Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# โซยะ คุโรกาวะ

| โซยะ คุโรคาวะ |
| --- |
| 黒川 想矢 |
| คุโรคาวะในปี 2023 |
| เกิด | โซยะ คุโรคาวะ  (2009-12-05) ธันวาคม 5, 2009 จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น |
| อาชีพ | * นักแสดง
 |
| มีชื่อเสียงจาก | * *Monster* รับบทเป็น มินาโตะ มุกิโนะ
* *Teasing Master Takagi-san* รับบทเป็น นิชิคาตะ
 |

**โซยะ คุโรคาวะ** (黒川 想矢, *Kurokawa Sōya*, เกิดวันที่ 5 ธันวาคม 2009) เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดไซตามะ มีคุณพ่อเป็นคนไทย ชื่อไทยคือ ศุภศร เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทมินาโตะ มุกิโนะในภาพยนตร์ปี 2023 ที่กำกับโดย ฮิโรคาซึ โคเรเอดะ เรื่อง *Monster* ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล บลู ริบบอน อะวอร์ดส์ ฟอร์ เบสท์ นิวคัมเมอร์

## ผลงาน

### ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | *มอนสเตอร์* | มินาโตะ มุกิโนะ |  |  |
| 2024 | *Bishu: The World's Kindest Clothes* | มิซึรุ โอมูระ |  |  |
| 2025 | *National Treasure* | คิคุโอะ ทาจิบานะ (ตอนเด็ก) |  |  |

### ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | Notes | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | *Tokyo Alien Bros.* | เรียวตะ | ตอนที่ 3–5 |  |
| 2019 | *Emergency Interrogation Room* | โชสุเกะ (วัยเด็ก) | ซีซั่น 3 ตอนที่ 4 |  |
| 2024 | *Teasing Master Takagi-san* | นิชิคาตะ | บทบาทนำ |  |

### พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่น

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | *Migration* | แม็ค มอลลาร์ด |  |  |

## รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

| ปี | รางวัล | หมวดหมู่ | ผลงานที่ได้รับการเสนอชื่อ | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | บลู ริบบอน อะวอร์ดส์ | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | *Monster* | ชนะ |  |
| เจแปน อะคาเดมี ฟิล์ม ไพรซ์ ครั้งที่ 47 | นักแสดงหน้าใหม่แห่งปี | *Monster* | ชนะ |  |

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* Kurokawa Sōya on Japanese Film Database
* Sōya Kurokawa ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
# บริษัทสาขา

**บริษัทสาขา** หรือ **บริษัทย่อย** (อังกฤษ: *subsidiary*, subsidiary company) หรือ **บริษัทลูก** (daughter company) คือ บริษัทที่มีเจ้าของหรือควบคุมโดยบริษัทอื่น ซึ่งเรียกว่า บริษัทแม่ หรือ บริษัทผู้ถือหุ้น ซึ่งมีอำนาจควบคุมทางกฎหมายและทางการเงินเหนือบริษัท บริษัทสาขาสองแห่งหรือมากกว่านั้นที่อยู่ในเครือบริษัทแม่เดียวกันหรือมีฝ่ายบริหารชุดเดียวกันและควบคุมโดยนิติบุคคลหรือกลุ่มเดียวกันเป็นหลัก เรียกว่า **บริษัทในเครือ** บริษัทสาขาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายของประเทศที่ตนมีสำนักงานใหญ่และจดทะเบียนอยู่ และยังคงรักษาความเป็นผู้นำฝ่ายบริหารของตนเองไว้ด้วย

บริษัทสาขาอาจเป็นบริษัท (โดยปกติมีความจำกัดในการรับผิด) และอาจเป็นของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจ ก็ได้ บริษัทในลักษณะนี้เป็นคุณลักษณะทั่วไปในธุรกิจสมัยใหม่ และบริษัทข้ามชาติส่วนใหญ่จัดระเบียบการดำเนินงานของตนในลักษณะนี้ ตัวอย่างของบริษัทผู้ถือหุ้นได้แก่ เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ เจฟเฟอรีส์ไฟแนนเชียลกรุป, เดอะวอลต์ดิสนีย์, วอร์เนอร์บราเธอส์ดิสคัฟเวอรี หรือ ซิตีกรุป ตลอดจนบริษัทที่มุ่งเน้นด้านหนึ่ง เช่น ไอบีเอ็ม, ซีร็อกซ์ และไมโครซอฟท์ บริษัทเหล่านี้และบริษัทอื่น ๆ จัดระเบียบธุรกิจของตนให้เป็นบริษัทสาขาในระดับประเทศและระดับปฏิบัติงาน โดยมักมีบริษัทสาขาอยู่หลายระดับ

## อ้างอิง
# อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้

| อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้ Nobody Knows 誰も知らない |
| --- |
| Dare mo shiranai |
| กำกับ | ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ |
| เขียนบท | ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ |
| อำนวยการสร้าง | ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ |
| นักแสดงนำ | ยูยะ ยะกิระ Ayu Kitaura Hiei Kimura Momoko Shimizu |
| กำกับภาพ | Yutaka Yamasaki |
| ตัดต่อ | ฮิโระคาสุ โคเรเอดะ |
| ดนตรีประกอบ | Titi Matsumura Gonzalez Mikami |
| ผู้จัดจำหน่าย |  บันได วิชวล  มงคลภาพยนตร์​ |
| วันฉาย |  13 พฤษภาคม 2547  27 มิถุนายน 2547  7 สิงหาคม 2547  30 กันยายน 2547 |
| ความยาว | 141 นาที |
| ประเทศ |  ญี่ปุ่น |
| ภาษา | ญี่ปุ่น |
| ทำเงิน | 2,265,264 ดอลลาร์สหรัฐ |

