Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# แกร์มานิอาซูแปริออร์

จักรวรรดิโรมันในรัชสมัยจักรพรรดิฮาดริอานุส (ปกครอง ค.ศ. 117–138) แสดงภาพมณฑลแกร์มานิอาซูแปริออร์ (ฟร็องช์-กงเต, อาลซัส-ลอแรน, บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค) และที่ตั้งกองทหารอีก 2 กองที่ถูกส่งไปใน ค.ศ. 125
**แกร์มานิอาซูแปริออร์** (ละติน: *Germania Superior*) เป็นหนึ่งในมณฑลของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่ทางเหนือน้ำของแกร์มานิอาอีงแฟริออร์ ประกอบด้วยดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณเทือกเขาฌูว์รา และแคว้นอาลซัสของฝรั่งเศส และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนีในปัจจุบัน เมืองสำคัญได้แก่ เบอซ็องซง (ในสมัยโรมันเรียกว่าแวซ็อนติโอ), สทราซบูร์ (อาร์แก็นตอราตูง) และวีสบาเดิน (อาไกวมัตติอาไก) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์ (มอก็อนติอากูง) อาณาบริเวณของมณฑลยังครอบคลุมตอนกลางของแม่น้ำไรน์ที่ติดกับพรมแดนเยอรมัน และมณฑลไรติอาในเทือกเขาแอลป์ทางตะวันออกเฉียงใต้

ราวปี ค.ศ. 300 เมื่อโรมเริ่มสูญเสียอำนาจในบริเวณตอนใต้สุดของมณฑล ส่วนที่อยู่ทางตอนใต้ (ปัจจุบันอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) ก็ถูกผนวกเข้ากับมณฑลมักซิมาเซกวาโนรูง ก่อนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของบูร์กอญในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5

## ดูเพิ่ม

* จักรวรรดิโรมัน
* ประวัติศาสตร์เยอรมนี
* ประวัติศาสตร์สวิตเซอร์แลนด์
* ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส

## อ้างอิง

* Valerie M. Hope: *Constructing Identity: The Roman Funerary Monuments of Aquelia, Mainz and Nimes*; British Archaeological Reports (16. Juli 2001) ISBN 978-1841711805
# แผนชลีเฟิน

จอมพล อัลเฟรท ฟ็อน ชลีเฟิน
**แผนชลีเฟิน** (เยอรมัน: *Schlieffen-Plan*) เป็นแผนปฏิบัติการทางทหารของจักรวรรดิเยอรมัน ร่างขึ้นโดยจอมพล อัลเฟรท ฟ็อน ชลีเฟิน หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ของกองทัพเยอรมัน แผนนี้ได้รับการออกแบบให้เยอรมนีได้รับชัยชนะในศึกสองด้าน (แนวรบด้านตะวันตกและด้านตะวันออก)

ตั้งแต่ปี 1897 ชลีเฟินเริ่มคิดแผนรุกตีฝรั่งเศสโดยการยกทัพผ่านประเทศเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศสโดยตรง การร่างแผนในช่วงแรกเขาประสบกับปัญหาว่าเยอรมนีคงไม่สามารถพิชิตฝรั่งเศสได้เร็วพอที่จะโยกย้ายกำลังทหารไปรับศึกด้านรัสเซีย (ซึ่งเป็นมิตรกับฝรั่งเศส) เยอรมนีเสี่ยงจะต้องรับศึกสองด้านพร้อมกัน

ในปี 1905 ชลีเฟินประเมินว่ากองทัพรัสเซียมีความสามารถเคลื่อนกำลังทหารภายใน 28 วัน ซึ่งหมายความว่ากองทัพเยอรมันต้องบุกเอาชนะฝรั่งเศสภายในสามสัปดาห์ เพื่อที่จะมีเวลาย้ายกำลังไปรับศึกด้านตะวันออก ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ไม่สามารถบรรลุภายใต้สภาวะการณ์ในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม ปัญหานี้คลี่คลายลงเมื่อรัสเซียพ่ายแพ้อย่างไม่มีใครคาดฝันในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นเมื่อปีเดียวกัน ทุกคนประเมินแสนยานุภาพของรัสเซียไว้สูงเกิน เขามองว่ากองทัพรัสเซียไม่อาจฟื้นกำลังในเวลาอันสั้น เยอรมนีไม่จำเป็นต้องวางกำลังทหารจำนวนมากไว้ที่ด้านตะวันออก

