Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# เอช. จี. เวลส์

| เอช. จี. เวลส์ |
| --- |
|  |
| เกิด | 21 กันยายน ค.ศ. 1866 บรอมลีย์, เคนท์, ประเทศอังกฤษ |
| เสียชีวิต | 13 สิงหาคม ค.ศ. 1946(1946-08-13) (79 ปี) ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ |
| อาชีพ | นักเขียน ครู นักประวัติศาสตร์ |
| แนว | นิยายวิทยาศาสตร์ |
| ผลงานที่สำคัญ | *The Time Machine*, *The War of the Worlds*, *The Invisible Man*, *The Island of Doctor Moreau* |

**เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์** หรือ **เอช. จี. เวลส์** (อังกฤษ: *Herbert George Wells - H. G. Wells*) (21 กันยายน ค.ศ. 1866 - 13 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักเขียนนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ที่สำคัญได้แก่

* The Time Machine (ค.ศ. 1895)
* The Island of Doctor Moreau (ค.ศ. 1896)
* The Invisible Man (ค.ศ. 1897)
* The War of the Worlds (ค.ศ. 1898)
* The Outline of History (ค.ศ. 1920)
* The Shapes of Things to Come (ค.ศ. 1933)

## ชีวิตในวัยเด็ก

เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ เกิดที่บ้านแอตเลิส, ถนนไฮสตรีทที่ 46, บรอมลี่ย์, ในมณฑลเคนท์ เมื่อ 21 กันยายน 1866 คนในครอบครัวเรียกเขาว่า "เบอร์ดี้" (Bertie), เขาเป็นลูกคนที่สี่และคนสุดท้ายของโจเซฟ แวลส์ (Joseph Wells) (อดีตชาวสวนในประเทศ, และในขณะเดียวกันก็เป็นเจ้าของร้านและเป็นนักคริกเกตมืออาชีพ) และเซราห์ เนียล (Sarah Neal) ภรรยาของเขา (อดีตคนรับใช้ในบ้าน (domestic servant)) ซึ่งได้รับมรดกสืบทอดที่จะอนุญาตให้ครอบครัวในอันที่จะได้มีร้านค้าขายซึ่งทำให้พวกเขาได้ทำการค้าขายสินค้าและเครื่องกีฬากับประเทศจีน, แม้ว่ามันจะไม่ประสบความสำเร็จ: กับสภาพสินค้าในร้านที่เก่าและล้าสมัย, และสถานที่ตั้งก็อยู่ในทำเลที่ไม่ดี โจเซฟ แวลส์นั้นมีการบริหารจัดการร้านในลักษณะที่จะทำให้ได้รับรายได้ไม่พอเพียง, แต่รายรับส่วนน้อยของมันมาจากร้านและเขาได้รับในปริมาณที่ไม่คงที่ของเงินจากการเล่นคริกเก็ตระดับมืออาชีพสำหรับทีมเขตเคนท์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมภาษาอังกฤษ ที่กล่าวโดยหรือเกี่ยวกับ: **H.\_G.\_Wells ผลงานของ H. G. Wells ที่โครงการกูเทินแบร์ค, ก่อน ค.ศ. 1923
* ผลงานของ H. G. Wells ที่ โครงการกูเต็นเบิร์ก, หลัง ค.ศ. 1923
# ไทป์ 74

ไทบ์ 74 (อังกฤษ: *Type 74*) เป็นรถถังที่ถูกประจำการในกองทัพญี่ปุ่น และถูกนำมาใช้งานจริงตั้งแต่ปี ค.ศ.1975 ในหลาย ๆ สงคราม

