# లూసియానా

| లూసియానా
*Louisiane*  (French) *Luisiana*  (Spanish) *Lwizyàn*  (Louisiana Creole) |
| --- |
| రాష్ట్రం |
| FlagSeal |
| Nicknames: * పెలికాన్ రాష్ట్రం (అధికారికం)
* బయౌ రాష్ట్రం
* క్రియోల్ రాష్ట్రం
* స్పోర్ట్స్ మాన్ ప్యారడైజ్
* ది బూట్
 |
| Motto(s): *యునియో, జస్టిటియా, కాన్ఫిడెన్షియా* (ఇంగ్లీష్: "యూనియన్, జస్టిస్, కాన్ఫిడెన్స్") |
| Anthem: * "యు ఆర్ మై సన్‌షైన్"
* రాష్ట్ర మార్చ్ గీతం:
* "యు ఆర్ మై సన్‌షైన్"
* పర్యావరణ గీతం:
* "గిఫ్ట్స్ ఆఫ్ ది ఎర్త్"
 |
| Map of the United States with లూసియానా highlighted |
| దేశం | సంయుక్త రాష్ట్రాలు |
| రాష్ట్రం ఏర్పడుటకు ముందు | ఆర్లియన్స్ భూభాగం, లూసియానా కొనుగోలు |
| యూనియన్ లో ప్రవేశించిన తేదీ | ఏప్రిల్ 30, 1812 (1812-04-30) (18వ) |
| అతిపెద్ద నగరం | న్యూ ఓర్లీన్స్ |
| అతిపెద్ద మెట్రో | గ్రేటర్ న్యూ ఓర్లీన్స్ |
| Government |
|  • గవర్నర్ | జెఫ్ లాండ్రీ (R) |
|  • లెప్టినెంట్ గవర్నర్ | బిల్లీ నుంగెస్సర్ (R) |
| Legislature | శాసనసభ |
|  • ఎగువ సభ | సెనేట్ |
|  • దిగువ సభ | హౌస్ ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్స్ |
| U.S. senators | బిల్ కాస్సిడీ (R) జాన్ కెన్నెడీ (R) |
| U.S. House delegation | 4 రిపబ్లికన్లు 2 డెమొక్రాట్లు (list) |
| Area |
|  • Total | 52,271 చ. మై (1,35,382 కి.మీ2) |
|  • Land | 43,204 చ. మై (1,11,898 కి.మీ2) |
|  • Water | 8,920 చ. మై (23,102 కి.మీ2)  15% |
|  • Rank | 31వ |
| Dimensions |
|  • Length | 379 మై. (610 కి.మీ) |
|  • Width | 130 మై. (231 కి.మీ) |
| Elevation | 100 అ. (30 మీ) |
| Highest elevation (డ్రిస్కిల్ పర్వతం) | 535 అ. (163 మీ) |
| Lowest elevation (న్యూ ఓర్లీన్స్) | −8 అ. (−2.5 మీ) |
| Population (2025) |
|  • Total | {{{2,000Pop}}} |
|  • Rank | 25వ |
|   • Rank | 26వ |
|  • గృహ సగటు ఆదాయం | $58,200 (2023) |
|  • ఆదాయ ర్యాంకు | 48వ |
| Demonym(s) | లూసియానియన్ లూసియానైస్ (కాజున్ లేదా క్రియోల్ వారసత్వం) |
| భాష |
|  • అధికార భాష | రాజ్యాంగబద్ధంగా ఏదీ నిర్దేశించబడలేదు; లూసియానా ఫ్రెంచ్ (CODOFIL కింద ప్రత్యేక హోదా) |
|  • మాట్లాడే భాష | 2010 నాటికి* ఇంగ్లీష్ 91.26%
* ఫ్రెంచ్ 3.45% (కాజున్, క్రియోల్ కలుపుకొని)
* స్పానిష్ 3.30%
 |
| Time zone | UTC−06:00 (CST) |
|  • Summer (DST) | UTC−05:00 (CDT) |
| USPS abbreviation | LA |
| ISO 3166 code | US-LA |
| Trad. abbreviation | La. |
| అక్షాంశం | 28° 56′ N నుండి 33° 01′ N వరకు |
| రేఖాంశం | 88° 49′ W నుండి 94° 03′ W వరకు |

State symbols of లూసియానా| Flag of లూసియానా |
| Seal of లూసియానా |
| Living insignia |
| Bird | గోధుమ రంగు పెలికాన్ పక్షి |
| Crustacean | క్రాఫిష్ (రొయ్య వంటి జీవి) |
| Dog breed | కాటాహౌలా లియోపార్డ్ డాగ్ |
| Fish | క్రాప్పీ చేప |
| Flower | మాగ్నోలియా పువ్వు |
| Insect | తేనెటీగ |
| Mammal | నల్ల ఎలుగుబంటి |
| Reptile | ఎలిగేటర్ |
| వృక్షం | బాల్డ్ సైప్రస్ చెట్టు |
| Inanimate insignia |
| Beverage | పాలు |
| Fossil | పెట్రిఫైడ్ పామ్‌వుడ్ |
| Gemstone | అగేట్ రాయి |
| Instrument | డయటోనిక్ అకార్డియన్ |
| State route marker |
|  |
| State quarter |
| Released in 2002 |
| Lists of United States state symbols |

