# ภาคพื้นตะวันออกกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

| ภาคพื้นตะวันออกกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง |
|  การทัพกัลลิโพลี, เมษายน ค.ศ. 1915 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| วันที่ | 30 ตุลาคม ค.ศ. 1914 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1918 (4 ปี) |
| สถานที่ | ตะวันออกกลาง (คอเคซัส, คาบสมุทรไซนาย, ปาเลสไตน์, ซีเรีย, จอร์แดน, อิหร่าน, กัลลิโพลี, คาบสมุทรอาหรับ, อ่าวเปอร์เซีย, เมโสโปเตเมีย, เปอร์เซีย) |
| ผล |
ฝ่ายสัมพันธมิตรชนะ
* การสงบศึกที่ Mudros
* การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน
* การก่อตั้งรัฐใหม่ในตะวันออกกลาง
* สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์, งสนธิสัญญาบาตัม, สนธิสัญญาเซเวร์
 |
| ดินแดน เปลี่ยนแปลง |
การแบ่งแยกจักรวรรดิออตโตมัน |

 |
| คู่สงคราม |
| **ฝ่ายภาคี**:
 สหราชอาณาจักร* อินเดีย
* ออสเตรเลีย
* นิวซีแลนด์
* แอฟริกาใต้
* นิวฟันด์แลนด์
* Kuwait
* Assyrian Volunteers

 รัสเซีย (until 1917)* Armenian Corps

 ฝรั่งเศส* Algeria
* Tunisia
* West Africa
* Armenian Legion

 Armenia (from 1918)
 Hejaz (from 1916)  อิตาลี (from 1915)  Nejd and Hasa (from 1915)  Asir (from 1915) | **ฝ่ายมหาอำนาจกลาง**: **จักรวรรดิออตโตมัน**  เยอรมนี  ออสเตรีย-ฮังการี

---

**Clients:**  Jabal Shammar  Azerbaijan (from 1918)  Georgia (from 1918) |
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ |
|  Julian Byng  Archibald Murray  Edmund Allenby  Ian Hamilton  John Nixon  Percy Lake  Frederick S. Maude **†**  Lionel Dunsterville  ที. อี. ลอว์เรนซ์  I. Vorontsov-Dashkov  GD. Nikolai Nikolaevich  Nikolai Yudenich  Nikolai Baratov  Henri Gouraud (ได้รับบาดเจ็บในขณะปฎิบัติหน้าที่)  Maurice Bailloud  Hovhannes Hakhverdyan  Tovmas Nazarbekian  Andranik Ozanian  Hussein bin Ali  ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์  Abdulaziz ibn Saud |  Enver Pasha  Djemal Pasha  มุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค  Cevat Pasha  Wehib Pasha  Nuri Pasha  Ahmed Izzet Pasha  Fevzi Pasha  Abdul Kerim Pasha  Halil Pasha  Nureddin Pasha  Mehmet Esat Pasha  Fakhri Pasha  F. B. von Schellendorf  Otto Liman von Sanders  Colmar von der Goltz **†**  เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์  F. K. von Kressenstein  Saud bin Abdulaziz  Fatali Khan Khoyski  Noe Zhordania |
| กำลัง |
|  2,550,000  1,000,000  Several 100,000's  Several 100,000's  30,000 (1916) 50,000+ (1918)  20,000  2,000

---

**Total: 3,620,000+** |  2,800,000 (total conscripts) 800,000 (peak) 323,000 (During Armistice)  6,500 (1916) 20,000 (1918)  ~6,000 (1918) : 9,000 (1918) |
| ความสูญเสีย |
| **~1,250,000**
Breakdown
* **Casualties by country**
	+ 1,005,000
	+ 140,000+
	+ 47,000+
 | **1,560,000** 771,844 dead/missing 695,375 wounded 145,104 captured |
|
~5,500,000 civilians dead (3,500,000 Ottomans and 2,000,000 Persians) |

**ภาคพื้นตะวันออกกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง** ซึ่งได้แสดงให้เห็นในการรบในช่วงระหว่างวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1914 และ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1918 ฝ่ายที่ได้ทำการรบ ฝ่ายหนึ่งคือจักรวรรดิออตโตมัน(รวมทั้งชาวเคิร์ดและเผ่าชาวอาหรับบางส่วน) ด้วยความช่วยเหลือจากประเทศอื่นๆในฝ่ายมหาอำนาจกลาง และอีกฝ่ายคือ บริติช (ด้วยความช่วยเหลือของชาวยิว ชาวกรีก ชาวอัสซีเรีย และชาวอาหรับส่วนใหญ่ พร้อมกับชาวอินแดียซึ่งอยู่ภายใต้จักรวรรดิของตน) รัสเซีย(กับความช่วยเหลือของชาวอาร์มีเนีย) และฝรั่งเศสจากบรรดาประเทศต่างๆ ในมหาอำนาจฝ่ายสัมพันธมิตร มีการทัพหลัก 5 การทัพ ได้แก่ การทัพไซนายและปาเลสไตน์ การทัพเมโสโปเตเมีย การทัพคอเคซัส การทัพเปอร์เซีย และการทัพกัลลิโพลี นอกจากนี้ยังมีการทัพขนาดย่อยอีกหลายการทัพ: การทัพอาหรับ และการทัพอาระเบียทางใต้

ทั้งสองฝ่ายต่างใช้กองกำลังแบบอสมมาตรในพื้นที่ภูมิภาค ฝ่ายที่อยู่ข้างฝ่ายสัมพันธมิตรคือชาวอารับที่เข้าร่วมในกบฏอาหรับและกองกำลังอาสาสมัครชาวอาร์มีเนีย ที่เข้าร่วมในขบวนการฝ่ายต่อต้านชาวอาร์มีเนียในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนีย พร้อมกับหน่วยทหารอาสาสมัครชาวอาร์มีเนีย กองกำลังอาสาสมัครชาวอาร์มีเนียได้ก่อตั้งกองพลน้อยแห่งสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1918 นอกจากนั้น ชาวอัสซีเรียได้เข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร ภายหลังจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอัสซีเรีย เพื่อส่งเสริมให้เกิดสงครามประกาศอิสรภาพอัสซีเรีย ภาคพื้นนี้ได้ครอบคลุมอาณาเขตที่ใหญ่ที่ในภาคพื้นทั้งหมดในสงคราม

การมีส่วนร่วมของรัสเซียในภาคพื้นนี้ได้สิ้นสุดลงอันเป็นผลมาจากการสงบศึกที่แอร์ซินจัน (5 ธันวาคม ค.ศ. 1917) ภายหลังจากที่รัฐบาลฝ่ายปฏิวัติรัสเซียได้ถอนตัวออกจากสงครามภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ (3 มีนาคม ค.ศ. 1918) อาร์มีเนียได้เข้าร่วมการประชุมสันติภาพที่ทรับซอน (14 มีนาคม ค.ศ. 1918) ซึ่งส่งผลให้เกิดสนธิสัญญาบาตัม เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1918 ออตโตมันได้ยอมรับการสงบศึกที่ Mudros กับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1918 และลงนามสนธิสัญญาเซเวร์ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1920 และต่อมาคือ สนธิสัญญาโลซาน เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1923

## หมายเหตุ

## อ้างอิง