Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# การปฏิวัติเดือนสิงหาคม

| การปฏิวัติเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 |
| --- |
|  การยึดวังตังเกี๋ยในกรุงฮานอยเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2488 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| วันที่ | 14–30 สิงหาคม พ.ศ. 2488 |
| สถานที่ | เวียดนาม |
| ผล |
เวียดมิญ ชนะ
* สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย สละราชบัลลังก์
* จักรวรรดิเวียดนาม และ ราชวงศ์เหงียน สลายตัว
* จัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม
 |

 |
| คู่สงคราม |
|  จักรวรรดิญี่ปุ่น
 จักรวรรดิเวียดนาม |  เวียดมิญ  |
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ |
|  ยูอิจิ ทสึชิอาซิ  ทาเกชิ ทสึกาโมโต  สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย |  โฮจิมินห์  เจื่อง จิง  หวอ เงวียน ซ้าป |

**การปฏิวัติเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488** (August revolution) เป็นการลุกฮือของชาวเวียดนามที่นำไปสู่การประกาศเอกราช และจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2488 และเป็นการสิ้นสุด​ของราชวงศ์​เหงียนที่ปกครอง​เวียดนาม​เป็นเวลา​ 143 ปี

การปฏิวัติเดือนสิงหาคมเป็นการต่อสู้ของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเพื่อเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส โดยทางพรรคได้เตรียมการล่วงหน้า 4 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะลุกฮือขึ้นปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะการจัดตั้งแนวร่วมให้กว้างขวางทั่วประเทศ ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันที่พ็อทซ์ดัมว่าจะให้กองทัพจีนคณะชาติยึดครองอินโดจีนจนถึงเส้นขนานที่ 16 ส่วนทางใต้จะให้อังกฤษยึดครอง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นได้ให้เอกราชแก่เวียดนามภายใต้การปกครองของจักรพรรดิบ๋าวได่

ในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 แทบจะทันทีที่ญี่ปุ่นยอมจำนน เวียดมิญเรียกประชุมสมัชชาประชาชนในจังหวัดเตวียนกวางเพื่อวางแผนยึดอำนาจให้เสร็จสิ้นก่อนที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ามาในเวียดนาม โดยลงมติให้ก่อความไม่สงบในฮานอยในวันที่ 19 สิงหาคม ซึ่งเวียดมิญสามารถปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นได้ตามกำหนด อย่างไรก็ตาม การลุกฮือในเมืองอื่น ๆ ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันกับฮานอย ในเว้เกิดขึ้นเมื่อ 23 สิงหาคม ที่ไซ่ง่อนในวันที่ 25 ส.ค. และทุกที่สามารถยึดอำนาจรัฐได้สำเร็จ ทำให้รัฐบาลหุ่นของบ๋าวได่ที่เว้ต้องลาออก องค์จักรพรรดิสละราชสมบัติ มอบอำนาจให้ผู้แทนรัฐบาลชั่วคราวในวันที่ 29 สิงหาคม และได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน

## อ้างอิง

* ธีระ นุชเปี่ยม. (2539). การปฏิวัติเดือนสิงหาคม. ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน* (กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน), หน้า 280–282.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Goscha, Christopher E. (1999). *Thailand and the Southeast Asian Networks of the Vietnamese Revolution, 1885-1945*. Richmond: Curzon.
* Không tìm thấy trang bạn yêu cầu - VietNam News
# โบอิง B-52 สตราโตฟอร์เทรส

| B-52 สตราโตฟอร์เทรส |
| --- |
|  |
| ข้อมูลทั่วไป |
| บทบาท | เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ |
| ชาติกำเนิด |  สหรัฐ |
| บริษัทผู้ผลิต | โบอิง |
| สถานะ | ประจำการ 76 ลำ สำรอง 20 ลำ |
| ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศสหรัฐ นาซ่า |
| จำนวนที่ผลิต | 744 ลำ |
| ประวัติ |
| สร้างเมื่อ | พ.ศ. 2495-2505 |
| เริ่มใช้งาน | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 |
| เที่ยวบินแรก | 15 เมษายน พ.ศ. 2495 |

**โบอิง B-52 สตราโตฟอร์เทรส** (อังกฤษ: *Boeing B-52 Stratofortress*) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธวิธีพิสัยไกลซึ่งขับเครื่องด้วยพลังไอพ่นที่ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี

## ประวัติ

**B-52 สตราโตฟอร์เทรส** เริ่มจากสัญญาที่ประสบความสำเร็จในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ได้ผ่านขั้นตอนมากมายตั้งแต่เครื่องบินปีกตรงที่มีเครื่องยนต์หกเครื่องจนถึงต้นแบบสุดท้ายของวายบี-52 ที่มีเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดเครื่อง เครื่องบินทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมีเท็กซ์ จอห์นสันเป็นนักบิน

บี-52 ถูกสร้างมาเพื่อบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามเย็น บี-52 สตราโตฟอร์เทรสได้เข้ามาแทนที่คอนแวร์ บี-36 ถึงแม้ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามจำนวนมาก สตราโตฟอร์เทรสได้ทิ้งระเบิดธรรมดาเท่านั้น บี-52 สามารถบรรทุกอาวุธได้ 32,000 กิโลกรัม

กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีบี-52 ในประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ด้วยการทำงานที่ยอดเยี่ยมในความเร็วต่ำกว่าเสียง และค่าใช้จ่ายต่ำทำให้บี-52 ยังคงอยู่ในประจำการถึงแม้ว่ามีการเสนอที่จะนำเอ็กซ์บี-70 วัลคีรี บี-1บีแลนเซอร์ และบี-2 สปิริทเข้ามาแทนที่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 บี-52 ได้กลายมาเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ทำการนานที่สุดหลังจากอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์รา มีเครื่องบินทั้งหมดหกแบบที่อยู่ในรายชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2552 อีกสี่ลำคือตูโปเลฟ ตู-95 ซี-130 เฮอร์คิวลิส เคซี-135 สตราโตแทงค์เกอร์ และล็อกฮีด ยู-2

B-52F ทิ้งระเบิดที่เวียดนาม
## รายละเอียด บี-52เอช สตราโตฟอร์เทรส

ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง** :บริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**:เจ๊ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ และ ฐานปล่อยอาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้น เจ้าหน้าที่ 6 นาย
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ ทีเอฟ-33 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 17,000 ปอนด์ จำนวน 8 เครื่อง
* **กางปีก**: 56.42 เมตร
* **ยาว**: 48.03 เมตร
* **สูง**: 12.39 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 371.6 ตารางเมตร
* **น้ำหนักรวมสูงสุด**: 221,350 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูงสุด**: 1062 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,000 เมตร
* **พิสัยบิน**: 16,000 กิโลเมตร
* **เพดานบิน**: 15,240 เมตร
* **อาวุธ**:ปืนกลอากาศเอ็ม61 วัลแคนขนาด 20 ม.ม.หนึ่งกระบอกที่ป้อมท้าย (ได้ทำการถอดออกแล้วตั้งแต่ปี1991)
	+ ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้นดิน เอจีเอ็ม-28 ฮาวด์ด็อก 2 นัดที่ใต้ปีก
	+ อาวุธปล่อย สแรม 20 นัด
	+ ระเบิดไฮโดรเจนภายในลำตัว สามารถบรรทุกระเบิดได้ 31,750 กิโลกรัม

## อ้างอิง
# สูญหายในการปฏิบัติหน้าที่

**สูญหายในการปฏิบัติหน้าที่** (อังกฤษ: *missing in action; MIA*) คือสถานะที่ถูกตั้งให้บุคลากรทางทหารที่ถูกรายงานว่าสูญหายในระหว่างปฏิบัติการ พวกเขาอาจจะถูกสังหารหรือได้รับบาดเจ็บในการรบ หรืออาจจะถูกจับเป็นเชลยศึก หรืออาจจะหนีทัพก็เป็นได้

## ปัญหาและแนวทางแก้ไข

เนื่องจากช่วงก่อนหน้า พ.ศ. 2457 (ค.ศ. 1914) ทหารในหลายๆประเทศไม่ได้มีป้ายระบุตัวตน จึงทำให้เมื่อทหารตายในการรบ ศพของพวกเขาจะไม่ถูกพบจนกระทั่งเวลาผ่านไปเนิ่นนานซึ่งมีโอกาสน้อยมากหรือไม่มีเลยที่จะระบุตัวตนของศพนั้น ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลาย ๆ ชาติเริ่มมีการเสนอเรื่องของการทำป้ายระบุตัวตนของทหาร โดยทั่วไป ป้ายนี้จะทำจากโลหะเบาเช่นอะลูมิเนียม อย่างไรก็ตามกองทัพสหราชอาณาจักรเลือกใช้ไฟเบอร์อัดซึ่งไม่คงทนมากนัก ถึงแม้ว่าการใส่ป้ายระบุตัวตนจะมีประโยชน์มากในการระบุตัวตนของศพ แต่มีข้อจำกัดว่าศพนั้นจะต้องไม่ถูกทำลายหรือฝังอย่างสมบูรณ์โดยวัตถุระเบิดแรงสูงซึ่งใช้กันบ่อย ๆ ในสงครามยุคใหม่ นอกจากนี้ สภาพแวดล้อมของการรบเองก็อาจจะมีส่วนเพิ่มความยุ่งยากในการระบุตัวตนของทหารที่หายสาบสูญ เช่นสงครามในป่า หรือสงครามเรือดำน้ำ หรือการชนกันกลางอากาศของอากาศยานในบริเวณภูเขาหรือทะเล ปัญหาสุดท้ายก็คือทหารมักไม่มีความอดทนมากพอที่จะเก็บบันทึกประวัติของศพของข้าศึกที่ถูกฝังชั่วคราวรวมถึงตำแหน่งของหลุมชั่วคราวจึงทำให้ข้อมูลมักจะมีการสูญหายหรือผิดพลาด ดั่งที่ปรากฏในสุสานทหารนิรนามจำนวนมากในฟรอแมลดังนั้นบุคลากรทางทหารบางนายอาจจะหาไม่พบเป็นเวลาหลายปี หรือไม่พบอีกเลย ในกรณีที่ศพของทหารที่สูญหายถูกพบ และผ่านการชันสูตรศพอย่างละเอียดแล้วแต่ยังไม่สามารถระบุตัวตนได้ ป้ายหลุมศพจะระบุว่าไม่ทราบประวัติ

