Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# อี้จิง

*อี้จิง* | หน้าปกของ *อี้จิง* ในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ป. ค.ศ. 1100) |
| ชื่อเรื่องต้นฉบับ | 易 \*lek  |
| ประเทศ | ราชวงศ์โจว (จีน) |
| ประเภท | การทำนาย, จักรวาลวิทยา |
| พิมพ์ | ปลายศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล |

**อี้จิง** (จีน: 易經) คือวิชาที่ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลง จากมีเป็นไม่มี ไม่มีเป็นมี บวกกลายเป็นลบ ลบกลายเป็นบวก จึงมีการแทนสิ่งเหล่านี้ด้วยเส้นเต็มและเส้นขาดสองแบบ เมื่อนำมารวมกันหกเส้นหรือฉักลักษณ์ (ฉักกะ = หก, ลักษณะ = รูปแบบ) เมื่อนำมาหาค่าความน่าจะเป็นก็จะได้รูปแบบการเปลี่ยนแปลงถึงหกสิบสี่แบบ จนกลายมาเป็นแม่แบบของวิชาฮวงจุ้ยหกสิบสี่ข่วยด้วยนั่นเอง ด้วยรูปแบบแห่งความจริง ของการเปลี่ยนแปลงหกสิบสี่แบบนี้เอง มันคือความจริงแท้ที่เดินคู่กับชีวิตคนเรา "อี้จิง" จึงสามารถชี้เส้นทางเดินที่ถูกต้องให้คนเราได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

## หลักการ

หลักการอ่านของวิชาอี้จิงมีหลายแบบ แต่โดยหลักใหญ่คือ เราต้องหาวิธีผู่กว้าหรือการขึ้นรูปแบบของกว้า ซึ่งประกอบไปด้วยเส้นหกเส้นให้ได้เสียก่อน โดยการขึ้นกว้านี้ ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว สามารถขึ้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเห็นคนเดินมาแล้ว เราก็ตีความหมายมาเป็นกว้า หรือการโยนเหรียญ แล้วนำมาขึ้นกว้า หรือการใช้วันเดือนปีและเวลาปัจจุบัน มาตั้งกว้า ก็ถูกต้องทั้งหมด ที่บอกว่าถูกต้องทั้งหมด เพราะการขึ้นกว้า จุดประสงค์เพื่อต้องการอ่านเรื่องราวที่เราต้องการ โดยผู้ถามต้องมีความสัมพันธ์กับเรื่องนั้นด้วย จึงจะสามารถทำให้การอ่านนั้นถูกต้องได้ หลักเบื้องต้นของการอ่านความหมายของ "อี้จิง" ต้องรู้ความหมายของข่วยเสียก่อน ซึ่งหากมีความรู้เกี่ยวกับฮวงจุ้ย อาจจะได้เปรียบในจุดนี้

## กำเนิดอี้จิง

เมื่อครั้งบรรพกาล กษัตริย์อวี่ ประสบปัญหาอุทกภัย มีมังกรแบกภาพใบหนึ่งโผล่มาจากแม่น้ำฮวงโห (ภาพเหอถู) ตะพาบวิเศษก็คาบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นจากลำน้ำลั่วสุ่ย (ตำราลั่วซู) อวี่อาศัยภาพและตำรา ปรับเปลี่ยนขุนเขาทางน้ำแก้ปัญหาอุทกภัยทั้งเก้าแคว้นสำเร็จ หลังจากนั้น ก็อาศัยภาพเหอถูและความรู้จากการขจัดอุทกภัย เขียนตำราเหลียงซานขึ้นเป็นความหมายว่าเชื่อมต่อแม่น้ำภูเขา

เมื่อกษัตริย์อวี่เสียชีวิต บุตรชายคือเซี่ยฉี ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เทิดทูนตำราเหลียงซานเป็นคัมภีร์วิเศษ ใช้เสี่ยงทายทำนายโชคเคราะห์ต่อมา ซางทังล้มล้างราชวงศ์เซี่ย ก่อตั้งราชวงศ์ซางขึ้น ตำราเหลียงซานตกอยู่ในมือมหาเสนาบดีนามอีอิน ทำการปรับปรุ่งกลายเป็นตำรากุยฉัง หมายความว่าสรรพสิ่งของฟ้าดินล้วนเก็บซ่อนอยู่ภายใน ต่อมาใช้เป็นเครื่องมือทำนายโชคเคราะห์

ปลายราชวงศ์ซาง ติ้วอ๋องจับกุมจีซาง ไว้ในสถานที่เรียกว่าเซียงหลี่ จีซางเป็นคนชาญฉลาดระหว่างที่ถูกขังทำการศึกษาตำรากุยฉัง จนจัดทำตำราโจวอี้ ซึ่งอีกชื่อนึงคือ อี้จิง ครอบคลุมถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งมวล สรุปแล้วตำราทั้งสามเล่มแม้มีชื่อผิดแผก แท้ที่จริงมีส่วนเกี่ยวเนื่องกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *The texts of Confucianism, Part II: The Yî king* (*The Sacred books of China* **16**), translated by James Legge, 1882.
* *Yi Jing* at the Chinese Text Project: original text and Legge's translation
# ไคโตะ อิชิกาวะ

| ไคโตะ อิชิกาวะ |
| --- |
| 石川 界人 |
| เกิด |  (1993-10-13) 13 ตุลาคม ค.ศ. 1993 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| อาชีพ | นักพากย์ |
| องค์การ | สเตย์ลัก |
| ส่วนสูง | 174 ซม. |
| คู่สมรส | มายะ อูจิดะ (สมรส 2025) |

