Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# อยากดังต้องฆ่าเพื่อน

| อยากดังต้องฆ่าเพื่อน |
| --- |
|  |
| กำกับ | โอเวน แฮร์ริส |
| บทภาพยนตร์ | จอห์น นิเวน |
| อำนวยการสร้าง | * เลียวนาร์ด บาร์แวทนิค
* เกรเกอร์ แคเมอรอน
* วิล คลาร์ก
 |
| นักแสดงนำ | * นิโคลัส เฮาลต์
* เจมส์ คอร์เดน
* จอร์เจีย คิง
* เครก รอเบิตส์
* จิม พิดด็อก
* โจเซฟ มอว์ล
* เอ็ด สไกรน์
* ทอม ไรลีย์
* เอ็ดเวิร์ด ฮอกก์
* โรแซนนา อาร์เคตต์
* โมริทซ์ ไบลพ์ทร็อย
 |
| กำกับภาพ | กุสตาฟ แดเนียลส์สัน |
| ตัดต่อ | บิล สเม็ดลีย์ |
| ดนตรีประกอบ | จังกีเอกซ์แอล |
| ผู้จัดจำหน่าย | เวลล์โกสหรัฐอเมริกาเอนเตอร์เทน |
| วันฉาย | 12 กันยายน ค.ศ. 2015 (รอบปฐมทัศน์) 6 พฤศจิกายน 2015 (สหราชอาณาจักร) 26 พฤศจิกายน 2015 (ไทย) |
| ความยาว | 103 นาที |
| ประเทศ | อังกฤษ |
| ภาษา | อังกฤษ |

อยากดังต้องฆ่าเพื่อน (อังกฤษ: *Kill Your Friends*) เป็นภาพยนตร์ประเภทตลกหนัก อาชญากรรม-ระทึกขวัญ จากอังกฤษในปี พ.ศ. 2558 สร้างจากนิยายขายดีของจอห์น นิเวน อิงจากประสบการณ์การทำงานกว่า 10 ปีของนิเวนในตำแหน่งผู้จัดการศิลปินประจำค่ายลอนดอนเรเคิดส์ (London Record) ในช่วงที่วงการเพลงป็อปอังกฤษกำลังรุ่งเรือง กำกับการแสดงโดยโอเวน แฮร์ริส นำแสดงโดยนิโคลัส เฮาลต์, เครก รอเบิตส์, ทอม ไรลีย์ และจอร์เจีย คิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเลือกออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต พ.ศ. 2558

## เรื่องย่อ

เมื่อผู้ผลิตเพลงหนุ่ม สตีเวน สเตลฟอกซ์ (นิโคลัส เฮาลต์) ต้องดิ้นรนเพื่อรักษาหน้าที่การงานของตัวเอง ในโลกเพลงบริตป็อปที่มีการแข่งขันสูง เขาตัดสินใจทำทุกอย่างเพื่อที่จะหาเพลงฮิตติดชาร์ตให้ได้ ถึงแม้ว่ามันทำให้เขาต้องจัดการใครทุกคนที่ขวางทาง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *อยากดังต้องฆ่าเพื่อน* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *อยากดังต้องฆ่าเพื่อน* ที่รอตเทนโทเมโทส์
# พ.ศ. 1986

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 14
* **15 16
 |
| ปี: | * 1983
* 1984
* 1985
* **1986 1987
* 1988
* 1989
 |

1443 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 1985–1986 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 1443 *MCDXLIII* |
| Ab urbe condita | 2196 |
| ปฏิทินอาร์มีเนีย | 892 ԹՎ ՊՂԲ |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 6193 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 1364–1365 |
| ปฏิทินเบงกอล | 849–850 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 2393 |
| ปีในรัชกาลอังกฤษ | 21 Hen. 6 – 22 Hen. 6 |
| พุทธศักราช | 1987 |
| ปฏิทินพม่า | 805 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 6951–6952 |
| ปฏิทินจีน | 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 4140 หรือ 3933     *— ถึง —* 癸亥年 (กุนธาตุน้ำ) 4141 หรือ 3934 |
| ปฏิทินคอปติก | 1159–1160 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 2609 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 1435–1436 |
| ปฏิทินฮีบรู | 5203–5204 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 1499–1500 |
|  - *ศกสมวัต* | 1364–1365 |
|  - *กลียุค* | 4543–4544 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 11443 |
| ปฏิทินอิกโบ | 443–444 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 821–822 |
| ปฏิทินอิสลาม | 846–847 |
| ปฏิทินญี่ปุ่น | คากิตสึ 3 (嘉吉３年) |
| ปฏิทินชวา | 1358–1359 |
| ปฏิทินจูเลียส | 1443 *MCDXLIII* |
| ปฏิทินเกาหลี | 3776 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 469 ก่อน ROC 民前469年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −25 |
| ปฏิทินทิเบต | ཆུ་ཕོ་ཁྱི་ལོ་ (ธาตุน้ำเพศผู้-จอ) 1569 หรือ 1188 หรือ 416     *— ถึง —* ཆུ་མོ་ཕག་ལོ་ (ธาตุน้ำเพศเมีย-กุน) 1570 หรือ 1189 หรือ 417 |

