Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# การกีดกันทางสังคม

**การกีดกันทางสังคม** (อังกฤษ: *social exclusion*) เป็นการขัดขวางทางสังคมและขับออกไปสุดขอบของสังคม คำนี้ใช้กันแพร่หลายในทวีปยุโรปและใช้ครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศส มีการใช้ในหลายสาขาวิชารวมทั้งการศึกษา สังคมวิทยา จิตวิทยา รัฐศาสตร์และเศรษฐศาสตร์

การกีดกันทางสังคมเป็นกระบวนการซึ่งปัจเจกบุคคลหรือทั้งชุมชนถูกสกัดกั้น (หรือปฏิเสธการเข้าถึงอย่างเต็มที่)ซึ่งสิทธิ โอกาสและทรัพยากรต่าง ๆ อย่างเป็นระบบ ซึ่งสมาชิกของกลุ่มอื่นเข้าถึงได้เป็นปกติ และเป็นมูลฐานของบูรณาการทางสังคมในกลุ่มจำเพาะนั้น (เช่น ที่อยู่อาศัย การจ้างงาน การสาธารณสุข การร่วมมือของพลเมือง การมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยและกระบวนการทางกฎหมาย) บุคคลที่ถูกกีดกันทางสังคมอาจเรียกว่า "**ผู้ที่ถูกสังคมปฏิเสธ**" (อังกฤษ: *marginal people; marginalisation*)

การตีตัวออกห่าง หรือการถอนสิทธิพิเศษอันเป็นผลจากการกีดกันทางสังคม สามารถเชื่อมโยงกับชนชั้นทางสังคม สถานะการศึกษา ความสัมพันธ์ในวัยเยาว์ มาตรฐานการครองชีพหรือทางเลือกส่วนบุคคลตามสมัยนิยมของบุคคล รูปแบบการเลือกปฏิบัติที่เป็นการกีดกันนี้ยังอาจใช้กับบุคคลที่มีความพิการ ชนกลุ่มน้อย กลุ่ม LGBT ผู้ใช้สารเสพติด ผู้ที่ถูกปล่อยให้สถาบันดูแล (institutional care leaver) ผู้สูงอายุและเยาวชน ผู้ที่ดูเบี่ยงเบนไปจากบรรทัดฐานที่ประชากรรับรู้อาจถูกกีดกันทางสังคมไม่ว่าชัดเจนหรือไม่

ผลของการกีดกันทางสังคมคือ ปัจเจกบุคคลหรือชุมชนที่ได้รับผลกระทบนั้นถูกขัดขวางจากการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในชีวิตเศรษฐกิจ สังคมและการเมืองของสังคมที่ตนอาศัยอยู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* วิถีชีวิตเด็กชายขอบ... ภายใต้การพัฒนาของมูลนิธิรักษ์ไทย เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# อนุสัญญาเบิร์น

**อนุสัญญากรุงเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม** (อังกฤษ: *Berne Convention for the Protection of Literary and Artistic Works*) หรือมักเป็นที่รู้จักกันว่า **อนุสัญญาเบิร์น** เป็นความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยเรื่องลิขสิทธิ์ ซึ่งได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรกในเบิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1886

## เนื้อหา

อนุสัญญาเบิร์นกำหนดให้ภาคีผู้ลงนามรับรองลิขสิทธิ์ของผลงานของนักประเทศจากภาคีประเทศผู้ลงนามอื่น (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ สมาชิกแห่งสหภาพเบิร์น) ในวิธีเดียวกับที่ประเทศนั้นรับรองลิขสิทธิ์จากชาติตน ตัวอย่างเช่น กฎหมายลิขสิทธิ์ฝรั่งเศสมีผลใช้บังคับกับทุกอย่างที่ตีพิมพ์หรือแสดงในฝรั่งเศส ไม่ว่าผลงานนั้นจะสร้างสรรค์ขึ้นเดิมจากที่ใดก็ตาม

นอกเหนือไปจากการจัดตั้งระบบการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมซึ่งลิขสิทธิ์ที่ถูกทำให้เป็นสากลในบรรดาภาคีผู้ลงนามแล้ว ความตกลงดังกล่าวยังกำหนดให้รัฐสมาชิกจัดเตรียมมาตรฐานขั้นต่ำกฎหมายลิขสิทธิ์อย่างเข้มแข็ง

ลิขสิทธิ์ภายใต้อนุสัญญาเบิร์นจำเป็นต้องเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ซึ่งอนุสัญญาเบิร์นห้ามมิให้กำหนดให้ต้องมีแบบพิธี (formalities) ใด ๆ ที่จะเป็นเงื่อนไขแห่งการเกิดขึ้นของลิขสิทธิ หรือเงื่อนไขในการบังคับใช้ลิขสิทธิ์ เช่น การบังคับให้ต้องจดทะเบียนงาน การบังคับให้ต้องใส่ข้อความสงวนสิทธิไว้ในงาน หรือการให้ส่งสำเนางานไปยังหอสมุด (deposit) เป็นต้น