พัฒนาการของการตรวจสอบลายพิมพ์ดีเอ็นเอในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ซึ่งจะมีการเก็บเซลล์ใต้ตาของทหารก่อนที่จะถูกส่งเข้าพื้นที่รบ การระบุตัวตนก็จะสามารถกระทำได้ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหลือเพียงชิ้นส่วนเล็ก ๆ ก็ตามที การพิสูจน์ตัวตนโดยอาศัยดีเอ็นเอของญาติก็สามารถกระทำได้ แต่การใช้ข้อมูลดีเอ็นเอจากเจ้าตัวเองย่อมดีกว่า อย่างไรก็ตามการสวมป้ายระบุตัวตนและการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาประยุกต์ใช้ทำให้จำนวนของผู้สูญหายในการรบลดลงอย่างเห็นได้ชัด สำหรับประโยชน์ที่เห็นได้ชัดจากการระบุตัวตนของผู้สูญหายนั้น มีประโยชน์มากต่อญาติที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้สามารถทราบได้แน่ชัดว่าทหารผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่หรือว่าตายไปแล้วกันแน่ มิเช่นนั้นญาติของผู้สูญหายอาจจะยังคาดหวังว่าผู้สูญหายผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่งและจะกลับมาในวันหนึ่งวันใด

## ดูเพิ่ม

* เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ - KIA
* บาดเจ็บในการปฏิบัติหน้าที่ - WIA
* เชลยศึก - POW

## อ้างอิง
# เปเรสตรอยคา

*เปเรสตรอยคา* ในไปรษณียากรของสหภาพโซเวียต ในปี 1988
**เปเรสตรอยคา** (รัสเซีย: перестро́йка, อักษรโรมัน: *perestroika*) เป็นขบวนการทางการเมืองเพื่อการปฏิรูปภายในพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งสัมพันธ์กับผู้นำโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และการปฏิรูปนโยบายกลัสนอสต์ของเขา มีความหมายตามอักษรว่า "การปรับโครงสร้าง" ซึ่งหมายถึง การปรับโครงสร้างระบบการเมืองและเศรษฐกิจของโซเวียต

มักแย้งว่าเปเรสตรอยคาเป็นสาเหตุแห่งการล่มสลายของสหภาพโซเวียต การปฏิวัติ ค.ศ. 1989 ในยุโรปตะวันออก และการสิ้นสุดของสงครามเย็น

## อ้างอิง
# ศูนย์กลางมวล

**ศูนย์กลางมวล** (อังกฤษ: *center of mass*) ของระบบหนึ่ง ๆ เป็นจุดเฉพาะเจาะจงซึ่งเสมือนหนึ่งมวลของระบบรวมตัวกันอยู่ ณ จุดนั้น เป็นฟังก์ชันของตำแหน่งและมวลขององค์ประกอบที่รวมกันอยู่ในระบบ ในกรณีที่ระบบเป็นวัตถุแบบ rigid body ตำแหน่งของศูนย์กลางมวลมักเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในวัตถุหรือมีความเกี่ยวพันกับวัตถุนั้น แต่ถ้าระบบมีมวลหลายชิ้นสัมพันธ์กันอย่างหลวม ๆ ในพื้นที่ว่าง ตัวอย่างเช่น การยิงกระสุนออกจากปืน ตำแหน่งศูนย์กลางมวลจะอยู่ในอากาศระหว่างวัตถุทั้งสองโดยอาจไม่สัมพันธ์กับตำแหน่งของวัตถุแต่ละชิ้นก็ได้ หากระบบอยู่ภายใต้สนามแรงโน้มถ่วงที่เป็นเอกภาพ มักเรียกศูนย์กลางมวลว่าเป็น **ศูนย์ถ่วง** (อังกฤษ: *center of gravity*) คือตำแหน่งที่วัตถุนั้นถูกกระทำโดยแรงโน้มถ่วง

ตำแหน่งศูนย์กลางมวลของวัตถุหนึ่ง ๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นจุดศูนย์กลางทางเรขาคณิตของรูปร่างวัตถุนั้น วิศวกรจะพยายามออกแบบรถสปอร์ตให้มีจุดศูนย์ถ่วงอยู่ต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อให้สามารถบังคับรถได้ดีขึ้น นักกระโดดสูงก็ต้องพยายามบิดร่างกายเพื่อให้สามารถข้ามผ่านคานให้ได้ขณะที่ศูนย์กลางมวลของพวกเขาข้ามไม่ได้

## คำจำกัดความ

จุดศูนย์กลางมวล WIKINIUM\_MATH\_PH\_0 ของระบบหลายวัตถุแสดงได้ด้วยค่าเฉลี่ยของตำแหน่งวัตถุทั้งหมด WIKINIUM\_MATH\_PH\_2 , ถ่วงน้ำหนักกับค่ามวลทั้งหมด WIKINIUM\_MATH\_PH\_4 :

