# สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน

แผนที่สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
**สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน** หรือ **สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A** (จีน: 国家5A级旅游景区; อังกฤษ: *AAAAA Tourist Attractions of China*) เป็นการจัดจำแนกและการประเมินระดับคุณภาพของสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศจีน ตามมาตรฐานแห่งชาติ ประเมินโดย "คณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งชาติ" และออกโดยกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน มอบให้กับสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด

ระดับ AAAAA (5A; 5 เอ) เป็นระดับสูงสุดในการจัดอันดับ ณ ปี 2563 มีสถานที่ท่องเที่ยว 279 แห่งที่ถูกจัดระดับนี้

## ประวัติ

ที่มาของระบบการจัดระดับสถานที่ท่องเที่ยวเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดครั้งแรกในปี 2542 โดยองค์การบริหารการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน (กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวในปัจจุบัน) และแก้ไขในปี 2547 เกณฑ์นี้รวมถึงปัจจัยด้านคุณภาพและการจัดการ ตามเงื่อนไข 12 ประการ ได้แก่ ความสะดวกในการคมนาคมขนส่ง, การจัดการการเที่ยวชมสถานที่, ความปลอดภัยของสถานที่, ความสะอาด, สุขภาพและสุขอนามัยในการท่องเที่ยว, บริการไปรษณีย์และโทรคมนาคม, การซื้อของเพื่อการท่องเที่ยว, การจัดการและการปกป้องทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม, ความน่าดึงดูดใจของทรัพยากรการท่องเที่ยว, ความน่าดึงดูดจากการตลาด, จำนวนนักท่องเที่ยวประจำปี และอัตราความพึงพอใจจากการสุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยว โดยคำนึงถึงเอกลักษณ์และการรับรู้ของการเสนอสถานที่ท่องเที่ยว สถานที่ท่องเที่ยวได้รับการจัดลำดับตามเกณฑ์ในระดับเริ่มต้นจาก A ถึง AAAA ในระยะแรก และเพิ่มระดับ AAAAA หรือ 5A ในภายหลังเพื่อเป็นระดับสูงสุด

กลุ่มสถานที่ท่องเที่ยว 66 แห่งได้รับการรับรองว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการจัดอันดับ AAAAA ชุดแรกในปี 2550 ในการจัดระดับสถานที่ท่องเที่ยวชุดแรก มีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่โดดเด่นที่สุดหลายแห่งในประเทศจีนรวมอยู่เช่น พระราชวังต้องห้าม และ พระราชวังฤดูร้อน ซึ่งล่าสุดการจัดระดับในเดือนกุมภาพันธ์ 2560 เพิ่มเติมใหม่ 20 แห่ง ในบางครั้งซึ่งเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก มีสถานที่บางแห่งถูกลดออกจากระดับสูงสุด เนื่องจากข้อบกพร่องจากการสร้างประสบการณ์ที่ดีแก่ผู้เข้าชม

## รายชื่อ

| มณฑล / เขตปกครองพิเศษ | **จำนวนรวม (แห่ง)** | เมือง | ชื่อสถานที่ | ชื่อภาษาจีน | ปีที่ได้รับการจัดระดับ | รายละเอียด | ภาพ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปักกิ่ง | 8 | ปักกิ่ง | พระราชวังต้องห้าม ("พิพิธภัณฑ์พระราชวัง") | 故宫博物院 | 2550 | พื้นที่ 72 ตารางกิโลเมตร อาคาร 980 แห่ง เริ่มสร้างโดยจักรพรรดิหย่งเล่อตั้งแต่ปี พ.ศ. 1949–1963 ใช้เป็นพระราชวังหลักของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงตอนต้น ถูกดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์สาธารณะในปี พ.ศ. 2468 ด้านทิศใต้ประตูเทียนอันเหมิน แสดงภาพเหมือนที่มีชื่อเสียงของเหมา เจ๋อตง และเป็นสถานที่ของเหตุการณ์สำคัญมากมายในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ ได้แก่การเฉลิมฉลองการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 |  |  |
| ปักกิ่ง | หอสักการะฟ้า | 天坛公园 | 2550 | พื้นที่ 2.73 ตารางกิโลเมตร อาคาร 92 หลัง สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิหย่งเล่อในปี พ.ศ. 1963 ใช้สำหรับบูชาสวรรค์ตามประเพณีในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง โดยถูกดัดแปลงเป็นสวนสาธารณะในปี 2461  |  |
| ปักกิ่ง | พระราชวังฤดูร้อน หรือ อี๋เหอ-ยฺเหวียน | 颐和园 | 2550 | พื้นที่ประมาณ 2.97 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,812.5 ไร่ ประกอบด้วยเนินเขาสูง 60 เมตร มีพระตำหนักอยู่บนเนิน (เขาอายุวัฒนะ) และทะเลสาบคุนหมิง ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 2.2 ตารางกิโลเมตร หรือ (1,375 ไร่) คิดเป็น 3 ใน 4 ของพื้นที่ทั้งหมด อี๋เหอ-ยฺเหวียนเริ่มก่อสร้างในสมัยราชวงศ์จิน (พ.ศ. 1658–1777) โดยจักรพรรดิไหหลิงหวัง เมื่อย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ปักกิ่ง และเป็นที่ประทับของจักรพรรดิราชวงศ์หยวน จนกระทั่งถึงรัชกาลของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ทรงบูรณะและสร้างพระตำหนักแห่งใหม่บนเนินเขา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2293–2307 เพื่อย่อขนาดสถานที่ที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ ของจีนและในตำนานจีน ใช้เป็นพระราชวังหลักอย่างไม่เป็นทางการสำหรับจักรพรรดิองค์ถัด ๆ มาในราชวงศ์ชิง ในปี พ.ศ. 2403 ระหว่างสงครามฝิ่นครั้งที่สองถูกทำลายล้างโดยกองทหารยุโรป ซึ่งสร้างขึ้นใหม่โดยซูสีไทเฮาและรัฐบาลราชวงศ์ชิงตอนปลาย ได้รับความเสียหายและถูกปล้นโดยชาวต่างชาติอีกครั้งในปี พ.ศ. 2443 ระหว่างกบฏนักมวย ดัดแปลงเป็นสวนสาธารณะในปี พ.ศ. 2467 และได้รับการบูรณะอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 |  |
| ปักกิ่ง | กำแพงเมืองจีนช่วง ปาตาหลิง และ มู่เถียนยู่ | 八达岭-慕田峪长城 | 2550 | กำแพงเมืองจีนช่วงปาตาหลิง และ ช่วงมู่เถียนยู่ ยาว 3,741 เมตร เริ่มสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2008 เพื่อป้องกันช่องเขาจูหยง ได้รับการบูรณะหลังปี พ.ศ. 2495 และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมในปี พ.ศ. 2501 กำแพงเมืองจีนให้การต้อนรับผู้นำต่างชาติมากมาย โดยเฉพาะประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันของสหรัฐฯ ในระหว่างการเยือนปี 2515 |  |
| ปักกิ่ง | สุสานหลวงราชวงศ์หมิง | 明十三陵 | 2554 | พื้นที่ 34.35 ตารางกิโลเมตร เป็นพระราชสุสานที่ฝังพระศพของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงทั้งสิ้น 13 พระองค์ (จากทั้งหมด 16 พระองค์ของราชวงศ์หมิง) เริ่มจากจักรพรรดิหย่งเล่อสร้างสุสานของพระองค์เองขึ้นในปี พ.ศ. 1952–2187 ในหุบเขาหยานชาน |  |
| ปักกิ่ง | คฤหาสน์องค์ชายกง | 恭王府景区 | 2555 |  |  |
| ปักกิ่ง | โอลิมปิกกรีน | 奥林匹克公园 | 2555 | สวนโอลิมปิกขนาด 11.59 ตารางกิโลเมตร สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี 2551 ซึ่งปัจจุบันประกอบด้วยสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก), สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ, ศูนย์กีฬาทางน้ำ, อุทยานป่าโอลิมปิก, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ และพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์ |  |
| ปักกิ่ง | พระราชวังฤดูร้อนเดิม | 圆明园 | 2562 | ห่างจากพระราชวังต้องห้ามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8 กิโลเมตร ในบริเวณใกล้เคียงกับพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอ-ยฺเหวียน "พระราชวังฤดูร้อนเดิม" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่าเป็นผลงานชั้นสุดยอดของสวนและการออกแบบพระราชวังของจักรพรรดิจีน สวนที่กว้างขวาง สถาปัตยกรรมอาคาร และงานศิลปะและสมบัติทางประวัติศาสตร์มากมาย ขึ้นชื่อว่าเป็น "สวนแห่งหมื่นสวน" (万园之园; 萬園之園; wàn yuán zhī yuán) ในยุครุ่งเรือง |  |
| เทียนจิน | 2 | เทียนจิน | ถนนวัฒนธรรมโบราณ (กู่เหวินฮฺว่าเจีย) | 古文化街 | 2550 | ถนนยาว 560 เมตร เรียงรายด้วยร้านค้าสร้างเลียนแบบสมัยชิงเปิดในปี 2529 โดยจำหน่ายของใช้และของว่าง ตั้งข้างศาลเจ้าแม่มาจู่ และวัดลัทธิเต๋า (ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงปี พ.ศ. 1869 และ 1913 ตามลำดับ) และพิพิธภัณฑ์คติชนวิทยา |  |
| เทียนจิน | เขาผาน("จุดชมวิวเขาผาน") | 盘山 | 2550 | วนอุทยานขนาด 105 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเขาผาน สูง 850 เมตร ซึ่งมีวัดนี้ที่สร้างขึ้นหลายแห่งในช่วงราชวงศ์ฮั่น มี 4 วัดที่ยังหลงเหลืออยู่ รวมทั้งสถูป 13 ชั้น ซึ่งได้รับการซ่อมแซมทั้งหมดตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 |  |
| เหอเป่ย์ | 11 | เป่าติ้ง | ทะเลสาบไป๋หยาง | 白洋淀 | 2550 | ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของจีน ซึ่งตั้งแต่ปีคริสต์ทศวรรษ 1950 ได้ลดขนาดลงจากมากกว่า 1,000 ตารางกิโลเมตร จากการใช้น้ำในเขตเมืองและเพื่อการเกษตร จนแทบไม่เหลืออะไรในคริสต์ทศวรรษ 1980 ปัจจุบันประกอบด้วยทะเลสาบขนาดเล็กกว่า 143 แห่ง ที่มีพื้นที่รวมประมาณ 366 ตารางกิโลเมตร ใช้สำหรับการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ปัจจุบันขนาดของทะเลสาบได้รับการดูแลรักษาอย่างไม่ยั่งยืน โดยอาศัยการสูบน้ำบาดาลที่มีมลพิษสูงมาเติม |  |
| เฉิงเต๋อ | สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ | 承德避暑山庄和外八庙 | 2550 | พื้นที่ 6.1 ตารางกิโลเมตร เริ่มสร้างระหว่างปี พ.ศ. 2246–2335 ช่วงราชวงศ์ชิง พื้นที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ภูเขา ที่ราบ และริมฝั่งทะเลสาบ เลียนแบบภูมิทัศน์แบบจีนโดยรวม วังฤดูร้อนบนเขา (避暑山庄) มีวัตถุประสงค์เป็นที่ประทับของพระราชวงศ์จีนในคราเสด็จไปเมืองเฉิ่นหยาง เมืองหลวงเก่า เป็นที่ชื่นชอบโดยเฉพาะของจักรพรรดิคังซี และเฉียนหลง ส่วนหมู่วัดที่หมายถึงนี้คือหมู่วัดบนเขาที่สร้างด้วยการผสมสถาปัตยกรรมระหว่างทิเบตกับจีน |  |
| เป่าติ้ง | อุทยานแห่งชาติเย่ซานโพ | 野三坡 | 2554 | อุทยานแห่งชาติขนาด 334.8 ตารางกิโลเมตร ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่ท่องเที่ยว 3 แห่ง ได้แก่ Baili Gorge, Longmentian Pass และ Fodongta Peak พร้อมถ้ำ Yugu  |  |
| ฉือเจียจวง | เมืองซีไป๋โพ | 西柏坡景区 | 2554 | หมู่บ้าน พิพิธภัณฑ์ และอนุสรณ์สถานอื่น ๆ ที่สร้างขึ้นใหม่ ในฐานะสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพปลดแอกประชาชนในปลายปี 2491 และต้น 2492 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญของสงครามกลางเมืองจีน (สถานที่เดิมจมอยู่ใต้น้ำแล้ว จากโครงการไฟฟ้าพลังน้ำในท้องถิ่น) |  |
| ถังชาน | สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง | 清东陵 | 2558 | สุสานขนาด 78 ตารางกิโลเมตร มีอาคาร 508 หลัง สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2204–2451 ในซอกเขาฉางรุ่ย ซึ่งใช้เป็นสุสานของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง 5 พระองค์ และซูสีไทเฮา |  |
| หานตาน | วังนฺหวี่วา (วาหฺวางงกง) | 清东陵 | 2558 | พื้นที่ 1.7 ตารางกิโลเมตร ข้างเขาเฟิ่งหวง เพื่อเป็นเกียรติแก่เทพี*นฺหวี่วา* ซึ่งวัดเริ่มสร้างในราชวงศ์ฮั่น พระราชวังและวัดที่ยังหลงเหลืออยู่ถูกสร้างขึ้นในช่วงจักรพรรดิว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2533 จุดดึงดูดคือ งานแกะสลักหิน ได้แก่ อักษร 130,000 ตัวจากพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาที่จารึกบนภูเขาตั้งแต่รัฐฉีเหนือ (คริสต์ศตวรรษที่ 6) หรือก่อนหน้า |  |
| หานตาน | เมืองโบราณกว่างฟู่ | 广府古城 | 2560 |  |  |
| เป่าติ้ง | เขาหินขาว
(เขาไป๋ฉือ) | 白石山风景区 | 2560 |  |  |
| ฉินหฺวางเต่า | ด่านชานไห่ | 山海关区山海关景区 | 2561 | กลุ่มป้อมปราการของกำแพงเมืองจีนซึ่งครั้งหนึ่งเคยปกป้องช่องเขาซานไห่ ยาว 10 กิโลเมตร กำแพงทอดตัวยาวไปบนภูเขาฮวนหลี่หลิ่ง และสิ้นสุดที่ทะเลปั๋ว (โป๋ไห่) เคยใช้ปกป้อง "ดินแดนจีน" จากแมนจูเรีย สร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ.1126 ระหว่างราชวงศ์สุยตอนต้น และรูปแบบปัจจุบันส่วนใหญ่จากการสร้างในปี พ.ศ. 1924 ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง โดยจุดท่องเที่ยวยอดนิยมที่ปลายด้านตะวันออกสุดของกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์หมิง ที่ทอดบรรจบไปในทะเลโป๋ไห่กว่า 20 เมตร ซึ่งจุดนี้เรียกว่า "เหล่าหลงโถว" (老龙头; แปลว่า *หัวมังกรเฒ่า*) |  |
| เป่าติ้ง | สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง | 清西陵 | 2562 | "ชิงซีหลิง" เป็นสถานที่ฝังพระศพจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 140 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่เมืองเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย ประเทศจีน สุสานแห่งนี้เริ่มต้นสร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง ประกอบด้วยสุสานหลวงสี่แห่งที่ฝังพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ 78 พระองค์ รวมถึงจักรพรรดิราชวงศ์ชิง 4 พระองค์ คือ จักรพรรดิยงเจิ้ง จักรพรรดิเจียชิ่ง จักรพรรดิเต้ากวง จักรพรรดิกวังซวี่ พระจักรพรรดินี พระสนม องค์ชายและองค์หญิง รวมถึงข้าราชการอื่น ๆ |  |
| เฉิงเต๋อ | กำแพงเมืองจีนช่วงจินชานหลิ่ง | 金山岭长城 | 2563 |  |  |
| ชานซี | 9 | ต้าถง | ถ้ำยฺหวินกัง | 云岗石窟 | 2550 | แหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองต้าถง มณฑลชานซี ประเทศจีน มีถ้ำน้อยใหญ่จำนวนกว่า 252 ถ้ำ และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปกว่า 51,000 องค์ ถ้ำผาแห่งนี้ได้แสดงถึงยุคทองทางพุทธศาสนาของจีนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้อย่างชัดเจน ถ้ำยฺหวินกังจัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณ ที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน อันประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง |  |
| ซินโจว | เขาอู่ไถ | 五台山风景名胜区 | 2550 | ตั้งอยู่ในเขตภูเขา มณฑลชานซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน (ประกอบด้วยภูเขาอู่ไถ ภูเขาจิ่วหฺวา ภูเขาเอ๋อเหมย์หรือง้อไบ๊ และภูเขาผู่ถัว) ณ ภูเขาอู่ไถแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ธรรมราชกุมารในคติของพระพุทธศาสนามหายาน |  |
| จิ้นเฉิง | ทำเนียบผู้ว่าราชการหวงเฉิง | 皇城相府 | 2554 |  |  |
| จิ้นจง | เขาเหมียน | 绵山风景名胜区 | 2556 |  |  |
| จิ้นจง | เมืองโบราณผิงเหยา | 平遥古城 | 2558 | เมืองหนึ่งในมณฑลชานซี ในสมัยราชวงศ์ชิง ผิงเหยาเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีน มีชื่อเสียงมาจากกำแพงเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี และได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลก ภายในเมืองและบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของโบราณสถานมากกว่า 300 แห่ง มีอาคารบ้านเรือนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงเกือบ 4,000 หลังได้รับการอนุรักษ์ให้คงลักษณะเช่นเดิม ถนนต่างๆยังคงมีลักษณะเช่นเดียวกับสมัยโบราณ |  |
| ซินโจว | ด่านย่านเหมิน | 雁门关风景名胜区 | 2560 |  |  |
| หลินเฝิน | ต้นฉัตรจีนยักษ์แห่งหงต้ง | 洪洞大槐树寻根祭祖园旅游景区 | 2561 |  |  |
| ฉางจื้อ | หุบเขาไท่หางและผาปาเฉฺวียน | 太行山大峡谷八泉峡 | 2562 |  |  |
| หลินเฝิน | เขาหยุนชิว | 云丘山 | 2563 |  |  |
| มองโกเลียใน | 6 | ออร์ดอส | Xiangshawan |  | 2554 | รีสอร์ททะเลทราย |  |
| ออร์ดอส | สุสานเจงกิสข่าน |  | 2554 |  |  |
| Manzhouli | Manzhouli China-Russia Border Tourist Area |  | 2559 | พื้นที่นี้รวมถึง Matryoshka Resort ซึ่งเป็นรีสอร์ทเชิงวัฒนธรรมในธีม Matryoshka และ National Gate Resort ซึ่งเป็นประตูชายแดนขนาดใหญ่ที่มีหอสังเกตการณ์อยู่ด้านบนเพื่อให้ผู้มาเยือนมองเห็นพื้นที่ชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ในบริเวณที่สวยงาม ได้แก่ อนุสาวรีย์ชายแดนที่ 41, Locomotive Square และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ของการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่หกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1928  |  |
| Hinggan League | Mount Arxan และ Chaihe River scenic area |  | 2560 |  |  |
| Chifeng | Ashatu Stone Formation |  | 2561 |  |  |
| Alxa League | Populus euphratica Tourist Area |  | 2562 |  |  |
| เหลียวหนิง | 6 | เฉิ่นหยาง | สวนพฤกษศาสตร์เฉิ่นหยาง | 植物园（沈阳世博园） | 2550 |  |  |
| ต้าเหลียน | Tiger Beach Ocean Park, Tiger Beach Polar Museum | 老虎滩海洋公园·老虎滩极地馆 | 2550 |  |  |
| ต้าเหลียน | หาดหินทอง
(หาดจินฉือ) | 金石滩国家旅游度假区 | 2554 |  |  |
| เปิ่นซี | อุทยานแห่งชาติถ้ำน้ำเปิ่นซี | 本溪水洞 | 2558 |  |  |
| อานชาน | อุทยานแห่งชาติเขาพันยอด
(Qianshan National Park) | 千山风景区 | 2560 |  |  |
| ผานจิ่น | จุดชมทิวทัศน์หาดแดง | 红海滩国家风景廊道 | 2562 |  |  |
| จี๋หลิน | 7 | ฉางชุน | พิพิธภัณฑ์พระราชวังแมนจูกัว | 伪满皇宫博物院 | 2550 |  |  |
| ไป๋ชาน | เทือกเขาฉางไป๋ | 长白山景区 | 2550 |  |  |
| ฉางชุน | Jingyuetan National Forest Park | 净月潭国家森林公园 | 2554 |  |  |
| ฉางชุน | Changchun Movie Wonderland | 长影世纪城 | 2558 |  |  |
| ตุนฮฺว่า | Mount Liuding | 六鼎山文化旅游区 | 2558 |  |  |
| ฉางชุน | อุทยานประติมากรรมโลกฉางชุน | 世界雕塑公园 | 2560 | ตั้งอยู่ในเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน เป็นอุทยานที่รวบรวมงานศิลปะและประติมากรรมแบบตะวันออกและตะวันตก ที่จัดแสดงอยู่ในภูมิทัศน์ธรรมชาติและดำเนินกิจการเป็นสวนนันทนาการ และได้ชื่อว่าเป็นสวนที่มีผลงานประติมากรรมมากที่สุดในโลก คือมีมากถึง 400 ชิ้น จากศิลปิน 270 คน จาก 212 ประเทศทั่วโลก |  |
| ทงฮฺว่า | เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ | 高句丽文物古迹旅游景区 | 2562 | ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและประเทศจีน โดยสุสานทั้งหมดมี 30 สุสาน |  |
| เฮย์หลงเจียง | 6 | ฮาร์บิน | เกาะพระอาทิตย์ | 太阳岛风景区 | 2550 | หนึ่งในพื้นที่จัดแสดงหลักสำหรับประติมากรรมน้ำแข็ง ในช่วงเทศกาลประติมากรรมน้ำแข็งและหิมะนานาชาติฮาร์บิน |  |
| เฮย์เหอ | Wudalianchi | 五大连池风景区 | 2554 |  |  |
| มู่ตานเจียง | Jingpo Lake | 镜泊湖国家级风景名胜区 | 2554 | (ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว) |  |
| อีชุน | Stone Forest Scenic Area | 林海奇石景区 | 2556 | ตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติ Tanwanghe |  |
| โม่เหอ | Arctic Village | 漠河市北极村 | 2558 |  |  |
| หู่หลิน | Hutou Scenic Area | 虎头风景名胜区 | 2562 |  |  |
| เซี่ยงไฮ้ | 4 | เซี่ยงไฮ้ | หอไข่มุกตะวันออก | 东方明珠广播电视塔 | 2550 | ตั้งอยู่ในย่านผู่ตงหรือเขตเมืองใหม่ของนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ทางตะวันออกของแม่น้ำหวงผู่ เป็นหอส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์สูง 468 เมตร ลักษณะเป็นไข่มุก 11 ลูก และ เสา 3 เสา ด้านบนเป็นรูปไข่มุก 3 เม็ด 3 ขนาดเรียงกันในแนวตั้ง เป็นที่ทำการของสถานีโทรทัศน์ 9 แห่ง และสถานีวิทยุ 10 แห่ง ภายในหอกลมทำเป็นภัตตาคาร โรงแรมหรูขนาด 25 ห้อง และร้านค้า ด้านใต้ตรงฐานของหอจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองเซี่ยงไฮ้เมืองจำลองโลกอนาคต และเมืองวิทยาศาสตร์แฟนตาซี |  |
| เซี่ยงไฮ้ | สวนสัตว์เปิดเซี่ยงไฮ้ | 上海野生动物园 | 2550 | เป็นสวนสัตว์เปิดหรืออุทยานสัตว์ป่าระดับชาติแห่งแรกของประเทศจีนที่ร่วมกันสร้างโดยรัฐบาลท้องถิ่นนครเซี่ยงไฮ้ และสำนักบริหารป่าไม้แห่งประเทศจีน สวนสัตว์เปิดเซี่ยงไฮ้เป็นสวนสัตว์เที่ผสมผสานการอนุรักษ์เพาะพันธุ์สัตว์ป่า โดยการแสดงนิทรรศการ การผสมพันธุ์และการคุ้มครอง และการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และการพักผ่อน ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 178 ถนนหนานลิ่ว ซวนเฉียว เขตผู่ตง ประมาณ 35 กิโลเมตรจากใจกลางเมือง ดูแลรวบรวมสัตว์ป่าและสัตว์หายากกว่า 200 ชนิดจากทั่วโลก มากกว่า 10,000 ตัว |  |
| เซี่ยงไฮ้ | พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ | 上海科技馆 | 2553 | เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 42 ไร่ (16.8 เอเคอร์) พื้นที่ใช้สอยรวม 98,000 ตารางเมตร พื้นที่ใช้จัดแสดง 65,500 ตารางเมตร ในเขตผู่ตง นครเซี่ยงไฮ้ ตั้งอยู่ใกล้กับสวนเซ็นจูรี สวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในเขตชั้นในของเมือง เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มุ่งเน้นการเผยแพร่การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี |  |
| เซี่ยงไฮ้ | อนุสรณ์สถานสภาแห่งชาติครั้งที่ 1, 2 และ 4 ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน | 中国共产党一大·二大·四大纪念馆景区 | 2564 |  |  |
| เจียงซู | 25 | หนานจิง | สุสานซุนยัตเซ็น |  | 2550 | อยู่ในเขาจื่อจิน (紫金山) |  |
| อู๋ซี | สตูดิโอโทรทัศน์และภาพยนตร์ CCTV |  | 2550 |  |  |
| ซูโจว | สวนโบราณแห่งซูโจว
(สวนจัวเจิ้ง, สวนหลิว, เขาเสือ) |  | 2550 | เป็นสถานที่ที่มีสวน คลอง สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มากมายแบบจีนในเมืองซูโจว มีประวัติยาวนานมากว่า 2,000 ปี ตั้งแต่ก่อนศตวรรษที่ 6 ในยุคชุนชิว การสร้างสวนของซูโจวเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น จนถึงต้นสมัยราชวงศ์ชิง (ศตวรรษที่ 11-19) มีสวนทั้งในและนอกเมืองซูโจวมากกว่า 200 สวน ซึ่งมักสร้างขึ้นโดยเหล่าเจ้านายชั้นสูง ขุนนาง เศรษฐี และมหาบัณฑิตต่าง ๆ แบ่งได้เป็น 3 ประเภท คือ สวนในที่พักอาศัย สวนในวัด และสวนชานเมือง โดยมีจำนวนสวนในที่พักอาศัยมากที่สุด ศิลปะในการสร้างสวนแห่งเมืองซูโจวนั้น เป็นผลงานสร้างสรรค์สวนที่มักจะจำลองมาจากธรรมชาติ เช่นหิน เนินเขา และแม่น้ำ โดยมีศาลาหรือเจดีย์เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ |  |
| ซูโจว | โจวจวง | 周庄 | 2550 | อยู่ในคุนชาน |  |
| อู๋ซี | พระใหญ่แห่งเขาหลิง |  | 2553 |  |  |
| หนานจิง | วัดขงจื้อหนานจิง และแม่น้ำฉินไหฺว |  | 2553 |  |  |
| หยางโจว | ทะเลสาบตะวันตกน้อย | 瘦西湖 | 2553 |  |  |
| ซูโจว | ถงหลี่ | 同里 | 2553 | เป็นหมู่บ้านโบราณขนาดเล็ก มีพื้นที่ประมาณ 63 ตารางกิโลเมตร ในเขตอู๋เจียง (吴江区) ชานเมืองซูโจว ห่างจากตัวเมืองซูโจวเพียง 28 กิโลเมตร หรือประมาณครึ่งชั่วโมง ห่างจากเซี่ยงไฮ้ 90 กิโลเมตร และห่างจากโจวจวงเพียง 18 กิโลเมตร มีชื่อเสียงในด้านชีวิตและสถาปัตยกรรมริมคลองเช่นเดียวกับซูโจวและโจวจวง เมืองโบราณแห่งนี้จึงได้รับฉายาว่า เวนิสน้อยแห่งตะวันออก (东方小威尼斯) ซึ่งมีอดีตย้อนหลังไปมากกว่า 1,000 ปี ถงหลี่ล้อมรอบด้วยน้ำทั้ง 4 ด้าน แบ่งพื้นที่ออกเป็น 7 เกาะด้วยลำคลอง 15 สายที่ผ่านกลาง ทำให้ตึกรามบ้านเรือนเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมน้ำ อีกทั้งมีสะพานเป็นจำนวนมากถึง 49 แห่ง |  |
| ฉางโจว | จูราสิกพาร์คตะวันออก (Oriental Jurassic Park) |  | 2553 |  |  |
| เจียงย่าน | จุดชมวิวทะเลสาบฉิน | 溱湖 | 2555 |  |  |
| ซูโจว | ทะเลสาบจินจี |  | 2555 | อยู่ในสวนอุตสาหกรรมซูโจว |  |
| หนานทง | Hao River |  | 2553 |  |  |
| เจิ้นเจียง | Three Mountains of Zhenjiang (Jinshan, Jiaoshan และ Beigushan) |  | 2555 |  |  |
| อู๋ซี | หยวนโถวจู่
(แหลมหัวเต่า) | 鼋头渚 | 2555 | หยวนโถวจู่ หรือแหลมหัวเต่า (鼋头渚; Yuantouzhu หรือ the Islet of Turtle head Island) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งซึ่งมีลักษณะเป็นแหลมคล้ายหัวเต่า ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของทะเลสาบไท่ |  |
| ซูโจว | ทะเลสาบไท่ | 太湖 | 2555 | เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze Delta) ใกล้เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ตั้งอยู่ในเขตมณฑลเจียงซู โดยมีบริเวณตอนใต้ของทะเลสาบติดกับเขตของมณฑลเจ้อเจียง พื้นที่ทะเลสาบมีขนาดประมาณ 2,250 ตารางกิโลเมตร (870 ตารางไมล์) และความลึกเฉลี่ยประมาณ 2 เมตร (6.6 ฟุต) เชื่อมต่อกับคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) ที่มีชื่อเสียงและเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย เช่น สายน้ำซูโจว (Suzhou Creek) เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงมากในด้านหินปูนที่มีรูปร่างและโครงสร้างสวยงามเฉพาะตัว มีหินหลายชิ้นถูกนำไปใช้ประดับสวนโบราณเมืองซูโจว |  |