ไฟล์:Nobody Knows Thai Poster.jpgโปสเตอร์ในประเทศไทย
**อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้** (誰も知らない (*Dare mo shiranai*)) หรือ Nobody Knows เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวดรามา มีเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจาก *คดีทอดทิ้งเด็กในสุกาโมะ* ในปี 1988 ซึ่งเป็นคดีดังที่เกิดขึ้นที่เขตโทชิมะ โตเกียว ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีพี่น้องต่างบิดา 4 คนถูกทิ้งให้อยู่กันเอง โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า มารดาของเด็กเหล่านั้นไม่อยู่ด้วย​

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ ออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 13 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2547 ในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน ประเทศฝรั่งเศส ต่อมาได้ถูกฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก ประเทศรัสเซีย ในวันที่ 27 มิถุนายน 2547 และออกฉายที่ โตเกียว ในวันที่ 7 สิงหาคม 2547 ส่วนในประเทศไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2547 ที่*โรงภาพยนตร์ลิโด้* หลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉายได้รับคำชื่นชมที่ดีและได้รับหลายรางวัลรวมถึงรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์กาน ปี 2004 ทำให้ ยูยะ อากิระ นักแสดงเจ้าของรางวัลดังกล่าวที่ขณะนั้นอายุเพียง 14 ปี สร้างสถิติเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้

## โครงเรื่อง

อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้ บอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวหนึ่งประกอบไปด้วยแม่และลูกๆของเธออีก 4 คน ที่มาขอเช่าห้องเล็กๆในโตเกียว โดยแจ้งกับเจ้าของอพาร์ทเมนต์เพียงว่าเธอขอเช่าห้องอยู่กับลูกชายคนโตเพียง 2 คน แต่ได้ปิดบังและซ่อนลูกๆอีก 3 คนไว้ในห้อง โดยไม่ให้ออกไปสู่โลกภายนอก และไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของเด็กๆอีก 3 คน แม่ทำงานเป็นเสาหลักของครอบครัวเพียงคนเดียว โดยการเงินของเธอฝืดเคืองมาก จึงต้องออกไปหาเงินมาใช้ให้พอกับลูก ๆ ของเธอ ดังนั้นเธอจึงออกไปทำงานตั้งแต่เช้า จนดึกทุกวัน แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็หายไป พร้อมกับวางจดหมาย และเงินไว้ให้ลูก ๆ จนเวลาผ่านไปนานมาก เธอก็ไม่มีวีแววว่าจะกลับมา ภาระที่เหลือจึงตกไปอยู่ที่ลูกชายคนโตทั้งหมดที่ยังอยู่ และต้องดูแลน้อง ๆ ต่อไป

## นักแสดง

* ยูยะ ยะกิระ Yuya Yagira ..... Akira Fukushima
* อะยุ คิตะอุระ Ayu Kitaura ..... Kyoko
* ฮิเอ คิมูระ Hiei Kimura ..... Shigeru
* โมะโมะโกะ ชิมิซึ Momoko Shimizu ..... Yuki
* ฮานะเอะ คัน Hanae Kan ..... Saki
* ยู You (Ehara Yukiko) ..... Keiko, the mother
* คาซึโยชิ คุชิดะ Kazuyoshi Kushida ..... Yoshinaga, The Landlord
* ยูกิโกะ โอะคะโมะโตะ Yukiko Okamoto ..... Eriko Yoshinaga
* เซะอิ ฮิระอิซึมิ Sei Hiraizumi ..... Mini-market Manager
* เรียว คะเซะ Ryo Kase ..... Mini-market Employee
* ทาคาโกะ ทะเตะ Takako Tate ..... Mini-market teller
* ยูอิจิ คิมูระ Yuichi Kimura ..... Sugihara (Taxi Driver)
* เคนอิจิ เอ็นโดะ Kenichi Endo ..... Pachinko Parlor Employee
* ซึซึมุ เทะระจิมะ Susumu Terajima ..... Baseball coach

## รางวัล

Awards

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เวปอย่างเป็นทางการ
* IMDb
# สวรรค์กับนรก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2506)

| สวรรค์กับนรก |
| --- |
|  |
| กำกับ | อากิระ คูโรซาวะ |
| บทภาพยนตร์ | * ฮิเดโอะ โอกูนิ
* รีวโซ คิคูชิมะ
* เอจิโร ฮิไซตะ
* อากิระ คูโรซาวะ
 |
| สร้างจาก | *King's Ransom* โดย อีแวน ฮันเตอร์ |
| อำนวยการสร้าง | * รีวโซ คิคูชิมะ
* โทโมยูกิ ทานากะ
 |
| นักแสดงนำ | * โทชิโร มิฟูเนะ
* ทัตสึยะ นาคาได
* เคียวโกะ คากาวะ
* ทัตสึยะ มิฮาชิ
 |
| ตัดต่อ | อากิระ คูโรซาวะ |
| ดนตรีประกอบ | มาซารุ ซาโตะ |
| บริษัทผู้สร้าง | * คูโรซาวะฟิมส์
* โตโฮ
 |
| ผู้จัดจำหน่าย | โตโฮ |
| วันฉาย | * 1 มีนาคม ค.ศ. 1963 (1963-03-01) (ญี่ปุ่น)
 |
| ความยาว | 143 นาที |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น |
| ภาษา | ญี่ปุ่น |
| ทุนสร้าง | 230 ล้านเยน |
| ทำเงิน | 460.2 ล้านเยน |