**พุทธศักราช 1986** ใกล้เคียงกับ

* เมษายน ค.ศ. 1443 - มีนาคม ค.ศ. 1444
* ค.ศ. 1443 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินจูเลียน
* ค.ศ. 1444 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินจูเลียน
* มหาศักราช 1365
* ปีกุน เบญจศก จุลศักราช 805 (วันที่ 29 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)

## ผู้นำ

* อาณาจักรอยุธยา: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (พ.ศ. 1967-1991)
* อาณาจักรล้านนา: พระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1984-2030)

## เหตุการณ์

## วันเกิด

* 5 ธันวาคม - สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 (สิ้นพระชนม์ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2055)

## วันถึงแก่กรรม13 OB 59 Dinwold
# ภาษาซาไฟติก

| ภาษาซาไฟติก |
| --- |
| ภูมิภาค | คาบสมุทรอาระเบีย, ซีเรีย |
| สูญแล้ว | ใกล้เคียงกับการเกิด ภาษาอาหรับคลาสสิกเมื่อพุทธศตวรรษที่ 12 |
| ตระกูลภาษา | แอโฟรเอชีแอติก
* กลุ่มภาษาเซมิติก
	+ กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง
		- ภาษาอาหรับ
			* ภาษาอาระเบียเหนือโบราณ
				+ **ภาษาซาไฟติก**
 |
| ระบบการเขียน | อักษรอาระเบียใต้ |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-3 | – |
| นักภาษาศาสตร์ | `xna-saf` |

**ภาษาซาไฟติก** (Safaitic language; อาหรับ: صفوية หรือ صفائية) เป็นชื่อของภาษาอาระเบียเหนือโบราณที่เขียนด้วยอักษรเซมิติกใต้ ซึ่งจารึกเหล่านี้เขียนโดยชาวเบดูอินและชาวเซมิ-นอมาดิกที่อยูในทะเลทรายซีโร-อาระเบีย อายุของจารึกเหล่านี้ยังไม่แน่ชัดแต่น่าจะอยู่ประมาณ พ.ศ. 443 – 943

## การแพร่กระจาย

จารึกภาษาซาไฟติกตั้งชื่อตามสถานที่ที่พบครั้งแรกคือเอสซาฟาเมื่อ พ.ศ. 2400 บริเวณดังกล่าวเป็นทะเลทรายที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดามัสกัส ประเทศซีเรีย ทางตะวันออกของประเทศจอร์แดน และทางตะวันตกเฉียงเหนือของซาอุดีอาระเบีย ตัวอย่างที่แยกออกไปพบที่ พัลมีราในซีเรีย ในเลบานอน ในวาดีฮัวราน ประเทศอิรัก และฮาอิลในภาคกลางตอนเหนือของซาอุดีอาระเบีย บริเวณที่หนาแน่นที่สุดพบในฮารัต อาช ชามะห์ ทะเลทรายทางใต้และตะวันออกจากยาเบล ดรูซ ผ่านจอร์แดนไปยังซาอุดีอาระเบีย ซึ่งพบจารึกประมาณ 30,000 ชิ้น และอาจจะมีที่ยังหาไม่พบอีกมาก

## ภาษาและอักษร

ภาษาซาไฟติกเป็นสาขาของกลุ่มภาษาเซมิติกกลางใต้ อยู่ในกลุ่มภาษาอาหรับที่ใช้เสียง h- แทนที่ ’al สำหรับคำนำหน้านามชี้เฉพาะ ซึ่งได้แก่ ภาษาซาไฟติก ภาษาลิเฮียไนต์ ภาษาทามูดิก และภาษาฮาไซติก อักษรที่ใช้เขียนภาษาซาไฟติกมี 28 ตัว มีกลุ่มของตัวอักษรสามแบบแต่เขียนในลำดับที่ต่างกัน รูปแบบในการเขียนมีหลายแบบคือแบบซาไฟติก แบบซาไฟติกเหลี่ยม และแบบซาไฟติกใต้ การเขียนมักเป็นแบบซิกแซกคือบรรทัดแรกจากซ้ายไปขวา บรรทัดต่อมาจากขวาไปซ้ายสลับไปเรื่อยๆหรือกลับกัน

## เนื้อหา

ส่วนใหญ่เขียนถึงคนที่ตายไปแล้ว การสวดภาวนาหรือการปฏิบัติศาสนกิจ บางครั้งแสดงการล่าสัตว์และค่ายพักของชาวเบดูอิน

## วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของผู้พูดภาษาซาไฟติกเป็นที่รู้จักน้อยมาก ชาวเบดูอินในอดีตเก็บหลักฐานทางโบราณคดีไว้น้อย และการศึกษายังน้อยอยู่

