# กองทัพแดงจีน

| กองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีน |
| --- |
| 中國工農紅軍 |
| ธงกองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีน |
| สถาปนา | 1928–1937 |
| สิ้นสภาพ | 1937 |
| ประเทศ |  สาธารณรัฐโซเวียตจีน |
| รับใช้ |  พรรคคอมมิวนิสต์จีน |
| เหล่า | คณะกรรมาธิการการทหารกลาง |
| รูปแบบ | กองทัพบก |
| บทบาท | การสงครามทางบก |
| กองบัญชาการ | ภูเขาจิ่งกัง (1928-1929) รุ่ยจิน โซเวียตเจียงซี (1929-1934) เหยียนอาน โซเวียตเหยียนอาน (1935-1937) |
| ปฏิบัติการสำคัญ | สงครามกลางเมืองจีน |
| ผู้บังคับบัญชา |
| ผบ.สำคัญ | * เหมา เจ๋อตง
* เผิง เต๋อหวย
* จู เต๋อ
 |

| ขยายกองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีน |
| --- |
|  |
| จีนตัวเต็ม | 中國工農紅軍 |
| จีนตัวย่อ | 中国工农红军 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zhōngguó Gōngnóng Hóngjūn |
| ปอพอมอฟอ | ㄓㄨㄥ ㄍㄨㄛˊ ㄍㄨㄥ ㄋㄨㄥˊ ㄏㄨㄥˊ ㄐㄩㄣ |
| Gwoyeu Romatzyh | Jonggwo Gongnong Horngjiun |
| เวด-ไจลส์ | Chung1-kuo2 Kung1-nung2 Hung2-chün1 |
| ทงย่งพินอิน | Jhongguó Gong-nóng Hóng-jyun |
| IPA | [ʈʂʊ́ŋ.kwǒ kʊ́ŋ.nʊ̌ŋ xʊ̌ŋ.tɕýn] |
| ฮากกา |
| อักษรโรมัน | Tiong-kok Kûng-nùng Fùng-kiûn |
| กวางตุ้งมาตรฐาน |
| การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล | Jūnggwok Gūngnùhng Hùhnggwān |
| ยฺหวิดเพ็ง | zung1 gwok3 gung1 nung4 hung4 gwan1 |
| IPA | [tsóŋ kʷɔ̄ːk̚ kóŋ nȍŋ hȍŋ kʷɐ́n] |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | Tiong-kok Kong-lâng Âng-kun |

 |
| กองทัพแดงประชาชนจีน |
| จีนตัวเต็ม | 中國人民紅軍 |
| จีนตัวย่อ | 中国人民红军 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Zhōngguó Rénmín Hóngjūn |
| ปอพอมอฟอ | ㄓㄨㄥ ㄍㄨㄛˊ ㄖㄣˊ ㄇㄧㄣˊ ㄏㄨㄥˊ ㄐㄩㄣ |
| Gwoyeu Romatzyh | Jonggwo Renmin Horngjiun |
| เวด-ไจลส์ | Chung1-kuo2 Jen2-min2 Hung2-chün1 |
| ทงย่งพินอิน | Jhongguó Rén-mín Hóng-jyun |
| IPA | [ʈʂʊ́ŋ.kwǒ ɻə̌n.mǐn xʊ̌ŋ.tɕýn] |
| ฮากกา |
| อักษรโรมัน | Tiong-kok Jîn-bîn Fùng-kiûn |
| กวางตุ้งมาตรฐาน |
| การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล | Jūnggwok Yàhnmàhn Hùhnggwān |
| ยฺหวิดเพ็ง | zung1 gwok3 jan4 man4 hung4 gwan1 |
| IPA | [tsóŋ kʷɔ̄ːk̚ jɐ̏n mɐ̏n hȍŋ kʷɐ́n] |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | Tiong-kok Ngìn-mìn Âng-kun |

 |
| ชื่อย่อ: กองทัพแดง |
| จีนตัวเต็ม | 紅軍 |
| จีนตัวย่อ | 红军 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Hóngjūn |
| Gwoyeu Romatzyh | Horngjiun |
| เวด-ไจลส์ | Hung2-chün1 |
| ทงย่งพินอิน | Hóng-jyun |
| IPA | [xʊ̌ŋ.tɕýn] |
| ฮากกา |
| อักษรโรมัน | Fùng-kiûn |
| กวางตุ้งมาตรฐาน |
| การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล | Hùhnggwān |
| ยฺหวิดเพ็ง | hung4 gwan1 |
| IPA | [hȍŋ kʷɐ́n] |
| หมิ่นใต้ |
| ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยี | Âng-kun |

 |
|  |

**กองทัพแดงจีน** หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ **กองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีน** (中國工農紅軍) หรือเรียกอย่างย่อว่า **กองทัพแดง** (紅軍) คือปีกทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ตั้งแต่ ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1937 ก่อตั้งขึ้นเมื่อองค์ประกอบคอมมิวนิสต์ในกองทัพปฏิวัติแห่งชาติแยกตัวออกไปและก่อการกำเริบขึ้นในการก่อการกำเริบหนานชาง กองทัพแดงถูกผนวกรวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของแนวร่วมที่สองกับก๊กมินตั๋งเพื่อต่อสู้กับจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1937–1945 ในระยะต่อมาของสงครามกลางเมืองจีน กองทัพแดงได้แยกตัวออกมาอีกครั้งและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชน

## ประวัติศาสตร์

### การก่อเกิด (ปลายทศวรรษ 1920)

ธงกองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีนก่อนเดือนมกราคม ค.ศ. 1934
ในฤดูร้อน ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้ายึดสองกองพลกองของกองกำลังพรรคชาตินิยมจีนและเป็นผู้นำการก่อกบฏทางทหาร นายพลเฮ่อ หลง แห่งกองกำลังชาตินิยมสั่งให้กองทัพน้อยที่ 20 เข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขามีกำลังพลรวม 20,000 นายและวางแผนจะเข้ายึดกว่างโจว อย่างไรก็ดี พวกเขาพ่ายแพ้ก่อนจะไปถึงกว่างโจว โดยมีผู้รอดชีวิตจากการรบเพียงไม่กี่พันคน จู เต๋อนำกลุ่มผู้รอดชีวิตเดินทางไปยังหูหนานเพื่อสู้รบในการก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็พ่ายแพ้อีกครั้ง หลังจากการก่อกบฏครั้งนี้ เหมา เจ๋อตงได้รวบรวมกลุ่มกบฏให้เป็นกองทัพกองโจร และตั้งฐานปฏิวัติในภูเขาจิ่งกัง ในฤดูหนาว ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแผนพิชิตกว่างโจว แต่การก่อการกำเริบก็ล้มเหลว และกลุ่มกบฏหลายพันคนถูกสังหารโดยกองกำลังชาตินิยมของนายพลหลี่ จี้เชิน

ระหว่าง ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1929 พรรคคอมิวนิสต์จีนเริ่มปฏิบัติการก่อการกำเริบหลายครั้ง เหมา เจ๋อตงและจู เต๋อเป็นผู้นำในการจัดระเบียบและฝึกฝนกองทัพคอมมิวนิสต์ รวมถึงกองทัพที่สี่ ซึ่งมีกำลังพลรวมประมาณ 6,000 นายในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 และสู้รบอยู่ในเจียงซี ในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 เช่นกัน เผิง เต๋อหวย ผู้บังคับการกรมทหารของกองกำลังชาตินิยม ก็ได้นำการก่อกบฏทางทหาร และ เฮ่อ หลง ผู้รอดชีวิตจากการก่อการกำเริบหนานชาง ก็ได้สร้างกองทัพขึ้นในบ้านเกิดของตน โดยใช้ทหารของรัฐบาลเดิมเป็นกำลังรบหลัก

ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 กองกำลังคอมมิวนิสต์ขาดแคลนทรัพยากรและต้องพึ่งพายุทธวิธีกองโจร เช่น การโจมตีแบบฉับพลันและถอนกำลังอย่างรวดเร็ว (hit-and-run) เพื่อชดเชยข้อจำกัดด้านวัตถุของพวกเขา

ในช่วงปลาย ค.ศ. 1929 กองทัพที่สี่จัดการก่อการกำเริงกู่เฉิงและมีการตั้งฝ่ายบริหารโซเวียต องค์กรชาวนา และกองกำลังอาสาสมัคร

### ความสำเร็จตอนต้น (ต้นทศวรรษ 1930)

ในช่วงต้น ค.ศ. 1930 มีการตั้งกองทัพแดงเพิ่มขึ้นอีกและจำนวนทหารแดงก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในฤดูร้อน ค.ศ. 1930 กองทัพแดงจีนมีจำนวนทหารเพิ่มขึ้นเป็นกว่า 100,000 นายและมีฐานหลายแห่ง เช่น ทางใต้และเหนือของเจียงซี ทางตะวันตกของหูเป่ย์ และทางตะวันออกของหูหนาน เป็นต้น กองทัพที่ห้าของเผิง เต๋อหวยและกองทัพแดงที่ 16 ของหยาง โย่วหลินได้เข้าโจมตีและยึดฉางชา เมืองหลวงของหูหนาน หลังการโจมตีครั้งนั้น เจียงซีก็กลายเป็นฐานที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพแดงจีน ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1930 กองทัพที่เจ็ดของเติ้ง เสี่ยวผิงได้ออกจากฐานในกว่างซี

ใน ค.ศ. 1931 กองทัพแดงจีนสามารถเอาชนะกองกำลังของพรรคชาตินิยมได้ถึงสามครั้งด้วยการโจมตีขนาดใหญ่ ทำให้กองกำลังชาตินิยมเสียทหารไปเกือบ 100,000 นาย กองทัพแดงขนาดเล็กหลายแห่งได้รวมตัวกันและตั้งเป็นกลุ่มกองทัพ ในฤดูร้อน ค.ศ. 1931 นายพลจาง กั๋วเทาเดินทางมาถึงฐานของกองทัพแดงที่สี่และเข้าควบคุมกองทัพ เขาสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของกองทัพแดงที่สี่ รวมถึงสฺวี่ จี้เชิ่น, โจว เหวย์จฺย่ง และเสี่ยวฟาง การเคลื่อนไหวที่คล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นในหูเป่ย์ตะวันตกเช่นกัน โดยในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1931 เซี่ย ซีได้เข้าควบคุมกองทัพของเฮ่อ หลงและสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของเขา รวมถึงต้วน เต๋อชาง

ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1932 กองกำลังชาตินิยมได้รวบรวมทหาร 300,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่สี่ อนาคตนายพลส่วนใหญ่ของกองกำลังชาตินิยมได้เข้าร่วมในการรบครั้งนี้ เช่น หวง เหวย์, ตู้ ยฺวี่หมิง, ซุน ลี่เหริน และคนอื่น ๆ กองทัพแดงที่สี่พ่ายแพ้และต้องถอยออกจากฐาน เนื่องจากสูญเสียทหารไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง กองทัพที่สามของเฮ่อ หลงก็ประสบความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน โดยมีทหารกว่า 10,000 นายเสียชีวิตหลังออกจากหูเป่ย์ตะวันตก ในช่วงเวลานี้ยังมีการสู้รบหลายครั้งระหว่างกองกำลังชาตินิยมกับกองทัพแดงที่หนึ่งในเจียงซี

ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1933 กองทัพแดงที่หนึ่งสามารถเอาชนะการโจมตีขนาดใหญ่ครั้งที่สี่ของกองกำลังชาตินิยมได้และทำลายกองพลชั้นยอดไปถึงสองกองพลครึ่ง นายพลกองกำลังชาตินิยมหลายคนก็ถูกจับเป็นเชลย ใน ค.ศ. 1933 กองทัพแดงที่สี่เดินทางมาถึงเสฉวนและเกณฑ์ทหารเพิ่มได้กว่า 80,000 นาย สิ่งนี้ทำให้ขุนศึกเสฉวน หลิว เซียง ต้องระดมทหาร 200,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่สี่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง

### พายแพ้ (กลางทศวรรษ 1930)

ใน ค.ศ. 1934 กองกำลังชาตินิยมจัดซื้ออาวุธใหม่จากเยอรมนีและเปิดฉากการโจมตีขนาดใหญ่ครั้งที่ห้าต่อฐานของกองทัพแดงในเจียงซี ในการรบครั้งนี้ กองทัพแดงที่หนึ่งต้องเสียทหารไปกว่า 50,000 นายและถูกบีบให้ต้องออกจากเจียงซีเพื่อไปตั้งฐานใหม่ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกล มีทหารประมาณ 30,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานในภาคใต้ของจีน ในเวลาเดียวกันนั้น กองทัพแดงที่สี่สามารถเอาชนะการโจมตีของหลิว เซียงได้ ซึ่งสูญเสียทหารไปกว่า 80,000 นายในการรบ ก่อนที่กองทัพแดงที่หนึ่งจะเริ่มการเดินทัพทางไกล กองทหารที่หกของเซียว เค่อได้เดินทางมาถึงกุ้ยโจวตะวันออกและรวมกำลังกับกองทัพที่สามของเฮ่อ หลง หลังจากนั้น กองทัพที่สามก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทหารที่สอง

### การก่อเกิดกองทัพใหม่ (ปลายทศวรรษ 1930)

ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1936 กองทหารที่สอง, กองทหารที่หก และกองทัพที่สามสิบสองได้รวมตัวกันและตั้งเป็นกลุ่มกองทัพใหม่ มีชื่อว่ากองทัพแดงที่สองและเฮ่อ หลงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการ กองทัพแดงที่สองและกองทัพแดงที่สี่ได้เดินทางมาถึงฉ่านซีเหนือในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1936 ในเวลาเดียวกันนั้น ทหารประมาณ 21,000 นายจากกองทัพแดงที่สี่ได้เข้าโจมตีกานซู่ โดยมีเป้าหมายเพื่อหาเส้นทางไปยังสหภาพโซเวียต แต่ในช่วงปลาย ค.ศ. 1936 พวกเขาก็พ่ายแพ้ให้แก่กองกำลังชาตินิยมภายใต้นายพลหม่า ปู้ฟาง โดยมีทหารถูกจับเป็นเชลยมากกว่า 6,000 นาย ผู้รอดชีวิตมีเพียงสฺวี เซี่ยงเฉียนและนายทหารระดับสูงคนอื่น ๆ เนื่องจากความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ จาง กั๋วเทา ผู้บัญชาการกองทัพแดงที่สี่จึงถูกริบอำนาจทางทหาร

เมื่อสงครามต่อต้านญี่ปุ่นปะทุขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 กำลังทหารคอมมิวนิสต์จึงถูกผนวกรวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติของสาธารณรัฐจีนในนาม ก่อตั้งเป็นหน่วยกองทัพลู่ที่แปดและกองทัพที่สี่ใหม่ กองทัพแดงที่หนึ่งถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 115 ของกองกำลังชาตินิยม กองทัพแดงที่สองถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 120 ของกองกำลังชาตินิยม กองทัพแดงที่สี่ถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 129 ของกองกำลังชาตินิยม กองพลทั้งสามนี้มีกำลังพลรวมทั้งสิ้น 45,000 นาย โดยมีทหาร 10,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานในฉ่านซีเหนือ ส่วนทางตอนใต้ของจีน กองทัพที่สี่ใหม่มีทหาร 10,000 นายทำหน้าที่เป็นกองกำลังกองโจร ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพทั้งสองนี้มีกำลังพลติดอาวุธถึงหนึ่งล้านนาย กองทัพแดงเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงสงคราม และเมื่อสิ้นสุดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพแดงมีกำลังทหารประจำการ 900,000 นายและกำลังอาสาสมัคร (Militia) สองล้านนาย

### การจัดระเบียบสู่กองทัพปลดปล่อยประชาชน

ใน ค.ศ. 1947 กองทัพแดงได้รับการจัดระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพยังคงปฏิบัติการในลักษณะกองทัพกองโจรที่ต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากชนชั้นชาวนา เมื่อถึงเวลาก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 กองทัพปลดปล่อยประชาชนมีกำลังพลถึง 5.5 ล้านนาย ส่วนใหญ่เป็นทหารราบเบา

หลังพรรคคอมมิวนิสต์ขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1949 ทหารผ่านศึกของกองทัพแดง (ผู้ที่เคยอยู่ในกองทัพแดงก่อนการรวมกับฝ่ายชาตินิยม) ได้รับการยกย่องในวัฒนธรรมจีนแผ่นดินใหญ่และมีความโดดเด่นต่างจากผู้ที่เข้าร่วมรบกับพรรคคอมมิวนิสต์หลังการรวมตัวกับชาตินิยม หรือในช่วงสงครามกลางเมืองครั้งที่สอง

ใน ค.ศ. 1954 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคกับกองทัพได้รับการจัดตั้งเป็นสถาบันอย่างเป็นทางการยิ่งขึ้นด้วยการก่อตั้งคณะกรรมาธิการการทหารกลาง

### เหตุการณ์สำคัญ

* 1 สิงหาคม ค.ศ. 1927: การก่อการกำเริบหนานชาง
* ค.ศ. 1927: การก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
* ค.ศ. 1927: การกอการกำเริบกว่างโจว
* ค.ศ. 1930 ถึง 1931: การทัพโอบล้อมครั้งแรก
* ค.ศ. 1931: การทัพโอบล้อมครั้งที่สอง
* กรกฎาคม ค.ศ. 1931: การทัพโอบล้อมครั้งที่สาม
* ค.ศ. 1932 ถึง 1933: การทัพโอบล้อมครั้งที่สี่
* ค.ศ. 1933 ถึง 1934: การทัพโอบล้อมครั้งที่ห้า
* ค.ศ. 1934 ถึง 1936: การเดินทัพทางไกล

## อุดมการณ์และบทบาททางการเมือง

ในมุมมองของพรรคคอมมิวนิสต์ การมีส่วนร่วมของมวลชนในกองทัพแดงมีความสำคัญเกินกว่าความเกี่ยวข้องโดยตรงด้านกำลังพลและการสนับสนุนทางวัตถุ นอกจากนี้ยังถูกมองว่าเป็นกระบวนการทางการเมืองที่มวลชนจะวิวัฒนาการไปสู่การเป็น "เจ้าของรัฐ" ตามคำกล่าวของเหมาที่ว่า "[กอง]ทัพแดงไม่ใช่หน่วยงานสำหรับการต่อสู้เท่านั้น งานหลัก (หรือหน้าที่) ของมันคือการระดมมวลชน การต่อสู้เป็นเพียงวิธีการเท่านั้น" กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบสำคัญของกองทัพแดงในการให้ความรู้ การจัดระเบียบ และการระดมมวลชน โดยทำหน้าที่คล้ายกับการเป็นร่างเคลื่อนที่ของพรรคคอมมิวนิสต์นอกเหนือจากบทบาททางทหาร นักวิชาการ ไช่ เซียง เขียนว่าความสามารถของกองทัพแดงในการทำหน้าที่เช่นนี้ช่วยอธิบายได้ว่าเหตุใดพรรคชนกรรมาชีพจึงสามารถพัฒนาได้สำเร็จ แม้ว่าจีนในสมัยปฏิวัติจะมีฐานอุตสาหกรรมอ่อนแอ

แนวคิดเหล่านี้ได้พัฒนาขึ้นในการประชุมกู่เถียนใน ค.ศ. 1929 รวมถึงในเอกสาร "โครงการสำหรับกองทัพแดงที่สี่ในทุกระดับ" เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1930 และ "ระเบียบชั่วคราวว่าด้วยงานการเมืองของกองทัพกรรมกรและชาวนาจีน (ฉบับร่าง)" ในฤดูหนาว ค.ศ. 1930 ซึ่งกำหนดอย่างเป็นทางการถึงความเป็นผู้นำของพรรคเหนือกองทัพ

ในบทความ "ขบวนการประชาธิปไตยภายในกองทัพ" (*The Democratic Movement within the Army*) ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เหมา เจ๋อตงกล่าวถึงงานการเมืองของกองทัพแดงและระบุว่า "ผ่านขบวนการประชาธิปไตยภายใต้การนำแบบรวมศูนย์ เราสามารถบรรลุความสามัคคีทางการเมืองในระดับสูง ปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ และปรับปรุงเทคโนโลยีและยุทธวิธีทางทหาร ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักสามประการของเรา" มุมมองเรื่องประชาธิปไตยในกองทัพนี้เน้นที่ประชาธิปไตยรวมศูนย์ (democratic centralism) และเลี่ยงสิ่งที่พรรคถือว่าเป็น "ประชาธิปไตยสุดโต่ง หรืออนาธิปไตย"

## ผู้นำหลัก

### ผู้นำหลักของกองบัญชาการกองทัพแดง

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1933 กองทัพแดงจีนได้เริ่มสร้างระบบการจัดระเบียบทางทหารให้เป็นมาตรฐาน พวกเขาก่อตั้งกองบัญชาการกองทัพแดงที่แนวหน้าเพื่อบัญชาการปฏิบัติการต่าง ๆ

| ตำแหน่ง | วาระที่หนึ่ง | วาระที่สอง | วาระที่สาม |
| --- | --- | --- | --- |
| ประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง | จู เต๋อ (พฤษภาคม 1933 – ธันวาคม 1936) | เหมา เจ๋อตง (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) |  |
| ผู้บัญชาการทหาร | จู เต๋อ (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) |  |  |
| หัวหน้ากรรมาธิการการเมือง | โจว เอินไหล (พฤษภาคม 1933 – มิถุนายน 1935) | จาง กั๋วเทา (มิถุนายน 1935 – กรกฎาคม 1937) |  |
| เสนาธิการทหาร | หลิว ปั๋วเฉิง (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1935) |  |  |
| รองเสนาธิการทหาร | จาง ยฺหวินอี้ (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1934) | เย่ เจี้ยนอิง (ตุลาคม 1934 – กรกฎาคม 1937) |  |
| ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง | หวัง เจี้ยเสียง (พฤษภาคม 1933 – มิถุนายน 1935) | เฉิง ชางห้าว (มิถุนายน 1935 – ธันวาคม 1936) | หวัง เจี้ยเสียง (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) |
| รองผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง | เฮ่อ ชาง (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1934) | ยฺเหวียน กั๋วผิง (ตุลาคม 1934 – ธันวาคม 1936) | หยาง ช่างคุน (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) |
| ผู้อำนวยการฝ่ายความมั่นคง | หลี่ เค่อหนง (มิถุนายน 1933 – ธันวาคม 1935) | หลัว รุ่ยชิง (ธันวาคม 1935 – กรกฎาคม 1937) |  |
| รัฐมนตรีเสบียง | เย่ จี้จ้วง (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) |  |  |
| รัฐมนตรีสาธารณสุข | เผิง หลงปั๋ว (พฤษภาคม – ธันวาคม 1933) | เฮ่อ เฉิง (ธันวาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) |  |
| รัฐมนตรีทหาร | หยาง ลี่ซาน (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) |  |  |

### ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพ

กองทัพแดงจีนมักอ้างว่าตนเองมีสามกลุ่มกองทัพ (group Armies) อย่างไรก็ดี พอถึง ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่สองนั้นมีขนาดเล็กกว่าอีกสองกลุ่มกองทัพที่เหลืออยู่มาก

| กองทัพ | ตำแหน่ง | วาระที่หนึ่ง | วาระที่สอง | วาระที่สาม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กองทัพแดงที่ 1 | ผู้บัญชาการ | จู เต๋อ (สิงหาคม 1930 – ตุลาคม 1935) | เผิง เต๋อหวย (ตุลาคม 1935 – สิงหาคม 1937) |  |
| กรรมาธิการการเมือง | เหมา เจ๋อตง (สิงหาคม 1930 – พฤษภาคม 1933) | โจว เอินไหล (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1935) | เหมา เจ๋อตง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480) |
| เสนาธิการ | จู ยฺหวินชิง (สิงหาคม 1930 – มิถุนายน 1931) | เย่ เจี้ยนอิง (มิถุนายน 1931 – สิงหาคม 1937) |  |
| ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง | หยาง ยฺเว่ปิน (สิงหาคม 1930 – มิถุนายน 1932) | หยาง ช่างคุน (มิถุนายน 1932 – ตุลาคม 1935) | หวัง เจี้ยเสียง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480) |
| กองทัพแดงที่ 2 | ผู้บัญชาการ | เฮ่อ หลง (กรกฎาคม 1935 – สิงหาคม 1937) |  |  |
| กรรมาธิการการเมือง | เหริน ปี้ฉือ (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) | กวน เซียงหยิง (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937) |  |
| เสนาธิการ | หลี่ ต๋า (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) | โจว ชื่อตี้ (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937) |  |
| ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง | กาน ซื่อฉี (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) | จู รุ่ย (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937) |  |
| กองทัพแดงที่ 4 | ผู้บัญชาการ | สวี เซี่ยงเฉียน (พฤศจิกายน 1931 – สิงหาคม 1937) |  |  |
| กรรมาธิการการเมือง | เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 1931 – สิงหาคม 1937) |  |  |
| เสนาธิการ | เจิง จงเชิง (พฤศจิกายน 1931 – ตุลาคม 1933) | หนี จื้อเลี่ยง (ตุลาคม 1933 – เมษายน 1936) | หลี่ เท่อ (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480) |
| ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง | หลิว ชื่อฉี (พฤศจิกายน 1931 – พฤศจิกายน 1932) | เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 1932 – เมษายน 1936) | หลี่ จั๋วหราน (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480) |

### ผู้บัญชาการฐาน

ใน ค.ศ. 1930 กองทัพแดงจีนได้ตั้งฐานหลายแห่งขึ้น แม้การกำหนดชื่อหน่วยของกองทัพแดงจะมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง แต่ผู้นำหลักของฐานเหล่านั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญ

| ฐาน | ระหว่าง | ผู้นำหลัก | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เจียงซี | 1929–1934 | เหมา เจ๋อตง |  |
| จู เต๋อ |  |
| ปั๋ว กู่ |  |
| โจว เอินไหล |  |
| เจียงซีเหนือ | 1929–1934 | ข่ง เหอฉ่ง | ทรยศในปี 1934 |
| ฟู่ ชิวเทา |  |
| ฟาง ปู้โจว (方步舟) | ทรยศในปี 1937 |
| เจียงซีตะวันออก | 1929–1935 | ฟาง จื้อหมิ่น | เสียชีวิตในปี 1935 |
| โจว เจี้ยนผิง |  |
| เช่า ชื่อผิง |  |
| ฝูเจี้ยนเหนือ | 1929–1934 | หวง เต้า |  |
| หวง ลี้กุ้ย (黄立贵) | เสียชีวิตในปี 1937 |
| อู่ เซี่ยนสี่ (吴先喜) | เสียชีวิตในปี 1937 |
| เจียงซีตะวันตก และหูหนานตะวันออก | 1930–1934 | เหริน ปี้ฉือ |  |
| หวัง เจิ้น |  |
| เซียว เค่อ |  |
| ไช่ ฮุ่ยเหวิน | เสียชีวิตในปี 1936 |
| อานฮุยตะวันตก, หูเป่ย์ตะวันออก และเหอหนานใต้ | 1930–1932 | จาง กั๋วเทา |  |
| สฺวี่ จี้เชิ่น | เสียชีวิตในปี 1931 |
| สฺวี เซี่ยงเฉียน |  |
| เฉิน ชางฮ่าว |  |
| เฉิน เจ๋อหมิน | เสียชีวิตในปี 1933 |
| หูเป่ย์ตะวันตก | 1930–1935 | เฮ่อ หลง |  |
| โจว อี้ฉฺวิน | เสียชีวิตในปี 1931 |
| กวน เซี่ยงอิง |  |
| เซี่ย ซี | เสียชีวิตในปี 1936 |
| เสฉวนเหนือ | 1933–1935 | จาง กั๋วเทา |  |
| สฺวี เซี่ยงเฉียน |  |
| เฉิน ชางฮ่าว |  |
| หวัง เหวย์โจว |  |
| ฉ่านซีเหนือ | 1932–1937 | หลิว จื้อตาน | เสียชีวิตในปี 1936 |
| เซี่ย จื่อฉาง | เสียชีวิตในปี 1935 |
| สี จ้งซฺวิน |  |
| กว้างตุ้งตะวันออก | 1930–1931 | กู่ ต้าฉุน |  |
| กว่างซี | 1930–1932 | เติ้ง เสี่ยวผิง |  |
| จาง ยฺหวินอี้ |  |
| หลี่ หมิงรุ่ย | เสียชิวิตในปี 1931 |
| ยฺหวี จั้วยฺวี่ | เสียชีวิตในปี 1930 |
| เหวย์ ป๋าฉฺวิน | เสียชีวิตในปี 1932 |
| ไห่หนาน | 1930–1932 | หวัง เหวินหมิง (王文明) | เสียชีวิตในปี 1930 |
| เฝิง ไป่จฺวี้ |  |

## กำลังพล

### การกบฏทางทหาร

ในช่วงต้นของการก่อตั้ง กองทัพแดงจีนส่วนใหญ่มีนายทหารที่มาจากอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม ส่วนใหญ่เข้าร่วมกับกองทัพแดงอย่างลับ ๆ ระหว่าง ค.ศ. 1925 ถึง ค.ศ. 1928 นายทหารเหล่านี้จำนวนมากถูกสังหารในช่วงปีแรกของสงคราม การก่อกบฏครั้งใหญ่ที่สุดคือการก่อการกำเริบหนิงตูซึ่งเกิดขึ้นในฤดูหนาว ค.ศ. 1931 นายพลต่ง เจิ้นถัง หัวหน้ากองทัพลู่ที่ 26 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติพร้อมด้วยทหาร 17,000 นายเป็นกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกับกองทัพแดงที่หนึ่ง หลังการก่อการกำเริบครั้งนี้ พรรคชาตินิยมได้เพิ่มความเข้มงวดในการควบคุมกองทัพ ทำให้การก่อกบฏทางทหารทำได้ยากขึ้น อย่างไรก็ดี นายพลจาง กั๋วเทา ซึ่งดูถูกอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม ได้นำการโจมตีในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1931 ซึ่งสังหารนายทหารระดับกลางและสูงของกองทัพแดงที่สี่ที่มาจากกองกำลังชาตินิยมไปมากกว่า 2,500 นาย

### ชั้นยศ

กองทัพแดงจีนไม่มีการจัดลำดับยศ โดยถือว่านายทหารและทหารทั่วไปมีความเท่าเทียมกัน ในช่วงแรกเริ่ม นายทหารจะมาจากการเลือกตั้งโดยทหาร แต่ต่อมาระบบนี้ได้ถูกยกเลิกไปในช่วงหลังของสงคราม สำหรับระบบการบังคับบัญชาในแต่ละระดับ ตั้งแต่ระดับกรมจนถึงระดับทัพจะมีผู้บังคับบัญชาสี่ตำแหน่ง ได้แก่ ผู้บัญชาการ กรรมาธิการการเมือง (Political Commissar) เสนาธิการ และผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง โดยที่กรรมาธิการการเมืองเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด

### การสรรหา

ความพยายามสรรหาของกองทัพแดงมักเกี่ยวข้องกับการจัดการประชุมขนาดใหญ่และการแข่งขันระหว่างหมู่บ้าน อำเภอ หรือองค์กรมวลชนต่าง ๆ โดยพิจารณาว่าพื้นที่ใดสามารถสรรหาทหารใหม่ได้มากที่สุด มีการระดมองค์กรสตรีเพื่อมอบการสนับสนุนแก่ครอบครัวที่ต้องพึ่งพาทหารกองทัพแดงและเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้หญิง "ดึงรั้งชายของตนไว้" (pulling on [their menfolk's] tails) ซึ่งเป็นการเปรียบเปรยถึงการขัดขวางไม่ให้พวกเขาเข้าร่วมการเกณฑ์ทหาร การบังคับเกณฑ์ถูกห้ามอย่างเด็ดขาด

### การศึกษา

เมื่อจำนวนอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมที่มาเข้าร่วมกองทัพแดงลดลงตลอดช่วงสงคราม กองทัพแดงจึงเริ่มพัฒนาระบบการศึกษาทางทหารสำหรับทหารใหม่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวนามาก่อน แต่ละฐานได้ตั้งสถาบันการทหารเป็นของตนเอง โดยปกติแล้วจะใช้เชลยศึกที่เป็นนายทหารฝ่ายศัตรูมาเป็นผู้สอน การดำเนินการนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และภายใน ค.ศ. 1936 นายทหารของกองทัพแดงส่วนใหญ่ก็เป็นอดีตชาวนา

### การกวาดล้าง

ใน ค.ศ. 1931 เหล่าผู้บัญชาการตัดสินว่ามีสายลับจำนวนหนึ่งแทรกซึมอยู่ในกองทัพแดง ปัญหานี้แพร่หลายเป็นพิเศษเมื่อจู ยฺหวินชิง เสนาธิการทหารของกองทัพแดงที่หนึ่ง ถูกสายลับลอบสังหารในโรงพยาบาล หลังจากนั้น กองทัพแดงแต่ละแห่งก็เริ่มทำการตัดสินและประหารชีวิตนายทหารและทหารที่ต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้อง ใน ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่หนึ่งได้ประหารชีวิตไปประมาณ 4,000 นาย ส่วนกองทัพแดงที่สี่และกองทัพแดงที่สามก็ได้ประหารชีวิตนายทหารไปอีกหลายพันนาย โดยเฉพาะนายทหารระดับสูง

### กำลังอาสาสมัคร

โดยปกติแล้ว ฐานของกองทัพแดงมักถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังศัตรู เพื่อป้องกันฐานจากการโจมตีของศัตรู กองทัพแดงจึงได้เกณฑ์กองกำลังพิทักษ์แดง (Red Guards) โดยมีเจ้าหน้าที่จากสภาโซเวียตท้องถิ่นเป็นผู้บัญชาการ เมื่อเกิดสงครามขนาดใหญ่ขึ้น กองกำลังพิทักษ์แดงมีหน้าที่รับผิดชอบในการสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุง ของกองทัพแดงและสรรหาทหารใหม่ให้แก่กองทัพแดง ตัวอย่างเช่น ในฤดูหนาว ค.ศ. 1932 กองทัพที่แปดของเซียว เค่อ มีทหารแดง 2,200 นายและกองกำลังพิทักษ์แดงถึง 10,000 นาย อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่ของกองกำลังพิทักษ์แดงไม่ได้มีความภักดีเสมอไป ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1933 เจ้าหน้าที่ของกองกำลังพิทักษ์แดงคนหนึ่งได้สังหารผู้บัญชาการกองทัพที่ 29 เฉิน เชียนหลุน และยอมจำนนต่อกองกำลังชาตินิยม

## โครงสร้างกองทัพ

โดยปกติแล้วกองทัพหรือกองทหารแต่ละหน่วยของกองทัพแดงจีนจะประกอบด้วยกองพลทหารราบสามหรือสองกองพล แต่ละกองพลจะมีกรมทหารราบสามกรมและมีกองร้อยปืนครกหนึ่งกองร้อย จำนวนทหารในแต่ละกองพลจะแตกต่างกันไปตามช่วงเวลา ในช่วงเริ่มต้น แต่ละกองพลจะมีทหารประมาณ 1,000 ถึง 2,000 นาย ส่วนในช่วง ค.ศ. 1933 ถึง 1936 หนึ่งกองพลโดยทั่วไปจะมีทหารประมาณ 5,000 ถึง 6,000 นาย

### ค.ศ. 1928

หลังการก่อการกำเริบหลายครั้ง ในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 กองทัพแดงจีนมีกองทัพหลายหน่วยดังนี้:

| มณฑล | ลำดับการรบ | ผู้บัญชาการ | ขยายกำลังพล |
| --- | --- | --- | --- |
| เจียงซี | กองทัพที่ 4 | จู เต๋อ | 6,000 |
| หูหนาน | กองทัพที่ 5 | เผิง เต๋อหวย | 2,000 |
| หูเป่ย์ | กองทัพที่ 2 | เฮ่อ หลง | 1,500 |
| อานฮุย | กองทัพที่ 11 | อู๋ กวงฮ่าว | 300 |

### ค.ศ. 1930

กองทัพแดงจีนมีกำลังเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิมมากในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1930

| มณฑล | ลำดับการรบ | ผู้บัญชาการ | ขยายกำลังพล |
| --- | --- | --- | --- |
| เจียงซี | กองทัพที่ 4 | หลิน เปียว | 5,000 |
| กองทัพที่ 6 | หวฺาง กวงเลฺว่ | 5,000 |
| กองทัพที่ 10 | ฟาง จื๋อหมิน | 2,000 |
| กองทัพที่ 12 | เติ้ง อี้กัง (邓毅刚) | 3,000 |
| กองทัพที่ 20 | หู เช่าไห่ (胡少海) | 1,500 |
| หูหนาน | กองทัพที่ 5 | เผิง เต๋อหวย | 4,000 |
| กองทัพที่ 8 | เหอ ฉางกง | 5,000 |
| กองทัพที่ 16 | หู อีหมิง (胡一鸣) | 2,000 |
| หูเป่ย์ | กองทัพที่ 4 | เฮ่อ หลง | 2,000 |
| กองทัพที่ 6 | ต้วน เต๋อชาง | 8,000 |
| อานฮุย | กองทัพที่ 1 | สฺวี่ จี้เชิ่น | 2,100 |
| เจ้อเจียง | กองทัพที่ 13 | หู กงเหมี่ยน | 3,000 |
| เจียงซู | กองทัพที่ 14 | เหอ คุน | 700 |
| กว่างซี | กองทัพที่ 7 | จาง ยฺหวินอี้ | 6,000 |
| กองทัพที่ 8 | ยฺหวี จั้วยฺวี่ | 1,000 |

### ค.ศ. 1932

ในฤดูร้อน ค.ศ. 1932 กองทัพแดงจีนได้ตั้งกำลังหลักขึ้นสามกองทัพก่อนหน้าการทัพโอบล้อมครั้งที่สี่

| มณฑล | ลำดับการรบ | ผู้บัญชาการ | ขยายกำลังพล |
| --- | --- | --- | --- |
| เจียงซี | กองทหารที่ 1 | หลิน เปียว | 20,000 |
| กองทหารที่ 3 | เผิง เต๋อหวย | 18,000 |
| กองทหารที่ 5 | ต่ง เจิ้นถัง | 17,000 |
| กองทัพที่ 12 | หลัว ปิ่งฮุย | 7,400 |
| กองทัพที่ 22 | เซียว เค่อ | 2,000 |
| เจียงซีเหนือ | กองทัพที่ 16 | ข่ง เหอฉ่ง | 17,000 |
| หูหนานตะวันออก | กองทัพที่ 8 | หวัง เจิ้น | 2,200 |
| กองพลที่ 12 | เย่ ฉางเกิง | 1,200 |
| เจียงซีตะวันออก | กองทัพที่ 10 | โจว เจียผิง | 4,000 |
| หูเป่ย์ตะวันตก | กองทัพที่ 3 | เฮ่อ หลง | 14,000 |
| อานฮุยตะวันตกและหูเป่ย์ตะวันออก | กองทัพที่ 4 | สฺวี เซี่ยงเฉียน | 30,000 |
| กองทัพที่ 24 | ค่วง จี้ซฺวิน | 12,000 |
| กองพลที่ 1 | เจิ๋ง จงเชิง | 3,000 |
| ฉ่านซีเหนืแ | กองพลที่ 42 | หลิว จื้อตาน | 200 |
| กว่างซี | กองพลที่ 21 | เหวย์ ป๋าฉฺวิน | 1,000 |

### ค.ศ. 1934

กองทัพแดงจีนมีทหารเกือบ 200,000 นายในฤดูหนาว ค.ศ. 1933

| มณฑล | กองทัพ | ลำดับการรบ | ผู้บัญชาการ | ขยายกำลังพล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจียงซี | กองทัพแดงที่หนึ่ง | กองทหารที่ 1 | หลิน เปียว | 22,400 |
| กองทหารที่ 3 | เผิง เต๋อหวย | 19,800 |
| กองทหารที่ 5 | ต่ง เจิ้นถัง | 12,000 |
| กองทหารที่ 8 | โจว คุน | 10,900 |
| กองทหารที่ 9 | หลัว ปิ่งฮุย | 11,500 |
| กุ้ยโจวตะวันออก | กองทัพแดงที่สอง | กองทหารที่ 2 | เฮ่อ หลง | 4,400 |
| กองทหารที่ 6 | เซียว เค่อ | 3,300 |
| เสฉวน | กองทัพแดงที่สี่ | กองทัพที่ 4 | หวัง หงคุน | 20,000 |
| กองทัพที่ 9 | เหอ เว่ย์ | 18,000 |
| กองทัพที่ 30 | ยฺหวี เทียนยฺหวิน | 16,000 |
| กองทัพที่ 31 | ซุน ยฺวี่ชิง | 16,000 |
| กองทัพที่ 33 | หลัว หนานฮุย | 10,000 |
| ฝูเจี้ยน | กองทัพที่ 7 | กองทหารที่ 7 | สฺวิน หฺวายโจว | 6,000 |
| เจียงซีตะวันออก | กองทัพที่ 10 ใหม่ | กองทัพที่ 10 ใหม่ | หลิว โฉวซี | 4,000 |
| เจียงซีเหนือ | กองพลที่ 16 | กรมทหารที่ 47 | สฺวี เยี่ยนกัง | 1,500 |
| หูเป่ย์ตะวันออก | กองทัพที่ 25 | กองทัพที่ 25 | สฺวี ไห่ตง | 3,100 |
| ฉ่านซีเหนือ | กองทัพที่ 26 | กองพลที่ 78 | หลิว จื้อตาน | 2,000 |
| อานฮุยตะวันตก | กองทัพที่ 28 | กองพลที่ 82 | เกา จิ้งถิง | 1,000 |

### ค.ศ. 1936

ทหารส่วนใหญ่ของกองทัพแดงจีนได้เดินทางไปถึงบริเวณตอนเหนือของฉ่านซีภายในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1936 มีเพียงทหารส่วนน้อยเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในภาคใต้ของจีน

| มณฑล | กองทัพ | ลำดับการรบ | ผู้บัญชาการ | ขยายกำลังำล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฉ่านซีเหนือ | กองทัพแดงที่หนึ่ง | กองทหารที่หนึ่ง | จัว เฉฺวียน | 10,000 |
| กองทหารที่ 15 | สฺวี ไห่ตง | 7,000 |
| กองทัพที่ 28 | ซ่ง ฉือหลุน | 1,500 |
| กองทัพแดงที่สอง | กองทหารที 2 | เฮ่อ หลง | 6,000 |
| กองทหารที่ 6 | เซียว เค่อ | 5,000 |
| กองทัพที่ 32 | หลัว ปิ่งฮุย | 2,000 |
| กองทัพแดงที่สี่ | กองทัพที่ 4 | เฉิน ไจ้เต้า | 9,000 |
| กองทัพที่ 31 | หวัง ชู่เชิง | 7,000 |
| กานซู่ | กองทัพลู่ตะวันตก | กองทัพที่ 5 | ต่ง เจิ้นถัง | 3,000 |
| กองทัพที่ 9 | ซุน ยฺวี่ชิง | 6,500 |
| กองทัพที่ 30 | เฉิง ชื่อไฉ | 7,000 |
| ฉ่านซีใต้ | กองทัพที่ 25 | กองพลที่ 74 | เฉิน เซียนรุ่ย | 1,400 |
| อานฮุยตะวันตกและหูเป่ย์ตะวันออก | กองทัพที่ 28 | กองพลที่ 82 | เกา จิ้งถิง | 2,500 |
| เจียงซีเหนือ | กองพลที่ 16 | กรมทหารที่ 47 | ฟาง ปู้โจว (方步舟) | 1,200 |
| ฝูเจี้ยนตะวันออก | กองบัญชาการทหารฝูเจี้ยนตะวันออก | กองพลอิสระ | เย่ เฟย์ | 1,000 |
| ฝูเจี้ยนเหนือ | กองบัญชาการทหารฝูเจี้ยนเหนืแ | กองพลอิสระ | หวฺาง ลี่กุ้ย (黄立贵) | 3,000 |
| เจ้อเจียงใต้ | กองบัญชาการทหารเจ้อเจียงใต้ | กองพลอิสระ | ซู ยฺวี่ | 1,600 |

## ยุทธภัณฑ์

### ปืนเล็กยาว

อาวุธของกองทัพแดงจีนทั้งหมดถูกยึดมาจากกองทัพฝ่ายศัตรู โดยอาวุธสำคัญและมีประโยชน์ที่สุดคือปืนเล็กยาว ในฤดูหนาว ค.ศ. 1934 กองทัพแดงที่หนึ่งมีทหาร 72,300 นาย แต่มีปืนเล็กยาวเพียง 25,300 กระบอก เมื่อเทียบกับกองทัพแดงที่หนึ่งแล้ว กองทัพแดงที่สี่มีปืนเล็กยาวมากกว่า ซึ่งทำให้สามารถเกณฑ์ทหารใหม่ในเสฉวนได้เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี กองกำลังท้องถิ่นขาดแคลนปืนเล็กยาว ในฤดูร้อน ค.ศ. 1934 กองทหารที่เจ็ดของสฺวิน หฺวายโจว มีทหาร 6,000 นาย แต่มีปืนเล็กยาวเพียง 1,200 กระบอก ซึ่งเป็นสาเหตุให้กองทัพน้อยที่เจ็ดพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเมื่อพยายามโจมตีฝูโจว

### ปืนกล

โดยทั่วไปกองร้อยปืนกลของแต่ละกรมในกองทัพแดงจะมีปืนกลหกกระบอกหรือมากกว่า อัตราการติดตั้งปืนกลของกองทัพแดงนั้นไม่ด้อยไปกว่ากองทหารชั้นยอดของกองกำลังชาตินิยม นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้กองทัพแดงสามารถเอาชนะกองกำลังชาตินิยมได้หลายครั้ง ปืนกลที่พบมากที่สุดคือเอ็มจี08, ZB vz. 26, ปืนกลเอ็ม1919 บราวนิง และปืนกลฮอตช์คิส เอ็ม1914

ปืนกลของกองทัพแดงจีนใน ค.ศ. 1936
### อาวุธเย็น

เนื่องจากขาดแคลนปืนเล็กยาว กองทัพแดงจีนจึงถูกบังคับให้ใช้อาวุธเย็น เช่น ดาบใหญ่ หอก กระบี่ และอาวุธระยะประชิดอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทหารส่วนใหญ่จากกองกำลังอาสาสมัครของกองทัพแดงติดอาวุธด้วยอาวุธเย็นอยู่ตลอดเวลา ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1930 เจิง จงเชิงได้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์แดงจำนวน 30,000 นายที่ติดอาวุธเย็น แม้จะมีจำนวนทหารแดงที่มากกว่าอย่างท่วมท้น แต่กองทหารฝ่ายตรงข้ามเพียง 1,000 นายที่ติดอาวุธปืนเล็กยาวก็สามารถเอาชนะกองกำลังของเจิงได้

### ปืนกลมือ

กองทัพแดงจีนใช้ปืนกลมือหลายชนิดตั้งแต่ทอมป์สันไปจนถึงเอ็มเพ 18 ทั้งหมดถูกยึดมาจากกองกำลังชาตินิยม

### ปืนใหญ่

กองทัพแดงจีนใช้ปืนใหญ่ที่ยึดมาจากกองกำลังศัตรูเช่นกัน ส่วนใหญ่แล้วกองทัพแดงจะมีเพียงแค่ปืนครก โดยปกติแต่ละทัพจะมีปืนครกสามถึงห้ากระบอก ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1930 กองทัพที่ห้าของเผิง เต๋อหวยยึดปืนภูเขาขนาด 75 มม. ได้สี่กระบอกที่เยฺว่โจว แต่พวกเขาขาดแคลนกระสุนที่จำเป็น

### อากาศยาน

ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่สี่สามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนของกองกำลังชาตินิยมได้หนึ่งลำในหูเป่ย์ตะวันออก นักบิน หลง เหวินกวง ได้เข้าร่วมกองทัพแดงและช่วยโจมตีกองทัพศัตรู ก่อนที่กองทัพแดงที่สี่จะถอยออกจากฐาน เครื่องบินลำนี้ถูกซ่อนไว้โดยเกษตรกรในพื้นที่และถูกพบอีกครั้งใน ค.ศ. 1951 กองทัพแดงที่หนึ่งยังสามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนได้สองลำใน ค.ศ. 1932

## หมายเหตุ

## อ้างอิง