# ภาษาเกาหลี

| ภาษาเกาหลี |
| --- |
| 한국어 (เกาหลีใต้) 조선말 (เกาหลีเหนือ) |
| ภาษาเกาหลีในอักษรฮันกึล: เกาหลีใต้: *Hangugeo* (ซ้าย) เกาหลีเหนือ: *Chosŏnŏ* (ขวา) |
| ออกเสียง | เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [ha(ː)n.ɡu.ɡʌ] (เกาหลีใต้) เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [tso.sɔn.mal] (เกาหลีเหนือ) |
| ประเทศที่มีการพูด | ประเทศเกาหลี |
| ชาติพันธุ์ | ชาวเกาหลี |
| ผู้พูด | 80.4 ล้านคน (2020) |
| ตระกูลภาษา | เกาหลี
* **ภาษาเกาหลี**
 |
| รูปแบบก่อนหน้า | เกาหลีดั้งเดิม
* เกาหลีเก่า
	+ เกาหลีกลาง
 |
| รูปแบบมาตรฐาน | * Pyojuneo (เกาหลีใต้)
* Munhwa'ŏ (เกาหลีเหนือ)
 |
| ภาษาถิ่น | สำเนียงเกาหลี |
| ระบบการเขียน | ฮันกึล / โชซ็อนกึล (อักษรเกาหลี) อักษรผสม โรมาจา อักษรเบรลล์เกาหลี อดีต: ฮันจา (อักษรจีน) |
| สถานภาพทางการ |
| ภาษาทางการของ |  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ |
| ภาษาชนกลุ่มน้อย ที่รับรองใน |  จีน (จังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียนและอำเภอปกครองตนเองชนชาติเกาหลี ฉางไป๋) |
| ผู้วางระเบียบ | * สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ (국립국어원 / 國立國語院)
* The Language Research Institute, Academy of Social Science (사회과학원 어학연구소)
* China Korean Language Regulatory Commission (중국조선어규범위원회 / 中国朝鲜语规范委员会)
 |
| รหัสภาษา |
| ISO 639-1 | `ko` |
| ISO 639-2 | `kor` |
| ISO 639-3 | `kor` |
| นักภาษาศาสตร์ | `kor` |
| *Glottolog* | `kore1280` |
| Linguasphere | `45-AAA-a` |
| ประเทศที่มีประชากรที่พูดภาษาเกาหลีเป็นภาษาแม่ (ชุมชนผู้อพยพอยู่ในสีเขียว) |
|

**ภาษาเกาหลี** (한국어 หรือ 조선말, ดูในส่วนชื่อ) เป็นภาษาที่ส่วนใหญ่พูดในประเทศเกาหลีใต้และประเทศเกาหลีเหนือ ซึ่งใช้เป็นภาษาราชการ และมีคนชนเผ่าเกาหลีที่อาศัยอยู่ในประเทศจีนพูดโดยทั่วไป (ในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลีเหยียนเปียน มณฑลจี๋หลิน ซึ่งมีพรมแดนติดกับเกาหลีเหนือ) ทั่วโลกมีคนพูดภาษาเกาหลี 78 ล้านคน รวมถึงกลุ่มคนในอดีตสหภาพโซเวียต สหรัฐ แคนาดา บราซิล ญี่ปุ่น และเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็มีผู้พูดในฟิลิปปินส์ด้วย การจัดตระกูลของภาษาเกาหลีไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป แต่คนส่วนมากมักจะถือเป็นภาษาเอกเทศ นักภาษาศาสตร์บางคนได้จัดกลุ่มให้อยู่ในตระกูลภาษาอัลไตอิกด้วย ทั้งนี้เนื่องจากภาษาเกาหลีมีวจีวิภาคแบบภาษาคำติดต่อ ส่วนวากยสัมพันธ์หรือโครงสร้างประโยคนั้น เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา (SOV)

อักษรเกาหลี เรียกว่าอักษรฮันกึล ใช้แทนเสียงของแต่ละพยางค์ นอกจากนี้ใช้ยังตัวอักขระแบบจีนเรียกว่าอักษรฮันจา ในการเขียนด้วย ในขณะที่คำศัพท์ที่ใช้กันส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเกาหลีแท้ โดยที่มีคำศัพท์มากกว่า 50% มาจากภาษาจีนทั้งทางตรงและทางอ้อม

## เกี่ยวกับชื่อ

คำว่า *เกาหลี* มาจากภาษาจีน โดยอักษรจีนคือ 高麗 (พินอิน: Gāo lí) ซึ่งหมายถึงประเทศโครยอ ซึ่งเป็นชื่อเก่าและปัจจุบันชาวเกาหลีมิได้ใช้ชื่อนี้แล้ว ในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้มีความแตกต่างกัน ในเกาหลีเหนือ ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่มักเรียกว่า โชซ็อนมัล (조선말) หรือหากเป็นทางการขึ้นจะเรียกว่า โชซอนอ (조선어)

ในเกาหลีใต้ ประชาชนส่วนใหญ่เรียกภาษาของตนว่า ฮันกุงมัล (한국말) หรือ ฮันกูกอ (한국어) หรือ กูกอ (국어; "ภาษาประจำชาติ") บางครั้งอาจเรียกในแบบภาษาพื้นเมืองหรือภาษาถิ่นว่า อูรีมัล (แปลว่า "ภาษาของเรา"; มาจากคำว่า 우리말 (เขียนติดกันในเกาหลีใต้) หรือ 우리 말 (เขียนแยกกันในเกาหลีเหนือ))

## สำเนียงท้องถิ่น

สำเนียงท้องถิ่นภาษาเกาหลี
ภาษาเกาหลีมีสำเนียงท้องถิ่นมากมาย ภาษาทางการที่ใช้ในเกาหลีใต้คือสำเนียงท้องถิ่นที่ใช้ในพื้นที่บริเวณโซล และภาษาทางการที่ใช้ในเกาหลีเหนือคือสำเนียงท้องถิ่นที่ใช้บริเวณกรุงเปียงยาง สำเนียงท้องถิ่นโดยทั่วไปจะมีความคล้ายคลึงกัน ยกเว้นสำเนียงท้องถิ่นบนเกาะเชจูที่มีความแตกต่างค่อนข้างมาก ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างสำเนียงท้องถิ่นแต่ละแห่งคือ การเน้นเสียง สำเนียงท้องถิ่นของโซลจะเน้นเสียงน้อยมาก และไม่ค่อยมีความสูงต่ำในการเปล่งเสียง ในทางกลับกัน สำเนียงท้องถิ่นของ คย็องซัง มีความสูงต่ำของการออกเสียงอย่างมากจนคล้ายกับภาษาทางยุโรป อย่างไรก็ตามเราสามารถจำแนกสำเนียงท้องถิ่นของภาษาเกาหลีออกเป็นภูมิภาคต่าง ๆ ได้ดังตาราง โดยพิจารณาจากขอบเขตของภูเขาและทะเล

| สำเนียงทางการ | บริเวณที่ใช้ |
| --- | --- |
| โซล (표준어) | ภาษามาตรฐานในเกาหลีใต้ มีพื้นฐานมาจากสำเนียงตอนกลาง นอกจากนี้ยังนิยมใช้กันในหมู่เยาวชนเกาหลีและเนื้อหาออนไลน์ |
| เปียงยาง (문화어) | ภาษามาตรฐานในเกาหลีเหนือ มีพื้นฐานมาจากสำเนียงพย็องอัน |
| สำเนียงท้องถิ่น | บริเวณที่ใช้ |
| ฮัมกย็อง (ตะวันออกเฉียงเหนือ) (함경) | ราซ็อน พื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคฮัมกย็อง รยังกัง (เกาหลีเหนือ), มณฑลจี๋หลิน (จีน) |
| พย็องอัน (ตะวันตกเฉียงเหนือ) (평안) | ภูมิภาคพย็องอัน เปียงยาง ชากัง ฮวังแฮ ตอนเหนือของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ (เกาหลีเหนือ), มณฑลเหลียวหนิง (จีน) |
| ตอนกลาง (중부) | โซล อินช็อน คย็องกี แทจ็อน ชุงช็อง (เกาหลีใต้) ยอซอ (จังหวัดคังว็อนฝั่งตะวันตกของเทือกเขาแทแบ็ก) |
| ชายฝั่งตะวันออก (영동) | ภูมิภาคย็องดง (จังหวัดคังว็อนฝั่งตะวันออกของเทือกเขาแทแบ็ก) |
| คย็องซัง (ตะวันออกเฉียงใต้) (경상) | ปูซาน แทกู อุลซัน คย็องซัง (เกาหลีใต้) |
| ช็อลลา (ตะวันตกเฉียงใต้) (전라) | ควังจู ช็อลลา (เกาหลีใต้) |
| เชจู (제주) | เกาะเชจู (เกาหลีใต้) |

## อักษรเกาหลี

*ดูบทความหลักที่ อักษรฮันกึล*
พยัญชนะเกาหลี 14 ตัว
อักษรเกาหลี หรือ ฮันกึล โดยผิวเผินแล้ว อักษรฮันกึลคล้ายกับอักษรรูปภาพเหมือนอักษรจีน แต่จริง ๆ แล้ว อักษรฮันกึลอยู่ในระบบอักษรแทนเสียง (ตัวพยัญชนะเป็นอักษรรูปภาพเลียนแบบอวัยวะการออกเสียงในขณะที่ออกเสียงนั้นๆ สระเป็นอักษรรูปภาพใช้แนวคิดเชิงปรัชญา เกี่ยวกับ ท้องฟ้า พื้นดิน และมนุษย์) คือประกอบด้วยพยัญชนะและสระ ซึ่งมีทั้งหมด 24 ตัว ประกอบด้วย

* พยัญชนะ 14 ตัว คือ ㄱ (คีย็อก), ㄴ (นีอึน), ㄷ (ทีกึด), ㄹ (รีอึล), ㅁ (มีอึม), ㅂ (พีอึบ), ㅅ (ชีอด), ㅇ (อีอึง), ㅈ (ชีอึด), ㅊ (ชีอึด), ㅋ (คีอึก), ㅌ (ทีอึด), ㅍ (พีอึบ) และ ㅎ (ฮีอึด)
* สระ 10 ตัว คือ ㅏ (อา), ㅑ (ยา), ㅓ (ออ), ㅕ (ยอ), ㅗ (โอ), ㅛ (โย), ㅜ (อู), ㅠ (ยู), ㅡ (อือ) และ ㅣ (อี)

พยัญชนะและสระดังกล่าวเรียกว่า พยัญชนะเดี่ยว และสระเดี่ยว ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีส่วนที่เรียกว่าพยัญชนะซ้ำ และสระประสมด้วย คือ

* พยัญชนะซ้ำ 5 ตัว ได้แก่ ㄲ (ซังกีย็อก), ㄸ (ซังดีกึด), ㅃ (ซังบีอึบ), ㅆ (ซังชีอด) และ ㅉ (ซังจีอึด)
* สระประสม 11 ตัว ได้แก่ ㅐ (แอ), ㅒ (แย), ㅔ (เอ), ㅖ (เย), ㅚ (เว), ㅟ (วี), ㅘ (วา), ㅙ (แว), ㅝ (วอ), ㅞ (เว) และ ㅢ (อึย)

อักษรเกาหลีมีลำดับการเขียนคล้ายอักษรจีน คือ ลากจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา นอกจากนี้การเขียนพยางค์หนึ่ง ๆ จะเริ่มเขียนจากพยัญชนะต้น ไปสระ และตัวสะกดตามลำดับ

## เลขเกาหลี

| จำนวน | แบบเกาหลี | แบบจีน |
| --- | --- | --- |
| ฮันกึล | คำอ่านไทย | ฮันกึล | ฮันจา | คำอ่านไทย |
| 0 | — | — | 영, 령, 공 | 零, 空 | *ย็อง*, *รย็อง*, *คง* |
| 1 | 하나 | *ฮานา* | 일 | 一 | *อิล* |
| 2 | 둘 | *ทุล* | 이 | 二 | *อี* |
| 3 | 셋 | *เซ็ด* | 삼 | 三 | *ซัม* |
| 4 | 넷 | *เน็ด* | 사 | 四 | *ซา* |
| 5 | 다섯 | *ทาซ็อด* | 오 | 五 | *โอ* |
| 6 | 여섯 | *ยอซ็อด* | 육, 륙 | 六 | *ยุก*, *รยุก* |
| 7 | 일곱 | *อิลกบ* | 칠 | 七 | *ชิล* |
| 8 | 여덟 | *ยอด็อล* | 팔 | 八 | *พัล* |
| 9 | 아홉 | *อาฮบ* | 구 | 九 | *คู* |
| 10 | 열 | *ย็อล* | 십 | 十 | *ชิบ* |
| 20 | 스물 | *ซือมุล* | 이십 | 二十 | *อีชิบ* |
| 30 | 서른 | *ซอรึน* | 삼십 | 三十 | *ซัมชิบ* |
| 40 | 마흔 | *มาฮึน* | 사십 | 四十 | *ซาชิบ* |
| 50 | 쉰 | *ชวิน* | 오십 | 五十 | *โอชิบ* |
| 60 | 예순 | *เยซุน* | 육십, 륙십 | 六十 | *ยุกชิบ*, *รยุกชิบ* |
| 70 | 일흔 | *อิลฮึน* | 칠십 | 七十 | *ชิลชิบ* |
| 80 | 여든 | *ยอดึน* | 팔십 | 八十 | *พัลชิบ* |
| 90 | 아흔 | *อาฮึน* | 구십 | 九十 | *คูชิบ* |
| 100 | — | — | 백 | 百 | *แพ็ก* |
| 1,000 | — | — | 천 | 千 | *ช็อน* |
| 10,000 | — | — | 만 | 萬 | *มัน* |
| 100,000,000 | — | — | 억 | 億 | *อ็อก* |

## สัทศาสตร์

ข้อมูลการเทียบเสียงต่อไปนี้เป็นเพียงการเทียบเสียงเบื้องต้น ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องมากนัก พยัญชนะทุกตัวในภาษาเกาหลีมีเสียงแตกต่างกัน แต่พบว่าบางครั้งการได้ยินของคนไทยไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้เหมือนคนเกาหลี เช่น คำว่า 자 (ja; ชา) กับ 차 (cha; ชา) เป็นต้น

### พยัญชนะ

|  | ฐานริมฝีปาก | ฐานปุ่มเหงือก | ฐานหลังปุ่มเหงือก | ฐานเพดานอ่อน | ฐานเส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงกักและ เสียงกึ่งเสียดแทรก | สิถิลเบา | ㅂ /p/, /b/ *b* *ป*~*บ* | ㄷ /t/, /d/ *d* *ท*~*ต*~*ด* | ㅈ /t͡ɕ/, /d͡ʑ/ *j* *จ~*จ͡ย | ㄱ /k/, /g/ *g* *ก*~*ก͡ง* |  |
| สิถิลหนัก | ㅃ /p͈/ *pp* *ป\** | ㄸ /t͈/ *tt* *ต\** | ㅉ /t͡ɕ͈/~/tʃ/ *jj* *จ\** | ㄲ /k͈/ *kk* *ก\** |  |
| ธนิต | ㅍ /pʰ/, /bʱ/ *p* *พ* | ㅌ /tʰ/, /dʱ/ *t* *ท* | ㅊ /t͡ɕʰ/, /d͡ʑʱ/ *ch* *ช* | ㅋ /kʰ/, /gʱ/ *k* *ค* |  |
| เสียงเสียดแทรก | เบา |  | ㅅ /sʰ/ หรือ /zʱ/ *s* *ซ* หรือ *ช* (เมื่อผสมกับสระ ㅣ) |  |  | ㅎ /h/ *h* *ฮ* |
| หนัก |  | ㅆ /s͈/ หรือ /ɕ͈/ *ss* *ซ\** |  |  |  |
| เสียงนาสิก | ㅁ /m/ *m* *ม* | ㄴ /n/ *n* *น* |  | ㅇ /ŋ/ *ng* *ง* (ตัวสะกด) |  |
| เสียงข้างลิ้น | \*\*/w/ *w* *ว* | ㄹ /l/ *l* *ล* | \*\*/j/ *y* *ย* |  |  |

* \* หมายถึง พยัญชนะเสียงหนัก
* \*\* หมายถึง เสียงพยัญชนะที่มากับรูปสระ
* สำหรับ ㅇ เมื่อเป็นพยัญชนะต้นแต่มีคำอื่นมาก่อน จะนำพยัญชนะสะกดของคำก่อนหน้ามาเป็นเสียงพยัญชนะต้น ดูที่ การอ่านโยงเสียง

#### ตัวอย่างคำศัพท์

| หน่วยเสียง | ตัวอย่าง | ทับศัพท์ | คำอ่านไทย โดยประมาณ | คำแปล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ㅂ /p/ | 발 [pal] | b**al* | *พัล* | เท้า |
| ㅃ /p͈/ | 빨다 [p͈alda] | pp**alda* | *ปัลดา* | ซักผ้า |
| ㅍ /pʰ/ | 팔 [pʰal] | p**al* | *พัล* | แขน |
| ㅁ /m/ | 말 [mal] | m**al* | *มัล* | ม้า |
| ㄷ /t/ | 달 [tal] | d**al* | *ทัล* | ดวงจันทร์ |
| ㄸ /t͈/ | 딸 [t͈al] | tt**al* | *ตัล* | ลูกสาว |
| ㅌ /tʰ/ | 타다 [tʰada] | t**ada* | *ทาดา* | ขี่, โดยสาร |
| ㄴ /n/ | 날 [nal] | n**al* | *นัล* | วัน |
| ㅈ /t͡ɕ/ | 잘 [t͡ɕal] | j**al* | *ชัล* | บ่อน้ำ, ดี |
| ㅉ /t͡ɕ͈/ | 짜다 [t͡ɕ͈ada] | jj**ada* | *จาดา* | คั้น |
| ㅊ /t͡ɕʰ/ | 차다 [t͡ɕʰada] | ch**ada* | *ชาดา* | เตะ |
| ㄱ /k/ | 가다 [kada] | g**ada* | *คาดา* | ไป |
| ㄲ /k͈/ | 깔다 [k͈alda] | kk**alda* | *กัลดา* | กระจาย |
| ㅋ /kʰ/ | 칼 [kʰal] | k**al* | *คัล* | มีด |
| ㅇ /ŋ/ | 방 [paŋ] | b**ang* | *พัง* | ห้อง |
| ㅅ /s/ | 살 [sal] | s**al* | *ซัล* | เนื้อหนัง |
| ㅆ /s͈/ | 쌀 [s͈al] | ss**al* | *ซัล* | ข้าวสาร |
| ㄹ /l/ | 바람 [paɾam] | b**aram* | *พารัม* | ลม |
| ㅎ /h/ | 하다 [hada] | h**ada* | *ฮาดา* | กระทำ |

### สระ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  | สระเกาหลีพื้นฐาน |

|  | ฐาน | +อี |
| --- | --- | --- |
| ฐาน | ㅏ /a/ *a* *อา* | ㅓ /ʌ/ *eo* *ออ* (ปากเหยียด) | ㅗ /o/ *o* *โอ* | ㅜ /u/ *u* *อู* | ㅡ /ɯ/ *eu* *อือ* | ㅣ /i/ *i* *อี* | ㅐ /ɛ/ *ae* *แอ* | ㅔ /e/ *e* *เอ* | ㅚ /ø/ *oe* *เว* (*เอว์*) | ㅟ /y/ *wi* *วี* (*อวี*) | ㅢ /ɰi/ *ui* *อึย* |
| ย+ | ㅑ /ja/ *ya* *ยา* | ㅕ /jʌ/ *yeo* *ยอ* (ปากเหยียด) | ㅛ /jo/ *yo* *โย* | ㅠ /ju/ *yu* *ยู* |  |  | ㅒ /jɛ/ *yae* *แย* | ㅖ /je/ *ye* *เย* |  |  |  |
| ว+ | ㅘ /wa/ *wa* *วา* | ㅝ /wʌ/ *wo* *วอ* (ปากเหยียด) |  |  |  |  | ㅙ /wɛ/ *wae* *แว* | ㅞ /we/ *we* *เว* |  |  |  |

* /ʌ/ (*eo*) ออกเสียง "ออ" ปากเหยียด บางตำราก็ใช้ /ə/ "เออ"
* /ø/ (*oe*) ออกเสียง "เอ" ปากห่อ

สระเกาหลีไม่เหมือนภาษาไทยซึ่งมีเสียงสั้นเสียงยาวแยกกัน เช่น อิ กับ อี จะรวมเป็นสระเดียว คือ ㅣ (/i/) แต่จะเป็นเสียงสั้นหรือเสียงยาวนั้นขึ้นอยู่กับการเน้นเสียง แม้คำที่เขียนเหมือนกันแต่อ่านด้วยเสียงที่ต่างกัน ความหมายก็อาจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ดังตัวอย่างต่อไปนี้

| รูปสระ | สระเสียงสั้น | สระเสียงยาว |
| --- | --- | --- |
| IPA | เสียงไทย โดยประมาณ | คำเกาหลี | IPA | ทับศัพท์ | ความหมาย | IPA | เสียงไทย โดยประมาณ | คำเกาหลี | IPA | ทับศัพท์ | ความหมาย |
| ㅣ | /i/ | อิ | 시장 | [ɕiˈʥaŋ] | *s**i**jang* | ความหิว | /iː/ | อี | 시장 | [ˈɕiːʥaŋ] | *s**i**jang* | ตลาด |
| ㅔ | /e/ | เอะ | 베개 | [peˈɡɛ] | *b**e**gae* | หมอน | /eː/ | เอ | 베다 | [ˈpeːda] | *b**e**da* | ตัด หนุน |
| ㅐ | /ɛ/ | แอะ | 태양 | [tʰɛˈjaŋ] | *t**ae**yang* | ดวงอาทิตย์ | /ɛː/ | แอ | 태도 | [ˈtʰɛːdo] | *t**ae**do* | ท่าทาง ทัศนคติ |
| ㅏ | /a/ | อะ | 말 | [ˈmal] | *m**a**l* | ม้า | /aː/ | อา | 말 | [ˈmaːl] | *m**a**l* | คำ การพูด ภาษา |
| ㅗ | /o/ | โอะ | 보리 | [poˈɾi] | *b**o**ri* | ข้าวบาร์เลย์ | /oː/ | โอ | 보수 | [ˈpoːsu] | *b**o**su* | การตอบแทน ค่าตอบแทน การอนุรักษ์ การซ่อมแซม |
| ㅜ | /u/ | อุ | 구리 | [kuˈɾi] | *g**u**ri* | ทองแดง | /uː/ | อู | 수박 | [ˈsuːbak] | *s**u**bak* | แตงโม |
| ㅓ | /ʌ/ | เอาะ | 벌 | [ˈpʌl] | *b**eo**l* | ชุด (ลักษณนาม) การลงโทษ | /ʌː/ | เออ | 벌 | [ˈpʌːl] | *b**eo**l* | ผึ้ง |
| ㅡ | /ɯ/ | อึ | 어른 | [ˈəːɾɯn] | *eor**eu**n* | ผู้ใหญ่ ผู้อาวุโส | /ɯː/ | อือ | 음식 | [ˈɯːmɕik] | eu**msik* | อาหาร |
| ㅚ | /ø/ [we] | เวะ | 교회 | [ˈkjoːɦø̞] ~ [kjoː.βwe̞] | *gyoh**oe | โบสถ์ | /øː/ [weː] | เว | 외투 | [ø̞ː.tʰu] ~ [we̞ː.tʰu] | oe**tu* | อาหาร |
| ㅟ | /y/ [ɥi] | วิ | 쥐 | [t͡ɕy] ~ [t͡ɕɥi] | *j**wi | หนู ตะคริว | /yː/ [ɥiː] | วี | 귀신 | [ˈkyːʑin] ~ [ˈkɥiːʑin] | *g**wi**sin* | ผี วิญญาณ |

* ชาวเกาหลีส่วนใหญ่ออกเสียง /ʌː/ "ออ" (เสียงยาว) เป็น /əː/ "เออ"

### ตัวสะกด

แม้พยัญชนะเกาหลีจะมีหลายตัว และแต่ละตัวเสียงแตกต่างกัน แต่เมื่อนำมาใช้เป็นตัวสะกดแล้ว จะมีทั้งหมด 7 มาตราเท่านั้น ดังตาราง จะเห็นว่าคล้ายคลึงกับภาษาไทย โดยที่ต่างออกไปคือ เสียง [ㄹ] (ล) เมื่อนำไปเป็นตัวสะกดแล้วจะไม่ใช่เสียง [น] เช่นในภาษาไทย นอกจากนี้อาจพบตัวสะกดแบบที่มีพยัญชนะสะกดสองตัว เช่น 여덟, 앉다 ฯลฯ ตัวสะกดลักษณะนี้จะเลือกออกเสียงเฉพาะตัวใดตัวหนึ่งเท่านั้น และอีกตัวจะไม่ออกเสียง เช่น 여덟 อ่านว่า /ยอ-ด็อล/ ไม่ใช่ /ยอ-ด็อบ/ การที่จะทราบว่าตัวสะกดคู่จะออกเสียงพยัญชนะตัวใด แสดงดังตาราง อย่างไรก็ตามมีตัวสะกดคู่บางส่วนที่ออกเสียงไม่แน่นอนขึ้นกับคำ คือ ㄺ และ ㄼ

| ตัวสะกด | พยัญชนะ | ตัวอย่างคำ | เสียงอ่านโดยประมาณ |
| --- | --- | --- | --- |
| กง | ㅇ | 성 | *ซ็อง* |
| กน | ㄴ, ㄵ, ㄶ | 원 | *ว็อน* |
| กม | ㅁ, ㄻ | 남 | *นัม* |
| กก | ㄱ, ㄲ, ㅋ, ㄳ | 밖 | *พัก* |
| กด | ㄷ, ㅅ, ㅆ, ㅈ, ㅊ, ㅌ, ㅎ | 이것 | *อีก็อด* |
| กบ | ㅂ, ㅍ, ㅄ, ㄿ | 십 없다 | *ชิบ* *อ็อบตา* |
| กล | ㄹ, ㄽ, ㄾ, ㅀ | 팔 | *พัล* |
| ไม่แน่นอน | ㄺ, ㄼ | 여덟 | *ยอด็อล* |

### การอ่านโยงเสียง

ในพยางค์หนึ่งๆ กรณีที่พยัญชนะต้นเป็นตัวอีอึง (ㅇ) เสียงของมันอาจไม่ใช่เสียง "อ" แต่จะเป็นเสียงของตัวสะกดในพยางค์ก่อนหน้าแทน เช่น

* 직업 อ่านว่า /지겁/ (ชี-กอบ) ไม่ใช่ /직-업/ (ชิก-ออบ)
* 당신은 อ่านว่า /당시는/ (ทัง-ชี-นึน) ไม่ใช่ /당-신-은/ (ทัง-ชิน-อึน)

ถ้าไม่มีคำใดมาก่อนจะออกเสียงคล้าย อ หรือถ้าคำก่อนหน้าไม่มีพยัญชนะสะกด จะออกเสียงเชื่อมสระเข้าด้วยกัน

### กฎการอ่านแบบกลมกลืนเสียง\*

ในพยางค์ใดที่ลงท้ายด้วยตัวสะกดและพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไปที่ติดกัน

เสียงของตัวสะกดจะเปลี่ยน**เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน** โดยจำแนกไว้เป็นกฎต่างๆดังต่อไปนี้

1. พยางค์ใดลงท้ายด้วยตัวสะกดในแม่ /ㄱ/, /ㄷ/, /ㅂ/ และพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไปเป็นเสียงนาสิก เสียงตัวสะกดจะเปลี่ยนเป็น /ㅇ/, /ㄴ/, /ㅁ/ ตามลำดับ เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

ตัวอย่างเช่น

집는다 -> /짐는다/ เขียนว่า "ชิบนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "ชิมนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

받는다 -> /반는다/ เขียนว่า "พัดนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "พันนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

속는다 -> /송는다/ เขียนว่า "ซกนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "ซงนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

ที่คุ้นเคยกันดีได้แก่ ไวยากรณ์ลงท้ายประโยคอย่างสุภาพ "-습니다" ถึงแม้ว่าจะเขียนเป็น **-ซึบนีดา** แต่เพื่อให้เป็นไปตามเหตุผลดังที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้ว เราก็จะอ่านว่า **-ซึมนีดา**

## ตัวอย่างประโยคหรือวลีที่มักพบ

| ประโยคภาษาเกาหลี | คำอ่านไทย | คำแปล |
| --- | --- | --- |
| 안녕하세요. | อัน-นย็อง-ฮา-เซ-โย | สวัสดี |
| 감사합니다./고맙습니다. | คัม-ซา-ฮัม-นี-ดา / โค-มับ-ซึม-นี-ดา | ขอบคุณ |
| 사랑해. | ซา-รัง-แฮ | รัก |
| 실례지만. | ชิล-รเย-จี-มัน | ขอโทษครับ |
| 안녕히 주무세요. | อัน-นย็อง-ฮี / ชู-มู-เซ-โย | ราตรีสวัสดิ์ |
| 만나서 반가워요. | มัน-นา-ซอ-พัน-กา-วอ-โย | ยินดีที่ได้รู้จัก |
| 죄송합니다. 저 먼저 갑니다 | ชเว-ซง-ฮัม-นี-ดา. ชอ-ม็อน-จอ-กัม-นี-ดา. | ขอโทษครับ ผมไปก่อนนะครับ |

## ไวยากรณ์

การวางคำในประโยคภาษาเกาหลีมีลักษณะใกล้เคียงกับการเรียงในภาษาญี่ปุ่นและภาษาตุรกีรวมไปถึงภาษาในประเทศอินเดีย โดยเรียงลำดับคำในประโยคเป็น "ประธาน-กรรม-กริยา" ซึ่งแตกต่างกับประโยคในภาษาไทยที่เป็น "ประธาน-กริยา-กรรม" เช่นประโยค "ฉันกินข้าว" ในภาษาไทย จะเขียนลำดับเป็น "ฉันข้าวกิน" [나는 밥을 먹는다.] ในภาษาเกาหลี

ภาษาเกาหลีมีคำช่วยเพื่อบอกหน้าที่ของคำต่างๆ ในประโยค เช่น เป็นคำช่วยที่ใช้วางหลังสถานที่เพื่อระบุตำแหน่ง และ 가 หรือ 를 เป็นคำช่วยที่วางหลังคำเพื่อระบุว่าคำนั้นเป็นประธานของประโยค เป็นต้น นอกจากนี้ภาษาเกาหลียังมีการผันรูปกริยาหลายรูปแบบเพื่อเปลี่ยนแปลงกาลเทศะ เช่น ระดับความสุภาพและความเป็นทางการของประโยค สภาพกาลของประโยคว่าเป็นอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน

## การเทียบเสียง

ในภาษาเกาหลี ได้มีการกำหนดระบบในการถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมันไว้ โดยเป็นที่นิยมมาก 2 ระบบ คือ ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ระบบที่ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบัน และ ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ใช้ในประเทศเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน และเคยใช้ในเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการในช่วง พ.ศ. 2527-2543

## อ้างอิง

* Sohn, H.-M. (1999). *The Korean Language*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36943-5.
* Song, J.J. (2005). *The Korean Language: Structure, Use and Context*. London: Routledge. ISBN 0-415-32802-0.

## หนังสืออ่านเพิ่ม

* Chang, Suk-jin (1996). *Korean*. Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. ISBN 1556197284. (Volume 4 of the *London Oriental and African Language Library*).
* Hulbert, Homer B. (1905): *A Comparative Grammar of the Korean Language and the Dravidian Dialects in India*. Seoul.
* Lee, Ki-Moon Lee and S. Robert Ramsey. *A History of the Korean Language* (Cambridge University Press; 2011) 352 pages.
* Martin, Samuel E. (1966): Lexical Evidence Relating Japanese to Korean. *Language 42/2*: 185–251.
* Martin, Samuel E. (1990): Morphological clues to the relationship of Japanese and Korean. In: Philip Baldi (ed.): *Linguistic Change and Reconstruction Methodology*. Trends in Linguistics: Studies and Monographs 45: 483-509.
* Miller, Roy Andrew (1971): *Japanese and the Other Altaic Languages*. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-52719-0.
* Miller, Roy Andrew (1996): *Languages and History: Japanese, Korean and Altaic*. Oslo: Institute for Comparative Research in Human Culture. ISBN 974-8299-69-4.
* Ramstedt, G. J. (1928): Remarks on the Korean language. Mémoires de la Société Finno-Oigrienne 58.
* Rybatzki, Volker (2003): Middle Mongol. In: Juha Janhunen (ed.) (2003): *The Mongolic languages*. London: Routledge. ISBN 0-7007-1133-3: 47–82.
* Starostin, Sergei A.; Anna V. Dybo; Oleg A. Mudrak (2003): *Etymological Dictionary of the Altaic Languages*, 3 volumes. Leiden: Brill Academic Publishers. ISBN 90-04-13153-1.
* Sohn, H.-M. (1999): *The Korean Language*. Cambridge: Cambridge University Press.
* Sohn, Ho-Min (2006). *Korean Language in Culture and Society*. Boston: Twayne Publishers. ISBN 9780824826949.
* Song, J.-J. (2005): *The Korean Language: Structure, Use and Context*. London: Routledge.
* Trask, R. L. (1996): *Historical linguistics*. Hodder Arnold.
* Vovin, Alexander: *Koreo-Japonica*. University of Hawai'i Press.
* Whitman, John B. (1985): *The Phonological Basis for the Comparison of Japanese and Korean*. Unpublished Harvard University Ph.D. dissertation.

## ดูเพิ่ม

* วิกิพีเดีย:คู่มือการเขียน/การทับศัพท์ภาษาเกาหลี
* การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน
* ภาษาเกาหลีไซนิจิ (在日朝鮮語 (ไซนิจิโจวเซนโงะ)) ภาษาเกาหลีที่ใช้พูดในกลุ่มชาวเกาหลีที่พำนักอยู่ในญี่ปุ่น ซึ่งมีความใกล้เคียงกับภาษาเกาหลีทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี แต่ก็ได้รับอิทธิพลมาจากภาษาญี่ปุ่น
* ภาษาโครยอ-มาร์ (ซีริลลิก:Корё маль *โกรยอมัล*) ภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยชาวโกรยอ-ซารัม (ซีริลลิก: Корё сарам, ฮันกึล: 고려사람) ผู้สืบเชื้อสายเกาหลีในเอเชียกลาง ซึ่งส่วนใหญ่ถูกนำมาจากเกาหลีเหนือเพื่อนำมาใช้แรงงาน โดยภาษานี้ได้อักษรซีริลลิกในการเขียน
* ภาษาเกาหลีถิ่นจีน (จีน:中國朝鮮) เป็นกลุ่มชาวจีนเชื้อสายเกาหลีที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลีที่มีเขตแดนต่อกับเกาหลีเหนือ ใช้สำเนียงใกล้เคียงกับเกาหลีเหนือ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Linguistic and Philosophical Origins of the Korean Alphabet (Hangul)
* Sogang University free online Korean language and culture course
* Beginner's guide to Korean for English speakers เก็บถาวร 2019-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* U.S. Foreign Service Institute Korean basic course
* asianreadings.com, Korean readings with hover prompts
* Linguistic map of Korea
* dongsa.net, Korean verb conjugation tool
* Hanja Explorer, a tool to visualize and study Korean vocabulary
* ภาษาเกาหลี ที่เว็บไซต์ Curlie