Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# งานเย็บปักถักร้อย

นักษีคันธาแบบดั้งเดิมของบังคลาเทศ
**งานเย็บปักถักร้อย** (อังกฤษ: *embroidery*) เป็นศิลปะการตกแต่งผ้าหรือวัสดุอื่น ๆ โดยใช้เข็มเย็บกับด้าย และจักรเย็บผ้างานปักอาจผสมผสานวัสดุอื่น ๆ เช่น ไข่มุก ลูกปัด ขนนก และเลื่อม ด้วย ในปัจจุบันงานเย็บปักถักร้อยมักพบเห็นบนเสื้อผ้า หมวก ผ้าห่ม และกระเป๋าถือ มีให้เลือกใช้ด้ายและสีเส้นด้ายที่หลากหลาย มักใช้ในการตกแต่งของขวัญหรือเสื้อผ้าให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

เทคนิคพื้นฐานหรือการเย็บแบบต่าง ๆ ของงานเย็บปักถักร้อยในยุคแรก ๆ ได้แก่ การเย็บแบบโซ่ การเย็บรังดุมหรือการเย็บห่ม การเย็บเดินเส้น การเย็บซาติน และการเย็บแบบครอสติช การเย็บดังกล่าวยังคงเป็นเทคนิคพื้นฐานของการเย็บปักถักร้อยด้วยมือจนถึงทุกวันนี้

## อ้างอิง
# กระต่ายป่าแห่งอินาบะ

กระต่ายป่าแห่งอินาบะและโอนามูจิ-โนะ-คามิที่ศาลเจ้าฮากูโตะที่ทตโตริ
**กระต่ายป่าแห่งอินาบะ** (因幡の白兎 (*Inaba no Shirousagi*)) สามารถสื่อถึงตำนานญี่ปุ่นสองแบบที่มาจากแคว้นอินาบะ (ปัจจุบันคือจังหวัดทตโตริฝั่งตะวันออก) โดยตำนานกระต่ายป่าแห่งอินาบะของ *อิซูโมะ เด็นไร* มีที่มาจากแคว้นอิซูโมะ ส่วนกระต่ายป่าแห่งอินาบะอีกอันอยู่ในตำนานของ *โอนามูจิ-โนะ-คามิ* เทพเจ้าชินโต

กระต่ายป่าที่กล่าวถึงในตำนานคือ *Lepus brachyurus* หรือกระต่ายป่าญี่ปุ่น ซึ่งอาจจะเป็นชนิดย่อยที่พบในหมู่เกาะโอกิที่มีชื่อว่า *Lepus brachyurus okiensis* กระต่ายป่าญี่ปุ่นมีความยาวระหว่าง 43 เซนติเมตร (17 นิ้ว) ถึง 54 เซนติเมตร (21 นิ้ว) และมีขนาดเล็กกว่ากระต่ายป่ายุโรป กระต่ายป่าญี่ปุ่นมักมีผิวสีน้ำตาล แต่ในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศหลากหลายอย่างแคว้นอินาบะ ผิวของมันจะเปลี่ยนเป็นสีขาวในฤดูหนาว

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Antoni, Klaus (2015). "On the Religious Meaning of a Japanese Myth: The White Hare of Inaba เก็บถาวร 2022-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน". In: *Comparative Mythology* 1/1, 61-72. ISSN 2409-9899.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* วิกิซอร์ซในภาษาอังกฤษ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ: The White Hare And The Crocodiles
* Full text of Basil Hall Chamberlain's translation of "The White Hare of Inaba"
# อามะ โนะ อิวาโตะ

**อามะ-โนะ-อิวาโตะ** (天の岩戸 (*Ama-no-Iwato*; แปลว่า "ถ้ำหินสวรรค์")) เป็นถ้ำในเทพปกรณัมญี่ปุ่น จากความที่ปรากฏใน *โคจิกิ* และ *นิฮนโชกิ* พฤติกรรมสร้างความเดือดร้อนของเทพซูซาโนโอะ เทพแห่งพายุของญี่ปุ่น ทำให้เทพีอามาเตราซุพี่สาวของเทพซูซาโนโอะหนีไปซ่อนตัวในถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะ แผ่นดินจึงตกอยู่ในความมืด

เพื่อจะนำเทพีอามาเตราซุออกมาจากถ้ำ เทพอีกองค์ที่ชื่อว่ายาโอะ-โยโนซุ-โนะ-คามิได้จัดงานเลี้ยงด้านนอกถ้ำตามคำแนะนำของเทพโอโมอิกาเนะ เทพธิดาอาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะแสดงการร่ายรำสร้างเสียงหัวเราะ เทพีอามาเตราซุสงสัยเรื่องการสังสรรค์ด้านนอกจึงมองออกมาจากทางเข้าถ้ำ แล้วตะลึงกับเงาสะท้อนของตนเองในกระจกยาตะ โนะ คางามิ ซึ่งเทพองค์อื่น ๆ สร้างขึ้นและแขวนไว้หน้าถ้ำ แล้วยืนนิ่งไป เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิคาราโอะ จึงออกแรงเปิดถ้ำและโลกก็กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง เมื่อเทพีอามาเตราซุก้าวออกจากถ้ำ จึงมีการปิดตราศักดิ์สิทธิ์ก็ไว้หน้าถ้ำเพื่อไม่ให้เทพีอามาเตราซุกลับเข้าไปซ่อนตัวอีก

