# กัสซีนี–เฮยเคินส์

| *กัสซีนี–เฮยเคินส์* |
| --- |
| ภาพยาน *กัสซีนี* โคจรรอบดาวเสาร์โดยศิลปิน |
|  |
| ประเภทภารกิจ | *กัสซีนี*: โคจรรอบดาวเสาร์ *เฮยเคินส์*: จอดบนดวงจันทร์ไททัน |
| ผู้ดำเนินการ | *กัสซีนี*: NASA / JPL *เฮยเคินส์*: ESA / ASI |
| COSPAR ID | 1997-061A |
| SATCAT no. | 25008 |
| เว็บไซต์ | * NASA
* ESA
* ASI
 |
| ระยะภารกิจ | * **ภาพรวม**:
	+ 19 ปี 335 วัน
	+ 13 ปี 76 วัน at Saturn
* **ระยะเวลาเดินทาง**:
	+ 6 ปี 261 วัน
* **ภารกิจหลัก**:
	+ 3 ปี
* **ภารกิจเสริม**:
	+ Equinox: 2 ปี 62 วัน
	+ Solstice: 6 ปี 205 วัน
	+ Finale: 4 เดือน 24 วัน
 |
|  |
|  |
| ข้อมูลยานอวกาศ |
| ผู้ผลิต | *กัสซีนี*: Jet Propulsion Laboratory *เฮยเคินส์*: Thales Alenia Space |
| มวลขณะส่งยาน | 5,712 kg (12,593 lb) |
| มวลแห้ง | 2,523 kg (5,562 lb) |
| กำลังไฟฟ้า | ~885 วัตต์ (BOL) ~670 วัตต์ (2010) ~663 วัตต์ (EOM/2017) |
|  |
|  |
| เริ่มต้นภารกิจ |
| วันที่ส่งขึ้น | 08:43:00, 15 ตุลาคม 2540 (UTC) (1997-10-15T08:43:00Z) |
| จรวดนำส่ง |  Titan IV(401)B B-33 |
| ฐานส่ง | Cape Canaveral SLC-40 |
|  |
|  |
| สิ้นสุดภารกิจ |
| การกำจัด | บังคับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศดาวเสาร์ |
| ติดต่อครั้งสุดท้าย | 15 กันยายน พ.ศ.2560
* 11:55:39 UTC X-band telemetry
* 11:55:46 UTC S-band radio science
 |
|  |
|  |
| ลักษณะวงโคจร |
| ระบบอ้างอิง | Kronocentric |
|  |
|  |
| บินผ่านดาวศุกร์ (Gravity assist) |
| เข้าใกล้สุด | 26 เมษายน พ.ศ.2541 |
| ระยะทาง | 283 km (176 mi) |
| บินผ่านดาวศุกร์ (แรงโน้มถ่วง) |
| เข้าใกล้สุด | 24 มิถุนายน พ.ศ.2542 |
| ระยะทาง | 623 km (387 mi) |
| บินผ่านระบบโลก-ดวงจันทร์ (แรงโน้มถ่วง) |
| เข้าใกล้สุด | 18 สิงหาคม พ.ศ.2542, 03:28 UTC |
| ระยะทาง | 1,171 km (728 mi) |
| บินผ่าน2685 Masursky (โดยบังเอิญ) |
| เข้าใกล้สุด | 23 มกราคม พ.ศ.2543 |
| ระยะทาง | 1,600,000 km (990,000 mi) |
| บินผ่านดาวพฤหัส (แรงโน้มถ่วง) |
| เข้าใกล้สุด | 30 ธันวาคม พ.ศ.2543 |
| ระยะทาง | 9,852,924 km (6,122,323 mi) |
| ยานอวกาศโคจรรอบดาวเสาร์ |
| แทรกวงโคจร | 1 กรกฎาคม พ.ศ.2547, 02:48 UTC |
| ยานลงจอด ไททัน |
| ส่วนประกอบยานอวกาศ | *เฮยเคินส์* |
| วันที่ลงจอด | 14 มกราคม พ.ศ.2548 |
|  |
| ภารกิจวิทยาศาสตร์เชิงกลยุทธ์ขนาดใหญ่← *กาลิเลโอ*Mars Science Laboratory →  |

ภาพจำลองสามมิติ ยานสำรวจอวกาศกัสซีนี ขณะโคจรรอบดาวเสาร์
ภารกิจ กัสซีนี–เฮยเคินส์ (*Cassini–Huygens*) หรือตามสื่อนิยมเขียนเป็น แคสสินี–ฮอยเกนส์ เป็นความร่วมมือระหว่างนาซา, องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และองค์การอวกาศอิตาลี (ASI) เพื่อส่งยานไปศึกษาดาวเสาร์และระบบดาวเสาร์ อันรวมถึงวงแหวนดาวเสาร์และดาวบริวาร ยานอวกาศหุ่นยนต์ไร้คนบังคับชั้นแฟลกชิปประกอบด้วยยานกัสซีนีของนาซา และส่วนลงจอดเฮยเคินส์ของ ESA ซึ่งจะลงจอดบนไททัน ดาวบริวารใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์ กัสซีนีเป็นยานอวกาศลำที่สี่ที่เยือนดาวเสาร์และเป็นลำแรกที่เข้าสู่วงโคจร ยานนี้ตั้งชื่อตามโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี และคริสตียาน เฮยเคินส์ นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์

ยานโดยสารไปกับไททัน 4บี/เซ็นทอร์เมื่อวันี่ 15 ตุลาคม 2540 ปฏิบัติภารกิจในอวกาศเป็นเวลากว่า 19 ปี โดยใช้เวลา 13 ปีโคจรรอบดาวเสาร์ แล้วศึกษาดาวเคราะห์และระบบดาวหลังเข้าสู่โคจรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2547 การเดินทางสู่ดาวเสาร์มีการบินผ่านดาวศุกร์ (เมษายน 2541 ถึงกรกฎาคม 2542) โลก (สิงหาคม 2542) ดาวเคราะห์น้อย 2685 มาเซอร์สกี และดาวพฤหัสบดี (ธันวาคม 2543) ภารกิจสิ้นสุดลงในวันที่ 15 กันยายน 2560 เมื่อกัสซีนีได้รับคำสั่งให้บินเข้าชั้นบรรยากาศบนของดาวเสาร์และถูกเผาไหม้เพื่อป้องกันความเสี่ยงการทำให้ดาวบริวารของดาวเสาร์ปนเปื้อนจุลชีพจากโลกที่ติดไปกับยาน ทั้งนี้ ดาวบริวารของดาวเสาร์บางดวงมีสิ่งแวดล้อมที่อาจมีสิ่งมีชีวิตได้ ภารกิจดังกล่าวเป็นที่รู้กันแพร่หลายว่าประสบความสำเร็จเหนือความคาดหมาย ผู้อำนวยการกองวิทยาดาวเคราะห์ของนาซาเรียก *กัสซีนี–เฮยเคินส์* ว่าเป็น "ภารกิจแห่งครั้งแรก" ซึ่งปฏิบัติความเข้าใจของมนุษย์เกี่ยวกับระบบดาวเสาร์ ซึ่งรวมทั้งดาวบริวารและวงแหวน และความเข้าใจว่าอาจพบสิ่งมีชีวิตได้ในระบบสุริยะ

ภารกิจดั้งเดิมของกัสซีนีวางแผนไว้กินเวลาสี่ปี ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2547 ถึงพฤษภาคม 2551 ต่อมาภารกิจถูกขยายเวลาไปสองปีถึงเดือนกันยายน 2553 เรียก *ภารกิจวิษุวัตกัสซีนี* (Cassini Equinox Mission) และขยายเวลาครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายด้วย *ภารกิจอายันกัสซีนี* (Cassini Solstice Mission) ที่กินเวลาต่อมาอีกเจ็ดปีถึงวันที่ 15 กันยายน 2560

16 ประเทศในทวีปยุโรปพร้อมทั้งสหรัฐจัดตั้งทีมซึ่งรับผิดชอบต่อการออกแบบ การก่อสร้าง การบิน และการเก็บข้อมูลจากส่วนโคจรกัสซีนีและยานสำรวจเฮยเคินส์ ภารกิจดังกล่าวบริหารจัดการโดยห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นของนาซาในสหรัฐ ที่ซึ่งส่วนบนรนโคจรถูกออกแบบและประกอบ การพัฒนายานสำรวจไททันเฮยเคินส์บริหารจัดการโดยศูนย์วิจัยอวกาศและเทคโนโลยียุโรป อุปกรณ์เครื่องมือสำหรับยานสำรวจดังกล่าวได้รับการจัดหาจากหลายประเทศ องค์การอวกาศอิตาลี (ASI) จัดหาเสาวิทยุกำลังขยายสูงของยานสำรวจกัสซีนี และเรดาร์น้ำหนักเบาและกะทัดรัด ซึ่งทำหน้าที่อเนกประสงค์ทั้งเป็นการถ่ายภาพจากเรดาร์ (synthetic aperture radar) มาตรความสูงเรดาร์และมาตรรังสี

กัสซีนีได้รับพลังงานโดยพลูโทเนียม-238 หนัก 32.7 กิโลกรัม โดยเป็นความร้อนจากการสลายกัมมันตรังสีของธาตุนั้นและเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า เฮยเคินส์ได้รับการสนับสนุนโดยกัสซีนีระหว่างการเดินทาง และเมื่อแยกออกมาใช้แบตเตอรีเคมี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *Cassini-Huygens* main page เก็บถาวร 2012-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at NASA
* Cassini Mission Homepage เก็บถาวร 2006-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the Jet Propulsion Laboratory