# Зебоӣ

Районнант тирезаи садбарг дар Нотр-Дам де Париж. Дар меъмории готикӣ рӯшноӣ зеботарин ваҳии Худо ҳисобида мешуд, ки дар тарҳрезии он эълон шуда буд.
**Зебоӣ** — ҳамчун як хусусияти ашёҳо тавсиф карда мешавад. Ба чунин объектҳо манзараҳо, ғуруби офтоб, одамон ва асарҳои санъат дохил мешаванд.

Дар баробари ҳақиқат ва некӣ он яке аз транссенденталҳост, ки аксар вақт се мафҳуми бунёдии фаҳмиши инсон ҳисобида мешаванд.

Зебоӣ дар якҷоягӣ бо санъат ва завқ мавзӯи асосии эстетика, яке аз шохаҳои асосии фалсафа мебошад. Ҳамчун арзиши эстетикии мусбӣ, он бо зишт ҳамчун ҳамтои манфии худ муқоиса карда мешавад.

## Дар фалсафа

#### Давраи классикӣ

Консепсияи классикии зебоӣ яке аз он аст, ки таносуби комилро нишон медиҳад. Дар ин замина, консепсия аксар вақт дар доираи фанни математика тааллуқ дошт.

Зебоӣ чизе буд, ки некии илоҳӣ дар бар мегирад, дар ҳоле ки намоиши рафторе, ки онро зебо метавон тасниф кард, аз ҳолати ботинии ахлоқи ба некӣ мувофиқ аст.

#### Румӣ

Сисерон дар «*De Natura Deorum*» навиштааст: «Шуҳрат ва зебоии офариниш» дар робита ба ин ва тамоми паҳлӯҳои воқеият, ки дар натиҷаи офариниш ба вуҷуд меояд, инҳоро далеле барои дидани мавҷудияти Худо ба сифати офаринанда арзёбӣ кардааст.

### Асрҳои Миёнаи Ғарбӣ

Дар асрҳои миёна файласуфони католикӣ ба мисли Томас Аквинӣ зебоиро ба қатори сифатҳои транссенденталии ҳастӣ дохил карданд. Аквинский дар «Summa Theologica»-и худ се шарти зебоиро чунин тавсиф кардааст: integritas (тамомият), consonantia (ҳамоҳангӣ ва таносуб) ва claritas (равшанӣ ва равшанӣ, ки шакли ашёро ба ақл маълум мекунад).

### Ренессанс

Фалсафаи классикӣ ва муҷассамаҳои мардону занон , ки аз рӯи ақидаҳои файласуфони юнонӣ дар бораи зебоии идеалии инсонӣ ба вуҷуд омадаанд, дар Аврупои Ренессанс аз нав кашф карда шуданд, ки боиси аз нав қабул шудани он чизе, ки ҳамчун "идеали классикӣ" маъруф шуд.

 *Таваллуди Зуҳра*, аз ҷониби Сандро Боттичелли . Олиҳаи Зуҳра таҷассуми классикии зебоӣ мебошад.

## Ҳамчун сифат ба одамон

 Нимпайкараи Нефертити, асри 14 пеш аз милод
Калимаи "зебоӣ" аксар вақт аст  ҳамчун исми ҳисобшаванда барои тавсифи зани зебо истифода мешавад.

Тавсифи шахс ҳамчун "зебо", хоҳ дар асоси инфиродӣ ва хоҳ аз рӯи ризоияти ҷомеа, аксар вақт аст  бар баъзе омезиши *зебоии ботинӣ*, ки дорои омилҳои равонӣ, аз қабили шахсият, заковат, файз, хушмуомила, якпорчагӣ, мувофиқат ва зебоӣ ва *зебоии* зоҳирӣ (яъне ҷолибияти ҷисмонӣ ), ки дорои сифатҳои ҷисмониест, ки дар заминаи эстетикӣ қадр карда мешаванд. .

### Консепсияи ғарбӣ

Стандартҳои зебоӣ аз меъёрҳои фарҳангӣ, ки аз ҷониби ҷомеаҳо ва васоити ахбори омма дар тӯли садсолаҳо таҳия шудаанд, асос ёфтааст. Аз соли 2018 баҳс карда шуд, ки бартарияти занони сафедпӯст, ки дар филмҳо ва таблиғот тасвир шудаанд, ба консепсияи аврумарказии зебоӣ оварда мерасонад, ки пастиро ба занони ранга муқаррар мекунад. Ҳамин тариқ, ҷомеаҳо ва фарҳангҳо дар саросари ҷаҳон барои коҳиш додани нажодпарастии дарозмуддати дохилӣ мубориза мебаранд.

Меъёрҳои аврумарказӣ барои мардон қадбаландӣ, лоғарӣ ва мушакӣ мебошанд, ки тавассути расонаҳои амрикоӣ, аз қабили дар филмҳои Ҳолливуд ва муқоваҳои маҷаллаҳо бутпарастӣ шудаанд.

### Консепсияи сиёҳ

Дар солҳои 1960-ум ҳаракати фарҳангии сиёҳ зебост, кӯшиш мекард, ки мафҳуми консепсияи аврупоцентрикии зебоиро аз байн барад.

### Консепсияи Осиё

 Як зани ҳиндӣ бо либоси анъанавии худ
Дар фарҳангҳои Осиёи Шарқӣ, фишорҳои оилавӣ ва меъёрҳои фарҳангӣ идеалҳои зебоиро ташаккул медиҳанд; Тадқиқоти таҷрибавӣ дар соли 2017 ба хулосае омад, ки интизории он ки мардон дар фарҳанги Осиё ба заноне, ки ба назар “нозук” нестанд, дӯст намедоранд, ба тарзи зиндагӣ, хӯрокхӯрӣ ва интихоби намуди зоҳирии занони амрикоии Осиё таъсир мерасонад. Илова бар "нигоҳи мард", дар расонаҳо тасвири занони осиёӣ ҳамчун хурдсол ва тасвири занони зебо дар расонаҳои амрикоӣ ҳамчун ранги сафед ва лоғар боиси изтироб ва аломатҳои афсурдагӣ дар байни занони амрикоии осиёӣ шудааст, ки ба ҳеҷ яке аз инҳо мувофиқ нестанд.

## Таъсир ба ҷомеа

Муҳаққиқон муайян кардаанд, ки донишҷӯёни зебо назар ба донишҷӯёне, ки намуди зоҳирии оддӣ доранд, аз муаллимони худ баҳои баландтар мегиранд. Баъзе тадқиқотҳо бо истифода аз мурофиаҳои тақаллубии ҷиноӣ нишон доданд, ки "судшавандагон" аз ҷиҳати ҷисмонӣ ҷолиб эҳтимоли камтар маҳкум шудан доранд - ва агар маҳкумшудагон эҳтимолан ҷазоҳои сабуктар гиранд - назар ба ҳукмҳои камтар ҷолиб (ҳарчанд таъсири баръакс ҳангоми қаллобӣ ба назар мерасид. зеро судяхо чолиби диккати судшавандаро хамчун мусоидат кардан ба чиноят хис мекарданд). Таҳқиқот дар байни наврасон ва ҷавонон, аз қабили равоншинос ва муаллифи худкӯмак Эва Ритво нишон медиҳанд, ки шароити пӯст ба рафтор ва имкониятҳои иҷтимоӣ таъсири амиқ доранд.

Табъиз нисбат ба дигарон аз рӯи намуди зоҳирӣ ҳамчун намуди зоҳирӣ маълум аст.

## Ҳамчунин нигаред

* Зинат
* эстетика
* Озмуни зебоӣ
* Тағироти бадан
* Идеали зебоии занона
* Гламур (презентация)
* Зебоии математикӣ
* Коркарди назарияи равонии лаззати эстетикӣ
* Ҷолибият
* Косметика

## Эзоҳ