# ภาษามีนังกาเบา

| ภาษามีนังกาเบา |
| --- |
| *Baso Minangkabau* بهاس منڠكربو‎ |
| ประเทศที่มีการพูด | อินโดนีเซีย (สุมาตราตะวันตก) มาเลเซีย (รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน) สิงคโปร์ |
| ภูมิภาค | สุมาตราตะวันตก, รีเยา, จัมบี, เบิงกูลู, สุมาตราเหนือ, อาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย) รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน (มาเลเซีย) |
| ชาติพันธุ์ | มีนังกาเบา, Aneuk Jamee |
| ผู้พูด | 5.5 ล้านคน (2007) |
| ตระกูลภาษา | ออสโตรนีเซียน
* มลายู-พอลินีเชีย
	+ พิพาท: มลายู-ซุมบาวาหรือเกรตเตอร์บอร์เนียวเหนือ
		- มาเลย์อิก
			* **ภาษามีนังกาเบา**
 |
| ภาษาถิ่น | * มีนังกาเบาสุมาตราตะวันตก
* Jamee
* กัมปาร์ ?
* กวนตัน ?
* เปอซีซีร์
* มูโกมูโก
 |
| ระบบการเขียน | ละติน มีนังกาเบา |
| สถานภาพทางการ |
| ผู้วางระเบียบ | Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-2 | `min` |
| ISO 639-3 | `min` |
| *Glottolog* | `mina1268` |
|   บริเวณที่มีผู้พูดภาษามีนังกาเบาอย่างมีนัยยะสำคัญ |
|

**ภาษามีนังกาเบา** (มีนังกาเบา: *Baso Minangkabau*, อักษรยาวี: بهاس منڠكربو‎; อินโดนีเซีย: *Bahasa Minangkabau*) เป็นภาษาออสโตรนีเซียที่ใช้พูดโดยชาวมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตก, ทางตะวันตกของหมู่เกาะรีเยา, อำเภออาเจะฮ์ใต้, ทางเหนือของเบิงกูลูและจัมบี รวมทั้งในนครหลายแห่งทั่วอินโดนีเซียเนื่องจากการอพยพ ภาษานี้ยังเป็นภาษากลางที่ชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ และยังมีการใช้งานในอาเจะฮ์บางส่วนซึ่งเรียกภาษานี้ว่าเป็น *Aneuk Jamee*

ภาษามีนังกาเบามีความคล้ายคลึงกับภาษามลายู มีมุมมองต่าง ๆ ในเรื่องความสัมพันธ์ของสองภาษานี้ บางคนมองว่าภาษามีนังกาเบาเป็นวิธภาษามลายูแบบแรก ๆ ในขณะที่บางคนมองว่าภาษานี้เป็นภาษาเฉพาะต่างหาก (มาเลย์อิก)

ภาษามีนังกาเบาเป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่ไม่มีการผันรูปกริยา (เพื่อระบุกาลเป็นต้น) และความแตกต่างทางไวยากรณ์เพื่อแยกแยะประธานและกรรม

## สำเนียง

ภาษามีนังกาเบามีภาษาถิ่นหลายสำเนียง บางครั้งมีความแตกต่างในหมู่บ้านใกล้เคียง (เช่น แยกกันระหว่างแม่น้ำ) ภาษาย่อยเหล่านี้ ได้แก่ ราโอมาปัตตุงกุล, มัวโรซูไงโลโล, ปายากุมบุฮ์, ปังกาลัน-ลูบุกอาไล, อากัม-ตานะฮ์ดาตาร์, ปันจุงโซอัล, โกโตบารู, ซูไงเบินดุงไอร์, และการางาญาร์ ในการสื่อสารประจำวันของชาวมีนังกาเบาหลายภูมิภาค มักใช้สำเนียงอากัม-ตานะฮ์ดาตาร์ (*Baso Padang* หรือ *Baso Urang Awak*) และกลายเป็นมาตรฐาน

ภาษาตาปันที่พูดกันในเมืองตาปันของจังหวัดสุมาตราตะวันตกตอนใต้ เป็นภาษามาลายาที่เพิ่งถูกค้นพบ ซึ่งได้รับการเสนอให้เป็นภาษาที่เกี่ยวข้องและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของภาษามีนังกาเบา เมื่อรวมกัน ภาษาตาปันและมีนังกาเบาจึงเป็นกลุ่มย่อยเกรตเตอร์มีนังกาเบา ส่วนสองภาษานี้อย่างตาปันและมูโก-มูโก จัดอยู่ในกลุ่มย่อย*ลูนางิก*ที่อยู่ในกลุ่มภาษา*มีนางิก* (เกรตเตอร์มีนังกาเบา)

กลุ่มย่อยมีนางิกมีลักษณะเฉพาะที่การเปลี่ยนแปลงเสียงท้ายคำดังต่อไปนี้

* \*V[hi]ŋ > V[hi]ăŋ
* \*us > uĭh
* \*at > eʔ
* \*as > eh
* \*is > ih

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Nurlela Adnan, Ermitati, Rosnida M. Nur, Pusat Bahasa (Indonesia), Balai Pustaka (Persero), PT. 2001 – *Indonesian-Minangkabau dictionary* (*Kamus bahasa Indonesia-Minangkabau*), 841 pages.
* Marjusman Maksan, Yulina Kasim, Tamsin Medan, Syamsir Arifin, Basri, A. Razak Sikumbang, 1984, *Geografi Dialek Bahasa Minangbakau*, Jakarta, Pusat Pembinaan Dan Pengembangan Bahasa Departemen Pendidikan Dan Kebudayaan, 1984.
* *Tata Bahasa Minangkabau*, Gerard Moussay (original title *La Langue Minangkabau*, translated from French by Rahayu S. Hidayat), ISBN 979-9023-16-5.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Rosetta Project: Minangkabau Swadesh List