తల్లులాకు తూర్పున ఉన్న మాడిసన్ పారిష్ లోని ఇంటర్‌స్టేట్ 20 (I-20) రహదారి పక్కన ఉన్న లూసియానా ప్రవేశ బోర్డు
లూసియానా అనేది అమెరికా (యూఎస్ - U.S.) లోని లోతైన దక్షిణాది (డీప్ సౌత్), దక్షిణ మధ్య (సౌత్ సెంట్రల్) ప్రాంతాలలో ఉన్న ఒక రాష్ట్రం. దీనికి పశ్చిమాన టెక్సాస్, ఉత్తరాన అర్కాన్సాస్, తూర్పున మిస్సిస్సిప్పి సరిహద్దులుగా ఉన్నాయి. 50 అమెరికా రాష్ట్రాలలో, ఇది విస్తీర్ణంలో 31వ స్థానంలో, సుమారు 4.6 మిలియన్ల నివాసితులతో జనాభాలో 25వ స్థానంలో ఉంది. లూసియానా తన ఫ్రెంచ్ వారసత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ, పరిపాలనా విభాగాలుగా కౌంటీలకు సమానమైన పారిష్‌లను కలిగి ఉన్న ఏకైక అమెరికా రాష్ట్రంగా నిలుస్తుంది. ఇది కౌంటీలుగా విభజించబడని రెండు అమెరికా రాష్ట్రాలలో ఒకటి (రెండవది అలాస్కా, దాని బరోలు). బాటన్ రూజ్ రాష్ట్ర రాజధాని. ఫ్రెంచ్ లూసియానా ప్రాంతమైన న్యూ ఓర్లీన్స్, సుమారు 363,000 మంది జనాభాతో అత్యధిక జనాభా కలిగిన నగరం. లూసియానా దక్షిణాన గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికోతో తీరప్రాంతాన్ని పంచుకుంటుంది; దాని తూర్పు సరిహద్దులో ఎక్కువ భాగం మిస్సిస్సిప్పి నది ద్వారా విభజించబడింది. మిస్సిస్సిప్పి ముఖద్వారం లేదా డెల్టా దాని కింది స్థలాకృతిని (టోపోగ్రఫీని) ఎక్కువగా నిర్వచిస్తుంది.

లూసియానాలోని ఎక్కువ భూములు మిస్సిస్సిప్పి నది వెంబడి కొట్టుకువచ్చిన అవక్షేపాలతో (సెడిమెంట్‌తో) ఏర్పడ్డాయి. ఇవి అపారమైన డెల్టాలను, విశాలమైన తీరప్రాంత చిత్తడి నేలలు, చిత్తడి నేలల (స్వాంప్) ప్రాంతాలను వదిలివెళ్ళాయి. ఇవి పక్షులు (ఐబిస్, ఎగ్రెట్ వంటివి), అనేక జాతుల ట్రీ ఫ్రాగ్స్ (రాష్ట్ర గుర్తింపు పొందిన అమెరికన్ గ్రీన్ ట్రీ ఫ్రాగ్ వంటివి), అలాగే స్టర్జన్, పాడిల్‌ఫిష్ వంటి చేపలతో కూడిన సమృద్ధిగా ఉన్న దక్షిణ జీవజాలాన్ని (బయోటాను) కలిగి ఉంటాయి. మరింత ఎత్తైన ప్రాంతాలు, ముఖ్యంగా ఉత్తర ప్రాంతంలో, విశాలమైన పర్యావరణ వ్యవస్థలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, పొడవాటి గడ్డి భూములు (టాల్‌గ్రాస్ ప్రైరీ), లాంగ్‌లీఫ్ పైన్ అడవులు, తడి సవన్నాలు. ఇవి అనేక జాతుల నేల ఆధారిత ఆర్కిడ్‌లు, మాంసాహార మొక్కలతో సహా అసాధారణమైన పెద్ద సంఖ్యలో వృక్ష జాతులకు ఆధారంగా ఉన్నాయి. రాష్ట్రంలో సగానికి పైగా అడవులు ఉన్నాయి.

లూసియానా మిస్సిస్సిప్పి నదీ వ్యవస్థ, గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో సంగమస్థానంలో ఉంది. 17వ శతాబ్దంలో యూరోపియన్లు రాకముందే వేల సంవత్సరాల పాటు దాని భౌగోళిక స్థానం, జీవవైవిధ్యం అనేక స్థానిక గిరిజన సమూహాలను ఆకర్షించాయి. లూసియానాలో పద్దెనిమిది స్థానిక అమెరికన్ తెగలు ఉన్నాయి. దక్షిణ రాష్ట్రాలలో అత్యధిక గిరిజన తెగలు ఉన్న రాష్ట్రం ఇదే. వీటిలో నాలుగు సమాఖ్య గుర్తింపును పొందగా, పది రాష్ట్ర గుర్తింపును పొందాయి. ఈ భూభాగాన్ని ఫ్రెంచ్ వారు 1682లో ఆక్రమించారు, ఇది అప్పటికే విస్తరించిన వలస రాజ్యమైన న్యూ ఫ్రాన్స్ యొక్క రాజకీయ, వాణిజ్య, జనాభా కేంద్రంగా మారింది. 1762 నుండి 1801 వరకు లూసియానా స్పానిష్ పాలనలో ఉంది. ఆ తర్వాత స్వల్పకాలం పాటు ఫ్రెంచ్ పాలనలోకి తిరిగి వచ్చింది. ఆ తరువాత, 1803లో నెపోలియన్ దానిని అమెరికాకు విక్రయించాడు. ఇది 1812లో 18వ రాష్ట్రంగా యూనియన్‌లోకి అనుమతించబడింది. రాష్ట్ర హోదా పొందిన తరువాత, లూసియానాకు తూర్పు అమెరికా నుండి స్థిరపడినవారు, అలాగే వెస్ట్ ఇండీస్, జర్మనీ, ఐర్లాండ్ నుండి వలస వచ్చినవారి ప్రవాహం పెరిగింది. ఇది వ్యవసాయ రంగంలో బూమ్‌ను చవిచూసింది, ముఖ్యంగా పత్తి, చెరకు సాగులో, ఇవి ప్రధానంగా ఆఫ్రికా నుండి వచ్చిన బానిసలచే పండించబడేవి. ఒక బానిస రాష్ట్రంగా (స్లేవ్ స్టేట్), అమెరికా అంతర్యుద్ధం సమయంలో లూసియానా కాన్ఫెడరేట్ స్టేట్స్ ఆఫ్ అమెరికా తొలి ఏడు సభ్య రాష్ట్రాలలో ఒకటిగా ఉంది.

లూసియానాకు ఎప్పుడూ అధికారిక భాష లేదు. రాష్ట్ర రాజ్యాంగం "ప్రజలు తమ సంబంధిత చారిత్రక, భాషా, సాంస్కృతిక మూలాలను రక్షించుకోవడానికి, ప్రోత్సహించడానికి గల హక్కు"ను వివరిస్తుంది.

జాతీయ సగటుల ఆధారంగా చూస్తే, ఆరోగ్యం, విద్య, అభివృద్ధి పరంగా లూసియానా అమెరికా రాష్ట్రాల్లో తరచుగా అట్టడుగు స్థానాల్లో ఉంటుంది. పేదరికం, హత్యల రేటు ఇక్కడ ఎక్కువగా ఉంది. 2018లో, అత్యధిక స్థాయి మత్తుపదార్థాలకు (డ్రగ్స్‌కు) సంబంధించిన మరణాలతో, దేశంలో ఆరోగ్యపరంగా అత్యంత వెనుకబడిన రాష్ట్రంగా లూసియానా నిలిచింది. కనీసం 1990ల నుండి అమెరికాలో అత్యధిక హత్యల రేటు కూడా ఈ రాష్ట్రంలోనే ఉంది.

## చరిత్ర

### వలస పాలనకు ముందు చరిత్ర

ఉత్తర అమెరికాలోని అత్యంత పురాతన మట్టిదిబ్బల సముదాయం వాట్సన్ బ్రేక్
క్రీస్తుపూర్వం 4వ సహస్రాబ్దిలో (మిలీనియం బిసి) మధ్య ఆర్కైక్ కాలంలో మౌండ్ బిల్డర్స్ సంస్కృతికి లూసియానా ప్రాంతం జన్మస్థానంగా ఉండేది. కానే (Caney), ఫ్రెంచ్‌మ్యాన్స్ బెండ్ (Frenchman's Bend) స్థానాలు కచ్చితంగా 5600–5000 బిపి (BP) (సుమారు 3700–3100 BC) నాటివిగా అంచనా వేయబడ్డాయి. ఈ కాలం నాటి రుతువులవారీగా వలస వెళ్ళే వేటగాళ్లు (సీజనల్ హంటర్-గాదరర్స్), ప్రస్తుత ఉత్తర లూసియానా ప్రాంతంలో సంక్లిష్టమైన మట్టి నిర్మాణాలను (మట్టిదిబ్బలను) నిర్మించడానికి సంఘటితమయ్యారని ఇది తెలియజేస్తుంది. ప్రస్తుత మొన్రో సమీపంలోని వాట్సన్ బ్రేక్ సైట్ పదకొండు మట్టిదిబ్బల సముదాయాన్ని కలిగి ఉంది; ఇది సుమారు 5400 బిపి (3500 BC) లో నిర్మించబడింది. ఈ ఆవిష్కరణలు పురావస్తు శాస్త్రంలో (ఆర్కియాలజీ) మునుపటి అంచనాలను తారుమారు చేశాయి. మునుపు ఇలాంటి సంక్లిష్టమైన మట్టిదిబ్బలను కేవలం మొక్కజొన్న సాగుపై ఆధారపడిన మరింత స్థిరమైన సంస్కృతులకు చెందిన ప్రజలే నిర్మించారని నమ్మేవారు. లింకన్ పారిష్‌లోని హెడ్జ్‌పెత్ సైట్ మరింత ఇటీవలి కాలానికి, అంటే 5200–4500 బిపి (3300–2600 BC) నాటిదిగా గుర్తించబడింది.

యునెస్కో ప్రదేశం పావర్టీ పాయింట్
దాదాపు 2,000 సంవత్సరాల తర్వాత, పావర్టీ పాయింట్ నిర్మించబడింది; ఇది రాష్ట్రంలోనే అతిపెద్ద, అత్యంత ప్రసిద్ధ లేట్ ఆర్కైక్ సైట్ (ఆలస్య ప్రాచీన కాలపు ప్రదేశం). ఆధునిక నగరం ఎప్స్ దీనికి సమీపంలో అభివృద్ధి చెందింది. పావర్టీ పాయింట్ సంస్కృతి 1500 BC నాటికి దాని ఉచ్ఛస్థాయికి చేరుకుని ఉండవచ్చు. దీని ద్వారా ఉత్తర అమెరికాలో మొదటి సంక్లిష్ట సంస్కృతిగా, బహుశా మొదటి గిరిజన సంస్కృతిగా ఇది ఆవిర్భవించింది. ఇది సుమారు 700 BC వరకు కొనసాగింది.

