Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# ความร้อน

ในทางฟิสิกส์ **ความร้อน** (ใช้สัญลักษณ์ว่า Q ) หมายถึง พลังงานที่ถ่ายเทจากสสารหรือระบบหนึ่งไปยังสสารหรือระบบอื่นโดยอาศัยความแตกต่างของอุณหภูมิ ในทางอุณหพลศาสตร์จะใช้ปริมาณ *TdS* ในการวัดปริมาณความร้อน ซึ่งมีความหมายถึง อุณหภูมิสัมบูรณ์ของวัตถุ (T) คูณกับอัตราการเพิ่มของเอนโทรปีในระบบเมื่อวัดที่พื้นผิวของวัตถุ ความร้อนสามารถไหลผ่านจากวัตถุที่มีอุณหภูมิสูงไปยังวัตถุที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า หากต้องการให้ความร้อนถ่ายเทไปยังวัตถุที่มีอุณหภูมิเท่ากันหรือสูงกว่าจะทำได้ก็ต่อเมื่อใช้ปั๊มความร้อนเท่านั้น การสร้างแหล่งความร้อนที่มีอุณหภูมิสูงสามารถทำได้จากปฏิกิริยาเคมี (เช่น การเผาไหม้) ปฏิกิริยานิวเคลียร์ (เช่น ฟิวชันในดวงอาทิตย์) การเคลื่อนที่ของอนุภาคแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่น เตาไฟฟ้า) หรือการเคลื่อนที่ทางกล (เช่น การเสียดสี) โดยที่อุณหภูมิเป็นหน่วยวัดปริมาณของพลังงานภายในหรือเอนทาลปี ซึ่งเป็นพื้นฐานที่ส่งผลต่ออัตราการถ่ายเทความร้อนของวัตถุนั้น ๆ

ความร้อนสามารถถ่ายเทระหว่างวัตถุได้สามวิธีคือ การแผ่รังสี การนำความร้อน และการพาความร้อน นอกจากนี้มีกระบวนการถ่ายเทความร้อนอีกแบบหนึ่งคือ ความร้อนแฝง ซึ่งเกิดขึ้นในกระบวนการเปลี่ยนแปลงสถานะ เช่น จากของแข็งเป็นของเหลว หรือจากของเหลวเป็นก๊าซ เป็นต้น

## อ้างอิง

* Cengel, Yungus, A.; Boles, Michael (2002). Thermodynamics: An Engineering Approach (4th ed.). Boston: McGraw-Hill. pp. 17–18. ISBN 0-07-238332-1.
# ไดอะตอม

| ไดอะตอม |
| --- |
|  |
| ไดอะตอมน้ำเค็ม |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ |
| โดเมน: | Eukaryota |
| อาณาจักร: | Chromalveolata |
| ไฟลัม: | Heterokontophyta |
| ชั้น: | **Bacillariophyceae** Haeckel 1878 |
| Orders |
| * Centrales
* Pennales
 |

**ไดอะตอม** เป็นสาหร่ายเซลล์เดียว จัดอยู่ในอาณาจักรโครมาลวีโอลาตา สามารถพบได้ในแหล่งน้ำทั่วไป ทั้งน้ำจืดและน้ำเค็ม โครงสร้างของไดอะตอมประกอบด้วย ซิลิกา ห่อหุ้มไซโทพลาสซึม ซึ่งเป็นที่เก็บออร์แกเนลล์ทั้งหมด ไดอะตอมมีประมาณ 10,000 ชนิด แต่ละชนิดก็จะมีรูปร่างที่แตกต่างกัน เช่น เป็นทรงกลม คล้ายไข่ เรือ หรือจาน เป็นต้น ขยายพันธุ์โดยการแบ่งเซลล์ ในสภาพแวดล้อมและอุณหภูมิที่เหมาะสม ไดอะตอมสามารถแบ่งเซลล์ได้ 1,000,000,000 เซลล์ภายใน 1 เดือน

ไดอะตอมมีประโยชน์หลายประการต่อสิ่งแวดล้อม เช่น เป็นอาหารของปลา หอย สัตว์น้ำต่างๆ มนุษย์นำไดอะตอมมาใช้ขัดโลหะ ใช้เป็นฉนวนของเตาไฟ เครื่องทำความเย็น และอุตสาหกรรมต่างๆ

ไดอะตอม มาจากคำว่า “Dia” ในภาษากรีก หมายถึง ข้าม พาด ขวาง และ “tome” หมายถึง ตัด เพราะว่า ไดอะตอมสามารถตัดหรือแบ่งตัวเองเป็นสองภาคได้
# การจำศีล

ค้างคาวเหนือจำศีลในนอร์เวย์
ค้างคาวจำศีลในเหมืองแร่เงิน
**การจำศีล** (อังกฤษ: hibernation) เป็นสภาวะที่สัตว์บางชนิดมีการเคลื่อนไหวน้อยที่สุดและลดการเผาผลาญลง การจำศีลเป็นภาวะอุณหภูมิร่างกายเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล โดยมีลักษณะเฉพาะคืออุณหภูมิร่างกายต่ำ การหายใจและอัตราการเต้นของหัวใจช้าลง และอัตราการเผาผลาญต่ำ โดยทั่วไปแล้วมักใช้เพื่อผ่านพ้นช่วงฤดูหนาว ซึ่งเรียกว่า การจำศีลข้ามฤดูหนาว

