# ประเทศแอลจีเรีย

| สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียالجمهورية الجزائرية الديمقراطية الشعبية (อาหรับ) *al-Jumhūriyyah al-Jazāʾiriyyah ad-Dīmuqrāṭiyyah ash‑Shaʿbiyyah* |
| --- |
|
ธงชาติ

 ตราแผ่นดิน

 |
| **คำขวัญ:**بالشعب وللشعب ("โดยประชาชนและเพื่อประชาชน") |
| **เพลงชาติ:** กัสซะมัน ระยะเวลา: 1 minute and 14 seconds1:14 |
| ที่ตั้งของประเทศแอลจีเรีย (เขียวเข้ม) |
| เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด | แอลเจียร์ ﻿ / ﻿ |
| ภาษาราชการ | * อาหรับ
* เบอร์เบอร์
 |
| ภาษาอื่น ๆ | อาหรับแอลจีเรีย (ภาษากลาง) ฝรั่งเศส |
| กลุ่มชาติพันธุ์  | * 75%–85% อาหรับ
* 15%–25% เบอร์เบอร์
 |
| ศาสนา  | * 99% อิสลามนิกายซุนนี (ศาสนาประจำชาติ)
* 1% อื่น ๆ (รวมคริสต์และยิว)
 |
| การปกครอง | รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบกึ่งประธานาธิบดี |
|  |
| • ประธานาธิบดี  | อับดุลมะญีด ตับบูน |
| • นายกรัฐมนตรี  | นาษีร อัลอัรบาวี |
| • ประธานสภา  | อาซูส นาษีร |
| • ประธานสมัชชา  | อิบรอฮีม บูฆอลี |
|  |
| สภานิติบัญญัติ | รัฐสภา |
| • สภาสูง | สภาแห่งชาติ |
| • สภาล่าง | สภาแห่งชาติประชาชน |
| ก่อตั้ง |
|  |
| • การรวมนูมิเดีย  | 202 ปีก่อนคริสต์ศักราช |
| • ราชวงศ์รุสตะมิด  | 776 |
| • ราชวงศ์ซีริด  | 972 |
| • ราชวงศ์ฮัมมาดิด  | 1015 |
| • ราชวงศ์ซัยยานิด  | 1236 |
| • อัลญะซาอิร  | 1516 |
| • ฝรั่งเศสครอบครอง  | 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1830 |
| • เป็นเอกราช  | 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 |
|  |
| พื้นที่ |
| • รวม | 2,381,741 ตารางกิโลเมตร (919,595 ตารางไมล์) (อันดับ 10) |
| ประชากร |
| • ประมาณ 2025 |  47,400,000 (อันดับ 32) |
| • ความหนาแน่น | 19 ต่อตารางกิโลเมตร (49.2 ต่อตารางไมล์) (อันดับ 206) |
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | ประมาณ 2025 |
| • รวม |  8.753 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 40) |
| • ต่อหัว |  18,530 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 100) |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | ประมาณ 2025 |
| • รวม |  2.688 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 49) |
| • ต่อหัว |  5,690 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับ 111) |
| จีนี (2011) | 27.6 ความเหลื่อมล้ำต่ำ |
| เอชดีไอ (2023) |  0.763 สูง (อันดับ 96) |
| สกุลเงิน | ดีนาร์แอลจีเรีย (DZD) |
| เขตเวลา | UTC+1 (เวลายุโรปกลาง) |
| รูปแบบวันที่ | วว/ดด/ปปปป |
| รหัสโทรศัพท์ | +213 |
| โดเมนบนสุด | .dz الجزائر. |