ชลีเฟินประเมินว่ากองทัพรัสเซียซึ่งสูญเสียแสนยานุภาพในสงครามกับญี่ปุ่น จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหกสัปดาห์ในการยกทัพมาถึงชายแดนด้านตะวันออกของเยอรมนี ระหว่างนั้น เยอรมนีมีเวลาเพียงพอที่จะกรีธาทัพผ่านประเทศเป็นกลางอย่างเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม และบุกเข้าฝรั่งเศสจากชายแดนด้านเหนือลงไปถึงกรุงปารีส (แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศส-เยอรมนีโดยตรงซึ่งเต็มไปด้วยป้อมปราการแข็งแกร่งของฝรั่งเศส) แล้วจึงปิดล้อมและทำลายกองทัพฝรั่งเศส เขาคาดว่าทั้งหมดนี้จะใช้เวลาไม่เกิน 45 วัน เมื่อพิชิตฝรั่งเศสได้แล้ว เยอรมนีจะรุดเร่งขนส่งกำลังทหารไปที่แนวรบด้านตะวันออกผ่านทางเครือข่ายรถไฟเพื่อต้านกองทัพรัสเซีย

จอมพลชลีเฟินเกษียณราชการในต้นปี 1906 ผู้ดำรงตำแหน่งและรับแผนการนี้ต่อจากเขาคือพลเอกอาวุโส เฮ็ลมูท ฟ็อน ม็อลท์เคอ คนเล็ก เขาปรับปรุงแผนชลีเฟินหลายจุด ทั้งการลดขนาดกำลังรบที่ใช้โจมตี เลือกบุกผ่านเบลเยียมอย่างเดียว เป็นต้น ม็อลท์เคอตั้งชื่อแผนใหม่ว่า *แผน 17* (*Plan XVII.*) และนำไปใช้จริงในยุทธการที่แม่น้ำมาร์นครั้งที่หนึ่ง (กันยายน 1914) แต่ยุทธการครั้งนั้นประสบความล้มเหลว นักประวัติศาสตร์มองว่าม็อลท์เคอเข้าไปก้าวก่ายแผนต้นฉบับมากเกินไป

หลังเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายทหารระดับสูงในกองทัพและนักประวัติศาสตร์ที่หอสมุดแห่งชาติลงความเห็นตรงกันว่า ความพ่ายแพ้ที่แม่น้ำมาร์นไม่ได้เกิดจากการคาดการณ์ทางยุทธศาสตร์ผิดพลาด แต่เกิดความผิดคลาดในแผนของม็อลท์เคอเอง

## อ้างอิง
# โครงสร้างทรงโค้งมีสัน

โครงสร้างทรงโค้งมีสันที่มหาวิหารแร็งส์
โครงสร้างทรงโค้งมีสัน
**โครงสร้างทรงโค้งมีสัน** (อังกฤษ: *rib vault*; ฝรั่งเศส: *croisée d'ogives*) เป็นโครงสร้างทรงโค้งแบบหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในบริเวณจุดที่ตัดกันระหว่างโครงสร้างทรงโค้งประทุน (barrel vault) จำนวนสองหรือสามส่วนเข้าด้วยกัน ซึ่งจะทำให้เกิดสันซึ่งมักจะตกแต่งด้วยบริเวณโค้งสันด้วยหินแกะสลักเป็นลายต่าง ๆ

เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับโครงสร้างทรงโค้งสันทแยงมุม (groin vault) ซึ่งเป็นโครงสร้างของเพดานโค้งในยุคที่เก่ากว่า โดยกลไกคือการถ่ายเทน้ำหนักของบริเวณเพดานลงออกด้านข้างไปยังบริเวณเสาโดยรอบ ซึ่งเหมือนกันกับแบบโค้งสัน เพียงแต่แบบใหม่นี้สามารถทำให้สถาปนิกสามารถสร้างสรรค์ความอลังการได้มากกว่าโดยเฉพาะในสมัยสถาปัตยกรรมกอทิกในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งในขณะนั้นถือว่าเป็นเทคโนโลยีแบบใหม่ ซึ่งมักจะคู่กันกับครีบยันลอย ซึ่งต่างกับสมัยโรมาเนสก์ที่ใช้เพียงครีบยันธรรมดาและกำแพงอันหนาเพื่อรับแรงโดยตรงจากโครงสร้างทรงโค้งแบบครึ่งวงกลม

ในสถาปัตยกรรมกอทิก โครงสร้างทรงโค้งมีสันนี้เป็นวิธีที่กระจายน้ำหนักรวมลงที่ปลายเสาโดยตรงโดยไม่ผ่านผนังหรือกำแพง ซึ่งทำให้สามารถสร้างกำแพงที่บาง สูง และยังเป็นบานหน้าต่างขนาดใหญ่เพื่อใส่งานกระจกสีได้อย่างง่ายดาย และจากบริเวณปลายเสาก็ถ่ายเทน้ำหนักลงที่ครีบยันลอย

โครงสร้างทรงโค้งมีสันในสมัยแรกซึ่งฝังอยู่ในโครงสร้างของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์จะพบตัวอย่างได้ที่บริเวณทางเดินข้างของบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารเดอรัม และที่โบสถ์แซ็ง-เอเตียนแห่งก็อง ซึ่งทั้งสองที่นี้เป็นวิหารในยุคแรก ๆ ที่มีการใช้โครงสร้างทรงโค้งมีสันเข้ากับสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์

## โครงสร้างทรงโค้งมีสันแบบอื่น ๆ

โครงสร้างทรงโค้งมีสันยังสามารถพบได้ถึงหกแฉก ซึ่งเรียกกันว่า "โครงสร้างทรงโค้งมีสันหกแฉก" (sexpartite vault) ซึ่งเกิดบริเวณจุดที่ตัดกันของโครงสร้างทรงโค้งประทุนจำนวนสามส่วน โดยจะมีทั้งหมดหกสัน

## ดูเพิ่ม

* โครงสร้างทรงโค้ง
* แผนผังมหาวิหาร
* สถาปัตยกรรมกอทิก
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
* เพดานพัด
* ปุ่มหิน

## อ้างอิง
# เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม

| เจ้าหญิงเลอา |
| --- |
|  |
| ประสูติ | 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม |
| พระสวามี | * เซอร์เก วิกโตโรวิช สเปตชินสกี (พ.ศ. 2518–2523)
* รอแบร์ บิชารา (พ.ศ. 2525–2530)
* เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม (พ.ศ. 2534–2552)
 |
| พระบุตร | * เลตีเชีย สเปตชินสกี
* เรอโนด บิชารา
 |
| ราชวงศ์ | ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (เสกสมรส) |
| พระบิดา | ซีกิสมุนด์ โวลมัน |
| พระมารดา | ลิซา บอร์นชไตน์ |

**เจ้าหญิงเลอา** พระนามเดิม **เลอา อิงกา ดอรา โวลมัน** (อักษรโรมัน: Léa Inga Dora Wolman; ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ 2494) เป็นพระชายาหม้ายในเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม พระราชโอรสในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 กับลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี

## พระประวัติ

เจ้าหญิงเลอาประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2494 เป็นธิดาของซีกิสมุนด์ โวลมัน (Sigismund Wolman) กับลิซา บอร์นชไตน์ (Lisa Bornstein) พระชนนีเป็นชาวเมืองเนือร์นแบร์ก รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมัน

พระองค์สมรสครั้งแรกกับเซอร์เก วิกโตโรวิช สเปตชินสกี (Serge Victorovich Spetschinsky) ในปี 2518 และมีบุตรหนึ่งคนคือ เลติเชีย สเปตชินสกี (Laetitia Spetschinsky; เกิด 2519) และหย่าในปี 2523 ต่อมาในปี 2525 เลอาได้สมรสใหม่กับรอแบร์ บิชารา (Robert Bichara) และมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน คือ เรอโนด บิชารา (Renaud Bichara; เกิด 2526)

หลังจากการหย่ากับรอแบร์ บิชารา เธอได้เสกสมรสอย่างลับกับเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2534 ที่มณฑลซัฟฟอล์ก สหราชอาณาจักร แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ถูกเปิดเผยตั้งแต่ปี 2529 โดยเลออน มันเดอเลียร์ (Léon Mundeleer) รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของเบลเยียม ว่าเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ถามถึงการเสด็จไปโรงภาพยนตร์กับเลอา และออกเดทอย่างรื่นรมย์ด้วยการเสวยพระกระยาหาร ซึ่งถือเป็นการออกเดทกับพระชายาในอนาคต

ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสร่วมกัน รวมไปถึงความสัมพันธ์ก็ถูกเก็บเป็นความลับจนถึงหลังปี 2541 ซึ่งดูเหมือนว่าเจ้าชายทรงเกรงว่าลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี พระชนนีจะทรงปฏิเสธความสัมพันธ์ของทั้งสอง ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะการเสกสมรสของเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ถือว่าเป็นการละเมิดกฎมนเทียรบาลของราชวงศ์เบลเยียมข้อที่ 85 ว่าด้วยการเสกสมรสของผู้สืบสันดานจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 ที่มิได้รับการอนุญาตจากองค์อธิปัตย์แห่งรัฐ

ในปี 2551 พระองค์ได้ทำการตีพิมพ์หนังสือพระประวัติส่วนพระองค์ของครอบครัวของพระองค์และสวามี ที่มีชื่อว่า *Le Prince Alexandre de Belgique* เพราะพระสวามีมิไคร่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายในเบลเยียม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม
* Royal House of Belgium
* "Monarchies of Europe". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-30. สืบค้นเมื่อ 2011-08-12.
* "Genealogie Belgisch koningshuis". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-30. สืบค้นเมื่อ 2011-08-12.
# สตาดเดอแร็งส์

สตาดเดอแร็งส์| ตราโลโก้สโมสรที่ใช้ในปัจจุบัน |
| ชื่อเต็ม | สตาดเดอแร็งส์ |
| ก่อตั้ง | 1931 (1931) |
| สนาม | สตาดออกุสแตเดอเลาแน, แร็งส์ |
| ความจุ | 21,684 |
| ประธาน | Jean-Pierre Caillot |
| ผู้จัดการ | วิลเลียม สทีล |
| ลีก | ลีกเดอ |
| 2022–23 | อันดับที่ 11 |
| เว็บไซต์ |  |
|  |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|

**สีชุดทีมเหย้า** |

**สีชุดทีมเยือน** |

**สีชุดที่สาม** |

 |
|  |

**สตาดเดอแร็งส์** (ฝรั่งเศส: *Stade de Reims*) เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ในเมือง แร็งส์ สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 ภายใต้ชื่อ Société Sportive du Parc Pommery และปัจจุบันเล่นในลีกเดอ ซึ่งเป็นลีกระดับสองของฟุตบอลฝรั่งเศส ปัจจุบันคุมทีมโดย Will Still

## ประวัติ

สตาดเดอแร็งส์ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 ภายใต้ชื่อ "Société Sportive du Parc Pommery" ภายใต้การแนะนำของ Marquis Melchior de Polignac

## เกียรติประวัติ

### ระดับประเทศ

* **ลีกเอิง**
	+ **ชนะเลิศ (6):** 1948–49, 1952–53, 1954–55, 1957–58, 1959–60, 1961–62