## อ้างอิง

* King, G. (1990) "The Basalt Desert Rescue Survey and some preliminary remarks on the Safaitic inscriptions and rock drawings" *Proceedings of the Seminar for Arabian Studies* 20:55-78
* Macdonald, M. C. A. (1992) "Inscriptions, Safaitic" in *The Anchor Bible Dictionary* Vol 3 (editor in chief D N Freedman) Doubleday
* Macdonald, M. C. A. (2000) "Reflections on the linguistic map of pre-Islamic Arabia" *Arabian Archaeology and Epigraphy* 11(1):28–79
* Oxtoby, W. G. (1968) *Some Inscriptions of the Safaitic Bedouin* American Oriental Society, Oriental Series 50. New Haven, Connecticut
* Winnett, F. V. and Harding, G. L. (1978) *Inscriptions from Fifty Safaitic Cairns* Toronto

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Information on the Safaitic Database Project เก็บถาวร 2018-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Exhibition of Safaitic inscriptions เก็บถาวร 2015-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Southern Arabic Writings in Syria - Safaitic, Arab Writers Union in Damascus (in Arabic) เก็บถาวร 2009-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
# อักษรเลปชา

| อักษรเลปชา  |
| --- |
| คำว่า "อักษรเลปชา" ในอักษรและภาษาเลปชา |
| ชนิด |  อักษรสระประกอบ
 |
| ช่วงยุค | ประมาณ ค.ศ. 1700-ปัจจุบัน |
| ทิศทาง | ซ้ายไปขวา  |
| ภาษาพูด | ภาษาเลปชา |
| อักษรที่เกี่ยวข้อง |
| ระบบแม่ | อักษรโปรโต-ซิแนติก* อักษรฟินิเชีย
	+ อักษรแอราเมอิก [a]
		- อักษรพราหมี
			* อักษรคุปตะ
				+ อักษรสิทธัม
					- อักษรทิเบต
						* อักษรเลปชา
 |
| ระบบลูก | อักษรลิมบู |
| ระบบพี่น้อง | อักษรพักส์-ปา |
| ISO 15924 |
| ISO 15924 | Lepc (335), ​Lepcha (Róng) |
| ยูนิโคด |
| ยูนิโคดแฝง | Lepcha |
| ช่วงยูนิโคด | U+1C00-U+1C4F |
| [a] ยังไม่ยืนยันอย่างเป็นทางการ. |
|

**อักษรเลปชา** (Lepcha หรือ Róng script) ประดิษฐ์โดยทิดูง เมน ซาลอง ในราว พ.ศ. 2200 ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลจากการเผยแพร่ศาสนาพุทธ ปัจจุบันใช้ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ตำราเรียน กวีนิพนธ์และการละคร พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เว้นช่องว่างระหว่างคำ

## ใช้เขียน

* ภาษาเลปชาหรือรองรีง ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูด 65,000 คนในรัฐสิกขิม เบงกอลตะวันตก และกาลิมปงในอินเดีย รวมทั้งในเนปาลและภูฎานด้วย

## ยูนิโคด

|  |
| --- |
| **เลปชา** Unicode.org chart (PDF) |
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+1C0x | ᰀ | ᰁ | ᰂ | ᰃ | ᰄ | ᰅ | ᰆ | ᰇ | ᰈ | ᰉ | ᰊ | ᰋ | ᰌ | ᰍ | ᰎ | ᰏ |
| U+1C1x | ᰐ | ᰑ | ᰒ | ᰓ | ᰔ | ᰕ | ᰖ | ᰗ | ᰘ | ᰙ | ᰚ | ᰛ | ᰜ | ᰝ | ᰞ | ᰟ |
| U+1C2x | ᰠ | ᰡ | ᰢ | ᰣ | ᰤ | ᰥ | ᰦ | ᰧ | ᰨ | ᰩ | ᰪ | ᰫ | ᰬ | ᰭ | ᰮ | ᰯ |
| U+1C3x | ᰰ | ᰱ | ᰲ | ᰳ | ᰴ | ᰵ | ᰶ | ᰷ |   |   |   | ᰻ | ᰼ | ᰽ | ᰾ | ᰿ |
| U+1C4x | ᱀ | ᱁ | ᱂ | ᱃ | ᱄ | ᱅ | ᱆ | ᱇ | ᱈ | ᱉ |   |   |   | ᱍ | ᱎ | ᱏ |

## อ้างอิง

* อักษรเลปชา
# อักษรลิเนียร์บี

| อักษรลิเนียร์บี  |
| --- |
|  |
| ชนิด |  ชุดตัวหนังสือพยางค์
 ที่มีตัวหนังสือความคิด |
| ช่วงยุค | ปลายยุคสัมฤทธิ์ |
| สถานภาพ | สุญสิ้น |
| ทิศทาง | ซ้ายไปขวา  |
| ภาษาพูด | อารยธรรมไมซีนี |
| อักษรที่เกี่ยวข้อง |
| ระบบแม่ | ลิเนียร์เอ* อักษรลิเนียร์บี
 |
| ระบบพี่น้อง | ชุดตัวหนังสือพยางค์ไซโปร-ไมนอส |
| ISO 15924 |
| ISO 15924 | Linb (401), ​Linear B |
| ยูนิโคด |
| ยูนิโคดแฝง | Linear B |
| ช่วงยูนิโคด | * U+10000–U+1007F ชุดตัวหนังสือพยางค์
* U+10080–U+100FF ตัวหนังสือความคิด
 |
|

**อักษรลิเนียร์บี** (อังกฤษ: *Linear B*) เป็นอักษรโบราณชนิดหนึ่งที่พบในประเทศกรีซและบริเวณใกล้เคียง มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรลิเนียร์เอ

## การค้นพบ

ในปี พ.ศ. 2443 นักโบราณคดี เซอร์ อาร์เธอร์ อีแวนส์ พบจารึกแผ่นดินเหนียวจำนวนมาก ซึ่งเขียนด้วยเครื่องหมายแปลก ๆ ที่นอสซอส เกาะครีท อีวานส์เชื่อว่า เขาค้นพบพระราชวังของพระเจ้าไมเนอร์ และเขาวงกตแห่งมิโนทอร์ เขาจึงตั้งชื่อภาษาและจารึกนั้นว่าไมนอส (Minuan) เขาพยายามถอดความจารึกเหล่านั้น แต่ทำได้น้อยมาก เขาตั้งสมมติฐานว่า ในจารึกมีระบบการเขียนที่แตกต่างกัน 3 ระบบ คือ อักษรไฮโรกลิฟฟิก อักษรลิเนียร์เอ และอักษรลิเนียร์บี อักษรไฮโรกลิฟฟิก ปรากฏเฉพาะส่วนที่เป็นตราประทับ และพอจะถอดความได้บ้าง อักษรลิเนียร์เอยังถอดความไม่ได้ แต่น่าจะมาจากอักษรไฮโรกลิฟฟิก อักษรลิเนียร์บีน่าจะมาจากอักษรลิเนียร์เอ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างอักษรทั้งสอง ยังไม่ชัดเจน

อีวานส์พบว่า ขีดสั้นในอักษรลิเนียร์บี เป็นการแยกคำ เขาถอดความการนับเลขและตัวเลขได้ ด้วยระบบพิกโตแกรม และพบความเป็นคู่ขนาน ระหว่างอักษรไซเปรียทที่อ่านได้แล้ว กับอักษรลิเนียร์บี ซึ่งแสดงว่า ภาษาที่เขียนด้วยอักษรลิเนียร์บี เป็นภาษากรีกโบราณ แต่อีวานส์ยังมั่นใจว่าอักษรลิเนียร์บี ใช้เขียนภาษาไมนอส ที่ไม่เกี่ยวข้องกับภาษากรีก

## การถอดความ

ใน พ.ศ. 2482 พบแผ่นจารึกดินเหนียว เขียนด้วยอักษรลิเนียร์บี จำนวนมาก ที่ไพลอส ประเทศกรีซ ซึ่งสร้างความแปลกใจให้อีวานส์ ผู้เชื่อว่าอักษรนี้ใช้ในเกาะครีทเท่านั้น การถอดความอักษรลิเนียร์บีสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2493 โดย ไมเคิล เวนทริส (2465 – 2499) เขาเริ่มสนใจอักษรนี้เมื่อ พ.ศ. 2479 เมื่อเข้าชมนิทรรศการเกี่ยวกับชาวไมนวน ของอีวานส์ และสามารถเข้าใจอักษรลิเนียร์บีได้ในอีก 17 ปีต่อมา

ครั้งแรก เวนทริสสงสัยว่า ภาษาที่เขียนด้วย อักษรลิเนียร์บี คือภาษากรีก เพราะคำที่ถอดความได้บ้างแล้ว คล้ายกับรูปแบบของอักษรกรีกโบราณ และด้วยความช่วยเหลือของ จอห์น แชดวิช ผู้เชี่ยวชาญภาษากรีกยุคแรก ๆ เขาจึงแสดงข้อพิสูจน์ได้ว่า อักษรลิเนียร์บีใช้เขียนภาษากรีก

## แหล่งข้อมูลอื่น

* (ในภาษาอังกฤษ) อักษรลิเนียร์บี-omniglot
# ภาพยนตร์อินเดีย

| ภาพยนตร์อินเดีย |
| --- |
|  |
| จำนวนภาพยนตร์ | 9,742 เรื่อง (ค.ศ. 2023) |
|  • ต่อหัว | 6 ต่อล้าน (ค.ศ. 2021) |
| จำนวนผลิตภาพยนตร์ (ค.ศ. 2021 – ค.ศ.2022) |
| ทั้งหมด | 2,886 เรื่อง  |
| จำนวนตั๋วเข้าชม (ค.ศ. 2016) |
| ทั้งหมด | 2,020,000,000 ใบ |
|  • ต่อหัว | 1.69 |
| ระดับชาติ | 1,713,600,000 ใบ  |
| บ็อกซ์ออฟฟิศ (ค.ศ. 2024) |
| ทั้งหมด | ₹11,833 โกรร์ ($1.36 พันล้าน) |