**แอลจีเรีย** (อังกฤษ: *Algeria*; อาหรับ: الجزائر, ออกเสียง: [al.d͡ʒazaːʔir]; ฝรั่งเศส: *Algérie*) หรือชื่อทางการคือ **สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย** (อังกฤษ: *People's Democratic Republic of Algeria*; อาหรับ: الجمهورية الجزائرية الديمقراطية الشعبية; ฝรั่งเศส: *République algérienne démocratique et populaire*) เป็นประเทศในแอฟริกาเหนือ มีอาณาเขตทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดประเทศตูนิเซีย ทางตะวันออกจรดประเทศลิเบีย ทางตะวันออกเฉียงใต้จรดประเทศไนเจอร์ ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดประเทศมาลีและประเทศมอริเตเนีย และทางตะวันตกจรดประเทศโมร็อกโก รวมถึงหลายกิโลเมตรของพื้นที่ที่ยึดครองมาได้บางส่วน คือ เวสเทิร์นสะฮารา แอลจีเรียได้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคอัลมัฆริบในแอฟริกาเหนือ มีสภาพภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง โดยประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ทางตอนเหนือซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ และทะเลทรายสะฮาราครอบคลุมพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทางตอนใต้ ประเทศแอลจีเรียมีพื้นที่ 2,381,741 ตารางกิโลเมตร (919,595 ตารางไมล์), จึงเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของโลกเและเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา 200 เท่าของประเทศที่เล็กที่สุดในทวีปอย่างแกมเบีย ด้วยจำนวนประชากร 44 ล้านคน แอลจีเรียจึงเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 10 ในแอฟริกา และเป็นประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 32 ของโลก แอลจีเรียมีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือแอลเจียร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ในศตวรรษของการอพยพของชาวอาหรับไปยังภูมิภาคอัลมัฆริบนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ได้เปลี่ยนแปลงจำนวนประชากรในแอลจีเรีย และสเปนได้ขยายอาณานิคมซึ่งนำไปสู่การสถาปนาเขตผู้สำเร็จราชการแห่งแอลเจียร์ใน ค.ศ. 1516 ซึ่งเป็นรัฐที่ดูดดึงผู้คนจากทั่วทั้งดินแดนทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้เมืองหลวงของแอลเจียร์เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุด ร่ำรวยที่สุด และมีความหลากหลายมากที่สุดในโลก ความอ่อนแอในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ส่งผลให้ฝรั่งเศสรุกรานใน ค.ศ. 1830 และแอลจีเรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1848 และเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรปมากกว่าหนึ่งล้านคน ในขณะที่ชาวแอลจีเรียพื้นเมืองยังคงเป็นประชากรส่วนใหญ่ของดินแดนนี้ โดยคาดว่าประชากรเหล่านี้ลดลงถึงหนึ่งในสามเนื่องจากการสงคราม โรคภัยไข้เจ็บ และความอดอยาก การสังหารหมู่ที่เซติฟและเกลมาใน ค.ศ. 1945 เป็นจุดเปลี่ยนในความสัมพันธ์แอลจีเรีย-ฝรั่งเศส และเป็นจุดชนวนให้เกิดสงครามแอลจีเรียซึ่งสิ้นสุดลงด้วยการที่แอลจีเรียได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 และการประกาศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนในวันที่ 25 กันยายนในปีเดียวกัน

ภาษาราชการของประเทศแอลจีเรียคือภาษาอาหรับและภาษาทามาไซต์ ประชากรส่วนใหญ่ของแอลจีเรียเป็นชาวอาหรับที่นับถือศาสนาอิสลาม ภาษาอาหรับแอลจีเรียเป็นภาษาพูดหลัก ภาษาฝรั่งเศสยังเป็นภาษาที่ใช้ในบางบริบท แต่ไม่มีสถานะเป็นทางการ