ไทป์ 74
## ข้อมูลจำเพาะ

* **ประเทศผู้ผลิต** ญี่ปุ่น
* **ปีที่ใช้งาน** 1975
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 38,000 กิโลกรัม/ 37.4 ต้น
* **ยาว** 9.42 เมตร
* **สูง** 2.48 เมตร
* **กว้าง** 3.18 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล มิตซูบิชิ 10ซีเอฟ22 ดับลิวที 10 สูบ ให้กำลัง 720 แรงม้า
* **ความเร็ว** 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 400 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
	+ **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 105 มม./4.13 นิ้ว
	+ **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
# พันท์เซอร์ 35(เท)

|  พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 35(เท)  |
| --- |
| พันท์เซอร์ 35(เท)ที่พิพิธภัณฑ์การทหารเบลเกรด. |
| ชนิด | รถถังเบา |
| ชาติกำเนิด | เชโกสโลวาเกีย |
| บทบาท |
| ประจำการ | 1936–1950? |
| ผู้ใช้งาน | * เชโกสโลวาเกีย
* นาซีเยอรมนี
* ราชอาณาจักรโรมาเนีย
* สาธารณรัฐสโลวัก
* ราชอาณาจักรบัลแกเรีย
* ราชอาณาจักรฮังการี
 |
| ผ่านศึก | สงครามโลกครั้งที่สอง |
| ประวัติการผลิต |
| ผู้ออกแบบ | Škoda |
| ช่วงการออกแบบ | 1934–1936 |
| ผู้ผลิต | Škoda, ČKD |
| ราคาต่อหน่วย | 741,868 or 745,068 Czechoslovak koruna |
| ช่วงการผลิต | 1936–1940 |
| จำนวนที่ผลิต | 434 |
| รุ่นย่อย | *T-11*, *R-2c*, *TACAM R-2* |
| ข้อมูลจำเพาะ (Panzerkampfwagen 35(t)) |
| มวล | 10.5 t (10.3 long ton; 11.6 short ton) |
| ความยาว | 4.90 m (16 ft 1 in) |
| ความกว้าง | 2.06 m (6 ft 9 in) |
| ความสูง | 2.37 m (7 ft 9 in) |
| ลูกเรือ | 4 (3 in original design) |
|

---

 |
| อาวุธหลัก | 3.7 ซm (1.5 in) KwK 34(t) gun |
| อาวุธรอง | 2 x 7.92 mm (0.3 in) MG 37(t) machine gun |
| เครื่องยนต์ | 4-cylinder, water-cooled Škoda T11/0 gasoline 120 hp (89 kW) |
| กำลัง/น้ำหนัก | 11 hp/tonne |
| เครื่องถ่ายกำลัง | 6 x 6 |
| กันสะเทือน | leaf spring |
| ความจุเชื้อเพลิง | 153 l (40 US gal) |
| พิสัยปฏิบัติการ | 120 km (75 mi) or 190 km (120 mi) |
| ความเร็วสูงสุด | 34 km/h (21 mph) |

**พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 35(เท)** ชื่อเรียกทั่วไปได้ถูกย่อสั้นว่า **พันท์เซอร์ 35(เท)** หรือย่อด้วยคำว่า **Pz.Kpfw. 35(t)**, เป็นรถถังเบาที่ถูกออกแบบโดยเชโกสโลวาเกียที่ถูกใช้เป็นส่วนใหญ่โดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอักษรคำว่า (ที) หมายถึง tschechisch (German: "Czech") ได้ประจำการอยู่ในเชโกสโลวาเกีย มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **รถถัง Lehký vzor 35** (รถถังเบาแบบ 35) แต่โดยปกติแล้วจะถูกเรียกว่า **LT vz. 35** หรือ **LT-35**.

จำนวนทั้งหมด 434 คันที่ถูกสร้างขึ้น เยอรมันได้ยึดไป 244 คัน เมื่อพวกเขาได้เข้ายึดครองโบฮีเมียและมอเรเวียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1939 และสโลวักได้รับ 52 คัน เมื่อพวกเขาได้ประกาศแยกตัวเป็นอิสระจากเชโกสโลวาเกียในช่วงเวลาเดียวกัน ส่วนคันอื่นๆได้ถูกส่งออกไปยังบัลแกเรียและโรมาเนีย ในช่วงประจำการในเยอรมัน ได้แสดงให้เห็นในการรบในช่วงปีแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ที่จดจำมากที่สุดอย่างการบุกครองโปแลนด์, ยุทธการที่ฝรั่งเศสและการรุกรานสหภาพโซเวียตก่อนที่จะถูกปลดประจำการหรือไม่ก็ส่งขายออกไปในปี ค.ศ. 1942 มันได้ถูกใช้งานสำหรับส่วนที่เหลือของสงครามโดยประเทศอื่นๆและรถถังฝึกซ้อมในบัลแกเรียในปี ค.ศ. 1950

## อ้างอิง
# เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์

| เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ |
| --- |
| *เคานต์แพลาไทน์แห่งไรน์ ดยุกแห่งบาวาเรีย* |
|  |
| ประสูติ | 17 ธันวาคม ค.ศ. 1619 ปราก |
| สิ้นพระชนม์ | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1682 เวสต์มินสเตอร์ ในอังกฤษ |
| พระราชบิดา | เจ้าชายเฟรเดอริคที่ 5 เจ้าผู้คัดเลือกแห่งพาเลไทน์ |
| พระราชมารดา | เอลิซาเบธ สจวต สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย |

**รูเพร็ชท์แห่งฟัลทซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย** (เยอรมัน: *Ruprecht von der Pfalz, Herzog von Bayern*) หรือในอังกฤษเรียก **เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์** (Prince Rupert of the Rhine, Duke of Cumberland) เป็นโอรสองค์รองของ ฟรีดริชที่ 5 เจ้าผู้ครองฟัลทซ์ กับเอลิซาเบธ สจวต สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย และเป็นพระนัดดาของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ผู้ที่พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้พระองค์เป็นดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ และเอิร์ลแห่งโฮลเดอร์เนส

เจ้าชายรูเพิร์ตทรงเป็นนักการทหาร, นักประดิษฐ์ และศิลปินสมัครเล่นในการทำภาพพิมพ์มัชฌิมรงค์ (mezzotint) เจ้าชายรูเพิร์ตทรงเป็นทหารมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ทรงเริ่มด้วยการเข้าต่อสู้ต่อต้านสเปนในเนเธอร์แลนด์และในเยอรมนี เมื่อพระชนมายุได้ 23 พรรษาก็ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพผู้บังคับบัญชากองทหารม้าระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ แต่มาทรงพ่ายแพ้ในยุทธการเนสบีย์และทรงถูกขับจากเกาะอังกฤษ หลังจากนั้นก็ทรงเข้าร่วมกับฝ่ายกษัตริย์นิยมผู้ลี้ภัยอยู่ระยะหนี่ง ต่อมาก็ทรงไปเป็นโจรสลัดอยู่ในบริเวณคาริบเบียน หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษเจ้าชายรูเพิร์ตก็เสด็จกลับอังกฤษและได้รับตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชาราชนาวี, นักประดิษฐ์, ศิลปิน และทรงเป็นข้าหลวงคนแรกของบริษัทฮัดสันเบย์ (Hudson's Bay Company) เจ้าชายรูเพิร์ตมิได้ทรงเสกสมรสแต่ทรงมีโอรสธิดานอกสมรสสองคน และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1682 ที่เวสต์มินสเตอร์ในอังกฤษ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* สงครามกลางเมืองอังกฤษ

แม่แบบ:ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์
# 8.8 ซม. แพค 43

|  8.8 ซม. แพค 43  |
| --- |
| 8.8 cm Pak 43/41 on display at a weapons show on the northern sector of the Eastern Front in 1943. |
| ชนิด | ปืนต่อสู้รถถัง |
| ชาติกำเนิด | เยอรมนี |
| บทบาท |
| ประจำการ | 1943–1945 |
| ผู้ใช้งาน | Germany |
| ผ่านศึก | สงครามโลกครั้งที่สอง |
| ประวัติการผลิต |
| ผู้ออกแบบ | ครุพพ์ |
| ผู้ผลิต | Krupp Rheinmetall-Borsig Henschel & Son |
| ช่วงการผลิต | 1943–1945 |
| จำนวนที่ผลิต | ~2,100 |
| รุ่นย่อย | Pak 43 Pak 43/41 KwK 43 |
| ข้อมูลจำเพาะ |
| มวล | *See Specifications Table* |
| ความยาว | *See Specifications Table* |
| ความยาวลำกล้อง | *See Specifications Table* |
| ความกว้าง | *See Specifications Table* |
| ความสูง | *See Specifications Table* |
|