* **ลีกเดอ**
	+ **ชนะเลิศ (2):** 1965–66, 2017–18

* **กุปเดอฟร็องส์**
	+ **ชนะเลิศ (2):** 1949–50, 1957–58

* **ช็องปียอนานาซียอนาล**
	+ **ชนะเลิศ (1):** 2003–04

* **กุปเดอลาลีก**
	+ **ชนะเลิศ (1):** 1990–91

* **ทรอเฟเดช็องปียง**
	+ **ชนะเลิศ (5):** 1949, 1955, 1958, 1960, 1966

* **ช็องปียอนาเดอฟร็องซามาเตอร์**
	+ **ชนะเลิศ (1):** 1934–35

### ระดับทวีปยุโรป

* **ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก**
	+ *รองชนะเลิศ (2):* 1955–56, 1958–59

* **ลาตินคัพ**
	+ **ชนะเลิศ (1):** 1953

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Soccerway Profile
* ESPN Profile
* UEFA Profile
# บลัว

| บลัว
เมืองบลัว Commune of Blois |
| --- |
|

---

  สะพานข้ามแม่น้ำลัวร์ |
| แผนที่โต้ตอบของบลัว |
| ประเทศ | ฝรั่งเศส |
| แคว้น | ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ |
| จังหวัด | ลัวเรแชร์ |
| เขต | บลัว |
| สหเทศบาล | บลัว |
| การปกครอง |
|  • นายกเทศมนตรี (2008-2014)  | มาร์ก กรีกูร์ (Socialist Party) |
| พื้นที่**1** | 37.46 ตร.กม. (14.46 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (1999)**2** | 49,171 คน |
|  • ความหนาแน่น | 1,300 คน/ตร.กม. (3,400 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | UTC+1 (CET) |
|  • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC+2 (CEST) |
| รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์ | 41018 /41000 |
| สูงจากระดับน้ำทะเล | 63–135 m (207–443 ft) (avg. 73 m หรือ 240 ft) |
| **1** ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ
**2Population without double counting*: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once. |

**บลัว** (ฝรั่งเศส: *Blois*) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลัวเรแชร์ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองบลัวตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสบนฝั่งแม่น้ำลัวร์ระหว่างออร์เลอ็องกับตูร์

## สถานที่สำคัญ

* พระราชวังบลัว เป็นวังยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เคยเป็นที่ประทับของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ตั้งอยู่กลางเมือง
* สะพานหินข้ามแม่น้ำลัวร์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บลัว
# พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส

| พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส |
| --- |
|  |
| พระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงก์ตะวันตก |
| ครองราชย์ | 2 มีนาคม 986 - 21 พฤษภาคม 987 |
| ก่อนหน้า | พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส |
| ถัดไป | พระเจ้าอูก กาแป |
|  |
| พระราชสมภพ | 967 |
| สวรรคต | 21 พฤษภาคม 987 (พระชนมายุ 20 พรรษา) |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์การอแล็งเฌียง |
| พระราชบิดา | พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส |
| พระราชมารดา | เอ็มมาแห่งอิตาลี |

**พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส** (ฝรั่งเศส: Louis V de France) (967 - 21 พฤษภาคม 987) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตกพระองค์สุดท้าย โดยที่พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 15 และองค์สุดท้ายในราชวงศ์การอแล็งเฌียง

พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศสกับเอ็มมาแห่งอิตาลี เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีค.ศ. 967

พระองค์ปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่มิถุนายน 978 แต่ทรงได้ปกครองฝรั่งเศสจริง ๆในปี 986 ตลอดระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์พระอง์ไม่มีพระราชกรณียกิจใด ๆ เหล่านักประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "ผู้เกียจคร้าน"

## อ้างอิง
# สภาห้าร้อย

| สภาห้าร้อย Conseil des Cinq-Cents |
| --- |
| สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง |
| นายพลโบนาปาร์ตถูกรายล้อมด้วยสมาชิกสภาทั้งห้าร้อยคน ในช่วงรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ |
| ประเภท |
| ประเภท | สภาล่าง  |
| ประวัติ |
| สถาปนา | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 |
| ยุบ | 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 |
| ก่อนหน้า | ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ (ระบบสภาเดียว) |
| ถัดมา | Corps législatif |
| สมาชิก | 500 สมาชิก |
| ที่ประชุม |
| ซัล ดู แมแน กรุงปารีส |