పావర్టీ పాయింట్ సంస్కృతి తర్వాత త్చులా కాలానికి చెందిన చెఫంక్టే, లేక్ కార్మోరెంట్ సంస్కృతులు వచ్చాయి. ఇవి తొలి ఉడ్‌ల్యాండ్ కాలానికి చెందిన స్థానిక రూపాలు. లూసియానా ప్రాంతంలో భారీ పరిమాణంలో మట్టి పాత్రలను తయారు చేసిన మొదటి ప్రజలు చెఫంక్టే సంస్కృతికి చెందినవారే. ఈ సంస్కృతులు 200 AD వరకు కొనసాగాయి. రాష్ట్రం దక్షిణ, తూర్పు భాగంలో ఉన్న మార్క్స్‌విల్లే సంస్కృతితో లూసియానాలో మధ్య ఉడ్‌ల్యాండ్ కాలం ప్రారంభమైంది. ఇది నాచెజ్ చుట్టూ తూర్పు వైపుకు మిస్సిస్సిప్పి నదికి అడ్డంగా విస్తరించింది. అలాగే రాష్ట్రం వాయవ్య భాగంలో ఉన్న ఫోర్చే మాలిన్ సంస్కృతి ఈ కాలానికి చెందినదే. మార్క్స్‌విల్లే సంస్కృతికి అవాయల్లెస్ పారిష్‌లోని మార్క్స్‌విల్లే ప్రిహిస్టారిక్ ఇండియన్ సైట్ (మార్క్స్‌విల్లే పూర్వచరిత్ర ఇండియన్ సైట్) పేరు పెట్టారు.

ట్రోయ్విల్లే ఎర్త్‌వర్క్స్, ఒకప్పుడు ఉత్తర అమెరికాలో రెండవ ఎత్తైన మట్టి నిర్మాణాలుగా ఉన్నాయి
ఈ సంస్కృతులు ప్రస్తుత ఒహైయో, ఇల్లినాయిస్ ప్రాంతాలకు చెందిన హోప్‌వెల్ సంస్కృతులకు సమకాలీనమైనవి. అంతేకాకుండా హోప్‌వెల్ ఎక్స్‌ఛేంజ్ నెట్‌వర్క్ (వ్యాపార నెట్‌వర్క్) లో ఇవి భాగస్వామ్యం వహించాయి. నైరుతి ప్రాంత ప్రజలతో చేసిన వాణిజ్యం ద్వారా విల్లు, బాణాలు ఇక్కడకు వచ్చాయి (విల్లు, బాణం). ఈ సమయంలోనే మొదటి మట్టి స్మారక చిహ్నాలను (బరియల్ మౌండ్స్) నిర్మించారు. రాజకీయ అధికారం సంఘటితం కావడం ప్రారంభమైంది, అభివృద్ధి చెందుతున్న వంశపారంపర్య రాజకీయ, మతపరమైన నాయకత్వం కోసం ఆచార కేంద్రాలలో మొదటి ప్లాట్‌ఫాం మౌండ్‌లను నిర్మించారు.

400 సంవత్సరాల నాటికి, బేటౌన్ కాలంలో బేటౌన్ సంస్కృతి, ట్రోయ్విల్లే సంస్కృతి, తీరప్రాంత ట్రోయ్విల్లే (కోస్టల్ ట్రోయ్విల్లే) లతో లేట్ ఉడ్‌ల్యాండ్ కాలం ప్రారంభమైంది. ఆ తర్వాత కోల్స్ క్రీక్ సంస్కృతులు వచ్చాయి. బేటౌన్ ప్రజలు చెదురుమదురుగా (దూరం దూరంగా) ఆవాసాలను నిర్మించుకోగా, ట్రోయ్విల్లే ప్రజలు ప్రధాన మట్టి నిర్మాణ కేంద్రాలను (మేజర్ ఎర్త్‌వర్క్ సెంటర్స్) నిర్మించడం కొనసాగించారు. జనాభా అనూహ్యంగా పెరిగింది, పెరుగుతున్న సాంస్కృతిక, రాజకీయ సంక్లిష్టతకు (కాంప్లెక్సిటీకి) బలమైన ఆధారాలు ఉన్నాయి. అనేక కోల్స్ క్రీక్ స్థలాలు (సైట్లు) గతంలో ఉన్న ఉడ్‌ల్యాండ్ కాలం నాటి శ్మశాన వాటిక (మోర్చురీ) మట్టిదిబ్బల మీద నిర్మించబడ్డాయి. అభివృద్ధి చెందుతున్న ఉన్నత వర్గాలు (ఎలైట్స్) తమ సొంత అధికారాన్ని నొక్కి చెప్పడానికి, ప్రదర్శించడానికి మరణించిన పూర్వీకులను సింబాలిక్ గా, భౌతికంగా తమ ఆధీనంలోకి తీసుకుంటున్నారని పండితులు (స్కాలర్స్) ఊహించారు.

పశ్చిమ మిస్సిస్సిప్పి, తూర్పు లూసియానాలోని దిగువ మిస్సిస్సిప్పి నదీ లోయలో ప్లాక్మైన్ సంస్కృతి 1200లో ప్రారంభమై 1600 వరకు కొనసాగింది. లూసియానాలోని ఉదాహరణలలో పశ్చిమ బాటన్ రూజ్ పారిష్‌లోని సంస్కృతికి పురావస్తు ఆధారమైన (టైప్ సైట్) మెడోరా సైట్ (దీని లక్షణాలు ఈ సంస్కృతిని నిర్వచించడంలో సహాయపడ్డాయి), సెయింట్ మేరీ పారిష్‌లోని అచఫలయ బేసిన్ మౌండ్స్, మాడిసన్ పారిష్‌లోని ఫిట్జ్‌హ్యూ మౌండ్స్, యూనియన్ పారిష్‌లోని స్కాట్ ప్లేస్ మౌండ్స్, సెయింట్ చార్లెస్ పారిష్‌లోని సిమ్స్ సైట్ ఉన్నాయి.

