# พระขันธกุมาร

| พระขันธกุมาร |
| --- |
| เทพแห่งการสงคราม , หัวหน้าแม่ทัพแห่งสวรรค์ |
| เทวรูปพระขันธกุมาร ทางขึ้นถ้ำบาตู ประเทศมาเลเซีย |
| ชื่อในอักษรเทวนาครี | कार्तिकेय |
| ดาวพระเคราะห์ | ดาวอังคาร |
| อาวุธ | หอกศักติ |
| พาหนะ | นกยูง |
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| บิดา-มารดา | * พระศิวะ (บิดา)
* พระปารวตี (มารดา)
 |
| คู่ครอง | พระแม่เทวเสนา(อีกนามคือ พระแม่เกามารี
 หรือ พระแม่ษัษฏี ) พระแม่วัลลี |

**พระขันธกุมาร** หรือ **พระมุรุกัน** (ทมิฬ: முருகன், เทวนาครี: मुरुगन; *มุรุคะนะ*, มลยาฬัม: മുരുകന്‍; *มุรุกัน*) หรือ **พระการติเกยะ** (เทวนาครี: कार्तिकेय) หรือ **พระสกันทกุมาร** (เทวนาครี: स्कंदकुमार) หรือ **พระสุพรหมัณยะ** (กันนาดา: ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, เตลูกู: సుబ్రహ్మణ్యేశ్వర) เป็นเทพเจ้าแห่งการสงครามในศาสนาฮินดู พระขันธกุมารเป็นบุตรของพระศิวะกับพระปารวตี พระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระคเณศ เป็นที่นิยมบูชามากในชาวฮินดูในแถบอินเดียใต้, ศรีลังกา, มาเลเซีย และสิงคโปร์

พระมุรุกันเป็นที่ถือกันว่าเป็น "เทพเจ้าของชาวทมิฬทั้งปวง" มีการตั้งสมมติฐานว่าพระมุรุคะ ซึ่งเป็นเทพเจ้าในศาสนาพื้นถิ่นทราวิฑถูกรวมเข้ากับพระสุพรหมัณยะซึ่งเป็นเทพเจ้าพระเวท นับตั้งแต่ยุคสังฆัมเป็นต้นมา เทพเจ้าทั้งสององค์ถูกรวมกันและนับถือในฐานะพระมุรุกันนับจากนั้น

## เทวกำเนิด

การกำเนิดของพระขันทกุมารนั้นก็เพื่อปราบอสูรที่ชื่อ ตาระกาสูร เป็นกษัตริย์แห่งแคว้นตรีปุระ อสูรตนนี้มีตบะแรงกล้ามาก สามารถบำเพ็ญฌานบารมีจนร้อนไปถึงพรหมโลก ทำให้จักรวาลสั่นสะเทือนโกลาหลไปหมด กษัตริย์อสูรตนนี้ไม่เกรงพระบารมีของมหาเทพผู้สร้าง (พระพรหม) คิดว่าตนเองก็เป็นหนึ่งเหมือนกัน

การบำเพ็ญฌานบารมีนั้นทำให้ พระพรหม ทนความร้อนไม่ไหว ต้องเสด็จมาประทานพรตามที่อสูรปรารถนา เหตุที่บอกว่าอสูรตาระกามีตบะแรงกล้านั้น เพราะได้ทำสมาธิอย่างเข้มงวดเป็นเวลายาวนานกว่า 100 ปีสวรรค์ ทำให้พรที่อสูรตนนี้ขอไว้กับพระพรหมคือขอให้มีชีวิตเป็นอมตะ แข็งแกร่งไม่มีผู้ใดในตรีภพเทียบได้ และไม่มีใครสามารถสังหารเขาได้นอกเสียจากโอรสของพระศิวะ เมื่อได้พรแล้ว เขาได้ยึดครองสวรรค์ปกครองโลกทั้ง 3 ภพ ครานั้น พระศิวะมหาเทพ ได้ทรงแบ่งน้ำเชื้อที่มีความร้อน เหมือนไฟแห่งการทำลายล้างออกมาหยดหนึ่งร่วงลงสู่พื้นดิน ด้วยความรีบร้อน พระอัคนี ได้รีบแปลงกายเป็นนกเขา กลืนเอาน้ำเชื้อนั้นเข้าไป ความร้อนแรงแห่งน้ำเชื้อนั้นทำให้พระอัคนีร้อนรนจนทนไม่ได้ พระศิวะแนะนำให้เอาน้ำเชื้อนั้นไปใส่ในครรภ์ของผู้หญิงแทน และต้องใส่ในครรภ์ของหญิงซึ่งได้อาบน้ำในวันแรกของเช้าตรู่ของเดือนมาฆะ

ในวันนั้น บรรดาภริยาของฤาษีทั้ง 7 ตนได้มาอาบน้ำ ปรากฎว่า ภริยาทั้ง 6 คน (เหลือเพียงคนเดียว) ที่ลงอาบน้ำนั้นถูกน้ำเชื้อที่นกเขาคายไว้ ซึมแทรกเข้าไปตามรูขุมขน นางทั้งหกจึงร้อนรนทุกข์ทรมานมาก นางทั้งหกได้ถูกเหล่าฤาษีขับไล่ออกจากอาศรม จึงได้ตัดสินใจทำลายน้ำเชื้อที่เป็นตัวอ่อนทิ้ง ด้วยพลังแห่งโยคะที่เทือกเขาหิมาลัย เพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทรมาน ด้วยการเหวี่ยงตัวอ่อนลงไปที่แม่น้ำคงคา เช่นเดียวกับ พระแม่คงคา ที่ได้เหวี่ยงเอาตัวอ่อนนี้ขึ้นไปที่พงหญ้า เสมือนการชุบตัวจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ ได้ปรากฎทารกน้อยขึ้นตนหนึ่งที่พงหญ้านั้น

พระพรหมทรงรู้ด้วยญาณว่า โอรสแห่งพระศิวะเทพได้ถือกำเนิดแล้ว จึงบัญชาให้พระฤาษีวิศวามิตรไปประกอบพิธีให้กับโอรสน้อยแห่งศิวะเทพ ทารกนี้พูดได้ตั้งแต่ยังแบเบาะว่า "ด้วยประสงค์ของพระศิวะเทพที่ส่งท่านมายังที่นี้ ขอให้ท่านฤาษีจงประกอบพิธีทางศาสนาเพื่อชำระร่างกายของข้า ให้บริสุทธิ์ตามกฎแห่งพระเวทที่วางไว้เถิด"
ฝ่ายพระอัคนีที่เคยอุ้มน้ำเชื้อไว้ เมื่อสมัยจำแลงกายเป็นนกเขานั้น ได้เดินทางมายังที่แห่งนี้ด้วย และมอบคฑาศักดิ์สิทธิ์ถวายให้กับพระองค์ (บ้างก็ว่าพระแม่ปารวตีเป็นผู้มอบหอกศักติแก่พระองค์) ทันทีที่ได้รับอาวุธ พระขันทกุมารก็เหาะขึ้นไปบนยอดเขาแห่งหนึ่ง เพื่อพิสูจน์พลังอำนาจแห่งตน ด้วยการใช้คฑานั้นฟาด จนภูเขาถล่มทลายลงในพริบตา ทันทีที่ยอดเขานั้นแยกออก ได้ปรากฎปิศาจ 10 โกฏิตนออกมาก แต่ก็ถูกพระองค์สังหารจนสิ้น

ต่อมา นางกฤตติกา (กลุ่มดาวทั้ง 6 ดวง) ได้ลงมาอาบน้ำ เห็นกุมารน้อยนอนอยู่ที่กอหญ้า (บ้างก็ว่านอนอยู่ในดอกบัวที่ลอยในแม่น้ำ) ก็บังเกิดความรักใคร่ นำเอากุมารไปเลี้ยงดูในดินแดนของนางทั้งหก และเพื่อไม่ให้เกิดความน้อยเนื้อต่ำใจในหมู่แม่นมทั้งหลาย พระกุมารจึงได้แยกร่างออกเป็น 6 พระองค์ (บางตำนานบอกว่ามี 6 พระพักตร์ในร่างเดียว) ด้วยเหตุที่เป็นลูกที่รักยิ่งของนางการัตตี พระองค์จึงได้ชื่อว่า **พระการติเกยะ** (Kaitikeya)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Bakker, Hans (2014). *The World of the Skandapurāṇa*. BRILL Academic. ISBN 978-90-04-27714-4.
* Clothey, Fred W. (1978). *The Many Faces of Murukan̲: The History and Meaning of a South Indian God*. Walter de Gruyter. ISBN 978-90-279-7632-1.
* Dalal, Roshen (2010). *The Religions of India: A Concise Guide to Nine Major Faiths*. Penguin Books India. ISBN 978-0-14-341517-6.
* Doniger, Wendy, บ.ก. (1993). **Purāṇa* Perennis: Reciprocity and Transformation in Hindu and Jaina Texts*. Albany, New York: State University of New York. ISBN 0-7914-1382-9.
* Jones, Constance; Ryan, James D. (2006). *Encyclopedia of Hinduism*. Infobase Publishing. ISBN 978-0-8160-7564-5.
* Mann, Richard D. (2011). *The Rise of Mahāsena: The Transformation of Skanda-Kārttikeya in North India from the Kuṣāṇa to Gupta Empires*. BRILL. ISBN 978-90-04-21886-4.
* Parpola, Asko (2015). *The Roots of Hinduism: The Early Aryans and the Indus Civilization*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-022691-6.
* Gopinatha Rao, T. A. (1993). *Elements of Hindu iconography*. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0878-2.
* Lal, Mohan (1992). *Encyclopaedia of Indian Literature*. Sahitya Akademi. ISBN 978-81-260-1221-3.
* Lochtefeld, James G. (2002). *The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: N-Z*. The Rosen Publishing Group. ISBN 978-0-8239-3180-4.
* Rocher, Ludo (1986). *The Puranas*. Otto Harrassowitz Verlag. ISBN 978-3447025225.
* Mani, Vettam. *Puranic Encyclopedia*. 1st English ed. New Delhi: Motilal Banarsidass, 1975.
* G. V. Tagare, Dr. *The Skanda-Purana (23 Vols.)*, Motilal Banarsidass. 2007.
* Kaur, Jagdish (1979). "Bibliographical Sources for Himalayan Pilgrimages and Tourism Studies: Uttarakhand". *Tourism Recreation Research*. **4** (1): 13–16. doi:10.1080/02508281.1979.11014968.
* Srinivasan, Doris (2007). *On the Cusp of an Era: Art in the Pre-Kuṣāṇa World*. BRILL Academic. ISBN 978-90-04-15451-3.
* Srinivasan, Doris (1997). *Many Heads, Arms, and Eyes: Origin, Meaning, and Form of Multiplicity in Indian Art*. BRILL Academic. ISBN 90-04-10758-4.
* Varadara, Raman (1993). *Glimpses of Indian Heritage*. Popular Prakashan. ISBN 978-81-7154-758-6.
* Pillai, V. J. Thamby (2004). *Origin on the Tamil Vellalas (T.A.- Vol. 1 Pt.10)*. Asian Educational Services.
* Ramanujan, S R (2014). *The Lord of Vengadam A Historical Perspective*. Partridge Publishing.
* Meenakshi, K. (1997). *Tolkappiyam and Astadhyayi*. International Institute of Tamil Studies.
* Balasubrahmanyam, S. R. (1966). *Early Chola Art Part 1*. New Asia Publishing House.
* Subramanian, A., บ.ก. (1978). *New Dimensions in the Study of Tamil Culture*.