**สภาห้าร้อย** (ฝรั่งเศส: *Conseil des Cinq-Cents*) เป็นฝ่ายนิติบัญญัติประเภทสภาล่างของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ฝ่ายบริหารของประเทศฝรั่งเศสในช่วงนี้มีชื่อเรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์ซึ่งทำหน้าที่ระหว่าง 22 สิงหาคม ค.ศ. 1795 จนถึงวันที่นโปเลียนทำรัฐประหารในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799

สภาห้าร้อยประกอบด้วยสมาชิกสภาจำนวนห้าร้อยคน โดยสภาห้าร้อยจะทำการสรรหาและจัดทำบัญชีรายชื่อบุคคลคนจำนวนหนึ่ง แล้วให้สภาสูงพิจารณาคัดเลือกและแต่งตั้งจำนวนห้าคนเป็นคณะดีแร็กตัวร์ซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายบริหารของประเทศ สมาชิกสภาห้าร้อยคนต้องมีอายุอย่างน้อย 21 ปีบริบูรณ์และต้องเป็นบุคคลที่จ่ายภาษีให้รัฐ ในแต่ละปีจะมีสมาชิกราวหนึ่งในสามที่พ้นวาระ

## อ้างอิง
# พ.ศ. 1678

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 11
* **12 13
 |
| ปี: | * 1675
* 1676
* 1677
* **1678 1679
* 1680
* 1681
 |

1135 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 1677–1678 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 1135 *MCXXXV* |
| Ab urbe condita | 1888 |
| ปฏิทินอาร์มีเนีย | 584 ԹՎ ՇՁԴ |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 5885 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 1056–1057 |
| ปฏิทินเบงกอล | 541–542 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 2085 |
| ปีในรัชกาลอังกฤษ | 35 Hen. 1 – 1 Ste. 1 |
| พุทธศักราช | 1679 |
| ปฏิทินพม่า | 497 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 6643–6644 |
| ปฏิทินจีน | 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 3832 หรือ 3625     *— ถึง —* 乙卯年 (เถาะธาตุไม้) 3833 หรือ 3626 |
| ปฏิทินคอปติก | 851–852 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 2301 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 1127–1128 |
| ปฏิทินฮีบรู | 4895–4896 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 1191–1192 |
|  - *ศกสมวัต* | 1056–1057 |
|  - *กลียุค* | 4235–4236 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 11135 |
| ปฏิทินอิกโบ | 135–136 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 513–514 |
| ปฏิทินอิสลาม | 529–530 |
| ปฏิทินญี่ปุ่น | โชโช 4 / โฮเอ็ง 1 (保延元年) |
| ปฏิทินชวา | 1041–1042 |
| ปฏิทินจูเลียส | 1135 *MCXXXV* |
| ปฏิทินเกาหลี | 3468 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 777 ก่อน ROC 民前777年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −333 |
| ซิลูซิดศักราช | 1446/1447 AG |
| ปฏิทินทิเบต | ཤིང་ཕོ་སྟག་ལོ་ (ธาตุไม้เพศผู้-ขาล) 1261 หรือ 880 หรือ 108     *— ถึง —* ཤིང་མོ་ཡོས་ལོ་ (ธาตุไม้เพศเมีย-เถาะ) 1262 หรือ 881 หรือ 109 |

**พุทธศักราช 1678** ใกล้เคียงกับ

* เมษายน ค.ศ. 1135 - มีนาคม ค.ศ. 1136
* มหาศักราช 1057

## เหตุการณ์

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม
# มอนตานุส

**มอนตานุส** (กรีกโบราณ: Μοντανός) เป็นผู้ก่อตั้งลัทธิมอนตันและประกาศคนเองเป็นผู้เผยพระวจนะในคริสต์ศตวรรษที่ 2 มอนตานุสเน้นผลงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในวิธีที่ทำให้ตนเองแยกจากคริสตจักรใหญ่

