของเจียงซูและทางเหนือของเจ้อเจียง) มีผู้พูดเกือบ 14 ล้านคน จัดเป็นสำเนียงที่มีผู้พูดมากที่สุดในบรรดาสำเนียงของภาษาอู๋ทั้งหมด ในเอกสารทางตะวันตก คำว่าภาษาเซี่ยงไฮ้หมายถึงภาษาอู๋ทั้งหมดโดยไม่ได้เน้นเฉพาะสำเนียงของภาษาอู๋ที่ใช้พูดในเซี่ยงไฮ้

## สัทวิทยา

ภาษาเซี่ยงไฮ้มีรูปแบบของโครงสร้างพยางค์เช่นเดียวกับภาษาจีนอื่น ๆ โดยสามารถแบ่งออกเป็นหน่วยเสียงส่วนต้นและส่วนท้าย โดยส่วนท้ายสามารถมีส่วนแกนพยางค์ (medial) หรือไม่ก็ได้ และต้องมีส่วนท้ายพยางค์ (obligatory rime) เสียงวรรณยุกต์ก็เป็นคุณลักษณะหนึ่งของพยางค์ในภาษาเซี่ยงไฮ้ โดยวรรณยุกต์ในพยางค์ (syllabic tone) ซึ่งเป็นคุณสมบัติทั่วไปของภาษาในตระกูลภาษาซินิติก ส่วนใหญ่กลายเป็นระดับน้ำเสียง (verbal tone) ในภาษาเซี่ยงไฮ้

### ต้นพยางค์

**พยัญชนะต้นในภาษาเซี่ยงไฮ้**|   | โอษฐชะ | ทันตชะ/มุทธชะ | ตาลุชะ | เพดานอ่อน | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | m | n | ɲ | ŋ |   |
| เสียงระเบิด | สิถิล | p | t̪ |  | k | ʔ |
| ธนิต | pʰ | t̪ʰ |  | kʰ |   |
| โฆษะ | b | d̪ |  | ɡ |   |
| เสียงกักเสียดแทรก | สิถิล |  |  | t͡ɕ |  |  |
| ธนิต |  |  | t͡ɕʰ |  |   |
| โฆษะ |  |  | d͡ʑ |  |   |
| เสียงเสียดแทรก | อโฆษะ | f | s | ɕ |   | h |
| โฆษะ | v | z | ʑ |   | ɦ |
| เสียงข้างลิ้น |  | l |  |  |  |

ภาษาเซี่ยงไฮ้มีชุดหน่วยเสียงอโฆษะสิถิล, อโฆษะธนิต และหน่วยเสียงโฆษะ ในพยัญชนะเสียงระเบิดและพยัญชนะเสียงกักเสียดแทรก เช่นเดียวกับมีหน่วยเสียงอโฆษะและโฆษะในพยัญชนะเสียงเสียดแทรก พยัญชนะต้นที่มีฐานเพดานแข็งปุ่มเหงือก (alveolo-palatal) ก็พบในภาษาเซี่ยงไฮ้เช่นกัน

การออกเสียงพยัญชนะหยุด จะใช้การเปล่งเสียงคลาย (slack voice) ของหน่วยเสียงอโฆษะในตำแหน่งเริ่มต้นของคำที่เน้นเสียง การออกเสียงนี้ (มักพบในเสียงพึมพำ) ยังเกิดขึ้นในพยางค์ที่ไม่มีหน่วยเสียงต้นพยางค์, พยางค์ที่ขึ้นต้นด้วยเสียงเสียดแทรก และพยางค์ที่ขึ้นต้นด้วยเสียงก้องกังวาน (sonorants) พยัญชนะเหล่านี้จะเปล่งเป็นเสียงโฆษะในตำแหน่งที่อยู่ระหว่างสระ

### ท้ายพยางค์

ตารางด้านล่างแสดงเสียงสระในตำแหน่งแกนกลางพยางค์ของภาษาเซี่ยงไฮ้

|  | สระหน้า | สระกลาง | สระหลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| ปากเหยียด | ปากห่อ |
| ระดับสูง | /i/ | /y/ |  | /u, o/ |
| ระดับกลาง | /ɛ/ | /ø/ | /ə/ | /ɔ/ |
| ระดับต่า |  |  | /a/ | /ɑ/ |
| ประสมสองเสียง | /e(i), ɤ(ɯ)/ |