| ฉางโจว | ทะเลสาบเทียนมู่ | 天目湖 | 2556 |  |  |
| ซูโจว | ชาเจียปัง และเขาหยู | 沙家浜镇, 虞山 | 2556 | ชาเจียปัง และเขาหยู อยู่ในเมืองฉางสู |  |
| เจิ้นเจียง | เขาเหมา |  | 2557 |  |  |
| ไหฺวอาน | บ้านเก่าโจวเอินไหล |  | 2558 |  |  |
| หยานเฉิง | เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติกวางเอลค์ต้าเฟิง | 江苏大丰麋鹿国家级自然保护区 | 2558 |  |  |
| สูโจว | ทะเลสาบหยฺวินหลง | 云龙湖 | 2559 |  |  |
| เหลียนหยฺวินกั่ง | เขาฮฺวากั่ว | 花果山 | 2559 |  |  |
| ฉางโจว | ซากเมืองโบราณหยานเฉิง | 淹城遗址 | 2560 |  |  |
| อู๋ซี | Hui Shan Ancient Town |  | 2562 |  |  |
| ซุ่เชียน | อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบหงเจ๋อ | 宿迁市洪泽湖湿地景区 | 2563 |  |  |
| เจ้อเจียง | 19 | หางโจว | ทะเลสาบตะวันตก | 西湖 | 2550 | ทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ของเมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่มีทัศนียภาพสวยงามเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ทะเลสาบมีความยาวจากทิศใต้ถึงทิศเหนือ 3.3 กิโลเมตร ความกว้างจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก 2.8 กิโลเมตร รอบด้านประกอบด้วยภูเขา 3 ลูก น้ำมีความใสราวกับกระจก และมีสิ่งก่อสร้างทางวัฒธรรมที่สวยงามอยู่รายรอบทั้งเจดีย์, เก๋งจีน, วัด, สวนแบบจีน, สวนเซ็นญี่ปุ่น, ศาลเจ้า จนถูกขนานนามว่าเป็น "สวรรค์บนดิน" |  |
| เวินโจว | เขาเยี่ยนตั้ง |  | 2550 |  |  |
| โจวชาน | เขาผู่ถัว |  | 2550 | พื้นที่ประมาณ 12.5 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะหนึ่งในกลุ่มเกาะโจวชาน ในมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน มีชื่อเสียงในพุทธศาสนาของจีนและเกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์กวนอิม เขาผู่ถัวเป็นหนึ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน ในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อ "เหมยเฉินชาน" (梅岑山) และต่อมาเปลี่ยนชื่อตามภูเขาโปตาลกะ (補怛落迦山; Mount Potalaka) ที่มีบันทึกเกี่ยวข้องกับกำเนิดของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรในประเทศอินเดีย เป็นที่ตั้งของพุทธสถานที่มีชื่อเสียงหลายแห่งได้แก่ วัดผู่จี้, วัดฝ่าหยู่ วัดฮุ่ยจี้ ศาลเจ้าแม่กวนอิมปู้เขิ่นชฺวี่ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมแห่งทะเลจีนใต้ |  |
| หางโจว | ทะเลสาบเชียนเต่า (ทะเลสาบพันเกาะ) |  | 2553 |  |  |
| หนิงโป | ซีโข่ว-เถิงโถว
(Xikou-Tengtou scenic spot) | 溪口 | 2553 | อยู่ในเฟิ่งหฺวา |  |
| เจียซิง | อูเจิ้น |  | 2553 |  |  |
| จินหฺวา | สตูดิโอเหิงเตี้ยน | 横店影视城 | 2553 | อยู่ในตงหยาง |  |
| เจียซิง | หนานหู (ทะเลสาบใต้) | 南湖 | 2554 |  |  |
| หางโจว | อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติซีซี | 西溪国家湿地公园 | 2555 |  |  |
| เช่าซิง | บ้านเกิดของหลู่ซุ่น | 鲁迅故里 | 2555 | เป็นบ้านในวัยเด็กและย่านใกล้เคียงของหลู่ ซุ่น (鲁迅; Lu Xun) ซึ่งเป็นหนึ่งในนักเขียนวรรณกรรมจีนชั้นแนวหน้าในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตั้งอยู่ในเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง และได้รับการอนุรักษ์ให้เป็นพิพิธภัณฑ์และพื้นที่การศึกษาวัฒนธรรม |  |
| ฉูโจว | Root Palace Buddhist Cultural Tourism Zone |  | 2556 | อยู่ในเทศมณฑลไคฮฺว่า |  |
| หูโจว | Nanxun Old Town |  | 2558 | อยู่ในเขตหนานสุน |  |
| ไทโจว | เขาเทียนไท
(ภูเขาเทียนไถ) | 天台山 | 2558 |  |  |
| ไทโจว | Shenxianju |  | 2558 | อยู่ใน Xianju County |  |
| เจียซิง | ซีถัง | 西塘 | 2560 | เมืองทางประวัติศาสตร์ในอำเภอเจียซ่าน ของเมืองเจียซิง เจ้อเจียง ประเทศจีน มีอายุย้อนไปถึงอย่างน้อยยุควสันตสารท (ยุคชุนชิว) (ช่วง 770 ปีก่อนคริสต์ศักราช –476 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นเมืองโบราณริมน้ำที่มีแม่น้ำและคลองเก้าสายตัดกัน ซึ่งแบ่งเมืองออกเป็นแปดส่วน และเชื่อมโยงกันด้วยสะพานหินสมัยเก่าที่มีจุดท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงคือทางเดินหลังคาคลุมซึ่งยาวติดต่อกันเกือบ 1,000 เมตร (3,300 ฟุต) |  |
| ฉูโจว | Mount Jianglang และ Nianbadu |  | 2560 |  |  |
| หนิงโป | เทียนอีเก๋อ และทะเลสาบพระจันทร์ |  | 2561 |  |  |
| หลีสุ่ย | Xiandu |  | 2562 | อยู่ใน Jinyun County |  |
| เวินโจว | พื้นที่ชมทิวทัศน์บ้านเกิดของหลิวปั๋วเวิน | 刘伯温故里景区 | 2563 |  |  |
| อานฮุย | 12 | หวงชาน | จุดชมทิวทัศน์เขาหวง |  | 2550 | เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงมาจากทิวทัศน์ที่งดงามของยอดเขาหินแกรนิตและต้นสนหวงรูปร่างแปลกตา และภาพของหมอกและเมฆที่ลอยอยู่ใกล้ยอดเขา บริเวณเทือกเขายังมีน้ำพุร้อนและบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอีกมากมาย เนื่องมาจากความงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรมอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันนี้ องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงเป็นมรดกโลก และยังจัดว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในจีน
เขาหวงประกอบไปด้วยยอดเขาจำนวนมาก มียอดภูเขาที่มีชื่อ 72 ยอด และมีอยู่ 77 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 อันดับแรกในเทือกเขาคือ ยอดเขาเหลียนหฺวา (莲花峰 *เหลียนหัวเฟิง)* สูง 1,864 เมตร, ยอดเขากวงหมิง (光明顶) สูง 1,840 เมตร และ ยอดเขาเทียนตู่ (天都峰 *เทียนตู่เฟิง*) สูง 1,829 เมตร เขตที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกประกอบด้วยบริเวณเทือกเขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร |  |
| ฉือโจว | Mount Jiuhua |  | 2550 |  |  |
| อานชิ่ง | Mount Tianzhu |  | 2554 |  |  |
| หวงชาน | ซีตี้และหงชุน
(หมู่บ้านโบราณซีตี้และหงชุน) |  | 2554 | หมู่บ้านหงชุนในเขตปกครองของ นครระดับจังหวัดหวงซาน ในภูมิภาคหุ้ยโจว ทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมที่พักอาศัยและงานแกะสลักจำนวนราว 150 หลังคาเรือน มีอายุย้อนไปถึงสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง ซึ่งได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสถาปัตยกรรมและงานแกะสลักสมัยหมิงและชิงที่ยังคงสภาพดีที่สุดในประเทศจีน *หอเฉิงจื้อ (承志堂; Chéngzhì Hall*) เป็นหนึ่งในศาลบรรพชนขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งเปิดให้เข้าชมเป็นพิพิธภัณฑ์ |  |
| ลู่อาน | เทียนถังไจ้ | 天堂寨 | 2555 |  |  |
| ซฺวานเฉิง | Longchuan |  | 2555 |  |  |
| ฟู่หยาง | Bali River |  | 2556 |  |  |
| หวงชาน | Huizhou Cultural Area |  | 2557 |  |  |
| เหอเฝย์ | Sanhe Ancient Town |  | 2558 |  |  |
| อู๋หู | สวนสนุกอู๋หู
(Fantawild Adventure Wuhu) | 芜湖方特欢乐世界 | 2559 |  |  |
| ลู่อาน | Wanfo Lake |  | 2559 |  |  |
| หม่าอานชาน | หินไค่ฉือ | 采石矶 | 2563 |  |  |
| ฝูเจี้ยน | 10 | เซี่ยเหมิน | Gulangyu |  | 2550 |  |  |
| หนานผิง | ทิวเขาอู่อี๋ |  | 2550 | (ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว)

พื้นที่ 70 ตารางกิโลเมตร หรือ (43,750 ไร่) |  |
| จางโจว หลงหยาน | ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน |  | 2554 | (ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว)

เป็นอาคารรูปทรงวงแหวนหลายชั้นที่สร้างจากดินของชาวจีนแคะ ซึ่งที่ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกนี้มีจำนวน 46 หลัง ทั้งหมดสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 อาคารแต่ละหลังสามารถเป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนกว่าร้อยคน |  |
| ซานหมิง | Taining |  | 2554 |  |  |
| หนิงเต๋อ | Baishuiyang |  | 2555 |  |  |
| เฉวียนโจว | เขาชิงหยวน | 清源山 | 2555 |  |  |
| หนิงเต๋อ | เขาไท่หมู่ | 太姥山 | 2556 |  |  |
| ฝูโจว | Sanfang Qixiang |  | 2558 |  |  |
| หลงหยาน | Gutian |  | 2558 |  |  |
| ผูเถียน | ศาลเจ้ามาจู่เกาะเหมย์โจว (ศาลเจ้าม่าจ้อเกาะบ้วยจิว) | 湄洲岛妈祖文化景区 | 2563 |  |  |
| เจียงซี | 13 | จิ่วเจียง | เขาหลู |  | 2550 | ตั้งอยู่ในมณฑลเจียงซี เป็นหนึ่งในสถานที่ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณทั้งศาสนาพุทธ ลัทธิขงจื๊อ และลัทธิเต๋า ของวัฒนธรรมจีน |  |
| จี๋อาน | เทือกเขาจิ่งกัง | 井冈山 | 2550 |  |  |
| ช่างเหรา | เขาซานชิง | 三清山 | 2554 | ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจียงซี งดงามด้วยภูมิทัศน์เสาหินแกรนิต (89 เสา) และยอดเขา (48 ยอด) ที่มีรูปร่างประหลาด ยอดเขาสูงสุดคือยอดเขาหยู่จิง (玉京) สูง 1,817 เมตร |  |
| ยิงถาน | เขาหลงหู่
(เขามังกรเสือ) | 龙虎山 | 2555 |  |  |
| ช่างเหรา | Jiangwan Village |  | 2556 | อยู่ใน Wuyuan County |  |
| จิ่งเต๋อเจิ้น | Ancient Kiln Folk Customs Museum |  | 2556 |  |  |
| อี๋ชุน | Mingyue Mountain |  | 2558 |  |  |
| รุ่ยจิน | แหล่งกำเนิดของสาธารณรัฐประชาชนจีน (Cradle of the People's Republic of China) |  | 2558 |  |  |
| ฝู่โจว | Mount Dajue |  | 2560 |  |  |
| ช่างเหรา | Guifeng Peak |  | 2560 |  |  |
| หนานชาง | หอเถิงหวัง | 滕王阁 | 2561 |  |  |
| ผิงเซียง | เทือกเขาอู่กง | 武功山 | 2562 |  |  |
| จิ่วเจียง | จุดชมทิวทัศน์ทะเลตะวันตกหลูชาน | 庐山西海风景名胜区 |  |  |  |
| ชานตง | 13 | Yantai | หอเผิงไหล | 蓬莱阁 | 2550 |  |  |
| Jining | Temple และ Cemetery of Confucius และ the Kong Family Mansion in Qufu |  | 2550 |  |  |
| ไท่อาน | เขาไท่ | 泰山 | 2550 |  |  |
| ชิงเต่า | เขาเหลา
(เหลาชาน) | 崂山 | 2554 |  |  |
| Yantai | Mount Nanshan |  | 2554 |  |  |
| Weihai | Liugong Island |  | 2554 |  |  |
| Zaozhuang | Taierzhuang Ancient Town |  | 2556 | อยู่ใน Tai'erzhuang District |  |
| จี่หนาน | Baotu Spring | 天下第一泉风景区 | 2556 |  |  |
| Linyi | Yimeng Mountain |  | 2557 | อยู่ใน Yishui County |  |
| Weifang | Qingzhou Ancient Town |  | 2560 |  |  |
| Weihai | Huaxiacheng | 威海华夏城 | 2560 |  |  |
| Dongying | Huanghekou | 黄河口生态旅游区 | 2562 |  |  |
| หลินหยี | ถ้ำหิ่งห้อย, แกรนด์แคนยอนใต้ดิน | 萤火虫水洞·地下大峡谷 | 2563 |  |  |
| เหอหนาน | 14 | เติงเฟิง | เขาซง และ วัดเส้าหลิน |  | 2550 |  |  |
| ลั่วหยาง | ถ้ำหลงเหมิน |  | 2550 | เป็นกลุ่มถ้ำบนหน้าผา ทางใต้ 12 กิโลเมตรจากเมืองลั่วหยาง ในมณฑลเหอหนาน อยู่ระหว่างภูเขาเซียงทางทิศตะวันออกกับภูเขาหลงเหมินทางทิศตะวันตก หันหน้าออกสู่ริมฝั่งแม่น้ำอี้ พื้นที่บริเวณกลุ่มถ้ำมีความยาวจากทิศเหนือจรดทิศใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร จัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน ที่ประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง |  |
| เจียวจั่ว | Yuntai Mountain |  | 2550 |  |  |
| ไคเฟิง | สวนภาพ*ริมแม่น้ำในช่วงเทศกาลเชงเม้ง* |  | 2554 | สวนสนุกวัฒนธรรมที่จำลองภาพวาด "*ริมแม่น้ำในช่วงเทศกาลเชงเม้ง*" (*清明上河图*; *Along the River During the Qingming Festival*) |  |
| ลั่วหยาง | Baiyun Mountain |  | 2554 |  |  |
| อันหยาง | อินซฺวี |  | 2554 | ตั้งอยู่ในเมืองอันหยาง มณฑลเหอหนาน เป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้ายของราชวงศ์ซาง โดยเป็นเมืองหลวงอยู่ 225 ปี มีจักรพรรดิปกครองอยู่ 12 พระองค์ เมืองหลวงเก่าแห่งนี้เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของสิ่งที่เป็นไปในยุคทองของอารยธรรมจีนยุคสำริด สุสานหลวงและพระราชวังที่เป็นต้นแบบของสถาปัตยกรรมจีน และกระดูกคำทำนายที่จารึกด้วยตัวอักษรจีนโบราณ ที่บ่งบอกเกี่ยวกับวัฒนธรรม และสถานะทางสังคมของคนในยุคนั้นนับว่าเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ได้ขุดค้นพบในเมืองนี้
แหล่งโบราณคดีค้นพบ*กระดูกมังกร* (กระดูกสะบักวัวขนาดใหญ่) และกระดูกจารึก ซึ่งระบุว่าเป็นหลักฐานอักษรจีนที่เก่าที่สุดที่รู้จักกัน |  |
| ผิงติ่งชาน | เขาเหยา, พระพุทธปฏิมาจงหยวน | 尧山, 中原大佛 | 2554 |  |  |
| ลั่วหยาง | เขาเหล่าจุน, ถ้ำจีกฺวาน | 老君山, 鸡冠洞 | 2555 |  |  |
| ลั่วหยาง | หลงถานแกรนด์แคนยอน | 洛阳龙潭大峡谷 | 2556 |  |  |
| Nanyang | Laojieling และ Xixia Dinosaur Relics Park |  | 2557 |  |  |
| Zhumadian | Mount Chaya |  | 2558 |  |  |
| Anyang | Red Flag Canal และ Taihangshan Gorge |  | 2559 |  |  |
| Yongcheng | เขาหมางตั้ง | 芒砀山 | 2560 |  |  |
| ซินเซียง | ปาหลี่โกว | 八里沟 | 2562 |  |  |
| หูเป่ย์ | 13 | อู่ฮั่น | เจดีย์กระเรียนเหลือง
(เจดีย์หวงเห้อ) | 黄鹤楼 | 2550 |  |  |
| อี๋ชาง | เขื่อนซานเสียต้าป้า | 长江三峡大坝 | 2550 | เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (พ.ศ. 2550) ของประเทศจีน ลักษณะของเขื่อนเป็นแบบเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam) กั้นขวางแม่น้ำแยงซี เขื่อนซานเสียต้าป้า เป็นเขื่อนแรกของจีนที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเต็มในภาษาอังกฤษของโครงการก่อสร้างเขื่อนนี้ คือ “Three Gorges multipurpose water control project” มีประวัติการก่อสร้างยาวนาน ตั้งแต่สมัย ดร.ซุน ยัตเซ็น ในปี พ.ศ. 2462 และเริ่มศึกษาโครงการฯ เมื่อปี พ.ศ. 2473 สภาประชาชน ลงมติให้ก่อสร้างได้ในปี พ.ศ. 2535 ในสมัยรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีหลี่เผิง มีผู้อพยพจากน้ำท่วมบริเวณโดยรอบมีถึงประมาณ 1.35 ล้านคน |  |
| Shiyan | ทิวเขาอู่ตัง
(ทิวเขาบู๊ตึ๊ง) |  | 2554 | ป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสำคัญของลัทธิเต๋า ที่เล่าสืบมาว่า ปรมาจารย์เจินอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนอู่ (玄武) ได้บำเพ็ญตบะบนยอดเขาแห่งนี้ ทิวเขาอู่ตังเป็นสถานที่ที่รวมสิ่งก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีนหลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั่งราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง รวมกันนับได้กว่าพันปี |  |
| อี๋ชาง | Three Gorges Tribes Scenic Area |  | 2554 |  |  |
| เอินซือ | ห้วยเสินหนง | 神农溪 | 2554 |  |  |
| เสินหนงเจี้ย | เขตอนุรักษ์ธรรมชาติเสินหนงเจี้ย |  | 2555 |  |  |
| อี๋ชาง | แม่น้ำชิง | 清江 | 2556 |  |  |
| อู่ฮั่น | ทะเลสาบตะวันออก (ตงหู) | 东湖 | 2556 |  |  |
| อู่ฮั่น | Huangpi Mulan Scenic Area |  | 2557 |  |  |
| เอินซือ | เอินซือแกรนด์แคนยอน | 恩施大峡谷 | 2558 |  |  |
| เสียนหนิง | ชื่อปี่ |  | 2561 |  |  |
| เซียงหยาง | หลงจง | 隆中 | 2562 |  |  |
| เอินซือ | จุดชมทิวทัศน์ถ้ำเถิงหลง | 腾龙洞景区 | 2563 |  |  |
| หูหนาน | 11 | เหิงหยาง | เขาเหิง
(เหิงชาน) | 衡山 | 2550 |  |  |
| จางเจียเจี้ย | Wulingyuan และ เขาเทียนเหมิน |  | 2550 |  |  |
| เยว่หยาง | Yueyang Tower และ เกาะจฺวินชาน |  | 2554 |  |  |
| Xiangtan | เขาเฉา
(เฉาชาน) | 韶山 | 2554 |  |  |
| ฉางชา | Yuelu Mountain และ เกาะส้ม |  | 2555 |  |  |
| ฉางชา | Huaminglou Town |  | 2557 |  |  |
| Chenzhou | Dongjiang Lake |  | 2558 |  |  |
| Shaoyang | เขาล่าง (หรือ เขาล่างชาน) |  | 2559 |  |  |
| Zhuzhou | Yandi Mausoleum |  | 2562 |  |  |
| ฉางเต๋อ | พื้นที่ชมทิวทัศน์เถาฮฺวาหยวน | 桃花源景区 | 2563 |  |  |
| เซียงซี | อ่ายไจ้-ถ้ำสิบแปด-หุบเขาเต๋อฮาง | 矮寨·十八洞·德夯大峡谷景区 | 2564 |  |  |
| กวางตุ้ง | 15 | กว่างโจว | ฉางหลงทัวริสต์รีสอร์ท (กว่างโจว)
(Guangzhou Chimelong Tourist Resort) | 广州长隆旅游度假区 | 2550 |  |  |
| เชินเจิ้น | OCT |  | 2550 |  |  |
| เชินเจิ้น | Mission Hills Resort |  | 2554 |  |  |
| เหมย์โจว | Yannanfei Tea Fields |  | 2554 |  |  |
| กว่างโจว | เขาไป๋ยฺหวิน |  | 2554 |  |  |
| ชิงหยวน | แม่น้ำใต้ดินเหลียนโจว |  | 2554 |  |  |
| เฉากฺวาน | เขาตานเสีย |  | 2555 |  |  |
| ฝัวชาน | พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาซีเฉียว | 西樵山南海观音 | 2556 | เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิม ขนาดใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในประเทศจีนมีความสูงประมาณ 77 เมตร (รวมฐาน) และเป็นรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิมท่านั่งที่สูงที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนหนึ่งใน 72 ยอดเนินของเขาซีเฉียว เขตหนานไห่ เมืองฝัวชาน |  |
| ฝัวชาน | Changlu Park |  | 2557 |  |  |
| ฮุ่ยโจว | เขาหลัวฝู |  | 2557 |  |  |
| จั้นเจียง | Dajiao Bay Maritime Silk Road Park |  | 2558 |  |  |
| จงชาน | Former Residence of Sun Yat-sen |  | 2559 | อยู่ใน Cuiheng Village, Nanlang Town |  |
| ฮุ่ยโจว | Huizhou West Lake |  | 2561 |  |  |
| เจ้าชิ่ง | Xinghu |  | 2562 |  |  |
| เจียงเหมิน | หอตรวจการณ์และหมู่บ้านแห่งไคผิง | 开平碉楼与村落 | 2563 | ในเมืองไคผิงมีประมาณ 1,833 หอ และประมาณ 500 หอในเมืองไถซาน งานก่อสร้างหอเริ่มตั้งแต่สมัยปลายราชวงศ์หมิงเพื่อต่อต้านของผู้รุกราน ช่วงยุคทองของการสร้างหออยู่ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อชาวจีนจำนวนมากเริ่มอพยพไปตั้งรกรากทางฝั่งตะวันตกของสหรัฐในยุคตื่นทองทำงานในเหมืองหรือก่อสร้างทางรถไฟ และเดินทางกลับบ้านช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงประมาณก่อนสงครามโลก และอีกส่วนหนึ่งได้ส่งเงินกลับ แล้วสร้างอาคารแปลกตาตามสถาปัตยกรรมที่ได้พบเห็นในต่างประเทศผสานกับสถาปัตยกรรมจีน ช่วงที่มีการก่อสร้างมากสุดคือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ถึงปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) มีการสร้างหอถึง 1,648 หอ คิดเป็นเกือบร้อยละ 90 ของจำนวนหอทั้งหมด |  |
| กว่างซี | 8 | กุ้ยหลิน | แม่น้ำหลี | 漓江 | 2550 |  |  |
| กุ้ยหลิน | Merryland World |  | 2550 |  |  |
| กุ้ยหลิน | Jingjiang Princes' Palace |  | 2555 |  |  |
| หนานหนิง | Mount Qingxiu |  | 2557 |  |  |
| กุ้ยหลิน | Two Rivers และ Four Lakes Scenic Area |  | 2560 |  |  |
| ฉงจั่ว | น้ำตกเต๋อเทียน-น้ำตกตักถิ่นบั๋นจ๊ก | 德天瀑布-板約瀑布 | 2561 |  |  |
| ไป่เซ่อ | Memorial Park of Baise Uprising |  | 2562 |  |  |
| เป่ย์ไห่ | จุดชมทิวทัศน์ภูเขาจระเข้หนานวาน เกาะเหวย์โจว | 涠洲岛南湾鳄鱼山景区 | 2563 |  |  |
| ไหหลำ | 6 | ซานย่า | วัดหนานชาน | 南山寺 | 2550 |  |  |
| ซานย่า | Nanshan Daxiaodongtian |  | 2550 |  |  |
| เทศมณฑลปกครองตนเองชนชาติหลี่และเหมี่ยว เป่าถิง | Yanoda Rainforest |  | 2555 |  |  |
| Lingshui | เกาะเขตแดน | 分界洲 | 2556 |  |  |
| Baoting | Binglang Canyon Scenic Area |  | 2558 |  |  |
| ซานย่า | เกาะอู๋จือโจว | 蜈支洲岛 | 2559 |  |  |
| ฉงชิ่ง | 10 | ฉงชิ่ง | งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ | 大足石刻 | 2550 | เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตนครฉงชิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเด่นในความงดงามของงานแกะสลักทั้งทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และชีวิตผู้คนบนผาแคบ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 |  |
| ฉงชิ่ง | Small Three Gorges |  | 2550 |  |  |
| ฉงชิ่ง | Wulong Karst |  | 2554 |  |  |
| ฉงชิ่ง | Youyang Taohuayuan Scenic Area | 桃花源旅游景区 | 2555 |  |  |
| ฉงชิ่ง | Black Valley Scenic Area | 万盛黑山谷风景区 | 2555 |  |  |
| ฉงชิ่ง | เขาพระทอง
(เขาจินโฝ) | 金佛山景区 | 2556 | เขาจินโฝเป็นภูเขาที่โดดเดี่ยว มีหน้าผาสูงถึง 300 ม. ล้อมรอบยอดเขาที่ค่อนข้างราบเรียบ ล้อมรอบด้วยป่าไม้ ด้วยคุณสมบัติของหินปูนที่โดดเด่นและความหลากหลายทางชีวภาพที่ยอดเยี่ยม เขาจินโฝได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเบื้องต้นตั้งแต่ปี 2544 |  |
| ฉงชิ่ง | ภูเขาสี่หน้า
(ภูเขาซื่อเมี่ยน) | 四面山景区 | 2558 |  |  |
| ฉงชิ่ง | Longgang Geological Park | 龙缸景区 | 2560 | อุทยานธรณีวิทยาหลงกังมีลักษณะภูมิประเทศที่แปลกประหลาด เช่น หินปูน ถ้ำหินปูนลึก ทุ่งหญ้า และหินงอกหินย้อย และสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก |  |
| ฉงชิ่ง | Ayi River | 阿依河景区 | 2562 |  |  |
| ฉงชิ่ง | พื้นที่ชมทิวทัศน์จั๋วฉุ่ย | 濯水景区 | 2563 |  |  |
| เสฉวน | 15 | เฉิงตู | เขาชิงเฉิง และระบบชลประทานตูเจียงย่าน | 青城山 | 2550 | การก่อสร้างระบบชลประทานตูเจียงเอี้ยนเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ระบบนี้ยังคงควบคุมน่านน้ำของแม่น้ำหมินเจียงและกระจายไปยังพื้นที่เกษตรกรรมของที่ราบเฉิงตู เขาชิงเฉิงเป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิเต๋า ซึ่งมีการเฉลิมฉลองในวัดโบราณหลายแห่ง |  |
| เล่อชาน | เขาเอ๋อเหมย์ | 峨眉山 | 2550 | วัดในพุทธศาสนาแห่งแรกในประเทศจีน สร้างขึ้นที่เขาเอ๋อเหมย์ในมณฑลเสฉวนในพุทธศตวรรษที่ 6 ในสภาพแวดล้อมที่สวยงามของยอดเขาเอ๋อเหม่ย์ เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน เนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระสมันตภัทรโพธิสัตว์เคยสถิตอยู่ (ประกอบด้วยเขาอู่ไถ เขาจิ่วหัว เขาเอ๋อเหมย์ และเขาผู่ถัว) และอารามลัทธิเต๋าต่าง ๆ 151 แห่ง แต่ส่วนใหญ่ทรุดโทรม ยังคงเหลือที่เที่ยวชมได้ 20 แห่ง เขาเอ๋อเหมย์มียอดสูงถึง 3,099 เมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดหัวจ้วง และช่วงฤดูหนาวมีหิมะปกคลุม และยังเป็นแหล่งรวมความหลากหลายทางชีวภาพของทั้งพรรณพืชและสัตว์ป่า |  |
| เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa) | จิ่วไจ้โกว | 九寨沟 | 2550 | จิ่วไจ้โกวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเทือกเขาหมินซาน ห่างจากเมืองเฉิงตูไปทางเหนือ 330 กิโลเมตร ถือเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑล Nanping ในเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ใกล้เขตแดนของมณฑลกานซู บริเวณหุบเขามีพื้นที่อย่างน้อย 240 ตารางกิโลเมตร ขณะที่องค์กรด้านการอนุรักษ์บางแห่งกำหนดให้มีพื้นที่ 600-700 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่กันชนเพิ่มเข้ามา 400 - 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีมีความสูง 1,998 - 2,140 เมตร (ที่ปากทางเข้าหุบเขาซูเจิ้ง) ไปจนถึง 4,558 - 4,764 เมตร เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติทางตอนเหนือของมณฑลเสฉวน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงจากน้ำตกหลายระดับชั้นและทะเลสาบที่มีสีสันงดงาม และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535 บริเวณนี้ยังมีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น แพนด้ายักษ์และทาคินเสฉวน |  |
| เล่อชาน | พระพุทธรูปเล่อชาน | 樂山大佛 | 2554 | เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในเขาเล่อ (เล่อชาน) เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกร่วมกับภูเขาเอ๋อเหมย์เมื่อปี พ.ศ. 2539 สร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 12 มีความสูงกว่า 70 เมตร |  |
| เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa) | หฺวางหลง | 黄龙 | 2555 | ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเสฉวน หุบเขาหฺวางหลงประกอบด้วยยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและอยู่ทางตะวันออกสุดของธารน้ำแข็งจีน นอกจากภูมิประเทศที่เป็นภูเขาแล้ว ยังมีระบบนิเวศของป่าไม้ที่หลากหลาย ตลอดจนการก่อตัวของหินปูน น้ำตก และน้ำพุร้อนที่สวยงาม บริเวณนี้ยังมีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น แพนด้ายักษ์และลิงจมูกเชิดสีทองเสฉวน |  |
| กว่างอาน | บ้านเกิดของเติ้ง เสี่ยวผิง |  | 2556 | ที่พำนักเดิมของเติ้งเสี่ยวผิงสร้างขึ้นในปลายราชวงศ์ชิง (ศตวรรษที่ 19) อยู่ในหมู่บ้านไป่ฟาง เมืองเซี่ยซิง อำเภอกวงอัน เมืองกวงอัน มีพื้นที่อาคารประมาณ 833.4 ตร.ม. (8,971 ตารางฟุต) รวบรวมอาคารต่างๆ เช่น บ้านเก่า รูปปั้นเติ้งเสี่ยวผิง ลานเต๋อเจิ้ง หอนิทรรศการพระธาตุวัฒนธรรม ลานฮั่นหลิน |  |
| หนานชง | เมืองโบราณล่างจง |  | 2556 | ตั้งแต่ปี 2528 รัฐบาลจีนได้มอบรางวัลห้กับเมืองล่างจง สามครั้ง ในปี พ.ศ. 2529 สภาแห่งรัฐได้กำหนดให้เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงและประวัติศาสตร์ ในปีพ.ศ. 2534 ได้มีการอัปเกรดสถานะเมืองเป็นระดับเทศมณฑล |  |
| เหมียนหยาง | สถานท่องเที่ยวชนชาติเฉียง เป่ย์ชวน
(Beichuan Qiang City Tourist Area) |  | 2556 | อยู่ใน Beichuan Qiang Autonomous County พื้นที่ท่องเที่ยวประกอบด้วยซากปรักหักพังของสภาเทศมณฑลเป่ย์ชวนเก่า, สภาเทศมณฑลเป่ย์ชวนใหม่ และพิพิธภัณฑ์แผ่นดินไหวเป่ย์ชวน เป็นต้น |  |
| เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa) | สถานท่องเที่ยวพิเศษเวิ่นชฺวาน (สถานท่องเที่ยวรำลึกเหตุแผ่นดินไหวเวิ่นชฺวาน) |  | 2556 | เทศมณฑลเวิ่นชฺวาน (汶川县) เป็นเทศมณฑลใน Ngawa Tibetan และ Qiang Autonomous Prefecture ในมณฑลเสฉวน เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางของแผ่นดินไหวและเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดจากแผ่นดินไหวที่เสฉวน พ.ศ. 2551 หรือที่เรียกว่าแผ่นดินไหวเวิ่นชฺวาน |  |
| กว่างหยวน | จุดชมทัศนียภาพด่านเจี้ยนเหมิน | 剑门关 | 2558 | ด่านเจี้ยนเหมิน เป็นช่องเขาที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองกว่างหยวน ในมณฑลเสฉวน มันถูกเรียกว่า "ช่องด่านเจี้ยนเหมิน" ช่องเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของถนนฉู่ (ถนนจ๊ก) การก่อสร้างด่านเกี่ยวข้องกับรัฐบุรุษและนักยุทธศาสตร์การทหารยุคสามก๊ก จูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ฮั่น (蜀漢) |  |
| หนานชง | บ้านเก่าของจูเต๋อ |  | 2559 | ที่พำนักเดิมของจอมพลจูเต๋อ สร้างขึ้นในปลายราชวงศ์ชิงตอนปลาย ในหมู่บ้านหลินหลาง เมืองหม่าอัน เทศมณฑลอี้หลง มีพื้นที่อาคารประมาณ 2560 ตารางเมตร รวมอาคารต่างๆ เช่น บ้านเก่า หอรำลึกจูเต๋อ, รูปปั้นจูเต๋อ, หอนิทรรศการวัตถุทางวัฒนธรรม และสวน Lancao |  |
| กานจือ | อุทยานแห่งชาติธารน้ำแข็ง Hailuogou |  | 2560 | เป็นอุทยานแห่งชาติธารน้ำแข็งที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบต กานจือ ของมณฑลเสฉวน อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาก้งก๋า (Miya Konka) ที่ขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงทิเบตตะวันออก ภายในอุทยานแห่งนี้มีธารน้ำแข็งแขวนอ ถ้ำน้ำแข็งนับร้อย น้ำตกน้ำแข็งขนาดยักษ์ และป่าที่เงียบสงบ Great Icefall มีความยาว 1,000 เมตรและกว้าง 1,100 เมตร ธารน้ำแข็งตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 2800 เมตรจากระดับน้ำทะเล ความแตกต่างของพืชพรรณระหว่างแคมป์ฐานที่ Moxi และแคมป์ 4 ณ ตำแหน่งสูงสุดของอุทยาน |  |
| หย่าอาน | ปึ้เฟิงเสีย | 碧峰峡 | 2562 |  |  |
| ปาจง | สถานที่ท่องเที่ยวเขากฺวางหวู่ | 光雾山旅游景区 | 2563 |  |  |
| กานจึ | สถานที่ท่องเที่ยวเต้าเฉิงย่าติง | 稻城亚丁旅游景区 | 2563 |  |  |
| กุ้ยโจว | 8 | อานชุน | น้ำตกหฺวังกั่วชู่ | 黄果树瀑布 | 2550 | ตั้งอยู่ห่างราว 45 กิโลเมตร ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอันชุ่น ใกล้กับเมืองกุ้ยหยาง มณฑลกุ้ยโจว เป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน มีความกว้าง 101 เมตร สูงถึง 77.8 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติน้ำตกหฺวังกั่วชู่ ซึ่งเป็นกลุ่มน้ำตกขนาดใหญ่จำนวน 18 แห่ง นับเป็นกลุ่มน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย โดยมีน้ำตกหฺวังกั่วชู่เป็นหลัก |  |
| อานชุน | Longgong National Park Scenic Area |  | 2550 |  |  |
| ปี้เจี้ย | Baili Dujuan National Forest Park Scenic Area |  | 2556 |  |  |
| เฉียนหนาน | Zhangjiang Scenic Area |  | 2558 |  |  |
| กุ้ยหยาง | เมืองโบราณ Qingyan |  | 2560 | สร้างขึ้นในปี 1378 ในสมัยราชวงศ์หมิง ขาหมูของ Qingyan เป็นอาหารอันโอชะของท้องถิ่นที่พบในเมือง เท้าหมูเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดี อยู่ในอำเภอหฺวาซี (花溪区) |  |
| ถงเหริน | เขาฟ่านจิ้ง |  | 2561 |  |  |
| เฉียนตงหนาน | เมืองเก่าเจิ้นหยวน |  | 2562 |  |  |
| ชื่อสุ่ย | พื้นที่ท่องเที่ยวชื่อสุ่ย ตานเสีย | 赤水丹霞旅游区 | 2563 | ภูมิประเทศที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินซึ่งมีธรณีสัณฐานเป็นหินแปรสีแดง มีการกัดเซาะที่เกิดจากอิทธิพลของพลังภายในของลักษณะทางธรณีวิทยา |  |
| ยูนนาน | 9 | คุนหมิง | ป่าหิน |  | 2550 |  |  |
| ลี่เจียง | ภูเขาหิมะมังกรหยก |  | 2550 | เทือกเขาขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองลี่เจียง ในมณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ยอดเขาที่สูงที่สุดมีชื่อว่า *ช่านจึโต่ว* (จีน: 扇子陡; พินอิน: *Shànzi Dǒu*) ทิวทัศน์ของเทือกเขาที่มองจากสวนที่สระมังกรดำในเมืองลี่เจียงนั้น กล่าวกันว่าเป็นหนึ่งในทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดของจีน |  |
| ต้าหลี่ | เจดีย์สามองค์ |  | 2554 |  |  |
| สิบสองปันนา | สวนพฤกษชาติเขตร้อนสิบสองปันนา | 中国科学院西双版纳热带植物园 | 2554 |  |  |
| ลี่เจียง | เมืองเก่าลี่เจียง |  | 2554 | ย่านเมืองเก่าลี่เจียงมีประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปได้มากกว่า 800 ปี และเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนค้าขายสินค้าตามเส้นทางสาย Tea Horse สายเก่า มีสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมแตกต่างไปจากเมืองโบราณอื่นๆของจีน เนื่องจากเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งรกรากของชาวน่าซีมาตั้งแต่สมัยโบราณ |  |
| ตี๋ชิ่ง | อุทยานแห่งชาติผู่ต้าชั่ว |  | 2555 | อยู่ในแชงกรี-ลา |  |
| คุนหมิง | World Horti-Expo Garden |  | 2559 |  |  |
| เป่าชาน | Tengchong Volcanic Scenic Area |  | 2559 |  |  |
| เหวินชาน | ผู่เจ่อเหย์ | 丘北县普者黑旅游景区 | 2563 |  |  |
| ทิเบต | 5 | ลาซา | พระราชวังโปตาลา |  | 2556 | ทะไลลามะองค์ที่ 5 เริ่มก่อสร้างพระราชวังปาตาลาในปี พ.ศ. 2188 และเป็นที่ประทับขององค์ทะไลลามะ จนกระทั่งองค์ทะไลลามะองค์ที่ 14 หนีไปอินเดียระหว่างการจลาจลในทิเบตปี 2502 พระราชวังเป็นหมู่อาคาร 13 ชั้น ประกอบด้วยห้องพักกว่า 1,000 ห้อง ศาลเจ้า 10,000 แห่ง และรูปปั้นประมาณ 200,000 รูป ตัวพระราชวังสูง 117 เมตร ตั้งบนยอดมาร์โปรี "เนินแดง" ที่สูงรวมกว่า 300 เมตร (980 ขั้น) เหนือพื้นลานหุบเขาด้านหน้า |  |
| ลาซา | วัดโจคัง |  | 2556 | ตั้งอยู่ในจัตุรัสบาร์คฮอร์ในลาซา ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของวัดนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ.1195 โดยซงเซน กัมโป โดยทั่วไปแล้ว ชาวทิเบตถือว่าวัดนี้เป็นวัดที่ศักดิ์สิทธิ์และสำคัญที่สุดในทิเบต ปัจจุบันวัดได้รับการดูแลโดยโรงเรียน Gelug แต่รับผู้นับถือจากทุกนิกายของพุทธศาสนา |  |
| ญิงจี | อารามโซซงกองปา (Tsozong Gongba Monastery) |  | 2560 | อารามพุทธทิเบตขนาดเล็กก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1400 ตามประเพณีญิงมา ตั้งอยู่บนเกาะ Tashi กลางทะเลสาบ Pagsum ในเทือกเขา Nyenchen Tanglha |  |
| ซีกาเจ | วัดจาซีลวินโป |  | 2560 | ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1990 เป็นอารามที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ซึ่งเป็นที่พำนักของปันเชนลามะตามประเพณี ตั้งอยู่บนเนินเขาใจกลางเมือง ชื่อเต็มของอารามในทิเบตหมายถึง "ที่รวมโชคลาภและความสุขทั้งหมด" |  |
| ญิงจี | แกรนด์แคนยอนยาลุงซังโบ | 雅鲁藏布大峡谷旅游景区 | 2563 |  |  |
| ฉ่านซี | 11 | ซีอาน | สระหฺวาชิง | 华清池 | 2550 |  |  |
| หยานอัน | สุสานหวงตี้
(สุสานจักรพรรดิเหลือง) |  | 2550 |  |  |
| ซีอาน | สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้, กองทัพทหารดินเผา | 秦始皇陵 | 2550 | วัตถุโบราณที่พบในสุสาน ได้แก่ กองทัพทหารดินเผา สรรพาวุธ รถม้าและม้าศึก จำนวนทั้งสิ้นกว่า 7,400 ชิ้น ภายในบริเวณพื้นที่หลุมสุสานกว่า 25,000 ตร.ม. มีการคาดคะเนว่าอาณาเขตของสุสานฉินสื่อหวงจะมีพื้นที่มากกว่า 2,180 ตารางกิโลเมตร |  |
| เว่ยหนาน | เขาฮฺว่า
(หัวซัว) | 华山 | 2554 |  |  |
| ซีอาน | เจดีย์ต้าย่าน
(เจดีย์ห่านใหญ่) |  | 2554 | เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ในซีอานตอนใต้ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1195 ในสมัยราชวงศ์ถัง เดิมมี 5 ชั้น ต่อมาในรัชสมัยบูเช็กเทียน มีการสร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 1247 และในสมัยราชวงศ์หมิง มีการบูรณะด้านหน้าส่วนนอกที่เป็นอิฐ วัตถุประสงค์เพื่อไว้บรรจุพระสูตรกับพระพุทธรูปขนาดเล็กที่พระถังซัมจั๋งนำมาจากอินเดีย ปัจจุบันกำแพงส่วนในของเจดีย์มีรูปพระพุทธเจ้าที่ศิลปินหยัน ลี่เปิ่น สลักไว้ |  |
| เป่าจี | วัดฝ่าเหมิน | 法門寺 | 2557 |  |  |
| ชางหลัว | Golden Gorge Scenic Area | 金丝峡景区 | 2558 |  |  |
| เป่าจี | เขาไท่ไป๋ | 太白山旅游景区 | 2559 |  |  |
| ซีอาน | ป้อมปราการแห่งซีอาน และ ป่าแผ่นศิลาจารึก | 城墙·碑林历史文化景区 | 2561 | หรือ "กำแพงเมืองซีอาน" อยู่ในเมืองซีอาน เมืองหลวงโบราณของจีน เป็นหนึ่งในกำแพงเมืองของจีนที่เก่าแก่ที่สุด ขนาดใหญ่ที่สุด และรักษาไว้ได้ดีที่สุด ถูกสร้างขึ้นภายใต้การปกครองของจักรพรรดิหงหวู่ หรือ จูหยวนจาง |  |
| หยานอัน | Yan'an Revolutionary Scenic Area | 延安革命纪念地景区 | 2562 |  |  |
| ซีอาน | พระราชวังต้าหมิง | 大明宫旅游景区 | 2563 |  |  |
| กานซู่ | 6 | ผิงเลี่ยง | เทือกเขาคงถง | 崆峒山风景名胜区 | 2550 |  |  |
| เจียยฺวี่กฺวัน | ด่านเจียยฺวี่ | 嘉峪关文物景区 | 2550 | เป็นด่านสุดท้ายของกำแพงเมืองจีนทางด้านทิศตะวันตก ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ เมืองเจียยฺวี่กฺวัน มณฑลกานซู่ ด่านเจียยฺวี่บูรณะครั้งสำคัญ 2 ครั้ง ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง |  |
| เทียนสุ่ย | ถ้ำม่ายจีชาน | 麦积山景区 | 2554 |  |  |
| ตุนหฺวาง | ทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยว | 鸣沙山月牙泉景区 | 2558 | เป็นทะเลสาบขนาดเล็กรูปพระจันทร์เสี้ยว ก่อตัวจากน้ำซับที่พุขึ้นตามธรรมชาติจนกลายเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย ห่างจากเมืองตุนหฺวางในมณฑลกานซู่ไปทางใต้ 5 กิโลเมตร เชื่อกันว่าทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยวและโอเอซิสก่อตัวและคงอยู่มากว่า 2,000 ปี |  |
| จางเย่ | อุทยานธรณีแห่งชาติจางเย่ | 张掖国家地质公园 | 2562 | ครอบคลุมพื้นที่กว่า 322 ตารางกิโลเมตร (124 ตารางไมล์) ถูกจัดตั้งเป็น "อุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่" (Zhangye National Geopark) โดยกระทรวงทรัพยากรและที่ดินในวันที่ 16 มิถุนายน 2559 เริ่มเป็นที่รู้จักเนื่องจากมีการก่อตัวของหินที่มีสีสันสวยงาม และได้รับการโหวตจากสื่อมวลชนจีนว่าเป็นสถานที่ที่สวยงามแห่งหนึ่งในประเทศจีน ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เขาสายรุ้งตันเสีย" (七彩丹霞) ซึ่งเรียกตามแนวเขาสูงที่มีลวดลายเป็นริ้วสีธรรมชาติสีสดใส ซึ่งสีเหล่านี้มาจากสีของหินทรายและแร่ธาตุต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกเมื่อ 24 ล้านปีก่อน |  |
| หลินเสีย | จุดชมทิวทัศน์วัดปิ่งหลิง | 炳灵寺景区 | 2563 |  |  |
| ชิงไห่ | 4 | ไห่เป่ย์ | ทะเลสาบชิงไห่ | 青海湖风景区 | 2554 | เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น *"พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก"* มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว พื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง |  |
| ซีหนิง | Kumbum Monastery | 塔尔寺景区 | 2555 |  |  |
| ไห่ตง | Huzhu Homeland Park | 互助土族故土园旅游区 | 2560 |  |  |
| ไห่เป่ย์ | พื้นที่ชมทิวทัศน์อามีดอนโซ | 阿咪东索景区 | 2563 |  |  |
| หนิงเซี่ย | 4 | จงเว่ย | ชาโพโถว |  | 2550 |  |  |
| สือจุ่ยชาน | Shahu Lake Scenic Area |  | 2550 |  |  |
| อิ๋นชวน | Zhenbeibao West Film Art Center |  | 2554 |  |  |
| อิ๋นชวน | Shuidonggou |  | 2558 |  |  |
| ซินเจียง | 16 | ชางจี๋ | Heavenly Lake of Tianshan ("Tianchi") |  | 2550 |  |  |
| ถู่ลู่ฟาน | Grape Valley |  | 2550 |  |  |
| อัลไต | ทะเลสาบคานาส ("สถานพักตากอากาศทะเลสาบคานาส") | 喀纳斯湖 | 2550 | เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่ท่ามกลางวงโอบล้อมของเทือกเขาอัลไต มีพื้นที่กว่า 2,000 ตารางกิโลเมตร โดยอยู่บริเวณตอนเหนือสุดของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ อยู่ระหว่างพรมแดนจีนกับคาซัคสถาน ขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ด้วยมีความหลากหลายของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ "คานาส" เป็นภาษามองโกล แปลว่า "ทะเลสาบท่ามกลางขุนเขา" |  |
| อีลี่ | Nalati Grasslands |  | 2554 |  |  |
| อัลไต | Koktokay |  | 2555 |  |  |
| คัชการ์ | Jinhuyang Forest |  | 2556 |  |  |
| บายินโกลิน | ทะเลสาบโบสทัง | 博斯腾湖 | 2557 | เป็นทะเลเลสาบน้ำจืดทางขอบตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งทาริม อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกลบายินโกลิน |  |
| อุรุมชี | เทียนชาน แกรนด์แคนยอน |  | 2557 |  |  |
| คัชการ์ | เมืองเก่าคัชการ์ |  | 2558 |  |  |
| อีหลี | ทุ่งหญ้าคาลาจัน
(Kalajun Grassland) |  | 2559 |  |  |
| บายินโกลิน | ทุ่งหญ้าบายานบูลัค | 巴音布鲁克 | 2559 |  |  |
| Beitun | Baisha Lake |  | 2560 |  |  |
| ทาชคูร์กัน | พื้นที่ท่องเที่ยวเทือกเขาปามีร์ | 帕米尔旅游区 | 2562 | เป็นเทือกเขาในเอเชียกลาง บริเวณจุดบรรจบของเทือกเขาหิมาลัยกับ เทียนชาน เทือกเขาการาโกรัม เทือกเขาคุนหลุน เทือกเขาฮินดูกูช และเทือกเขาฮินดูราช ที่ถือเป็นหุบเขาที่สูงที่สุดในโลก |  |
| คาราไม | พื้นที่ชมทิวทัศน์เมืองปีศาจ | 世界魔鬼城景区 | 2563 |  |  |
| บอร์ตาลา | จุดชมทิวทัศน์ทะเลสาบไซรัม | 赛里木湖景区 | 2564 |  |  |
| อารัล | โซนท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ 359 ทะเลทรายทากลามากัน | 塔克拉玛干·三五九旅文化旅游区 | 2564 |  |  |

## การปรับลดระดับ

สถานที่ท่องเที่ยวที่สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนพบว่ามีข้อบกพร่อง (สำนักงานนี้รวมเข้ากับกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวจีนในปี 2561) ถูกปรับลดระดับการรับรอง 5A เนื่องจากไม่สามารถสร้างประสบการณ์ที่ดีแก่นักท่องเที่ยว ในปี 2558 ช่องเขาซานไห่ Shanhai Pass ในเหอเป่ย์เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรกที่ถูกลดระดับจาก 5A และในปี 2559 โดยมีการถอด Orange Isle ในหูหนานและช่องเขา Shenlong Gorge ในฉงชิ่ง เนื่องจากปัญหาด้านความปลอดภัย ราคาสูงเกินไป การจัดการสิ่งแวดล้อมที่ไม่ดี และการบำรุงรักษาสถานที่ไม่ดี ตลอดจนบริการที่ไม่ดีซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการขาดพนักงาน

| มณฑล | เมือง/เขต | ชื่อสถานที่ | ชื่อภาษาจีน | ปีที่ได้รับการจัดระดับ | ปีที่ได้รับการลดระดับ | รายละเอียด | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฉงชิ่ง | เขตหนานชฺวัน | Shenlong Gorge |  | 2556 | 2559 |  |  |
| ชานซี | เทศมณฑลฉี | คฤหาสน์ตระกูลเฉียว | 乔家大院 | 2557 | 2562 |  |  |

## อ้างอิง