 WIKINIUM\_MATH\_PH\_6
การกระจายค่าสม่ำเสมอของความหนาแน่นของมวล WIKINIUM\_MATH\_PH\_8 กับมวลรวม WIKINIUM\_MATH\_PH\_10 ได้ผลลัพธ์รวมจากค่าอินทิกรัลดังนี้:

 WIKINIUM\_MATH\_PH\_12
ถ้าวัตถุมีการกระจายความหนาแน่นอย่างสม่ำเสมอ จุดศูนย์กลางมวลจะเป็นจุดเดียวกันกับจุดเซ็นตรอยด์ของรูปทรงเรขาคณิต

## ดูเพิ่ม

* การกระจายน้ำหนัก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* การเคลื่อนที่ของศูนย์กลางมวล เก็บถาวร 2005-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# มีดโบวี

มีดโบวี
**มีดโบวี่** (อังกฤษ: *Bowie Knife*) มีดโบวี่กำเนิดมาจากการออกแบบของ Rezin P. Bowie ถูกออกแบบมาสำหรับ ล่าสัตว์ และต่อสู้ โดยมีลักษณะคล้ายมีดทำครัว ส่วนมีดโบวี่ที่เราคุ้นเคย (S Guard Bowie) เป็นแบบของ James "Jim" Bowie ซึ่งโด่งดังมาจากสงครามอลาโม (Alamo war)

## อ้างอิง

* มีด เก็บถาวร 2021-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# วอสตอค 1

| วอสตอค 1 (Восtок-1 – East) |
| --- |
| สถิติภารกิจ |
| ชื่อภารกิจ | วอสตอค 1 (Восtок-1 – East) |
| ประเภทยานอวกาศ | วอสตอค 3เคเอ |
| มวลยานอวกาศ | 4,725 kg (10,417 lb) |
| ขนาดลูกเรือ | 1 |
| สัญญาณเรียก | Кедр (*Kedr* – Siberian Pine) |
| เริ่มต้นยานพาหนะ | วอสตอค 8เค72เค |
| เริ่มต้นแผ่นรอง | ﻿ / ﻿, Gagarin's Start, Baikonur Cosmodrome |
| เริ่มต้นวันที่ | Not recognized as a date. Years must have 4 digits (use leading zeros for years < 1000). UT |
| สถานลงจอด | ﻿ / ﻿ |
| ลงจอด | แม่แบบ:End-date |
| ระยะเวลาภารกิจ | 01:48 |
| จำนวนของวงโคจร | 1 |
| ขีดสูงสุด | 327 km (203 mi) |
| จุดที่ดวงดาวอยู่ใกล้โลกที่สุด | 169 km (105 mi) |
| ระยะเวลาการโคจร | 89.34 minutes |
| วงเอียงของวงโคจร | 64.95° |
| ภาพถ่ายของลูกเรือ |
|  |
| ยูรี อะเลคเซเยวิช กาการิน |
| ภารกิจที่เกี่ยวข้อง |
|

| ก่อนหน้า | ต่อมา |
| --- | --- |
| Korabl-Sputnik 5 |  วอสตอค 2 |

 |

**วอสตอค 1** (อังกฤษ: *Vostok 1*) เป็นภารกิจอวกาศครั้งแรกในโครงการวอสตอค และเป็นครั้งแรกของการบินอวกาศที่มีมนุษย์ขึ้นไปในประวัติศาสตร์ วอสตอค 3เคเอถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1961 เที่ยวบินนี้มียูริ กาการิน นักบินอวกาศจากสหภาพโซเวียตขึ้นสู่อวกาศ เป็นเที่ยวบินครั้งแรกที่มีมนุษย์ขึ้นสู่อวกาศ เช่นเดียวกับเที่ยวบินแรกของวงโคจรของยานพาหนะบรรจุ วอสตอค 1 ถูกส่งโดยโครงการอวกาศโซเวียต และได้รับการออกแบบโดยวิศวกรชาวโซเวียตนำโดย เซอร์ไก โคโรเลฟ ภายใต้การกำกับดูแลของKerim Kerimov และคนอื่นๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Gagarin's Start – short video by Roscosmos including the preparation, Gagarin's flight, and Gagarin back on Earth
* Vostok 1 – Encyclopedia Astronautica
* The First Man In Space – NASA/JPL translation of Soviet Radio and Newspaper Reports – May 1, 1961
* An analysis of the flight of Vostok 1 – Sven Grahn
* (ในภาษารัสเซีย) transcript of Gagarin's radio conversations with ground stations, starting 2hrs before launch, and other related documents
* Sotheby's Auction House Results
# ที-72