ใบปิดภาพยนตร์จากเรื่อง *อาลัม อารา* ภาพยนตร์เรื่องแรกของอินเดียที่มีเสียง
**ภาพยนตร์อินเดีย** ประกอบด้วยภาพยนตร์ที่สร้างโดยอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย มีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการภาพยนตร์โลกตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ภาพยนตร์อินเดียประกอบด้วยอุตสาหกรรมภาพยนตร์หลายประเภท โดยแต่ละประเภทมุ่งเน้นที่การผลิตภาพยนตร์ในภาษาใดภาษาหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น ภาษาฮินดี, ภาษาเบงกอล, ภาษาเตลูกู, ภาษาทมิฬ, ภาษามลยาฬัม, ภาษากันนาดา, ภาษามราฐี, ภาษาคุชราต, ภาษาปัญจาบ, ภาษาโภชปุระ, ภาษาอัสสัม, ภาษาโอริยา และอื่น ๆ

ศูนย์กลางการผลิตภาพยนตร์หลักทั่วประเทศ ได้แก่ มุมไบ, ไฮเดอราบาด, เจนไน, โกลกาตา, โกจจิ, เบงคลูรู, ภุพเนศวร-กฏกะ และคุวาหาฏี อุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียครองอันดับหนึ่งของโลกในด้านจำนวนการผลิตภาพยนตร์ต่อปีมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ในปี ค.ศ. 2024 ภาพยนตร์อินเดียทำรายได้ 11,833 โกรร์รูปี (1.36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากบ็อกซ์ออฟฟิศของอินเดีย ราโมจีฟิล์มซิตี้ ตั้งอยู่ในเมืองไฮเดอราบาด และได้รับการรับรองจากกินเนสส์ให้เป็นสตูดิโอภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่มากกว่า 1,666 เอเคอร์ (674 เฮกตาร์)

ภาพยนตร์อินเดียประกอบด้วยศิลปะภาพยนตร์แบบพหุภาษาและพหุวัฒนธรรม คำว่า "บอลลีวูด" ซึ่งมักถูกใช้อย่างผิด ๆ เพื่อหมายถึงภาพยนตร์อินเดียโดยรวม แท้จริงหมายถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดี โดยภาพยนตร์อินเดียเป็นคำรวมที่ครอบคลุมอุตสาหกรรมภาพยนตร์หลายประเภท ซึ่งแต่ละอุตสาหกรรมผลิตภาพยนตร์ในภาษาของตนเอง และนำเสนอองค์ประกอบทางวัฒนธรรมและรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์

ในปี ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์ภาษาเตลูกูได้กลายเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียเมื่อพิจารณาจากรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ ในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ภาษาฮินดีสร้างรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศคิดเป็น 33% รองลงมาคือภาพยนตร์ภาษาเตลูกูสร้างรายได้ 20% ภาพยนตร์ภาษาทมิฬสร้างรายได้ 16% ภาพยนตร์ภาษาเบงกอลและกันนาดาสร้างรายได้ 8% และภาพยนตร์มาลายาลัมสร้างรายได้ 6% โดยอุตสาหกรรมภาพยนตร์อื่น ๆ ที่โดดเด่นเมื่อพิจารณาจากรายได้ ได้แก่ ภาพยนตร์ภาษามราฐี ปัญจาบ และคุชราต ณ ปี ค.ศ. 2022 รายได้รวมของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียใต้แซงหน้ารายได้ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดีในเมืองมุมไบ (บอลลีวูด)

ภาพยนตร์อินเดียเป็นอุตสาหกรรมระดับโลก และก็ได้รับความสนใจและคำชื่นชมจากนานาชาติทั่วทั้งเอเชียใต้ นับตั้งแต่ภาพยนตร์พูดเริ่มฉายในปี ค.ศ. 1931 ภาพยนตร์ฮินดีก็เป็นผู้นำในด้านรายได้ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาพยนตร์ภาษาฮินดีต้องเผชิญกับการแข่งขันที่รุนแรงจากภาพยนตร์ภาษาเตลูกู ชาวอินเดียในต่างประเทศคิดเป็น 12 เปอร์เซ็นต์ของรายได้ของอุตสาหกรรม

## หมายเหตุประกอบ

## แหล่งอ้างอิง
# ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน

เขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น
  Cfa
  Cwa
**ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน** (อังกฤษ: *humid subtropical climate*) เป็นภูมิอากาศที่ปรากฏในเขตกึ่งเขตร้อน มีฤดูร้อนที่มีความชื้น และฤดูหนาวที่มีอากาศอบอุ่นถึงหนาวเย็น จากระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นจะครอบคลุมลักษณะของภูมิอากาศหลายชนิด

หากอ้างอิงจากระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ภูมิอากาศแบบนี้มีอุณหภูมิในเดือนที่หนาวเย็นที่สุดระหว่าง −3 องศาเซลเซียส ถึง 18 องศาเซลเซียส มีอุณหภูมิในเดือนที่อบอุ่นที่สุดมากกว่า 22 องศาเซลเซียส นักกาลวิทยาบางท่านกำหนดให้อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส เป็นอุณหภูมิต่ำที่สุดของเดือนที่มีอากาศหนาวเย็นที่สุดในภูมิอากาศแบบนี้ ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นจะมีฤดูหนาวที่แห้งแล้ง (อักษรย่อตามระบบของเคิพเพิน: w) หรือไม่มีฤดูแล้งที่แน่นอน (อักษรย่อตามระบบของเคิพเพิน: f)

## ดูเพิ่ม

* การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน

## อ้างอิง
# ออกแลนด์

ออกแลนด์, ประเทศนิวซีแลนด์
**ออกแลนด์** (อังกฤษ: *Auckland*, ออกเสียง: /ˈɔːklənd/) ในภาษาเมารีออกแลนด์มีชื่อว่า Tamaki-Makau-Rau แปลว่า หญิงสาวที่มีผู้มาขอความรักถึง 100 คน
เป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนิวซีแลนด์ มีประชากรประมาณ 1,531,700 คน ณ ปี 2024 คิดเป็นร้อยละ 31 ของประเทศ **ออกแลนด์**เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศนิวซีแลนด์ และเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับห้าในภูมิภาคโอเชียเนีย

## ภูมิอากาศ

ออกแลนด์มีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร อุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวแตกต่างกันไม่มากนัก อากาศเย็นสบายตลอดปี โดยฤดูร้อนมีอุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 16-23 องศาเซลเซียส ส่วนฤดูหนาวมีอุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 8-15 องศาเซลเซียส

| ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานนานาชาติออกแลนด์ (ค่าปกติ 1991-2020; ค่าสุดขีด 1962-ปัจจุบัน) |
| --- |
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 30.0 (86) | 30.5 (86.9) | 29.8 (85.6) | 26.5 (79.7) | 24.6 (76.3) | 23.8 (74.8) | 20.8 (69.4) | 21.0 (69.8) | 23.0 (73.4) | 23.6 (74.5) | 25.9 (78.6) | 28.3 (82.9) | 30.5 (86.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 23.9 (75) | 24.4 (75.9) | 22.9 (73.2) | 20.4 (68.7) | 17.7 (63.9) | 15.5 (59.9) | 14.6 (58.3) | 15.2 (59.4) | 16.5 (61.7) | 17.9 (64.2) | 19.6 (67.3) | 22.0 (71.6) | 19.22 (66.59) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 20.0 (68) | 20.5 (68.9) | 18.9 (66) | 16.6 (61.9) | 14.2 (57.6) | 12.1 (53.8) | 11.2 (52.2) | 11.7 (53.1) | 13.1 (55.6) | 14.6 (58.3) | 16.2 (61.2) | 18.5 (65.3) | 15.63 (60.14) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 16.1 (61) | 16.6 (61.9) | 14.9 (58.8) | 12.8 (55) | 10.8 (51.4) | 8.7 (47.7) | 7.7 (45.9) | 8.3 (46.9) | 9.7 (49.5) | 11.3 (52.3) | 12.8 (55) | 15.0 (59) | 12.06 (53.71) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 5.6 (42.1) | 8.7 (47.7) | 6.6 (43.9) | 3.9 (39) | 0.9 (33.6) | -1.1 (30) | -3.9 (25) | -1.7 (28.9) | 1.7 (35.1) | -0.6 (30.9) | 4.4 (39.9) | 7.0 (44.6) | −3.9 (25) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 58.1 (2.287) | 63.1 (2.484) | 75.0 (2.953) | 87.1 (3.429) | 119.8 (4.717) | 119.4 (4.701) | 136.9 (5.39) | 117.2 (4.614) | 100.1 (3.941) | 91.6 (3.606) | 68.9 (2.713) | 81.7 (3.217) | 1,118.9 (44.051) |
| ความชื้นร้อยละ | 76.8 | 80.1 | 82.1 | 83.1 | 86.5 | 87.7 | 87.7 | 85.0 | 80.7 | 79.7 | 76.1 | 76.6 | 81.84 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1 mm) | 6.8 | 6.5 | 7.7 | 9.6 | 13.0 | 14.3 | 15.2 | 14.7 | 12.5 | 11.5 | 9.3 | 9.0 | 130.1 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 240.3 | 203.4 | 200.8 | 169.3 | 149.1 | 126.1 | 133.9 | 153.7 | 159.0 | 180.5 | 203.8 | 201.9 | 2,121.8 |
| แหล่งที่มา: สถาบันวิจัยน้ำและบรรยากาศแห่งชาตินิวซีแลนด์ |

## อ้างอิง
# เฟร์นังดู เอ็งรีกี การ์โดซู

การ์โดซูใน พ.ศ. 2537
**เฟร์นังดู เอ็งรีกี การ์โดซู** (โปรตุเกส: *Fernando Henrique Cardoso*) เป็นนักสังคมวิทยา ศาสตราจารย์ และนักการเมืองชาวบราซิล เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 34 ของบราซิลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2538 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2545
# พ.ศ. 848

|  |  |
| --- | --- |
| ศตวรรษ: | * 3
* **4 5
 |
| ปี: | * 845
* 846
* 847
* **848 849
* 850
* 851
 |

305 ในปฏิทินอื่น| ปฏิทินสุริยคติไทย | 847–848 |
| ปฏิทินเกรกอรี | 305 *CCCV* |
| Ab urbe condita | 1058 |
| ปฏิทินอัสซีเรีย | 5055 |
| ปฏิทินศกบาหลี | 226–227 |
| ปฏิทินเบงกอล | −289 – −288 |
| ปฏิทินเบอร์เบอร์ | 1255 |
| พุทธศักราช | 849 |
| ปฏิทินพม่า | −333 |
| ปฏิทินไบแซนไทน์ | 5813–5814 |
| ปฏิทินจีน | 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 3002 หรือ 2795     *— ถึง —* 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 3003 หรือ 2796 |
| ปฏิทินคอปติก | 21–22 |
| ปฏิทินดิสคอร์เดีย | 1471 |
| ปฏิทินเอธิโอเปีย | 297–298 |
| ปฏิทินฮีบรู | 4065–4066 |
| ปฏิทินฮินดู |  |
|  - *วิกรมสมวัต* | 361–362 |
|  - *ศกสมวัต* | 226–227 |
|  - *กลียุค* | 3405–3406 |
| ปฏิทินโฮโลซีน | 10305 |
| ปฏิทินอิหร่าน | 317 BP – 316 BP |
| ปฏิทินอิสลาม | 327 BH – 326 BH |
| ปฏิทินชวา | 185–186 |
| ปฏิทินจูเลียส | 305 *CCCV* |
| ปฏิทินเกาหลี | 2638 |
| ปฏิทินหมินกั๋ว | 1607 ก่อน ROC 民前1607年 |
| ปฏิทินนานักชาฮี | −1163 |
| ซิลูซิดศักราช | 616/617 AG |
| ปฏิทินทิเบต | ཤིང་ཕོ་བྱི་བ་ལོ་ (ธาตุไม้เพศผู้-ชวด) 431 หรือ 50 หรือ −722     *— ถึง —* ཤིང་མོ་གླང་ལོ་ (ธาตุไม้เพศเมีย-ฉลู) 432 หรือ 51 หรือ −721 |

**พุทธศักราช 848** ใกล้เคียงกับ

* เมษายน ค.ศ. 305 - มีนาคม ค.ศ. 306
* มหาศักราช 227

## เหตุการณ์

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม
# โอลิมปิกฤดูร้อน 2032

กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 35|  |
| เมืองเจ้าภาพ | บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย |
| พิธีเปิด | 23 กรกฎาคม 2032 |
| พิธีปิด | 8 สิงหาคม 2032 |
| สนามกีฬา | สนามกีฬาโอลิมปิกบริสเบน |
| **ฤดูร้อน**← *ลอสแอนเจลิส 2028**TBD 2036* →
**ฤดูหนาว**← *เฟรนช์แอลป์ 2030**ซอลต์เลกซิตียูทาห์ 2034* →

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2032 |

**กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2032** (อังกฤษ: *2032 Summer Olympics*) หรือชื่อที่เป็นทางการ **กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 35** (อังกฤษ: *Games of the XXXV Olympiad*) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภทระดับนานาชาติที่กำลังจะจัดขึ้นที่เมืองบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย การคัดเลือกเมืองเจ้าภาพซึ่งคาดว่าจะเป็นบริสเบน โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศผลการคัดเลือกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ในการประชุมคณะกรรมการฯ สมัยสามัญ ครั้งที่ 138 ณ โรงแรมโอกุระ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สองวันก่อนพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงกฎการคัดเลือก บริสเบนได้รับการประกาศให้เสนอตัวคัดเลือกในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และคาดว่าจะได้เป็นเมืองเจ้าภาพ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564 บริสเบนได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการ IOC ทำให้เตรียมตัวรับสิทธิ์เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จะประกาศในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 คาดว่าจะเป็นเมืองเจ้าภาพแห่งแรกที่ชนะการคัดเลือกอย่างไม่มีผู้คัดค้าน

## กีฬา

| ชนิดกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- |
|

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| * กีฬาทางน้ำ
	+ กระโดดน้ำ (8)
	+ ว่ายน้ำ (37)
	+ ระบำใต้น้ำ (2)
	+ โปโลน้ำ (2)
* ยิงธนู (5)
* กรีฑา (48)
* แบดมินตัน (5)
* บาสเกตบอล
	+ บาสเกตบอล (2)
	+ บาสเกตบอล 3x3 (2)
* มวยสากลสมัครเล่น (13)
 | * เรือแคนู
	+ สลาลอม (6)
	+ สปรินท์ (10)
* จักรยาน
	+ BMX freestyle (2)
	+ BMX racing (2)
	+ Mountain biking (2)
	+ ถนน (4)
	+ ลู่ (12)
* ขี่ม้า
	+ Dressage (2)
	+ Eventing (2)
	+ Jumping (2)
 | * ฟันดาบ (12)
* ฮอกกี้ (2)
* ฟุตบอล (2)
* กอล์ฟ (2)
* ยิมนาสติก
	+ สากล (14)
	+ ลีลา (2)
	+ ทรัมโปลีน (2)
* แฮนด์บอล (2)
* ยูโด (15)
* ปัญจกีฬาสมัยใหม่ (2)
* เรือพาย (14)
* รักบี้ 7 คน (2)
 | * เรือใบ (10)
* ยิงปืน (15)
* เทเบิลเทนนิส (5)
* เทควันโด (8)
* เทนนิส (5)
* ไตรกีฬา (3)
* วอลเลย์บอล
	+ วอลเลย์บอล (ในร่ม) (2)
	+ วอลเลย์บอลชายหาด (2)
* ยกน้ำหนัก (10)
* มวยปล้ำ
	+ ฟรีสไตล์ (12)
	+ เกรโก-โรมัน (6)

  |

 |

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
# ชิลลา

| ชิลลา新羅 (ฮันจา) 신라 (ฮันกึล) |
| --- |
| 57 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 935 |
| ชิลลาในคริสต์ศตวรรษ 6 ในรัชสมัยพระเจ้าจินฮึง |
| สถานะ | ราชอาณาจักร |
| เมืองหลวง | ซอราพ็อล |
| ภาษาทั่วไป | ภาษาเกาหลีเก่า, ภาษาจีนคลาสสิก, (วรรณกรรม) |
| กลุ่มชาติพันธุ์  | เยแม็ก, ซัมฮัน |
| ศาสนา  | * ศาสนาพื้นเมืองเกาหลี/เชมัน (ศาสนาประจำรัฐตอนต้น: 57 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 527)
* พุทธ (ศาสนาประจำชาติ ค.ศ. 527 – 935)
* ศาสนาอื่น ๆ: ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า อิสลาม
 |
| การปกครอง | ราชาธิปไตย |
| พระมหากษัตริย์ |   |
|  |
| • 57 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 4  | ฮย็อกกอเซ (องค์แรก) |
| • 57–80  | ทัลแฮ |
| • 356–402  | แนมุล |
| • 540–576  | จินฮึง |
| • 654–661  | มูยอล |
| • 661–681  | มุนมู |
| • 927–935  | คยองซุน (องค์สุดท้าย) |
|  |
| สภานิติบัญญัติ | ฮวาแพ็ก |
| ประวัติศาสตร์ |   |
|  |
| • สถาปนาอาณาจักร  | 57 ปีก่อน ค.ศ. |
| • การรับศาสนาพุทธ  | 530 |
| • การทัพของพระเจ้าจินฮึง  | 551–585 |
| • สงครามชิลลา-ถัง  | 668–676 |
| • ชิลลายุคหลัง  | 668–935 |
| • ผนวกเข้ากับโครยอ  | ค.ศ. 935 |
|  |
| ประชากร |
|  |
| • 200  | 250,000 |
| • 660  | 1,000,000 |
| • 676  | 4,500,000 |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **ก่อนหน้า** | **ถัดไป** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | สมาพันธรัฐจินฮัน |
|  | โชซ็อนโบราณ |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| อาณาจักรรวมชิลลา |  |
| โครยอ |  |

 |

 |
| ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ | เกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ |

|  |
| --- |
| ชิลลา |
| ฮันกึล | 신라 |
| ฮันจา | 新羅 |
| อาร์อาร์ | *Silla* |
| เอ็มอาร์ | *Silla* |
| IPA | [ɕiɭ.ɭa] |
| ซอราพ็อล |
| ฮันกึล | 서라벌 |
| ฮันจา | 徐羅伐 |
| อาร์อาร์ | *Seorabeol* |
| เอ็มอาร์ | *Sŏrabŏl* |
| IPA | [sʌɾabʌɭ] |

**อาณาจักรชิลลา** (เกาหลีเก่า: 徐羅伐, เยล: Syerapel, อาร์อาร์: *Seorabeol*; เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [sʌɾabʌɭ]) เป็นหนึ่งในอาณาจักรยุคสามราชอาณาจักรเกาหลีสถาปนาโดยพระเจ้าฮย็อกกอเซ เมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 486) ซึ่งอาณาจักรชิลลาเกิดจากการรวมตัวกันของอาณาจักรจินฮันกับชนเผ่าต่าง ๆ ทำให้อาณาจักรเติบโตขึ้นแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรชิลลา อาณาจักรชิลลาต้องทำสงครามกับอีก 3 อาณาจักรใหญ่คืออาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพ็กเจ และอาณาจักรคายา อยู่นานกว่า 500—600 ปีก่อนที่พระเจ้ามุนมูกษัตริย์องค์ที่ 30 แห่งอาณาจักรชิลลาซึ่งครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 661—681 จะสามารถรวบรวมแผ่นดินได้สำเร็จด้วยการกลืนโคกูรยอและแพ็กเจเข้าเป็นส่วนหนึ่งของชิลลาก่อนที่จะถูกโค่นอำนาจลงใน ค.ศ. 935

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* Connor, Mary E. (2009). *The Koreas*. ABC-CLIO, LLC.
* Keown, Damien; Prebish, Charles S., บ.ก. (2010). *Encyclopedia of Buddhism*. New York: Routledge. ISBN 978-0-203-49875-0.
* Lee, Ki-baik (1984), *A New History of Korea*, แปลโดย Wagner, Edward W.; Schultz, Edward J., Harvard University Press, ISBN 9780674615762

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Silla - World History Encyclopedia
* Gyeongju National Museum