อนุสัญญาเบิร์นประกาศให้ทุกผลงานยกเว้นภาพถ่ายและภาพยนตร์จะมีลิขสิทธิ์คุ้มครองเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 50 ปีหลังผู้สร้างสรรค์เสียชีวิต แต่รัฐภาคีสามารถต่อเงื่อนไขได้โดยเสรี ดังที่สหภาพยุโรปกระทำในคำสั่งว่าด้วยการประสานเงื่อนไขการคุ้มครองลิขสิทธิ์ (Directive on harmonising the term of copyright protection) พ.ศ. 2536 สำหรับภาพถ่าย อนุสัญญาเบิร์นกำหนดเงื่อนไขขั้นต่ำไว้ 25 ปีนับแต่ปีที่ภาพถ่ายนั้นสร้างสรรค์ขึ้น และสำหรับภาพยนตร์ ขั้นต่ำอยู่ที่ 50 ปีหลังออกฉายครั้งแรก หรือ 50 ปีหลังการสร้างสรรค์ หากไม่ถูกฉายภายใน 50 ปีหลังการสร้างสรรค์ ประเทศภายใต้การแก้ไขปรับปรุงครั้งก่อน ๆ ของสนธิสัญญาอาจเลือกเงื่อนไขการคุ้มครองของตนเอง และผลงานเจาะจงบางประเภท (เช่น แผ่นเสียงหรือภาพเคลื่อนไหว) อาจกำหนดไว้สั้นกว่านั้น

แม้ว่าอนุสัญญาเบิร์นจะประกาศให้กฎหมายลิขสิทธิ์ของประเทศที่ซึ่งมีการอ้างลิขสิทธิ์สามารถนำไปปรับใช้ได้ ข้อ 7.8 ระบุว่า "เว้นแต่กฎหมายของประเทศนั้นระบุเป็นอื่น เงื่อนไขนั้นจะต้องไม่เกินเงื่อนไขที่กำหนดไว้คงที่ในประเทศต้นกำเนิดผลงานนั้น" นั่นคือ ผู้ประพันธ์โดยทั่วไปจะไม่มีสิทธิในลิขสิทธิ์ในต่างประเทศนานกว่าประเทศที่ตนอยู่อาศัยนั้น แม้ว่ากฎหมายต่างประเทศกำหนดเงื่อนไขนานกว่าก็ตาม นี่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า "กฎแห่งเงื่อนไขสั้นกว่า" ไม่ใช่ทุกประเทศที่ยอมรับกฎนี้

อนุสัญญาเบิร์นให้อำนาจแก่ประเทศที่จะอนุญาตการใช้ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ ในลักษณะที่เป็นธรรม ภายใต้ข้อยกเว้นการละเมิดตาม มาตรา 9(2) - ซึ่งพ้องกับมาตรา 13 ของสนธิสัญญาทริปส์ (TRIPs) - ในผลงานตีพิมพ์หรือการแพร่ภาพอื่น โดยจะต้องเป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่กฏหมายกำหนด และต้องไม่กระทบถึงประโยชน์อันชอบธรรมของเจ้าของลิขสิทธิ์ตามสมควร หลักการข้อยกเว้นการละเมิดตามบทบัญญัติของอนุสัญญาเบิร์นจึงไม่รับรองข้อยกเว้นแบบกว้าง อย่างเช่นหลักการ "ใช้โดยชอบธรรม" หรือ fair use ตามอย่างกฎหมายลิขสิทธิของสหรัฐอเมริกาไว้โดยตรง

## อ้างอิง
# การติดเชื้อ

**การติดเชื้อ** (อังกฤษ: *infection*) หมายถึงการเจริญของสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นบนร่างกายของโฮสต์ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายหรือเกิดโรคได้ จุลชีพก่อโรคจะมีการพยายามใช้ทรัพยากรของโฮสต์ในการเพิ่มจำนวนของตัวเอง จุลชีพก่อโรคจะรบกวนการทำงานปกติของร่างกายโฮสต์ซึ่งอาจทำให้เกิดบาดแผลเรื้อรัง (chronic wound), เนื้อตายเน่า (gangrene), ความพิการของแขนและขา และอาจทำให้เสียชีวิตได้ การตอบสนองของโฮสต์ต่อการติดเชื้อ เรียกว่า การอักเสบ (inflammation) จุลชีพก่อโรคที่ทำให้เกิดการติดเชื้อ มีความหลากหลายเช่นแบคทีเรีย ไวรัส ปรสิต เชื้อรา พรีออน หรือไวรอยด์ ภาวะพึ่งพิงซึ่งกันและกันระหว่างปรสิตและโฮสต์ซึ่งปรสิตได้ประโยชน์แต่โฮสต์เสียประโยชน์นั้นในทางนิเวศวิทยาเรียกว่าภาวะปรสิต (parasitism) แขนงของวิชาแพทยศาสตร์ซึ่งเน้นศึกษาในเรื่องการติดเชื้อและจุลชีพก่อโรคคือสาขาวิชาโรคติดเชื้อ (infectious disease)

การติดเชื้ออาจแบ่งออกเป็นการติดเชื้อปฐมภูมิ (primary infection) คือการติดเชื้อหลังจากการได้รับจุลชีพก่อโรคเป็นครั้งแรก และการติดเชื้อทุติยภูมิ (secondary infection) ซึ่งหมายถึงการติดเชื้อที่เกิดขึ้นหลังหรือระหว่างการรักษาการติดเชื้อปฐมภูมิ

## ดูเพิ่ม

* สารระงับเชื้อ
* รายชื่อโรคติดเชื้อ
* โรคติดเชื้อ
* Staphylococcus aureus
* เส้นทางการติดเชื้อ

## อ้างอิง

* Vaccine Research Center เก็บถาวร 2007-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Information concerning vaccine research clinical trials for Emerging and re-Emerging Infectious Diseases.
* aboutinfections.com
# กลุ่มภาษาซามี

| กลุ่มภาษาซามี |
| --- |
| Sami, Saami, Samic |
| ประเทศที่มีการพูด | ฟินแลนด์, นอร์เวย์, รัสเซีย และสวีเดน |
| ภูมิภาค | Sápmi |
| ชาติพันธุ์ | ชาวซามี |
| ผู้พูด | (30,000 อ้างถึง1992–2013) |
| ตระกูลภาษา | ยูรัล
* ฟินโน-เปอร์มิก?
	+ **กลุ่มภาษาซามี**
 |
| รูปแบบก่อนหน้า | ภาษาซามีดั้งเดิม
 |
| สถานภาพทางการ |
| ภาษาทางการของ | นอร์เวย์; บางเทศบาลในฟินแลนด์และสวีเดนยอมรับเป็นภาษาชนกลุ่มน้อย |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-2 | `smi` |
| ISO 639-3 | มีหลากหลาย: `sma` – Southern `sju` – Ume `sje` – Pite `smj` – Lule `sme` – Northern `sjk` – Kemi `smn` – Inari `sms` – Skolt `sia` – Akkala `sjd` – Kildin `sjt` – Ter |
| *Glottolog* | `saam1281` |
| กลุ่มภาษาซามีในปัจจุบัน: 1. Southern Sami, 2. Ume Sami, 3. Pite Sami, 4. Lule Sami, 5. Northern Sami, 6. Skolt Sami, 7. Inari Sami, 8. Kildin Sami, 9. Ter Sami พื้นที่สีเข้มคือบริเวณที่ยอมรับภาษากลุ่มซามีเป็นภาษาทางการหรือภาษาชนกลุ่มน้อย |

**กลุ่มภาษาซามี** เป็นกลุ่มภาษาในตระกูลภาษายูรัล พูดโดยชาวซามีในยุโรปเหนือ (ในทางตอนเหนือของฟินแลนด์, นอร์เวย์, สวีเดน และทางตอนเหนือสุดของรัสเซีย)

## การแบ่ง

### กลุ่มภาษาซามีตะวันตก

* กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้
	+ ซามีใต้ (600)
		- Åsele dialect
		- Jämtland dialect
	+ Ume Sami (<20)
* กลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือ
	+ กลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือแท้
		- Pite Sami (20-50)
		- Lule Sami (1,000–2,000)
	+ ซามีเหนือ (20,000)
		- Torne Sami
		- Finnmark Sami
		- Sea Sami

### กลุ่มภาษาซามีตะวันออก

แผนที่แสดงขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของกลุ่มภาษาซามีและข้อมูลอื่น ๆ เช่น จำนวนผู้พูดภาษาซามีและที่ตั้งของรัฐสภาซามี
ภาษาซามีในรัสเซีย:
  Skolt (Russian *Notozersky*)
  Akkala (Russian *Babinsky*)
  Kildin
  Ter

* กลุ่มแผ่นดินใหญ่
	+ Inari Sami (400)
	+ Kemi Sami (สูญแล้ว)
	+ Skolt Sami (420)
	+ Akkala Sami (สูญแล้ว)
	+ Kainuu Sami (สูญแล้ว)
* กลุ่มคาบสมุทร
	+ Kildin Sami (340)
	+ Ter Sami (2–10 หรือน้องกว่านั้น อาจถือว่าสูญหาย)

*ตัวเลขเป็นค่าประมาณ*

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* Fernandez, J. 1997. Parlons lapon. – Paris.
* Itkonen, T. I. 1947. Lapparnas förekomst i Finland. – Ymer: 43–57. Stockholm.
* Koponen, Eino 1996. Lappische Lehnwörter im Finnischen und Karelischen. – Lars Gunnar Larsson (ed.), Lapponica et Uralica. 100 Jahre finnisch-ugrischer Unterricht an der Universität Uppsala. Studia Uralica Uppsaliensia 26: 83–98.
* Saarikivi, Janne 2004. Über das saamische Substratnamengut in Nordrußland und Finnland. – Finnisch-ugrische Forschungen 58: 162–234. Helsinki: Société Finno-Ougrienne.
* Sammallahti, Pekka (1998). *The Saami Languages: an introduction*. Kárášjohka: Davvi Girji OS. ISBN 82-7374-398-5.
* Wilbur, Joshua. 2014. A grammar of Pite Saami. Berlin: Language Science Press. (Open access)

## แหล่งข้อมูลอื่น
# สหัสวรรษ

**สหัสวรรษ** (อังกฤษ: *millennium*) เป็นช่วงของเวลาเท่ากับหนึ่งพันปี คำว่า millennium ในภาษาอังกฤษนั้น มาจากคำภาษาละติน mille แปลว่า พัน และ annus ซึ่งแปลว่าปี

