Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# ความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า

ความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า| ประเภท | สนธิสัญญาพหุภาคี |
| วันลงนาม | 30 ตุลาคม ค.ศ. 1947 (1947-10-30) |
| ที่ลงนาม | เจนีวา, รัฐเจนีวา, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| เงื่อนไข | ยอมรับโดยประเทศที่ลงนาม 85% |
| ใช้ชั่วคราว | 000000001948-01-01-00001 ม.ค. 1948 |
| ผู้เก็บรักษา | เลขานุการฝ่ายบริหารถึงกลุ่มที่ติดต่อ |
| ภาษา | อังกฤษและฝรั่งเศส |

**ความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า** (อังกฤษ: *General Agreement on Tariffs and Trade*; ตัวย่อ: **GATT**) เป็นความตกลงระหว่างชาติเพื่อส่งเสริมประโยชน์ทางการค้าและเศรษฐกิจที่ร่วมกันลงนามเมื่อ พ.ศ. 2490 มีเป้าหมายเพื่อให้เกิดการค้าเสรีโดยการลดภาษีศุลกากรระหว่างชาติ การเจรจารอบที่ 8 ที่เรียกว่า "รอบอุรุกวัย" (Uruguay Round) เกิดปัญหาซับซ้อนและใช้เวลาเจรจากันนานถึง 7 ปี (พ.ศ. 2529 - 2536) และได้รับการต่อต้านมากที่สุดโดยเฉพาะเกษตรกรชาวฝรั่งเศส ผลการเจรจามีการตกลงลดภาษีมากถึงร้อยละ 40 และมีผลให้เกิดการจัดตั้งองค์การนานาชาติขึ้มาใหม่คือ "**องค์การการค้าโลก**" (**WTO**) เพื่อทำหน้าที่เกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรง

องค์การการค้าโลก จะทำหน้าที่ดูแลข้อตกลงย่อย 3 ข้อตกลง คือ **ความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า** (General Agreement on Tariff and Trade; GATT) ที่ดำเนินการมาก่อนหน้านี้, **ความตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าบริการ** (General Agreement on Trade in Services; GATS) และ **ความตกลงว่าด้วยการค้าเกี่ยวกับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา** (The agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights; TRIPS)

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Aaronson Susan A. *Trade and the American Dream: A Social History of Postwar Trade Policy & co* (1996)
* Goldstein, Judith (11 May 2017). "Trading in the Twenty-First Century: Is There a Role for the World Trade Organization?". Annual Review of Political Science. 20 (1): 545–564.
* Irwin, Douglas A. "The GATT in Historical Perspective," *American Economic Review* Vol. 85, No. 2, (May, 1995), pp. 323–28 in JSTOR
* McKenzie, Francine. "GATT and the Cold War," *Journal of Cold War Studies,* Summer 2008, 10#3 pp. 78–109
* Zeiler, Thomas W. *Free Trade, Free World: The Advent of GATT* (1999) excerpt and text search
# รัฐมนตรี

**รัฐมนตรี** คือผู้เป็นสมาชิกของคณะรัฐมนตรี รับผิดชอบร่วมกับคณะรัฐมนตรีในนโยบายทั่วไปของรัฐบาลในการบริหารราชการแผ่นดิน ถ้าเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงหรือทบวง ก็เป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดในกระทรวงหรือทบวงที่ตนว่าการและรับผิดชอบในการบริหารราชการกระทรวงหรือทบวงนั้นด้วยอีกฐานะหนึ่ง

## สหราชอาณาจักร

ในสหราชอาณาจักร แบ่งตำแหน่งระดับรัฐมนตรีออกเป็นสามชั้น ได้แก่:

* Secretary of State : รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
* Minister of State : รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวง/รัฐมนตรีว่าการทบวง
* Parliamentary Under-Secretary of State : ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวง

## ประเทศเยอรมนี

ตำแหน่งรัฐมนตรีในเยอรมนีแบ่งเป็นสองสังกัด คือรัฐมนตรีของสหพันธ์ และรัฐมนตรีของมลรัฐ

* Bundesminister : รัฐมนตรีว่าการกระทรวง (ของสหพันธ์)
* Staatsminister : รัฐมนตรีว่าการทบวง (ของมลรัฐ)

## ประเทศญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่น แบ่งตำแหน่งระดับรัฐมนตรีออกเป็นสามชั้น ได้แก่:

* 大臣 *ไดจิง* (Minister) : รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
* 副大臣 *ฟุกุไดจิง* (State Minister) : รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวง
* 大臣政務官 *ไดจิงเซมุกัง* (Parliamentary Vice-Minister) : ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวง

## ดูเพิ่ม

* นายกรัฐมนตรี (Prime Minister)
* มุขมนตรี (First Minister)
* เอกอัครรัฐมนตรี (First Secretary of State)
# กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว

กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว| 国土交通省 โคกูโดะโคตซือโช |
|  |
|  อาคารรัฐบาลกลางตึก 3 สำนักงานใหญ่กระทรวงที่ดินฯ |
| ภาพรวมหน่วยงาน |
| หน่วยงานก่อนหน้า | * กระทรวงคมนาคม
* กระทรวงการก่อสร้าง
* สำนักงานพัฒนาฮกไกโด
* สำนักงานที่ดินแห่งชาติ
 |
| เขตอำนาจ |  ญี่ปุ่น |
| สำนักงานใหญ่ | 2-1-3 คาซูมิงาเซกิ เขตชิโยดะ โตเกียว 100-8918 ประเทศญี่ปุ่น |
| ต้นสังกัดหน่วยงาน | รัฐบาลญี่ปุ่น |
| เว็บไซต์ | www.mlit.go.jp |

**กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว** (国土交通省 (*Kokudo Kōtsū-shō*), อักษรย่อ MLIT) เป็นกระทรวงของรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการวางแผนที่ดินแห่งชาติ, เมือง, อาคาร, บ้านเรือน, แม่น้ำ, ท่าเรือ, การทำนุบำรุงรัฐบาล, การสำรวจที่ดินแห่งชาติ, การคมนาคม, นโยบายการท่องเที่ยว, การให้บริการอุตุนิยมวิทยา, การวางมาตรการรับมือภัยพิบัติ และความมั่นคงทางทะเล

กระทรวงที่ดินฯ ก่อตั้งขึ้นตามแผนปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดินใน ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นการรวมกระทรวงคมนาคม, กระทรวงการก่อสร้าง, สำนักงานพัฒนาฮกไกโด และสำนักงานที่ดินแห่งชาติ มีอำนาจหนึ่งในสามของกฎหมายและคำสั่งทั้งมวลในประเทศญี่ปุ่น และเป็นกระทรวงที่ใหญ่ที่สุดในแง่ของข้าราชการ อีกทั้งยังเป็นองค์การฝ่ายบริหารของรัฐบาลญี่ปุ่นที่ใหญ่เป็นลำดับสองรองจากกระทรวงป้องกันประเทศ กระทรวงฯ กำกับดูแลองค์กรภายนอก 4 องค์กรรวมถึงหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น และสำนักงานการท่องเที่ยวญี่ปุ่น

## ส่วนราชการ

กระทรวงที่ดินฯ มีการแบ่งส่วนราชการดังนี้

* สำนักงานเลขาธิการรัฐมนตรี (大臣官房)
* กรมนโยบายทั่วไป (総合政策局)
* กรมนโยบายแห่งชาติและส่วนภูมิภาค (国土政策局)
* กรมเศรษฐกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้าง (不動産・建設経済局)
* กรมการบริหารจังหวัดและนคร (都市局)
* กรมบริหารจัดการน้ำและความปลอดภัยชาติ (水管理・国土保全局)
* กรมทางหลวง (道路局)
* กรมการเคหะ (道路局)
* กรมรถไฟ (鉄道局)
* กรมการขนส่งทางถนน (自動車交通局)
* กรมกิจการทางทะเล (海事局)
* กรมเจ้าท่า (港湾局)
* กรมการบินพลเรือน (航空局)
* กรมฮกไกโด (北海道局)
* อธิบดีการวางนโยบาย (政策統括官)
* อธิบดีกิจการระหว่างประเทศ (国際統括官)

### หน่วยงานภายนอก

* คณะกรรมาการการขนส่งญี่ปุ่น
* สำนักงานการท่องเที่ยวญี่ปุ่น
* สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
* หน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น
* สถาบันแห่งชาติเพื่อการฝึกทางทะเล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* Ministry of Transport ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บ index)
# การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้

**การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้** (อังกฤษ: *single non-transferable vote*; ย่อ SNTV) เป็นระบบการลงคะแนนที่ใช้ในเขตเลือกตั้งที่มีผู้แทนมากกว่าหนึ่งคน พรรคการเมืองสามารถส่งผู้สมัครมากกว่าหนึ่งคนเพื่อชิงที่นั่งทั้งหมดก็ได้ โดยใช้หลักการนับคะแนนคล้ายกับระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด เว้นแต่ผู้ลงคะแนนเสียงมีเพียงเสียงเดียว ซึ่งต่างจากการลงคะแนนแบบยกชุด (block vote) ที่ผู้ลงคะแนนสามารถเลือกผู้สมัครได้หลายคน (หลายเสียง) การลงคะแนนแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้นี้ ทำให้ได้จำนวนผู้แทนที่เป็นสัดส่วนกับคะแนนของผู้สมัครในระดับเขตเลือกตั้ง หรือเรียกว่า "กึ่งสัดส่วน" (semi-proportional representation)

## การลงคะแนน

ในการเลือกตั้งแบบนี้ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเสียงเพียงเสียงเดียวให้กับผู้สมัครในเขตเลือกตั้งที่มีหลายที่นั่ง โดยผู้สมัครที่มีคะแนนสูงสุดตามลำดับเท่ากับจำนวนที่นั่งในเขตจะเป็นผู้ชนะ เช่น ในเขตเลือกตั้งที่มีสามที่นั่ง จะมีผู้สมัครสามคนได้รับคะแนนเสียงสูงสุดนั้นชนะการเลือกตั้ง การลงคะแนนระบบนี้สามารถใช้ได้กับผู้สมัครอิสระที่ไม่สังกัดพรรคการเมืองใด

### ตัวอย่าง

ในกรณีเขตเลือกตั้งที่มีสามที่นั่ง และมีผู้สมัครห้าคน จากสามพรรคการเมือง

| คะแนน | ผู้สมัคร | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- |
| 819 | ก | X |
| 1,804 | ข | Y |
| 1,996 | ค | Z |
| 1,999 | ง | Z |
| 2,718 | จ | Y |

ในกรณีนี้ผู้สมัคร ค (พรรค Z) ง (พรรค Z) และ จ (พรรค Y) เป็นผู้มีคะแนนสูงสุดสามลำดับ แต่เมื่อทำการนับคะแนนเสียงเป็นรายพรรคการเมืองจะได้ผลลัพธ์ดังนี้

| พรรคการเมือง | คะแนน | % | ที่นั่ง (รวม 3) |
| --- | --- | --- | --- |
| Y | 4,522 | 48% | 1 |
| Z | 3,995 | 43% | 2 |
| X | 819 | 9% | 0 |

จะเห็นได้ว่า พรรค Y มีคะแนนเสียงรวมมากกว่าพรรค Z แต่ได้ที่นั่งน้อยกว่าอันมีเหตุมาจากจำนวนคะแนนที่แบ่งกันในแต่ละผู้สมัคร หากพรรคการเมืองใดพยายามส่งผู้สมัครสามคนโดยหวังที่จะชนะทั้งสามที่นั่ง จะเป็นการทำให้คะแนนเสียงของผู้สนับสนุนพรรค Y และ Z นั้นแตกออกไปอีก (ภาวะเสียงแตก) ดังนั้นนาย ก จากพรรค X อาจจะชนะการเลือกตั้งแทนหนึ่งที่นั่งในขณะที่พรรค Y หรือ Z อาจจะมีที่นั่งน้อยลงหนึ่งที่นั่งแทนได้

## อ้างอิง
# องค์การเขตบริหารพิเศษฮ่องกง

องค์การเขตบริหารพิเศษฮ่องกง
香港特別行政區政府| ตราประจำฮ่องกง |
| สถาปนา | 1 กรกฎาคม 1997 (1997-07-01) |
| เอกสารจัดตั้ง | กฎหมายพื้นฐานฮ่องกง |
| เว็บไซต์ | gov.hk |
| ฝ่ายนิติบัญญัติ |
| สภานิติบัญญัติ | สภานิติบัญญัติฮ่องกง |
| ฝ่ายบริหาร |
| หัวหน้า | ผู้บริหารสูงสุดฮ่องกง |
| แต่งตั้งโดย | คณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน |
| หน่วยงานลูกสังกัด | 13 ทบวง |
| ฝ่ายตุลาการ |
| ศาล | ศาลอุทธรณ์สูงสุดฮ่องกง |

**องค์การเขตบริหารพิเศษฮ่องกง** (อังกฤษ: *Government of the Hong Kong Special Administrative Region*) เรียกย่อว่า **องค์การบริหารฮ่องกง** (Government of Hong Kong) คือส่วนการปกครองระดับสูงสุดของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งก่อตั้งขึ้นหลังจากที่สหราชอาณาจักรส่งมอบฮ่องกงให้แก่สาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1997 ฮ่องกงมีสถานะเป็นเขตปกครองพิเศษภายใต้หลักการ “หนึ่งประเทศ สองระบบ” ซึ่งหมายความว่าฮ่องกงจะมีระบบกฎหมาย เศรษฐกิจ และการเมืองของตนเองแยกจากจีนแผ่นดินใหญ่จนถึงปี 2047

ตามกฎหมายพื้นฐานแห่งฮ่องกง องค์การเขตบริหารพิเศษฮ่องกงมีอำนาจในด้านกิจการภายในฮ่องกง เช่น การศึกษา สุขภาพ การคลัง และเศรษฐกิจ แต่ในด้านความมั่นคงและการต่างประเทศยังอยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติซึ่งตั้งอยู่ในปักกิ่ง

องค์การเขตบริหารพิเศษฮ่องกงเปรียบได้กับรัฐบาลในระบบประธานาธิบดี ซึ่งตั้งอยู่บนหลักแยกใช้อำนาจเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ ฝ่ายบริหาร และฝ่ายตุลาการ โดยมีผู้บริหารสูงสุด เป็นประมุขแห่งฮ่องกงและเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร นายกองค์การได้รับการเลือกตั้งโดยคณะผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ซึ่งมีสมาชิกประมาณ 1,500 คน นอกจากนี้ยังมีสภานิติบัญญัติฮ่องกง ที่ทำหน้าที่ออกกฎหมายและตรวจสอบการทำงานของฝ่ายบริหาร

## คณะผู้บริหาร

* ผู้บริหารสูงสุดเขตบริหารพิเศษฮ่องกง (行政長官 Chief Executive)
* เลขาธิการทบวงการปกครอง (政務司司長 Chief Secretary for Administration)
* เลขาธิการทบวงการคลัง (財政司司長 Financial Secretary)
* เลขาธิการทบวงยุติธรรม (律政司司長 Secretary for Justice)

## อ้างอิง
# เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง

| เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง |
| --- |
| w |
| u̯ |
| หมายเลข IPA | 170 |
| ตัวอย่างเสียง |
|
แหล่งที่มา · ช่วยเหลือ |
| การเข้ารหัส |
| เอนทิตี (ฐาน 10) | `&#119;` |
| ยูนิโคด (ฐาน 16) | U+0077 |
| เอกซ์-แซมปา | `w` |
| เบรลล์ |  |
|

| รูปภาพ |
| --- |
|  |

 |

**เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง** (อังกฤษ: *voiced labio-velar approximant*) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨w⟩ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ `w` เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร *ว* ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง [aw] จะใช้รูป *เ–า* แทนเสียงดังกล่าว
# ภาษาบาซาย

| ภาษาบาซาย |
| --- |
| Ketagalan |
| ประเทศที่มีการพูด | ไต้หวัน |
| ชาติพันธุ์ | ชาวบาซาย, Qauqaut |
| สูญแล้ว | กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 |
| ตระกูลภาษา | ออสโตรนีเซียน
* ฟอร์โมซาตะวันออก
	+ กบาลัน
		- **ภาษาบาซาย**
 |
| ภาษาถิ่น | * Basay proper
* Trobiawan
* Linaw–Qauqaut
 |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-3 | `byq` |
| นักภาษาศาสตร์ | `byq.html` |
| *Glottolog* | `basa1287` |
| กลุ่มภาษากบาลัน (เขียวเข้ม, ทางเหนือ): Basai, Ketagalan และ Kavalan |

**ภาษาบาซาย** เป็นภาษาที่เคยใช้พูดทางภาคเหนือของไต้หวันโดยชาวบาซาย ใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเกาะฟอร์โมซาตะวันออก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน

Li (1992) ระบุถึงกลุ่มภาษาบาซาย 4 ภาษา ได้แก่: Basay, Luilang, Nankan, Puting Nankan กับ Puting มีความใกล้ชิดกับภาษากบาลัน ส่วน Luilang ถือว่าแยกออกจากกัน

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* Li, Paul Jen-kuei (1999). "Some Problems in the Basay Language". ใน Zeitoun, E.; Li, Paul J.-k. (บ.ก.). *Selected Papers from the Eighth International Conference on Austronesian Linguistics* (ภาษาอังกฤษ). Taipei: Academia Sinica. pp. 635–664.
* Inō, Kanori 伊能嘉矩 (2012). *Píngpǔzú diàochá lǚxíng: Yīnéng jiājǔ "Táiwān tōngxìn" xuǎnjí* 平埔族調查旅行: 伊能嘉矩<台灣通信>選集 [*Research Trips Among the Plains Aborigines: Selections from Inō Kanori's Taiwan Diaries*] (ภาษาจีน). แปลโดย Yang, Nanjun 楊南郡. Taibei Shi: Yuanliu. ISBN 9789573268932.

## อ่านเพิ่ม

* Greenhill, Simon J.; Blust, Robert; Gray, Russell D. (2008). "The Austronesian Basic Vocabulary Database: From Bioinformatics to Lexomics". *Evolutionary Bioinformatics Online*. **4**: 271–283. doi:10.4137/ebo.s893. PMC 2614200. PMID 19204825.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ABVD: Basai/Laurent Sagart
* ABVD: Basay/Paul Jen-kuei Li (李壬癸)
# ภาษาบาเฮา

| ภาษาบาเฮา |
| --- |
| กาจัน |
| ประเทศที่มีการพูด | อินโดนีเซีย, มาเลเซีย |
| ภูมิภาค | เกาะบอร์เนียว |
| ผู้พูด | 19,000 คน (2550) |
| ตระกูลภาษา | ออสโตรนีเซียน
* มาลาโย-โพลีเนเซีย
	+ กายัน-มูริก
		- กายัน
			* **ภาษาบาเฮา**
 |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-3 | `bhv` |
| *Glottolog* | `baha1257` |

**ภาษาบาเฮา** (Bahau language) มีผู้พูด 19,000 คน ใน พ.ศ. 2550 ในจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามลาโย-โพลีเนเซีย สาขาบอร์เนียวเหนือ สาขาย่อยซาราวักเหนือ

## อ้างอิง
# ภาพปะติด

Kurt Schwitters, *Das Undbild*, 1919, Staatsgalerie Stuttgart
**ภาพปะติด**, **ภาพคอลลาจ** หรือ **ภาพปะรวม** (อังกฤษ: *collage*; /kəˈlɑːʒ/, จากภาษาฝรั่งเศส: *coller* , "การติดกาว" หรือ "การยึดติดกัน") เป็นเทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ โดยส่วนใหญ่ใช้ในงานทัศนศิลป์ แต่ก็ใช้ในทางดนตรีเช่นกัน โดยงานศิลปะได้จากการนำรูปแบบต่าง ๆ มารวมกัน จึงเกิดเป็นองค์รวมใหม่

บางครั้งการทำภาพปะติดอาจทำโดยการนำเศษนิตยสารและหนังสือพิมพ์ ริบบิ้น เศษ กระดาษสีหรือกระดาษทำมือ ส่วนหนึ่งของงานศิลปะหรือข้อความอื่น รูปถ่าย และ วัตถุอื่น ๆ ที่พบเจอ ซึ่งติดกาวลงบนกระดาษหรือผ้าใบ แนวคิดภาพปะติดมีต้นกำเนิดมาหลายร้อยปีแล้ว แต่เทคนิคนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในฐานะรูปแบบศิลปะที่แปลกใหม่

## อ้างอิง
# การฉกฉวยวัฒนธรรม

**การฉกฉวยวัฒนธรรม** คือ การรับเอาองค์ประกอบอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างจากวัฒนธรรมหรือกลุ่มอัตลักษณ์หนึ่ง โดยคนที่อยู่ในวัฒนธรรมหรือกลุ่มอัตลักษณ์อีกอย่างหนึ่ง โดยหากเป็นการกระทำโดยคนที่อยู่ในกลุ่มวัฒนธรรมเด่นรับเอาองค์ประกอบจากกลุ่มวัฒนธรรมย่อย อาจทำให้เกิดข้อถกเถียงขึ้นได้

## อ้างอิง
# โทรศัพท์บ้าน

โทรศัพท์บ้าน
**โทรศัพท์บ้าน** (อังกฤษ: *landline*) คือโทรศัพท์ชนิดที่ใช้งานตั้งอยู่กับที่ สื่อสารผ่านสายโลหะหรือใยแก้วนำแสง (ต่างกับโทรศัพท์เคลื่อนที่ซึ่งสื่อสารไร้สายผ่านสัญญาณวิทยุ) เป็นโทรศัพท์ที่ใช้กันตามครัวเรือน ห้างร้าน และสำนักงานทั่วไปในรูปของเครื่องโทรศัพท์ตั้งโต๊ะ โดยมีสายเชื่อมต่อกับโครงข่ายโทรศัพท์พื้นฐานในพื้นที่เพื่อให้สามารถโทรเข้าออกได้ และส่วนใหญ่โทรศัพท์บ้านจะทำงานโดยอาศัยไฟเลี้ยงจากชุมสายโทรศัพท์เพียงอย่างเดียว ทำให้สามารถใช้งานได้ในช่วงเวลาที่ไฟฟ้าดับ

โทรศัพท์บ้านไร้สาย
เครื่องโทรศัพท์บ้านบางชนิดยังสามารถรองรับการทำงานเป็นโทรศัพท์ไร้สาย ซึ่งเครื่องแม่จะต่อกับสายโทรศัพท์ปกติ แต่หูโทรศัพท์จะเชื่อมต่อกับเครื่องแม่ด้วยสัญญาณวิทยุ ทำให้สามารถรับและโทรออกจากที่ใดก็ได้ในบ้านโดยที่ผู้รับไม่ต้องเดินมายกหูที่เครื่อง (แต่เครื่องแม่ของโทรศัพท์บ้านชนิดนี้จะต้องเสียบปลั๊กกับไฟบ้านด้วย ซึ่งจะใช้งานไม่ได้หากไฟฟ้าดับ)
# เครื่องหมายวรรคตอน

**เครื่องหมายวรรคตอน** เป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ที่เขียนขึ้นเพื่อใช้ประกอบการเขียนอักษรในภาษาหนึ่ง ๆ เพื่อประโยชน์ในการแบ่งวรรคตอน มักจะไม่เกี่ยวกับระบบเสียงใด ๆ ทั้งสิ้น

ในแต่ละภาษาจะมีเครื่องหมายวรรคตอนต่าง ๆ กัน และมีกฎเกณฑ์การใช้ต่าง ๆ กัน ซึ่งผู้ใช้ภาษานั้นจะต้องทราบ และใช้ตามกฎที่ปฏิบัติกันมา เพื่อให้มีความเข้าใจในภาษาไปในทางเดียวกัน

## เครื่องหมายวรรคตอนภาษาไทย

ในเอกสารโบราณของไทยมีเครื่องหมายวรรคตอนของไทยอยู่หลายตัว และบางตัวนิยมใช้มาถึงปัจจุบัน โดยแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์การใช้งาน ดังนี้

1. เครื่องหมายกำกับเสียง ได้แก่
	1. ไม้ยมก: ใช้เพื่อซ้ำเสียงเดิม
	2. ทัณฑฆาต: ใช้เพื่อฆ่าเสียง หรือเพื่อไม่ออกเสียงพยัญชนะที่กำกับไว้
	3. ยามักการ: ใช้เพื่อควบกล้ำเสียงพยัญชนะ
2. เครื่องหมายกำกับวรรคตอน ได้แก่
	1. ไปยาลน้อย: ใช้ย่อคำ
	2. ไปยาลใหญ่: ใช้ละข้อความ
	3. ฟองมัน: ใช้ขึ้นต้นข้อความ
	4. อังคั่นเดี่ยว (ขั้นเดี่ยว): ใช้เขียนเมื่อจบประโยค หรือเป็นเครื่องหมายบอกวันเดือนทางจันทรคติ
	5. อังคั่นคู่ (ขั้นคู่): ใช้เขียนเมื่อจบข้อความใหญ่ หรือจบตอน
	6. อังคั่นวิสรรชนีย์: ใช้เขียนเมื่อจบเรื่อง
	7. โคมูตร: ใช้เมื่อสิ้นสุดข้อความ หรือบทกลอน
	8. มหัพภาค: ใช้ย่อคำ
	9. เสมอภาค: ใช้สำหรับตัวเลขที่เท่ากัน

หรือแบ่งเป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์ที่มา

1. 1. เครื่องหมายวรรคตอนที่เป็นของไทยแต่เดิม ได้แก่ ตาไก่ โคมูตร เป็นต้น
	2. เครื่องหมายวรรคตอนที่รับอิทธิพลการเขียนจากต่างประเทศ เช่น จุลภาค มหัพภาค เป็นต้น
# เลขโดด

เลขโดดสิบตัวของเลขอาหรับ เรียงลำดับตามค่า
**เลขโดด** (อังกฤษ: numerical digit) เป็นสัญลักษณ์ชนิดหนึ่งที่สามารถนำมารวมกันเพื่อใช้แทนจำนวนและระบบเลขเชิงตำแหน่ง ในระบบเลขระบบหนึ่ง ๆ ถ้าฐานเป็นจำนวนเต็ม จำนวนของเลขโดดที่จำเป็นต้องใช้จะเท่ากับค่าสัมบูรณ์ของฐานเสมอ

## ภาพรวม

ในระบบเลขโดดพื้นฐาน ตัวเลขหรือจำนวนคือลำดับของเลขโดดซึ่งอาจมีความยาวเท่าใดก็ได้ แต่ละตำแหน่งในลำดับมีค่าประจำหลัก และเลขโดดแต่ละตัวก็มีค่าของมันเอง ค่าของจำนวนนั้นก็จะได้มาจากการคูณเลขโดดแต่ละตัวกับค่าประจำหลักของมัน แล้วรวมออกมาเป็นผลลัพธ์

### ค่าของเลขโดด

เลขโดดแต่ละตัวในระบบเลขคือจำนวนเต็มจำนวนหนึ่ง ตัวอย่างเช่น ในเลขฐานสิบ เลขโดด "1" ใช้แทนจำนวนเต็ม "หนึ่ง" และในเลขฐานสิบหก อักษร "A" ก็ใช้แทนจำนวนเต็ม "สิบ" เป็นต้น ระบบเลขเชิงตำแหน่งต้องมีเลขโดดที่ใช้แทนจำนวนตั้งแต่ศูนย์ไปจนเกือบถึงฐานของระบบเลขนั้น (ไม่รวมจำนวนที่เป็นฐาน)

### การคำนวณค่าประจำหลัก

ระบบเลขฮินดู-อาหรับใช้จุดทศนิยม โดยปกติเป็นมหัพภาค (.) หรือบางประเทศในยุโรปก็ใช้จุลภาค (,) เพื่อกำกับ "หลักหน่วย" ซึ่งมีค่าประจำหลักคือหนึ่ง แต่ละหลักที่อยู่ทางซ้ายของจุดทศนิยมจะมีค่าประจำหลักเท่ากับค่าประจำหลักก่อนหน้าคูณด้วยฐาน ในทำนองเดียวกัน แต่ละหลักที่อยู่ทางขวาของจุดทศนิยมจะมีค่าประจำหลักเท่ากับค่าประจำหลักก่อนหน้าหารด้วยฐาน ยกตัวอย่างจำนวน 10.34 ในฐานสิบ

* เลขโดด 0 อยู่ทางซ้ายติดกับจุดทศนิยม ดังนั้นมันจึงเป็นหลักหน่วย และมีค่าประจำหลักคือหนึ่ง
* เลขโดด 1 อยู่ทางซ้ายของหลักหน่วย ดังนั้นมันจึงเป็นหลักสิบ และมีค่าประจำหลักคือสิบ
* เลขโดด 3 อยู่ทางขวาติดกับจุดทศนิยม ดังนั้นมันจึงเป็นหลักส่วนสิบ และมีค่าประจำหลักคือหนึ่งส่วนสิบ
* เลขโดด 4 อยู่ทางขวาของหลักส่วนสิบ ดังนั้นมันจึงเป็นหลักส่วนร้อย และมีค่าประจำหลักคือหนึ่งส่วนร้อย

ค่ารวมของจำนวนดังกล่าวคือ 1 สิบ, 0 หน่วย, 3 ส่วนสิบ และ 4 ส่วนร้อย สังเกตว่า 0 มิได้ส่งผลต่อค่าของจำนวน แต่มันทำให้ 1 เลื่อนไปอยู่ในหลักสิบแทนที่จะเป็นหลักหน่วย

## ดูเพิ่ม

* บิต
* เลขนัยสำคัญ
# З

| Ze |
| --- |
|  |
| อักษรซีริลลิก |
| А | Б | В | Г | Ґ | Ѓ | Д |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
| ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาฟ |
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ҕ |
| Ӻ | Ӷ | Ԁ | Ԃ | Ӗ | Ӂ | Җ |
| Ӝ | Ԅ | Ҙ | Ӟ | Ԑ | Ӡ | Ԇ |
| Ӣ | Ҋ | Ӥ | Қ | Ӄ | Ҡ | Ҟ |
| Ҝ | Ԟ | Ԛ | Ӆ | Ԓ | Ԡ | Ԉ |
| Ԕ | Ӎ | Ӊ | Ң | Ӈ | Ҥ | Ԣ |
| Ԋ | Ӧ | Ө | Ӫ | Ҩ | Ҧ | Ҏ |
| Ԗ | Ҫ | Ԍ | Ҭ | Ԏ | Ӯ | Ӱ |
| Ӳ | Ү | Ұ | Ҳ | Ӽ | Ӿ | Һ |
| Ҵ | Ҷ | Ӵ | Ӌ | Ҹ | Ҽ | Ҿ |
| Ӹ | Ҍ | Ӭ | Ԙ | Ԝ | Ӏ |   |
| อักษรซีริลลิกโบราณ |
| Ҁ | Ѻ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѣ | Ꙓ |
| Ꙗ | Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ |
| Ѱ | Ѳ | Ѵ | Ѷ | Ꙟ |   |   |

**Ze** (З, з) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง /z/ เหมือนภาษาทั่วไปที่ใช้อักษรละติน z อักษรตัวนี้มักจะทำให้สับสนได้ง่ายกับเลขอารบิก 3 และอักษร E (Э, э) ของภาษารัสเซีย

อักษร Ze มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ซีตา ชื่อดั้งเดิมของอักษรนี้คือ *zemlja* ซึ่งแปลว่า "โลก" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 7

## ตำแหน่งอักขระ

| ชุดอักขระ | อักษร | ฐานสิบ | ฐานสิบหก |
| --- | --- | --- | --- |
| ยูนิโคด | ตัวใหญ่ | 1047 | U+0417 |
| ตัวเล็ก | 1079 | U+0437 |
| ISO 8859-5 | ตัวใหญ่ | 183 | 0xB7 |
| ตัวเล็ก | 215 | 0xD7 |
| KOI8 | ตัวใหญ่ | 250 | 0xFA |
| ตัวเล็ก | 218 | 0xDA |
| Windows-1251 | ตัวใหญ่ | 199 | 0xC7 |
| ตัวเล็ก | 231 | 0xE7 |

## อ้างอิง

* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
# Ѥ

| Iotified E |
| --- |
|  |
| อักษรซีริลลิก |
| А | Б | В | Г | Ґ | Ѓ | Д |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
| ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาฟ |
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ҕ |
| Ӻ | Ӷ | Ԁ | Ԃ | Ӗ | Ӂ | Җ |
| Ӝ | Ԅ | Ҙ | Ӟ | Ԑ | Ӡ | Ԇ |
| Ӣ | Ҋ | Ӥ | Қ | Ӄ | Ҡ | Ҟ |
| Ҝ | Ԟ | Ԛ | Ӆ | Ԓ | Ԡ | Ԉ |
| Ԕ | Ӎ | Ӊ | Ң | Ӈ | Ҥ | Ԣ |
| Ԋ | Ӧ | Ө | Ӫ | Ҩ | Ҧ | Ҏ |
| Ԗ | Ҫ | Ԍ | Ҭ | Ԏ | Ӯ | Ӱ |
| Ӳ | Ү | Ұ | Ҳ | Ӽ | Ӿ | Һ |
| Ҵ | Ҷ | Ӵ | Ӌ | Ҹ | Ҽ | Ҿ |
| Ӹ | Ҍ | Ӭ | Ԙ | Ԝ | Ӏ |   |
| อักษรซีริลลิกโบราณ |
| Ҁ | Ѻ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѣ | Ꙓ |
| Ꙗ | Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ |
| Ѱ | Ѳ | Ѵ | Ѷ | Ꙟ |   |   |

**Iotified E** (Ѥ, ѥ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง เป็นอักษรรวมระหว่าง І กับ Є ใช้แทนเสียงสระ /ʲe/ ปัจจุบันเลิกใช้อักษรนี้และเปลี่ยนไปใช้ Е ในภาษารัสเซีย ส่วนภาษายูเครนจะใช้ Є แทน

## ตำแหน่งอักขระ

| ชุดอักขระ | อักษร | ฐานสิบ | ฐานสิบหก |
| --- | --- | --- | --- |
| ยูนิโคด | ตัวใหญ่ | 1124 | U+0464 |
| ตัวเล็ก | 1125 | U+0465 |

## อ้างอิง

* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
# ตัวเลขซีริลลิก

**ตัวเลขซีริลลิก** คือระบบเลขอย่างหนึ่งซึ่งถ่ายทอดมาจากอักษรซีริลลิก ใช้โดยชาวสลาวิกใต้และตะวันออก ระบบเลขนี้เคยมีการใช้ในดินแดนรัสเซีย แต่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 สมเด็จพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงแทนที่ตัวเลขซีริลลิกด้วยตัวเลขอาหรับ

ตัวเลขซีริลลิกเป็นระบบเลขคล้ายทศนิยม (quasi-decimal) มีพื้นฐานมาจากตัวเลขกรีก แต่เขียนโดยใช้หน่วยอักขระ (grapheme) ของอักษรซีริลลิก นั่นคือการเรียงลำดับนั้นเรียงตามอักษรกรีก แต่ไม่เป็นไปตามลำดับอักษรซีริลลิกปัจจุบัน อักษรแต่ละตัวจะถูกกำหนดให้แทนค่าของตัวเลขหลักหน่วย (1, 2, ... 9) หลักสิบ (10, 20, ... 90) และหลักร้อย (100, 200, ... 900) ตามลำดับ

รูปอักษรโบราณ (ซ้าย) เทียบกับอักษรปัจจุบัน (ขวา)|  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А | В | Г | Д | Е | Ѕ | З | И | Ѳ |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| І | К | Л | М | Н | Ѯ | О | П | Ч |
| 10 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 |
| Р | С | Т | У | Ф | Х | Ѱ | Ѡ | Ц |
| 100 | 200 | 300 | 400 | 500 | 600 | 700 | 800 | 900 |

 |

จำนวนตัวเลขจะเขียนไปตามลำดับที่อ่าน ซึ่งส่วนใหญ่จะอ่านจากซ้ายไปขวา เว้นแต่จำนวน 11 ถึง 19 ที่อ่านจากขวาไปซ้าย ตัวอย่างเช่น 17 อ่านว่า sem-na-dzat (เทียบกับ seventeen ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น ในการแปลงเลขซีริลลิกให้เป็นเลขอาหรับ ทำได้โดยการบวกค่าประจำอักษรเข้าด้วยกัน และเพื่อการแยกแยะจำนวนออกจากข้อความรอบข้างซึ่งเขียนด้วยอักษรเดียวกัน จะมีการเติม *ติโตล* (titlo: ҃ U+0483) ลงไปเหนือจำนวน (เวลาเขียนเดี่ยวๆ อาจไม่จำเป็นก็ได้) และถ้าหากจำนวนนั้นมีค่าเกิน 1,000 จะมีการเติมสัญลักษณ์หลักพัน (҂ U+0482) ลงไปข้างหน้าตัวเลขนั้นๆ ตัวอย่างเช่น

* - ҂АѰЅ - 1706
* - ҂ЗРИІ - 7118

สำหรับตัวเลขกลาโกลิติกก็มีลักษณะคล้ายกันนี้ เพียงแต่การเรียงลำดับอักษรเปลี่ยนไปตามอักษรกลาโกลิติก ทำให้ค่าตัวเลขเปลี่ยนตามไปด้วย แทนที่จะใช้ตามลำดับอักษรกรีก

หอนาฬิกาที่หน้าปัดเป็นเลขซีริลลิกใน Suzdal
## ดูเพิ่ม

* ตัวเลขกรีก
* ตัวเลขกลาโกลิติก
* อักษรกลาโกลิติก
* อักษรซีริลลิกโบราณ
# ลายมือชื่อ

ลายมือชื่อองจอห์นแฮนค็อกเป็นที่โดดเด่นที่สุดของคำประกาศอิสรภาพสหรัฐ ในสหรัฐอเมริกา "จอห์นแฮนค็อก" มีความหมายเหมือนกันกับ "ลายมือชื่อ"
**ลายมือชื่อ** หรือ **ลายเซ็น** (signature) คือ การเขียนชื่อ ชื่อเล่น นามแฝง หรือสัญลักษณ์ใดๆ โดยตัวผู้เขียนเอง เพื่อแสดงถึงตัวตนผู้เขียนนั้น โดยการอ้างอิงลายมือชื่อนิยมใช้ในการทำนิติกรรม ธุรกรรมทางกฎหมาย เช่น การทำสัญญา การฝากถอนเงิน หรือ ในการบันเทิงที่ ศิลปิน ดารา จะลงชื่อไว้บนผลงานภาพวาด หรือ อัลบั้มเพลง เพื่อให้มีการยืนยันที่มาของผลงาน
# ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์อาหรับ

**ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์อาหรับ** คือศิลปะการใช้ตัวพิมพ์ ของอักษร หน่วยอักขระ หรือข้อความของชุดตัวอักษรอาหรับ เช่น ภาษาอาหรับ เปอร์เซีย หรืออูรดู ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์อาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นผลพลอยได้ของอักษรละตินที่มีสัดส่วนและสุนทรียศาสตร์แบบซีเรียก (Syriac) และละติน ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์อาหรับในสมัยนั้นบกพร่องในสามสิ่งเมื่อเทียบกับการเขียนภาษาอาหรับ นั่นคือ อักษรวิจิตร รูปแบบ และระบบ อักษรวิจิตรต้องใช้ทักษะการเขียนที่มีสุนทรียภาพในสไตล์บัญญัติที่เลือก เช่น naskh, nastaʿlīq หรือ ruqʿah ระบบหมายถึงหลักเกณฑ์ของอักษรที่ครอบคลุมกฎต่างๆ เช่น การจัดแนวนอน และการยืด

## ลักษณะเฉพาะ

### สไตล์อักษรวิจิตร

ฟอนต์คอมพิวเตอร์ของภาษาอาหรับบางแบบเป็นอักษรวิจิตร เช่น Arial, เคอเรียร์ นิว และไทมส์นิวโรมัน ฟอนต์เหล่นั้นดูราวกับว่าเขียนด้วยพู่กันหรือปากการูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า คล้ายกับ เชิงของอักษรละติน อันมีต้นกำเนิดมาจากการจารึกหิน ฟอนต์อื่นๆ เช่น Tahoma และ Noto Sans Arabic ใช้รูปแบบที่มีความหนาของเส้นในตัวอักษรคงที่ ซึ่งคล้ายกับอักษรละตินแบบไม่มีเชิงมากกว่า

### ้เส้นบน

 เส้นบน (overline) ในข้อความจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาเปอร์เซีย (ค.ศ. 1920)
ในอดีต ข้อความภาษาอาหรับใช้เส้นบน (อังกฤษ: *overline*) เพื่อระบุการเน้น

### ตัวเอียง

สไตล์อารบิกบางสไตล์ เช่น ดิวานี มีตัวอักษรที่เอียงลง เมื่อเขียนตัวอักษรจากขวาไปซ้าย

### มุมฉาก

ไทป์เฟซอาหรับบางตัวมีมุมฉากเยอะเป็นพิเศษ เช่น Noto Kufi Arabic ส่วนไทป์เฟซอื่นๆ เช่น Tahoma และ Arial จะมีสไตล์ที่โค้งมนมากกว่า (ดูกราฟด้านล่าง) ฟอนต์ที่เน้นมุมฉากมักถูกเรียกว่า 'มีมุม' (angled) และฟอนต์ที่โค้งมนมักถูกเรียกว่า 'ลายมือ' (cursive)

|  |
| --- |
|  |

## อ้างอิง

### อ่านเพิ่มเติม

* "Text Layout Requirements for the Arabic Script". *w3c.github.io*.
# ระเบียบงานสารบรรณ

**ระเบียบงานสารบรรณ** (อังกฤษ: manual of style, style guide, หรือ style sheet) เป็นข้อกำหนดมาตรฐานการเขียนและออกแบบเอกสาร ไม่ว่าเพื่อใช้ทั่วไป หรือเพื่อวัตถุประสงค์เจาะจง เช่น ภายในองค์การ ในข่ายงาน ฯลฯ

ระเบียบงานสารบรรณวางรูปแบบเอกสารเพื่อยกระดับการสื่อสาร สร้างความมั่นใจว่าเอกสารจะไม่ลักลั่น และกำหนดแนวปฏิบัติที่ดีที่สุดทั้งในการใช้เอกสาร การเรียบเรียงเอกสาร การจัดพิมพ์ อักขรวิธี และองค์ประกอบอื่น ๆ นอกจากนี้ สำหรับเอกสารทางวิชาการ ระเบียบงานสารบรรณอาจกำหนดเรื่องอื่นอีก เช่น การอ้างอิง การวิจัย การเปิดเผยข้อมูล การปฏิบัติตามมาตรฐานทางวิชาการ จริยธรรมเกี่ยวกับเจ้าของผลงาน ฯลฯ

ระเบียบงานสารบรรณพบได้ทั้งในการใช้งานทั่วไปและเฉพาะทาง ทั้งสำหรับผู้อ่านและผู้เขียนเอกสาร ตลอดจนสำหรับนักเรียน นักวิชาการ และผู้ปฏิบัติงานในสาขาต่าง ๆ เช่น แพทยศาสตร์ วารสารศาสตร์ นิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ ธุรกิจ อุตสาหกรรมเฉพาะทาง ฯลฯ