**ไคโตะ อิชิกาวะ** (石川 界人, いしかわ かいと, 13 ตุลาคม 1993 -) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตบุงเกียวในโตเกียว อยู่สังกัดสเตย์ลัก โดยวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2568 ได้มีการประกาศการแต่งงานของเขากับมายะ อูจิดะ

## ผลงานพากย์

### ปี 2013

* *นางิโนะอาสึคาระ* (คิฮาระ สึมุงุ)

### ปี 2014

* *ความหวาดกลัวในโตเกียว* (โคโกโนเอะ อาราตะ)

### ปี 2015

* *วันพันช์แมน* (เจนอส)

### ปี 2016

* *มายฮีโร่ อคาเดเมีย* (อีดะ เทนยะ)

### ปี 2017

* *ซากุราดะ รีเซ็ต ภารกิจฆ่าเวลา* (อาซาอิ เคย์)

### ปี 2018

* *เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล* (อาซึซางาวะ ซากุตะ)

### ปี 2019

* *ผู้กล้าโล่ผงาด* (อิวาตานิ นาโอฟุมิ)
* *แก๊งสาวป่วน ก๊วนฟิตเนส?* (มาจิโอะ นารุโซ)
* เอนเซมเบิ้ล สตาร์ (อาโอบะ สึมุกิ)

### ปี 2020

* *หลับฝันดีนะเจ้าหญิงที่ปราสาทจอมมาร* (นักบวชมาร)

### ปี 2021

* *แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ* (อูว์โก)
* *หาบ้านให้มังกรที!* (ไดอาเรีย)
* *บากูเต็ง!!* (ซาโตมิ เรียวยะ)
* *บันทึกแวมไพร์วานิทัส* (โนเอ้​ อัสชีวิสต์)
* *แพลตตินัม เอนด์* (อุริว คานาเดะ)

### ปี 2022

* *ไรย์แมนคลับ ออฟฟิศแผนกแบดมินตัน* (ซาเอกิ โซตะ)
* *รักอลวนคนสลับบ้าน* (อุมิโนะ นางิ)
* *คูมิโจ มูซูเมะ โตะ เซวางาการิ* (สึงิฮาระ เคย์)

### ปี 2023

* *โทโมะจังเป็นเด็กผู้หญิงนะ!* (คุโบตะ จุนอิจิโร)
* *นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์* (เอนโด อาโอโตะ)
* *ชิโรเซโจะ โตะ คุโรโบกุชิ* (ลอเรนซ์)
* *ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม* (แลนซ์ คราวน์)
* *ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข* (คุโด คิโยกะ)

## อ้างอิง
# บริการเครือข่ายสังคม

**บริการเครือข่ายสังคม** (อังกฤษ: social network service; **SNS**) เป็นรูปแบบของเว็บไซต์ ในการสร้างเครือข่ายสังคม สำหรับผู้ใช้งานในอินเทอร์เน็ต เขียนและอธิบายความสนใจ และกิจการที่ได้ทำ และเชื่อมโยงกับความสนใจและกิจกรรมของผู้อื่น ในบริการเครือข่ายสังคมมักจะประกอบไปด้วย การแช็ต ส่งข้อความ ส่งอีเมล วิดีโอ เพลง อัปโหลดรูป บล็อก
การทำงานคือ คอมพิวเตอร์เก็บข้อมูลพวกนี้ไว้ในรูปฐานข้อมูล sql ส่วนวิดีโอ หรือ รูปภาพ อาจเก็บเป็น ไฟล์ก็ได้
บริการเครือข่ายสังคมที่เป็นที่นิยมได้แก่ ไฮไฟฟ์ มายสเปซ เฟซบุ๊ก ออร์กัต มัลติพลาย โดยเว็บเหล่านี้มีผู้ใช้มากมาย เช่น เฟสบุ๊คเป็นเว็บไซต์ที่คนไทยใช้มากที่สุด ในขณะที่ออร์กัตเป็นที่นิยมมากที่สุดในประเทศอินเดีย
ปัจจุบัน บริการเครือข่ายสังคม มีผลประโยชน์คือหาเงินจากการโฆษณา การเล่นเกมโดยใช้บัตรเติมเงิน

## ส่วนแบ่งการตลาด

ตามข้อมูลของคอมสกอร์ ถึงเดือนเมษายน 2563

| เครือข่าย | ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ (ล้านคน) |
| --- | --- |
| เฟซบุ๊ก | 2,498 |
| ยูทูบ | 2,000 |
| วอตส์แอปป์ | 2,000 |
| เฟซบุ๊กเมสเซนเจอร์ | 1,300 |
| วีแชต | 1,165 |
| อินสตาแกรม | 1,000 |
| ติ๊กต็อก | 800 |
| คิวคิว | 731 |
| QZone | 517 |
| ซินล่างเวย์ปั๋ว | 516 |
| เรดดิต | 430 |
| Kuaishou | 400 |
| Snapchat | 398 |
| ทวิตเตอร์ | 386 |
| พินเทอเรสต์ | 366 |
| โต้วป้าน | 320 |
| ลิงกต์อิน | 310 |