|  T-72  |
| --- |
| T-72A ที่ประเทศรัสเซีย |
| ชนิด | Main battle tank |
| ชาติกำเนิด | สหภาพโซเวียต (รัสเซีย) |
| บทบาท |
| ประจำการ | พ.ศ. 2516–ปัจจุบัน |
| ผู้ใช้งาน | See *Operators* |
| ผ่านศึก | Iran–Iraq War 1982 Lebanon War 1982 Ethiopian–Somali Border War Sri Lankan Civil War Nagorno-Karabakh War Georgian Civil War Civil war in Tajikistan First Persian Gulf War Sierra Leone Civil War Yugoslav Wars Algerian Civil War Rwanda Civil War First Chechen War Second Chechen War 2003 invasion of Iraq War in South Ossetia 2011 Libyan civil war Syrian Civil War South Sudanese Civil War Conflict in Ukraine Iraqi Civil War Boko Haram insurgency 2016 Nagorno-Karabakh clashes |
| ประวัติการผลิต |
| ผู้ออกแบบ | Leonid Kartsev-Valeri Venediktov |
| ช่วงการออกแบบ | 1967–1973 |
| ผู้ผลิต | Uralvagonzavod |
| ราคาต่อหน่วย | US$0.5–1.2 million in 1994–1996, 30,962,000–61,924,000 rubles (US$1–2 million) in 2009 |
| ช่วงการผลิต | พ.ศ. 2515–ปัจจุบัน |
| จำนวนที่ผลิต | 25,000+ |
| ข้อมูลจำเพาะ (T-72A) |
| มวล | * 41.5 ตัน (45.7 short ton),
* 44.5 ตัน (49.1 short ton) (T-72B)
 |
| ความยาว | * 9.53 m (31 ft 3 in) gun forward
* 6.95 m (22 ft 10 in) hull
 |
| ความกว้าง | 3.59 m (11 ft 9 in) |
| ความสูง | 2.23 m (7 ft 4 in) |
| ลูกเรือ | 3 (commander, gunner, driver) |
|

---

 |
| เกราะ | Steel and composite armour with ERA |
| อาวุธหลัก | 125 mm 2A46M/2A46M-5 smoothbore gun |
| อาวุธรอง | * 7.62 mm PKT coax. machine gun
* 12.7 mm NSVT or DShK anti-aircraft machine gun
 |
| เครื่องยนต์ | V-12 ดีเซล V-92S2F (T-72B3 & T-72B3M) * 780 hp (580 kW)
* 1,130 hp (840 kW) for V-92S2F

 |
| กำลัง/น้ำหนัก | 18.8 hp/tonne (14 kW/tonne) |
| เครื่องถ่ายกำลัง | Synchromesh, hydraulically assisted, with 7 forward and 1 reverse gears |
| กันสะเทือน | Torsion bar |
| ความสูงจากพื้นรถ | 0.49 m (19 in) |
| ความจุเชื้อเพลิง | 1,200 L (320 US gal; 260 imp gal) |
| พิสัยปฏิบัติการ | 460 km (290 mi), 700 km (430 mi) with fuel drums |
| ความเร็วสูงสุด | 60 km/h (37 mph) |

T-72 เป็นตระกูลของรถถังหลักโซเวียตที่เข้าสู่การผลิตครั้งแรกในปี 1971. มีการสร้างรถถัง T-72 ประมาณ 20,000 คันรุ่น , T-72A ที่เปิดตัวในปี 2522 ถือเป็นรถถังหลักรุ่นที่สอง มันถูกส่งออกอย่างกว้างขวางและเห็นมันได้ใน 40 ประเทศและในความขัดแย้งมากมาย รุ่น T-72B3 ที่เปิดตัวในปี 2010 ถือเป็นรถถังต่อสู้รุ่นที่สาม
แม่แบบ:T-72 navigation
แม่แบบ:Cold War tanks

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
# ทำลายกำแพงนี้!

เรแกนปราศรัยหน้าประตูบรันเดินบวร์ค
"**ทำลายกำแพงนี้!**" (อังกฤษ: *"Tear down this wall!"*) เป็นการท้าทายของโรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ต่อมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ผู้นำโซเวียต ให้ทำลายกำแพงเบอร์ลิน ในสุนทรพจน์ที่ประตูบรันเดินบวร์คใกล้กำแพงเบอร์ลินเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2530 อันเป็นวันครบรอบ 750 ปีการก่อตั้งเบอร์ลิน เรแกนท้าทายกอร์บาชอฟ ซึ่งขณะนั้นเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต ให้ทำลายกำแพงนี้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ความปรารถนาของกอร์บาชอฟที่จะเพิ่มเสรีภาพในกลุ่มตะวันออกผ่านนโยบายกลัสนอสต์และเปเรสตรอยคา
# คำขวัญ

**คำขวัญ** หมายถึง ถ้อยคำ ข้อความ คำคล้องจอง หรือบทกลอนสั้น ๆ เพื่อให้จำได้ง่าย โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ประเภทดังนี้

* ถ้อยคำหรือข้อความ ที่แต่งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ แสดงอุดมคติ หรือเป้าหมายของกลุ่มหรือองค์กรนั้น ๆ เช่น คำขวัญวันเด็ก คำขวัญประจำโรงเรียน เป็นต้น
* ถ้อยคำหรือข้อความ ที่แต่งขึ้นมาเพื่อบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ คุณสมบัติ ความโดดเด่น เช่น คำขวัญประจำจังหวัด

