# ประเทศกาตาร์

| รัฐกาตาร์دولة قطر (อาหรับ) **Dawlat Qaṭar** |
| --- |
|
ธงชาติ

 ตราแผ่นดิน

 |
| **เพลงชาติ:** อัสซะลามุลอะมีรี   ระยะเวลา: 1 minute and 27 seconds1:27 |
| สถานที่ตั้งและขอบเขตของประเทศกาตาร์ (สีเขียวเข้ม) ในคาบสมุทรอาหรับ |
| เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด | โดฮา ﻿ / ﻿ |
| ภาษาราชการ | อาหรับ |
| ภาษาทั่วไป | อังกฤษ |
| กลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2015) | * 40% อาหรับ
* 36% เอเชียใต้
* — 18% ปากีสถาน
* — 18% อินเดีย
* 10% อิหร่าน
* 14% อื่น ๆ
 |
| ศาสนา (ค.ศ. 2020) | * 65.5% อิสลาม (ศาสนาประจำชาติ)
* 15.1% ฮินดู
* 14.2% คริสต์
* 3.3% พุทธ
* 1.9% อื่น ๆ
 |
| เดมะนิม | ชาวกาตาร์ |
| การปกครอง | รัฐเดี่ยว สมบูรณาญาสิทธิราชย์ |
|  |
| • เจ้าผู้ครองรัฐ  | ตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี |
| • นายกรัฐมนตรี  | มุฮัมมัด บิน อับดุรเราะห์มาน อาล ษานี |
|  |
| สภานิติบัญญัติ | สภาที่ปรึกษา |
| ก่อตั้ง |
|  |
| • วันชาติกาตาร์  | 18 ธันวาคม ค.ศ. 1878 |
| • ประกาศเอกราช  |  1 กันยายน ค.ศ. 1971 |
| • เป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร  |  3 กันยายน ค.ศ. 1971 |
|  |
| พื้นที่ |
| • รวม | 11,581 ตารางกิโลเมตร (4,471 ตารางไมล์) (อันดับที่ 158) |
| • แหล่งน้ำ (%) | 0.8 |
| ประชากร |
| • ประมาณ ค.ศ. 2020 | 2,795,484 (อันดับที่ 139) |
| • สำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 | 1,699,435 |
| • ความหนาแน่น | 176 ต่อตารางกิโลเมตร (455.8 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 76) |
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ประมาณ ค.ศ. 2020 |
| • รวม | 357.338 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 51) |
| • ต่อหัว | 138,910 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 4) |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | ประมาณ ค.ศ. 2018 |
| • รวม | 183.807 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 56) |
| • ต่อหัว | 66,202 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 6) |
| จีนี (ค.ศ. 2007) | 41.1 ความเหลื่อมล้ำปานกลาง |
| เอชดีไอ (ค.ศ. 2019) |  0.848 สูงมาก (อันดับที่ 45) |
| สกุลเงิน | ริยาลกาตาร์ (QAR) |
| เขตเวลา | UTC+3 (เวลามาตรฐานอาหรับ) |
| รหัสโทรศัพท์ | +974 |
| โดเมนบนสุด | * .qa
* قطر.
 |

**กาตาร์** (อาหรับ: قطر‎ [ˈqɑtˁɑr]; สำเนียงพื้นเมือง: [ˈɡɪtˤɑr]) หรือชื่อทางการคือ **รัฐกาตาร์** (อาหรับ: دولة قطر) เป็นประเทศที่ปกครองโดยเจ้าผู้ครองรัฐในตะวันออกกลาง ตั้งอยู่บนคาบสมุทรขนาดเล็กที่แตกมาจากคาบสมุทรอาหรับในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ มีพรมแดนทางใต้ติดกับประเทศซาอุดีอาระเบีย และมีชายฝั่งริมอ่าวเปอร์เซีย