## ชีวิต

มีข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของมอนตานุสน้อยมาก เขาเคยเป็นนักบวชนอกศาสนา แต่เข้ารีตเป็นคริสต์ มอนตานุสเริ่มเผยพระวจนะในหมู่บ้านชื่อ Ardabau แถบฟริเจีย เขาเริ่มทำเผยพระวจนะการเผยพระวจนะเมื่อประมาณ ค.ศ. 157–172 แต่ทางปิตาจารย์แห่งคริสตจักรระบุวันที่อีกแบบ มอนตานุสมีสตรีสองคนชื่อปริสกาและมักซิมิลลาเป็นผู้ช่วยที่อ้างว่ามีการเผยพระวจนะด้วย

## หลักคำสอน

หลักคำสอนของลัทธิมอนตันได้แก่:

1. ยุคแห่งความเจริญรุ่งเรืองใหม่จะมาถึง และเยรูซาเลมจะก่อตั้งขึ้นที่เปปูซา
2. แต่งงานได้แค่ครั้งเดียว
3. อนุญาตให้ละทิ้งการแต่งงานด้วยเหตุผลทางจิตวิญญาณ
4. คริสเตียนที่แท้จริงทุกคนจะต้องมีของขวัญทางวิญญาณที่สามารถรับรู้ได้
5. ส่งเสริมให้เป็นผู้พลีชีพในศาสนา และการพยายามหนีออกไปถูกมองว่าไม่ดี
6. ผู้เผยพระวจนะอาจให้อภัยบาปได้
7. คริสต์จักรไม่อนุญาตให้คนนอกรีต ผู้ฆ่าคน และคนผิดประเวณีกลับมาอีก
8. คัดค้านแนวคิด formalism ในเทววิทยา
9. เน้นย้ำเรื่องคุณธรรมอย่างสูง

## ผลกระทบ

อิทธิพลของมอนตานุสและ Marcion ช่วยกระตุ้นให้คริสตจักรยุคแรกเริ่มกระบวนการพัฒนาคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ มอนตานุสถูกนักเทววิทยาคริสตจักรยุคแรกคนอื่น ๆ โจมตีอย่างหนักและถูกมองเป็นพวกนอกรีต อย่างไรก็ตาม เตร์ตุลเลียนมักกล่าวว่าตนหันมารับลัทธิมอนตัน

## อ้างอิง
# นายกเทศมนตรี

ในหลายประเทศ **นายกเทศมนตรี** (อังกฤษ: *mayor*) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดในองค์การเทศบาล เช่น เมือง หรือนคร โดยในแต่ละประเทศทั่วโลกจะมีความแตกต่างในเรื่องกฎหมายและจารีตประเพณีเกี่ยวกับอำนาจและความรับผิดชอบของนายกเทศมนตรี พร้อมระบุด้วยวว่านายกเทศมนตรีนั้นมาจากการเลือกตั้ง หรือมาจากการแต่งตั้ง นายกเทศมนตรียังอาจทำหน้าที่เป็นประธานบริหารขององค์การเทศบาล ขึ้นอยู่กับระบบที่เลือก โดยอาจดำรงตำแหน่งประธานในคณะกรรมการปกครองซึ่งมีสมาชิกหลายคนโดยมีอำนาจอิสระเพียงเล็กน้อยหรืออาจไม่มีเลยก็ได้ หรืออาจทำหน้าที่เฉพาะในทางพิธีการอย่างเดียวเท่านั้น หน้าที่และความรับผิดชอบของนายกเทศมนตรีอาจประกอบด้วยการแต่งตั้งและกำกับดูแลผู้จัดการและพนักงานเทศบาล จัดหาบริการภาครัฐขั้นพื้นฐานให้กับประชาชนภายใต้รัฐธรรมนูญ และบังคับใช้กฎหมายและข้อบัญญัติที่ผ่านการเห็นชอบโดยคณะกรรมการปกครองเทศบาลหรือส่วนท้องถิ่น (หรือที่กำหนดโดยรัฐ คณะกรรมการปกครองระดับอาณาเขตหรือชาติ) รูปแบบการเลือกนายกเทศมนตรีประกอบด้วยการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน หรือการเลือกโดยสภา/คณะกรรมการปกครองที่ได้รับเลือกตั้ง