แอลจีเรียเป็นสาธารณรัฐระบบกึ่งประธานาธิบดี โดยมีเขตเลือกตั้งท้องถิ่นประกอบด้วย 58 จังหวัด ซึ่งเรียกเป็นภาษาในท้องถิ่นว่า *วิลายะฮ์* แอลจีเรียเป็นมหาอำนาจระดับภูมิภาคในแอฟริกาเหนือ และเป็นประเทศที่มีอำนาจปานกลางในกิจการระดับโลก มีดัชนีการพัฒนามนุษย์สูงที่สุดในบรรดาประเทศในทวีปแอฟริกาทั้งหมด และเป็นหนึ่งในประเทศที่มีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในทวีป โดยอิงจากการส่งออกพลังงานเป็นส่วนใหญ่ แอลจีเรียมีปริมาณสำรองน้ำมันมากเป็นอันดับที่ 16 ของโลก และมีปริมาณสำรองก๊าซธรรมชาติมากเป็นอันดับที่ 9 โซนาทราช ซึ่งเป็นบริษัทน้ำมันของชาติ เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา โดยเป็นผู้จัดหาก๊าซธรรมชาติจำนวนมากไปยังยุโรป กองทัพของแอลจีเรียเป็นหนึ่งในกองทัพที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา และมีงบประมาณทางทหารที่มากที่สุดในทวีป แอลจีเรียเป็นสมาชิกของสหภาพแอฟริกา สันนิบาตอาหรับ องค์การความร่วมมืออิสลาม โอเปก สหประชาชาติ และสหภาพอาหรับอัลมัฆริบซึ่งแอลจีเรียเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง

## ประวัติศาสตร์

กลุ่มชนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกคือชาวเบอร์เบอร์ จากนั้นจึงมีชาวฟินิเชีย ชาวโรมันและชาวอาหรับเข้ามา ต่อมา แอลจีเรียอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันในช่วง พ.ศ. 2061 - 2373 จากนั้นจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส แม้จะได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมฝรั่งเศสมาก แต่ชาวอาหรับในแอลจีเรียคงทำสงครามแบบกองโจรต่อต้านฝรั่งเศสอย่างต่อเนื่อง จนฝรั่งเศสยอมถอนตัวจากแอลจีเรีย โดยแอลจีเรียได้รับเอกราชเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 อาห์เม็ด เบลล์ เบลลา เป็นผู้นำในช่วง พ.ศ. 2505 - 2508 จากนั้นถูกคณะทหารปฏิวัติ พ.ศ. 2510 แอลจีเรียประกาศสงครามกับอิสราเอล และหันไปผูกมิตรกับสหภาพโซเวียตปัญหาทางเศรษฐกิจเป็นเหตุให้ประชาชนก่อการจลาจลเมื่อ พ.ศ. 2531 รัฐบาลปราบปรามด้วยความรุนแรงจนมีผู้เสียชีวิตไป 500 คน พ.ศ. 2532 แอลจีเรียประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่ให้สิทธิเสรีภาพแก่ประชาชนมากขึ้น ในปี​ ​พ.ศ. ​2562​ ​เกิดการประท้วงประธานาธิบดี​วัย 82 ปี​ ครั้งใหญ่ มีผู้เสียชีวิตรายเดียวจากโรคหัวใจล้มเหลว

## ประชากร

ประชากรในอดีต (ในหลักพัน)| ปี | ประชากร | ±% ต่อปี |
| --- | --- | --- |
| 1856  | 2,496 | —     |
| 1872  | 2,416 | −0.20% |
| 1886  | 3,752 | +3.19% |
| 1906  | 4,721 | +1.16% |
| 1926  | 5,444 | +0.72% |
| 1931  | 5,902 | +1.63% |
| 1936  | 6,510 | +1.98% |
| 1948  | 7,787 | +1.50% |
| 1954  | 8,615 | +1.70% |
| 1966  | 12,022 | +2.82% |
| 1977  | 16,948 | +3.17% |
| 1987  | 23,051 | +3.12% |
| 1998  | 29,113 | +2.15% |
| 2008  | 34,080 | +1.59% |
| 2013  | 37,900 | +2.15% |
| ที่มา: (1856–1872) (1886–2008) |

| ศาสนาในแอลจีเรีย, 2010 |
| --- |
| ศาสนา |  | % |
| อิสลาม |    | 99% |
| คริสต์ |    | 1% |

