# ชิน ซัง-อก

| ชิน ซัง-อก |
| --- |
| 신상옥 |
| ชินใน ค.ศ. 1964 |
| เกิด | ชิน แท-อิก (신태익) ค.ศ. 1925 หรือ 1926 เซชิง เกาหลี จักรวรรดิญี่ปุ่น |
| เสียชีวิต | 11 เมษายน พ.ศ. 2006 (79 หรือ 80 ปี) โซล ประเทศเกาหลีใต้ |
| ชื่ออื่น | * ชิน แท-ซอ (신태서)
* ไซมอน เอส. ชิน
 |
| พลเมือง | * เกาหลีใต้
* สหรัฐ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1989)
 |
| ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยศิลปะโตเกียว |
| อาชีพ | * ผู้กำกับภาพยนตร์
* ผู้ผลิต
 |
| ปีปฏิบัติงาน | ค.ศ. 1945–2004 |
| คู่สมรส | * ชเว อึน-ฮี (สมรส 1954; หย่า 1976)
* (สมรส 1983–2006)
 |
| คู่รัก | โอ ซู-มี (ป. 1973–1978) |
| บุตร | 4 |
|  |
| ชื่อเกาหลี |
| ฮันกึล | 신상옥 |
| ฮันจา | 申相玉 |
| อาร์อาร์ | *Sin Sangok* |
| เอ็มอาร์ | *Sin Sangok* |
|  |

**ชิน ซัง-อก** (เกาหลี: 신상옥; ฮันจา: 申相玉; ค.ศ. 1925 หรือ 1926 – 11 เมษายน ค.ศ. 2006) หรือชื่อในภาษาอังกฤษ **ไซมอน ชิน** (อังกฤษ: Simon Sheen) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ผู้กำกับภาพยนตร์มาแล้ว 74 เรื่องในช่วงระยะเวลาการทำงานมากกว่าห้าทศวรรษ เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดในเกาหลีใต้จากความพยายามของเขาในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 ซึ่งผลงานหลายเรื่องเป็นการทำงานร่วมกับชเว อึน-ฮี ภรรยาของเขา ชินได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นที่ 1 (Gold Crown Cultural Medal) หลังการเสียชีวิต ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดของประเทศสำหรับศิลปิน

ใน ค.ศ. 1978 ชินและชเวถูกลักพาตัวตามคำสั่งของคิม จ็อง-อิล ผู้ซึ่งต้องการให้ทั้งคู่ปรับปรุงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ ทั้งคู่ถูกกักขังอยู่เป็นเวลา 8 ปีและชินได้กำกับภาพยนตร์ 7 เรื่องให้กับคิม รวมถึง *An Emissary of No Return*, *Runaway* (ทั้งสองเรื่องใน ค.ศ. 1984), *Love, Love, My Love*, *Salt* และ *Pulgasari* (ผลิตใน ค.ศ. 1985) ก่อนที่พวกเขาจะหลบหนีใน ค.ศ. 1986 และขอลี้ภัยในสหรัฐ ชินได้รับสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 1989 และเดินหน้าผลิตภาพยนตร์ต่อไปในสหรัฐ ภายใต้ชื่อที่เขารับมาใหม่ ไซมอน เอส. ชิน ในท้ายที่สุดเขาและชเวได้เดินทางกลับสู่เกาหลีใต้ในช่วงหลายปีสุดท้ายของชีวิต

## ชีวิตช่วงต้น

ในช่วง ค.ศ. 1925 ถึง 1926 ชินมีชื่อเกิดว่าชิน แท-อิก (신태익) หรือชิน แท-ซอ (신태서) ในช็องจิน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งในเวลานั้นถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นและปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีเหนือ บิดาของเขาเป็นแพทย์แผนเกาหลีที่มีชื่อเสียง ชินเข้าศึกษาในประเทศญี่ปุ่นที่โรงเรียนวิจิตรศิลป์โตเกียว (Tokyo Fine Arts School) สถานศึกษาก่อนหน้าของมหาวิทยาลัยศิลปะและการดนตรีแห่งชาติโตเกียว (Tokyo National University of Fine Arts and Music) ก่อนจะกลับสู่เกาหลีในอีกสามปีต่อมา

## อาชีพในเกาหลีใต้ (ค.ศ. 1946–1978)

ชินเริ่มต้นอาชีพทางภาพยนตร์ในฐานะผู้ช่วยนักออกแบบงานสร้างในภาพยนตร์ *Viva Freedom!* ของชเว อิน-คยู ซึ่งเป็นภาพยนตร์เกาหลีเรื่องแรกที่สร้างขึ้นหลังประเทศได้รับเอกราชจากญี่ปุ่น ระหว่าง "ยุคทอง" ของภาพยนตร์เกาหลีใต้ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ถึง 1960 ชินผลิตผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก โดยมักกำกับภาพยนตร์ตั้งแต่สองเรื่องขึ้นไปต่อปี จนได้รับฉายาว่า "เจ้าชายแห่งภาพยนตร์เกาหลีใต้" ชินนำเสนอเรื่องราวของเจ้าหญิงตะวันตก ซึ่งหมายถึงหญิงขายบริการทางเพศสำหรับทหารอเมริกัน ในภาพยนตร์เรื่อง *The Evil Night* (ค.ศ. 1952) และ *A Flower in Hell* (ค.ศ. 1958) บริษัทผู้ผลิตที่เขาเริ่มก่อตั้งขึ้นคือ Shin Films ได้ผลิตภาพยนตร์ประมาณ 300 เรื่องในทศวรรษ 1960 รวมถึง *Prince Yeonsan* (ค.ศ. 1961) ผู้ชนะรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในพิธีประกาศรางวัลระฆังทองคำ (Grand Bell Awards) ครั้งที่หนึ่ง และภาพยนตร์ *Beongeoli Sam-ryong* ใน ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นำผลงานปี ค.ศ. 1926 ของนา อุน-คยูมาสร้างใหม่และได้รับรางวัลระฆังทองคำเช่นกัน ภาพยนตร์ *The Houseguest and My Mother* ใน ค.ศ. 1961 ของเขากลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ถูกส่งเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

ในทศวรรษ 1970 ชินเริ่มมีบทบาทน้อยลง ในขณะที่อุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีใต้โดยทั่วไปต้องเผชิญกับความยากลำบากภายใต้การเซ็นเซอร์อย่างเข้มงวดและการแทรกแซงจากรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ที่เขากำกับในช่วงเวลานี้จบลงด้วยความล้มเหลว หลังชินมีปัญหากับรัฐบาลเผด็จการใน ค.ศ. 1978 พัก จ็อง-ฮีได้สั่งปิดสตูดิโอของชิน

## ช่วงเวลาในเกาหลีเหนือ (ค.ศ. 1978–1986)

ใน ค.ศ. 1978 ชเว อึน-ฮี อดีตภรรยาของชิน ซึ่งเป็นนักแสดงหญิงที่แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องของเขา ถูกลักพาตัวในฮ่องกงและถูกนำตัวไปยังเกาหลีเหนือ ตัวของชินเองตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นต้นเหตุของการหายตัวไปของเธอ และเมื่อเขาเดินทางไปยังฮ่องกงเพื่อสืบหาสาเหตุ เขาก็ถูกลักพาตัวไปเช่นกัน การลักพาตัวดังกล่าวเกิดขึ้นตามคำสั่งของคิม จ็อง-อิล ผู้นำในอนาคต ผู้ซึ่งต้องการสร้างอุตสาหกรรมภาพยนตร์ให้ประเทศของตนเพื่อจูงใจความเห็นของนานาชาติที่มีต่อทัศนะของพรรคแรงงานเกาหลี ทางการเกาหลีเหนือปฏิเสธข้อกล่าวหาเรื่องการลักพาตัว โดยอ้างว่าชินเดินทางเข้ามาในประเทศด้วยความสมัครใจ ชินและชเวแอบบันทึกเสียงการสนทนากับ คิม จ็อง-อิล ซึ่งช่วยสนับสนุนเรื่องราวของพวกเขา

ชินถูกจัดให้อยู่ในที่พักที่สะดวกสบาย แต่หลังความพยายามในการหลบหนีสองครั้ง เขาถูกนำตัวไปคุมขังในเรือนจำนานกว่าสองปี เมื่อการปรับทัศนคติในอุดมการณ์เกาหลีเหนือของเขาถูกมองว่าเสร็จสมบูรณ์ เขาถูกนำตัวไปเปียงยางใน ค.ศ. 1983 เพื่อพบกับคิม จ็อง-อิลและรับทราบเหตุผลที่เขาถูกลักพาตัวมายังเกาหลีเหนือ อดีตภรรยาของเขาถูกนำตัวมายังงานเลี้ยงอาหารค่ำเดียวกัน ซึ่งเป็นที่ที่เธอได้ทราบเป็นครั้งแรกว่าชินอยู่ในเกาหลีเหนือด้วยเช่นกัน พวกเขาแต่งงานกันใหม่ในเวลาต่อมาตามคำแนะนำของคิม จ็อง-อิล

ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 เป็นต้นมา ชินกำกับภาพยนตร์เจ็ดเรื่อง โดยมีคิม จ็อง-อิลทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยบริหารงานสร้าง ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายและเป็นที่รู้จักมากที่สุดในบรรดาภาพยนตร์เหล่านี้คือ *Pulgasari* ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่มีลักษณะคล้าย *Godzilla* ของญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1986 เป็นเวลาแปดปีหลังการลักพาตัว ชินและภรรยาได้หลบหนีระหว่างอยู่ที่เวียนนาเพื่อร่วมงานเทศกาลภาพยนตร์ พวกเขาสามารถขอลี้ภัยทางการเมืองจากสถานทูตสหรัฐในเวียนนาได้สำเร็จ และคิม จ็อง-อิลก็เชื่อว่าทั้งคู่ถูกชาวอเมริกันลักพาตัวไป ชินและภรรยาอาศัยอยู่อย่างลับ ๆ เป็นเวลาสองปีในเรสตัน รัฐเวอร์จิเนีย ภายใต้การคุ้มครองของอเมริกาและเจ้าหน้าที่ได้ซักถามข้อมูลจากทั้งคู่เกี่ยวกับคิม จ็อง-อิลและประสบการณ์ของพวกเขาในเกาหลีเหนือ

## ชีวิตช่วงหลัง (ค.ศ. 1986–2006)

ในที่สุดทั้งคู่ทำการหลบหนีใน ค.ศ. 1986 ระหว่างการเดินทางไปยังเวียนนา โดยพวกเขาหลบหนีไปยังสถานทูตสหรัฐและร้องขอการลี้ภัยทางการเมือง ตามข้อมูลของไมเคิล ลี อดีตเจ้าหน้าที่ CIA ชเวและชินเข้าถือสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 1989 (สามปีหลังพวกเขาหลบหนี) และรับชื่อใหม่ว่าเทเรซา ชิน (Theresa Sheen) และไซมอน ชีน (Simon Sheen) ตามลำดับ พวกเขาอาศัยอยู่ในเรสตัน รัฐเวอร์จิเนีย จากนั้นจึงย้ายไปที่เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นสถานที่ที่ชินทำงานในทศวรรษ 1990 โดยกำกับภาพยนตร์ *3 Ninjas Knuckle Up* และทำงานในฐานะผู้อำนวยการสร้างบริหารสำหรับภาพยนตร์ *3 Ninjas Kick Back* และ *3 Ninjas: High Noon at Mega Mountain* ก่อนจะเดินทางกลับสู่เกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1999

ในช่วงแรก ชินมีความลังเลที่จะกลับไปยังเกาหลีใต้เนื่องจากเขากังวลว่าตำรวจความมั่นคงของรัฐบาลจะไม่เชื่อเรื่องราวการลักพาตัว ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับสู่เกาหลีใต้อย่างถาวรใน ค.ศ. 1994 และเดินหน้าทำงานภาพยนตร์เรื่องใหม่ ๆ ต่อไป ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์คานส์ในฐานะสมาชิกคณะกรรมการตัดสิน ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาในฐานะผู้กำกับคือภาพยนตร์ที่ยังไม่ได้ออกฉายใน ค.ศ. 2002 ที่ชื่อว่า *Kyeoul-iyagi* (The Story of Winter)

ชินยุติอาชีพของเขาใน ค.ศ. 2004 ในปีนั้นชินเข้ารับการผ่าตัดปลูกถ่ายตับ เขาเสียชีวิตด้วยภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากตับอักเสบในอีกสองปีต่อมา ในขณะที่เขาเสียชีวิต เขากำลังวางแผนสร้างละครเพลงเกี่ยวกับเจงกิส ข่าน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ โน มู-ฮย็อน มอบเครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นที่ 1 เกียรติสูงสุดของประเทศสำหรับศิลปิน ให้แก่ชินหลังเสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2006

## ในสื่อ

ใน ค.ศ. 2015 ชีวประวัติภาษาอังกฤษเกี่ยวกับชีวิตของเขา (ร่วมกับชเว อึน-ฮี) ในชื่อ *A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker* ถูกตีพิมพ์โดยพอล ฟิชเชอร์

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ณ เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ 2016 ในส่วนของการประกวดภาพยนตร์สารคดีโลก (World Cinema Documentary Competition) มีการนำเสนอภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับเหตุการณ์เลวร้ายในเกาหลีเหนือที่มีชื่อว่า *The Lovers and the Despot* กำกับโดยโรเบิร์ต แคนแนน และรอส อดัม

ใน ค.ศ. 2017 บีบีซีเรดิโอโฟร์ออกอากาศละครวิทยุ *Lights, Camera, Kidnap!* ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์เลวร้ายของชิน เขียนโดย ลูซี แคเทอริน กำกับโดยซาชา เยฟทูเชงโก นำแสดงโดยพอล คอร์ตเนย์ ฮยู ในบทชิน และลิซ ซัตเทอร์แลนด์ ในบทชเว

## ผลงาน

### ภาพยนตร์

รายชื่อภาพยนตร์บางส่วนในฐานะผู้กำกับ:

* *A Flower in Hell* (1958)
* *To the Last Day* (1960)
* *Prince Yeonsan* (1961)
* *Seong Chun-hyang* (1961)
* *The Houseguest and My Mother* (1961)
* *The Memorial Gate for Virtuous Women* (1962)
* *Rice* (1963)
* *Red Scarf* (1964)
* *Deaf Sam-yong* (1964)
* *Phantom Queen* (1967)
* *Prince Daewon* (1968)
* *Ghosts of Chosun* (1970)
* *A Woman with Half Soul* (1973)
* *The Three-Day Reign* (1973)
* *At 13 Years Old* (1974)
* *An Emissary of No Return* (1984)
* *Runaway* (1984)
* *Love, Love, My Love* (1985)
* *Salt* (1985)
* *The Tale of Shim Chong* (1985)
* *Pulgasari* (1985)
* *Breakwater* (1985)
* *Mayumi* (1990)
* *Vanished* (1994)
* *3 Ninjas Knuckle Up* (1995)

### ผู้อำนวยการบริหารงานสร้าง

* *Galgameth* (1996)

### บรรณานุกรม

* Shin Sang-ok (2007). *I Was a Film* (ภาษาเกาหลี). Seoul: Random House Korea.
* Shin Sang-ok; Choi Eun-hee (1988). *Chogugŭn Chŏhanŭl Chŏmŏlli* [*My Motherland is Faraway*] (ภาษาเกาหลี). Vol. 2. Monterey: Pacific Artist Cooperation.
* —; — (1988). *The Kingdom of Kim Jong-il* (ภาษาเกาหลี). Tonga Il-bosa.
* —; — (1994). *Sugi: Nere Kim Jong il Ipnida* [*Diary: My Name is Kim Jong-il*] (ภาษาเกาหลี). Seoul: Haenglim Publisher.
* —; — (2001). *Uriŭi Talchurŭn Kkŭnaji Anatta* [*Our Escape has not Ended yet*] (ภาษาเกาหลี). Seoul: Wŏlgan Chosŏnsa.
* Shin Sang-ok; Choi Eun-hee; Yi Chang-ho (2009). *Yŏnghwa kamdok Sin Sang-o: kŭ ŭi sajin p'unggyŏng kŭrigo parŏn 1926-2006* 영화 감독 신 상옥: 그 의 사진 풍경 그리고 발언 1926-2006 [*Walks and Works of Shin Sang-ok: The Mogul of Korean Film*] (ภาษาเกาหลี). P'aju-si: Yŏrhwadang. ISBN 9788930103459.

## ดูเพิ่ม

* การลักพาตัวชาวเกาหลีใต้โดยประเทศเกาหลีเหนือ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### เอกสารอ้างอิง

* Fischer, Paul (2015). *A Kim Jong-Il Production: The Incredible True Story of North Korea and the Most Audacious Kidnapping in History*. London: Penguin Books Limited. ISBN 978-0-241-96999-1.
* Schönherr, Johannes (2011). "The North Korean Films of Shin Sang-ok" (PDF). 社会システム研究 (22). สืบค้นเมื่อ January 7, 2018.
* — (2012). *North Korean Cinema: A History*. Jefferson: McFarland. ISBN 978-0-7864-9052-3.

## อ่านเพิ่ม

* Breen, Michael (2011). *Kim Jong-il: North Korea's Dear Leader* (2nd ed.). Hoboken: John Wiley & Sons. ISBN 9781118153796.
* Bärtås, Magnus; Ekman, Fredrik (2015). *All Monsters Must Die: An Excursion to North Korea*. Toronto: House of Anansi. ISBN 978-1-77089-881-3.
* Choi Eun-hee (2007). *Ch'oe Ŭn-hŭi ŭi kobaek: yŏnghwa poda tŏ yŏnghwa kat'ŭn sam* 최 은희 의 고백: 영화 보다 더 영화 같은 삶 [*Confessions of Choi Eun-hee*] (ภาษาเกาหลี). Seoul: Random House Korea. ISBN 9788925513997.
* Chung, Steven (2014). *Split Screen Korea: Shin Sang-ok and Postwar Cinema*. Minneapolis: University of Minnesota Press. ISBN 978-0-8166-9134-0.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Gombeaud, Adrien (December 23, 2000). "A Conversation with Shin Sang-okk". *www.koreanfilm.org*. สืบค้นเมื่อ May 7, 2007.
* Shin Sang-ok ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* The Korea Society Film Journal: Review of "Flowers of Hell" เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 22, 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน