# ภาษาฮังการี

| ภาษาฮังการี |
| --- |
| *magyar nyelv* |
| ออกเสียง | [ˈmɒɟɒr ˈɲɛlv] |
| ประเทศที่มีการพูด | ประเทศฮังการีและพื้นที่ทางตะวันออกของออสเตรีย, โครเอเชีย, โรมาเนีย, ภาคเหนือของเซอร์เบีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, ภาคตะวันตกของยูเครน |
| ชาติพันธุ์ | ชาวฮังการี |
| ผู้พูด | 13 ล้านคน (2003–2014) |
| ตระกูลภาษา | ยูรัล
* ฟินโน-ยูกริก?
	+ ยูกริก? (พิพาท)
		- **ภาษาฮังการี**
 |
| ระบบการเขียน | * ละติน (ชุดตัวอักษรฮังการี)
* อักษรเบรลล์ฮังการี
* อักษรฮังการีเก่า
 |
| สถานภาพทางการ |
| ภาษาทางการของ | * ฮังการี
* สหภาพยุโรป
* เซอร์เบีย

 (ในวอยวอดีนา) |
| ภาษาชนกลุ่มน้อย ที่รับรองใน | * โรมาเนีย (ในทรานซิลเวเนีย)
* โครเอเชีย
* สโลวาเกีย
* สโลวีเนีย (ในเปร็กมูริแย)
* ออสเตรีย (ในรัฐบัวร์เกินลันท์)
* ยูเครน (ในเขตแบแรฮอแว, มูกาแชวอ, วือนอฮราดิว และอุฌฮอรอดของแคว้นซาการ์ปัจจา)
 |
| ผู้วางระเบียบ | สถาบันวิจัยภาษาศาสตร์แห่งบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ฮังการี (สถาบันภาษาศาสตร์ของฮังการี) |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-1 | `hu` |
| ISO 639-2 | `hun` |
| ISO 639-3 | อย่างใดอย่างหนึ่ง: `hun` – ฮังการีใหม่ `ohu` – ฮังการีเก่า |
| นักภาษาศาสตร์ | `ohu` ฮังการีเก่า |
| *Glottolog* | `hung1274` |
| Linguasphere | `41-BAA-a` |
| บริเวณที่ภาษาฮังการีเป็นภาษาหลัก (น้ำเงินเข้ม) หรือเป็นภาษาชนกลุ่มน้อย (น้ำเงินอ่อน) *อ้างอิงจากสำมะโนประชากรล่าสุดและซีไอเอเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก 2014* |
|

ผู้พูดภาษาฮังการี
**ภาษาฮังการี** (ฮังการี: *Magyar nyelv*, [ˈmɒɟɒr ˈɲɛlv]) เป็นภาษาตระกูลยูรัลซึ่งมีผู้พูดในประเทศฮังการีและในประเทศเพื่อนบ้าน มีผู้พูดภาษาฮังการีประมาณ 14.7 ล้านคน จำนวน 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในประเทศฮังการี ในประเทศฮังการีและในประเทศสโลวาเกีย แถบตะวันตกของประเทศยูเครน ประเทศสโลวีเนียตอนเหนือ อาณาเขตตะวันตกและตอนกลางของประเทศโรมาเนีย (ทรานซิลเวเนีย) ประเทศเซอร์เบียตอนเหนือในเขตวอยวอดีนา และประเทศโครเอเชียตอนเหนือในเขตวอยวอดีนา เนื่องจากการถูกแยกประเทศราชอาณาจักรฮังการี ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในปีค.ศ. 1920 โดยสนธิสัญญาทริอานอง ทำให้มีชาวฮังการีจำนวนมากถูกตัดขาดจากกลุ่มชาติพันธุ์ของตนเองในดินแดนที่จักรวรรดิออสเตรียฮังการีเคยตั้งอยู่ ภาษาฮังการียังใช้พูดโดยกลุ่มชาวฮังการีพลัดถิ่นทั่วโลก โดยเฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ (ในสหรัฐ) ภาษาฮังการีจัดอยู่ในกลุ่มตระกูลภาษาฟินโนอุกริค ร่วมกับภาษาอื่นๆเช่น ภาษาฟินแลนด์ และภาษาเอสโตเนีย เป็นต้น ภาษาที่มีความใกล้ชิดกับภาษาฮังการีมากที่สุดคือ ภาษาแมนซี และภาษาคฮานตีในประเทศรัสเซียตอนกลาง (ไซบีเรีย)

## การจำแนก

ภาษาฮังการีเป็นภาษาในตระกูลภาษายูรัล (Uralic language family) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1670 มีการสังเกตเห็นถึงความเชื่อมโยงของภาษาฮังการีและภาษาอื่น ๆ ในตระกูลยูราลิก และได้มีการบัญญัติตระกูลภาษายูรัล ปี ค.ศ.1717 ซึ่งต่อมาได้แบ่งย่อยลงมาได้เป็นกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก (Finno-Ugric languages) โดยภาษาฮังกาเรียนจัดอยู่ในกลุ่มสาขาภาษายูกริก ร่วมกันภาษาแมนซีและภาษาคานซีในไซบีเรีย แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันในวงการภาษาศาสตร์อย่างกว้างขวาง

## ชุดตัวอักษรฮังการี

**ชุดตัวอักษรฮังการี** (ฮังการี: *magyar ábécé*) เป็นส่วนขยายของชุดอักษรละตินที่ใช้ในการเขียนภาษาฮังการี ตัวอักษรฮังการีมีพื้นฐานมาจากอักษรละตินโดยมีตัวอักษรที่หลากหลายเพิ่มเข้ามา เพื่อแทนเสียงพยัญชนะและสระที่ไม่มีในภาษาละติน

ชุดตัวอักษรภาษาฮังการีโดยพื้นฐานมีตัวอักษรทั้งหมด 40 ตัว แต่แบบขยาย มีอยู่ 44 ตัว โดยเพิ่มตัวอักษร *Q*, *W*, *X* และ *Y* ซึ่งพบได้เฉพาะในคำยืมจากภาษาอื่นและในตัวสะกดวิสามานยนามแบบดั้งเดิม