## ฮิงาชิฮงงุ

ศาลเจ้าหลักชื่อฮิงาชิฮงงุ และหอสักการะชื่อนิชิฮงงุ (หอตะวันตก) หันหน้าเข้าหากันจากสองฝากของช่องเขาแม่น้ำอิวาโตะ ถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะเป็นสถานที่สักการะในเทศกาลและเป็นถ้ำหินที่อยู่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอิวาโตะจากนิชิฮงงุ สามารถมองเห็นถ้ำได้จากนิชิฮงงุหลังจากเข้าร่วมพิธีกรรมของลัทธิชินโตเพื่อการชำระให้บริสุทธิ์ แต่ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพทุกรูปแบบ

บริเวณนี้มีต้นไม้และต้นไม้เก่าแก่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีต้นแปะก๊วยโบราณและต้นโองาตามาโนกิ (*Magnolia compressa)* ที่หายาก ซึ่งถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในประเทศญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ

เชื่อกันว่าเหล่าเทพแห่งทากามางาฮาระได้มารวมตัวกันและปรึกษาถึงวิธีพาเทพีอามาเตราซุออกมาจากถ้ำที่ริมแม่น้ำสายนี้ที่ชื่ออามะ-โนะ-ยาซูงาวาระ (天安河原 (*Ama no Yasugawara*)) ที่ศาลเจ้าอิมะ-โนะ-อิวาโตะ เมืองทากาจิโฮะ จังหวัดมิยาซากิ
## อ้างอิง
# ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย

| ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย |
| --- |
| ภูมิภาค | ประเทศออสเตรเลีย |
| ผู้พูด | 18.5 ล้านคนในประเทศออสเตรเลีย (2021) ผู้พูดภาษาที่สอง 5 ล้านคนในออสเตรเลีย (ประมาณ ค.ศ. 2021) |
| ตระกูลภาษา | อินโด-ยูโรเปียน
* เจอร์แมนิก
	+ เจอร์แมนิกตะวันตก
		- เจอร์แมนิกทะเลเหนือ
			* แองโกล-ฟรีเชีย
				+ แองกลิก
					- อังกฤษ
						* **ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย**
 |
| รูปแบบก่อนหน้า | ภาษาอังกฤษเก่า
* ภาษาอังกฤษสมัยกลาง
	+ ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ตอนต้น
		- ภาษาอังกฤษสมัยใหม่
			* ภาษาอังกฤษแบบบริติชและภาษาอังกฤษแบบไอริชในคริสต์ศตวรรษที่ 18
 |
| ระบบการเขียน | อักษรละติน (ชุดตัวอักษรอังกฤษ) อักษรเบรลล์อังกฤษรวม |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-3 | – |
| *Glottolog* | `aust1314` |
| IETF | `en-AU` |
|

จำนวนร้อยละประชากรที่พูดได้เฉพาะภาษาอังกฤษในบ้าน ค.ศ. 2021
**ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย** (อังกฤษ: Australian English, อักษรย่อ: AusE, AusEng, AuE, AuEng, en-AU) เป็นชุดวิธภาษาของภาษาอังกฤษที่พบในประเทศออสเตรเลีย ถือเป็นภาษากลางและภาษาประจำชาติของประเทศ แม้ว่าประเทศออสเตรเลียไม่มีภาษาราชการเป็นของตนเอง ภาษาอังกฤษทำหน้าที่เป็นภาษาแม่ของประชากรส่วนใหญ่และยึดเป็นภาษาประจำชาติโดยพฤตินัยนับตั้งแต่การเข้าตั้งถิ่นฐานของชาวบริติช ชาวออสเตรเลียพูดภาษานี้เป็นภาษาเดียวในบ้านถึงร้อยละ 72 นอกจากนี้ ภาษานี้ยังเป็นภาษาหลักที่ใช้ในการศึกษาภาคบังคับ และภายในสภานิติบัญญัติกับศาลในระดับรัฐบาลกลาง รัฐ และดินแดนอีกเช่นกัน

ภาษาอังกฤษออสเตรเลียเริ่มแยกจากภาษาอังกฤษแบบบริติชและภาษาอังกฤษแบบไอริชหลังกองเรือแรกสถาปนาอาณานิคมนิวเซาท์เวลส์ใน ค.ศ. 1788 ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียเกิดขึ้นผ่านการหลอมรวมสำเนียงของผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกที่มาจากภูมิภาคทางวิธภาษาต่าง ๆ ของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ถึงกระนั้น สำเนียงที่มีอิทธิพลที่สุดคือภาษาอังกฤษสำเนียงตะวันออกเฉียงใต้ ในคริสต์ทศวรรษ 1820 คำพูดของชาวอาณานิคมโดยกำเนิดมีความแตกต่างจากผู้พูดในบริเตนและไอร์แลนด์อย่างเห็นได้ชัด