## ทางจิตวิทยา

* เครือข่ายสังคมเป็นหนึ่งในวิธีชักจูงที่ง่ายที่สุด เนื่องจากข้อมูลที่ผ่านช่องทางนี้ จะไปได้กว้างและค่อนข้างเร็ว
* เครือข่ายสังคมเป็นอันตรายต่อความเป็นส่วนตัว เนื่องจากมีเหตุร้ายหลายประเภทที่สามารถเกิดขึ้นได้ในเครือข่ายสังคม ฉะนั้นจึงไม่ควรเผยแพร่ข้อมูลที่เป็นส่วนตัว รวมถึงไปสื่อต่าง ๆ ที่ไม่เหมาะสม ถึงแม้ว่าจะตั้งค่าความเป็นส่วนตัวแล้วก็ตาม
* การใช้ซอฟต์แวร์เสรีหรือเขียนโปรแกรมเกี่ยวกับเครือข่ายสังคมขึ้นมาเองนั้นปลอดภัยกว่าการใช้เครือข่ายสังคมที่มีชื่อเสียง

## ในแง่การใช้งาน

### ความเป็นส่วนตัว

ในปัจจุบันระบบการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวค่อนข้างจะละเอียดมากขึ้น แต่ในมุมหนึ่งก็เป็นดาบสองคมเพราะว่าการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวสูงก็มักจะมีผู้ไม่หวังดีแอบเอาข้อมูลปลอมหรือทำในทางไม่ดีกับบุคคลเหล่านั้นได้ โดยโซโช่วเนตเวอร์คตัวใหม่ ๆ มักจะมีระบบความเป็นส่วนตัวที่ละเอียดยิ่งขึ้น ปัญหาความเป็นส่วนตัวในหลาย ๆ กรณีมักจะสื่อถึงจิตใจคนได้อย่างมากรวมถึงระบบโซเชียลเน็ตเวิร์คเว็บไซต์เก่า ๆ นั้นที่จะต้องมีระบบการเพิ่มรายชื่อเพื่อนกับการรับเพื่อน

### การแจ้งเตือน

สำหรับบางเว็บไซต์จะไม่มีการแจ้งเตือน เช่น วิกิพีเดีย มายสเปซ ซึ่งการแจ้งเตือนคือเมื่อมีผู้ใช้รายอื่นเคลื่อนไหวอะไรก็จะส่งข้อความมาถึงเรา

เว็บไซต์ส่วนใหญ่จะไม่มีการแจ้งเตือนเรื่องการลบเพื่อนออก

### การคุ้มครองเด็ก

ในปัจจุบันนี้เว็บไซต์ส่วนใหญ่ยังไม่ค่อยจะมีระบบการคุ้มครองเด็กเท่าที่ควร เพราะยังเน้นต้องการโฆษณาเว็บไซต์ ซึ่งเป็นอันตรายอย่างมาก และรวมถึงทั้งแฟนเพจต่าง ๆ ของเฟซบุ๊กที่ไม่คุ้มครองอาจจะนำพาสู่ความไม่ดีต่อเด็กเป็นได้

## อ้างอิง
# ทวินส์ (เกิร์ลกรุ๊ป)

| ทวินส์ |
| --- |
|  |
| ข้อมูลพื้นฐาน |
| ที่เกิด | ฮ่องกง |
| แนวเพลง | ทีนป็อป คันโตป็อป |
| ช่วงปี | ค.ศ. 2001-ปัจจุบัน |
| ค่ายเพลง | เอมเพอร์เรอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ กรุป (EEG) |
|  |
| สมาชิก | อาซา อาเจียว |

**ทวินส์** (อังกฤษ: *Twins*, จีน: 雙胞胎) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปดูโอสัญชาติฮ่องกง ในแนวคันโตป็อปและทีนป็อป สมาชิกประกอบด้วย อาซา หรือ ชาร์ลีน ชอย และ อาเจียว หรือ จิลเลียน ชุง

ทวินส์ เกิดขึ้นจากที่อาซาและอาเจียวเซ็นสัญญาเข้าสังกัด เอมเพอร์เรอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ กรุป (EEG) ในปี ค.ศ. 2001 หลังจากได้เรียนร้องเพลงและการแสดงต่าง ๆ ร่วมกันจนกลายเป็นเพื่อนกัน จึงได้ออกมินิอัลบั้มออกมาในปีนั้น ในชื่อชุดเดียวกับวง ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และได้ลบความเชื่อที่ว่านักร้องหญิงของฮ่องกงประสบความสำเร็จได้ยาก

ต่อมาทางต้นสังกัด จึงได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปีเดียวกันนั้น ในชื่อ *Twins' Love* ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับภาพลักษณ์เด็กสาววัยใส รวมทั้งได้แสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกที่ฮ่องกง โคลิเซียม ซึ่งนับสถานที่จัดการแสดงของดารานักร้องระดับของฮ่องกง โดยอาซาในขณะนั้นกลายเป็นนักร้องหญิงอายุน้อยสุดที่ได้แสดงคอนเสิร์ตที่นี่ด้วย

หลังจากประสบความสำเร็จอย่างมากในฮ่องกงแล้ว ในปี ค.ศ. 2005 ทางต้นสังกัดได้ให้ฝึกฝนภาษาจีนกลาง เพื่อที่จะเจาะตลาดจีนแผ่นดินใหญ่ โดยออกอัลบั้มเพลงจีนกลางชุดแรกชื่อ *Trainee Cupid* (見習愛神-*เจินสีอายเซิน*) ซึ่งทำยอดขายได้สูงถึง 8 แสนแผ่น