สวรรค์กับนรก (ญี่ปุ่น: 天国と地獄) เป็นภาพยนตร์สืบสวนสอบสวนของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1963 กำกับโดย อากิระ คูโรซาวะ และเขียนบทโดยคูโรซาวะ, ฮิเดโอะ โอกูนิ, เอจิโร ฮิไซตะ และรีวโซ คิคูชิมะ โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง *King's Ransom* ค.ศ. 1959 ของอีแวน ฮันเตอร์ นำแสดงโดย โทชิโร มิฟูเนะ, ทัตสึยะ นาคาได, เคียวโกะ คากาวะ และทัตสึยะ มิฮาชิ ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นชื่อ คิงโกะ กนโด (แสดงโดยมิฟูเนะ) ที่พยายามควบคุมบริษัทรองเท้าขนาดใหญ่ที่เขาดำรงตำแหน่งกรรมการอยู่ เขาวางแผนซื้อกิจการบริษัทโดยใช้เงินเก็บทั้งชีวิต แต่แล้วคนร้ายก็ลักพาตัวลูกชายของคนขับรถของเขาไปโดยเข้าใจผิด และเรียกค่าไถ่เป็นเงิน 30 ล้านเยน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่ามีอิทธิพลต่อภาพยนตร์แนวสืบสวนสอบสวน และมีการสร้างใหม่หลายครั้งในระดับนานาชาติ

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดยโตโฮ ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์นวนิยายของฮันเตอร์ในปี ค.ศ. 1961 เป็นเงิน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ การถ่ายทำเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1962 ด้วยทุนสร้าง 230 ล้านเยน ถ่ายทำทั้งในสถานที่จริงที่โยโกฮามะและในโตโฮสตูดิโอส์ ฉากการส่งมอบเงินค่าไถ่สามารถถ่ายทำได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น การถ่ายทำฉากดังกล่าวต้องใช้ช่างภาพหลายคนพร้อมกัน ส่งผลให้กองถ่ายภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ต้องหยุดการทำงานในวันนั้น การถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1963 คูโรซาวะร่วมงานกับมาซารุ ซาโตะในการประพันธ์ดนตรีประกอบ ซึ่งเป็นความร่วมมือกันครั้งที่แปดของทั้งสอง ดนตรีประกอบภาพยนตร์ได้รับอิทธิพลหลากหลายแนว ได้แก่ แมมโบ ดนตรีคลาสสิก และดนตรีร่วมสมัย ขั้นตอนหลังการถ่ายทำใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือน และหลังการฉายรอบทดลองในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 ภาพยนตร์ก็ได้รับการจัดจำหน่ายในวงกว้าง

*สวรรค์กับนรก* ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1963 และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในบ็อกซ์ออฟฟิศญี่ปุ่นประจำปีนั้น ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1963 ภาพยนตร์ได้รับคัดเลือกเข้าสายการประกวดอย่างเป็นทางการในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส การออกฉายในสหรัฐอเมริกาแบบจำกัดโรงช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกับการลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ซึ่งส่งผลให้รายได้ช่วงแรกซบเซา ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1964 กระแสการประเมินเชิงวิจารณ์ต่อภาพยนตร์ยังคงอยู่ในระดับสูง โดยบทวิเคราะห์จำนวนมากมุ่งเน้นไปที่แนวคิดมนุษยนิยมของคูโรซาวะในการนำเสนอประเด็นความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นที่เพิ่มขึ้น การเติบโตของวัฒนธรรมบริโภคนิยมระดับนานาชาติ ตลอดจนการใช้โครงสร้างเรื่องเพื่อสำรวจคำถามด้านศีลธรรมและความแบ่งแยกทางสังคม

## อ้างอิง
# คูรูมิ มามิยะ

| คูรูมิ มามิยะ |
| --- |
| 間宮 くるみ |
| เกิด | 10 พฤศจิกายน จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น |
| อาชีพ | นักพากย์ |
| ปีปฏิบัติงาน | ค.ศ. 1997 – ปัจจุบัน |
| องค์การ | 81 Produce |
| ส่วนสูง | 158 ซม. |

**คูรูมิ มามิยะ** (間宮 くるみ (*Mamiya Kurumi*), เกิด 10 พฤศจิกายน) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 19xx ที่เมืองยาสึ จังหวัดชิงะ สังกัดค่าย 81 Produce