ใน ค.ศ. 2017 ประชากรทั้งหมดของกาตาร์อยู่ที่ประมาณ 2.6 ล้านคน โดยเป็นพลเมืองกาตาร์เพียง 313,000 คน และเป็นชาวต่างชาติ มากถึง 2.3 ล้านคน ศาสนาประจำชาติของกาตาร์คือศาสนาอิสลาม กาตาร์เป็นหนึ่งในประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลก โดยในแง่ของรายได้ กาตาร์มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ต่อหัวสูงที่สุดเป็นอันดับสามของโลก และมีรายได้ประชาชาติ (GNI) ต่อหัวสูงที่สุดเป็นอันดับหก องค์การสหประชาชาติจัดอันดับให้กาตาร์เป็นประเทศที่มีอัตราการพัฒนาคุณภาพประชากรในระดับสูง โดยมี ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (HDI) สูงเป็นอันดับสามในบรรดากลุ่มประเทศตะวันออกกลาง รองจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซาอุดีอาระเบีย กาตาร์เป็นประเทศเศรษฐกิจที่มีรายได้สูงและเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่อันดับต้น ๆ ของโลก โดยมีแหล่งสำรองแก๊สธรรมชาติและปริมาณน้ำมันสำรองที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก และยังเป็นประเทศที่ปล่อยแก๊สเรือนกระจกที่ใหญ่ที่สุดชาติหนึ่งในโลก

กาตาร์ถูกปกครองโดยราชวงศ์อัษษานีนับตั้งแต่มุฮัมมัด บิน อัษษานี ลงนามในสนธิสัญญากับอังกฤษใน ค.ศ. 1868 ภายหลังการปกครองของตุรกีโดยจักรวรรดิออตโตมัน กาตาร์อยู่ภายใต้ความคุ้มครองอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 จนกระทั่งได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1971 ประมุขของกาตาร์เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากการปกครองระบอบเผด็จการ (ปัจจุบันคือตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี) และมีอำนาจบริหารและนิติบัญญัติทั้งหมด รวมทั้งควบคุมระบบตุลาการ เขายังทำการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีด้วยตนเอง การเลือกตั้งและสิทธิทางการเมืองรวมถึงเสรีภาพของสื่อภายในประเทศยังถูกจำกัดสิทธิ์

นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 21 กาตาร์กลายเป็นชาติมหาอำนาจที่สำคัญในโลกอาหรับในด้านทรัพยากรและความมั่งคั่ง เช่นเดียวกับการมีอิทธิพลทางสื่อที่ขยายตัวไปทั่วโลก โดยเครือข่ายที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีคืออัลญะซีเราะฮ์หรือแอลจาซีรา ซึ่งมีรายงานว่าให้การสนับสนุนทางการเงินแก่กลุ่มกบฏหลายกลุ่ม กาตาร์ถูกมองว่าเป็นชาติมหาอำนาจระดับกลาง กาตาร์จะได้เป็นเจ้าภาพในการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับโลกสองรายการในอนาคตได้แก่ ฟุตบอลโลก 2022 โดยพวกเขาจะถือเป็นประเทศมุสลิมและประเทศตะวันออกกลางชาติแรกที่ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลก และการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2030 จะจัดขึ้นที่กาตาร์เช่นกัน

## ประวัติศาสตร์

ป้อมปราการซูบารา
กาตาร์เคยอยู่ภายใต้การปกครองของตุรกีจนถึงสงครามโลกครั้งที่ 1 ต่อมาอังกฤษได้เข้ามามีอิทธิพลโดยได้ทำสนธิสัญญาปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) กับกาตาร์มีผลทำให้กาตาร์อยู่ภายใต้การคุ้มครองของอังกฤษ โดยอังกฤษดูแลกิจการระหว่างประเทศของกาตาร์และต้องป้องกันกาตาร์จากการถูกรุกรานจากภายนอก และต่อมาสนธิสัญญาปี พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) ได้ขยายการคุ้มครองของอังกฤษออกไปทุก ๆ ด้าน

ในปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) รัฐบาลอังกฤษประกาศจะถอนตัวออกจากภูมิภาค อ่าวเปอร์เซียภายในปี พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) กาตาร์จึงพยายามรวมตัวเป็นสหพันธรัฐกับบาห์เรนและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ กาตาร์เป็นเอกราชเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) โดยอังกฤษได้ยกเลิกสนธิสัญญาปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) และได้มีการลงนามในสนธิสัญญามิตรภาพระหว่างกันแทน

ต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) Shaikh Khalifa Bin Hamad Al – Thani ได้ทำรัฐประหารสำเร็จโดยปราศจากการนองเลือด และต่อมา เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) Shaikh Hamad Bin Khalifa Al – Thani พระโอรส ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารของกาตาร์ ก็ได้ยึดอำนาจการปกครองและตั้งตนขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองรัฐองค์ใหม่

## การเมือง

เชคตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี
เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2556)เชคโมฮัมเหม็ด บิน อับดุลราห์มาน บิน จัสซิม อัล ธานี
นายกรัฐมนตรีกาตาร์
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2566)
ระบบการเมืองของกาตาร์เป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ที่มีประมุขของกาตาร์เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ภายใต้การลงประชามติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 2003 กลายเป็นระบอบรัฐธรรมนูญ และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 Emir Hamad bin Khalifa Al Thani ประกาศให้มีการเลือกตั้งสภาที่ปรึกษาแห่งกาตาร์เป็นครั้งแรก โดยมีแผนจะเลือกตั้งในปี ค.ศ. 2013 แต่ภายหลังเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด

## การแบ่งเขตการปกครอง

แผนที่แสดงเทศบาลของประเทศกาตาร์นับตั้งแต่ ค.ศ. 2014
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2014 กาตาร์ถูกแบ่งออกเป็น 8 เทศบาล (บะละดียะฮ์)

1. อัชชะมาล
2. อัลเคาร์
3. อัชชะฮานียะฮ์
4. อุมม์เศาะลาล
5. อัฎเฎาะอายิน
6. โดฮา
7. อัรร็อยยาน
8. อัลวักเราะฮ์

ในด้านสถิติ เทศบาลแบ่งออกเป็น 98 เขต (ใน ค.ศ. 2015) ซึ่งแบ่งออกเป็นแขวงและบล็อก

### อดีตเทศบาล

* อัลญุมัยลียะฮ์ (จนถึง ค.ศ. 2004)
* อัลฆุวัยรียะฮ์ (จนถึง ค.ศ. 2004)
* ญะเราะยานุลบาฏินะฮ์ (จนถึง ค.ศ. 2004)
* มิซัยอีด (จนถึง ค.ศ. 2006)

## ภูมิศาสตร์

ทะเลทรายในประเทศกาตาร์
กาตาร์มีภูมิประเทศแบบแหลมที่ยื่นออกไปในอ่าวเปอร์เซีย เรียกกันว่า ไข่มุกแห่งเปอร์เซีย ด้านทิศตะวันออก ทิศเหนือ และทิศตะวันตก ล้อมรอบด้วยทะเล ด้านทิศใต้ ติดประเทศซาอุดีอาระเบีย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย
อยู่ระหว่างเส้นรุ้ง 24 °และ 27 ° N, และลองจิจูด 50 °และ 52 °E จุดที่สูงที่สุดในกาตาร์เป็น Qurayn Abu al Bawl สูง 103 เมตร (338 ฟุต) ใน Jebel Dukhan ทางทิศตะวันตก

### ภูมิอากาศ

| ยุบข้อมูลภูมิอากาศของประเทศกาตาร์ |
| --- |
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 22 (72) | 23 (73) | 27 (81) | 33 (91) | 39 (102) | 42 (108) | 42 (108) | 42 (108) | 39 (102) | 35 (95) | 30 (86) | 25 (77) | 33.3 (91.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 14 (57) | 15 (59) | 17 (63) | 21 (70) | 27 (81) | 29 (84) | 31 (88) | 31 (88) | 29 (84) | 25 (77) | 21 (70) | 16 (61) | 23 (73.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 12.7 (0.5) | 17.8 (0.701) | 15.2 (0.598) | 7.6 (0.299) | 2.5 (0.098) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 2.5 (0.098) | 12.7 (0.5) | 71 (2.795) |
| แหล่งที่มา:  |

| ข้อมูลภูมิอากาศทะเลในโดฮา |
| --- |
| เดือน | มกราคม | กุมภาพันธ์ | มีนาคม | เมษายน | พฤษภาคม | มิถุนายน | กรกฎาคม | สิงหาคม | กันยายน | ตุลาคม | พฤศจิกายน | ธันวาคม | ทั้งปี |
| อุณหภูมิทะเลโดยเฉลี่ย °C (°F) | 21.0 (69.8) | 19.4 (66.9) | 20.9 (69.6) | 23.3 (73.9) | 27.8 (82) | 30.5 (86.9) | 32.4 (90.3) | 33.6 (92.5) | 32.8 (91) | 30.8 (87.4) | 27.5 (81.5) | 23.5 (74.3) | 26.9 (80.5) |
| ข้อมูล: |

## เศรษฐกิจ

โดฮา เมืองหลวงของกาตาร์
* *อัตราแลกเปลี่ยน* 1 ดอลลาร์สหรัฐ เท่ากับ 3.64 ริยัล หรือประมาณ 9 บาท
* *GDP* ประมาณ 20.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2004)
* *รายได้ต่อหัว* 30,410 ดอลลาร์สหรัฐ (2003) สูงสุดในกลุ่มประเทศอาหรับ
* *ผลิตน้ำมันได้วันละ* 928,055 บาร์เรลต่อวัน (2003)
* *ปริมาณน้ำมันดิบสำรอง* 15.2 พันล้านบาร์เรล (2003)
* *ปริมาณแก๊สธรรมชาติสำรอง* 509 ล้านล้านลูกบาศ์กฟุต (2003)
* *ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ* ได้แก่ น้ำมัน แก๊สธรรมชาติ และทรัพยากรประมง
* *สินค้าออกที่สำคัญ* ได้แก่ น้ำมัน ปุ๋ย เหล็ก ผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมี
* *สินค้าเข้าที่สำคัญ* เชื้อเพลิง เครื่องจักร เครื่องยนต์ เคมีภัณฑ์ อาหารและเสื้อผ้า
* *ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ* ญี่ปุ่น อังกฤษ สหรัฐอเมริกา อิตาลี เยอรมนี ฝรั่งเศส เกาหลีใต้

### การคมนาคม

เรือเฟอร์รี่ในกาตาร์
การคมนาคมหลักในกาตาร์คือถนน เนื่องจากราคาที่ถูกมากจากปิโตรเลียม ประเทศที่มีระบบถนนที่ทันสมัย​​ด้วยการอัพเกรดมากมายเป็นผลในการตอบสนองต่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของประเทศ กับทางหลวงหลายกระบวนการอัพเกรดและทางด่วนใหม่ที่กำลังทำการก่อสร้าง เครือข่ายรถบัสขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อโดฮากับเมืองอื่น ๆ ในประเทศ และยังเป็นการคมนาคมหลักในกาตาร์อีกด้วย

ขณะนี้ยังไม่มีเครือข่ายทางรถไฟที่มีอยู่ในประเทศ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้ลงสัญญารับจ้างสร้างทางรถไฟกับประเทศเยอรมนีแล้ว

ท่าอากศยานหลักของกาตาร์คือ ท่าอากาศยานนานาชาติโดฮา มีผู้โดยสารเกือบ 15,000,000 คน ใน ค.ศ. 2007

### สิ่งก่อสร้าง

มีสิ่งก่อสร้างมากมายในกรุงโดฮา สิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในในโดฮา คือ แอสไพร์ทาวเวอร์ สูง 300 เมตร

## วัฒนธรรม

วัฒนธรรมกาตาร์มีความคล้ายกับประเทศอื่น ๆ ในอาระเบียตะวันออก วันชาติกาตาร์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 18 ธันวาคม มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอัตลักษณ์ของชาติ โดยเป็นการรำลึกการครองราชย์ของกอซิม บิน มุฮัมมัด อัษษานีและการรวมชนเผ่าต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่ง

## ประชากร

ประวัติจำนวนประชากร| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1950 | 25,000 | —     |
| 1960 | 47,000 | +88.0% |
| 1970 | 110,000 | +134.0% |
| 1980 | 224,000 | +103.6% |
| 1990 | 476,000 | +112.5% |
| 2000 | 592,000 | +24.4% |
| 2010 | 1,856,000 | +213.5% |
| 2019 | 2,832,000 | +52.6% |
| source: |

ปัจจุบัน กาตาร์มีประชากรประมาณ 1.7 ล้านคน เชื้อชาติต่าง ๆ ในประเทศกาตาร์มีดังนี้: กาตาร์ 20%, อาหรับ 20%, อินเดีย 20%, ฟิลิปปินส์ 10%, เนปาล 13%, ปากีสถาน 7%, ศรีลังกา 5% และอื่น ๆ 5%

### ศาสนา

| ศาสนาในกาตาร์ |
| --- |
| ศาสนา |  | % |
| อิสลาม |    | 77.5% |
| คริสต์ |    | 8.5% |
| อื่น ๆ |    | 14% |
| ไม่ระบุ |    | 10% |

ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาหลักของกาตาร์และมีสถานะเป็นทางการ แม้ว่าจะไม่ใช่ศาสนาเดียวที่มีผู้ปฏิบัติในประเทศ พลเมืองกาตาร์ส่วนใหญ่ร่วมในขบวนการมุสลิมซาลาฟีของลัทธิวะฮาบีย์ และระหว่าง 5–15% ของชาวมุสลิมในกาตาร์นับถือนิกายชีอะห์ สำหรับมุสลิมนิกายอื่น ๆ มีจำนวนน้อยมาก ในปี 2553 ประชากรของกาตาร์เป็นมุสลิม 67.7%, คริสเตียน 13.8%, ฮินดู 13.8% และพุทธ 3.1% ที่เหลือเป็นผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ และคนที่ไม่ระบุศาสนา คิดเป็น 1.6% กฎหมายชารีอะห์เป็นแหล่งที่มาหลักของการออกกฎหมายกาตาร์ตามรัฐธรรมนูญของกาตาร์

วิสัยทัศน์ของกระทรวงศาสนสมบัติและกิจการศาสนาอิสลาม (กาตาร์) คือ "การสร้างสังคมอิสลามร่วมสมัยควบคู่ไปกับการส่งเสริมชารีอะห์ และมรดกทางวัฒนธรรม"

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Bianco, C. (2020a). The GCC monarchies: Perceptions of the Iranian threat amid shifting geopolitics. The International Spectator, 55(2), 92–107.
* Bianco, C. (2020b). A Gulf apart: How Europe can gain influence with the Gulf Cooperation Council. European Council on Foreign Relations, February 2020. Available at
* Bianco, C. (2021). Can Europe Choreograph a Saudi-Iranian Détente? European University Institute, Robert Schuman Center for Advanced Studies, Middle East Directions. Available at:
* Bianco, C., & Stansfield, G. (2018). The intra-GCC crises: Mapping GCC fragmentation after 2011. International Affairs, 94(3), 613–635.
* Miniaoui, Héla, ed. Economic Development in the Gulf Cooperation Council Countries: From Rentier States to Diversified Economies. Vol. 1. Springer Nature, 2020.
* Guzansky, Y., & Even, S. (2020). The economic crisis in the Gulf States: A challenge to the “contract” between rulers and ruled. INSS Insight No. 1327, June 1, 2020. Available at
* Guzansky, Y., & Marshall, Z. A. (2020). The Abraham accords: Immediate significance and long-term implications. Israel Journal of Foreign Affairs, 1–11.
* Guzansky, Y., & Segal, E. (2020). All in the family: Leadership changes in the Gulf. INSS Insight No. 1378, August 30, 2020. Available at:
* Guzansky, Y., & Winter, O. (2020). Apolitical Normalization: A New Approach to Jews in Arab States. INSS Insight No. 1332, June 8, 2020. Available at:
* Tausch, Arno; Heshmati, Almas; Karoui, Hichem (2015). *The political algebra of global value change. General models and implications for the Muslim world* (1st ed.). New York: Nova Science. ISBN 978-1-62948-899-8. Available at:
* Tausch, Arno (2021). *The Future of the Gulf Region: Value Change and Global Cycles. Gulf Studies, Volume 2, edited by Prof. Mizanur Rahman, Qatar University* (1st ed.). Cham, Switzerland: Springer. ISBN 978-3-030-78298-6.
* Woertz, Eckart. "Wither the self-sufficiency illusion? Food security in Arab Gulf States and the impact of COVID-19." Food Security 12.4 (2020): 757-760.
* Zweiri, Mahjoob, Md Mizanur Rahman, and Arwa Kamal, eds. The 2017 Gulf Crisis: An Interdisciplinary Approach. Vol. 3. Springer Nature, 2020.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Amiri Diwan (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรัฐบาล)
* Qatar. *The World Factbook*. Central Intelligence Agency.
* ประเทศกาตาร์ แหล่งข้อมูลบนเครือข่ายเว็บจัดทำโดย GovPubs ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์
* ประเทศกาตาร์ ที่เว็บไซต์ Curlie
* Qatar จาก BBC News.
* Wikimedia Atlas of Qatar
* Key Development Forecasts for Qatar จาก International Futures.
* Legal Portal เก็บถาวร 2012-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยกระทรวงยุติธรรม, รวมถึงราชกิจจานุเบกษา
* ประเทศกาตาร์ เก็บถาวร 2007-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์กระทรวงต่างประเทศ