นอกจากงานเพลงแล้ว ทั้งคู่ยังได้มีผลงานการแสดงในโฆษณา, โทรทัศน์ และภาพยนตร์ร่วมกันและเดี่ยวอีกหลายชิ้น อาทิ *The Twins Effect* ในปี ค.ศ. 2003, *The Twins Effect 2* ในปี ค.ศ. 2004, *House of Fury* ในปี ค.ศ. 2005, *Naraka 19* ในปี ค.ศ. 2007 และละครโทรทัศน์ ชุด *ไซอิ๋ว* ร่วมกับ จาง เหว่ยเจี้ยน ในปี ค.ศ. 2005 เป็นต้น

ทางวงประสบปัญหาเมื่อปี ค.ศ. 2008 เมื่ออาเจียวถูกพบว่ามีภาพถ่ายในแบบวาบหวิวกับ เฉิน กวานซี นักแสดงและนักร้องหนุ่มชื่อดัง นับเป็นข่าวอื้อฉาวอย่างมากของวงการบันเทิง ทำให้ต้องเก็บตัวและให้อาซาออกอัลบั้มเดี่ยว จากนั้นในปี ค.ศ. 2010 อาซาก็ได้เปิดแถลงข่าวว่าเลิกกับสามีซึ่งจดทะเบียนสมรสกันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ซึ่งสาธารณชนไม่ทราบมาก่อน

ในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งเป็นปีที่ทางวงครบรอบ 10 ปี ได้ออกอัลบั้มชุดล่าสุด ในชื่อ *3650* ซึ่งเป็นการเฉลิมฉลองกับวาระครบรอบการตั้งวงด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เก็บถาวร 2006-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# ด่งนาย

| ด่งนาย
*Đồng Nai* |
| --- |
| นครภายใต้ส่วนกลาง (ชั้น 1) |
| Thành phố Đồng Nai นครด่งนาย |
| วัดในเมืองเบียนฮหว่า |
| ที่ตั้งของจังหวัดด่งนาย (สีแดง) ในเวียดนาม |
| ประเทศ |  เวียดนาม |
| ภูมิภาค | ภาคตะวันออกเฉียงใต้ |
| การปกครอง |
|  • ประธานสภาประชาชน | เจิ่น ดิ่ญ ถั่ญ |
|  • ประธานคณะกรรมการประชาชน | หวอ วัน หมต |
| พื้นที่ |
|  • ทั้งหมด | 5,907.2 ตร.กม. (2,280.8 ตร.ไมล์) |
|  • อันดับ | 24 |
| ประชากร (ค.ศ. 2014) |
|  • ทั้งหมด | 2,838,600 คน |
|  • อันดับ | 5 |
|  • ความหนาแน่น | 480 คน/ตร.กม. (1,200 คน/ตร.ไมล์) |
| ประชากรศาสตร์ |
|  • กลุ่มชาติพันธุ์ | เวียดนาม, จีน, Xtiêng, Chơ Ro, จาม |
| เขตเวลา | UTC+7 (ICT) |
| รหัสพื้นที่ | 251 |
| รหัส ISO 3166 | VN-39 |
| เว็บไซต์ | www.dongnai.gov.vn |

**ด่งนาย** (เวียดนาม: *Đồng Nai*) เป็นเทศบาลนครในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครโฮจิมินห์ ก่อนที่เวียดนามจะเข้าครอบครอง พื้นที่บริเวณจังหวัดนี้เคยอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรฟูนาน อาณาจักรเจนละ และอาณาจักรขอมจนถึง ค.ศ. 1627 พื้นที่แห่งนี้เคยมีชื่อเรียกเป็นภาษาเขมรว่า *ก็อมโปบซรอกาเตร็ย* (កំពាប់ [កំពប់] ស្រកាត្រី)

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2025 จังหวัดด่งนายได้รวมเข้ากับจังหวัดบิ่ญเฟือก ก่อตั้งเป็นจังหวัดด่งนายใหม่ มีพื้นที่ 12,737.18 ตารางกิโลเมตร และประชากร 4,836,798 คน และต่อมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2026 สภาแห่งชาติเวียดนามได้ผ่านมติให้จังหวัดด่งนายได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นนครด่งนาย (*Thành phố Đồng Nai*) โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2026

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์สภาประชาชนและคณะกรรมการประชาชนจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2012-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
* เว็บไซต์สภาประชาชนและคณะกรรมการประชาชนจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2012-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาเวียดนาม)
* เว็บไซต์สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2009-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาเวียดนาม)

## อ้างอิง
# โยวคู่

โยวคู่ ถู่ตู้ อิงค์|  |
| ประเภทของธุรกิจ | บริษัทย่อย |
| ประเภท | Video hosting service |
| ภาษาที่ใช้ได้ | ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ ภาษาเวียดนาม ภาษาไทย ( ภาษาอินโดนีเซีย ภาษาสเปน ภาษามลายู ภาษาโปรตุเกส |
| ก่อขึ้น | มีนาคม 2006 (2006-03) |
| สำนักงานใหญ่ | * ปักกิ่ง, จีน
* เซี่ยงไฮ้, จีน
 |
| ผู้ก่อตั้ง | Victor Koo |
| อุตสาหกรรม | อินเตอร์เน็ต |
| บริการ | บริการออนไลน์ |
| รายได้ | US$ 649.5 ล้าน (2014) |
| พนักงาน | 2,104 |
| บริษัทแม่ | กลุ่มอาลีบาบา |
| ยูอาร์แอล | www.youku.com (ภาษาจีน) www.youku.tv (นานาชาติ) |
| เปิดตัว | 21 ธันวาคม 2006 (2006-12-21) |
| สถานะปัจจุบัน | *ดำเนินงาน* |