ทั้งนี้ยังอาจใช้คำคม หรือพุทธพจน์ มาเป็น **คำขวัญ** ก็ได้ เช่น "อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา" (บัณฑิตย่อมฝึกตน), "รกฺเขยฺย อตฺตโนสาธุงฺ ลวณํ โลนตํ ยถา" (พึงรักษาความดีไว้เหมือนเกลือรักษาความเค็มฉันนั้น)

อนึ่ง ยังมี "คำขวัญ" อีกความหมายหนึ่ง ที่ไม่ปรากฏการใช้ในปัจจุบัน นั่นคือ "คำขวัญ" ที่มีความหมายในปัจจุบันว่า โอวาท เช่น คำขวัญ ของคณบดีคณะต่าง ๆ ที่ปรากฏในหนังสืออนุสรณ์บัณฑิต 2503 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นข้อความกึ่งสุนทรพจน์ มีความยาวมากกว่าคำขวัญ ใน 2 ความหมายข้างบน
# การยิงฉาก (ปืนใหญ่)

กองทัพเยอรมันทำการยิงฉากบนทางหลวงเชแม็งเดดาม ประเทศฝรั่งเศส สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ในวิชาการทหาร **การยิงฉาก** (อังกฤษ: *barrage*) หมายถึง การยิงปืนใหญ่อย่างต่อเนื่องให้กระสุนตกที่จุดบนแนวเส้นที่กำหนด โดยมีเป้าหมายเพื่อทำลายข้าศึกที่อยู่ในเขตสังหาร และในขณะเดียวกัน ก็มีเพื่อยับยั้งการเคลื่อนไหวของข้าศึก และป้องกันไม่ให้ข้าศึกสามารถข้ามแนวฉาก (line of barrage) จุดยิงกระสุนแต่ละจุดบนเส้นแนวฉากอาจห่างกันประมาณ 20 ถึง 30 เมตร โดยความยาวรวมของแนวฉากอาจมีตั้งแต่หลายร้อยไปจนถึงหลายพันเมตร การยิงฉากอาจประกอบด้วยหลายแนวเส้น โดยทั่วไปมักเว้นระยะห่างกันประมาณ 100 เมตร โดยการยิงจะเคลื่อนไปทีละแนวตามลำดับเวลา หรืออาจยิงหลายแนวพร้อมกันก็ได้

การยิงฉากอาจดำเนินการโดยปืนใหญ่เพียงไม่กี่ระบบ หรือหลายสิบระบบก็ได้ (ในบางกรณีที่พบได้ยาก อาจมีปืนใหญ่เพียงระบบเดียว) โดยทั่วไปแล้ว ปืนใหญ่แต่ละระบบในการยิงฉากจะทำการยิงแบบอ้อม (indirect fire) ยิงต่อเนื่องด้วยความถี่คงที่ไปยังตำแหน่งที่ได้รับพิกัด และยิงตามระยะเวลาที่กำหนด ก่อนจะย้ายไปยังเป้าหมายถัดไปตามตารางเวลาของปฏิบัติการ การยิงฉากมักใช้กระสุนระเบิดแรงสูง แต่ก็อาจใช้กระสุนลูกแตก, กระสุนควัน, กระสุนส่องสว่าง หรืออื่นๆ ได้เช่นกัน

แผนที่ของฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธการอีเปอร์ครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แสดงเส้นแนวฉากที่จะยิงเข้าในพื้นที่ของทหารเยอรมัน
การยิงฉากมีความแตกต่างจากการรวมกำลังยิง (concentrated fire) ซึ่งมุ่งยิงเป้าหมายเดียวอย่างชัดเจน เช่น ตำแหน่งข้าศึกที่ตรวจพบ หรือสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ และแตกต่างจากการเล็งยิง (direct fire) ซึ่งเป็นการยิงเป้าหมายซึ่งมองเห็นได้โดยตรงจากปืน

การยิงฉากสามารถใช้ได้ทั้งในเชิงรับและเชิงรุก ทั้งยังมีรูปแบบหลากหลาย การยิงฉากเชิงรับมักเป็นแบบคงที่ (เช่น standing barrage) ขณะที่การยิงฉากเชิงรุกจะเคลื่อนไปพร้อมกับการรุกของกองกำลังฝ่ายมิตร (เช่น creeping, rolling, หรือ block barrages) โดยอาจยิงตามแนวหน้าหรือยิงลึกเข้าไปในพื้นที่หลังแนวรบของข้าศึกเพื่อแยกตำแหน่งบางจุดของข้่าศึกออกจากกัน (เช่น box barrage) ในหนึ่งยุทธการอาจมีการใช้รูปแบบการยิงฉากหลายประเภทต่อเนื่องกัน โดยการยิงแต่ละครั้งอาจกินเวลาหลายนาทีหรือหลายชั่วโมงก็ได้ การยิงฉากมักเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยหลายหน่วยรบ ตั้งแต่ระดับกองพลไปจนถึงกองทัพ ซึ่งต้องใช้การวางแผนล่วงหน้าอย่างแม่นยำเป็นเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์

การยิงฉากเริ่มต้นขึ้นโดยกองทัพอังกฤษในสงครามบูร์ครั้งที่สอง และกลายเป็นยุทธวิธีสำคัญในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะกำลังรบนอกประเทศบริติช ตั้งแต่ปลายปี 1915 เป็นต้นมา เมื่ออังกฤษตระหนักว่าผลของการยิงปืนใหญ่เพื่อกดดันข้าศึกนั้นเป็นกุญแจสำคัญในการเจาะแนวป้องกันของข้าศึก ภายในปลายปี 1916 “การยิงฉากแบบคลาน” (Creeping Barrage) กลายเป็นมาตรฐานของการสนับสนุนการรุกของทหารราบ โดยทหารราบจะรุกคืบตามแนวกระสุนที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างใกล้ชิด วิธีนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการยิงปืนใหญ่ในการ "กดดัน" หรือการ "พร่ากำลังข้าศึก" มากกว่าการทำลายข้าศึกโดยตรง และยังพบว่า การยิงฉากที่ตามด้วยการรุกของทหารราบทันทีให้ผลลัพธ์ดีกว่าการยิงถล่มเป็นเวลาหลายสัปดาห์ก่อนบุก

## ดูเพิ่ม

* การระดมยิง (salvo)
* การโหมยิง (saturation fire)

## อ้างอิง
# แรงหนีศูนย์กลาง

ในกลศาสตร์แบบนิวตัน **แรงหนีศูนย์กลาง** (อังกฤษ: *centrifugal force*) เป็นแรงเทียมชนิดหนึ่ง มีทิศชี้ออกจากแกนของการหมุน และเสมือนว่าเป็นแรงที่กระทำกับวัตถุที่กำลังหมุน อยู่ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน

## ตัวอย่าง

### หินผูกกับเชือก

หากนำหินผูกกับเชือก แล้วแกว่งเชือกนั้นเป็นวงกลมในแนวราบ แรงจริงที่กระทำกับหินในแนวราบคือแรงดึงของเชือก (ส่วนแรงโน้มถ่วงนั้นกระทำในแนวดิ่ง)

ในกรอบอ้างอิงเฉื่อยนั้น หากไม่มีแรงของเชือกกระทำกับหิน หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรง ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อแรกของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ดังนั้นหากจะอธิบายการเคลื่อนที่เป็นวงกลมของหิน จะต้องมีแรงสู่ศูนย์กลาง (centripetal force) จากเส้นเชือก มากระทำกับหินอยู่ตลอดเวลา เมื่อใดที่นำแรงนี้ออก (เช่น เส้นเชือกขาด) หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรงตามแนวราบ (และถูกแรงโน้มถ่วงในแนวดิ่งกระทำ จนตกลงสู่พื้น ทำให้การเคลื่อนที่ตามแนวราบสิ้นสุดลง) ดังนั้นการมองระบบด้วยกรอบอ้างอิงเฉื่อยเช่นนี้ จะทำให้สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของหินได้ด้วยแรงจริงตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน โดยไม่ต้องอาศัยแรงเทียมอย่างแรงหนีศูนย์กลางมาอธิบายแต่อย่างใด

แต่หากมองในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนและเคลื่อนที่ไปพร้อมกันกับหิน เช่น ผู้สังเกตจินตนาการว่าตนเป็นคนที่กำลังนั่งอยู่บนหิน จะถือเสมือนว่า หินนั้นอยู่นิ่งกับที่ และมีแรงดึงจากเชือกมาดึงหิน ดังนั้นผู้สังเกตที่อยู่ในกรอบอ้างอิงนี้จะพบว่า ถ้ามีแรงดึงจากเชือกเป็นแรงเดียวที่กระทำกับหิน หินจะต้องเคลื่อนที่เข้าสู่จุดศูนย์กลางตามแรงดึงของเชือก ดังนั้นจึงต้องสมมติแรงหนีศูนย์กลางขึ้นมาเป็นแรงเทียม กระทำในทิศตรงข้ามกับแรงจริง เพื่อให้กฎของนิวตันสามารถเป็นจริงขึ้นได้ ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนอยู่นี้

## อ้างอิง
# กองกำลังความมั่นคง

ตำรวจท้องที่อัฟกานิสถาและทหารกองทัพบกสหรัฐ ระหว่างการลาดตระเวนในจังหวัดโลการ์ อัฟกานิสถานเมื่อปี พ.ศ. 2556
**กองกำลังความมั่นคง** (อังกฤษ: *security forces*) เป็นองค์การที่จัดตั้งตามกฎหมายที่มีหน้าที่ในการรักษาความมั่นคงภายใน ในบริบททางกฎหมายของหลายประเทศ คำนี้หมายความไปถึงตำรวจและทหารที่ปฏิบัติงานร่วมกัน หรือบทบาทของกองกำลังทหารนอกแบบและกองกำลังกึ่งทหาร (เช่น ฌ็องดาร์เมอรี หรือสารวัตรทหาร) ที่ได้รับมอบหมายให้รักษาความมั่นคงของรัฐ

## รายชื่อกำลังความมั่นคง

ตัวอย่างของกำลังความมั่นคงที่ได้รับการจัดกำลังอย่างเป็นทางการ ได้แก่:

* กำลังความมั่นคงแห่งชาติอัฟกัน
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งปากีสถาน
* กองกำลังรักษาความมั่นคงชายแดนแห่งอินเดีย
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยอุตสาหกรรมกลางแห่งอินเดีย
* กองกำลังความมั่นคงกลางแห่งอียิปต์
* กองกำลังความมั่นคงกลางแห่งปากีสถาน
* กองกำลังความมั่นคงอิสราเอล
* กองกำลังความมั่นคงภายในแห่งเลบานอน
* กองกำลังความมั่นคงอิรัก
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยภูมิภาคเคอร์ดิสถาน
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยไอริช
* กองกำลังความมั่นคงโคโซโว
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยมาเก๊า
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติบราซิล
* กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยสาธารณะแห่งบาห์เรน
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยพันท์แลนด์
* กองกำลังความมั่นคงกัลมูดุก
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยโรดีเซีย
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยกองทัพอากาศนิวซีแลนด์
* กองบัญชาการความมั่นคงแห่งไซปรัสเหนือ
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยพลเรือนศรีลังกา
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยกองทัพอากาศสหรัฐ
* กองกำลังรักษาความปลอดภัยนาวิกโยธินสหรัฐ

## ดูเพิ่ม

* การรักษาความปลอดภัยท่าอากาศยาน
* หน่วยรบพิเศษและกำลังภาคพื้นดินของกองทัพอากาศ
* กองกำลังภายใน

## อ้างอิง
# หมู่เรือ

**หมู่เรือ** (อังกฤษ: *division*) เป็นหน่วยรองของกองเรือ (squadron) หรือหมวดเรือ (flotilla) นอกจากนี้ยังสามารถเป็นหน่วยรองของกองเรือนาวีได้อีกด้วย โดยหมู่เรือเป็นรูปขบวนทางเรือที่เล็กที่สุด ปกติจะมีเรือรบในหมู่ระหว่าง 2 ถึง 4 ลำ

เรือประจัญบาน*ชั้นไอโอวา* สี่ลำที่ปฏิบัติการในฐานะหมู่เรือประจัญบานที่ 2 นอกชายฝั่งเวอร์จิเนียเคปส์ในปี พ.ศ. 2497 จากด้านหน้าไปด้านหลัง ได้แก่ *ยูเอสเอส ไอโอวา* (BB-61), *ยูเอสเอส วิสคอนซิน* (BB-64), *ยูเอสเอส มิสซูรี* (BB-63) และ *ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์* (BB-62)
## การบัญชาการ

หมู่เรือมักจะอยู่ภายในการบังคับบัญชาของนายทหารชั้นนายพลอาวุโส ปกติจะดำรงตำแหน่งพลเรือโทหรือพลเรือตรีโดยไม่มีขนาดของหมู่เรือเป็นเกณฑ์ เช่น ในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น หมู่เรือบรรทุกเครื่องบินที่ 1 ได้รับคำสั่งจากพลเรือโทหรือพลเรือตรี เช่นเดียวกับหมู่เรือลาดตระเวนที่ 18

## รูปแบบหมู่เรือ

โดยทั่วไปหมู่เรือจะจัดกลุ่มตามชั้นเรือและประเภทของเรือ ขึ้นอยู่กับวิธีการจัดหน่วยของกองทัพเรือประเทศนั้น ๆ ตัวอย่างการจัดรูปแบบ ได้แก่

* หมู่เรือดำน้ำ – หมู่เรือดำน้ำที่ 24 (กองทัพเรือโซเวียต และกองทัพเรือรัสเซีย) – เรือดำน้ำ 6 ลำ
* หมู่เรือกวาดทุ่นระเบิด – หมู่เรือกวาดทุ่นระเบิดที่ 71 (กองทัพเรือสหรัฐ) – เรือกวาดทุ่นระเบิด 2 ลำ
* หมู่เรือสลุป – หมู่เรือคุ้มกันที่ 2 (ราชนาวี) – เรือสลุปศึก 6 ลำ
* หมู่เรือพิฆาต – หมู่เรือพิฆาตที่ 22 (กองทัพเรือสหรัฐ) – เรือพิฆาต 4 ลำ
* หมู่เรือลาดตระเวน – หมู่เรือลาดตระเวนที่ 18 (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) – เรือลาดตระเวนเบา 2 ลำ
* หมู่เรือประจัญบาน – หมู่เรือประจัญบานที่ 2 (กองทัพเรือสหรัฐ) – เรือประจัญบาน 4 ลำ
* หมู่เรือบรรทุกอากาศยาน – หมู่เรือบรรทุกอากาศยานที่ 2 (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) – เรือบรรทุกอากาศยาน 2 ลำ

## ดูเพิ่ม

* กองเรือพิฆาต

## อ้างอิง

* Peattie, Mark R. (1999). *Sunburst: The Rise of Japanese Naval Air Power 1909–1941*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-664-X.
* Morison, Samuel E. (1963). *The Two-Ocean War: A Short History of the United States Navy in the Second World War*. New York City: Little, Brown and Company. ISBN 0-316-5835-2-9