ప్లాక్మైన్ సంస్కృతి, మిడిల్ మిస్సిస్సిప్పియన్ సంస్కృతికి సమకాలీనమైనది. సెయింట్ లూయిస్‌కు తూర్పున ఇల్లినాయిస్‌లో ఉన్న దాని అతిపెద్ద స్థావరం కహోకియా సైట్ ద్వారా ఇది గుర్తించబడుతుంది. దాని ఉచ్ఛస్థాయిలో కహోకియా జనాభా 20,000 కంటే ఎక్కువగా ఉంటుందని అంచనా వేయబడింది. చారిత్రాత్మక నాచెజ్ (నాచెజ్ ప్రజలు), టేన్సా ప్రజలకు (వలసరాజ్యాల కాలంలో వీరి వారసులు యూరోపియన్లను కలుసుకున్నారు) ప్లాక్మైన్ సంస్కృతిని పూర్వీకులదిగా పరిగణిస్తారు.

లూసియానాలోని ప్రస్తుత స్థలాల పేర్లలో అట్చాఫాలయ, నాచీటోచెస్ (ప్రస్తుతం నాచీటోచెస్ అని రాయబడుతోంది), క్యాడో, హౌమా, టాంగిపాహోవా, అవోయెల్ (అవాయెల్లెస్ గా) ఉన్నాయి, ఇవన్నీ వివిధ స్థానిక అమెరికన్ భాషలలో ఉపయోగించిన పేర్ల నుండి ఉద్భవించినవే.

లూసియానాను సందర్శించిన మొదటి యూరోపియన్ అన్వేషకులు (ఎక్స్‌ప్లోరర్స్) 1528లో ప్యాన్ఫిలో డి నార్వేజ్ నాయకత్వంలోని స్పానిష్ యాత్రా బృందంతో (ఎక్స్‌పెడిషన్‌తో) ఇక్కడకు వచ్చారు. వీరు మిస్సిస్సిప్పి నది ముఖద్వారాన్ని గుర్తించారు. 1542లో, హెర్నాండో డి సోటో యాత్రా బృందం రాష్ట్రం ఉత్తర, పశ్చిమ సరిహద్దుల గుండా ప్రయాణించి (కాడో, ట్యూనికా సమూహాలను కలుసుకున్నారు), ఆ తర్వాత 1543లో మిస్సిస్సిప్పి నది వెంబడి గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో వద్దకు చేరుకుంది. ఆ తరువాత లూసియానాపై స్పానిష్ ఆసక్తి ఒక శతాబ్దంన్నర (సెంచరీ అండ్ ఏ హాఫ్) పాటు కనుమరుగైంది.

17వ శతాబ్దం చివరలో, సార్వభౌమత్వ (సావరిన్), మతపరమైన, వాణిజ్య లక్ష్యాలను కలిగి ఉన్న ఫ్రెంచ్, ఫ్రెంచ్ కెనడియన్ యాత్రా బృందాలు మిస్సిస్సిప్పి నది, గల్ఫ్ కోస్ట్ ప్రాంతాలలో తమ ఉనికిని (స్థావరాన్ని) ఏర్పరుచుకున్నాయి. తమ తొలి స్థావరాలతో, ఫ్రాన్స్ ఉత్తర అమెరికాలోని ఒక విశాలమైన ప్రాంతంపై ఆధిపత్యాన్ని ప్రకటించింది. గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో నుండి కెనడా వరకు విస్తరించి ఉన్న ఫ్రెంచ్ సామ్రాజ్యం (ఫ్రెంచ్ నేషన్), వాణిజ్య సామ్రాజ్యాన్ని (కమర్షియల్ ఎంపైర్) ఏర్పాటు చేయడానికి సిద్ధమైంది.

1682లో, ఫ్రెంచ్ అన్వేషకుడు రాబర్ట్ కేవెలియర్ డి లా సాల్ ఫ్రాన్స్ రాజు లూయిస్ XIV గౌరవార్థం మిస్సిస్సిప్పి నది ప్రవహించే ప్రాంతానికి లూసియానా అని పేరు పెట్టాడు. మొదటి శాశ్వత స్థావరం, ఫోర్ట్ మౌరెపాస్ (ప్రస్తుతం ఓషన్ స్ప్రింగ్స్, మిస్సిస్సిప్పి), 1699లో న్యూ ఫ్రాన్స్‌కి చెందిన ఫ్రెంచ్ సైనిక అధికారి పియర్ లే మోయ్నే డి ఇబెర్‌విల్లే చేత స్థాపించబడింది. ఆ సమయానికే, ఫ్రెంచ్ వారు తాము లా బాలిస్ (లేదా లా బాలిజ్) (ఫ్రెంచ్‌లో "సముద్రపు గుర్తు") అని పేరు పెట్టిన స్థావరం వద్ద మిస్సిస్సిప్పి ముఖద్వారం వద్ద ఒక చిన్న కోటను కూడా నిర్మించారు. 1721 నాటికి, వారు నదిపై ప్రయాణించే ఓడలకు దారి చూపడానికి ఇక్కడ 62-foot (19 m) ఎత్తైన చెక్క లైట్‌హౌస్ లాంటి నిర్మాణాన్ని నిర్మించారు.