ภาษาอังกฤษออสเตรเลียมีความแตกต่างจากวิธภาษาอื่น ๆ ทั้งในด้านสัทวิทยา การออกเสียง คลังศัพท์ สำนวน ไวยากรณ์ และการสะกดคำ

## อ้างอิง

### ผลงานอ้างอิง

* Cox, Felicity; Palethorpe, Sallyanne (2007), "Australian English" (PDF), *Journal of the International Phonetic Association*, **37** (3): 341–350, doi:10.1017/S0025100307003192, S2CID 232349884, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2009-07-31, สืบค้นเมื่อ 2024-02-15

## อ่านเพิ่ม

* Korhonen, Minna (2017). *Perspectives on the Americanisation of Australian English: A Sociolinguistic Study of Variation* (วิทยานิพนธ์ PhD). University of Helsinki. ISBN 978-951-51-3559-9.
* Mitchell, Alexander G. (1995). *The Story of Australian English*. Sydney: Dictionary Research Centre.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Aussie English, The Illustrated Dictionary of Australian English
* Australian National Dictionary Centre
* free newsletter from the Australian National Dictionary Centre, which includes articles on Australian English
* Australian Word Map at the ABC—documents regionalisms
* R. Mannell, F. Cox and J. Harrington (2009), An Introduction to Phonetics and Phonology เก็บถาวร 2009-01-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Macquarie University
* Aussie English for beginners—the origins, meanings and a quiz to test your knowledge at the National Museum of Australia.
# คอมมูนประชาชน

ภาพอาหารมื้อรวมดังที่แสดงใน *คอลเลกชันภาพถ่ายครบรอบ 10 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน 1949–1959*
**คอมมูนประชาชน** (จีน: 人民公社; พินอิน: *rénmín gōngshè*) เป็นหน่วยการปกครองระดับสูงสุดในสามระดับของพื้นที่ชนบทในสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วง ค.ศ. 1958 ถึง 1983 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยตำบล คอมมูนซึ่งเป็นหน่วยรวมที่ใหญ่ที่สุดนั้น ถูกแบ่งย่อยออกเป็นกองพลน้อยผลิต (production brigades) และกลุ่มผลิต (production teams) อีกทอดหนึ่ง คอมมูนประชาชนได้รวบรวมวิถีชีวิตและแนวปฏิบัติในการทำงานเข้าด้วยกัน บ้านเรือนส่วนบุคคลหลายหลังถูกยกเลิกเพื่อสนับสนุนที่พักอาศัยแบบรวม โดยบ้านจำนวนมากถูกรื้อถอนและทำลาย ไม่ว่าจะอายุเท่าใดหรือมีความสัมพันธ์กันอย่างไร ชายและหญิงจำนวนมากอาศัยอยู่แยกกัน และบ่อยครั้งที่หลายครอบครัวถูกจัดให้อยู่ในบ้านรวมหลังเดียวกัน ที่ดิน เครื่องมือ และทรัพยากรของแต่ละคนถูกรวบรวมไว้ด้วยกัน โดยชั่วโมงการทำงานและแนวปฏิบัติทางการเกษตรถูกกำหนดโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนทั้งหมด

มาตราส่วนของคอมมูนและความสามารถในการเก็บเกี่ยวรายได้จากประชากรในชนบททำให้ฝ่ายบริหารของคอมมูนสามารถลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ เช่น การใช้เครื่องจักรกล โครงสร้างพื้นฐาน และอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม คอมมูนก็ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายระยะยาวหลายอย่างได้ เช่น การสร้างลัทธิคอมมิวนิสต์ที่สมบูรณ์ในพื้นที่ชนบท การปลดปล่อยผู้หญิงจากงานบ้านอย่างเต็มที่ และการสร้างแนวทางการเกษตรอย่างยั่งยืนในชนบท คอมมูนยังมีบทบาทในด้านการปกครอง การเมือง และเศรษฐกิจในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ซึ่งมีจำนวนตั้งแต่ 50,000 ถึง 90,000 แห่ง

อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ แพต นิกสัน ที่คอมมูนประชาชนในปักกิ่งระหว่างการเยือนจีนของริชาร์ด นิกสัน ค.ศ. 1972
## แกลเลอรี

* เด็ก ๆ กำลังรับประทานอาหารที่โรงเรียนอนุบาลในคอมมูน
* เฟเรนซ์ ชาร์กาดี โควัช นักข่าวชาวฮังการีที่คอมมูนประชาชน
* มื้ออาหารที่รับประทานระหว่างการเยือนอย่างเป็นทางการของฮังการีในประเทศจีนภายในคอมมูนประชาชนในช่วงเวลาอาหาร
* ตัวอย่างนารวมของคอมมูนประชาชน
* ภาพยนตร์ของซีไอเอว่าด้วยชีวิตในคอมมูนประชาชนจาก ค.ศ. 1958

## ดูเพิ่ม

* หน่วยทำงาน
* สมาคมชาวนาจีน
* หนานเจีย ที่ซึ่งถูกรายงานว่าเป็นหมู่บ้านลัทธิเหมาแห่งสุดท้ายในจีน
* ตำบลโจวเจียจวง ที่ซึ่งถูกรายงานว่าเป็นคอมมูนประชาชนแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ในจีน

## หมายเหตุ

## อ้างอิงและหนังสืออ่านเพิ่ม

* Yang, Dali. *Calamity and Reform in China: State, Rural Society, and Institutional Change since the Great Leap Famine*. Stanford University Press, 1996.
* Schurmann, Franz (1966). Ideology and Organization in Communist China. Berkeley: University of California Press. ISBN 9780520011519.

