# ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์

| ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ม.จ.ก. |
| --- |
| Dwight D. Eisenhower |
|  |
|  |
|  ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 34 |
| **ดำรงตำแหน่ง** 20 มกราคม 1953 – 20 มกราคม 1961 |
| รองประธานาธิบดี | ริชาร์ด นิกสัน |
| ก่อนหน้า | แฮร์รี เอส. ทรูแมน |
| ถัดไป | จอห์น เอฟ. เคนเนดี |
| ผู้บัญชาการทหารผสมสูงสุดยุโรป |
| **ดำรงตำแหน่ง** 2 เมษายน 1951 – 30 พฤษภาคม 1952 |
| ประธานาธิบดี | แฮร์รี เอส. ทรูแมน |
| รอง | จอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี |
| ก่อนหน้า | *สถาปนาตำแหน่ง* |
| ถัดไป | พลเอก แมทธิว ริดจ์เวย์ |
| เสนาธิการทหารบกสหรัฐ |
| **ดำรงตำแหน่ง** 19 พฤศจิกายน 1945 – 6 กุมภาพันธ์ 1948 |
| ประธานาธิบดี | แฮร์รี เอส. ทรูแมน |
| ก่อนหน้า | จอมพล จอร์จ มาร์แชลล์ |
| ถัดไป | จอมพล โอมาร์ แบรดลีย์ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | (1890-10-14)14 ตุลาคม ค.ศ. 1890 เดนิสัน รัฐเท็กซัส สหรัฐ |
| เสียชีวิต | 28 มีนาคม ค.ศ. 1969(1969-03-28) (78 ปี) วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ |
| พรรคการเมือง | ริพับลิกัน (ตั้งแต่ 1952) |
| คู่สมรส | Mamie Doud |
| บุตร | 2 คน |
| อาชีพ | นายทหาร, นักการเมือง |
| ลายมือชื่อ |  |
| ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| รับใช้ |  สหรัฐ |
| สังกัด | กองทัพบกสหรัฐ |
| ประจำการ | * 1915–1953
* 1961–1969
 |
| ยศ |  จอมพล (General of the Army) |
| ผ่านศึก | * สงครามชายแดนเม็กซิโก
* สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
* สงครามโลกครั้งที่สอง
	+ การทัพแอฟริกาเหนือ
	+ การทัพอิตาลี
	+ ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
	+ การปลดปล่อยกรุงปารีส
	+ ปฏิบัติการดรากูน
	+ การทัพแนวซีคฟรีท
	+ ยุทธการตอกลิ่ม
	+ การบุกครองเยอรมนี
* สงครามเกาหลี
 |
|  |

จอมพล **ดไวต์ เดวิด ไอก์ ไอเซนฮาวร์** (อังกฤษ: *Dwight David "Ike" Eisenhower*; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1890 − 28 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนายพลและรัฐบุรุษชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 34 ตั้งแต่ค.ศ. 1953 ถึง 1961 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นนายพลระดับห้าดาวในกองทัพสหรัฐและทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป เขาได้รับผิดชอบในการวางแผนและควบคุมดูแลในการบุกครองแอฟริกาเหนือในปฏิบัติการคบเพลิง ใน ค.ศ. 1942-43 และประสบความสำเร็จในการบุกครองฝรั่งเศสและเยอรมนีใน ค.ศ. 1944−45 จากแนวรบด้านตะวันตก

