# ตองจี

| ตองจี |
| --- |
| เมือง |
| เมืองตองจี |
| ตองจีที่ตั้งเมืองตองจีในประเทศพม่า |
| ประเทศ |  พม่า |
| รัฐ |  รัฐฉาน |
| จังหวัด | ตองจี |
| อำเภอ | ตองจี |
| ก่อตั้ง | พ.ศ. 2437 |
| ความสูง | 4,712 ฟุต (1,436 เมตร) |
| ประชากร (พ.ศ. 2557) |
|  • เมือง | 381,639 คน |
|  • เขตเมือง | 264,804 คน |
|  • นอกเมือง | 116,835 คน |
|  • ชาติพันธุ์ | ไทใหญ่, ปะโอ, พม่า, พม่าเชื้อสายจีน, พม่าเชื้อสายอินเดีย, กุรข่า |
|  • ศาสนา | พุทธ, คริสต์, อิสลาม |
| เขตเวลา | UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า) |

**ตองจี** (พม่า: တောင်ကြီး, เอ็มแอลซีทีเอส: *taungkri:*, ออกเสียง: [tàʊ̯ɰ̃.d͡ʑí]; ไทใหญ่: တွင်ႇၵျီး, ออกเสียง: [tɔ̀ŋ.kjí] *ต่องกฺยี๊*) เป็นเมืองหลักของรัฐฉานในประเทศพม่า ห่างจากอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 480 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนภูเขาสูง เนื้อที่ประมาณ 24 ตารางกิโลเมตร อากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี สูงกว่าระดับน้ำทะเล 4,712 ฟุต ชื่อตองจีเป็นภาษาพม่า มาจากคำว่า *ตอง* แปลว่า ภูเขา และ *จี้* แปลว่า ใหญ่

## ประวัติ

ก่อนที่จะมีการล่าอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ตองจีเป็นเพียงแค่หมู่บ้านขนาดเล็ก ประกอบด้วยกระท่อมเพียงไม่กี่หลัง ตั้งอยู่บนพื้นที่ของไหล่เขาสะตวงในภูเขาฉาน อาศัยโดยชนชาติไทใหญ่ในเวลานั้น

แต่เมื่ออังกฤษได้ยึดครองพม่าแล้ว หมู่บ้านตองจีได้พัฒนากลายเป็นหัวเมืองใหญ่และถูกตั้งเป็นเมืองหลวงของรัฐฉานใต้ ซึ่งการพัฒนาความทันสมัยของตองจีเริ่มในปี พ.ศ. 2437 เมื่ออังกฤษย้ายสำนักงานบริหารมาตั้ง ณ ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบอี้นเล่ ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพและภูมิศาสตร์

จนกระทั่งปี พ.ศ. 2449 มีการตั้งบ้านเรือนนับพันหลัง เนื่องจากความไม่สงบในรัฐฉานในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ตองจีซึ่งเป็นเมืองหัวหน้ากองทหารตำรวจและศูนย์กลางการจัดหาอาหารของกองทัพ ทำให้คนหลายเชื้อชาติเข้ามาอาศัยอยู่ ณ ที่นี่

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองประเทศไทยได้ส่งกองทัพพายัพเข้าผนวกเมืองตองจีรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐไทยเดิม จนกระทั่งภายหลังสงครามไทยได้ส่งมอบเมืองคืนให้กับกองพลอินเดียที่ 7 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2488 รัฐบาลไทยสมัยควง อภัยวงศ์ คืนดินแดนส่วนนี้ให้กับสหประชาชาติ ภายหลังอังกฤษได้รวมดินแดนนี้เข้ากับพม่าในเวลาต่อมา

## ประชากร

ตองยีเป็นเมืองที่ประกอบไปด้วยชาติพันธุ์ต่าง ๆ หลายกลุ่ม มีประชากรหลักเป็นชาวไทใหญ่ ชาวพม่า และชาวปะโอ นอกจากนี้ยังมีชาติพันธุ์กลุ่มย่อย เช่น ชาวไทยวน ชาวลาวเวียง ชาวปะหล่อง ชาวยะไข่ และชาวกะเหรี่ยง เป็นต้น จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรพม่า พ.ศ. 2557 ระบุว่า เทศบาลตองยีมีประชากรทั้งหมด 381,639 คน

## เศรษฐกิจ

### การท่องเที่ยว

เมืองตองจีนับเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ภายในเมืองมีตลาดห้าวัน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกษตรกรจากทั่วพื้นที่จะนำผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรมาจำหน่าย แต่เมื่อมีการพัฒนาเมืองมากขึ้นความสำคัญของตลาดสดก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามประเพณีการซื้อขายในตลาดยังคงได้รับความสนใจในเมืองเล็ก ๆ ที่ห่างไกล เช่น บริเวณทะเลสาบอี้นเล่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์หัตถกรรมและสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง

### อุตสาหกรรม

ไม่มีอุตสาหกรรมสำคัญในตองจี อดีตตองจีเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนสินค้าสำคัญสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของเมืองต่างๆในรัฐฉานใต้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากข้อบังคับเกี่ยวกับการกำหนดเขตแดนที่เพิ่งมีการปรับเปลี่ยนของรัฐบาลพม่า การค้าขายส่วนใหญ่จึงได้ถูกย้ายไปยังเมืองใหม่ เอทาร์ยา

### การเกษตร

อีกหนึ่งรายได้เศรษฐกิจของตองจี คือการทำฟาร์มและเกษตรกรรมต่าง ๆ เกษตรกรในเขตตองจี ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่และปะโอ ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรหลักของตองจีคือ มันฝรั่ง ใบชา มะเขือเทศ ถั่ว และผลไม้ตามฤดูกาล

## การปกครอง

ตองจีแบ่งการปกครองเป็น 20 เขต ได้แก่

* เขตเจ้าสามทุน
* เขตหนองพิอู
* เขตนาซิฮี
* เขตซานดากอง
* เขตยะแม่ตาชี
* เขตมงซุน
* เขตซีกอน
* เขตกางตา
* เขตซีฟาน
* เขตซานตา
* เขตตองจีซู
* เขตเอียมาเอีย
* เขตมาโอ
* เขตซีปาน
* เขตนาออก
* เขตโปตา
* เขตเมงกะลาอูโกโฮง
* เขตลางมาตอ
* เขตลิตอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สำรวจ "เชียงราย-ตองจี" เส้นทางท่องเที่ยว-การค้า สายใหม่