แม่แบบ:Country study
# ฟอร์โมซาของสเปน

| ฟอร์โมซาของสเปน*Gobernación de Hermosa española* (สเปน) 臺灣西班牙統治時期 (จีน) |
| --- |
| ค.ศ. 1626–1642 |
|
ธงนิวสเปน

ตราแผ่นดิน

 |
| ที่ตั้งของฟอร์โมซาของสเปนเมื่อเทียบกับแผนที่ของเกาะในปัจจุบัน  ดินแดนของสเปน  ดินแดนของเนเธอร์แลนด์  ราชอาณาจักรหมี่ต๋าเห้อ |
| สถานะ | ดินแดนของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของสเปน (อาณานิคม) |
| เมืองหลวง | ซานซัลบาดอร์ (จีหลง) |
| ภาษาราชการ | สเปน |
| ภาษาทั่วไป | ฟอร์โมซาตะวันออก ฮกเกี้ยน |
| ศาสนา  | โรมันคาทอลิก |
| การปกครอง | อาณานิคม |
| ยุคประวัติศาสตร์ | ยุคแห่งการสำรวจ |
|  |
| • ก่อตั้ง  | ค.ศ. 1626 |
| • การยอมจำนนที่ซานซัลบาดอร์  | ค.ศ. 1642 |
|  |
| สกุลเงิน | เหรียญสเปน |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **ก่อนหน้า** | **ถัดไป** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในไต้หวัน |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ฟอร์โมซาของเนเธอร์แลนด์ |  |

 |

 |

**ฟอร์โมซาของสเปน** (สเปน: *Formosa española, Hermosa española*) เป็นอาณานิคมขนาดเล็กของจักรวรรดิสเปนที่ก่อตั้งขึ้นทางตอนเหนือสุดของเกาะไต้หวัน หรือที่ชาวยุโรปในเวลานั้นรู้จักกันในชื่อ "ฟอร์โมซา" หรือในภาษาสเปนคือ "อิสลาเอร์โมซา" (*Isla Hermosa*) ตั้งแต่ ค.ศ. 1626 จนกระทั่งยกให้กับสาธารณรัฐดัตช์เมื่อ ค.ศ. 1642 ในช่วงสงครามแปดสิบปี

โปรตุเกสเป็นยุโรปชาติแรกที่ไปถึงเกาะนี้จากชายฝั่งทางตอนใต้ของจีนใน ค.ศ. 1544 และตั้งชื่อให้กับเกาะนี้ว่า *ฟอร์โมซา* (ซึ่งแปลว่า "สวยงาม" ในภาษาโปรตุเกส) เนื่องด้วยภูมิทัศน์ที่สวยงามเมื่อมองจากทะเล ต่อมาชาวสเปนได้แปลชื่อเป็นภาษาสเปนว่า *เอร์โมซา* และใช้ชื่อนี้เรื่อยมาในแผนที่และเอกสารที่เกี่ยวข้องกับอาณานิคมของของสเปน

สเปนได้ก่อตั้งอาณานิคมทางตอนเหนือของเกาะใน ค.ศ. 1626 โดยเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของสเปนที่อยู่ในมะนิลา ซึ่งอยู่ภายใต้อาณานิคมนิวสเปน (เม็กซิโก) ในฐานะอาณานิคมของสเปน ฟอร์โมซาเป็นจุดยุทธศาสตร์สำหรับการป้องกันการค้าระดับภูมิภาคของอาณานิคมสเปนในฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการป้องกันเรือสำเภาจากจีนและญี่ปุ่นที่มุ่งหน้ามายังมะนิลาจากการแทรกแซงของบริษัทดัตช์ในฟอร์โมซาของเนเธอร์แลนด์ที่อยู่ทางใต้ของเกาะ อย่างไรก็ตาม อาณานิคมนี้ดำรงอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ เนื่องจากสูญเสียความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ ประกอบกับรัฐบาลสเปนในมะนิลาก็ไม่ได้เต็มใจที่จะทุ่มทรัพยากรให้กับการป้องกันมากนัก ภายหลังสงครามสิบเจ็ดปี กองกำลังดัตช์เข้าปิดล้อมป้อมปราการสุดท้ายของสเปนได้สำเร็จ เป็นผลให้เกาะส่วนใหญ่อยู่ในการควบคุมของเนเธอร์แลนด์

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Davidson, James W. (1903). *The Island of Formosa, Past and Present: History, People, Resources, and Commercial Prospects: Tea, Camphor, Sugar, Gold, Coal, Sulphur, Economical Plants, and Other Productions*. London and New York: Macmillan. OCLC 1887893. OL 6931635M.
# จักรพรรดิฮั่นผิง

| จักรพรรดิฮั่นผิง 漢平帝 |
| --- |
| *จักรพรรดิจีน* |
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น |
| ครองราชย์ | 17 ตุลาคม 1 ปีก่อนคริสตกาล – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 6 |
| ก่อนหน้า | ฮั่นไอตี้ |
| ถัดไป | หลิวอิง |
| ผู้สำเร็จราชการ | จักรพรรดินีเซี่ยวยฺเหวียน หวังหมั่ง |
|  |
| ประสูติ | 9 ปีก่อนคริสตกาล หลูหนู จงชานกั๋ว จักรวรรดิฮั่น |
| สวรรคต | 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 6 (14 พรรษา) ฉางอัน จักรวรรดิฮั่น |
| ฝังพระศพ | พระสุสานหลวงค่าน (康陵) |
| พระมเหสี | จักรพรรดินีเซี่ยวผิง |
|

| พระนามเต็ม |
| --- |
| * ชื่อสกุล: หลิว (劉)
* ชื่อตัว: จือซือ (箕子), ภายหลัง ค่าน (衎)
 |
| รัชศก |
| ยฺเหวียนชื่อ (元始); ค.ศ. 1 – 5 |
| พระสมัญญานาม |
| เซี่ยวผิงหฺวางตี้ (孝平皇帝) |
| พระอารามนาม |
| ยฺเหวียนซง (元宗) (ภายหลังถอนออก) |

 |
| ราชวงศ์ | ฮั่นตะวันตก |
| พระราชบิดา | หลิว ซิง, จงซานเซี่ยวหวัง (中山孝王) |
| พระราชมารดา | พระชายาเว่ย์ |

**สมเด็จพระจักรพรรดิผิงแห่งราชวงศ์ฮั่น** หรือ **ฮั่นผิงตี้** (9 ปีก่อน ค.ศ. – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 6) พระนามเดิมว่า **หลิว จือซือ** และภายหลัง **หลิว ค่าน** เป็นพระโอรสใน หลิวซิง องค์ชายแห่งจงซาน (中山孝王) ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิฮั่นหยวนตี้ เมื่อจักรพรรดิฮั่นอายสวรรคตเมื่อ 1 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 542) ตอนนั้นหลิวคันพระชนม์เพียง 9 พรรรษาและได้ขึ้นครองราชย์แทนพระญาติเป็นจักรพรรดิฮั่นผิง

แต่เนื่องจากยังทรงพระเยาว์ จึงต้องให้หวัง หมั่งและหวังไทเฮาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ครองราชย์ได้เพียง 6 ปีก็สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 6 (พ.ศ. 549) และหวัง หมั่งได้ยกหรูจึอิงพระญาติอีกองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์แทน

## อ้างอิง

* Bielenstein, Hans. (1986). "Wang Mang, the Restoration of the Han Dynasty, and Later Han," in *The Cambridge History of China: Volume I: the Ch'in and Han Empires, 221 B.C. – A.D. 220*. Edited by Denis Twitchett and Michael Loewe. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-24327-0.
# ราชสำนักใต้

| ราชสำนักใต้南朝 *Nanchō* |
| --- |
| ค.ศ. 1338–ค.ศ. 1392 |
|
ตราแผ่นดิน
 |
| สถานะ | ราชสำนัก |
| เมืองหลวง | โยชิโนะ |
| ภาษาทั่วไป | ภาษาญี่ปุ่นยุคกลาง |
| ศาสนา  | ชินบุสึ ชูโง |
| การปกครอง | สมบูรณาญาสิทธิราชย์ |
| จักรพรรดิ |   |
|  |
| • 1318 - 1339  | โกะ-ไดโงะ |
| • 1339 - 1368  | โกะ-มุระกะมิ |
| • 1368 - 1383  | โชเก |
| • 1383 - 1392  | โกะ-คะเมะยะมะ |
|  |
| ประวัติศาสตร์ |   |
|  |
| • สถาปนา ราชสำนักใต้  | ค.ศ. 1338 |
| • การยอมแพ้ของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ  | ค.ศ. 1392 |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **ก่อนหน้า** | **ถัดไป** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | การฟื้นฟูเค็มมุ |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ราชวงศ์ญี่ปุ่น |  |
| รัฐบาลโชกุนอะชิกะงะ |  |

 |

 |

**ราชสำนักใต้** (南朝 (*Nanchō*)) ราชสำนักที่จักรพรรดิ 4 พระองค์ปกครองในช่วง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ โดยปกครองในช่วงปี ค.ศ. 1338 - ค.ศ. 1392 ซึ่งยุคนี้ได้สิ้นสุดลงเมื่อ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชสำนักใต้ได้ประกาศยอมแพ้ต่อ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ แห่ง ราชสำนักเหนือ

ที่มาของชื่อมาจากที่ตั้งเมืองหลวงของราชสำนักใต้คือโยชิโนะ (ปัจจุบันคืออำเภอหนึ่งใน จังหวัดนาระ) นั้นตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเคียวโตะ เมืองหลวงของ ราชสำนักเหนือ ซึ่งบางทีก็เรียกว่า **ราชสำนักโยะชิโนะ**

โดยราชสำนักใต้มีชื่อราชสกุลว่า **ไดกากูจิ** ซึ่งมีที่มาจากชื่อพระตำหนักที่ใช้ว่าราชการในวัดของ จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชโอรสของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ ผู้เป็นต้นราชสกุล

## จุดเริ่มต้น

แผนที่แสดงที่ตั้งเมืองหลวงของทั้งสองราชสำนัก
 เมืองหลวงของราชสำนักเหนือ : เคียวโตะ
 เมืองหลวงของราชสำนักใต้ : โยะชิโนะ
จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งก่อนที่จะกลายมาเป็นยุคราชสำนักเหนือ-ใต้เริ่มต้นมาจากการที่ จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ซึ่งครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1242 - ค.ศ. 1246 และทรงเป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ได้บีบบังคับ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ สละราชบัลลังก์ให้กับ **เจ้าชายสึเนะฮิโตะ** ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ เมื่อปี ค.ศ. 1260 หลังจากนั้นเจ้าชายจากราชสกุล จิเมียวอิง ที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและราชสกุล ไดกะกุจิ ที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคะเมะยะมะก็ได้ผลัดกันเป็นจักรพรรดิสืบต่อกันมาจนถึงรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อปี ค.ศ. 1318 สืบต่อจาก จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ที่มาจากราชสกุลจิเมียวอิง

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1331 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะทรงพยายามก่อการโค่นอำนาจ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ แต่ไม่สำเร็จจึงถูกเนรเทศไปเจ้าชายคะซุฮิโตะที่รัชทายาทจากราชสกุลจิเมียวอิงจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโคงง

## ราชสำนักเหนือ

## อ้างอิง
# พระเจ้าจอนจี

| พระเจ้าจอนจี |
| --- |
| ฮันกึล | 전지왕, 직지왕, 진지왕 |
| ฮันจา | 腆支王, 直支王, 眞支王 |
| อักษรโรมันฉบับปรับปรุง | Jeonji-wang, Jikji-wang, Jinji-wang |

**พระเจ้าจอนจี** (Jeonji-wang) (?-420, r. 405-420) กษัตริย์องค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี

พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอาซิน กษัตริย์พระองค์ก่อน และในค.ศ. 394 พระองค์มีพระมเหสีคือ พระมเหสีพุลซู จากตระกูลแฮ

เมื่อยังพระเยาว์พระองค์ได้เติบโตขึ้นที่แคว้นวากุก หรือยามาโตในประเทศญี่ปุ่น และในปี ค.ศ. 397 เสด็จกลับมายังอาณาจักรแพ็กเจแต่กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองฮันซานโดยลุงของพระองค์เองคือ ซ็อนเย แต่ไม่นานซ็อนเยถูกสังหารโดยขุนนางตระกูลแฮ ทำให้เจ้าชายจอนจีสามารถเข้าไปในพระราชวังฮันซานได้ และหลังจากพระราชบิดาของพระองค์สวรรคต พระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์โดยการช่วยเหลือของขุนนางตระกูลแฮ เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ได้อภิเษกกับธิดาของขุนนางตระกูลแฮเนื่องจากเป็นการขอบคุณที่ช่วยเหลือพระองค์มาโดยตลอดและเพื่อเป็นการคานอำนาจของตระกูลจินที่เรืองอำนาจในอาณาจักรแพ็กเจ

## พงศาวลี

| ขยายพงศาวลีของพระเจ้าจอนจี |
| --- |
|

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. พระเจ้ากึนโชโก |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. พระเจ้ากึนกูซู |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. พระเจ้าชิมนยู |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. พระเจ้าอาซิน |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **พระเจ้าจอนจี** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

## อ้างอิง

* Best, J.W. (1979). "Notes and questions concerning the *Samguk sagi'*s chronology of Paekche's kings Chonji, Guishin, and Piyu". *Korean Studies* 3, 125–134.
# โอรสสวรรค์

| โอรสสวรรค์ |
| --- |
|  |
| ชื่อภาษาจีน |
| จีน | 天子 |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| ภาษาจีนมาตรฐาน |
| พินอิน | Tiānzǐ |
| จีนสมัยกลาง |
| จีนสมัยกลาง | tʰen t͡sɨX |
| จีนเก่า |
| Baxter–Sagart (2014) | \*l̥ˤin \*tsəʔ |

 |
| ชื่อภาษาเวียดนาม |
| จื๋อโกว๊กหงือ | *Thiên tử* |
| จื๋อฮ้าน | 天子 |
| ชื่อภาษาเกาหลี |
| ฮันกึล | 천자 |
| ฮันจา | 天子 |
| ชื่อภาษาญี่ปุ่น |
| คันจิ | 天子 |
| ฮิรางานะ | てんし |
|

| ขยายการถอดเสียง |
| --- |
| โรมาจิ | tenshi |

 |
| ชื่อภาษาแมนจู |
| อักษรแมนจู | ᠠᠪᡴᠠᡳ ᠵᡠᡳ |
| เมิลเลินดอร์ฟ | abkai jui |
|  |

**โอรสสวรรค์** หรือ **เทียนจื่อ** (จีน: 天子; พินอิน: *Tiānzǐ*) เป็นราชฐานันดรอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิจีน กำเนิดขึ้นพร้อมกับราชวงศ์โจว และตั้งอยู่บนหลักการเมืองและจิตวิญญาณเรื่องอาณัติสวรรค์

ต่อมา พระมหากษัตริย์เอเชียตะวันออกอื่นต่างรับเอาฐานันดรศักดิ์ "โอรสสวรรค์" ไปเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่การปกครองของตน

โอรสสวรรค์เป็นจักรพรรดิสากลสูงสุด ผู้ทรงปกครองเทียนเซี่ย ("ใต้หล้า") สถานภาพของพระองค์แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "ผู้ปกครองทั้งจักรวาล" หรือ "ผู้ปกครองทั้งโลก" ฐานันดรศักดิ์ "โอรสสวรรค์" มีการตีความตามอักษรเฉพาะในประเทศจีนและญี่ปุ่น ซึ่งพระมหากษัตริย์ถูกเรียกเป็นกึ่งเทวดา เทวดา หรือ "เทวดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพ" ผู้ที่เทวดาโบราณทั้งปวงทรงเลือก

## ประวัติและการรับไปใช้

## อ้างอิง

### ข้อมูลทั่วไป

* Beasley, William (1999). "The Making of a Monarchy". *The Japanese Experience: A Short History of Japan*. University of California Press. ISBN 978-0-520-22560-2.
* Dull, Jack (1990). "The Evolution of Government in China". *Heritage of China: Contemporary Perspectives on Chinese Civilization*. University of California Press. ISBN 978-0-520-06441-6.
* Ebrey, Patricia Buckley (2010) [1996]. *The Cambridge Illustrated History of China* (2nd ed.). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-12433-1.
* Huffman, James (2010). *Japan in World History*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-979884-1.
* Inoue, Mitsusada (1993). "The Century of Reform". *The Cambridge History of Japan*. Cambridge University Press. pp. 163–220. ISBN 978-0-521-22352-2.
* Ooms, Herman (2009). *Imperial Politics and Symbolics in Ancient Japan: The Tenmu Dynasty, 650–800*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-3235-3.
* Twitchett, Denis (2000). H. J. Van Derven (บ.ก.). *Warfare in Chinese History*. BRILL. ISBN 978-90-04-11774-7.
* Woodside, Alexander (1971). *Vietnam and the Chinese Model: A Comparative Study of Vietnamese and Chinese Government in the First Half of the Nineteenth Century*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-93721-5.
# หน่วยการเมือง

**หน่วยการเมือง** (อังกฤษ: *polity*) หรือศัพทบัญญัติราชบัณฑิตยสภาว่า **องค์การทางการเมือง** หมายถึง กลุ่มบุคคลซึ่งรวมตัวกันด้วยพลังเหนี่ยวรั้งที่สะท้อนตัวตน เรียกว่า อัตลักษณ์ (identity) และมีความสามารถที่จะระดมทรัพยากร ทั้งยังจัดระเบียบที่มีลำดับชั้นโดยจัดตั้งเป็นสถาบัน (institutionalised hierarchy)

หน่วยการเมืองอาจปรากฏตัวในหลายรูปแบบ เช่น รัฐ (state), ราชอาณาจักร (kingdom), จักรวรรดิ (empire), องค์การระหว่างประเทศ (international organisation), องค์การทางการเมือง (political organisation) และโครงสร้างอย่างอื่นที่สามารถระบุตัวได้และมีความเป็นองค์การซึ่งมีอำนาจบริหารจัดการทรัพยากร

## อ้างอิง
# แคว้นชินาโนะ

แผนที่ประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2411 แคว้นชินาโนะแสดงด้วยสีแดง
**แคว้นชินาโนะ** (信濃国 (*Shinano no kuni*)) หรือ *ชินชู* (信州 (*Shinshū*)) เป็นแคว้นในอดีตของญี่ปุ่นทุกวันนี้คือจังหวัดนางาโนะ

แคว้นชินาโนะมีพรมแดนติดกับแคว้นเอชิโงะ, แคว้นเอ็ตชู, แคว้นฮิดะ, แคว้นคาอิ, แคว้นโคซูเกะ, แคว้นมิกาวะ, แคว้นมิโนะ, แคว้นมูซาชิ, แคว้นซูรูงะ และแคว้นโทโทมิ เมืองหลวงในอดีตมีที่ตั้งใกล้กับมัตสึโมโตะในปัจจุบัน ทำให้กลายเป็นเมืองสำคัญของแคว้น

ในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นมีเรือบรรทุกอากาศยานชื่อชินาโนะ ซึ่งตั้งชื่อตามแคว้นในอดีตแห่งนี้

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth (2005). *Japan encyclopedia*. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128.
* Hiroaki Sato (2008). *Japanese women poets: an anthology*. M.E. Sharpe, Inc.
* Titsingh, Isaac (1834). *Annales des empereurs du Japon* (*Nihon Ōdai Ichiran*). Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Murdoch's map of provinces, 1903
* Hokusai, *A View of Mount Fuji across Lake Suwa*, c. 1831
* Ishida Satoshi: Maps of prefectures in Central Japan after the first wave of prefectural mergers 1871/72, after the second wave 1875/76; List of early Meiji prefectures and domains in the provinces of Central Japan during the "ex-shogunate city prefectures/feudal domains/prefectures threefold administrative system" *(-fu/-han/-ken sanchisei)*
# คุณฮานาโกะประจำห้องน้ำ

**คุณฮานาโกะประจำห้องน้ำ** (トイレの花子さん (*Toire no Hanako-san*)) หรือมักเรียกโดยย่อว่า **คุณฮานาโกะ** (花子さん) เป็นตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่นว่าด้วยเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งเกิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองและสิงอยู่ตามห้องน้ำโรงเรียน ถ้าเรียกขานแล้วเธอจะปรากฏตัว

## ตำนาน

### ตำนานดั้งเดิม

ว่ากันว่า ถ้าเข้าห้องน้ำหญิงห้องที่สามบนชั้นที่สี่ เคาะประตูสามครั้ง แล้วว่า "คุณฮานาโกะ อยู่ข้างในหรือเปล่า" จะมีเสียงตอบว่า "อยู่จ้า" ถ้าเปิดประตูเข้าไปแล้วก็จะเห็นเด็กหญิงตัวเตี้ยนุ่งกระโปรงแดงคนหนึ่งนั่งรออยู่ในนั้น

เรื่องคุณฮานาโกะนั้นแพร่หลายเป็นอันมากจนกลายเป็นตำนานพื้นบ้าน เด็กนักเรียนมักพากันเล่นเรียกหาคุณฮานาโกะเพื่อวัดความกล้าหาญหรือรับน้องใหม่

### ตำนานฉบับอื่น

คุณฮานาโกะมาจากที่ไหนนั้นว่ากันไว้แตกต่างกันไปตามท้องที่ ชื่อ "ฮานาโกะ" เป็นชื่อเด็กผู้หญิงทั่วไป ได้รับความนิยมเป็นอันมากในช่วงพุทธทศวรรษที่ 2490 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สันนิษฐานว่าเรื่องราวของคุณฮานาโกะเริ่มเป็นที่ร่ำลือกัน.

สำหรับอุปนิสัยและรูปลักษณ์ของคุณฮานาโกะนั้นก็เล่าขานกันไปต่าง ๆ นานาเช่นกัน ที่ว่าเธอมุ่งร้ายก็มี ว่าใจดีก็มี เป็นต้นว่า ในจังหวัดยามางาตะว่า ถ้าได้ยินคุณฮานาโกะตอบ แล้วเปิดประตูเข้าไป จะพบตุ๊กแกสามหัวเลียนเสียงเด็กผู้หญิง ทันใด สัตว์นั้นก็จะจับคนเปิดประตูเข้าไปกินเสีย ส่วนในจังหวัดอิวาเตะว่า ถ้าเรียกคุณฮานาโกะแล้ว จะมีมือใหญ่โตขาวซีดข้างหนึ่งเลื้อยออกมาจากช่องประตูฉุดดึงผู้เรียกเข้าไปในรูส้วม ขณะที่จังหวัดคานางาวะนั้นว่า ถ้าเรียกขานคุณฮานาโกะแล้ว จะมีโลหิตปรากฏเป็นด่างดวงในบริเวณนั้น แต่ที่ว่าไว้สอดคล้องกันคือ คุณฮานาโกะเป็นเด็กหญิงตัวเตี้ย ตัดผมบ๊อบ และนุ่งกระโปรงแดง

เรื่องราวของคุณฮานาโกะนั้นได้รับความนิยมเป็นอันมาก คุณฮะนะโกะปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่หลายแขนง โดยเฉพาะอนิเมะ มังงะ และภาพยนตร์ เป็นต้นว่า คุณฮานาโกะเป็นตัวละครหลักในมังงะเรื่อง *ฮานาโกะกับเรื่องเล่าขนหัวลุก* (花子と寓話のテラー; Hanako-san and the Teller of Allegory)

## ดูเพิ่ม

* เทเกะเทเกะ (Teke Teke), เด็กนักเรียนหญิงซึ่งพลัดตกลงสู่ทางรถไฟ แล้วถูกรถไฟแล่นทับตัวขาดเป็นสองท่อน
* อากะมันโตะ (Aka Manto), ชายรูปงามซึ่งอยู่ตามห้องน้ำสาธารณะ คอยถามคนนั่งส้วมว่า จะเอากระดาษสีแดงหรือกระดาษสีฟ้าดี ถ้าตอบแดง ชายนั้นกระโจนลงมาฟันคนตอบเป็นชิ้น ๆ กระทั่งร่างแดงฉานเพราะโลหิต ถ้าว่าฟ้า ชายนั้นจะบีบคอคนตอบจนกระทั่งหน้าเปลี่ยนเป็นสีฟ้า (หรือเขียว ตามความเข้าใจของคนไทย)
* ตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่น
* รายชื่อสิ่งมีชีวิตจากปกรณัมญี่ปุ่น

## อ้างอิง