แผนภูมิต่อไปนี้แสดงส่วนท้ายพยางค์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด (พยัญชนะกลาง medial + แกนพยางค์ nucleus + พยัญชนะท้าย coda) ในภาษาเซี่ยงไฮ้ที่แสดงด้วย สัทอักษรสากล

| พยัญชนะท้าย | เสียงเปิด | เสียงนาสิก | เสียงหยุด เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- |
| พยัญชนะกลาง | ∅ | j | w | ∅ | j | w | ∅ | j | w |
| แกนพยางค์ | a | a | ja | wa | ɐ̃ | jɐ̃ | wɐ̃ | ɐʔ | jɐʔ | wɐʔ |
| ɑ |   |   |   | ɑ̃ | jɑ̃ | wɑ̃ |   |   |   |
| e | e |   | we |   |   |   |   |   |   |
| ɛ | ɛ | jɛ | wɛ |  |   |   |  |   |   |
| ə |   |   |   | ən |   | wən | əʔ |   | wəʔ |
| ɤ | ɤ | jɤ |   |   |   |   |   |   |   |
| o | o |   |   |   |   |   |   |   |   |
| ɔ | ɔ | jɔ |   |  |  |   |  |  |   |
| ø | ø | jø | wø |  |   |   |  |   |   |
| i | i |   |   | ɪɲ |   |   | ɪʔ |   |   |
| u | u |   |   | ʊŋ | jʊŋ |   | ʊʔ | jʊʔ |   |
| y | y |   |   | ʏɲ |   |   | ʏʔ |   |   |

**พยางค์เสียงต่อเนื่อง:** [z̩] [m̩] [ŋ̩] [l̩]
การถอดเสียงข้างต้นใช้เป็นการทั่วไป และประเด็นต่อไปนี้เป็นข้อควรทราบซึ่งเกี่ยวข้องกับการออกเสียงจริง:

* เสียงคู่สระ [a, ɐ], [ɛ, ɪ], [ɔ, ʊ] และ [ø, ʏ] แต่ละคู่ออกเสียงคล้ายกัน ([ɐ], [e], [o̞] และ [ø] ตามลำดับ) แม้จะมี การถอดเสียงทั่วไปที่แตกต่างกัน
* /u, o/ มีการออกเสียงคล้ายกัน โดยแตกต่างกันเล็กน้อยในรูปร่างของริมฝีปาก ([ɯ̽ᵝ, ʊ] ตามลำดับ) /i, jɛ/ ก็มีการออกเสียงที่คล้ายคลึงกันโดยมีความสูงของเสียงสระต่างกันเล็กน้อย ([i, i̝] ตามลำดับ) สองคู่นี้ถูกรวมเข้าด้วยกันในผู้ใช้ภาษารุ่นเยาว์

คนรุ่นใหม่หลายคนออกเสียงควบกล้ำสระ /e, ɤ/ เป็น [ei, ɤɯ]

* /j/ ออกเสียงเป็น [ɥ] เมื่ออยู่ก่อนสระปากห่อ

พยางค์ท้าย [-ŋ] ซึ่งมีในภาษาจีนยุคกลางยังคงอยู่ ในขณะที่ [-n] และ [-m] อาจจะยังคงอยู่หรือหายไปแล้วในภาษาเซี่ยงไฮ้ พยางค์ท้ายของภาษาจีนยุคกลาง [-p -t -k] ได้กลายเป็นเสียงหยุดเส้นเสียง [-ʔ]

### วรรณยุกต์

ภาษาเซี่ยงไฮ้มีเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างกันห้าเสียงสำหรับคำพยางค์เดียวที่พูดแยกต่างหาก วรรณยุกต์เหล่านี้แสดงไว้ด้านล่างในแบบ "อักษรวรรณยุกต์จ้าว (Chao tone letters)" ในแง่ของการกำหนดวรรณยุกต์ของภาษาจีนยุคกลางหมวดวรรณยุกต์*ยิน* มีสามเสียง (เสียง*ยินซั่ง* และ*ยินชู่* รวมกันเป็นเสียงเดียว) ในขณะที่ประเภท*หยาง* มีสองเสียง (*หยางผิง*, *หยางซั่ง* และ*หยางชู่* รวมกันเป็นเสียงเดียว)

การระบุเสียงวรรณยุกต์ห้าเสียงในภาษาเซี่ยงไฮ้
 แบ่งประเภทตามภาษาจีนยุคกลาง|  | *ผิง Ping* (平) | *ซั่ง Shang* (上) | *ชู่ Qu* (去) | *รู่ Ru* (入) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| *ยิน Yin* (阴) | 52 (T1) | 34 (T2) | 44ʔ (T4) |
| *หยาง Yang* (阳) | 14 (T3) | 24ʔ (T5) |

ปัจจัยของเงื่อนไขที่นำไปสู่การแยกยิน–หยางยังคงมีอยู่ในภาษาเซี่ยงไฮ้เช่นเดียวกับในภาษาอู๋อื่น ๆ : วรรณยุกต์หยางจะพบเฉพาะกับพยางค์ที่มีพยัญชนะต้นเสียงโฆษะ [b d ɡ z v dʑ ʑ m n ɲ ŋ l ɦ] ในขณะที่วรรณยุกต์ยินนั้น พบเฉพาะกับพยางค์ที่มีพยัญชนะต้นเสียงอโฆษะเท่านั้น

เสียงของวรรณยุกต์ รู่ จะดังขึ้นอย่างฉับพลัน และแสดงถึงพยางค์ท้ายคำเหล่านั้นซึ่งลงท้ายด้วยเสียงหยุดเส้นเสียง /ʔ/ นั่นคือทั้งความแตกต่างของยิน–หยาง และวรรณยุกต์ รู่ เป็นแบบหน่วยเสียงย่อย (allophonic) ซึ่งขึ้นอยู่กับโครงสร้างพยางค์ ภาษาเซี่ยงไฮ้มีความแตกต่างของการออกเสียงวรรณยุกต์แบบสองทางเท่านั้น คือเสียงเปลี่ยนตกและเสียงเปลี่ยนขึ้น และจะมีเฉพาะในพยางค์เปิดที่มีพยัญชนะต้นเสียงอโฆษะเท่านั้น

#### วรรณยุกต์สนธิ

วรรณยุกต์สนธิ เป็นกระบวนการที่เสียงวรรณยุกต์ที่อยู่ติดกันมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในระหว่างการพูดที่ติดต่อกัน เช่นเดียวกับสำเนียงอื่น ๆ ของภาษาอู๋ภาคเหนือ ภาษาเซี่ยงไฮ้มีลักษณะวรรณยุกต์สนธิสองรูปแบบ: วรรณยุกต์สนธิคำ และวรรณยุกต์สนธิวลี

วรรณยุกต์สนธิคำ ในภาษาเซี่ยงไฮ้ สามารถอธิบายได้ว่าคำที่มีความเด่นด้านซ้าย (เน้นพยางค์แรกเด่น) จะมีลักษณะการครอบงำของพยางค์แรกเหนือรูปร่างของขอบเขตเสียงทั้งหมด ด้วยเหตุนี้เสียงวรรณยุกต์หลักของพยางค์อื่นที่ไม่ใช่พยางค์ซ้ายสุดจึงไม่มีผลกระทบต่อรูปร่างของขอบเขตเสียง รูปแบบโดยทั่วไปอธิบายว่าเป็นการกระจายของเสียงวรรณยุกต์ (T1-4) หรือการเปลี่ยนวรรณยุกต์ (T5 ยกเว้นสำหรับคำประกอบ 4 และ 5 พยางค์ ซึ่งอาจเกิดการกระจายหรือการเปลี่ยนก็ได้) ตารางด้านล่างแสดงการผสานเสียงวรรณยุกต์ที่เป็นไปได้

วรรณยุกต์สนธิของคำที่มีความเด่นด้านซ้าย| วรรณยุกต์ | พยางค์เดียว | สองพยางค์ | สามพยางค์ | สี่พยางค์ | ห้าพยางค์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| T1 | 52 | 55 22 | 55 44 22 | 55 44 33 22 | 55 44 33 33 22 |
| T2 | 34 | 33 44 | 33 44 22 | 33 44 33 22 | 33 44 33 33 22 |
| T3 | 14 | 11 44 | 11 44 11 | 11 44 33 11 | 11 44 33 22 11 |
| T4 | 44 | 33 44 | 33 44 22 | 33 44 33 22 | 33 44 33 22 22 |
| T5 | 24 | 11 24 | 11 11 24 | 11 22 22 24 22 44 33 11 | 11 11 11 11 24 22 44 33 22 11 |

ตัวอย่างเช่น ในการแยกพยางค์สองพยางค์ของคำว่า 中国 จะออกเสียงด้วยวรรณยุกต์ T1 และ T4: /tsʊŋ˥˨/ และ /kwəʔ˦/ อย่างไรก็ตามเมื่อออกเสียงรวมกันเสียง T1 จาก /tsʊŋ/ กระจายไปทั่วคำประกอบทำให้เกิดรูปแบบ /tsʊŋ˥kwəʔ˨/ ในทำนองเดียวกันพยางค์ในนิพจน์ 愚蠢的 มีการแสดงการออกเสียงและวรรณยุกต์ตามลำดับดังนี้: /zəʔ˨˦/ (T5), /sɛ˥˨/ (T1), และ /ti˧˦/ (T2) อย่างไรก็ตามพยางค์ที่รวมกันจะแสดงรูปแบบการเปลี่ยน T5 โดยที่ T5 พยางค์แรกจะเปลี่ยนไปเป็นพยางค์สุดท้ายในขอบเขต: /zəʔ˩sɛ˩ti˨˦/

วรรณยุกต์สนธิวลี ในภาษาเซี่ยงไฮ้สามารถอธิบายได้ว่ามีความโดดเด่นด้านขวาและมีลักษณะที่พยางค์ด้านขวาจะรักษาเสียงวรรณยุกต์ไว้และพยางค์ด้านซ้ายได้รับเสียงระดับกลางตามพื้นฐานของเสียงวรรณยุกต์ระดับ ตารางด้านล่างแสดงเสียงพยางค์ด้านซ้ายที่เป็นไปได้ในคำประกอบที่มีความโดดเด่นด้านขวา

เสียงวรรณยุกต์สนธิที่เป็นไปได้ของพยางค์ด้านซ้ายในคำประกอบที่มีความโดดเด่นด้านขวา| วรรณยุกต์ | วรรณยุกต์ฐาน | วรรณยุกต์เสียงกลาง |
| --- | --- | --- |
| T1 | 52 | 44 |
| T2 | 34 | 44 |
| T3 | 14 | 33 |
| T4 | 44 | 44 |
| T5 | 24 | 22 |

ตัวอย่างเช่นเมื่อรวม /ma˩˦/ (买) และ /tɕjɤ˧˦/ (酒) จะกลายเป็น /ma˧tɕjɤ˧˦/ (买酒)

บางครั้งความหมายอาจเปลี่ยนไป โดยขึ้นอยู่กับว่าใช้วรรณยุกต์สนธิโดยมีความเด่นด้านซ้ายหรือด้านขวา ตัวอย่างเช่น /tsʰɔ˧˦/ (炒) และ /mi˩˦/ (面) เมื่อออกเสียง /tsʰɔ˧mi˦/ (กล่าวคือวรรณยุกต์สนธิเด่นด้านซ้าย) หมายถึง "บะหมี่ผัด" เมื่อออกเสียงว่า /tsʰɔ˦mi˩˦/ (ซึ่งวรรณยุกต์สนธิเด่นด้านขวา) จะแปลว่า "ผัดบะหมี่"

## การเมืองของภาษา

ภาษาเซี่ยงไฮ้ไม่มีการสอนในโรงเรียน ไม่ได้ใช้ในการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์และมีการควบคุมการใช้ในสื่อออกอากาศ ทำให้ผู้ดำเนินรายการไม่เสี่ยงที่จะใช้ภาษาเซี่ยงไฮ้ รายการทางโทรทัศน์ที่ใช้ภาษาเซี่ยงไฮ้เริ่มมีหลัง พ.ศ. 2533 แต่เป็นจำนวนน้อย ชาวเซี่ยงไฮ้ในชนบทที่อายุมากยังฟังวิทยุภาษาเซี่ยงไฮ้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้รณรงค์ให้ใช้ภาษาจีนกลางมากขึ้น เช่น คำขวัญที่ว่า "เป็นคนเซี่ยงไฮ้สมัยใหม่ พูดภาษาจีนกลาง"

ใน พ.ศ. 2548 รัฐบาลได้พยายามสนับสนุนให้ชาวเซี่ยงไฮ้ใช้ภาษาจีนกลางมากยิ่งขึ้น คนงานในอุตสาหกรรมบริการในเซี่ยงไฮ้ต้องใช้ภาษาจีนกลางเท่านั้น และตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ต้องผ่านการทดสอบภาษาจีนกลางก่อน ถ้าไม่ผ่านหรือออกเสียงไม่ถูกต้องต้องกลับไปเรียนภาษาจีนกลางใหม่

## ความเข้าใจกันได้และความแปรผัน

ผู้พูดภาษาเซี่ยงไฮ้ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาจีนกลางสำเนียงใดเลย โดยมีความเข้าใจกันได้กับภาษาจีนกลางมาตรฐานเพียง 50% ซึ่งใกล้เคียงกับความเข้าใจกันได้ระหว่างภาษาฝรั่งเศสกับภาษาเยอรมัน ผู้พูดภาษาเซี่ยงไฮ้ยุคใหม่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลาง ทำให้ภาษาเซี่ยงไฮ้ของวัยรุ่นในเมืองต่างจากภาษาเซี่ยงไฮ้ของคนรุ่นก่อน และมีการสอดแทรกประโยคจากภาษาจีนกลางเข้าไปในการสนทนาในชีวิตประจำวัน

ภาษาเซี่ยงไฮ้จัดอยู่ในกลุ่มของภาษาอู๋ซึ่งสำเนียงต่าง ๆ ของภาษาในกลุ่มนี้สามารถที่จะเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนไปพูดภาษาจีนกลาง แม้จะมีความแตกต่างทางด้านวรรณยุกต์และความแปรผันในแต่ละพื้นที่บ้าง

## คำและวลีที่ใช้ทั่วไปในภาษาเซี่ยงไฮ้

*หมายเหตุ: อักษรจีนที่ใช้ไม่ได้เป็นมาตรฐานและใช้เฉพาะการอ้างอิงเท่านั้น IPA ถอดเสียงจากภาษาเซี่ยงไฮ้ยุคกลาง (中派上海话) ซึ่งใช้โดยผู้ที่มีอายุ 20 - 60 ปี*