## อ้างอิง
# สึนเดเระ

ตัวอย่างทั่วไปของตัวละคร *สึนเดเระ*
**สึนเดเระ** (ツンデレ (*Tsundere*)) เป็นคำภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคลิกที่แรกเริ่มเดิมทีดูประหนึ่งไม่เป็นมิตร, ดูเย็นชา หรือฉุนเฉียวง่าย แต่มาภายหลังหรือลึก ๆ แล้วอ่อนไหวหรืออ่อนหวาน คำนี้ประสมจากคำ "สึนสึน" (ツンツン (*Tsun Tsun*)) อันแปลว่า ร้ายกาจ, โมโหร้าย, หรืออารมณ์ร้อน กับคำ "เดเระเดเระ" (デレデレ (*Dere Dere*)) ที่หมายความว่า อ่อนหวาน หรือชดช้อย

เดิมคำนี้พบได้ในเกมประเภทบิโชโจะ แต่หลังจากได้รับความนิยมเมื่อนำไปใช้ในนิยายเสมือนจริงเรื่อง *คิมิกะโนโซมุเอเอ็ง (Kimi ga Nozomu Eien)* แล้ว คำนี้ก็กลายเป็นปรากฏการณ์อย่างหนึ่งของบุคลิกแบบโมเอะ (moe) ซึ่งเป็นที่ต้องตาต้องใจของบรรดาโอตากุ (otaku) ตลอดจนพบได้ในสื่อนานาประเภท ทั้งอนิเมะ, มังงะ, นวนิยาย และสื่อมวลชนเอง

## อ้างอิง
# 12 อาณาจักรเทพยุทธ์

|  |
| --- |
| 12 อาณาจักรเทพยุทธ์ |
| 十二国記 (*Jūni Kokuki*) |
| ชื่อภาษาอังกฤษ | The Twelve Kingdoms |
| แนว | แฟนตาซี |
| มังงะ |
| เขียนโดย | ฟุยุมิ โอโนะ |
| สำนักพิมพ์ | โคดันฉะ, ชินโจฉะ |
| อนิเมะ |
| กำกับโดย | สึเนโอะ โคบายาชิ |
| สตูดิโอ | ปิเอโร |

**12 อาณาจักรเทพยุทธ์** (十二国記 (*Juuni Kokuki*)) เป็นนวนิยายขายดีเรื่องหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ประพันธ์โดย ฟุยุมิ โอโนะ วาดภาพประกอบโดยอากิฮิโระ ยามาดะ เรื่องราวของเด็กสาวชาวญี่ปุ่นที่ถูกพาตัวเข้าไปยังต่างโลก ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับประเทศจีนในสมัยโบราณ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ในปี พ.ศ. 2545 ออกอากาศทางสถานี NHK ที่ประเทศญี่ปุ่น

ผู้เขียนเคยให้สัมภาษณ์ว่า แรงบัลดาลใจหลัก ๆ ในการเขียนนิยายเรื่องนี้มาจากเรื่อง*ตำนานวีรบุรุษแห่งกาแล็กซี* โอโนะต้องการสร้าง "ไรน์ฮาร์ดที่ไม่ตาย"

ในประเทศไทย 12 อาณาจักรเทพยุทธ์ ฉบับนิยาย ได้ลิขสิทธิ์และจัดพิมพ์เป็นภาคภาษาไทยโดย บริษัท สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน) แปลโดย โสภณ พุทธานันท์ ส่วนฉบับอนิเมะ เคยออกอากาศทาง ยูบีซีคิดส์ ช่อง 26 (ปัจจุบันคือ ยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28) ทางสถานีโทรทัศน์เคเบิล ยูบีซี เมื่อปี พ.ศ. 2546–2547

## นิยาย

ปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 9 ภาค รวมทั้งหมด 16 เล่ม โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ยกเว้นภาค Mashō no Ko และ Shirogane no oka, Kuro no tsuki ที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชินโจฉะ

* Mashō no Ko  *(魔性の子)*  - เล่มเดียวจบ
* มหาสมุทรแห่งเงาจันทรา

(月の影　影の海 (*Tsuki no Kage, Kage no Umi*)) - 2 เล่มจบ
* ลำนำวายุชายผาวงกต

(風の海　迷宮の岸 (*Kaze no Umi, Meikyū no Kishi*)) - 2 เล่มจบ
* เทพทะเลบูรพามหาสมุทรตะวันตก

(東の海神　西の滄海 (*Higashi no Watatsumi, Nishi no Sōkai*)) - เล่มเดียวจบ
* หมื่นลี้สายลมแห่งรุ่งอรุณ

(風の万里　黎明の空 (*Kaze no Banri, Reimei no Sora*)) - 2 เล่มจบ
* ปีกยักษ์ปักษาเวหาทักษิณ

(図南の翼 (*Tonan no Tsubasa*)) - เล่มเดียวจบ
* ฟากผั่งสนธยานภาทอแสง

(黄昏の岸　暁の天 (*Tasogare no Kishi, Akatsuki no Sora*)) - 2 เล่มจบ
* นิมิตแห่งตำนานจอมราชันย์

(華胥の幽夢 (*Kasho no Yume*)) - เล่มเดียวจบ
* Shirogane no oka, Kuro no tsuki  *(白銀の墟 玄の月)*  - 4 เล่มจบ

## อนิเมะ

ออกอากาศทางสถานี NHK ที่ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2002 ถึง 30 สิงหาคม ค.ศ. 2003 มีความยาวทั้งสิ้น 45 ตอน (แบ่งเป็นภาคแรก 39 ตอน และภาคสอง 6 ตอน) โดยนำเนื้อเรื่องในนวนิยายมาสร้างเพียงแค่ 6 ภาคเท่านั้น ทำให้ในนวนิยายและในอนิเมะมีความต่างกันบ้างพอสมควร ได้แก่:

* มหาสมุทรแห่งเงาจันทรา
* ลำนำวายุชายผาวงกต
* Shokan  *(書簡)*  - ตอนย่อยในภาคนิมิตแห่งตำนานจอมราชันย์
* หมื่นลี้สายลมแห่งรุ่งอรุณ
* Jōgetsu  *(乗月)*  - ตอนย่อยในภาคนิมิตแห่งตำนานจอมราชันย์
* เทพทะเลบูรพามหาสมุทรตะวันตก

### เวลาออกอากาศ

วันอังคาร เวลา 18.00 น.
* 9 เมษายน–16 กรกฎาคม 2002: มหาสมุทรแห่งเงาจันทรา (ตอนที่ 1-14)
* 3 กันยายน–15 ตุลาคม 2002: ลำนำวายุชายผาวงกต (ตอนที่ 15-21)
* 22 ตุลาคม 2002: Shokan (ตอนที่ 22)
* 29 ตุลาคม 2002–11 มีนาคม 2003: หมื่นลี้สายลมแห่งรุ่งอรุณ (ตอนที่ 23-39)

วันเสาร์ เวลา 9.00 น.
* 5 กรกฎาคม 2003: Jōgetsu (ตอนที่ 40)
* 26 กรกฎาคม–30 สิงหาคม 2003: เทพทะเลบูรพามหาสมุทรตะวันตก (ตอนที่ 41-45)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ NHK
* แฟนไซต์ภาษาไทย เก็บถาวร 2018-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# เฟือร์เอลีเซอ

โน้ตเพลง "เฟือร์เอลีเซอ" ช่วงเริ่มต้น

ตัวอย่างเสียงของ "เฟือร์เอลีเซอ"

 (MIDI rendition)

**เฟือร์เอลีเซอ** (เยอรมัน: *Für Elise*; แปลว่า *แด่เอลีเซอ*) เป็นชื่อที่นิยมใช้เรียกผลงาน **บากาเตลหมายเลข 25 ในบันไดเสียง เอ ไมเนอร์** ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ที่ลงวันที่ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1810 เป็นหนึ่งในผลงานสำหรับเดี่ยวเปียโนของเบทโฮเฟินที่มีชื่อเสียงที่สุด ต้นฉบับโน้ตเพลงของผลงานชิ้นนี้ได้สูญหายไป และถูกค้นพบในภายหลังโดยลูทวิช โนล และเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1865 หลังจากเบทโฮเฟินเสียชีวิตไปแล้ว 38 ปี

## ประวัติศาสตร์

จนถึงปัจจุบัน ยังเป็นข้อถกเถียงว่า "เอลีเซอ" นั้นหมายถึงสตรีผู้ใด นักประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งเชื่อว่าบุคคลผู้นั้นคือ เอลีซาเบ็ท เริคเคิล (Elisabeth Röckel, ค.ศ. 1793-1883) ผู้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเบทโฮเฟินมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1808 และมีชื่อเล่นว่า "เอลีเซอ" (Elise) ในขณะที่บางส่วนเชื่อว่า ลูทวิช โนล ที่เป็นผู้คัดลอกต้นฉบับโน้ตเพลงฉบับแรก ได้คัดลอกชื่อผลงานผิดจาก "Für Therese" เป็น "Für Elise" โดยเทเรเซอนั้นเป็นชื่อของ เทเรเซอ มัลฟัทที (Therese Malfatti von Rohrenbach zu Dezza) เป็นหญิงสาวที่เป็นเพื่อนและลูกศิษย์ ผู้ซึ่งเบทโฮเฟินเคยขอแต่งงานในปี ค.ศ. 1810 แต่กลับถูกปฏิเสธ

## ระเบียงภาพ

* เอลีซาเบ็ท เริคเคิล (ค.ศ. 1793–1883)
* เทเรเซอ มัลฟัทที (ค.ศ. 1792–1851)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ฟังผลงาน *Für Elise* ที่ มิวโซเพน
# โจ๊ก

โจ๊ก| โจ๊กของจีน |
| ประเภท | ข้าวต้ม |
| อุณหภูมิเสิร์ฟ | ร้อน |
| ส่วนผสมหลัก | ข้าว |
| * ตำราอาหาร: โจ๊ก
* สื่อ: โจ๊ก
 |

**โจ๊ก** เป็นข้าวต้มชนิดหนึ่งที่ใช้ปลายข้าวต้มจนเละ นิยมรับประทานกันในหลายประเทศในเอเชีย ในบางวัฒนธรรมจะรับประทานโจ๊กเป็นอาหารเช้าหรืออาหารมื้อค่ำแทนอาหารหลักในบางมื้อ ส่วนเทศกาลวันตรุษจีนจะมีข้อห้ามกินโจ๊กเพราะการกินโจ๊กวันตรุษจีนเหมือนกับการขัดขวางไม่ให้ตัวเองร่ำรวยเนื่องจากคนจนจะนิยมกินโจ๊ก โจ๊กยังสามารถทำได้ในหม้อธรรมดาหรือหม้อหุงข้าว

คำว่า *congee* ในภาษาอังกฤษน่าจะมีความเป็นไปได้ว่ามาจากคำในภาษาดราวิเดียน คำว่า *kanji* และเว็บสเตอร์ดิกชันนารี ระบุว่าคำว่า *Congee* มาจากอินเดีย
ส่วนคำว่า *โจ๊ก* ในภาษาไทย เลียนเสียงมาจากภาษาจีนกวางตุ้ง *จ๊ก* (粥 zuk1) บ้างก็ว่ามาจากคำว่า *ล่าปาเจี๋ย* (腊八节) ซึ่งแปลว่า "เทศกาลลาป่า" อันเป็นประเพณีตั้งแต่โบราณ ตั้งแต่ยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ (2852 ก่อนคริสตกาล ถึง 2070 ก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นการล่าสัตว์เพื่อบูชาบรรพบุรุษและเทพเจ้า ตามคติของพุทธศาสนาแบบมหายานของจีน เล่าว่า เจ้าชายสิทธัตถะขณะกำลังบำเพ็ญทุกรกิริยาจนกระทั่งสลบไป หญิงเลี้ยงวัวคนหนึ่งมาพบเข้าได้นำอาหารที่ติดตัวมาผสมกับนมวัวรวมกับผลไม้ป่าหลายชนิดป้อนให้เจ้าชายสิทธัตถะให้รับประทานจนกระทั่งฟื้นคืนสติ และได้ตรัสรู้ในคืนนั้นสำเร็จเป็นพระพุทธเจ้า ตรงกับวันขึ้น 8 ค่ำ เดือน 12 ตามปฏิทินจีน ในยุคราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368 ถึง ค.ศ. 1644) เล่ากันว่าจูหยวนจาง ปฐมจักรพรรดิขณะยังมีสถานะเป็นสามัญชน เป็นผู้ที่มีความเป็นอยู่แร้นแค้นมาก วันหนึ่งได้ขุดรูหนูเพื่อจับหนูกิน แต่ได้ไปพบข้าวฟ่างและธัญพืชหลายชนิด จึงนำมาต้มรวมกัน เรียกว่า *ล่าปาโจว* (腊八粥; แปลว่า *ข้าวต้มล่าปา*) ในประเทศไทยบางพื้นที่ออกเสียงคำว่า "โจว" (节) เพี้ยนเป็น "โจ๊ก" จนกลายมาเป็นโจ๊กดังในปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# คำถาม

เครื่องหมายปรัศนีที่ใช้ในคำถาม
**คำถาม** เป็น ประโยคหรือวลีที่สื่อออกมา เพื่อแสดงความต้องการคำตอบ หรือ ข้อมูลจากคู่สนทนา คำถามสามารถนำไปใช้ในการละเล่นต่าง ๆ เช่น เกมโชว์ หรือการเล่นทายปัญหากันในกลุ่ม ในบางภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ การเขียนประโยคคำถามจะลงท้ายด้วยเครื่องหมาย **?** (ปรัศนี)

## ศัพท์ที่เป็นคำถาม

* ใคร
* อะไร
* ที่ไหน
* อย่างไร
* ทำไม
* เพราะอะไร
* เหตุใด
# มนุษย์ถ้ำยามาชิตะ

**มนุษย์ถ้ำยามาชิตะ** (山下洞人 (*Yamashita Dōjin*)) เป็นมนุษย์โบราณที่เป็นที่รู้จักจากกระดูกหลายชิ้นค้นพบในถ้ำหินปูนยามาชิตะตั้งอยู่ในนาฮะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น ซากมนุษย์ย้อนรอยถึง 32,000±1000 ปีก่อน กระดูกที่สำคัญที่สุดซึ่งค้นพบในถ้ำยามาชิตะคือกระดูกของเด็กหญิงอายุราว 6–8 ปี

## ดูเพิ่ม

* มนุษย์มินาโตงาวะ
* มนุษย์ถ้ำพินซะอาบุ
* ซากโบราณถ้ำชิราโฮะซาโอเนตาบารุ
* ประวัติศาสตร์หมู่เกาะรีวกีว

## อ้างอิง
# ชนิดของคำ

**ชนิดของคำ** (อังกฤษ: *part of speech*) ในทางไวยากรณ์ หมายถึงประเภทของคำในทางภาษาศาสตร์ ซึ่งโดยทั่วไปนิยามโดยลักษณะวากยสัมพันธ์หรือหน่วยคำของคำที่กล่าวถึง

แทบทุกภาษามีคำชนิดนามและกริยา แต่นอกเหนือจากนี้ จะมีแตกต่างกันไปในแต่ละภาษา ตัวอย่างเช่น ภาษาญี่ปุ่นมีคำคุณศัพท์สามชนิด ขณะที่ภาษาอังกฤษมีชนิดเดียว ภาษาจีน เกาหลีและญี่ปุ่นมีลักษณนาม ขณะที่ภาษาทางยุโรปไม่มี

* คำนาม
* คำสรรพนาม
* คำกริยา
* คําวิเศษณ์
* คำสันธาน
* คำบุพบท
* คำอุทาน
# ภาษาหมิ่นเหนือ

| ภาษาหมิ่นเหนือ/หมิ่นเป่ย์ |
| --- |
| 闽北语 |
| ประเทศที่มีการพูด | ภาคใต้ของ จีน, สหรัฐอเมริกา (ส่วนใหญ่ในแคลิฟอร์เนีย) |
| ภูมิภาค | ภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน; หนานผิง |
| ผู้พูด | 10.3 ล้านคน |
| ตระกูลภาษา | จีน-ทิเบต
* กลุ่มภาษาจีน
	+ ภาษาจีน
		- ภาษาจีนหมิ่น
			* **ภาษาหมิ่นเหนือ/หมิ่นเป่ย์**
 |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-1 | `zh` |
| ISO 639-2 | `chi (B)` `zho (T)` |
| ISO 639-3 | `mnp` |

**ภาษาหมิ่นเหนือ** หรือ **ภาษาหมิ่นเป่ย์** (จีนตัวย่อ: 闽北; จีนตัวเต็ม: 閩北; พินอิน: *Mǐnběi*) เป็นสำเนียงของภาษาจีนหมิ่นที่พูดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน ภาษาจีนในมณฑลฝูเจี้ยนแบ่งเป็นสองสำเนียงคือภาษาหมิ่นเหนือกับภาษาหมิ่นใต้หรือภาษาจีนฮกเกี้ยน แต่ในปัจจุบัน ภาษาจีนหมิ่นถูกแบ่งละเอียดกว่านี้มาก ในการแบ่งอยางแคบ สำเนียงย่อยของภาษาหมิ่นเหนือได้แก่ อู่อี๋ซาน, เจี้ยนโอว, ซงซี, เจิ้งเหอ, ผู่เฉิงตอนใต้ รวมไปถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของหนานผิง สำเนียงที่อยู่ทางตะวันออกของหนานผิงแยกเป็นอีกสำเนียงหนึ่งของภาษาจีนหมิ่น เรียกภาษาเซ่าเจียง

## อ้างอิง

* Branner, David Prager (2000). *Problems in Comparative Chinese Dialectology — the Classification of Miin and Hakka*. Trends in Linguistics series, no. 123. Berlin: Mouton de Gruyter. ISBN 31-101-5831-0.
# ตราประทับของญี่ปุ่น

| ตราประทับแห่งญี่ปุ่น |
| --- |
|  |
| รายละเอียด |
| เริ่มใช้ | 1874 |
| คำขวัญ | *Dai Nippon/Nihon kokuji* (大日本國璽, "ตราประทับแห่งมหาประเทศญี่ปุ่น")

大日本 國璽
 |
| อิสริยาภรณ์ | คุงกิ |

**ตราแผ่นดินญี่ปุ่น** (国璽་, โคคุจิ) เป็นหนึ่งในตราประจําชาติของญี่ปุ่นและใช้เป็นตราประจํารัฐอย่างเป็นทางการ

## คําอธิบาย

ตราประทับทําจากทองคําบริสุทธิ์ วัดความยาวได้ 3 ซัง (ประมาณ 9 ซม.) และหนัก 4.5 กก. เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส และคําจารึก 大日本國་ ("ตราประทับแห่งมหาประเทศญี่ปุ่น") เขียนด้วยอักษรตราประทับ (篆書, เท็นโช) ในแนวตั้งสองบรรทัด โดยด้านขวามือมีอักขระ 大日本 (ไดนิปปง) และด้านซ้ายมือมีอักขระ 國་ (โคคุจิ)

ตราประทับจะถูกเก็บไว้ในกระเป๋าหนังที่กําหนดไว้เป็นพิเศษ เมื่อมีการใช้งาน จะมีการวัดเพื่อให้แน่ใจว่าได้ประทับตราอย่างถูกต้อง และหมึกซีลซินนาบาร์ทําขึ้นเป็นพิเศษโดยสํานักการพิมพ์แห่งชาติเพื่อไม่ให้กระดาษที่ถูกตราประทับนั้นงอหรือขยับ

## ประวัติ

เอกสารกำกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น ซึ่งประทับด้วยตราแผ่นดิน
อาเบอิ เรคิโด มือหลักในการทำตราประทับ Abei Rekido (安部井 ་堂, 1805–1883) แห่งเกียวโตได้รับคําสั่งให้ผลิตตราประทับ และเขาผลิตด้วยตราประทับองคมนตรีของญี่ปุ่นในหนึ่งปีในปี 1874 แม้ว่าจะไม่มีตัวอักษร "帝" (จักรวรรดิ) ในข้อความตราประทับ เนื่องจากผลิตขึ้นก่อนที่ญี่ปุ่นจะกลายเป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ 大日本帝国 (Dai Nippon Teikoku) โดยรัฐธรรมนูญเมจิ แต่ก็ไม่ได้ประทับในรัฐธรรมนูญเมจิ

ภายใต้รัฐธรรมนูญเมจิ กรณีที่มีการใช้ตราองคมนตรีหรือตราประจํารัฐถูกกําหนดไว้ในบันทึกมาตรฐานราชการ (公文式: kōbunshiki 1886–1907) และเกณฑ์มาตรฐานราชการ (公式令: kōreisiki 1907–1947) อย่างไรก็ตาม ประมวลกฎหมายดังกล่าวถูกยกเลิกด้วยการบังคับใช้รัฐธรรมนูญของญี่ปุ่น โดยไม่มีกฎเกณฑ์ทดแทน ปัจจุบัน State Seal ใช้สําหรับเอกสารกำกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เท่านั้น (弹記, kunki) หากตราประทับของรัฐหรือตราประทับขององคมนตรีถูกทําซ้ำอย่างผิดกฎหมาย บทลงโทษอย่างน้อยสองปีขึ้นไปของการเป็นทาสทางอาญาที่ยุติได้ตามมาตรา 164 ของข้อ 1 ของประมวลกฎหมายอาญา