---

 |
| ปลอกกระสุน | *See Specifications Table* |
| ขนาดลำกล้อง | 88×822 mm. |
| ท้ายลำกล้อง | Semi-automatic vertical sliding block |
| แรงถีบ | hydro-pneumatic |
| โครงตั้ง | Cruciform mount (Pak 43) Split trail (Pak 43/41) |
| มุมกระดก | -8° to +40° (Pak 43) -5° to +38° (Pak 43/41) |
| มุมทิศ | 360° (Pak 43) 56° (Pak 43/41) |
| อัตราการยิง | 6-10 rpm |
| ความเร็วปากกระบอก | *See Ammunition Table* |
| ระยะหวังผล | *See Ammunition Table* |
| พิสัยไกลสุด | 15,150 m (16,570 yd) |

**แพค 43**(*Panzerabwehrkanone 43* and *Panzerjägerkanone 43*) เป็นปืนใหญ่ต่อสู้รถถังขนาด 88 มม.ของเยอรมันถูกพัฒนาโดยครุพพ์ในการประกวดการแข่งขันกับไรน์เมทอลล์ 8.8 ซม. ฟลัค 41 ปืนต่อต้านอากาศยานและถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แพค 43 เป็นปืนต่อสู้รถถังที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดของกองทัพแวร์มัคท์จากการดูการใช้งานจำนวนมากที่มีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังได้ใช้งานในการดัดแปลงแก้ไขจาก 8.8 cm KwK 43 ปืนหลักบนรถถังทีเกอร์ 2 เพื่อเปิดด้านบนของนาชอร์น(Nashorn)และล้อมรอบอย่างครบครัน,ป้อมปืน-อย่างรถถังพิฆาตเอเลเฟนท์(Elefant)และยากด์แพนเธอร์

การปรับปรุงแก้ไขปืน 88 ซม.ก็เข้ากับด้วยแนวกลไกกึ่งอัตโนมัติที่หดตัวลงมาก นอกจากนี่ยังสามารถยิงด้วยระบบไฟฟ้าในขณะที่อยู่บนล้อของมัน มีวิถึการยิงที่ราบเรียบได้ไกลถึง 914 เมตร(1,000 หลา),ทำให้ง่ายขึ้นสำหรับพลปืนที่จะยิงเข้าเป้าหมายในช่วงที่มีการแก้ไขน้อยลงในระดับความสูงที่จำเป็น นอกจากนี้,ความพิเศษของปืนมีประสิทธิภาพในการเจาะเกราะทำให้สามารถเจาะเข้าหน้าของรถถังสัมพันธมิตรที่ที่ใช้งานในช่วงระหว่างสงครามระยะยาวแม้แต่รถถังไอเอส 2และตัวฐานรถถังพิฆาตของไอเอส การยิงขั้นสูงสุดของปืนนี้มีระยะทางเกิน 15 กิโลเมตร(9 ไมล์)

## อ้างอิง
# ปืนพกมาคารอฟ

|  ปืนสั้นมาคารอฟ  |
| --- |
|  |
| ชนิด | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ |
| ชาติกำเนิด |  สหภาพโซเวียต |
| บทบาท |
| ประจำการ | 1951-ปัจจุบัน |
| ผ่านศึก | สงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม ความยุ่งยากนิการากัว สงครามกลางเมืองเลบานอน สงครามกลางเมืองแองโกลา สงครามกลางเมืองบุรุนดี สงครามอัฟกานิสถาน สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย |
| ประวัติการผลิต |
| ผู้ออกแบบ | นิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ |
| ช่วงการออกแบบ | 1948 |
| ผู้ผลิต | แหล่งผลิตยุทโธปกรณ์อิสอีวาก (โซเวียต/รัสเซีย), ซิมป์สัน (เยอรมนี), อาร์เซนอล เอดี (บัลแกเรีย), โนรินโค (จีน), โรงงาน 626 (จีน) |
| ช่วงการผลิต | 1949-ปัจจุบัน |
| ข้อมูลจำเพาะ |
| มวล | 730 g (26 oz) |
| ความยาว | 161.5 mm (6.36 in) |
| ความยาวลำกล้อง | 93.5 mm (3.68 in) |
| ความกว้าง | 29.4 mm (1.16 in) |
|

---

 |
| กระสุน | * 9x18 มิลลิเมตรมาคารอฟ
* .380 เอซีพี
 |
| ความเร็วปากกระบอก | 315 m/s (1,030 ft/s) |
| ระยะหวังผล | 50 m (160 ft) |
| ระบบป้อนกระสุน | 8 นัด |

**มาคารอฟ** (รัสเซีย: Пистолет Макарова, P**istolet **M**akarova*, literally *Makarov's Pistol*) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติชนิดหนึ่งของสหภาพโซเวียต และใช้มาจนถึงยุคของประเทศรัสเซีย ถูกออกแบบโดยนิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ เมื่อปี ค.ศ. 1948 และเริ่มประจำการเป็นอาวุธประจำกายหลักของกองทัพสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1951

## การใช้งานและรุ่น

ปืนสั้นมาคารอฟนั้น ผลิตเพื่อใช้ประจำการในประเทศคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามเย็น และปืนสั้นมาคารอฟ ยังมีประเทศที่ผลิตปืนชนิดนี้อีกด้วย เช่น เยอรมนีตะวันตก บัลแกเรีย และจีน

รุ่นที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด และแพร่หลายมากที่สุด คือรุ่น **พีเอ็มเอ็ม** (PMM) (Pistolet Makarova Modernizirovannyy or Modernised Makarov pistol) ผลิตจากปืนรุ่นเดิมในปี ค.ศ. 1990 โดยทีมงานที่ผลิตปืนชนิดนี้ชุดเดิมจากปืนรุ่นต้นฉบับ ปืนสั้นมาคารอฟรุ่นต้นฉบับนั้นบรรจุกระสุนได้ 8 นัด ส่วน PMM บรรจุกระสุนได้ 12 นัด พีเอ็มเอ็มนั้นใช้กระสุน 9.2x18 มิลลิเมตร

อีกรุ่นคือรุ่น **ไบกัน** ออกแบบในปี ค.ศ. 1962 หลังจากปืนมาคารอฟรุ่นเดิมใช้การได้ผล จึงผลิตปืนชนิดนี้ออกมาเป็นรุ่นดังกล่าว และปืนรุ่นนี้ที่เป็นรุ่นสำหรับที่ใช้ในกีฬายิงปืนคือ Bikan-442 โดยไบกันนั้นใช้กระสุน .380 เอซีพี

## ประเทศผู้ใช้งาน

* อัฟกานิสถาน
* แอลเบเนีย
* แอลจีเรีย
* แองโกลา
* อาร์มีเนีย
* อาเซอร์ไบจาน
* บัลแกเรีย
* บุรุนดี
* เบลารุส
* จีน
* คิวบา
* เยอรมนีตะวันออก
* เอริเทรีย
* เอสโตเนีย
* เอธิโอเปีย
* กรีเนดา
* จอร์เจีย
* อินโดนีเซีย
* อิรัก
* คาซัคสถาน
* คีร์กีซสถาน
* ลาว
* ลัตเวีย
* ลิเบีย
* ลิทัวเนีย
* มาซิโดเนียเหนือ
* มาลี
* มอลตา
* มอลโดวา
* มองโกเลีย
* โมซัมบิก
* นิการากัว
* เกาหลีเหนือ
* เซียร์ราลีโอน
* สโลวีเนีย
* สหภาพโซเวียต
* โรมาเนีย
* รัสเซีย
* ซีเรีย:
* ทาจิกิสถาน
* เติร์กเมนิสถาน
* ยูเครน
* อุซเบกิสถาน
* เวียดนาม
* ซิมบับเว

## อ้างอิง
# ระเบิดลูกปราย

เครื่องบินทิ้งระเบิด ร็อกเวลล์ B-1 แลนเซอร์ กำลังทิ้งระเบิดลูกปรายระหว่างการฝึกซ้อม
**ระเบิดลูกปราย** (อังกฤษ: *cluster munitions*) คือ อาวุธที่สามารถปล่อยระเบิดลูกเล็ก ๆ ออกมาเป็นจำนวนมาก ใช้สำหรับสังหารคนและทำลายยานยนต์ของฝ่ายศัตรู การที่มันมีความสามารถในการทำลายพื้นที่เป็นบริเวณกว้างทำให้มันถูกใช้สำหรับทำลายรันเวย์และระบบขนส่งไฟฟ้า ใช้ปล่อยอาวุธชีวภาพ และใช้ทำลายระเบิดที่ฝังอยู่ใต้ดิน เมื่อยิงไปยังพื้นที่เป้าหมายระเบิดขนาดเล็กภายในอาวุธจะกระจายตัว ทำให้สามารถโจมตีเป้าหมายหลายเป้าหมายพร้อมกันได้

ระเบิดลูกปรายต่างจากสะเก็ดระเบิดตรงที่สะเก็ดระเบิดจะไม่ทำอันตรายใด ๆ หลังจากที่มันถูกใช้งานแล้ว ขณะที่ระเบิดลูกปรายอาจปล่อยชิ้นส่วนที่ยังไม่ระเบิดออกมาในพื้นที่บริเวณกว้าง ซึ่งอาจสร้างความเสียหายได้ในภายหลังเป็นเวลาหลายเดือนถึงหลายปี การค้นหาและทำลายชิ้นส่วนที่ยังไม่ระเบิดนั้นสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายมาก ระเบิดลูกปรายอาจสร้างความเสียหายรุนแรงให้กับประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นได้แม้ว่ามันจะถูกปล่อยมาเป็นเวลานานแล้วก็ตาม

วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ประเทศ 190 ประเทศร่วมลงสัตยาบันในอนุสัญญาว่าด้วยระเบิดลูกปรายที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นอนุสัญญาสากลว่าด้วยการห้ามใช้ มีไว้ครอบครอง ผลิต ขนย้าย และกักตุนซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ประเภทระเบิดลูกปราย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# ฮาฟทโฮฮาลดังก์

An example of the Hafthohlladung 3.5 on display in a museum
**ฮาฟทโฮฮาลดังก์** (เยอรมัน: *Hafthohlladung*) เป็นที่รู้จักกันคือ "*Panzerknacker*" ("บดทำลายรถถัง", ความหมายแฝงเยอรมันแปลว่า "ประทัดที่ปลอดภัย") เป็นระเบิดที่มีแม่เหล็กติดเอาไว้ที่ถูกนำมาใช้ในการต่อต้านรถถังโดยกองทัพเวร์มัคท์แห่งนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง.

ระเบิดชนิดนี้มีวัตถุประสงค์ในการทำลายรถถังหรือยานพาหนะติดเกราะ วิธีใช้งานก็คือให้ทำการลอบเข้าไปใกล้เป้าหมายรถถังฝ่ายศัตรูแล้วนำฮาฟทโฮฮาลดังก์ไปติดที่รถถัง ด้วยแรงแม่เหล็กจะทำให้ยึดติดกับรถถัง จากนั้นก็ให้ดึงชนวนระเบิดตรงปลายออกและระเบิดก็จะทำงานทันทีในการทำลายรถถัง
# นากองท์ เอ็ม1895

|  ปืนลูกโม่ เอ็ม1895 นากองท์  |
| --- |
| นากองท์ เอ็ม1895ที่ถูกผลิตในปี ค.ศ. 1941 โดย Tula Arsenal ด้วยกระสุนขนาด 7.62×38มมอาร์ |
| ชนิด | ปืนลูกโม่ |
| ชาติกำเนิด | จักรวรรดิรัสเซีย |
| บทบาท |
| ประจำการ | 1895–present |
| ผู้ใช้งาน | See *Users* |
| ผ่านศึก | กบฏนักมวย สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติรัสเซีย สงครามกลางเมืองรัสเซีย สงครามกลางเมืองสเปน สงครามฤดูหนาว สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจีน การก่อการกำเริบฮุกบาลาฮับ สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม การก่อการกำเริบทัวเร็ก (ค.ศ. 1990–1995) สงครามยูโกสลาเวีย สงครามอิรัก สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย |
| ประวัติการผลิต |
| ผู้ออกแบบ | Emile & Léon Nagant |
| ช่วงการออกแบบ | 1886 |
| ผู้ผลิต | Nagant, Soviet Arsenals (Tula & Izhevsk), Państwowa Fabryka Karabinów |
| ช่วงการผลิต | 1895–1945 (1895–1898 Nagant, 1899–1945 Tula, 1930 Warsaw, 1943–1945 Izhevsk) |
| จำนวนที่ผลิต | ~2,000,000 |
| รุ่นย่อย | Single-action NCO version, .22 caliber sporting model |
| ข้อมูลจำเพาะ |
| มวล | 1.8 lb (0.8 kg), unloaded |
| ความยาว | 10.5 in (235 mm) |
| ความยาวลำกล้อง | 4.5 in (114 mm) |
|

---

 |
| กระสุน | 7.62×38mmR |
| ขนาดลำกล้อง | 7.62mm (7.91 mm or .311 in actual bullet dia.) |
| การทำงาน | Double action, Single-action |
| อัตราการยิง | 14–21 rounds/min |
| ความเร็วปากกระบอก | 891 ft/s (272 m/s) |
| ระยะหวังผล | 50 yds (46 m) |
| ระบบป้อนกระสุน | 7-round cylinder |
| ศูนย์เล็ง | Fixed front post and rear notch |

**ปืนลูกโม่ เอ็ม1895 นากองท์** เป็นปืนลูกโม่แบบบรรจุอัดแก๊ส(gas-seal), กระสุน 7 นัดที่ถูกออกแบบและผลิตโดยโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตของเบลเยียม Léon Nagant จากจักรวรรดิรัสเซีย

นากองท์ เอ็ม1895 ได้ถูกบรรจุกระสุนขนาด 7.62×38มมอาร์ ที่ได้ถูกจดทะเบียนแล้ว และได้รับความสนใจด้วยระบบอัดแก๊สที่ไม่ธรรมดา กล่องลูกโม่(cylinder)จะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเมื่อปืนได้ง้างออกมา เพื่อปิดช่องว่างระหว่างกระบอกสูบและลำกล้อง สามารถเสริมแต่งด้วยปากกระบอกปืนที่จะช่วยเพิ่มความเร็วของกระสุนปืนที่ยิงออกไปและสามารถใช้ได้กับอุปกรณ์เก็บเสียงปืนได้(ด้วยความสามารถที่ไม่ธรรมดาสำหรับปืนพกลูกโม่) การออกแบบของมันได้รับแรงบันดาลใจจาก m1893 Pieper Carbine และ Steyr 1893 revolver

## ผู้ใช้

* เบลารุส: Used as a training weapon
* เบลเยียม

* เยอรมนีตะวันออก
* ฟินแลนด์
* จอร์เจีย
* คาซัคสถาน: Used by security guards as late as 1996
* ยูโกสลาเวีย
* ลาว
* มาลี: People's Movement for the Liberation of Azawad
* โปแลนด์
* รัสเซีย: in 1998 were still used by some law enforcement units; until 2003 were used by postal service security guards; at least up to 2006 were used by security guards

* รัสเซีย: Adopted on 13 May 1895
* สหภาพโซเวียต
* สเปน
* สวีเดน
* ยูเครน: Used by railway security guards and industrial security guards as late as to 2017