| แปล | สัทอักษรสากล | อักษรจีน |
| --- | --- | --- |
| ภาษาเซี่ยงไฮ้ | [zɑ̃.ˈhe.ɦɛ.ɦʊ] | 上海閒話 or 上海闲话 |
| ชาวเซี่ยงไฮ้ | [zɑ̃.ˈhe.ɲɪɲ] | 上海人 |
| ฉัน | [ŋu] | 我 |
| เราหรือฉัน | [ŋu.ɲi] or [ɐˑ.lɐʔ] | 我伲、阿拉（我拉） |
| เขาหรือหล่อน | [ɦi] | 渠（伊, 其） |
| พวกเขา | [ɦi.la] | 渠拉（伊拉） |
| คุณ | [noŋ] | 侬（儂） |
| พวกคุณ | [na] | 㑚 |
| สวัสดี | [noŋ hɔ] | 侬好（儂好） |
| ลาก่อน | [ˈtse.ɦue] | 再会（再會） |
| ขอบคุณ | [ʑ̻iaja noŋ] or [ʑ̻iaʑ̻ia noŋ] | 谢谢侬（謝謝儂） |
| เสียใจ | [te.vəˑ.tɕʰi] | 对勿起（對勿起） |
| แต่อย่างไรก็ตาม | [dɛ.zɨ], [dɛ.zɨ.ni] | 但是, 但是呢 |
| กรุณา | [tɕʰɪɲ] | 请（請） |
| นั่น | [ˈe.tsɐʔ], [i.tsɐʔ] | 哎只, 伊只 |
| นี่ | [ɡəʔ.tsɐʔ] | 搿只 |
| ที่นั่น | [ˈe.tɐʔ], [i.tɐʔ] | 哎垯, 伊垯 |
| นอกเหนือจากที่นั่น | [ˈe.mi.tɐʔ], [i.mi.tɐʔ] | 哎面垯, 伊面垯 |
| ที่นี่ | [ɡəˑ.tɐʔ] | 搿垯（箇垯） |
| มี | [ɦiɤɯ.təʔ] | 有得 |
| อยู่ | [lɐˑ.he] | 勒許 |
| ปัจจุบัน | [ɦi.ze] | 现在（現在） |
| เวลาเท่าใด | [ɦi.ze tɕi.ti tsoŋ] | 搿息几点钟？（搿息幾點鐘?） |
| ที่ไหน | [ɦa.ɺi.tɐʔ], [sa.di.fɑ̃] | 嚡里垯（嚡裏垯）, 啥地方 |
| อะไร | [sa ɦəʔ] | 啥个, 做啥 |
| ใคร | [sa.ɲɪɲ] or [ɦa.ɺi.ɦue] | 啥人, 嚡里位 |
| ทำไม | [ɦue.sa] | 为啥（為啥） |
| เมื่อใด | [sa.zəɲ.kuɑ̃] | 啥辰光 |
| อย่างไร | [na.nəɲ, na.nəɲ.ka] | 哪恁, 哪恁介 |
| มากเท่าใด | [tɕi.di] | 几钿?几块洋钿?（幾鈿?幾塊銀頭?） |
| ใช่ | [ˈe] | 哎 |
| ไม่ใช่ | [m̩], [vəˑ.zɨ], [m̩məʔ], [viɔ] | 呒, 弗是, 呒没 |
| หมายเลขโทรศัพท์ | [di.ɦʊ ɦɔ.dɤɯ] | 电话号头（電話號頭） |
| บ้าน | [oˑ.ɺi.ɕiã] | 屋里向（屋裏向） |
| มาที่บ้านของพวกเราและเล่น | [tɔ ɐˑ.lɐʔ oˑ.ɺi.ɕiɑ̃ le bəˑ.ɕiã] | 到阿拉屋里厢来孛相（白相）！（到阿拉屋裏厢來孛相!） |
| ห้องน้ำอยู่ที่ไหน | [da.sɤɯ.kɛ ɺəˑ.ɺɐʔ ɦa.ɺi.tɐʔ] | 汏手间勒勒嚡里垯?（汏手間勒勒嚡裏垯?） |
| คุณกินอาหารเย็นหรือยัง | [ɦia.vɛ tɕʰɪˑ.ku.ləʔ va] | 夜饭吃过了𠲎?（夜飯吃過了𠲎?） |
| ฉันไม่รู้ | [ŋɯ; vəˑ.ɕiɔ.təʔ] | 我弗 (勿) 晓得.（我弗 (勿) 曉得.） |
| คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม | [noŋ ˈɪn.vəɲ kãtəʔle va] | 侬英文讲得来𠲎? |
| ฉันรักคุณ | [ŋɯ; e noŋ] | 我爱侬！（我愛儂!） |
| ฉันรักคุณ | [ŋɯ; e.mɯ noŋ] | 我爱慕侬.（我愛慕儂!） |
| ฉันชอบคุณมาก | [ŋɯ; ɺɔ ˈhuø.ɕi noŋ ɦəʔ] | 我老欢喜侬搿！（我老歡喜儂搿） |
| ข่าว | [ɕɪɲ.vəɲ] | 新闻（新聞） |
| ตาย | [ɕi.tʰəˑ.ləʔ] | 死脱了 |
| มีชีวิต | [ɦuəˑ.lɐˑ.he] | 活勒嗨（活着） |
| มาก | [ˈtɕiɔ.kue] | 交关（邪气） |
| ภายใน | [ɺi.ɕiã] | 里向 |
| ภายนอก | [ŋa.dɤɯ] | 外頭 |
| คุณเป็นอย่างไรบ้าง | [noŋ hɔ va] | 侬好伐？（儂好伐？） |

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* John A. Silsby, Darrell Haug Davis (1907). *Complete Shanghai syllabary with an index to Davis and Silsby's Shanghai vernacular dictionary and with the Mandarin pronunciation of each character*. the University of California: American Presbyterian Mission Press. p. 150. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Matthew Tyson Yates, Presbyterian church in U.S.A. Board of foreign missions. Central China mission. Press. Shanghai (1904). *First lessons in Chinese* (revised ed.). the New York Public Library: American Presbyterian Mission Press. p. 151. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (1868). *A grammar of colloquial Chinese: as exhibited in the Shanghai dialect* (2 ed.). Harvard University: Presbyterian mission press. p. 225. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (1868). *A grammar of colloquial Chinese: as exhibited in the Shanghai dialect* (2 ed.). the University of Virginia: Presbyterian mission press. p. 225. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (1853). *Grammar of colloquial Chinese --*. Columbia University. p. 248. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Shanghai Christian vernacular society (1891). *Syllabary of the Shanghai vernacular: Prepared and published by the Shanghai Christian vernacular society*. the University of California: American Presbyterian mission press. p. 94. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Gilbert McIntosh (1908). *Useful phrases in the Shanghai dialect: With index-vocabulary and other helps* (2 ed.). Harvard University: American Presbyterian mission press. p. 113. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (1869). *A vocabulary of the Shanghai dialect*. the University of California: Presbyterian mission press. p. 151. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (2010). *A Vocabulary of the Shanghai Dialect*. General Books LLC. p. 128. ISBN 1152105558. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (2010). *A Vocabulary of the Shanghai Dialect* (reprint ed.). Nabu Press. p. 168. ISBN 1177621908. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Charles Ho, George Foe (1940). *Shanghai dialect in 4 weeks: with map of Shanghai*. the University of Michigan: Chi Ming Book Co.press. p. 125. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* John Alfred Silsby (1911). *Introduction to the study of the Shanghai vernacular*. the University of California: American Presbyterian Mission Press. p. 53. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* R. A. Parker (1923). *Introduction Lessons in the Shanghai dialect: in romanized and character, with key to pronunciation*. the University of Michigan: Shanghai. p. 265. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Francis Lister Hawks Pott (1924). *Lessons in the Shanghai dialect* (revised ed.). the University of Michigan: Printed at the Commercial Press. p. 174. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Francis Lister Hawks Pott (1924). *Lessons in the Shanghai dialect* (revised ed.). the University of Michigan: Printed at the Commercial Press. p. 174. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* *An English-Chinese vocabulary of the Shanghai dialect* (2 ed.). the University of Michigan: Printed at the American Presbyterian Mission Press. 1913. p. 593. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (2010). *A Grammar of Colloquial Chinese: As Exhibited in the Shanghai Dialect* (reprint ed.). BiblioBazaar. p. 244. ISBN 1148087125. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.
* Joseph Edkins (2010). *A Grammar of Colloquial Chinese: As Exhibited in the Shanghai Dialect* (reprint ed.). BiblioBazaar. p. 246. ISBN 1148404643. สืบค้นเมื่อ 2011-05-15.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 100 Useful Shanghainese phrases เก็บถาวร 2010-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Example sentences in Shanghainese with audio and translations in other languages.
* Shanghainese to IPA tool turn input text in Shanghainese into IPA, with tones
* Shanghainese Pronunciation เก็บถาวร 2010-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Shanghainese Pronunciation
* Shanghainese Dictionary: Glossika's Searchable Shanghai Wu Dictionary
* Shanghainese audio lesson series: Audio lessons with accompanying dialogue and vocabulary study tools
* Shanghai Dialect: Resources on Shanghai dialect including a Web site (in Japanese) that gives common phrases with sound files
* Shanghainese-Mandarin Soundboard เก็บถาวร 2006-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: A soundboard (requires Flash) of common Mandarin Chinese phrases with Shanghainese equivalents.
* Shanghai Dialect Words เก็บถาวร 2008-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Learn and search Shanghai Dialect
* Wu Association
* Romanization of Shanghainese at Omniglot