ตัวอักษร 44 ตัว ในชุดตัวอักษรฮังการีแบบขยายมีดังนี้

|  |
| --- |
| ตัวพิมพ์ใหญ่ |
| A | Á | B | C | Cs | D | Dz | Dzs | E | É | F | G | Gy | H | I | Í | J | K | L | Ly | M | N | Ny | O | Ó | Ö | Ő | P | Q | R | S | Sz | T | Ty | U | Ú | Ü | Ű | V | W | X | Y | Z | Zs |
| ตัวพิมพ์เล็ก |
| a | á | b | c | cs | d | dz | dzs | e | é | f | g | gy | h | i | í | j | k | l | ly | m | n | ny | o | ó | ö | ő | p | q | r | s | sz | t | ty | u | ú | ü | ű | v | w | x | y | z | zs |

## คำอธิบาย

สัญลักษณ์อักษรแต่ละตัวในกล่องด้านบนนับเป็นตัวอักษรเฉพาะในภาษาฮังการี โดยแยกสระเสียงสั้นและเสียงยาว (คล้ายภาษาไทย) เช่น ตัวอักษร *o* และ *ó* หรือ *ö* และ *ő* นับเป็นคนละตัวอักษร มีตำแหน่งของตัวเองในการเรียงลำดับ ไม่นับว่าเป็นสระเดียวกัน

แม้ว่าสระเสียงสั้นและสระเสียงยาวจะนับเป็นอักษรคนละตัวในในอักษรฮังการี แต่สำหรับพยัญชนะ แม้ว่าจะมีเสียงยาว (หรือมีการซ้ำเสียงต่อเนื่อง) ก็ยังนับเป็นอักษรตัวเดียวกัน

ในภาษาฮังการี การแสดงว่าพยัญชนะนั้นมีเสียงยาว จะทำได้โดยการเขียนอักษรเดียวกันซ้ำสองตัวแทนการใส่เครื่องหมายไว้ด้านบน เช่น *tt*, *gg*, *zz* (*e**tt**e* [ˈɛ**tː**ɛ] 'เขากิน'; *fü**gg [fy**ɡː**] 'มันห้อยอยู่'; *a**zz**al* [ˈɒ**zː**ɒl] 'กับอันนั้น') อย่างไรก็ดี ในภาษาฮังการี จะมีการใช้อักษรพยัญชนะละติน 2 หรือ 3 ตัวมาผสมกันเพื่อแสดงเสียงเสียงเดียว สำหรับเสียงที่ไม่มีในภาษาละติน (คล้ายกับภาษาโปแลนด์) ภาษาฮังการีมีอักษรประสม 9 ตัว คือ *cs*, *dz*, *dzs*, *gy*, *ly*, *ny*, *sz*, *ty*, *zs*

ในการเขียนอักษรพยัญชนะประสม (ประกอบด้วย *cs*, *dz*, *dzs*, *gy*, *ly*, *ny*, *sz*, *ty*, *zs*) ให้แสดงเสียงยาวนั้น ตามหลักการเขียนของภาษาฮังการี จะตัดอักษรด้านหลังตัวพยัญชนะประสมตัวแรกให้เหลือแต่เพียงอักษรละตินตัวแรก แล้วเอามาเขียนติดกับตัวมันเอง เช่น *sz* + *sz* → *ssz* (*a**ssz**ony* [ˈɒ**sː**oɲ] 'ผู้หญิง'); *ty* + *ty* → *tty* (*ha**tty**ú* [ˈhɒ**cː**uː] 'หงส์'); *dzs* + *dzs* → *ddzs* (*bri**ddzs**el* [ˈbri**d͡ʒː**ɛl] 'ด้วยไพ่โปกเกอร์') ยกเว้นเฉพาะคำยาวที่เกิดจากคำสั้น ๆ ประสมกัน เช่น *je**gygy**űrű* [ˈjɛ**ɟː**yːryː] 'แหวนหมั้น' (*je**gy [ˈjɛ**ɟ**] + gy**űrű* [ˈ**ɟ**yːryː]) ไม่มีการตัดอักษรออกให้กลายเป็น *je**ggy**űrű*

## การออกเสียง

ตารางต่อไปนี้คือการออกเสียงอักษรฮังการีตามหลักภาษาฮังการีมาตรฐาน

| อักษร | ชื่อเรียก | หน่วยเสียง | เสียงที่ใกล้เคียงในภาษาไทย | ตัวอย่างเสียงที่ใกล้เคียงในภาษาอื่น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | a | /ɒ/ | เอาะ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ภาษาไทย: ก๊**อ**ก, **ล็อ**ก
ภาษาอังกฤษ (แบบบริติช): c**o**t |  |
| Á | á | /aː/ | อา | ภาษาไทย: **ฟ**าง, ข้**า**ว
ภาษาอังกฤษ: f**a**ther |  |
| B | bé | /b/ | บ | ภาษาไทย: **บ้**าน, **บิ**น, **บ่**อน
ภาษาอังกฤษ: **b**y, a**b**sence |  |
| C | cé | /ts/ | ตซ | ภาษาอังกฤษ: po**ts**
ภาษาญี่ปุ่น: **津**波（**つ**なみ、**Ts**unami） | คล้าย ต กับ ซ รวมกันเป็นเสียงเดียว |
| Cs | csé | /tʃ/ | ช | ภาษาไทย: **ช้**าง, เ**ชี**ยงใหม่
ภาษาอังกฤษ: **ch**eck, **ch**eek, et**ch**ing |  |
| D | dé | /d/ | ด | ภาษาไทย: เ**ด็**ก, **ดิ**น, **ด**ารา
ภาษาอังกฤษ: **d**eck, wi**d**e |  |
| Dz | dzé | /dz/ | ดซ (เสียงก้อง) | ภาษาอังกฤษ: ki**ds** | เป็นคำที่พบได้น้อยมากในภาษาฮังการี |
| Dzs | dzsé | /dʒ/ | จ (เสียงก้อง) | ภาษาอังกฤษ: **j**am, **G**eorge, bri**dg**e, e**dg**e, fri**dg**e | เป็นคำที่มักพบในคำทับศัพท์จากภาษาต่างประเทศ |
| E | e | /ɛ/ | แอะ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ภาษาอังกฤษ: l**e**ss, ch**e**que, **e**dge, b**e**d |  |
| É | é | /eː/ | เอ | ภาษาอังกฤษ: caf**é** |  |
| F | ef | /f/ | ฟ | ภาษาอังกฤษ: **f**ind, eu**ph**oria |  |
| G | gé | /ɡ/ | ก (เสียงก้อง) | ภาษาอังกฤษ: **g**et, le**g**, **g**o |  |
| Gy | gyé | /ɟ/ | ดย | คล้ายกับคำภาษาอังกฤษ ที่ใช้เสียง /d/ แบบอ่อน คำว่า **d**uke **d**uring | ออกเสียงคล้าย ด กับ ย มารวมกัน เป็นเสียงเดียว |
| H | há | /h/ 1. [ɦ]
2. ∅
3. [x]
4. [ç] | ฮ 1. ฮ

2. ไม่ออกเสียง
3. ค, ฮ
4. ช, ฮ | ภาษาอังกฤษ: **h**i
1. be**h**ind 2. **h**onest
3. Lo**ch**, **Ch**anukah 4. **h**uman | ออกเสียงได้ 4 แบบ ตามแต่ละคำ แต่ส่วนใหญ่ ออกเสียงเหมือน ฮ ในภาษาไทย |
| I | i | /i/ | อิ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ภาษาอังกฤษ: s**ea**, k**e**y, tr**ee** |  |
| Í | í | /iː/ | อี | ภาษาอังกฤษ: l**ee**k, l**ea**ve, s**ee**d, s**ea** |  |
| J | jé | /j/ | ย | ภาษาไทย: **ยั**กษ์, **ยี่**หร่า, **ย**าย
ภาษาอังกฤษ: **y**ou, **y**es, fa**i**th |  |
| K | ká | /k/ | ก | ภาษาไทย: **ก**อง, ไ**ก่**
ภาษาอังกฤษ: s**k**i, s**c**ar, mas**k** |  |
| L | el | /l/ | ล | ภาษาอังกฤษ: **l**eave, **l**ist |  |
| Ly | elly, el-ipszilon | /j/
/ /ʎ/ | ย / ลย | ภาษาอังกฤษ: pla**y**, pra**y** | ในปัจจุบัน *ly* ออกเสียงเหมือน *j* หรือ ย ตามภาษาฮังการีมาตรฐานเนื่องจากการเปลี่ยนไปของสำเนียงการพูดภาษาฮังการี |
| M | em | /m/ | ม | ภาษาอังกฤษ: **m**ind, assu**m**e, **m**ight |  |
| N | en | /n/: [ŋ]
[n] | ง (เมื่อนำหน้า *k*, *g*)
น | ภาษาอังกฤษ: thi**ng**, lyi**ng** (ก่อนตัว *k*, *g*),**n**eed, bo**n**e (ที่อื่น ๆ) | ออกเสียงเหมือน ง เมื่อนำหน้า *k*, *g* แต่ออกเสียงเหมือน น เมื่อนำหน้าเสียงพยัญชนะอื่นทั้งหมด |
| Ny | eny | /ɲ/ | ญ, นย | ภาษาอังกฤษ: ca**ny**on
ภาษาสเปน: ni**ñ**o | ออกเสียงเหมือน ญ ในภาษาไทยโบราณ ภาษาไทยถิ่นเหนือ และภาษาไทยถิ่นอีสาน |
| O | o | /o/ | โอะ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ภาษาอังกฤษ: f**o**rce, s**o**rcerer |  |
| Ó | ó | /oː/ | โอ |  |  |
| Ö | ö | /ø/ | เออะ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ตัว *ö* ในภาษาเยอรมัน |  |
| Ő | ő | /øː/ | เออ | คล้ายตัว *ö* ในภาษาเยอรมัน แต่เสียงยาว |  |
| P | pé | /p/ | ป | ภาษาไทย: **ป**า, **ป**ระเทศ |  |
| (Q) | kú |  | ก |  | ออกเสียงเหมือน *k* พบในคำทับศัพท์เท่านั้น |
| R | er | /r/ | ร | ภาษาไทย: เ**รี**ยน, **รู้** | ร เรือ แบบรัวลิ้น ในภาษาไทยมาตรฐาน และเหมือนกับเสียงของ *rr* ในภาษาสเปน |
| S | es | /ʃ/ | ช (เสียง | ภาษาอังกฤษ: **sh**are, wi**sh**, **sh**out | การเขียนโดยใช้ **s** เป็นเสียง /ʃ/ และ **sz** เป็นเสียง /ʃ/ เป็นสิ่งที่พบได้น้อยมาก ในระบบการเขียนของยุโรป มีเพียงภาษาฮังการีที่เขียนแบบนี้ |
| Sz | esz | /s/ |  | ภาษาอังกฤษ: **s**ay, e**s**timate |  |
| T | té | /t/ |  | ภาษาอังกฤษ: s**t**ar, leas**t**, feas**t** |  |
| Ty | tyé | /c/ |  | ภาษาอังกฤษ: **t**ube | คล้าย ต กับ ย รวมกันเป็นเสียงเดียว |
| U | u | /u/ |  | ภาษาอังกฤษ: r**u**de |  |
| Ú | ú | /uː/ | อู | ภาษาอังกฤษ: d**o**, f**oo**l |  |
| Ü | ü | /y/ | อึ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ตัว *ü* ในภาษาเยอรมัน |  |
| Ű | ű | /yː/ | อือ | ตัว *ü* ในภาษาเยอรมัน แต่เสียงยาว |  |
| V | vé | /v/ | ฟ, ว | ภาษาอังกฤษ: **v**ery, e**v**ery |  |
| (W) | dupla vé | /v/ | ฟ, ว | ภาษาอังกฤษ: **v**iew, e**v**olve, **v**acuum | ออกเสียงเหมือน *v* พบในคำทับศัพท์เท่านั้น |
| (X) | iksz |  | กซ |  | ออกเสียงเหมือน *k* + *sz* พบในคำทับศัพท์เท่านั้น |
| (Y) | ipszilon | /i/ | อิ (แบบไม่มีเสียงกัก) | ภาษาอังกฤษ: happ**y** | ออกเสียงเหมือน *i* พบในคำทับศัพท์เท่านั้น |
| Z | zé | /z/ | ซ (เสียงก้อง) | ภาษาอังกฤษ: de**s**ert, ro**s**es |  |
| Zs | zsé | /ʒ/ | ช (เสียงก้อง) | ภาษาอังกฤษ: plea**s**ure, lei**s**ure |  |

ตัวอักษร *ë* ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุดตัวอักษรฮังการี อย่างไรก็ตาม นักภาษาศาสตร์ใช้ตัวอักษรนี้เพื่อจำแนกความต่างระหว่างเสียง *e* สั้น สองชนิด (แอะ และ เอะ) ในบางภาษาถิ่นของภาษาฮังการี มีการใช้อักษรนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1770 โดยเยิดย์ ก็อลมาร์ (György Kalmár) แต่อักษรนี้ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชุดตัวอักษรฮังการีมาตรฐาน เนื่องจากในภาษาฮังการีมาตรฐานไม่ได้จำแนกความต่างระหว่างเสียงทั้งสองนี้ (อย่างที่ในภาษาไทยแยกเสียง แอะ และ เอะ ออกจากกัน) อย่างไรก็ตาม เสียง *ë* (เอะ) ออกเสียงต่างจากเสียง *e* (แอะ) ในภาษาถิ่นของภาษาฮังการี 6 ภาษาจาก 10 ภาษา และออกเสียงอย่าง *ö* (เออะ) ในภาษาถิ่นของภาษาฮังการี 1 ภาษา (ภาษาถิ่นทรานซิลเวเนีย)

ทวิอักษร *ch* ยังปรากฏอยู่ในบางคำ (เช่น *te**ch**nika*, *monar**ch**ia*) และออกเสียงเหมือนกับ *h* ส่วนในวิสามานยนาม *ch* จะออกเสียงเหมือน *cs* หรือบางครั้งออกเสียงเป็น *h* หรือ *k* (แบบภาษาเยอรมัน)

### การเขียนแบบเดิม ที่ยังใช้ในชื่อเฉพาะและเอกสารทางประวัติศาสตร์

การเขียนแบบดั้งเดิม (บางส่วนมีความใกล้เคียงกับการเขียนแบบเยอรมัน) มีการใช้ใน**ชื่อเฉพาะที่เป็นภาษาฮังการี** โดยตารางด้านล่างจะเปรียบเทียบการเขียนแบบดั้งเดิม กับการอ่านออกเสียงแบบปัจจุบัน ตามการสะกดของภาษาฮังการีมาตรฐาน ดังนี้:

|  |  |
| --- | --- |
| การเขียนแบบดั้งเดิม | การอ่านออกเสียงตามหลักสมัยใหม่ |
พยัญชนะ| **bb** | b |
| **cz** | c |
| **tz** | c |
| **z** | c |
| **ch** | cs |
| **cz** | cs |
| **č** | cs |
| **ć** | cs |
| **ts** | cs |
| **csh** | cs |
| **tsch** | cs |
| **tzsch** | cs |
| **chs** | cs |
| **cy** | cs |
| **ʟ** | cs |
| **dd** | d |
| **dsz** | dz |
| **ds** | dzs |
| **ff** | f |
| **ph** | f |
| **gh** | g |
| **dgy** | ggy |
| **dy** | gy |
| **g** | gy |
| **gi** | gy |
| **gj** | gy |
| **gʹ~g′** | gy |
| **ǵ** | gy |
| **ġ** | gy |
| **j** | gy |
| **jj** | j |
| **l** | j |
| **y** | j |
| **ck** | k |
| **kh** | k |
| **x** | ks |
| **xy** | ksz |
| **xz** | ksz |
| **qu** | kv |
| **ll** | l |
| **l** | ll |
| **w** | lv |
| **j** | ly |
| **l** | ly |
| **li** | ly |
| **ry** | ly |
| **lly** | ly |
| **′l(ʹl)~l′(lʹ)~ŀ** | ly |
| **n** | ny |
| **ni** | ny |
| **nʹ~n′** | ny |
| **ń** | ny |
| **ṅ** | ny |
| **my** | ny |
| **ph** | p |
| **pp** | p |
| **rh** | r |
| **rr** | r |
| **ꝛ** | r |
| **sch** | s |
| **ss** | s |
| **ss** | ssz |
| **s** | sz |
| **sc** | sz |
| **sy** | sz |
| **z** | sz |
| **th** | t |
| **tt** | t |
| **ti** | ty |
| **tʹ~t′** | ty |
| **ṫ** | ty |
| **ky** | ty |
| **u** | v |
| **w** | v |
| **s** | z |
| **s** | zs |
| **ss** | zs |
| **zy** | zs |
| **['s]** | zs |

|  |  |
| --- | --- |
| การเขียนแบบดั้งเดิม | การอ่านตามหลักสมัยใหม่ |
สระ| **a** | á |
| **aa** | á |
| **aá** | á |
| **áh** | á |
| **ä** | e |
| **ae** | e |
| **ai** | e |
| **ay** | e |
| **áe** | é |
| **ái** | é |
| **áy** | é |
| **e** | é |
| **ee** | é |
| **eé** | é |
| **éh** | é |
| **i** | í |
| **ié** | í |
| **íh** | í |
| **ii** | í |
| **ií** | í |
| **å** | o |
| **o** | ó |
| **óh** | ó |
| **oo** | ó |
| **oó** | ó |
| **ua** | ó |
| **â** | ö |
| **åe** | ö |
| **åi** | ö |
| **åy** | ö |
| **eö** | ö |
| **ew** | ö |
| **oe** | ö |
| **oi** | ö |
| **oy** | ö |
| **eö** | ő |
| **eő** | ő |
| **ew** | ő |
| **ia** | ő |
| **ö** | ő |
| **őh** | ő |
| **öö** | ő |
| **öő** | ő |
| **óe** | ő |
| **ói** | ő |
| **óy** | ő |
| **üa** | ő |
| **u** | ú |
| **úh** | ú |
| **uó** | ú |
| **uu** | ú |
| **uú** | ú |
| **ue** | ü |
| **ui** | ü |
| **uy** | ü |
| **ü** | ű |
| **űh** | ű |
| **üő** | ű |
| **üü** | ű |
| **üű** | ű |
| **úe** | ű |
| **úi** | ű |
| **úy** | ű |
| **aë** | aj |
| **aï** | aj |
| **aÿ** | aj |
| **ei** | aj |
| **áë** | áj |
| **áï** | áj |
| **áÿ** | áj |
| **åë** | oj |
| **åï** | oj |
| **åÿ** | oj |
| **eu** | oj |
| **oë** | oj |
| **oï** | oj |
| **oÿ** | oj |
| **óë** | ój |
| **óï** | ój |
| **óÿ** | ój |
| **au** | uj |
| **uë** | uj |
| **uï** | uj |
| **uÿ** | uj |
| **úë** | új |
| **úï** | új |
| **úÿ** | új |
| **(g)y** ~ **gÿ** | gi |
| **y** | ji |
| **ý** | jí |
| **(l)y** ~ **lÿ** | (l)i |
| **(n)y** ~ **nÿ** | (ny)i or (n)i |
| **(t)y** ~ **tÿ** | ti |