### อื่นๆ

* ขบวนการฮุกบาลาฮับ
* เวียดกง

## อ้างอิง
# ไฟ

ไฟ
**ไฟ** เป็นการออกซิเดชันของวัสดุอย่างรวดเร็วในกระบวนการเผาไหม้ชนิดคายความร้อนซึ่งปล่อยความร้อน แสงสว่าง และผลิตภัณฑ์มากมายจากปฏิกิริยา กระบวนการออกซิเดชันที่ช้ากว่านั้น เช่น การขึ้นสนิม หรือการย่อยอาหาร ไม่นับรวมในนิยามนี้

ไฟร้อนเนื่องจากการแปลงพันธะคู่อ่อนของโมเลกุลของออกซิเจน (O2) ไปเป็นพันธะที่แข็งแกร่งกว่าทำให้เกิดคนเป็นผลิตภัณฑ์เป็นคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ ปล่อยพลังงานออกมา (418 กิโลจูลต่อออกซิเจน 32 กรัม) พลังงานพันธะของเชื้อเพลิงมีส่วนเพียงเล็กน้อย ที่ปฏิกิริยาเผาไหม้ เปลวไฟจะเกิดขึ้น ณ จุดจุดหนึ่งที่เรียกว่า จุดเผาไหม้ (Ignition point) เปลวไฟ คือไฟในส่วนที่มองเห็นได้ เปลวไฟมีส่วนประกอบหลัก ๆ คือ คาร์บอนไดออกไซด์ ไอน้ำ ออกซิเจน และไนโตนเจน เมื่อไฟร้อนเพียงพอ แก๊สชนิดต่าง ๆ อาจเปลี่ยนเป็นไอออนและผลิตเป็นพลาสมาได้ สีและความแรงของไฟอาจแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสสารที่ทำให้เกิดแสง และมลทินภายนอก

ไฟในรูปแบบที่พบมากที่สุดสามารถกลายเป็นมหาอัคคีภัยได้ ซึ่งเป็นทำให้เกิดอันตรายจากการเผาไหม้ ไฟเป็นกระบวนการที่สำคัญที่มีผลต่อระบบนิเวศรอบโลก ผลกระทบในด้านดีคือการกระตุ้นการเจริญเติบโตและบำรุงรักษาระบบนิเวศได้หลากหลาย

การควบคุมไฟเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ถือได้ว่าเป็นความสำเร็จก้าวสำคัญหนึ่งในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ ตั้งแต่ การทำอาหาร การผลิตสิ่งของ การฆ่าเชื้อโรค การแปลงพลังงานเป็นงาน และการดับไฟที่ไม่พึงปรารถนา เป็นต้น

## อ้างอิง
# สำนวนภาษาปาก

**สำนวนภาษาปาก** (อังกฤษ: *colloquialism*) คือ ภาษาประเภทหนึ่งซึ่งเกิดจากการพูดที่แสดงความคุ้นเคย ไม่เหมาะที่จะใช้เป็นพิธีรีตอง เช่น ตาแป๊ะ ตะบี้ตะบัน เทน้ำเทท่า

การใช้ภาษาปากที่แตกต่างจากภาษาแบบแผนหรือภาษามาตรฐานของภาษาหลักนั้น ๆ เมื่อใช้นานไป อาจกลายเป็นมาตรฐานย่อยอย่างหนึ่ง หรืออาจพัฒนาขึ้นเป็นมาตรฐานในภาษานั้นกระทั่งไม่เรียกว่าภาษาปากอีกต่อไปก็ได้หากลักษณะการใช้ภาษาเช่นนั้นเป็นที่ยอมรับและใช้โดยทั่วไป

ภาษาปากนั้น แม้จะไม่ใช่ภาษาแบบแผน แต่ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นภาษาที่ไม่สุภาพเสมอไป หากเป็นลักษณะการใช้ภาษาที่สะดวก ง่าย กะทัดรัด และเป็นกันเอง

## ดูเพิ่ม

* สแลง
* สำนวนไทย
* ภาษาถิ่น