**โยวคู่ ถู่ตู้** หรือ **โยวคู่** (จีน: 优酷; แปลตรงตัว: "excellent (and) cool") เป็นผู้ให้บริการแพลตฟอร์มวิดีทัศน์ออนไลน์ ของประเทศจีน มีฐานอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เป็นบริษัทย่อยของกลุ่มอาลีบาบา

โยวคู่เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการแพลตฟอร์มวิดีทัศน์ออนไลน์ชั้นนำของจีน เช่นเดียวกับ IQIYI Le.com Sohu Tencent Video

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ (อุปกรณ์เคลื่อนที่) (ในภาษาจีน)
	+ Corporate information (ในภาษาอังกฤษ)
# ลู่ หาน

| ลู่ หาน |
| --- |
| 鹿晗 |
| ลู่หานในปี ค.ศ. 2019 |
| เกิด |  (1990-04-20) 20 เมษายน ค.ศ. 1990 ปักกิ่ง จีน |
| สัญชาติ | จีน |
| ศิษย์เก่า | Seoul Institute of the Arts |
| อาชีพ | * นักร้อง
* นักเต้น
* นักแสดง
 |
| ปีปฏิบัติงาน | 2011–ปัจจุบัน |
| **อาชีพทางดนตรี** |
| ที่เกิด | โซล เกาหลีใต้ |
| แนวเพลง | * Mandopop
* เคป็อป
 |
| เครื่องดนตรี | เสียงร้อง |
| ค่ายเพลง | * เอสเอ็ม
* LuHan Studio
 |
|  |
|  |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีนตัวเต็ม | 鹿晗 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Lù Hán |

 |
| ชื่อภาษาเกาหลี |
| ฮันกึล | 루한 |
|

| การถอดเสียง |
| --- |
| อาร์อาร์ | Ru Han |
| เอ็มอาร์ | Ru Han |

 |
|  |
|  |

**ลู่ หาน** (จีน: 鹿晗; เกิด 20 เมษายน ค.ศ. 1990) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **ลู่หาน** (Luhan) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวจีน เขาเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้-จีน เอ็กโซ และกลุ่มย่อย เอ็กโซ-เอ็ม ก่อนออกจากวงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ในปีเดียวกัน เขาถูกจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อ "ผู้ให้ความบันเทิงยอดนิยม" อันดับที่หกในประเทศจีน โดยไชนาเนชันแนลเรดิโอ ในปี ค.ศ. 2017 ลู่หานอยู่ในรายชื่อ "คนดังที่มีรายได้สูงสุด" ในอันดับสองของ *ฟอบส์* ไชนาเซเลบริตี 100 เป็นรองเพียงฟ่านปิงปิง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ลู่ หาน บนซินล่างเวย์ปั๋ว
# สายมิโดซูจิ

| สายมิโดซูจิ |
| --- |
|  |
| Midōsuji Line 21 series train with red line |
| ข้อมูลทั่วไป |
| เจ้าของ | การคมนาคมเทศบาลโอซากะ |
| หมายเลขสาย | 1 |
| ที่ตั้ง | โอซากะ |
| ปลายทาง | * เอซากะ
* นากาโมซุ
 |
| จำนวนสถานี | 20 |
| การดำเนินงาน |
| รูปแบบ | รถไฟฟ้าใต้ดิน |
| ระบบ | รถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ |
| ศูนย์ซ่อมบำรุง | นางาอิ, นากาโมซุ |
| ขบวนรถ | 10 , 21 และ 30000 ซีรีส์ |
| ประวัติ |
| เปิดเมื่อ | 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 |
| ข้อมูลทางเทคนิค |
| ระยะทาง | 24.5 กิโลเมตร (15.2 ไมล์) |
| ความยาวทางวิ่ง | 24.5 กิโลเมตร (15.2 ไมล์) |
| รางกว้าง | 1435 |
| ระบบจ่ายไฟ | 750 V DC รางที่สาม |
| ความเร็ว | 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (43 ไมล์ต่อชั่วโมง) |

| โอซากะเมโทร |
| --- |
|  | สายมิโดซูจิ |
|  | สายทานิมาจิ |
|  | สายยตสึบาชิ |
|  | สายชูโอ |
|  | สายเซ็นนิจิมาเอะ |
|  | สายซาไกซูจิ |
|  | สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ |
|  | สายอิมาซาโตซูจิ |
|  | สายนังโกพอร์ตทาวน์ |
| * ด
* ค
* ก
 |

**สายมิโดซูจิ** (御堂筋線 (*Midōsuji-sen*)) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ นครโอซากะ ดำเนินการโดยการคมนาคมเทศบาลโอซากะ ก่อสร้างตามแนวถนนมิโดซูจิ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในโอซากะ และสายที่ 2 ในประเทศญี่ปุ่น ถัดจากโตเกียวเมโทร สายกินซะ ทุกสถานี ตัวย่อขึ้นต้นด้วยตัว **M**

## ระบบรถไฟฟ้า

### ปัจจุบัน

* 10/10A ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1976/1979) (ย้ายมาจากสายทานิมาจิ)
* 21 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1991)
* 30000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ วันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2011)
* 8000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1987)