โดยทั่วไปแล้ว ตัว **y** ในการเขียนแบบดั้งเดิมนั้น มักจะอ่านเป็น i ในการอ่านแบบปัจจุบัน (ตย..: *Tele**k**y*, *Rákó**cz**y*, *Dé**zs**y*). ด้านล่างนี้คือตัวอย่างการอ่านด้วยหลักปัจจุบัน ที่มักจะมีการอ่านผิด เนื่องจากการสะกดที่ใช้หลักต่างจากปัจจุบัน มักพบในชื่อนามสกุล

**ตัวอย่าง:**

| ชื่อ | การอ่านตามหลักสมัยใหม่ |
| --- | --- |
| **Madách** | *Madá**cs |
| **Széchenyi** | *Szé**csé**nyi* หรือ*Szé**cse**nyi* |
| **Batthyány** | *Ba**tty**á**nyi |
| **Gajdátsy** | *Gajdá**csi |
| **Thököly** | T**ökö**li |
| **Weöres** | *V**ö**r**ö**s* |
| **Eötvös** | Ö**tvös* |
| **Kassay** | *Kass**ai |
| **Debrődy** | *Debrő**di |
| **Karczagy** | *Kar**c**a**gi |
| **Vörösmarty** | *Vörösmar**ti |
| **Cházár** | Cs**á**sz**ár* |
| **Czukor** | C**ukor* |
| **Balogh** | *Balo**g |
| **Vargha** | *Var**g**a* |
| **Paal** | *P**á**l* |
| **Gaál** | *G**á**l* |
| **Veér** | *V**é**r* |
| **Rédey** | *Réd**ei |
| **Soós** | *S**ó**s* |
| **Thewrewk** | Tö**r**ö**k* |
| **Dessewffy** | *De**zsőfi |

### ตัวนำหน้านาม และ คำเชื่อม แบบดั้งเดิม

ในอดีต การเรียนคำนำหน้านาม *a/az* มีหลักการเขียนดังนี้:

* คำว่า az ก่อนสระและ h เช่น aze**mber* (คน), az h**íd* (สะพาน) ปัจจุบันจะเขียนแบบนี้หน้าสระเท่านั้น
* ก่อนสระ — *a'*: a'cs**illag* (ดวงดาว) ปัจจุบันเขียนโดยไม่ใช้ดัวอาฟอสโตรฟี

มีการย่อคำว่า *és* (และ) ปัจจุบันจะย่อว่า *s* จะเขียนโดยใช้ตัวอาฟอสโตรฟีไว้ด้านหน้า เช่น ’s (เช่น *föld **’s** nép* แผ่นดินและผู้คน)

## การเรียงคำในพจนานุกรม

ถึงแม้ว่าอักษรฮังการีจะแยกอักษรเสียงสั้น และ เสียงยาม ให้เป็นอักษรคนละตัว แต่ในเวลาที่มีการเรียงคำในพจนานุกรม หรือ อรรถาภิธาน จะนับให้อยู่ในหมวดเดียวกัน อาทิเช่น O/Ó และ Ö/Ő จะไม่มีการแยกกันเป็นคนละหมวด แต่ระหว่าง Ö และ O จะแยกหมวดกัน โดย O มาก่อน Ö

การเรียงคำคำเดียวกัน จะมีการเรียงอักษรที่ข้างหน้าเป็นพิมพ์เล็ก มาก่อนพิมพ์ใหญ่ ซึ่งเป็นชื่อเฉพาะ อาทิ *varga* ตามมาด้วยคำว่า *Varga*.)

The polygraphic consonant signs are treated as single letters.

|  |  |
| --- | --- |
| comb |  |
| cukor |  |
| csak | <cs> มาหลัง <c> |
| ... |  |
| folyik |  |
| folyó | <ó> นับเป็นหมวดเดียวกับ <o> |
| folyosó |  |
| ... |  |
| fő | <ő> นับเป็นหมวดเดียวกับ <ö>, |
| födém | แต่ <ö> ตามหลัง <o> |
| ... |  |

สระเสียงยาวบางคำเป็นการรวมกันของสระประสมสองตัวขึ้นไป เช่น <nny>, <ssz> จะนับการเรียงเป็น <ny>+<ny>, <sz>+<sz> เป็นต้น

*könnyű* จะมีการเรียงคำเป็น <k><ö><ny><ny><ű>. *tizennyolc* จะมีการเรียงคำเป็น <t><i><z><e><n><ny><o><l><c>
คำว่า *házszám* 'บ้านเลขที่' = *ház (บ้าน)* + *szám (เลขที่)* ไม่ได้มาจากคำว่า \**házs* + \**zám* จึงต้องเรียงคำเป็น <h><á><z><sz><á><m>
การเรียงแบบนี้ ทำให้การเรียงภาษาฮังการีตามหลักอัลกอริทึมโดยคอมพิวเตอร์นั้นทำได้ค่อนข้างยาก เป็นปัญหาใหญ่ในการพัฒนาซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์

## แป้นพิมพ์ภาษาฮังการี

แป้นพิมพ์ภาษาฮังการีมาตรฐานจะใช้ระบบแบบเยอรมัน (QWERTZ). ซึ่งทำให้มีพื้นที่พอที่รองรับอักษรภาษาฮังการีได้ทุกตัว

Hungarian keyboard layout
อักษร "Í" มักจะอยู่ด้านซ้ายของ spacebar และกินพื้นที่ของ shift อักษร "Ű" มักอยู่ด้านซ้ายของ backspace ทำให้เสียพื้นที่บางส่วนของ backspace ไป Ű มักถูกกดแทนที่ Enter บนแป้งภาษาฮังการีมีอักษรเยอรมัน "ß" และอักษร "Ł" ของภาษาโปแลนด์ แป้นฮังการีมาตรฐานสามารถเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์พิเศษได้ด้วยการกดปุ่ม Alt Gr (ต่างจากของภาษาไทยที่กดปุ่ม Shift)

## อัตราการใช้ตัวอักษรแต่ละตัว

อักษรที่พบมากที่สุดในภาษาฮังการี คือ *e* และ *a*

ตารางด้านล่างแสดงอัตราการใช้อักษรฮังการีแต่ละตัว ตั้งแต่มากที่สุดไปหาน้อยที่สุด

| ตัวอักษร | ความถี่ที่พบ |
| --- | --- |
| **e** | 12.256% |
| **a** | 9.428% |
| **t** | 7.380% |
| **n** | 6.445% |
| **l** | 6.383% |
| **s** | 5.322% |
| **k** | 4.522% |
| **é** | 4.511% |
| **i** | 4.200% |
| **m** | 4.054% |
| **o** | 3.867% |
| **á** | 3.649% |
| **g** | 2.838% |
| **r** | 2.807% |
| **z** | 2.734% |
| **v** | 2.453% |
| **b** | 2.058% |
| **d** | 2.037% |
| **sz** | 1.809% |
| **j** | 1.570% |
| **h** | 1.341% |
| **gy** | 1.185% |
| **ő** | 0.884% |
| **ö** | 0.821% |
| **ny** | 0.790% |
| **ly** | 0.738% |
| **ü** | 0.655% |
| **ó** | 0.634% |
| **f** | 0.582% |
| **p** | 0.509% |
| **í** | 0.499% |
| **u** | 0.416% |
| **cs** | 0.260% |
| **ű** | 0.125% |
| **c** | 0.114% |
| **ú** | 0.104% |
| **zs** | 0.021% |
| **dz** | <0.010% |
| **dzs** | <0.010% |
| **ty** | <0.010% |

## ไวยากรณ์ภาษาฮังการี

ภาษาฮังการีเป็นภาษาคำติดต่อ (agglutinative language) เป็นภาษาที่ใช้หน่วยคำเติม (affix) จำนวนมาก โดยเฉพาะหน่วยคำเติมท้าย (suffix) หลังคำแต่ละคำในประโยค เพื่อเปลี่ยนความหมายของคำ รวมถึงใช้แสดงให้เห็นว่าคำคำนั้นมีหน้าที่ทางไวยากรณ์ใดในประโยค (เช่น เป็นประธาน, เป็นกรรม) โดยหน่วยคำเติมท้ายสามารถเปลี่ยนรูปไปได้หลายแบบเพื่อความไพเราะและความสะดวกในการออกเสียงตามหลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระ (vowel harmony) ที่มีความสำคัญเป็นอย่างมากสำหรับภาษาฮังการี

คำกริยาในภาษาฮังการีสามารถใช้วางหน่วยคำเติมไว้ด้านหน้าและด้านหลังเพื่อเปลี่ยนความหมายของคำกริยาได้ ซึ่งจะแสดงความชี้เฉพาะ (definiteness) ว่าเป็นคำกริยาที่เจาะจงการกระทำไปที่วัตถุใดวัตถุหนึ่งเป็นพิเศษ หรือการกระทำไม่ได้มีการเจาะจงว่าต้องเป็นวัตถุชิ้นนั้น ๆ, แสดงกาล (tense) ว่ากริยานี้เกิดขึ้นในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต, แสดงบุรุษ (person) ว่าคำกริยานั้นมีใครเป็นประธาน (ฉัน เธอ เขา พวกฉัน พวกเธอ พวกเขา), แสดงมาลา (mood) ของคำกริยานั้น ๆ และแสดงพจน์หรือจำนวน (number) ได้

นามในภาษาฮังการีสามารถผันโดยใช้หน่วยคำเติมท้ายแสดงการก (case) ทั้งหมด 18 หน่วยคำ ส่วนใหญ่สอดคล้องกับคำบุพบทในภาษาอังกฤษ

รูปแบบการเรียงลำดับคำในประโยคของภาษาฮังการีนั้นไม่ได้มีการจำกัดไว้อย่างตายตัวอย่างภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษที่มีโครงสร้างแบบประธาน-กริยา-กรรม กำหนดไว้โดยหลักการทางภาษา โดยไม่สามารถสลับประธาน–กริยา–กรรมในประโยคได้ แตกต่างจากภาษาฮังการีซึ่งสามารถเรียงประโยคได้อย่างค่อนข้างอิสระ วางประธาน–กริยา–กรรมสลับกันได้ ภาษาฮังการีเป็นภาษาเน้นหัวข้อ (topic-prominent language) กล่าวคือ การเรียงลำดับคำในประโยคภาษาฮังการีจะเน้นไปที่หัวข้อ (topic) ในประโยคที่ผู้พูดอยากให้ความสำคัญในการสื่อสารเป็นหลัก การเรียงประโยคต่างกันก็จะมีการเน้นความสำคัญกับสิ่งที่ต้องการสื่อสารต่างกันไป

### ลำดับคำ

ประโยคภาษาฮังการีที่เป็นกลาง (ไม่มีการเน้นความสำคัญสิ่งใดในประโยคเลย) จะมีลำดับคำแบบประธาน–กริยา–กรรมเหมือนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ภาษาฮังการีเป็นภาษาที่ไม่จำเป็นต้องระบุหัวเรื่องอย่างชัดเจน และไม่จำเป็นต้องมีการเรียงตามที่หลักภาษากำหนด แต่จะมีการเรียงตามลำดับความสำคัญของสิ่งที่ต้องการพูดในประโยคแทน โดยจะวางคำที่ต้องการให้เป็นจุดสำคัญของประโยคไว้หน้าคำกริยาแท้ (finite verb)

ประโยคฮังการีมักจะแบ่งได้เป็น 4 ส่วน ได้แก่ หัวข้อ (topic), จุดสำคัญ (focus), คำกริยา (verb) และข้อความส่วนที่เหลือ แต่ก็ไม่จำเป็นว่าในทุกประโยคจะต้องมีครบทั้งสี่อย่าง ในหนึ่งประโยค หัวข้อและข้อความส่วนที่เหลือจะมีกี่วลีก็ได้ แต่จุดสำคัญสามารถมีได้เพียงวลีเดียวเท่านั้น

#### การเน้นความสำคัญของคำในประโยค

ตารางด้านล่างแสดงให้เห็นคุณสมบัติการเรียงคำแบบสลับกัน เพื่อเน้นความสำคัญของสิ่งที่ผู้พูดต้องการสื่อในภาษาฮังการี โดยประโยคด้านล่างมาจากประโยคที่เป็นกลางว่า *János tegnap elvitt két könyvet Péternek.* ("ยาโนชเอาหนังสือ 2 เล่มไปให้เปแตร์เมื่อวาน") ประโยคนี้มีวลีหลัก ๆ อยู่ 4 วลี ได้แก่ János ("ยาโนช" เป็นชื่อบุคคลชาย), Péternek ["เปแตร์" เป็นชื่อบุคคลชาย; *-nek* คือหน่วยคำเติมหลังที่แสดงว่าเป็นผู้ที่ประธาน (ยาโนช) เอาสิ่งของให้"], két könyvet ("หนังสือ 2 เล่ม"; ตัว *-et* ข้างหลังหมายความว่าหนังสือ 2 เล่มนี้เป็นกรรม) และ tegnap ("เมื่อวาน")

| หัวข้อ | จุดสำคัญ | คำกริยา | ข้อความส่วนที่เหลือ | ความหมายพิเศษที่แฝงไว้ในประโยค |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| *János* | *tegnap* | ∅ | elvitt | *két könyvet Péternek.* | ยาโนชเอาหนังสือสองเล่มไปให้เปแตร์เมื่อวานนี้ (กิจกรรมนี้เสร็จสมบูรณ์แล้วและไม่มีการเน้นอะไรในประโยคเป็นพิเศษ) |
| *János* | *tegnap* | két könyvet | *vitt el* | *Péternek.* | สิ่งที่ยาโนชเอาไปให้เปแตร์เมื่อวานนี้คือ **หนังสือ 2 เล่ม** โดยเน้นว่าสิ่งที่เอาไปให้คือหนังสือ 2 เล่มจริง ๆ |
| *János* | ∅ | tegnap | *vitt el* | *két könyvet Péternek.* | **เมื่อวานนี้** คือเวลาที่ยาโนชเอาหนังสือสองเล่มไปให้เปแตร์ |
| ∅ | ∅ | János | *vitt el* | *tegnap két könyvet Péternek.* | **ยาโนช** คือคนที่เอาหนังสือไปให้เปแตร์เมื่อวานนี้ |
| ∅ | ∅ | Péternek | *vitt el* | *tegnap János két könyvet.* | **เปแตร์** คือคนที่ยาโนชเอาหนังสือไปให้เมื่อวานนี้ |
| *János* | *tegnap* | Péternek | *vitt el* | *két könyvet.* | เมื่อวานนี้ยาโนชหยิบหนังสือสองเล่มมา**ให้กับเปแตร์โดยเฉพาะ** ไม่ได้เอาไปให้ใครอื่น |
| ∅ | ∅ | ∅ | Elvitt | *János tegnap két könyvet Péternek.* | ยาโนชเอาหนังสือสองเล่มไปให้เปแตร์เมื่อวานนี้ (**การดำเนินการเสร็จสิ้น**และตอนนี้หนังสืออยู่ที่บ้านของเปแตร์แล้ว) |
| *Két könyvet* | *tegnap* | ∅ | elvitt | *János Péternek.* | ยาโนชเอาหนังสือสองเล่มไปให้เปแตร์ (บางทีอาจเอาของอย่างอื่นไปให้เขาด้วย อย่างไรก็ตามหนังสือทั้งสองเล่มอาจไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด ตัวอย่างเช่น ยาโนชอาจทิ้งเอกสารของเปแตร์ไว้ที่บ้าน) |
| ∅ | ∅ | Két könyvet | *vitt el* | *János tegnap Péternek.* | ยาโนชเอาเพียง**หนังสือ 2 เล่ม**ไปให้เปแตร์ โดยไม่ได้เอาอย่างอื่นไปให้ด้วย |

ถ้าในประโยคใดมีจุดสำคัญปรากฏอยู่ หน่วยคำเติมหน้า (prefix) ที่อยู่หน้าคำกริยา เช่น el ใน *elvitt* จะย้ายไปอยู่ด้านหลังคำกริยาแทน กล่าวคือ พูดหรือเขียนเป็น vitt el แทนที่จะเป็น elvitt นับเป็นคุณสมบัติของภาษาฮังการีโดยเฉพาะ ปัญหาก็คือว่า ในกรณีประโยคนั้นใช้คำกริยาที่ไม่มีหน่วยคำเติมหน้า หากมีคำคำหนึ่งเรียงอยู่หน้าคำกริยา ก็จะเกิดความกำกวมว่าคำคำนั้นเป็นหัวข้อหรือเป็นจุดสำคัญ เช่นในประโยค *Éva szereti a virágokat.* ("เอวอชอบดอกไม้") คำว่า *Éva* ("เอวอ" เป็นชื่อบุคคลหญิง) อาจเป็นหัวข้อของประโยค และประโยคนี้เป็นประโยคแบบไม่มีจุดสำคัญ หรือคำว่า *Éva* อาจเป็นจุดสำคัญของประโยคซึ่งเน้นประโยคนี้ว่า "**เอวอ**คือคนที่ชอบดอกไม้ (และไม่ใช่คนอื่น)"

| ประโยค | การตีความ |
| --- | --- |
| *Éva szereti a virágokat.* | เอวอชอบดอกไม้ |
| Szereti** Éva a virágokat.* | เอวอ**ชอบ**ดอกไม้ (ถึงแม้คนอื่นอาจจะไม่คิดแบบนั้นก็ตาม) |
| Éva** szereti a virágokat.* | **เอวอ**ชอบดอกไม้ (และไม่ใช่คนอื่นที่ชอบดอกไม้) |
| *Éva **a virágokat** szereti.* | เอวอชอบ**ดอกไม้** (และไม่ใช่อย่างอื่น) |
| *A virágokat **Éva** szereti.* | คนที่ชอบดอกไม้ก็คือ**เอวอ** (ไม่ใช่คนอื่น ส่วนคนอื่นอาจจะชอบอย่างอื่น) |
| A virágokat** szereti Éva.* | สิ่งที่เอวอชอบคือ**ดอกไม้** (และไม่ชอบอย่างอื่นแล้ว) |

### ระบบหน่วยคำ

ภาษาฮังการีเป็นภาษาคำติดต่อ ข้อมูลต่าง ๆ ในภาษาฮังการีนั้นเกือบทั้งหมดจะใช้หน่วยคำเติมท้ายในการบอกเล่า เช่น "อยู่บนโต๊ะ" = *asztal**on (หน่วยคำเติมท้ายบ่งบอกพื้นที่), เมื่อ 5 โมง = *öt óra**kor (หน่วยคำเติมท้ายบ่งบอกเวลา) เป็นต้น แต่ก็ยังมีหน่วยคำเติมหน้าอยู่ 1 หน่วยคำ คือ *leg-* ซึ่งใช้บ่งบอกว่าสิ่งนี้คือที่สุด (superlative)

#### ตัวอย่างการวางหน่วยคำเติมท้ายในภาษาฮังการี

ในภาษาฮังการี มีการใช้เสียงเฉพาะเจาะจง (case/preposition) ลงท้ายที่แตกต่างกันสำหรับคำสรรพนามแต่ละตัว มีอยู่ทั้งหมด 8 แบบ สำหรับคำสรรพนามบุรุษที่ 1, 2 และ 3 (ฉัน เธอ เขา พวกเรา พวกเธอ พวกเขา คุณ พวกคุณ) โดยสามารถต่อกับคำสรรพนามเพื่อเปลี่ยนเป็นกรรมของประโยค (accusative), ต่อคำปัจฉบท (postposition) เพื่อเปลี่ยนบุคคลที่พูดถึง, ต่อคำนามเพื่อเปลี่ยนเป็นกรรม แสดงความเป็นเจ้าของ หรือเปลี่ยนเป็นพหูพจน์, และต่อกับคำกริยา เพื่อเปลี่ยนประธานผู้กระทำ และเปลี่ยนคำกริยาให้เป็นแบบชี้เฉพาะหรือไม่ชี้เฉพาะ

| คำสรรพนาม | คำปัจฉบท | คำนาม | คำกริยา | ส่วนมูลฐาน
ที่ใช้เติมข้างท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประธาน | กรรม | + หน่วยคำเติมท้าย
แสดงบุคคล | + หน่วยคำเติมท้าย
แสดงบุคคล | + หน่วยคำเติมท้าย
แสดงความเป็นเจ้าของ | กริยาปัจจุบัน
แบบไม่ชี้เฉพาะ | กริยาปัจจุบัน
แบบชี้เฉพาะ |
| ผู้กระทำ
(เช่น **ฉัน**ตีเขา) | ผู้ถูกกระทำ
(เช่น เขาตี**ฉัน**) | อยู่ที่ฉัน
(เช่น ปากกา**อยู่ที่ฉัน**) | อยู่ข้างใต้ฉัน | หอพักของฉัน | ฉันเห็นมัน
(สิ่งไม่ชี้เฉพาะ
เช่น หมาตัวหนึ่ง) | ฉันเห็นมัน
(สิ่งชี้เฉพาะ
เช่น หมาตัวนั้น) |
| *én* ("ฉัน") | *eng**em | *nál**am | *alatt**am | *lakás**om | *lát**ok | *lát**om | -m* โดยใช้สระเชื่อม *-o/(-a)/-e/-ö* หรือ *-a/-e*ตามหลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระ** |
| *te* ("เธอ") | *tég**ed | *nál**ad | *alatt**ad | *lakás**od | *lát**sz | *lát**od | -d* โดยใช้สระเชื่อม *-o/(-a)/-e/-ö* หรือ *-a/-e*ตามหลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระ** |
| *ő* ("เขา, มัน") | *őt* | *nál**a | *alatt**a | *lakás**a | *lát* | *lát**ja | -a/-e |
| *mi* ("พวกเรา") | *mi**nk**et* | *nál**unk | *alatt**unk | *lakás**unk | *lát**unk | *lát**juk | -nk* โดยใช้สระเชื่อม *-u/-ü*ตามหลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระ** |
| *ti* ("พวกเธอ") | *ti**tek**et* | *nál**atok | *alatt**atok | *lakás**otok | *lát**tok | *lát**játok | -tok/-tek/-tök |
| *ő**k ("พวกมัน") | *ő**k**et* | *nál**uk | *alatt**uk | *lakás**uk | *lát**nak | *lát**ják | -k |
| สรรพนาม "คุณ, ท่าน"
(ทางการ) | *Maga* ใช้สำหรับผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย เช่น หัวหน้าพูดกับพนักงาน, คนแก่พูดกับเด็ก
*Ön* ใช้สำหรับผู้น้อยพูดกับผู้ใหญ่ เช่น พนักงานพูดกับหัวหน้า, เด็กพูดกับคนแก่
แต่หากสนิทกันแล้ว อาจเรียกกันโดยใช้คำสรรพนามที่ไม่เป็นทางการได้ |  |
| *Ön*,
*Maga* ("คุณ") | *Ön**tMagá**t | *Ön**nélMagá**nál | *Ön alatt**Maga alatt* | *az Ön lakás**aa Maga lakás**a | *Ön lát**Maga lát* | *Ön lát**jaMaga lát**ja | (-a/-e) |
| *Ön**ök,
*Mag**uk ("พวกคุณ") | *Önök**etMaguk**at | *Önök**nélMaguk**nál | *Önök alatt**Maguk alatt* | *az Önök lakás**aa Maguk lakás**a | *Önök látnak**Maguk látnak* | *Önök lát**jákMaguk lát**ják | (-k) |

#### การใช้หน่วยคำเติมท้ายตามหลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระ

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เปิด | กลาง | ปิด |
| **ต่ำ** | *a* *á* | *o* *ó* | *u* *ú* |
| **สูง** | **ปากไม่ห่อ** |   | *e* *é* | *i* *í* |
| **ปากห่อ** |   | *ö* *ő* | *ü* *ű* |

การเลือกหน่วยคำเติมท้ายในการต่อหลังคำในภาษาฮังการี ต้องใช้หลักการสอดคล้องกลมกลืนของสระต่ำ (low vowel) และสระสูง (high vowel) และหน่วยคำเติมท้ายบางตัวก็ยังแยกระหว่างสระปากไม่ห่อ (unrounded vowel ประกอบด้วย *e*, *é*, *i*, *í*) กับสระปากห่อ (rounded vowel ประกอบด้วย *ö*, *ő*, *ü*, *ű*)

หน่วยคำเติมท้ายคำต่อท้ายทั้งหมดในภาษาฮังการีสำหรับการกระจายคำกริยา (ให้เป็นกริยาแบบชี้เฉพาะและกริยาแบบไม่ชี้เฉพาะ), สำหรับแสดงความเป็นเจ้าของ, สำหรับการต่อคำบุพบทเพื่อเปลี่ยนบุคคลที่พูดถึง, และคำต่อท้ายที่เป็นเจ้าของ มีรูปแบบการใช้โดยใช้ "เสียงสระ" ของคำในการตัดสินว่าจะใช้หน่วยคำเติมท้ายเสียงใดในการต่อ ซึ่งตามหลักภาษาฮังการีสามารถแบ่งสระได้เป็น 6 แบบ (สระต่ำ, สระสูง, สระเสียงยาว, สระเสียงสั้น, สระปากห่อ และสระปากไม่ห่อ)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น