# เรือบรรทุกเครื่องบินชานตง

*ซานตง* (17)| เรือบรรทุกเครื่องบิน *ซานตง* จอดที่ต้าเหลียน ในปี ค.ศ. 2019 ก่อนเข้าประจำการ |
| ภาพรวมชั้น |
| ผู้สร้าง: |
อู่ต่อเรือต้าเหลียน |
| ผู้ใช้งาน: |  กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน |
| ก่อนหน้าโดย: |
ชั้น 001 *เหลียวหนิง* |
| ตามหลังโดย: |
ชั้น 003 *ฝูเจี้ยน* |
| เสร็จแล้ว: |
1 |
| ประวัติ |
| จีน |
| ชื่อ | * *ซานตง*
* (จีน: 山东舰)
 |
| ตั้งชื่อตาม | มณฑลซานตง |
| อู่เรือ | อู่ต่อเรือต้าเหลียน |
| ปล่อยเรือ | มีนาคม ค.ศ. 2013 |
| เดินเรือแรก | 26 เมษายน ค.ศ. 2017 |
| สร้างเสร็จ | 25 เมษายน ค.ศ. 2018 |
| เข้าประจำการ | 17 ธันวาคม ค.ศ. 2019 |
| คำขวัญ | (ภาษาจีนตัวย่อ: 忠诚，勇毅，精武，制胜)：ความจงรักภักดี, ความอดทน, ความพร้อมรบ, ชัยชนะ |
| สถานะ | ประจำการ |
| ลักษณะเฉพาะ |
| ชั้น: |
Type 002 (ดัดแปลงจาก *Kuznetsov*-class aircraft carrier) |
| ประเภท: |
STOBAR เรือบรรทุกเครื่องบิน |
| ขนาด (ระวางขับน้ำ): |
60,000 ถึง 70,000 ตัน (เต็มพิกัด) |
| ความยาว: |
305 m (1,000 ft 8 in) |
| ความกว้าง: |
75 m (246 ft 1 in) |
| ระบบขับเคลื่อน: |
กังหันไอน้ำแบบดั้งเดิม, 4 เพลา |
| ความเร็ว: |
31 นอต (57 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 36 ไมล์ต่อชั่วโมง) |
| ระบบตรวจการและปฏิบัติการ: | * (Type 346 radar) เรดาร์ Type 346A S-band AESA
* Type 382 radar
 |
| ยุทโธปกรณ์: | * 3 × Type 1130 CIWS
* 3 × HQ-10 (ระบบขีปนาวุธ 18 ท่อยิง)
 |
| อากาศยาน: | * เครื่องบิน 30 ลำ รวมถึง:
* 24 Shenyang J-15
* 4 Changhe Z-18
* 2 Harbin Z-9
 |

ซานตง (**17**; จีน: 山东舰; พินอิน: *Shāndōng Jiàn*) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLAN) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2017 มันเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกที่สร้างภายในประเทศจีน และเป็นลำที่สองในกองเรือต่อจากเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง ซึ่งเป็นต้นแบบของเรือลำนี้ เดิมที คาดว่าเรือลำนี้จะได้รับการกำหนดเป็น **Type 001A** แต่ได้รับการยืนยันเป็น **Type 002** ในพิธีเข้าประจำการ

## การก่อสร้าง

เรือบรรทุกเครื่องบินซานตง ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัทต่อเรือต้าเหลียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรความร่วมมือการก่อสร้างเรือของรัฐบาลจีน ซึ่งตั้งอยู่ในต้าเหลียน ในเมืองเหลียวหนิง โดยเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี 2556 และได้ปล่อยลงน้ำในต้นปี 2558

ในระหว่างการก่อสร้างรัฐบาลจีนไม่ได้ประกาศแผนการสร้างเรือลำนี้ต่อสาธารณชน เรื่องการก่อสร้างและภาพการก่อสร้างถูกเผยให้เห็นผ่านภาพถ่ายทางอากาศหลายภาพในห้วงเวลานั้น จนในที่สุดรัฐบาลจีนถึงได้ยอมรับการมีอยู่ของเรือบรรทุกเครื่องบินลำใหม่ของรัฐบาลจีนในปี 2558

ในช่วงปี 2559-2561 โครงสร้างของเรือลำนี้คืบหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว มีการติดตั้งระบบต่าง ๆ เข้าไปบนตัวเรือเพื่อให้เรือลำนี้เป็นเรือที่ครบครันด้วยอาวุธทันสมัย และมีการทดลองการเดินเรืออยู่บ่อยครั้ง คาดการณ์กันว่า เรือลำนี้สามารถสร้างเสร็จได้เร็วกว่ากำหนด และเข้าประจำการได้ในปี 2563 โดยจะเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน Type 002 ที่เข้าประจำการในฐานะเรือรบที่เพิ่มขีดความสามารถของกองเรือจีน

ในที่สุดเรือลำนี้ก็สร้างเสร็จและทำพิธีเปิดเรือในปี 2562 ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ได้ตั้งชื่อเรือลำนี้ว่าซานตง

## การออกแบบ

กราบขวาของเรือซานตงขณะแล่นอยู่กลางทะเลในปี 2566
กราบซ้ายของเรือซานตงในปี 2566
การออกแบบเรือบรรทุกเครื่องบินลำนี้มีพื้นฐานมาจากเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกอย่าง *เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง* ซึ่งตัวเรือเดิมสร้างขึ้นจากโครงเรือที่ยังสร้างไม่เสร็จของเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนตซอฟของสหภาพโซเวียต ตัวเรือยังคงใช้ทางวิ่งแบบสกีจัมพ์ ซึ่งเป็นข้อจำกัดให้ฝูงบินประจำเรือสามารถใช้งานได้เพียงเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินขับไล่ Shenyang J-15 ของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนเท่านั้น ระบบขับเคลื่อนใช้หม้อไอน้ำที่เผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิงแบบดั้งเดิม ขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำจำนวน 8 ชุด ซึ่งพัฒนามาจากแบบที่ออกแบบโดยโซเวียตและติดตั้งอยู่บนเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง ตัวเรือมีความยาวประมาณ 305 เมตร (1,001 ฟุต) ระวางขับน้ำประมาณ 55,000 เมตริกตัน (54,000 ลองตัน) และเมื่อบรรทุกเต็มที่จะอยู่ที่ราว 66,000–70,000 ตัน (65,000–69,000 ลองตัน)

แม้ว่าโดยภาพรวมจะมีลักษณะคล้ายกับเรือเหลียวหนิง แต่รายละเอียดการออกแบบของ ซานตง ได้รับการปรับเปลี่ยนอย่างมาก โดยให้ความสำคัญกับการปฏิบัติการทางอากาศมากขึ้น พื้นที่ไซโลอันเป็นโรงเก็บเครื่องบินใต้ฐานปล่อยเครื่องบิน อันอยู่ใต้ดาดฟ้าบินด้านหน้าและเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบดั้งเดิมของเรือชั้นคุซเนตซอฟ ถูกปรับเปลี่ยนเป็นโรงเก็บอากาศยานทั้งหมด มุมของสกีจัมพ์เองก็ถูกปรับจาก 14.0° เป็น 12.0° ซึ่งเป็นมุมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการปล่อยเครื่องบินขับไล่ Shenyang J-15 ขึ้นบิน โครงสร้างเกาะเรือมีขนาดเล็กลงประมาณ 10% และมีการขยายด้านข้างเรือบริเวณด้านท้ายกราบขวา ทำให้มีพื้นที่รองรับอากาศยานและเฮลิคอปเตอร์เพิ่มขึ้นได้สูงสุดอีกแปดลำ นอกจากนี้ยังมีการเสริมตัวรันเวย์บนดาดฟ้าเรือให้แข็งแรงขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติการบิน

แล้วก็ในเรือลำนี้ ใช้ระบบปล่อยและรับอากาศยานด้วยการขึ้นบินระยะสั้นและการลงจอดด้วยสลิงกั้น STOBAR ซึ่งเป็นระบบที่เรียบง่ายและใช้งานได้ดีในเรือทั่วไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Varyag article on sinodefence.com
* Actual physical location in the World
* Satellite Photo of Varyag in in Dalian, China from Google Maps
* ริก้า - สาวร่างยักษ์ผู้น่าสงสาร