* 10 ซีรีส์
* 30000 ซีรีส์
* 8000 ซีรีส์

### อดีต

* 100 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1933–1969)
* 200 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1935–1969)
* 300 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1938–1969)
* 400 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1943–1969)
* 500 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1949–1969)
* 600 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1951–1969)
* 1000 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1953–1969)
* 1100 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1957–1969)
* 1200 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1958–1969)
* 50 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1960–1969)
* 30 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1968–1993)
* คิตะคีว 7000/8000 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1969–1970)
* คิตะคีว 2000 ซีรีส์ (ระหว่าง ค.ศ. 1969–1993)

* 100 ซีรีส์
* 30 ซีรีส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Midōsuji Line
# บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก|  |
| สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ในเขตคิตะ นครโอซากะ |
| ชื่อท้องถิ่น | 西日本旅客鉄道株式会社 |
| ชื่อโรมัน | Nishi-nihon Ryokaku Tetsudō Kabushiki-gaisha แปล. "บริษัทร่วมทุนรถไฟโดยสารญี่ปุ่นตะวันตก" |
| ประเภท | บริษัทมหาชนร่วมทุน |
| การซื้อขาย | * TYO: 9021
* Nikkei 225 component
* TOPIX Large70 component
 |
| ISIN | JP3659000008  |
| อุตสาหกรรม | การขนส่งระบบราง |
| ก่อนหน้า | การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (JNR) |
| ก่อตั้ง | 1 เมษายน ค.ศ. 1987 (1987-04-01) (39 ปี) |
| สำนักงานใหญ่ | 4-24 ชิบาตะ 2-โจเมะ, เขตคิตะ, โอซากะ, 530-8341 ญี่ปุ่น |
| พื้นที่ให้บริการ | * คันไซ
* ชูโงกุ
* โฮกูริกุ
 |
| บุคลากรหลัก | ทากายูกิ ซาซากิ (ประธานกรรมการบริหาร) เซจิ มานาเบะ (ประธานและตัวแทนผู้อำนวยการ) |
| ผลิตภัณฑ์ | อิโคกะ |
| บริการ | * รถไฟ
* รถโดยสารประจำทาง
* สินค้าและบริการ
* อสังหาริมทรัพย์
* ธุรกิจอื่นที่เกี่ยวข้อง
 |
| รายได้ |  ¥1,298,913 ล้าน (2013) |
| รายได้จากการดำเนินงาน |  ¥129,497 ล้าน (2013) |
| รายได้สุทธิ |  ¥60,198 ล้าน (2013) |
| สินทรัพย์ |  ¥2,613,743 ล้าน (2013) |
| ส่วนของผู้ถือหุ้น |  ¥768,174 ล้าน (2013) |
| เว็บไซต์ | westjr.co.jp |

**บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก** (西日本旅客鉄道株式会社 (*Nishi-Nihon Ryokaku Tetsudō Kabushiki-gaisha*)) เป็นบริษัทรถไฟโดยสารที่เกิดจากการแปรรูปการรถไฟญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นหนึ่งในกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น ให้บริการในภูมิภาคโฮกูริกุ คันไซ ชูโงกุ รวมถึงบางส่วนของจังหวัดฟูกูโอกะ มีชื่อที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า *เจอาร์นิชินิฮง* หรือ *JR West* สีของบริษัทคือสีน้ำเงิน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่เขตคิตะ นครโอซากะ

## อ้างอิง
# รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก

รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก WIKINIUM\_MATH\_PH\_0 ที่มีมุมฉากอยู่ที่ WIKINIUM\_MATH\_PH\_1 , ด้านตรงข้ามมุมฉากคือ WIKINIUM\_MATH\_PH\_2 และด้านประกอบมุมฉากคือ WIKINIUM\_MATH\_PH\_3 และ WIKINIUM\_MATH\_PH\_4
**รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก** (อังกฤษ: *Right triangle*) คือรูปสามเหลี่ยมที่มีด้านสองด้านตั้งฉากกันทำให้เกิดมุมฉาก (1/4 รอบ หรือ 90 องศา)

สามเหลี่ยมมุมฉากจะมีมุมหนึ่งที่มีขนาด 90 องศา และมุมอีกสองมุมรวมกันได้ 90 องศาเสมอ แต่ขนาดอาจแตกต่างกันได้ ด้านที่อยู่ตรงข้ามมุมฉากเรียกว่าด้านตรงข้ามมุมฉาก ซึ่งเป็นด้านที่ยาวที่สุดในรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก ด้านอีกสองด้านเรียกว่าด้านประกอบมุมฉากหรือด้านประชิด

เราสามารถหาด้านหรือมุมที่หายไปของสามเหลี่ยมมุมฉากได้โดยใช้ตรีโกณมิติ, ทฤษฎีบทพีทาโกรัสหรือวิธีอื่น ๆ อีกมากมาย ในสามเหลี่ยมใด ๆ มุมทุกมุมรวมกันได้ 180 องศา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Calculator for right triangles[usurped]
* Advanced right triangle calculator
# บทความ

**บทความ** (อังกฤษ: *article*) หมายถึงงานเขียนที่เผยแพร่ในสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ผลการวิจัย เผยแพร่ความรู้ การวิเคราะห์ทางการศึกษา การวิพากษ์วิจารณ์ เป็นต้น โดยปกติบทความหนึ่งบทความจะพูดถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นประเด็นหลักเพียงเรื่องเดียว