ไอเซนฮาวร์เกิดที่เมืองเดนิสัน รัฐเท็กซัส เขาได้ถูกรับเลี้ยงดูในรัฐแคนซัสในครอบครัวขนาดใหญ่ของเชื้อสายชาวดัตช์จากเพนซิลเวเนียส่วนใหญ่ ครอบครัวของเขามีพื้นฐานทางศาสนาที่เคร่งครัด แม่ของเขาตั้งแต่เกิดมานับถือนิกายลูเธอรัน เมื่อได้สมรสที่ River Brethren และต่อมาได้กลายเป็นพยานพระยะโฮวา อย่างไรก็ตาม ไอเซนฮาวร์นั้นไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในศาสนานิกายใด ๆ จนกระทั่ง ค.ศ. 1952 เขาได้อ้างถึงการย้ายถิ่นฐานอย่างต่อเนืองในช่วงการงานอาชีพทางทหารของเขาเป็นเหตุผลเดียว เขาได้จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกเวสต์พอยต์ใน ค.ศ. 1915 และต่อมาก็ได้สมรสกับนางมามี เดาด์ ซึ่งได้มีลูกชายสองคน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ปฏิเสธคำขอให้ไปทำหน้าที่ในสมรภูมิทวีปยุโรปและแทนที่จะสั่งการหน่วยที่ได้รับการฝึกฝนให้เป็นพลขับรถถัง หลังสงคราม เขาได้ทำหน้าที่ภายใต้นายพลต่าง ๆและได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวาในปี 1941 ภายหลังจากที่สหรัฐได้เข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ไอเซนฮาวร์ได้ควบคุมในการบุกครองที่ประสบความสำเร็จที่แอฟริกาเหนือและเกาะซิซิลี ก่อนที่จะควบคุมดูแลการบุกครองฝรั่งเศสและเยอรมนี ภายหลังสงคราม ไอเซนฮาวร์ได้ทำหน้าที่เป็นเสนาธิการกองทัพบกและรับบทบาทเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในปี 1951-52 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งองค์กรนาโตคนแรก

ใน ค.ศ. 1952 ไอเซนฮาวร์ได้เข้าการแข่งขันชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในฐานะที่เป็นคนของพรรครีพันลิกันเพื่อสกัดกั้นนโยบายต่างประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดของวุฒิสมาชิก Robert A. Taft ที่ต่อต้านองค์กรนาโตและต้องการที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวพันกับต่างประเทศ เขาได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งและชัยชนะที่สำคัญในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 1956 ถึงสองครั้งซึ่งเอาชนะ Adlai Stevenson II เขาได้กลายเป็นคนของพรรคริพับลิกันคนแรกที่สามารถเอาชนะมาได้นับตั้งแต่เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ใน ค.ศ. 1928 เป้าหมายหลักของไอเซนฮาวร์ในสำนักงาน อันได้แก่ การแผ่ขยายอิทธิพล​ของสหภาพโซเวียต และลดการขาดดุลรัฐบาลกลาง ใน ค.ศ. 1953 เขาได้ข่มขู่ว่าจะใช้อาวุธนิวเคลียร์จนกว่าจีนจะยินยอมในข้อตกลงสันติภาพในสงครามเกาหลี ซึ่งจีนเห็นด้วยและการสงบศึกนั้นที่ยังคงมีผลอยู่ นโยบายการมองใหม่ของเขาในการยับยั้งนิวเคลียร์ซึ่งได้จัดลำดับความสำคัญของอาวุธนิวเคลียร์ที่ราคาไม่แพงในขณะที่ได้ตัดงบประมาณจากกองพลของกองทัพบกที่มีราคาแพง เขายังคงถือนโยบายของแฮร์รี เอส. ทรูแมนจากการรับรองว่า สาธารณรัฐจีนในฐานะที่เป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของประเทศจีนและเขาได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาของ Formosa Resolution การปกครองของเขาได้ให้ความช่วยเหลือที่สำคัญในการช่วยให้ฝรั่งเศสต่อสู้กับคอมมิวนิสต์เวียดนามในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง หลังจากที่ฝรั่งเศสได้ถอนตัวออกไป เขาได้ให้การสนับสนุนทางการเงินที่เข้มแข็งให้กับรัฐใหม่ของเวียดนามใต้ เขาได้สนับสนุนการก่อรัฐประหารของทหารท้องถิ่นที่ต่อต้านกับรัฐบาลในอิหร่านและกัวเตมาลา ในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ ใน ค.ศ. 1956 ไอเซนฮาวร์ได้กล่าวประณามอิสราเอล อังกฤษ และฝรั่งเศสที่ได้บุกครองอียิปต์ และเขาได้บังคับให้พวกเขาถอนตัว นอกจากนี้เขายังได้กล่าวประณามการบุกครองของโซเวียตในช่วงการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ในช่วงวิกฤตการณ์ซีเรีย เขาได้อนุมัติแผนของซีไอเอ-เอ็มไอ6 เพื่อดำเนินเหตุการณ์ชายแดนปลอมที่เป็นข้ออ้างสำหรับการบุกครองโดยประเทศเพื่อนบ้านทางตะวันตกที่สนับสนุนของซีเรีย ภายหลังจากสหภาพโซเวียตได้เปิดตัว สปุตนิก ใน ค.ศ. 1957 ไอเซนฮาวร์ได้อนุมัติให้จัดตั้งองค์กรนาซา ซึ่งนำไปสู่การแข่งขันอวกาศ เขาได้ส่งทหาร 15,000 นายในช่วงวิกฤตการณ์เลบานอน ค.ศ. 1958 เมื่อใกล้ถึงสิ้นสุดของวาระ ความพยายามของเขาในการจัดตั้งการประชุมสุดยอดกับสหภาพโซเวียตที่พังทลายลง เมื่อเครื่องบินสายลับของสหรัฐถูกยิงตกเหนือน่านฟ้ารัสเซีย เขาได้อนุมัติในการบุกครองอ่าวหมู ซึ่งได้ทิ้งให้แก่ผู้รับช่วงต่อจากเขา จอห์น เอฟ. เคนเนดี เพื่อดำเนินต่อไป

ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ และภริยา กับ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กำลังพูดคุยกัน ใน พ.ศ. 2503
ในด้านภายในประเทศ ไอเซนฮาวร์เป็นนักอนุรักษนิยมค่อนข้างปานกลางที่ยังคงสานต่อหน่วยงานโครงการสัญญาใหม่ และขยายความมั่นคงทางสังคม เขาได้แอบต่อต้าน Joseph McCarthy และมีส่วนทำให้การสิ้นสุดของ McCarthyism โดยอ้างสิทธิ์การบริหารประเทศอย่างเปิดเผย ไอเซนฮาวร์ได้ลงนามกฎหมายสิทธิพลเมือง ค.ศ. 1957 และส่งกองกำลังทหารของกองทัพเพื่อบังคับคำสั่งศาลรัฐบาลกลางที่รวมตัวกันที่โรงเรียนในลิตเทิลร็อก รัฐอาร์คันซอ โครงการขนาดใหญ่ของเขาคือระบบทางหลวงระหว่างรัฐ เขาได้ให้ความสำคัญในการจัดตั้งการศึกษาวิทยาศาสตร์ที่เข้มแข็งผ่านด้วยกฎหมายการศึกษาด้านการป้องกันประเทศ ข้อตกลงสองข้อของไอเซนฮาวร์ได้แสดงให้เห็นถึงความมั่นคั่งทางเศรษฐกิจที่แพร่หลายซึ่งยกเว้นเพียงแค่ภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอย ใน ค.ศ. 1958 ในคำกล่าวสุนทรพจน์การอำลาต่อประเทศของเขา ไอเซนฮาวร์ได้แสดงถึงความวิตกกังวลเกี่ยวกับอันตรายของการใช้งบประมาณทางทหารจำนวนมาก การใช้งบประมาณดุลการค้าโดยเฉพาะอย่างยิ่ง และสัญญาของรัฐบาลที่ต่อโรงงานการผลิตทางทหารของภาคเอกชน เขาได้รับการโหวตให้เป็นชายที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดถึงสิบสองครั้งของ Gallup และได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางทั้งภายในและนอกสำนักงาน การประเมินผลทางประวัติศาสตร์ของตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาทำให้เขาอยู่เหนือชั้นของประธานาธิบดีหรัฐ

ดไวต์ ดี ไอเซนฮาวร์ได้ถึงแก่อสัญกรรมด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1969 รวมอายุได้ 78 ปี

## เกียรติยศ

### ยศทหาร

* 12 มิถุนายน 1915: ร้อยตรี
* 1 กรกฎาคม 1916: ร้อยโท
* 15 พฤษภาคม 1917: ร้อยเอก
* 2 กรกฎาคม 1920: พันตรี
* 15 พฤษภาคม 1922: ร้อยเอก (ลดยศเนื่องจากกองทัพถูกลดขนาด)
* 26 สิงหาคม 1924: พันตรี
* 1 กรกฎาคม 1936: พันโท
* 6 มีนาคม 1941 : พันเอก
* 29 กันยายน 1941: *พลจัตวา (ชั่วคราว)*
* 27 มีนาคม 1942: *พลตรี (ชั่วคราว)*
* 7 กรกฎาคม 1942: *พลโท (ชั่วคราว)*
* 11 กุมภาพันธ์ 1943: *พลเอก (ชั่วคราว)*
* 30 สิงหาคม 1943: พลจัตวาและพลตรี
* 20 ธันวาคม 1944: จอมพล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น