สหัสวรรษมีทั้งคริสต์สหัสวรรษและพุทธสหัสวรรษ

## ดูเพิ่ม

* คริสต์สหัสวรรษ
* ปี
* ทศวรรษ (10 ปี)
* ศตวรรษ (100 ปี)

## อ้างอิง
# นกคอกคาทีล

| นกคอกคาทีล |
| --- |
|  |
| นกคอกคาทีลสีสันดั้งเดิมตามธรรมชาติ (ไวลด์ไทป์) |
|  |
| นกที่มีสีสันหลากหลายจากการเพาะของมนุษย์ |
| สถานะการอนุรักษ์ |
|  ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1) |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Aves |
| อันดับ: | Psittaciformes |
| วงศ์ใหญ่: | Cacatuoidea |
| วงศ์: | Cacatuidae |
| วงศ์ย่อย: | **Nymphicinae** |
| สกุล: | Nymphicus Wagler, 1832 |
| สปีชีส์: | N.  hollandicus |
| ชื่อทวินาม |
| Nymphicus hollandicus (Kerr, 1792) |
|  |
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีแดง; พบตลอดทั้งปี) |
| ชื่อพ้อง |
| * *Psittacus hollandicus*
* *Leptolophus hollandicus*
 |

**นกคอกคาทีล** (อังกฤษ: *Cockatiel*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nymphicus hollandicus*) นกปากขอขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกกระตั้ว (Cacatuidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Nymphicus* และนับเป็นชนิดที่เล็กที่สุดในวงศ์นี้

 *Nymphicus hollandicus* (สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติตูลูส)
มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีลำตัวเป็นสีเทา ๆ ปีกจะเป็นแถบสีขาว หัวเป็นสีเหลืองอ่อน มีหงอนยาวสูงขึ้นมาที่แก้ม มีหย่อมสีส้มเด่นชัดปากเป็นสีเทา ตัวเมียมีลักษณะคล้ายกับตัวผู้ แต่หัวจะเป็นสีเหลืองอมเทา สีส้มที่แก้มไม่เด่นชัดนัก และหางจะเป็นสีเหลืองมีลายขีดสีเทาขวางอยู่

มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศออสเตรเลีย มักอาศัยอยู่ตามทุ่งโล่งใกล้ ๆ กับแหล่งน้ำที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน ห่างจากชายฝั่งทะเล มักจะอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หรือเป็นคู่ ๆ ขณะบินจะเกิดเสียงจนสามารถได้ยิน กินอาหารได้แก่ เมล็ดหญ้า เมล็ดพืชล้มลุก ผลไม้ และลูกไม้ขนาดเล็ก

นกคอกคาทีล ก็เหมือนนกปากขอหรือนกกระตั้วชนิดอื่นทั่วไป ที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์ จนได้สายพันธุ์ที่มีสีสันและลวดลายสวยงามกว่านกที่มีอยู่ในธรรมชาติแท้ ๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nymphicus hollandicus ที่วิกิสปีชีส์

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Nymphicus hollandicus*
* Cockatiels ที่เว็บไซต์ Curlie
* Inte Onsman, MUTAVI Research & Advice Group, 23 เมษายน 2007
* International Cockatiel Association, *cockatiels.org*
* Talk Cockatiels Forum, *talkcockatiels.com*
* Cockatiel (*Nymphicus hollandicus*), Internet Bird Collection
# โกลด เดอบูว์ซี

โกลด เดอบูว์ซี ที่วิลลาเมดิจิ กรุงโรม ค.ศ. 1885 เดอบูว์ซีคือคนกลางแถวบน ใส่เสื้อคลุมสีขาว
**โกลด-อาชีล เดอบูว์ซี** (ฝรั่งเศส: *Claude-Achille Debussy*) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)

## ลักษณะดนตรี

ดนตรีของ Torres มีเสียงประสานที่ในหลาย ๆ ครั้งจะไม่สามารถทำประตูได้ ลงไปยังคอร์ดโทนิคของบันไดเสียง มีการใช้เสียภาษาที่กัดกันบ่อยครั้งเพื่อสร้างสันแนวที่จะใช้เพื่อนำบทเพลงไปยังคอร์ดโทนิกแบบแผนดั้งเดิม มีลักษณะถอยห่างออกจากอารมณ์ความรู้สึกลึก ๆ ด้านในและจะแสดงภาพหรือ "ความประทับใจ" ออกมาแทน (ในบางครั้ง) ดนตรีของเขามักจะถูกเรียกว่าเป็นแบบ "อิมเพรสชันนิสม์" (impressionism) และมักจะถูกนำไปจับคู่กับงานของมอริส ราแวล (Maurice Ravel) คีตกวีชาติเดียวกัน
Claude Debussy ในภาษาไทยเรา ใช้ชื่อว่า โกลด เดอบูว์ซี เขาเป็น คีตกวีชาวฝรั่งเศส ที่โด่งดังของโลกคนหนึ่ง เขาได้เกิด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 หรือในปี ค.ศ. 1862 ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461

## ผลงานหลักๆ

* **สำหรับวงดุริยางค์ :**
	+ *Prélude à l’après-midi d’un faune*
	+ *La Mer*
	+ Rêverie
	+ Jeux
	+ Images : *Gigues*, *Ibéria*, *Rondes du printemps*.