แม้ว่าโดยทั่วไปจะสงวนไว้สำหรับสัตว์จำศีลแบบ "ลึก" เช่น สัตว์ฟันแทะ แต่คำนี้ได้รับการกำหนดความหมายใหม่ให้รวมถึงสัตว์เช่น หมี และปัจจุบันใช้โดยพิจารณาจากการระงับการเผาผลาญอย่างแข็งขันมากกว่าการลดลงของอุณหภูมิร่างกายอย่างแน่นอน ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเชื่อว่ากระบวนการของการจำศีลแบบชั่วคราวและการจำศีลแบบระยะยาวเป็นกระบวนการต่อเนื่องและใช้กลไกที่คล้ายคลึงกัน สิ่งที่เทียบเท่ากันในช่วงฤดูร้อนคือการจำศีลในฤดูร้อน (ความสูงส่ง)

การจำศีลมีหน้าที่ในการอนุรักษ์พลังงานเมื่ออาหารไม่เพียงพอ เพื่อให้สามารถประหยัดพลังงานได้ สัตว์เลือดอุ่นจะลดอัตราการเผาผลาญและอุณหภูมิร่างกายลง การจำศีลอาจกินเวลาหลายวัน หลายสัปดาห์ หรือหลายเดือน ขึ้นอยู่กับชนิดของสัตว์ อุณหภูมิแวดล้อม ช่วงเวลาของปี และสภาพร่างกายของแต่ละตัว ก่อนเข้าสู่การจำศีล สัตว์จำเป็นต้องสะสมพลังงานให้เพียงพอสำหรับตลอดระยะเวลาจำศีล ซึ่งอาจนานถึงฤดูหนาวทั้งฤดู สัตว์ขนาดใหญ่จะกินอาหาร ใน ปริมาณมากและสะสมพลังงานไว้ในร่างกายในรูปของไขมัน ในสัตว์ขนาดเล็กหลายชนิด การเก็บสะสมอาหารจะเข้ามาแทนที่การกินและการสะสมไขมัน

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิดจำศีลขณะตั้งท้องลูกอ่อน ซึ่งลูกอ่อนจะเกิดขณะที่แม่จำศีลหรือหลังจากนั้นไม่นาน ตัวอย่างเช่น หมีดำตัวเมียจะจำศีลในช่วงฤดูหนาวเพื่อคลอดลูก แม่หมีที่ตั้งครรภ์จะเพิ่มมวลร่างกายอย่างมากก่อนจำศีล และการเพิ่มขึ้นนี้จะสะท้อนให้เห็นในน้ำหนักของลูกอ่อนด้วย การสะสมไขมันช่วยให้พวกมันสามารถสร้างสภาพแวดล้อมที่อบอุ่นและเอื้อต่อการเลี้ยงดูลูกอ่อนได้อย่างเพียงพอ ในระหว่างการจำศีล พวกมันจะลดน้ำหนักลง 15–27% จากน้ำหนักก่อนจำศีลโดยใช้ไขมันที่สะสมไว้เป็นพลังงาน

สัตว์เลือดเย็นยังผ่านช่วงเวลาของการระงับการเผาผลาญและการพักตัว ซึ่งในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังหลายชนิดเรียกว่า ไดอะพอส นักวิจัยและบุคคลทั่วไปบางคนใช้คำว่าบรูเมต เพื่ออธิบายการจำศีลในฤดูหนาวของสัตว์เลื้อยคลาน แต่เชื่อว่าคำว่า จำศีล ในความหมายทั่วไปนั้นเพียงพอที่จะอ้างถึงการจำศีลในฤดูหนาวใด ๆ ก็ได้ แมลงหลายชนิด เช่น ตัวต่อ *Polistes exclamans* และด้วง *Bolitotherus* แสดงช่วงเวลาของการจำศีล ซึ่งมักถูกเรียกว่าจำศีล แม้ว่าพวกมันจะเป็นสัตว์เลือดเย็นก็ตาม นักพฤกษศาสตร์ อาจใช้คำว่า "จำศีลของเมล็ด" เพื่ออ้างถึงรูปแบบหนึ่งของการพักตัวของเมล็ด

## อ้างอิง
# โพรโทพีน

โพรโทพีน|  |
| ชื่อ |
| IUPAC name
7-Methyl-6,8,9,16-tetrahydrobis[1,3]benzodioxolo[4,5-c:5',6'-g]azecin-15(7H)-one |
| เลขทะเบียน |
| เลขทะเบียน CAS | * 130-86-9Y
 |
| 3D model (JSmol) | * รูปภาพแบบโต้ตอบ
 |
| ChEMBL | * ChEMBL486179N
 |
| ECHA InfoCard | 100.004.546  |
| ผับเคม CID | * 4970
 |
| CompTox Dashboard (EPA) | * DTXSID90156282
 |
| ขยาย
SMILES
* c15cc3OCOc3cc5CCN(C)Cc2c(CC1=O)ccc4c2OCO4
 |
| คุณสมบัติ |
| สูตรเคมี | C20H19NO5  |
| มวลโมเลกุล | 353.369 g/mol    |
| ลักษณะทางกายภาพ | ผลึกสีขาว |
| ความหนาแน่น | 1.399 g/cm3 |
| จุดหลอมเหลว | 208 °C |
| ละลายในน้ำ | ในทางปฏิบัติถือว่าไม่ละลายน้ำ |
| ความสามารถละลายได้ ใน คลอโรฟอร์ม | 1:15 |
| หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C [77 °F], 100 kPa
N verify (what is YN ?)

อ้างอิงกล่องข้อมูล |

โพรโทพีน (Protopine) เป็นอัลคาลอยด์ชนิด benzylisoquinoline พบในต้นฝิ่น, หัวของพืชสกุล *Corydalis* และพืชชนิดอื่นในวงศ์ papaveraceae เช่น *Fumaria officinalis* สารนี้สามารถยับยั้งตัวรับhistamine H1 และการตกตะกอนของเกล็ดเลือด และออกฤทธิ์เป็นยาแก้ปวด

## อ้างอิง
# ยาลดความดัน

**ยาลดความดัน** (อังกฤษ: *antihypertensives*) เป็นกลุ่มของยาที่ใช้ในทางการแพทย์
และ เภสัชกรรมเพื่อใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูง

## ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้

#### ยาขับปัสสาวะ (Diuretics)

* ยาขับปัสสาวะ มีฤทธิ์ช่วยไตกำจัดเกลือและน้ำส่วนเกินออกจากร่างกาย
	+ อะมิโลไรด์ (Amiloride)
	+ ลูปไดยูรีติก (Loop diuretic)
		- บูมีทาไนด์ (bumetanide)
		- กรดอีทาไครนิก (ethacrynic acid)
		- ฟูโรซีไมด์ (furosemide)
	+ ไทอะไซด์ (Thiazide) diuretics
		- คลอโรทาลิโดน (chlorothalidone)
		- อีพิติไซด์ (epitizide)
		- ไฮโดรคลอโรไทอะไซด์ (hydrochlorothiazide) และ คลอโรไทอะไซด์ (chlorothiazide)
		- อินดาพาไมด์ (indapamide)
		- ไตรแอมเตอรีน (triamterene)

#### Antiadrenergics (Antiadrenergics)

* แอนตี้อะดรีเนอร์จิก (Antiadrenergic)
	+ บีต้า บล็อกเกอร์ (Beta blocker)
		- อะทีโนลอล (atenolol)
		- มีโทโพรลอล (metoprolol)
		- ออกพีโนลอล (oxprenolol)
		- พินโดลอล (pindolol)
		- โพรพราโนลอล (propranolol)
	+ แอลฟ้า บล็อกเกอร์ (Alpha blocker)

#### ยายับยั้ง ACE (ACE inhibitors)

* ยายับยั้ง ACE ยับยั้งการสร้างสารที่ทำให้เส้นเลือดหดตัว
	+ แคปโตพริล (captopril)
	+ อีนาลาพริล (enalapril)
	+ ลิซิโนพริล (lisinopril)
	+ รามิพริล (ramipril)
	+ เพอรินโดพริล (perindopril)

#### แคลเซี่ยมแชนแนลบล็อกเกอร์ (Calcium channel blockers)

* แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ ยับยั้งการเข้าของแคลเซี่ยมที่เซลล์กล้ามเนื้อในผนังหลอดเลือดแดง
	+ แอมโลดิพีน (amlodipine)
	+ ไดไฮโดรไพริดีน (dihydropyridine)
	+ ดิลติอะซิม (diltiazem)
	+ ฟิโลดิปีน (felodipine)
	+ อิสราดิปีน (isradipine)
	+ นิฟิดิปีน (nifedipine)
	+ นิโมดิปีน (nimodipine)
	+ ไนเทรนดิปีน (nitrendipine)
	+ เวอราปามิล (verapamil)

#### แองกิโอเทนซิน II รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์

* ATII อินฮิบิเตอร์ (Angiotensin II receptor antagonist)
	+ อิรเบสซาร์แทน (irbesartan)
	+ โลซาร์แทน (losartan)
	+ เทลมิซาร์แทน (telmisartan)
	+ วัลซาร์แทน (valsartan)

#### แอลโดสเตอร์โรน แอนตาโกนิสต์ (Aldosterone antagonists)

* แอลโดสเตอร์โรน (Aldosterone) antagonists
	+ สไปโนโรแลคโตน (spironolactone)

#### วาโสไดเลเตอร์ (Vasodilators)

* วาโสไดเลเตอร์ มีฤทธิ์โดยตรงต่อหลอดเลือดแดง ในลักษณะที่ทำให้มันคลายตัวเพื่อทำให้กระแสเลือดไหลได้สะดวก
	+ ฉุกเฉิน (emergency)

## หลักการเลือกยา (choice)

ปัจจัยหลักในการเลือกยารักษาโรคความดันคือ ผลข้างเคียง (side-effects) ในการใช้ยาตัวอย่างเช่น

1. อาการหอบหืด (asthmatics) เป็นอาการที่แย่ที่สุดจากการใช้ยา บีต้า-บล็อกเกอร์
2. ตัวสั่น (tremor) และ ประสาทหลอน (nervous) จากการใช้ยา บีต้า-บล็อกเกอร์เช่นกัน
3. บีไนน์ โปรสแตติก ไฮเปอร์พลาสเซีย (benign prostatic hyperplasia) จากการใช้ยา บีต้า-บล็อกเกอร์

## ดูเพิ่ม

* อาร์เทอเรียล ไฮเปอร์เทนชั่น (arterial hypertension)
# การตรวจมาตรฐานสูงสุด

ในทางการแพทย์และสถิติ **การตรวจมาตรฐานสูงสุด** (อังกฤษ: *gold standard test*) คือการตรวจวินิจฉัยทางการแพทย์ที่ดีที่สุดภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม ทั้งนี้อาจไม่ใช่การตรวจที่วินิจฉัยโรคได้แม่นยำที่สุดก็ได้ เช่น สำหรับบางโรคที่การวินิจฉัยที่ดีที่สุดคือการตรวจศพ การตรวจมาตรฐานสูงสุดในโรคนั้นจึงอาจเป็นอย่างอื่นที่แม่นยำน้อยกว่า เป็นต้น

## อ้างอิง
# โรครินเดอร์เปสต์

| Rinderpest virus |
| --- |
|  |
| การจำแนกชนิดไวรัส |
| Group: | Group V ((−)ssRNA) |
| อันดับ: | *Mononegavirales* |
| วงศ์: | *Paramyxoviridae* |
| สกุล: | *Morbillivirus* |
| สปีชีส์: | Rinderpest virus |

**โรครินเดอร์เปสต์** (เยอรมัน: *Rinderpest*) เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากไวรัสในปศุสัตว์ กระบือบ้าน และสัตว์ป่าบางสปีชีส์ อาการของโรคจะมีไข้ กัดกร่อนในปาก ท้องเสีย และลิมฟอยด์ตายเฉพาะส่วน มีอัตราการตายสูง หลังจากการรณรงค์เพื่อกำจัดไวรัสทั่วโลก กรณียืนยันสุดท้ายได้รับการวินิจฉัยพบในปี พ.ศ. 2544 และเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประกาศว่าโรคดังกล่าวถูกกำจัดจนหมดแล้ว

คำว่า รินเดอร์เปสต์ (Rinderpest) เป็นคำในภาษาเยอรมัน หมายถึง โรคระบาดปศุสัตว์

## อ้างอิง
# การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1

**การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1** (อังกฤษ: First Amendment หรือ Amendment I) กีดกันรัฐบาลมิให้ออกกฎหมายซึ่งวางระเบียบสถาบันศาสนา หรือกฎหมายที่ห้ามการปฏิบัติศาสนาอย่างเสรี หรือลดทอนเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพในการสมาคม หรือสิทธิในการร้องทุกข์ต่อรัฐบาลเพื่อปัดเป่าความเดือดร้อน มีการลงมติรับเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1791 เป็นหนึ่งในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐ 10 ครั้งที่รวมกันเป็นบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง (Bill of Rights)

บัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองเป็นข้อเสนอเพื่อลดทอนการต่อต้านการให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญของพวกต้านสหพันธรัฐนิยม (Anti-Federalist) ในทีแรกการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 มีผลเฉพาะกับกฎหมายที่รัฐสภาสหรัฐเป็นผู้ตรา และมีการตีความบทบัญญัติแคบกว่าในปัจจุบัน แต่หลังจากคดีระหว่างกิตโลว์ กับรัฐนิวยอร์ก (1925) เป็นต้นมา ศาลสูงสุดสหรัฐใช้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 กับรัฐด้วย ผ่านวรรควิถีทางที่ถูกต้องตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 14

สิทธิในการพูดได้รับการขยายอย่างมากในคำวินิจฉัยของศาลในช่วงศตวรรษที่ 20 และ 21 ซึ่งคุ้มครองคำพูดทางการเมือง คำพูดนิรนาม การสนับสนุนการหาเสียงเลือกตั้ง งานลามกและคำพูดในโรงเรียน คำวำนิจฉัยเหล่านี้ยังนิยามข้อยกเว้นของการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 หลายอย่าง ศาลสูงสุดกลับบรรทัดฐานกฎหมายคอมมอนลอว์อังกฤษให้เพิ่มภาระการหาหลักฐานสำหรับการหมิ่นประมาทและการโฆษณาหมิ่นประมาท อย่างไรก็ดี คำพูดในเชิงพาณิชย์ได้รับการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 น้อยกว่าคำพูดทางการเมือง จึงมีการวางระเบียบมากกว่า

แม้ว่าการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 จะใช้เฉพาะกับตัวแสดงที่เป็นรัฐ แต่มักมีความเข้าใจผิดที่พบบ่อยว่าผู้ใดก็ตามจะจำกัดเสรีภาพในการพูดไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากองคภาวะที่เป็นเอกชนและไม่ใช่รัฐ ยิ่งไปกว่านั้น ศาลสูงสุดเคยตัดสินแล้วว่าการคุ้มครองการพูดไม่ได้เด็ดขาด

## อ้างอิง
# ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

แขวงโรงสีสเลเตอร์ในโรดไอแลนด์เป็นสถานที่แรกที่รับการลงทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966
**ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ** (อังกฤษ: National Register of Historic Places หรือ National Register) เป็นรายชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาที่เป็นสิ่งก่อสร้าง สถานที่ โครงสร้าง วัตถุ หรือแขวงที่ได้รับการตัดสินว่าควรค่าแก่การอนุรักษ์ เจ้าของสิ่งที่ได้รับการลงทะเบียนมีสิทธิที่จะได้รับการลดภาษีสำหรับค่าใช้จ่ายในการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างถ้าสำนักงานภาษาส่วนท้องถิ่นอนุมัติ

ตัวอย่างของสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการลงทะเบียนบางสิ่งได้แก่เขื่อนฮูเวอร์ในเนวาดา-แอริโซนา คฤหาสน์โรบีโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ในอิลลินอย กรีนนิชวิลเลจและพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก เกาะอัลคาทราซที่ซานฟรานซิสโกในแคลิฟอร์เนีย และเรือยูเอสเอส ยอร์คทาวน์ (CV-10) เป็นต้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

## แหล่งข้อมูลอื่น

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
# เทศมณฑลแอลามีดา

| เทศมณฑลแอลามีดา
Alameda County |
| --- |
| เทศมณฑล |
|
รูปภาพจากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: ทะเลสาบเมอร์ริตต์ ในเมืองโอกแลนด์, แซทเทอร์ทาวเวอร์ ในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์, หอเก็บน้ำในเมืองเฮย์เวิร์ด, ทะเลสาบเอลิซาเบธ ในเมืองฟรีมอนต์, ป้ายชื่อเมืองเพลแซนตัน |
| ธงตรา |
| แผนที่ของเทศมณฑลแอลามีดา |
| ที่ตั้งในรัฐแคลิฟอร์เนีย |
| ประเทศ |  สหรัฐ |
| รัฐ |  แคลิฟอร์เนีย |
| ภูมิภาค | บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก |
| สถาปนา | 25 มีนาคม 1853 |
| ตั้งชื่อจาก | Rancho Arroyo de la Alameda (แอลามีดาครีก) |
| ที่ตั้งเทศมณฑล | โอกแลนด์ |
| เมืองใหญ่สุด | โอกแลนด์ (ประชากร) ฟรีมอนต์ (พื้นที่) |
| การปกครอง |
|  • ประเภท | เทศมณฑลแบบสภา |
|  • องค์กร | คณะกรรมการเทศมณฑล |
|  • ประธาน | เนท ไมลีย์ |
|  • รองประธาน | เดวิด ฮาวเบิร์ต |
|  • สมาชิกคณะกรรมการเทศมณฑล |
รายชื่อ
* เดวิด ฮาวเบิร์ต
* เอลิซา มาร์เกซ
* ลีนา แทม
* เนท ไมลีย์
* คีธ คาร์สัน
 |
|  • ผู้บริหารเทศมณฑล | ซูซาน เอส. มูรานิชิ |
| พื้นที่ |
|  • ทั้งหมด | 821 ตร.ไมล์ (2,130 ตร.กม.) |
|  • พื้นดิน | 739 ตร.ไมล์ (1,910 ตร.กม.) |
|  • พื้นน้ำ | 82 ตร.ไมล์ (210 ตร.กม.) |
| ความสูงจุดสูงสุด | 3,843 ฟุต (1,171 เมตร) |
| ประชากร (2020) |
|  • ทั้งหมด | 1,682,353
  คน |
|  • ความหนาแน่น | 2,000 คน/ตร.ไมล์ (800 คน/ตร.กม.) |
| GDP |
|  • ทั้งหมด | 148,710 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (2022) |
| เขตเวลา | UTC-8 (เขตเวลาแปซิฟิก) |
|  • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC-7 (เวลาออมแสงแปซิฟิก) |
| รหัสพื้นที่ | 510, 341, 925 |
| รหัส FIPS | 06-001 |
| เขตเลือกตั้งรัฐสภา | 10, 12, 14, 17 |
| เว็บไซต์ | ACgov.org |

**เทศมณฑลแอลามีดา** (อังกฤษ: *Alameda County*; /ˌæləˈmiːdə/  *AL-ə-MEE-də* ) เป็นเทศมณฑลที่ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2020 มีจำนวนประชากร 1,682,353 คน ทำให้เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 7 ในรัฐ และอันดับที่ 21 ของประเทศ ที่ตั้งเทศมณฑลคือโอกแลนด์ เทศมณฑลแอลามีดาอยู่ในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคอีสต์เบย์

คำว่า *อาลาเมดา* ในภาษาสเปนมีความหมายสองอย่าง คือ "ดงต้นพ็อปลาร์" หรือ "ถนนที่มีต้นไม้เรียงราย" ชื่อนี้เดิมใช้เรียก *อาร์โรโยเดลาอาลาเมดา* ซึ่งเป็นลำธารที่มีต้นหลิวและต้นมะเดื่อเรียงรายตามริมฝั่ง ทำให้เหล่านักสำรวจชาวสเปนในยุคแรกนึกถึงถนนที่มีต้นไม้สองข้างทาง แม้ว่าความหมายแปลตรงตัวภาษาอังกฤษอาจจะเป็น "ลำธารดงต้นพ็อปลาร์" แต่ชื่อลำธารสายหลักที่ไหลผ่านเขตนี้ปัจจุบันเรียกง่าย ๆ ว่า "แอลามีดาครีก" (Alameda Creek)

เทศมณฑลแอลามีดาเป็นส่วนหนึ่งของเขตพื้นที่ทางสถิติของเมืองซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์–เบิร์กลีย์ และพื้นที่ทางสถิติรวมแซนโฮเซ–ซานฟรานซิสโก–โอกแลนด์

## อ้างอิง
# ทะเลทรายโมฮาวี

ทะเลทรายโมฮาวี
**ทะเลทรายโมฮาวี** (อังกฤษ: *Mojave Desert*) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา ทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนียด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครลอสแอนเจลิส มีเนื้อที่ประมาณ 39,000 ตารางกิโลเมตร ทะเลทรายโมฮาวีมีภูเขาล้อมรอบโดยทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา ทิศตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมต่อกับทะเลทรายโคโลราโด พื้นทะเลทรายเป็นหินชั้นอุดมได้ด้วยแร่ธาตุต่างๆ มีฝนตกเพียงปีละ 115 มิลลิเมตร

## อ้างอิง
# ดักลาส A-26 อินเวเดอร์

| (B-26)A-26 อินเวเดอร์ B-26K เคานเตอร์-อินเวเดอร์ |
| --- |
| A-26 อินเวเดอร์ |
| ข้อมูลทั่วไป |
| ประเภท | เครื่องบินโจมตีภาคพื้น เครื่องบินทิ้งระเบิดเบา |
| บริษัทผู้ผลิต | Douglas Aircraft |
| ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ กองทัพอากาศสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศฝรั่งเศส  |
| จำนวนที่ผลิต | 2,503 ลำ |
| ประวัติ |
| เริ่มใช้งาน | 1944 |
| เที่ยวบินแรก | 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 (1942-07-10) |
| ปลดประจำการ | 1980 (โคลอมเบีย) |

**ดักลาส A-26 อินเวเดอร์** (Douglas A-26 Invader) (เดิมถูกกำหนดรหัสแบบ **B-26** จนถึงปี 1965) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาและโจมตีภาคพื้นดินแบบสองเครื่องยนต์ของสหรัฐ ผลิตโดยบริษัท Douglas Aircraft ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และยังคงถูกนำไปใช้งานในหลายความขัดแย้งสำคัญช่วงสงครามเย็น เครื่องบินจำนวนหนึ่งที่กองทัพอากาศสหรัฐปรับปรุงอย่างมากยังคงปฏิบัติการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงปี 1969 จุดเด่นของเครื่องรุ่นนี้คือมีความเร็วสูง สามารถบรรทุกระเบิดได้มาก และสามารถติดตั้งปืนกลหลากหลายแบบเพื่อทำให้มันกลายเป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่ทรงอานุภาพ

## การใช้งาน

B-26 อินเวเดอร์เข้าสู่การรบครั้งแรกในปี 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) นำไปใช้ในยุทธบริเวณยุโรปและแปซิฟิก เครื่องรุ่นนี้ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดทางยุทธวิธี สนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดิน และโจมตีขบวนลำเลียงของข้าศึกด้วยความเร็วสูงและบรรทุกอาวุธได้มาก ทำให้ B-26 เป็นที่ยอมรับในความอเนกประสงค์ กองทัพสหรัฐจึงใช้ทั้งในภารกิจกลางวันและกลางคืนควบคู่กับเครื่องทิ้งระเบิดรุ่นอื่น

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง B-26 ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนรหัสแบบเป็น A-26 ถูกนำไปใช้ในสงครามเกาหลีในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินกลางคืน การก่อกวนเส้นทางลำเลียง และการโจมตีเป้าหมายเชิงยุทธวิธี เครื่องรุ่นนี้พิสูจน์แล้วว่ามีความทนทานและสามารถปฏิบัติการได้อย่างมีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง ต่อมาในทศวรรษ 1960 มีการปรับปรุง A-26 ให้เป็นรุ่น **B-26K เคานเตอร์-อินเวเดอร์** (B-26K Counter-Invader) สามารถติดตั้งปืนกลจำนวนมากและบรรทุกระเบิดหรือจรวดได้ ทำให้มีอำนาจการยิงสูงในการสนับสนุนภาคพื้น เพื่อนำมันมาใช้ในสงครามเวียดนาม กองทัพอากาศสหรัฐใช้ในการปราบปรามการก่อความไม่สงบ และโจมตีเป้าหมายตามเส้นทางโฮจิมินห์ รวมถึงการสนับสนุนกองกำลังฝ่ายเวียดนามใต้

## ข้อมูลจำเพาะ (A-26B อินเวเดอร์)

* **ลูกเรือ:** 3 นาย (1 นักบิน, 1 พลปืน, 1 พลช่าง/ทิ้งระเบิด)
* **ความยาว:** 15.24 เมตร
* **ความกว้างช่วงปีก:** 21.64 เมตร
* **ความสูง:** 5.64 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 50.17 ตร.ม.
* **น้ำหนักปกติในการขึ้นบิน:** 10,430 กก.
* **น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน:** 17,010 กก.
* **เครื่องยนต์:** ลูกสูบเรเดียล Pratt & Whitney R-2800-27/-71 จำนวน 2 หน่วย ให้กำลังหน่วยละ 2,000 แรงม้า
* **ความเร็วสูงสุด:** 571 กม./ชม. ที่ความสูง 4,500 ม.
* **ความเร็วเดินทาง:** 443 กม./ชม.
* **พิสัยบิน:** 2,253 กม. (1,400 ไมล์)
* **เพดานบิน:** 6,600 ม. (21,700 ฟุต)
* **อัตราไต่:** 360 เมตร/นาที (1,200 ฟุต/นาที)

## อ้างอิง
# อิซาเบลลา (มิเล)

| อิซาเบลลา |
| --- |
|  |
|  |
| ศิลปิน | จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล |
| ปี | ค.ศ. 1849 |
| ประเภท | จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ |
| สถานที่ตั้ง | หอศิลป์วอล์กเกอร์, ลิเวอร์พูล |

**อิซาเบลลา** หรือ **ลอเรนโซและอิซาเบลลา** (อังกฤษ: Isabella หรือ Lorenzo and Isabella) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรสมัยกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ

จอห์น เอเวอเรตต์ มิเลเขียนภาพ "อิซาเบลลา" เสร็จในปี ค.ศ. 1849 เป็นงานเขียนแรกในแบบ "ก่อนราฟาเอล" ที่เขียนไม่นานหลังจากการก่อตั้งของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลในปีก่อนหน้านั้น ภาพตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1849 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์วอล์กเกอร์ เมืองลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร

## หัวเรื่อง

ภาพเขียนเป็นฉากจากโคลงของจอห์น คีตส์ "อิซาเบลลา หรือกระถางใบโหระพา" (Isabella, or the Pot of Basil) ที่เป็นโคลงที่มาจากเรื่องใน "ตำนานสิบราตรี" ที่เขียนโดยโจวันนี บอกกัชโช ที่เป็นเรื่องของสตรีสาวชื่ออิซาเบลลาผู้ได้รับการหมั้นหมายกับพ่อค้าผู้มีฐานะ แต่อิซาเบลลาไปตกหลุมรักลอเรนโซผู้เป็นลูกจ้างของครอบครัว เมื่อครอบครัวทราบเข้าก็จัดการสังหารลอเรนโซแล้วนำร่างไปฝัง เมื่ออิซาเบลลารู้ความก็ไปขุดหัวของลอเรนโซมาฝังไว้ในกระถางใบโหระพาด้วยความโศรกเศร้า เหตุการณ์ในภาพเกิดขึ้นในขณะที่พี่น้องมองเห็นว่าอิซาเบลลาและลอเรนโซมีความรู้สึกต่อกัน จึงคิดที่จะทำการฆาตกรรมลอเรนโซ เพื่อจะเปิดทางให้อิซาเบลลาได้แต่งงานกับขุนนางผู้มีฐานะที่หมั้นหมายไว้ ในภาพลอเรนโซยื่นส้มเลือด (Blood orange) ให้แก่อิซาเบลลาที่ใส่เสื้อสีเทานั่งอยู่ทางด้านขวาของภาพ ส้มเลือดเป็นส้มที่มีเนื้อสีเหมือนเลือด ที่เป็นสัญลักษณ์ของคอของผู้ที่เพิ่งถูกตัด ซึ่งเป็นสัญญาณของชะตากรรมของลอเรนโซที่จะมาถึง พี่ชายคนหนึ่งยื่นเท้าไปเตะหมาขณะที่กำลังแกะลูกนัต

มิเลและศิลปินร่วมกลุ่มวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ต่างก็เขียนภาพจากโคลงบทเดียวกันแต่มิเลเท่านั้นที่เขียนทั้งภาพ ภาพทั้งสองบิดเบือนทัศนมิติและการวางท่าที่เป็นมุมของศิลปะยุคกลางซึ่งเป็นลักษณะการเขียนของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล นอกจากนั้นมิเลยังได้รับอิทธิพลจากการวางภาพในภาพเยาะเย้ยสังคมชุด "แต่งงานคลุมถุงชน" (Marriage à-la-mode) โดย วิลเลียม โฮการ์ท (William Hogarth) ที่เขียนก่อนหน้านั้น

## องค์ประกอบและความหมาย

การวางภาพเป็นการจงใจที่จะบิดเบือนทัศนมิติ โดยการทำให้ทางขวาของภาพยาวขึ้นและทำให้ตัวแบบทางด้านนั้นแบน ตามทฤษฎีของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล มิเลเกือบจะกำจัดค่าต่างสี (chiaroscuro) ออกเกือบหมดและเพิ่มความรุนแรงของสีและโทนสีที่เห็นได้จากเสื้อทูนิคสีดำราบกับผ้าสีขาวจัดบนแขนที่ร่างด้านล่างที่ใส่ถุงสีเหลืองแทบจะกลืนไปกับฉากหลัง

นอกจากนั้นมิเลยังให้ความสำคัญในการเขียนรายละเอียดของผู้อยู่ในภาพอย่างละเอียดเท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนแบบก่อนราฟาเอลอีกอย่างหนึ่ง ฐานม้านั่งของอิซาเบลลามีรอยแกะเป็นภาพคนคุกเข่าและอักษร "PRB" ซึ่งเป็นอักษรย่อของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล

กลางภาพเป็นที่เป็นพี่ชายที่พาลจะเตะหมาบนเก้าอี้ที่เอียงกะเท่เร่ซึ่งทำให้ลดความสมดุลของภาพโดยความจงใจ เช่นเดียวกับกลุ่มคนที่ดูสับสนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะ ทั้งสองอย่างเป็นการสร้างบรรยากาศที่สื่อความหมายของภาพถึงเหตุการณ์ร้ายที่จะเกิดขึ้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
# ฟองสบู่ (มิเล)

| ฟองสบู่ |
| --- |
|  |
|  |
| ศิลปิน | จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล |
| ปี | ค.ศ. 1886 |
| ประเภท | จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ |
| สถานที่ตั้ง | หอศิลป์เลดีลีเวอร์, พอร์ตซันไลต์ |

"ภาพนิ่งกับเด็กชายเป่าฟองสบู่" โดย เกอร์ริต ดู เป็นภาพลักษณะจิตรกรรมวานิตาที่มีอิทธิพลต่อมิเล
**ฟองสบู่** (อังกฤษ: *Bubbles*) เดิมชื่อ **โลกของเด็ก** (*A Child's World*) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษคนสำคัญ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เลดีลีเวอร์ที่พอร์ตซันไลต์ในอังกฤษ มิเลเขียนภาพ "ฟองสบู่" เสร็จในปี ค.ศ. 1886

ภาพ "ฟองสบู่" กลายเป็นภาพที่มีชื่อเสียงเมื่อถูกนำมาใช้แล้วใช้อีกในการโฆษณาสบู่ตราแพร์ส ซึ่งนำมาซึ่งข้อโต้แย้งของความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะและการโฆษณา

ภาพ "ฟองสบู่" เป็นหนึ่งในบรรดาภาพเด็กที่มิเลเขียนที่กลายมามีชื่อเสียงในบั้นปลายของชีวิต ผู้เป็นแบบคือหลานอายุห้าขวบชื่อวิลเลียม มิลบอร์น เจมส์ (William Milbourne James) เป็นภาพที่มีอิทธิพลมาจากภาพเขียนดัตช์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ของลักษณะที่เรียกว่าจิตรกรรมวานิตา (Vanitas) ซึ่งเป็นจิตกรรมภาพนิ่งที่เขียนขึ้นเพื่อสื่อความหมายของความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ที่บางครั้งอาจจะเป็นภาพของเด็กเป่าฟองสบู่อยู่ข้างหัวกะโหลกหรือสัญลักษณ์อื่นที่เป็นนัยยะถึงความตาย

ภาพนี้เป็นภาพของเด็กชายผมทองที่กำลังชายตาตามฟองสบู่ที่ลอยขึ้นไป ที่เป็นสัญลักษณ์ของความงามและความเปราะบางของชีวิต ข้างที่นั่งด้านซ้ายมีกระถางที่มีไม้ที่กำลังโตและทางขวาเป็นกระถางที่ตกลงมาแตกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่หมายถึงความตายแทนที่จะใช้กะโหลก ตัวแบบส่องสว่างเด่นจากบรรยากาศรอบที่เป็นสีที่เศร้าหมอง

เมื่อตั้งแสดงครั้งแรกที่หอศิลป์โกรฟเนอร์ ในลอนดอนในปี ค.ศ. 1886 ภายใต้ชื่อ "โลกของเด็ก" และได้รับการซื้อโดยวิลเลียม อิงแกรมแห่ง Illustrated London News ต่อมาก็ได้รับการก็อปปีและทำเป็นแม่แบบที่พิมพ์ในนิตยสารที่วิลเลียม บาร์เร็ตต์ผู้จัดการของบริษัทสบู่ตราแพร์สมาเห็นเข้า บาร์เร็ตต์ซื้อภาพต้นฉบับต่อจากอิงแกรมในราคา £2,200 ซึ่งทำให้ได้รับเอกสิทธิ์ในการใช้ภาพอย่างใดก็ได้ และได้ทำการขออนุญาตจากมิเลให้เพิ่มก้อนสบู่แพร์สเพื่อใช้ในการโฆษณา มิเลผู้ขณะนั้นเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในบริเตนแรกก็มีความรู้ลักลั่นในการที่ผลงานของตนอาจจะถูกนำไปใช้ในการโฆษณาซึ่งในขณะนั้นยังเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร แต่เมื่อเห็นภาพร่างที่ได้รับการเสนอมิเลก็มองเห็นว่าเป็นการเพิ่มรายละเอียดที่กลืนไปกับภาพและเป็นนัยยะว่าเด็กในภาพใช้สบู่ในการทำน้ำสบู่สำหรับเป่าฟองสบู่ หลังจากได้รับความสำเร็จในการใช้ภาพในการโฆษณาแล้ว มิเลก็ถูกโจมตีโดยนักเขียนมารี คอเรลลิ (Marie Corelli) ผู้กล่าวหาในนวนิยาย *The Sorrows of Satan* ว่าขายพรสวรรค์เพื่อขายสบู่ มิเลเขียนจดหมายตอบชี้ให้เห็นว่าได้ขายลิขสิทธิ์ให้แก่ผู้ซื้อไปแล้ว ฉะนั้นจึงไม่สามารถมีอำนาจที่จะหยุดยั้งการนำภาพไปเปลี่ยนแปลงโดยผู้ซื้อได้ ลูกของมิเลอ้างต่อมาว่ามิเลพยายามหยุดยั้งการโฆษณาแต่ได้รับการแนะนำว่าไม่มีสิทธิทางกฎหมายที่จะทำเช่นนั้น แต่คอเรลลิก็ถอนความเห็นออกจากนวนิยายฉบับที่พิมพ์ต่อมา

โฆษณาเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายจนวิลเลียม มิลบอร์น เจมส์ผู้เมื่อเติบโตขึ้นเข้ารับราชการเป็นนายพลเรือในราชนาวีอังกฤษเป็นที่รู้จักในชื่อ "Bubbles" จนตลอดชีวิต

เมื่อสบู่แพร์สถูกซื้อโดยลีเวอร์บราเธอร์ส (Lever Brothers) ภาพเขียนก็ตกไปเป็นของเจ้าของใหม่ ผู้ให้ราชสถาบันศิลปะขอยืมไปแสดงอยู่ชั่วระยะหนึ่งก่อนที่นำมาตั้งแสดงที่หอศิลป์เลดีลีเวอร์ที่พอร์ตซันไลต์ในปี ค.ศ. 2006

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
* โฆษณา