ในช่วงเปลี่ยนผ่านรัชกาลของญี่ปุ่นปี 2019 ตราประจํารัฐ – ร่วมกับตราองคมนตรีและเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของจักรวรรดิสององค์ – นําเสนอสองครั้งในระหว่างพิธี: ระหว่างการสละราชสมบัติของจักรพรรดิอากิฮิโตะในวันที่ 30 เมษายน และระหว่างการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดินารูฮิโตะในวันที่ 1 พฤษภาคม โดยในวันดังกล่าว มหาดเล็กได้เชิญตราประทับไปยังท้องพระโรงต้นสน ซึ่งเป็นสถานที่จัดพิธีทั้งสองดังกล่าว

## ดูเพิ่ม

* ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ

## อ้างอิง
# การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน

**การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน** (อังกฤษ: *Korean romanization*) คือระบบการแทนตัวอักษรในภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมัน ในปัจจุบันมีอยู่ 3 ระบบหลักที่นิยมใช้ ได้แก่

* ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 เป็นระบบที่ใช้ในปัจจุบันในประเทศเกาหลีใต้แทนที่ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ โดยเริ่มใช้ใน ปี พ.ศ. 2543 รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ใช้ระบบนี้ในการเปลี่ยนแปลงป้ายบอกทาง หนังสือเรียนต่างๆ พัฒนาโดยสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2538 และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 โดยได้ปรับปรุงการใช้งาน คำศัพท์หลายคำที่ออกเสียงไม่ตรงกับต้นฉบับภาษาเกาหลี รวมถึงการใช้ตัวอักษรแบบธรรมดาไม่มีสัญลักษณ์พิเศษเหนือตัวอักษรโรมันซึ่งยากต่อการใช้งาน
* ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ (*McCune-Reischauer, MR*) เป็นระบบแรกที่มีการใช้งาน เริ่มพัฒนาใน ปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) และได้รับการยอมรับในวงกว้าง ซึ่งในประเทศเกาหลีใต้ได้มีการใช้ระบบที่ดัดแปลงจากระบบนี้ นำมาใช้เป็นระบบอย่างเป็นทางการของประเทศในช่วง พ.ศ. 2527-2543
* ระบบเยล เป็นระบบที่พัฒนาใช้ในวงการภาษาศาสตร์ พัฒนาโดย ซามูเอล เอลโม มาร์ตินที่มหาวิทยาลัยเยลใน ปี พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942)

## ตัวอย่างของระบบต่าง ๆ

| ความหมาย | ฮันกึล (ฮันจา) | MC 2000 (การออกเสียง) | แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ | เยล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กำแพง | 벽 (壁) | byeok (byeog) | pyŏk | pyek |
| บนกำแพง | 벽에 | byeoge (byeog-e) | pyŏge | pyek ey |
| ครัว | 부엌 | bueok (bueok) | puŏk | puekh |
| วิกิพีเดีย | 위키백과 (百科) | wikibaekgwa (wikibaeggwa) | wikibaekkwa | wikhi payk.kwa |
| ฮันกึล | 한글 | hangeul | han'gŭl | hānkul |
| ตัวอักษร | 글자 (字) | geulja | kŭlcha | kulqca |

## อ้างอิง

* การถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมันระบบปัจจุบัน จากสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ
# บีตา

| บีตา |
| --- |
|  |
| อักษรกรีก |
| Αα แอลฟา | Νν นิว |
| Ββ บีตา | Ξξ ไซ |
| Γγ แกมมา | Οο โอไมครอน |
| Δδ เดลตา | Ππ พาย |
| Εε เอปไซลอน | Ρρ โร |
| Ζζ ซีตา | Σσς ซิกมา |
| Ηη อีตา | Ττ เทา |
| Θθ ทีตา | Υυ อิปไซลอน |
| Ι ι ℩ ไอโอตา | Φφ ฟาย |
| Κκ แคปปา | Χχ ไค |
| Λλ แลมบ์ดา | Ψψ พไซ |
| Μμ มิว | Ωω โอเมกา |
| ใกล้คลาสสิก |
| Ϝϝ เวา | ϘϙϞϟ คอปปา |
| Ϻϻ แซน | ͲͲϠϡ แซมไพ |
| Ϛϛ สติกมา | Ͱͱ ฮีตา |
| Ϸϸ โช |
|

---

 |
| เครื่องหมายเสริมอักษร |

**บีตา** หรือ **เบตา** (อังกฤษ: *beta* บริติช /ˈbiːtə/ อเมริกัน /ˈbeɪtə/, กรีก: βήτα, ตัวใหญ่ **Β**, ตัวเล็ก **β** หรือ ตัวเขียน **ϐ**) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 2 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 2 ในภาษากรีกโบราณ บีตาแทนเสียงหยุด ริมฝีปาก ก้อง /b/ และในภาษากรีกสมัยใหม่แทนเสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ก้อง /v/ อีกทั้งบีตายังเป็นรากในการกำเนิดอักษรอื่นด้วย เช่น อักษรโรมัน ⟨B⟩ และอักษรซีริลลิก ⟨Б⟩ และ ⟨В⟩

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง