Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# พลซุ่มยิง

**พลซุ่มยิง** หรือ **สไนเปอร์** (อังกฤษ: *sniper*) เป็นหน่วยหนึ่งในกองกำลังทหารและตำรวจ มีความสามารถสูงในเรื่องของการยิงปืนในระยะไกล ทำหน้าที่ยิงเพื่อหวังผลจำกัดการเคลื่อนไหวหรือการปฏิบัติการของข้าศึกจากระยะไกล รวมถึงมีการอำพรางตัว เพื่อไม่ให้ข้าศึกรู้ตัวระหว่างรอยิง พลซุ่มยิงมักทำงานร่วมกับพลชี้เป้า (Spotter) พลซุ่มยิงเป็นงานที่ใช้ความอดทนในการรอคอย ช่วงอายุที่ดีที่สุดของสไนเปอร์คืออายุ 35 ปี ถึง 49 ปี
มีการบันทึกระยะซุ่มยิงที่ไกลที่สุดคือ 2,430 เมตร โดยสิบโทร็อบ เฟอร์ลอง เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 ในอัฟกานิสถาน โดยใช้กระสุนฮอร์นาดี A-MAX เวรี่ โลว์ แดร็ก หนัก 70 เกรนขนาด .50 คาลิเบอร์และปืน TAC-50 แมคมิลแลนด์

## อาวุธที่ใช้งานโดยพลซุ่มยิง

* ซิก ซาวเออร์ เอสเอสจี 3000
* ปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ
* เฮคเลอร์แอนด์คอช พีเอสจี 1
* เอ็ม 2 บราวนิง ถูกใช้งานเป็นปืนซุ่มยิงในช่วงสงครามเกาหลี โดยคาร์ลอส แฮทค็อก เป็นเจ้าของสถิติยิงเข้าเป้าไกลที่สุด ระยะทาง 2,286 เมตร (2,500 หลา) ระหว่าง ค.ศ. 1967 ถึง ค.ศ. 2000

M14

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เก็บถาวร 2009-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# เอ็ม1 กาแรนด์

|  |
| --- |
|  ปืน M1 Garand พร้อมคลิปกระสุนแบบ en bloc |
| ปืน M1 Garand |
| **ชนิด** | ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ semi-automatic rifle |
| **สัญชาติ** |  สหรัฐ |
| **สมัย** | สงครามโลกครั้งที่ 2 |
| **การใช้งาน** | อาวุธประจำกาย |
| **เป้าหมาย** | บุคคล |
| **เริ่มใช้** | 1939 |
| **ช่วงผลิต** | 1936-1957 |
| **ช่วงการใช้งาน** | 1936-ปัจจุบัน |
| **ผู้ใช้งาน** |  |
| **สงคราม** | สงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเกาหลี, สงครามเวียดนาม |
| **ขนาดลำกล้อง** | 0.30 นิ้ว (7.62 มิลลิเมตร) 4 เกลียว เวียนขวา |
| **ระยะครบรอบเกลียว** | 10 นิ้ว (1:10) |
| **ความยาวลำกล้อง** | 24 นิ้ว (609.6 มิลลิเมตร) |
| **กระสุน** | .30-06 Springfield |
| **ซองกระสุน** | แบบ En Bloc ความจุ 8 นัด |
| **ระบบปฏิบัติการ** | ขับดันด้วยแก๊ส (Gas-operated) ขัดกลอนด้วยลูกเลื่อนหมุนตัว (Rotating Bolt) |
| **อัตราการยิง** |  |
| **ความเร็วปากลำกล้อง** | 2,800 ฟุต/วินาที (853 เมตร/วินาที) |
| **ระยะยิงหวังผล** | 440 หลา (402 เมตร) |
| **ระยะยิงไกลสุด** | 3,450 หลา (3,200 เมตร) |
| **น้ำหนัก** | 9.5 ปอนด์ (4.31 กก.) น้ำหนักปืนเปล่า 11.6 ปอนด์ (5.3 กิโลกรัม) น้ำหนักปืนพร้อมกระสุน |
| **ความยาว** | 43.5 นิ้ว (1,107.4 มิลลิเมตร) |
| **แบบอื่น** | M1C, M1D |

ปืน **เอ็ม1 กาแรนด์** (M1 Garand) เป็นอาวุธปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติประจำกายขนาด 0.30 นิ้ว ที่เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐฯในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงสงครามเกาหลี และยังพบเห็นบ้างในช่วงสงครามเวียดนาม ปืนไรเฟิลเอ็ม 1 ส่วนใหญ่ถูกผลิตและใช้ในกองกำลังสหรัฐ แต่ก็มีหลายแสนกระบอกที่ส่งไปให้กับประเทศพันธมิตรของอเมริกา ปืนกาแรนด์ยังคงถูกใช้งานในการฝึกซ้อมและในกองทหารเกียรติยศ สำหรับพลเรือนใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับการล่าสัตว์ การยิงเป้า และเป็นของสะสมทางทหาร

ปืนเอ็ม 1 ได้ชื่อตามจอห์น ซี กาแรนด์ (John C. Garand) ผู้ออกแบบชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส มันเป็นปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติมาตรฐานกองทัพชนิดแรก ปืนเอ็ม 1 ได้เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐทดแทนปืนเอ็ม1903 สปริงฟิลด์ในปี ค.ศ. 1936 และปลดประจำการในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1958 โดยมีปืนเล็กยาวเอ็ม 14 มาประจำการแทน โดยปืนบางส่วนทางการสหรัฐฯได้มอบให้แก่กองกำลังท้องถิ่นและมิตรประเทศตามโครงการให้ความช่วยเหลือทางทหาร (JUSMAG) ในช่วงสงครามเย็นซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย โดยประเทศไทยได้รับมอบปืนรุ่นนี้สำหรับใช้ในภารกิจปราบปรามและรักษาความสงบภายในประเทศ ก่อนจะทยอยปลดประจำการเป็นอาวุธสำรองราชการและใช้เป็นปืนฝึกท่าอาวุธสำหรับนักศึกษาวิชาทหารและนักเรียนนายสิบตำรวจ ในภายหลัง

ปืนเอ็ม1 กาแรนด์มีคุณสมบัติในการยิงแบบกึ่งอัตโนมัติ ความแม่นยำสูง สามารถเล็งยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็ว ตอนแรกนายการ์แรนด์ได้ออกแบบปืนเอ็ม1 กาแรนด์ให้ใช้กับกระสุนขนาด 7×51 มิลลิเมตร (.276 Pedersen) และสามารถบรรจุในคลิปกระสุนได้ 10 นัด แต่เมื่อกองทัพสหรัฐฯรับมาพิจารณาใน ค.ศ.1932 ก็มีคำสั่งให้ใช้กระสุน .30-06 ทำให้ความจุเหลือเพียง 8 นัด

ปืน T20 ตัวต้นแบบ
## อ้างอิง
# ปืนกล

.50 BMG ปืนกล M2: ออกแบบโดย John Browning หนึ่งในปืนระยะหวังผลไกลและเป็นปืนกลที่ออกแบบดีที่สุด
**ปืนกล** เป็นปืนที่ทำการยิงกระสุนออกไปพร้อมทั้งบรรจุกระสุนนัดต่อไปเข้ามาในรังเพลิงตามวงรอบการทำงานจนกว่าพลยิงจะเลิกเหนี่ยวไกหรือเมื่อกระสุนหมด

## ประเภทของปืนกล

1. ปืนกลมือ (ปกม.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา **บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน ใช้กระสุนปืนพก** เช่น 9x19mm Parabellum **สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** เช่น ปืนกลมือเอ็มพี 5 (ปกม.เอ็มพี 5)
2. ปืนกลเบา (ปกบ.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา **บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน กล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว** เช่น 5.56x45mm NATO **สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** เช่น ปืนกลเบาเอ็ม 249 (ปกบ.เอ็ม 249)
3. ปืนกล (ปก.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก **บรรจุกระสุนด้วยกล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว** เช่น 7.62x51mm NATO **สามารถเคลื่อนย้าย และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว แต่ไม่สามารถประทับยิงได้** ต้องประทับยิงบนขาหยั่ง หรือวัตถุที่ใช้วางประทับยิงได้ หรือยิงระดับเอว ในทางทหารจะมีพลยิงผู้ช่วย 1 นาย และพลกระสุน 2 นาย เช่น MAG 58 ในราชการกองทัพไทยเรียกว่า ปืนกล 38 (ปก.38)
4. ปืนกลหนัก (ปกน.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก บรรจุกระสุนด้วยสายกระสุน ใช้กระสุนขนาดใหญ่ เช่น .50 BMG **ไม่สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** ต้องติดตั้งบนฐานตั้งปืน นิยมติดตั้งบนยานพาหนะ และสิ่งปลูกสร้าง เช่น ปืนกลหนักเอ็ม 2 (ปกน.เอ็ม 2) แต่ในราชการกองทัพไทย ถือว่าเป็นปืนกล มีชื่อเรียกว่า ปืนกล 93 (ปก.93)