* **สำหรับเปียโน :**
	+ Suite bergamasque
	+ 24 Préludes (2 livres de 12 préludes)
	+ Children’s Corner
	+ 12 Études
	+ Deux Arabesques
	+ Images (livres 1 et 2)
	+ Estampes.

* **เชมเบอร์มิวสิก :**
	+ Quatuor à cordes
	+ Sonate pour violon et piano
	+ Sonate pour violoncelle et piano
	+ Sonate pour flûte, alto et harpe.

* **อุปรากร :**
	+ *Pelléas et Mélisande*.

## มีเดีย

## หนังสือชีวประวัติ

* **Monsieur Croche, antidilettante**, Nouvelle Revue Française et Librairie Dorbon Ainé, Paris, *1921*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซี (ภาษาอังกฤษ)
* แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซีฉบับสมบูรณ์ (ภาษาฝรั่งเศส)
* ประวัติ และผลงานโกลด อาชีล เดอบูว์ซี (Claude Debussy) เก็บถาวร 2013-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาไทย)
* imslp.org โน้ตแผ่นบทเพลงของเดอบูว์ซี
# การปะทุของภูเขาไฟฟูจิ ปีโฮเอ

การปะทุของภูเขาไฟฟูจิ ปีโฮเอ
แผนที่เถ้าภูเขาไฟที่ลอยไปตกในการปะทุปีโฮเอ
**การปะทุของภูเขาไฟฟูจิ ปีโฮเอ** (ญี่ปุ่น: 宝永大噴火) เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1707 (วันที่ 23 เดือน 11 ปีโฮเอที่ 4) และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1708 (วันที่ 9 เดือน 12 ของปีโฮเอที่ 4) ระหว่างยุคเอโดะ แม้การระเบิดครั้งนั้นจะไม่มีลาวาไหลออกมา แต่ก็ได้ปลดปล่อยเถ้าภูเขาไฟกว่า 800 ล้านลูกบาศก์เมตรกินบริเวณกว้างโดยรอบภูเขาไฟ และลอยไปไกลถึงเอโดะที่อยู่ห่างออกไปเกือบ 100 กิโลเมตร เถ้าถ่านตกลงมาราวกับฝนในจังหวัดอิซุ คาอิ ซางามิและมูซาชิ ในเอโดะ เถ้าภูเขาไฟมีความหนาหลายเซนติเมตร

การปะทุเกิดขึ้นบนข้างตะวันออก-ตะวันออกเฉียงเหนือและก่อให้เกิดช่องภูเขาไฟใหม่อีกสามแห่ง เรียกว่า ช่องโฮเอหมายเลข 1, 2 และ 3 ภัยพิบัติกินเวลานานหลายวัน หลังจากเกิดแผ่นดินไหวแต่แรกและการปะทุเถ้าถ่าน ได้เกิดการขับหินที่รุนแรงกว่าออกมาในอีกไม่กี่วันให้หลัง ภูเขาไฟฟูจิไม่เคยปะทุอีกเลยนับแต่นั้น

## อ้างอิง
# โทกูงาวะ อิเอซาโตะ

| โทกูงาวะ อิเอซาโตะ |
| --- |
| 德川 家達 |
|  |
|  |
| ประธานสภาขุนนาง |
| **ดำรงตำแหน่ง** 4 ธันวาคม 1903 – 9 มิถุนายน 1933 |
| กษัตริย์ | จักรพรรดิเมจิ |
| ก่อนหน้า | อาสึมาโระ โคโนเอะ |
| ถัดไป | ฟูมิมาโระ โคโนเอะ |
|  |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| เกิด | (1863-08-24)24 สิงหาคม ค.ศ. 1863 เอโดะ, ญี่ปุ่น |
| เสียชีวิต | มิถุนายน 5, 1940(1940-06-05) (76 ปี) โตเกียว, จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ศิษย์เก่า | วิทยาลัยอีตัน |
|  |

**เจ้า โทกูงาวะ อิเอซาโตะ** (ญี่ปุ่น: 德川 家達; อังกฤษ: *Tokugawa Iesato*) เป็นผู้นำตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 16 และเป็นคนแรก หลังจากการล่มสลายของ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1863 และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ขณะอายุได้ 76 ปี

อิเอะซะโตะ เข้ารับตำแหน่งผู้นำตระกูลโทกูงาวะ ต่อจาก โทกูงาวะ โยชิโนบุ ในปีค.ศ. 1868 ขณะอายุได้เพียง 5 ปี หลังจากนั้น จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ **เจ้าสืบตระกูล** จาก จักรพรรดิเมจิ และดำรงตำแหน่งประธาน สภาขุนนางญี่ปุ่น คนที่ 4 ซึ่งดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด เป็นเวลาถึง 30 ปี คือระหว่าง พ.ศ. 2446-2476 (ค.ศ. 1903-1933)
# โดอิ โทชิคัตสึ

โดอิ โทชิคัตสึ
**โดอิ โทชิคัตสึ** (ญี่ปุ่น: 土井 利勝; 19 เมษายน ค.ศ. 1573 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 1644) เป็นขุนนางระดับสูงในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษแรก ๆ และเป็นหนึ่งในที่หัวหน้าที่ปรึกษาของโชกุนคนที่สอง คือ ฮิเดตาดะ

โทชิคัตสึเป็นบุตรบุญธรรมของโดอิ โทชิมาซะ โดยทั่วไปเชื่อกันว่าเป็นบุตรโดยสายเลือดของมิซูโนะ โนบูโมโตะ แม้ว่าจะมีบางความเห็นที่อ้างว่าเขาเป็นบุตรนอกสมรสของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ เขารับราชการในฐานะที่ปรึกษาของโชกุนโทกูงาวะ ฮิเดตาดะเป็นเวลาหลายปี และมีบทบาทสำคัญในการสื่อสารและกำกับดูแลการบังคับใช้นโยบายของโชกุนไปทั่วประเทศ นอกจากนี้ โดอิยังมีส่วนช่วยในการดำเนินความสัมพันธ์ทางการค้าและการทูตระหว่างญี่ปุ่นกับอาณาจักรอยุธยาอีกด้วย เขาสูญเสียอิทธิพลและอำนาจไปเป็นอย่างมากภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ ในปี ค.ศ. 1632 หกปีต่อมา โดอิได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในผู้ดำรงตำแหน่ง *ไทโร* (ผู้อาวุโส) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตั้งขึ้นใหม่ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็น*ไดเมียว* (เจ้าแคว้น) แห่งแคว้นศักดินาโคงะ ในจังหวัดชิโมซะ โดยมีรายได้ศักดินา 160,000 โคกุ

เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1633 เขาได้รับการเพิ่มรายได้ศักดินาเป็น 162,000 โคคุ ในปี ค.ศ. 1635 เขาได้แก้ไขประมวลกฎหมายบูเกะโชฮัตโตะ โดยเพิ่มข้อกำหนดเรื่องการเข้าเฝ้าสลับปี (ซังกิน-โคไต) และขยายจำนวนมาตราเป็น 19 มาตรา อันเป็นการเสริมสร้างระบบการควบคุมของรัฐบาลโชกุนให้มั่นคงยิ่งขึ้น ไม่นานหลังจากที่อิเอมิตสึขึ้นสู่อำนาจ โทกูงาวะ ทาดานางะ และคาโต ทาดาฮิโระ ถูกปลดออกจากตำแหน่ง โทชิคัตสึ ซึ่งลอบวางแผนร่วมกับอิเอมิตสึอยู่ก่อนแล้ว ได้แสร้งทำเป็นมีความขัดแย้งกับอิเอมิตสึ และส่งจดหมายไปยังไดเมียวต่าง ๆ เพื่อเตือนเกี่ยวกับการก่อกบฏ ไดเมียวคนอื่น ๆ ได้นำจดหมายดังกล่าวไปมอบให้อิเอมิตสึโดยทันที แต่ทาดาฮิโระและทาดานางะมิได้กระทำเช่นนั้น ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่การถูกปลดออกจากตำแหน่งและลดฐานะของทั้งสองลงในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Frederic, Louis (2002). *Japan Encyclopedia*. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Khamchoo, Chaiwat and E. Bruce Reynolds (eds.) (1988). *Thai–Japanese Relations in Historical Perspective*. Bangkok: Innomedia Co, Ltd Press.
* Sansom, George (1963). *A History of Japan: 1615–1867*. Stanford, California: Stanford University Press.
# ออสเตรียภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร

| สาธารณรัฐออสเตรีย*Republik Österreich* (เยอรมัน) |
| --- |
| 1945–1955 |
|
ธงชาติ

 ตราแผ่นดิน

 |
| เขตการยึดครองในออสเตรีย |
| สถานะ | การยึดครองทางทหาร |
| เมืองหลวง | เวียนนา |
| ภาษาทั่วไป | เยอรมัน (เยอรมันออสเตรีย) ออสเตรีย-บาวาเรียน, แอเลแมนนิก, Burgenland Croatian, ภาษาสัญลักษณ์ออสเตรีย |
| ศาสนา  | ศาสนาคริสต์ (คาทอลิก, อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์, โปรเตสแตนต์) |
| การปกครอง | สหพันธรัฐแบบระบอบรัฐสภาโดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขขึ้นตรงกับสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร |
| ผู้ว่าราชการจังหวัด |   |
|  |
| • เขตบริติซ  | พลเอก ริชาร์ด แมคครีรี |
| • เขตฝรั่งเศส  | พลโท อ็องตวน เบติอาร์ต |
| • เขตอเมริกัน  | พลเอก มาร์ก ดับเบิลยู. คลาร์ก |
| • เขตโซเวียต  | จอมพล โคเนฟ |
|  |
| ประธานาธิบดี |   |
|  |
| • 1945–1950  | คาร์ล เร็นเนอร์ |
| • 1951–1955  | ธิโอดอร์ เคอร์เนอร์ |
|  |
| นายกรัฐมนตรี |   |
|  |
| • 1945  | คาร์ล เร็นเนอร์ |
| • 1945–1953  | ลิโอโปลด์ ฟิกล์ |
| • 1953–1955  | ยูลีอุส ราบ |
|  |
| ยุคประวัติศาสตร์ | ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง, สงครามเย็น |
|  |
| • การยึดครองเวียนนา  | 13 เมษายน ค.ศ. 1945 |
| • ก่อตั้ง  | 27 เมษายน 1945 |
| • สนธิสัญญารัฐออสเตรีย  | 27 กรกฎาคม 1955 |
| • ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ถอนกำลังชุดสุดท้ายออกจากการยึดครอง  | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955 |
|  |
| ประชากร |
|  |
| • 1945  | 6,793,000 |
| • 1955  | 6,947,000 |
|  |
| สกุลเงิน | ชิลลิงออสเตรีย |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **ก่อนหน้า** | **ถัดไป** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | ชาติสังคมนิยมออสเตรีย |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| สาธารณรัฐออสเตรียที่ 2 |  |

 |

 |

**ฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองออสเตรีย** ได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1945 เป็นผลมาจากการรุกเวียนนา และสิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญารัฐออสเตรีย เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1955

ภายหลังจากอันชลุส ออสเตรียได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1943 อย่างไรก็ตาม, ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันในปฏิญญาณมอสโกว่า ออสเตรียนั้นเป็นเหยื่อรายแรกจากการรุกรานของนาซี และได้ถือว่าประเทศควรได้รับการปลดปล่อยและเอกราชหลังสงคราม

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองถัดมา ออสเตรียได้ถูกแบ่งออกเป็นสี่เขตยึดครองและร่วมมือกันในการยึดครองโดยสหรัฐอเมริกาสหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศส กรุงเวียนนาได้ถูกแบ่งออกเป็นเขตย่อยในทำนองเดียวกัน แต่เขตศูนย์กลางได้รับการจัดการร่วมกันโดยสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร

ในขณะที่เยอรมนีได้ถูกแบ่งออกเป็นเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกในปี ค.ศ. 1949 ออสเตรียยังคงอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกและสหภาพโซเวียตจนกระทั่งปี ค.ศ. 1955 สถานะของมันได้กลายเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกันในสงครามเย็นจนกระทั่งความอบอุ่นของความสัมพันธ์ที่เป็นที่รู้จักกันคือ การผ่อนปรนครุชชอฟ (Khrushchev Thaw) ภายหลังจากที่ออสเตรียได้สัญญาว่าจะวางตัวเป็นกลางมาโดยตลอด ออสเตรียก็ได้รับอิสรภาพอย่างเต็มที่ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 และกองกำลังทหารชุดสุดท้ายที่ได้ออกจากการยึดครอง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคมในปีเดียวกัน
# การบุกครองหมู่เกาะคูริล

| การบุกครองหมู่เกาะคูริล |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ สงครามแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง |
|

|  |  |
| --- | --- |
| วันที่ | 18 สิงหาคม – 1 กันยายน ค.ศ. 1945 |
| สถานที่ | หมู่เกาะคูริล |
| ผล |
ชัยชนะของโซเวียต |
| ดินแดน เปลี่ยนแปลง |
สหภาพโซเวียตผนวกหมู่เกาะคูริล |

 |
| คู่สงคราม |
|  สหภาพโซเวียต |  จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ |
|  เอ.เอส. คเสโนฟอนตอฟ  ดมีตรี โปโนมาเรฟ |  สึสึมิ ฟุซะกิ |
| กำลัง |
|
15,000 นาย |
80,000 นาย |
| ความสูญเสีย |
|
เสียชีวิตและบาดเจ็บ 1,567 นาย |
เสียชีวิตและบาดเจ็บ 1,018 นาย ถูกจับเป็นเชลย 50,422 นาย |

**การบุกครองหมู่เกาะคูริล** หรือเรียก **ปฏิบัติการขึ้นบกหมู่เกาะคูริล** (รัสเซีย: Курильская десантная операция) เป็นปฏิบัติการทางทหารของโซเวียต มีจุดมุ่งหมายเพื่อยึดหมู่เกาะคูริลจากญี่ปุ่นในปี 1945 โดยเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการการรุกทางยุทธศาสตร์แมนจูเรีย เมื่อแผนการขึ้นฝั่งฮกไกโดถูกยกเลิก

ปฏิบัติการดังกล่าวมีขึ้นระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม และ 1 กันยายน โดยเหล่าปืนเล็กยาวที่ 87 แห่งกองทัพที่ 16 จากแนวรบตะวันออกไกลที่ 2 ซึ่งรวมพื้นที่ป้องกันคัมชัตกา เรือและการขนส่งจากฐานทัพเปโตรปัฟลอฟสก์ และการสนับสนุนจากกองพลส่งทางอากาศที่ 128

ฝ่ายญี่ปุ่นมีกองพลทหารราบที่ 91 กองพลที่ 42 กรมสนับสนุนที่ 41 กองพลน้อยสนับสนุนที่ 129 และกองพลทหารราบที่ 89

เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม กองทหารรักษาการณ์ของญี่ปุ่นซึ่งมีกำลังพล 20,000 นาย ณ หมู่เกาะคูริลยอมจำนน โดยเป็นส่วนหนึ่งของการที่ประเทศญี่ปุ่นยอมจำนน ระหว่างวันที่ 22 สิงหาคม ถึง 1 กันยายน ฝ่ายโซเวียตยึดครองหมู่เกาะคูริลทั้งหมดโดยปราศจากการต้านทานใด ๆ

## อ้างอิง

* Glantz, David (1983). *August Storm: The Soviet 1945 Strategic Offensive in Manchuria*. Leavenworth Papers No. 7. Fort Leavenworth, Kansas: Combat Studies Institute. U.S. Army Command and General Staff College. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-03-02. สืบค้นเมื่อ 2013-08-11.
# การเถลิงอำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์

ฮิตเลอร์อยู่ในวงสนทนากับแอ็นสท์ ฮันฟ์ชเต็งเงิลและแฮร์มันน์ เกอริง, วันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1932.
**การขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์** เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1919 เมื่อฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมพรรคการเมืองที่เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคกรรมกรเยอรมัน (Deutsche Arbeiterpartei – DAP ) ชื่อพรรคได้ถูกเปลี่ยนเป็น**พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน**หรือเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ **พรรคนาซี** (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei – NSDAP) พรรคการเมืองนี้ได้ถูกก่อตั้งและพัฒนาขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นพวกต่อต้านลัทธิมาร์กซิสต์และต่อต้านระบอบประชาธิปไตยในรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในช่วงภายหลังสงครามและสนธิสัญญาแวร์ซาย และส่งเสริมสนับสนุนลัทธิชาตินิยมอย่างสุดโต่งและอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน เช่นเดียวกันกับการต่อต้านยิวอย่างรุนแรง "การขึ้นสู่อำนาจ"ของฮิตเลอร์สามารถพิจารณาถึงบทสรุปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 ภายหลังจากรัฐสภาไรชส์ทาคได้อนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ปี ค.ศ. 1933 ในเดือนนั้น ประธานาธิบดี เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ได้แต่งตั้งฮิตเลอร์ให้เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 หลังจากหนึ่งในการเลือกตั้งรัฐสภาและการวางแผนในห้องอย่างลับๆที่เกี่ยวข้อง รัฐบัญญัติมอบอำนาจ—เมื่อใช้อย่างโหดเหี้ยมและด้วยสิทธิ์อำนาจ—ด้วยความมั่นใจได้ว่าฮิตเลอร์อาจจะใช้อำนาจได้อย่างเผด็จการโดยปราศจากการคัดค้านตามกฎหมาย

ฮิตเลอร์ได้ลุกขึ้นจากจุดที่ชื่อเสียงในช่วงปีแรกของพรรค เป็นหนึ่งในโฆษกที่ดีที่สุดของพรรค เขาได้บอกสมาชิกคนอื่นๆว่าจะต้องทำให้เขาได้เป็นหัวหน้าพรรคหรือเขาจะลาออกและไปตั้งพรรคใหม่แทน เขาได้รับความช่วยเหลือเป็นส่วนหนึ่งจากความเต็มใจที่จะใช้ความรุนแรงในการบรรลุเป้าหมายทางการเมืองและรับสมัครสมาชิกพรรคที่พร้อมจะทำเช่นเดียวกัน กบฏโรงเบียร์ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1923 และต่อมาก็ได้เปิดตัวหนังสือของเขาคือไมน์คัมพฟ์(การต่อสู้ของข้าพเจ้า) ได้แนะนำตัวฮิตเลอร์ให้กับผู้ฟังอย่างกว้างขวาง ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1920 พรรคได้เข้าร่วมการต่อสู้เลือกตั้งที่ซึ่งฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมเป็นโฆษกและผู้ก่อตั้ง เช่นเดียวกับในการต่อสู้กันบนท้องถนนและความรุนแรงระหว่างหน่วยร็อตฟรอนท์คัมป์แฟร์บุนด์("สันนิบาตนักรบแนวร่วมแดง")ของฝ่ายคอมมิวนิสต์และหน่วยชตูร์มับไทลุงหรือหน่วยเอสเอ(Sturmabteilung-SA)ของฝ่ายนาซี ช่วงปลายปี ค.ศ. 1920 และต้นปี ค.ศ. 1930 พวกนาซีได้รวบรวมเสียงสนับสนุนการเลือกตั้งที่เพียงพอให้เป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐสภาไรชส์ทาค และด้วยการผสมผสานความรุนแรงทางการเมืองของฮิตเลอร์ การหลอกลวง และความไหวพริบได้เปลี่ยนคะแนนเสียงที่ไม่มากของพรรค แต่สถานะส่วนใหญ่เป็นอำนาจการปกครองที่มีประสิทธิภาพในความล้มเหลวของสาธารณรัฐไวมาร์ ในปี ค.ศ. 1933

เมื่ออยู่ในอำนาจ พวกนาซีได้สร้างตำนานเกี่ยวกับการก้าวขึ้นสู่อำนาจและอธิบายถึงระยะเวลาที่สอดคล้องกับขอบเขตของบทความนี้อย่างละเอียด เช่น Kampfzeit (เวลาแห่งการต่อสู้) หรือ Kampfjahre (ปีแห่งการต่อสู้)