ประชากรส่วนใหญ่ เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาอาหรับ ชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากที่สุด คือ ชาวเบอร์เบอร์ ภาษาในประเทศแอลจีเรีย มีภาษาอาหรับ เป็นภาษาราชการ ภาษาอื่นได้แก่ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเบอร์เบอร์ ศาสนาอิสลาม เป็นศาสนาประจำชาติ มีศาสนาคริสต์และอื่น ๆ ในสัดส่วนน้อย

| อันดับ | ชื่อเมือง | จังหวัด | ประชากร
  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | แอลเจียร์ | จังหวัดแอลเจียร์ | 4,988,145 |
| 2 | ออราน | จังหวัดออราน | 1,224,540 |
| 3 | กงส์ต็องตีน | จังหวัดกงส์ต็องตีน | 943,112 |
| 4 | เซติฟ | จังหวัดเซติฟ | 609,499 |
| 5 | อันนาบา | จังหวัดอันนาบา | 317,206 |
| 6 | บลีดา | จังหวัดบลีดา | 264,598 |
| 7 | บัตนา | จังหวัดบัตนา | 246,379 |
| 8 | เคลฟ | จังหวัดเคลฟ | 235,062 |
| 9 | ตแลมแซน | จังหวัดตแลมแซน | 221,231 |
| 10 | ซิดิเบลเอบเบส | จังหวัดซิดิเบลเอบเบส | 208,498 |

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Ageron, Charles-Robert (1991). *Modern Algeria – A History from 1830 to the Present*. Translated from French and edited by Michael Brett. London: Hurst. ISBN 978-0-86543-266-6.
* Aghrout, Ahmed; Bougherira, Redha M. (2004). *Algeria in Transition – Reforms and Development Prospects*. Routledge. ISBN 978-0-415-34848-5.
* Bennoune, Mahfoud (1988). *The Making of Contemporary Algeria – Colonial Upheavals and Post-Independence Development, 1830–1987*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-30150-3.
* Fanon, Frantz (1966; 2005 paperback). *The Wretched of the Earth*. Grove Press. ASIN B0007FW4AW, ISBN 978-0-8021-4132-3.
* Horne, Alistair (1977). *A Savage War of Peace: Algeria 1954–1962*. Viking Adult. ISBN 978-0-670-61964-1, ISBN 978-1-59017-218-6 (2006 reprint)
* Laouisset, Djamel (2009). *A Retrospective Study of the Algerian Iron and Steel Industry*. New York City: Nova Publishers. ISBN 978-1-61761-190-2.
* Roberts, Hugh (2003). *The Battlefield – Algeria, 1988–2002. Studies in a Broken Polity*. London: Verso Books. ISBN 978-1-85984-684-1.
* Ruedy, John (1992). *Modern Algeria – The Origins and Development of a Nation*. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34998-9.
* Stora, Benjamin (2001). *Algeria, 1830–2000 – A Short History*. Ithaca, New York: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-3715-1.
* Sidaoui, Riadh (2009). "Islamic Politics and the Military – Algeria 1962–2008". *Religion and Politics – Islam and Muslim Civilisation*. Farnham: Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-7418-5.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* People's Democratic Republic of Algeria *Official government website* (ในภาษาอาหรับและฝรั่งเศส)
* Portal of the First Ministry เก็บถาวร 2015-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *Portal of the First Ministry* (ในภาษาอาหรับและฝรั่งเศส)
* Algeria. *The World Factbook*. Central Intelligence Agency.
* ประเทศแอลจีเรีย แหล่งข้อมูลบนเครือข่ายเว็บจัดทำโดย GovPubs ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์
* ประเทศแอลจีเรีย ที่เว็บไซต์ Curlie
* Algeria profile from the BBC News
* *Algeria Atlas Map* (PDF) (Map). United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR). April 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 9 December 2016. สืบค้นเมื่อ 9 December 2016.
* ency education เก็บถาวร 2020-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *ency education* (ในภาษาอาหรับ)
* Wikimedia Atlas of Algeria
* Key Development Forecasts for Algeria from International Futures
* EU Neighbourhood Info Centre: Algeria