## ส่วนประกอบของบทความ

### หัวเรื่อง

หัวเรื่องหรือพาดหัว (headline) เป็นข้อความที่อยู่บนสุดของบทความแสดงถึงประเด็นหลักของบทความ หัวเรื่องมักถูกออกแบบให้โดดเด่นสะดุดตา และใช้คำที่เลือกสรรมาให้เกี่ยวข้องกับหัวเรื่อง หัวเรื่องหรือพาดหัวมักจะถูกเขียนหรือพิมพ์ด้วยรูปแบบอย่างย่อ ซึ่งอาจเรียบเรียงอย่างไม่เป็นประโยคหรือไวยากรณ์ที่ไม่สมบูรณ์

### บรรทัดผู้เขียน

บรรทัดผู้เขียน (byline) เป็นบรรทัดแรกถัดจากหัวเรื่องหรือบรรทัดสุดท้ายในบทความที่ลงชื่อผู้เขียน อาจเป็นชื่อจริงหรือนามปากกาก็ได้ และมักจะระบุตำแหน่งงานของผู้เขียนอยู่ด้วย บรรทัดผู้เขียนอาจมีบทสรุปย่อของบทความด้วยก็ได้

### นำเรื่อง

นำเรื่อง (lead) ซึ่งอาจเรียกว่าย่อหน้าแนะนำ บทนำ หรือคำนำ ในบางตำรามักใช้คำว่า Intro เป็นประโยค หรือ กลุ่มประโยคต่าง ๆ ที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านเข้าสู่เนื้อเรื่อง นำเรื่องแสดงให้เห็นถึงเรื่องที่ต้องการนำเสนอ ปรับน้ำเสียงและแนะนำผู้อ่านเข้าสู่บทความ

ในบทความข่าว ส่วนนำเรื่องจะให้ข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดและตอบคำถามว่า *ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร ทำไม และอย่างไร* ในบทความโดดเด่น (บทความที่บรรณาธิการหยิบยกขึ้นเพื่อนำเสนอเป็นประเด็นสำคัญ) ผู้เขียนอาจเลือกใช้เทคนิคต่าง ๆ ในการเปิดเนื้อเรื่อง เช่น การใช้สิ่งต่อไปนี้

* เกร็ดขำขัน
* ถ้อยแถลงที่เขย่าขวัญหรือสะเทือนใจ
* การวางนัยทั่วไป
* สารสนเทศที่ไม่มีการปรุงแต่ง
* การพรรณนา
* คำพูดหรือวาทกรรม
* การตั้งคำถาม
* การเปรียบเทียบเปรียบเปรย

### เนื้อเรื่อง

สำหรับบทความข่าว รายละเอียดและความละเอียดเป็นสิ่งที่ปรากฏชัดแจ้งในเนื้อเรื่องของข่าว และดำเนินไปอย่างราบรื่นต่อจากนำเรื่อง คำพูดและวาทกรรมจะถูกใช้ในบทความเพื่อเพิ่มอรรถรสและสนับสนุนเนื้อหาที่เขียน นอกจากนี้บทความข่าวส่วนใหญ่ก็ใช้อุปลักษณ์แบบพีระมิดกลับหัว

บทความโดดเด่นจะใช้รูปแบบตามความเหมาะสมตามประเภทของบทความ โครงสร้างของบทความโดดเด่นอาจมีสิ่งต่อไปนี้รวมอยู่ด้วย แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้

* ลำดับเวลา — บทความอาจบรรยายด้วยการเรียงลำดับอย่างหนึ่ง
* เหตุและผล — สาเหตุและผลลัพธ์ของเหตุการณ์หรือกระบวนการที่พิจารณา
* การแบ่งประเภท — สิ่งต่าง ๆ ในบทความที่ถูกจัดกลุ่มเพื่อช่วยทำให้เกิดความเข้าใจ
* การเปรียบเทียบและการเปรียบต่าง — สิ่งต่าง ๆ สองสิ่งหรือมากกว่านั้นถูกพิจารณาเคียงข้างกันเพื่อให้เห็นความคล้ายหรือความต่าง
* รายการ — ชิ้นส่วนสารสนเทศที่ถูกจัดวางไว้เป็นรายการเป็นข้อ ๆ
* คำถามและคำตอบ — เช่นบทสัมภาษณ์ของผู้มีชื่อเสียงหรือผู้เชี่ยวชาญ

### สรุปเรื่อง

ความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างบทความข่าวกับบทความโดดเด่นคือการสรุปเรื่องเพื่อจบบทความ การจบบทความข่าวจะปรากฏเมื่อสารสนเทศทุกอย่างได้นำเสนอทั้งหมดแล้วตามมโนทัศน์พีระมิดกลับหัว ในทางที่ต่างกัน บทความโดดเด่นจำเป็นต้องใช้การจบบทความมากกว่า สรุปเรื่องของบทความดังกล่าวมีสิ่งต่อไปนี้ แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้

* คำพูดหรือวาทกรรมส่งท้าย
* การพรรณนาฉากหรือเหตุการณ์ต่อจากนี้
* การเล่นคำกับชื่อเรื่องหรือหัวเรื่อง
* ถ้อยแถลงสรุปความ

## อ้างอิง
# คายกคณะ

**คายกคณะ** หรือ **นักร้องหมู่** (อังกฤษ: choir หรือ chorus) เป็นพวกขับร้อง พบมากในโบสถ์เพื่อขับเพลงทางศาสนา แต่ต่อมาก็เริ่มมีความนิยมและนำมาใช้กันทั่วไป คายกคณะแบ่งระดับเสียงของคายกที่อยู่ในวงตามเสียงสูง-ต่ำของนักร้องแต่ละคน โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไปในแต่ละระดับเสียง เพลงที่ใช้ร้องมีหลายแนวทำนองสอดประสานกันไป

## ประเภทของคายกคณะ

### แบ่งตามประเภท

1. คายกคณะผสมชายหญิง เป็นประเภทที่อาจพบได้มากที่สุด มีการแบ่งนักร้องออกเป็น 4 กลุ่ม หรือ 4 แนว ได้แก่ โซปราโน อัลโต เทนเนอร์ และเบส เรามักเรียกว่า SATB
2. คายกคณะหญิงล้วน อาจแบ่งนักร้องเป็น 2 แนว คือ โซปราโน-อัลโต เรียกว่า SA หรือแบบ 3 แนว โซปราโน I, โซปราโน II และอัลโต เรียกว่า SSA
3. คายกคณะชายล้วน มักแบ่งเป็นเทนเนอร์ 2 แนว บาริโทน และเบส หรือเรียกว่า TTBB
4. คายกคณะเด็ก มักเป็นออกเป็น 2 แนว (SA) หรือ 3 แนว (SSA)

### แบ่งตามหน่วยงาน

1. คายกคณะประจำโบสถ์
2. คายกคณะประจำมหาวิทยาลัย
3. คายกคณะประจำโรงเรียน
4. คายกคณะประจำชุมชน
5. คายกคณะอาชีพหรืออิสระ

|  |
| --- |
| **ประเภทเสียงร้อง เทียบกับการจัดเรียงบนคีย์บอร์ด** |
| โซปราโน (หญิง) |
|  |
| เมซโซ-โซปราโน (หญิง) หรือ เคาเตอร์เทเนอร์ (ชาย) |
|  |
| คอนทราลโต (หญิง) หรือ อัลโต |
|  |
| เทเนอร์ (ชาย) |
|  |
| แบริโทน (ชาย) |
|  |
| เบส (ชาย) |
|  |

## ระดับเสียงของนักร้องในคายกคณะ

ระดับเสียงของนักร้องจะแยกชาย และหญิง ฝ่ายละ 3 ประเภท ได้แก่

1. โซปราโน (อังกฤษ: *Soprano*) เป็นนักร้องผู้หญิง เสียงสูง โดยมีระดับเสียงตั้งแต่ Middle C จนถึง High A หรืออาจสูงกว่า High A
2. เมซโซ-โซปราโน (อังกฤษ: *Mezzo Soprano*) เป็นนักร้องหญิงที่มีเสียงระดับกลาง ถ้าเป็นเพลง 2 แนว (SA) จะต้องคัดแยกไปรวมกับโซปราโน หรืออัลโต ตามความใกล้เคียงของระดับเสียง แต่ถ้าเป็นเพลง 3 แนว (SSA)ระดับเสียงเมซโซ โซปราโน จะแยกกลุ่มออกมาเป็น โซปราโนII
3. อัลโต (อังกฤษ: *Alto*) หรือคอนทราลโต ((อังกฤษ: *Contralto*) เป็นนักร้องหญิงที่มีระดับเสียงต่ำ
4. เทเนอร์ (อังกฤษ: *Tenor*) เป็นนักร้องชายที่มีเสียงสูง
5. แบริโทน (อังกฤษ: *Baritone*) เป็นนักร้องชายที่มีระดับเสียงปานกลาง
6. เบส (อังกฤษ: *Bass*) เป็นนักร้องชายที่มีระดับเสียงต่ำสุด มีลักษณะเสียงหนักแน่น ลุ่มลึก และมีพลัง

## ลักษณะการประสานเสียงแบบต่าง ๆ

1. ชานต์ (chant) เป็นการประสานแบบง่าย ๆ คือ การใส่แนวประสานซึ่งเป็นแนวต่ำกว่าแนวทำนองโดยใช้ระดับเสียงไม่มากนัก ปกติประมาณสอง-สามระดับเสียง โดยร้องซ้ำ ๆ ทั้งเพลง ซึ่งเรียกว่า ออสตินาโต (ostinato)
2. เอกโค (echo) เป็นการประสานเสียงโดยการขับร้องเพลงเดียวกันแต่เริ่มต้นขับร้องไม่พร้อมกัน แนวเสียงแรกเป็นผู้นำ และแนวเสียงที่สองเป็นเสียงสะท้อนของแนวเสียงแรก บทเพลงประเภทนี้โน้ตตัวสุดท้ายของแต่ละวรรคจะมีเสียงยาวทำให้การขับร้องของเสียงที่สองร้องเป็นเสียงสะท้อนได้อย่างพอดี
3. เดสแคนต์ (descant) เป็นการประสานเสียงโดยการใส่แนวประสานเสียงสูงเหนือเสียงทำนอง ผู้ขับร้องในกลุ่มนี้จะมีจำนวนน้อยเพื่อความสมดุลของเสียง
4. แคนอน (canon) เป็นการประสานเสียงโดยการขับร้องเพลงเดี่ยวตั้งแต่เริ่มต้น โดยการขับร้องไม่พร้อมกันมีลักษณะการร้องคล้ายกับเอกโค แต่มีความยากกว่า เนื่องจากเสียงโน้ตตัวท้ายวรรคไม่จำเป็นต้องมีความยาวพอดีกับการขับร้องของแนวที่สอง จึงทำให้เสียงของแต่ละแนวสอดประสานทับกัน
5. พาร์ตซิงงิง (part-singing) เป็นการร้องประสานเสียงที่แนวเสียงแต่ละแนวมีแนวเฉาพะของตนเองอย่างสมบูรณ์ ซึ่งสามารถร้องได้ตั้งแต่ 2 แนวขึ้นไป