నాచిటోచెస్ స్థావరాన్ని (ప్రస్తుత వాయవ్య లూసియానాలో రెడ్ రివర్ వెంబడి) 1714లో లూయిస్ జుచెరో డి సెయింట్. డెనిస్ స్థాపించాడు. ఇది ఆధునిక లూసియానా రాష్ట్రంలో పురాతన శాశ్వత యూరోపియన్ స్థావరంగా మారింది. ఈ ఫ్రెంచ్ స్థావరానికి రెండు ఉద్దేశాలు ఉన్నాయి: ఓల్డ్ శాన్ ఆంటోనియో రోడ్ ద్వారా టెక్సాస్‌లోని స్పానిష్‌తో వాణిజ్యాన్ని ఏర్పాటు చేయడం, లూసియానాలోకి స్పానిష్ పురోగతిని నిరోధించడం. ఈ స్థావరం త్వరలోనే అభివృద్ధి చెందుతున్న నదీ ఓడరేవుగా, కూడలిగా (క్రాస్‌రోడ్‌గా) మారింది, నది వెంబడి విశాలమైన పత్తి సామ్రాజ్యాల ఆవిర్భావానికి దారితీసింది, ఇక్కడ దిగుమతి చేసుకున్న ఆఫ్రికన్ బానిసలు పనిచేసేవారు. కాలక్రమేణా, తోటల యజమానులు (ప్లాంటర్స్) భారీ ఎస్టేట్‌లను (తోటలను) అభివృద్ధి చేసి, ఎదుగుతున్న పట్టణంలో అందమైన ఇళ్లను నిర్మించుకున్నారు. ఈ పద్ధతి న్యూ ఓర్లీన్స్, ఇతర ప్రదేశాలలో కూడా పునరావృతమైంది, అయితే దక్షిణ ప్రాంతంలో ప్రధానంగా పండించిన పంట చెరకు.

ఫ్రెంచ్ అకాడియన్లు, తరువాత కాలంలో కాజున్‌లు అని పిలవబడ్డారు, వీరు దక్షిణ లూసియానాలో స్థిరపడ్డారు, ప్రత్యేకంగా అక్కడి ప్రధాన బాయోస్ (చిత్తడి నేలలు) ఒడ్డున నివసించారు.1720లలో, జర్మన్ వలసదారులు మిస్సిస్సిప్పి నది వెంబడి స్థిరపడ్డారు, ఆ ప్రాంతాన్ని జర్మన్ కోస్ట్ అని పిలిచేవారు.

1763లో, ఏడేళ్ల యుద్ధంలో బ్రిటన్ సాధించిన విజయం (ఉత్తర అమెరికాలో దీనిని సాధారణంగా ఫ్రెంచ్, ఇండియన్ యుద్ధం అంటారు) తర్వాత, ఫ్రాన్స్ మిస్సిస్సిప్పికి తూర్పున ఉన్న తన భూభాగంలో ఎక్కువ భాగాన్ని గ్రేట్ బ్రిటన్‌కు అప్పగించింది. ఇందులో గల్ఫ్ కోస్ట్ వెంబడి ఉన్న భూములు, పాంట్‌చార్ట్రెయిన్ సరస్సుకు (లేక్ పాంట్‌చార్ట్రెయిన్) ఉత్తరాన మిస్సిస్సిప్పి నది వరకు ఉన్న భూములు ఉన్నాయి. ఇది బ్రిటిష్ వెస్ట్ ఫ్లోరిడాగా ప్రసిద్ధి చెందింది. మిస్సిస్సిప్పికి పశ్చిమాన ఉన్న మిగిలిన లూసియానా ప్రాంతం, అలాగే "ఐల్ ఆఫ్ న్యూ ఓర్లీన్స్ (న్యూ ఓర్లీన్స్ ద్వీపం)", ఫాంటైన్‌బ్లూ ఒప్పందం (1762) ద్వారా స్పెయిన్ వలసరాజ్యంగా (కాలనీగా) మారింది. అయితే, నదికి ఇరువైపులా అధికారాన్ని బదిలీ చేయడం దశాబ్దం చివర వరకు వాయిదా పడింది.

1765లో, స్పానిష్ పాలనలో, అకాడియా (ప్రస్తుతం నోవా స్కోటియా, న్యూ బ్రున్స్‌విక్, ప్రిన్స్ ఎడ్వర్డ్ ఐలాండ్) లోని ఫ్రెంచ్ కాలనీ నుండి వేలాది మంది అకాడియన్లు, ఫ్రెంచ్, ఇండియన్ యుద్ధం తర్వాత బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ద్వారా అకాడియా నుండి బహిష్కరించబడిన (వెళ్లగొట్టబడిన) తర్వాత లూసియానా చేరుకున్నారు. వారు ప్రధానంగా నైరుతి లూసియానా ప్రాంతంలో స్థిరపడ్డారు, ఇప్పుడు ఆ ప్రాంతాన్ని అకాడియానా అని పిలుస్తున్నారు. గవర్నర్ లూయిస్ డి అన్‌జగా వై అమెజాగా, మరింత మంది స్థిరనివాసులను పొందే ఆసక్తితో, అకాడియన్లను స్వాగతించాడు, వారే లూసియానాకు చెందిన కాజున్ల పూర్వీకులు.

1778, 1783 మధ్య కాలంలో స్పెయిన్ లోని కానరీ దీవుల నుండి స్పానిష్ వలసదారులు, వారిని ఐస్లెనోస్ అని పిలుస్తారు, స్పానిష్ క్రౌన్ (రాచరికం) కింద లూసియానాకు వలస వచ్చారు. 1800లో, ఫ్రెంచ్ కాన్సుల్ (దౌత్యవేత్త) నెపోలియన్ బోనపార్టే శాన్ ఇల్డెఫోన్సో ఒప్పందం ద్వారా స్పెయిన్ నుండి లూసియానాను తిరిగి పొందాడు. ఈ ఒప్పందం రెండు సంవత్సరాల పాటు రహస్యంగా ఉంచబడింది.

మిశ్రమ జాతి కుమార్తెతో ఉన్న ఫ్రీ ఉమన్ ఆఫ్ కలర్ (వర్ణ స్వేచ్ఛా మహిళ); 18వ శతాబ్దం నాటి కోల్లెజ్ (అతుకుల) పెయింటింగ్, న్యూ ఓర్లీన్స్
యునైటెడ్ స్టేట్స్ 1803లో లూసియానాను కొనుగోలు చేసినప్పుడు, పొరుగున ఉన్న మిస్సిస్సిప్పికి బానిసలను తీసుకువచ్చినంత సులభంగా లూసియానాకు కూడా తీసుకురావచ్చని త్వరలోనే అంగీకరించబడింది, అయితే అలా చేయడం U.S. (అమెరికా) చట్టాన్ని ఉల్లంఘించడమే. కొత్తగా కొనుగోలు చేసిన భూభాగంలో బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న సమాఖ్య చట్టాన్ని (ఫెడరల్ చట్టాన్ని) అమలు చేయాలని యునైటెడ్ స్టేట్స్ ప్రతినిధి జేమ్స్ హిల్హౌస్, ప్యాంఫ్లేటియర్ (కరపత్రాల ద్వారా ప్రచారం చేసే వ్యక్తి) థామస్ పైన్ డిమాండ్ చేసినప్పటికీ, బానిసత్వం కొనసాగింది ఎందుకంటే అది గొప్ప లాభాలకు మూలం, అతి తక్కువ ఖర్చుతో కూడిన శ్రమ (లేబర్).

19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, సెయింట్-డొమింగ్యూ, వెస్టిండీస్‌లతో పోలిస్తే, లూసియానా సాపేక్షంగా తక్కువ సంఖ్యలో బానిసలను కలిగి ఉన్న ఒక చిన్న చక్కెర ఉత్పత్తిదారుగా ఉంది. ఆ తర్వాత కొద్ది కాలానికే కొత్త వలసదారులు (సెటిలర్స్) తోటలను అభివృద్ధి చేయడానికి వచ్చినందున ఇది ప్రధాన చక్కెర ఉత్పత్తిదారుగా మారింది. లూసియానా మొదటి యునైటెడ్ స్టేట్స్ (అమెరికా) గవర్నర్ అయిన విలియం సి. సి. క్లైబోర్న్, "ఈ అనారోగ్యకరమైన వాతావరణంలో తెల్లజాతి కార్మికులు ఉండలేరు" కాబట్టి ఆఫ్రికన్ బానిసల శ్రమ అవసరమని చెప్పారు. 1807లో యు.ఎస్. (U.S.), గ్రేట్ బ్రిటన్‌లు అమలు చేసిన అట్లాంటిక్ బానిస వాణిజ్య రద్దును క్లైబోర్న్ అమలు చేయలేకపోయారని హ్యూ థామస్ రాశారు. దేశీయ బానిస వాణిజ్యాన్ని అమెరికా (యునైటెడ్ స్టేట్స్) రక్షించడం కొనసాగించింది. ఇందులో కోస్ట్‌వైజ్ వాణిజ్యం (అట్లాంటిక్ కోస్ట్ వెంబడి, న్యూ ఓర్లీన్స్, ఇతర గల్ఫ్ ఓడరేవులకు ఓడ ద్వారా బానిసల రవాణా) కూడా ఉంది.

సాధారణంగా బానిస రాష్ట్రాలలో జరగని విధంగా, లూసియానా మనీలా గాలియన్ల నుండి తప్పించుకున్న ఫిలిపినో బానిసలకు ఆశ్రయం కల్పించింది. ఫిలిపినో కమ్యూనిటీ సభ్యులను అప్పట్లో సాధారణంగా *మనీలా మెన్* లేదా *మనిలామెన్* అని, ఆ తర్వాత *తగలాస్ (Tagalas)* అని పిలిచేవారు. వారు స్వేచ్ఛ పొందిన తర్వాత సెయింట్ మాలో, లూసియానా గ్రామంలో అమెరికాలో మొట్టమొదటి ఆసియా వాసుల స్థావరాన్ని (సెటిల్మెంట్‌ను) ఏర్పాటు చేశారు. ఈ స్థావర వాసులు, ఫ్రెంచ్-అమెరికన్ జీన్ లాఫిట్టే నాయకత్వంలో బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన 1812 యుద్ధంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ (అమెరికా) తరపున పోరాడారు కూడా.

న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో పనిచేసిన ఫ్రెంచ్ పైరేట్ (సముద్రపు దొంగ) జీన్ లాఫిట్టే, సుమారు 1782లో పోర్ట్-ఓ-ప్రిన్స్‌లో జన్మించాడు.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ 1783లో గ్రేట్ బ్రిటన్ నుండి స్వాతంత్ర్యం పొందినప్పుడు, దాని ప్రధాన ఆందోళనలలో ఒకటి దాని పశ్చిమ సరిహద్దులో యూరోపియన్ శక్తి ఉండటం, మిస్సిస్సిప్పి నదికి అనియంత్రిత ప్రాప్యత (నియంత్రణ లేని యాక్సెస్) అవసరం. అమెరికన్ సెటిలర్లు పశ్చిమం వైపు నెట్టబడినప్పుడు, ఉత్పత్తులను (గూడ్స్) తూర్పు వైపుకు రవాణా చేయడానికి అప్పలాచియన్ పర్వతాలు ఒక అడ్డంకిగా మారాయని వారు కనుగొన్నారు. వ్యవసాయ ఉత్పత్తులను రవాణా చేయడానికి సులభమైన మార్గం ఒక ఫ్లాట్‌బోట్‌ను ఉపయోగించి వాటిని ఒహైయో, మిస్సిస్సిప్పి నదుల గుండా న్యూ ఓర్లీన్స్ ఓడరేవుకు (పోర్టుకు) తీసుకెళ్లడం, అక్కడ ఉత్పత్తులను సముద్రయాన నౌకల్లో ఎక్కించవచ్చు. ఈ మార్గంతో ఉన్న సమస్య ఏమిటంటే, నాచెజ్‌కు దిగువన మిస్సిస్సిప్పికి రెండు వైపులా (స్పెయిన్) స్పానిష్ ఆధీనంలో ఉండటం.

1803 అక్టోబర్ 31న రూపొందించిన చట్టం ద్వారా, ఫ్రాన్స్ అప్పగించిన (వదిలివేసిన) భూభాగాలను స్వాధీనం చేసుకోవడానికి, ప్రాథమిక పాలనను అందించడానికి ప్రెసిడెంట్ థామస్ జెఫర్సన్‌కు అధికారం లభించింది. 1803 నవంబర్ 29న న్యూ ఓర్లీన్స్‌లో బదిలీ వేడుక జరిగింది. లూసియానా భూభాగం అధికారికంగా ఫ్రెంచ్‌కు అప్పగించబడనందున, స్పానిష్ వారు వారి జెండాను కిందకు దించగా, ఫ్రెంచ్ వారు తమ జెండాను ఎగురవేశారు. ఆ మరుసటి రోజు, జనరల్ జేమ్స్ విల్కిన్సన్ యునైటెడ్ స్టేట్స్ (అమెరికా) కోసం న్యూ ఓర్లీన్స్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ఎకరాకు (ఏకర్‌కు) మూడు సెంట్ల కంటే తక్కువ ధరకు కొనుగోలు చేసిన లూసియానా భూభాగం, ఒకే రాత్రిలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ పరిమాణాన్ని రెట్టింపు చేసింది, అదీ యుద్ధం లేకుండా లేదా ఒక్క అమెరికన్ ప్రాణం కూడా కోల్పోకుండా, అదనంగా ఈ కొనుగోలు భూభాగాన్ని సొంతం చేసుకోవడానికి (టెరిటరీ కొనుగోలు చేయడానికి) ఒక కొత్త మార్గాన్ని చూపింది (ప్రిసిడెంట్). ఇది చివరకు అమెరికా ఖండం అంతటా పసిఫిక్ మహాసముద్రం వరకు విస్తరించడానికి మార్గం సుగమం చేసింది.

యునైటెడ్ స్టేట్స్ స్వాధీనం చేసుకున్న కొద్దిసేపటికే, 1804 మార్చి 26న 33వ సమాంతర ఉత్తరం (33rd పారలల్ నార్త్) వెంబడి ఆ ప్రాంతాన్ని రెండు భూభాగాలుగా విభజించారు. తద్వారా దక్షిణాన ఆర్లియన్స్ భూభాగం, ఉత్తరాన లూసియానా జిల్లా (తదనంతరం లూసియానా భూభాగంగా ఏర్పడింది) వ్యవస్థీకృతం (ఆర్గనైజ్) చేయబడ్డాయి.

లూసియానా 1812 ఏప్రిల్ 30న పద్దెనిమిదవ (18వ) U.S. రాష్ట్రంగా అవతరించింది; ఆర్లియన్స్ భూభాగం (టెరిటరీ ఆఫ్ ఆర్లియన్స్) లూసియానా రాష్ట్రంగా (స్టేట్ ఆఫ్ లూసియానా) మారింది. అదే సమయంలో లూసియానా భూభాగాన్ని (లూసియానా టెరిటరీ) మిస్సౌరీ భూభాగంగా మార్చారు.

దాని ఆవిర్భావ సమయంలో, లూసియానా రాష్ట్రంలో మిస్సిస్సిప్పి నదికి ఉత్తరం, తూర్పున ఉన్న ఫ్లోరిడా పారిష్‌ల ప్రాంతం లేదు. 1812 ఏప్రిల్ 14న, ఫ్లోరిడా పారిష్‌లను చేర్చుకోవడానికి దాని సరిహద్దులను విస్తరించుకోవడానికి కాంగ్రెస్ లూసియానాకు అధికారం ఇచ్చింది, కానీ సరిహద్దు మార్పుకు రాష్ట్ర శాసనసభ (స్టేట్ లెజిస్లేచర్) ఆమోదం అవసరం. అయితే అది ఆగస్టు 4 వరకు జరగలేదు. మధ్యలో ఉన్న దాదాపు మూడు నెలల పాటు, తూర్పు లూసియానా ఉత్తర సరిహద్దు బాయౌ మంచాక్, లేక్ మౌరెపాస్, లేక్ పాంట్‌చార్ట్రెయిన్‌ల మధ్య ఉండేది.

1824 నుండి 1861 వరకు, లూసియానా వ్యక్తిత్వం, జాతిపై ఆధారపడిన రాజకీయ వ్యవస్థ నుండి ఒక విలక్షణమైన ద్వి-పార్టీ (టూ-పార్టీ) వ్యవస్థకు మారింది. ఇందులో డెమోక్రాట్లు మొదట విగ్‌లతో, ఆ తర్వాత నో నథింగ్స్ తో, చివరకు కేవలం ఇతర డెమోక్రాట్‌లతో పోటీ పడ్డారు.

'జనవరి 26, 1861న లూసియానా వేర్పాటు (సెసెషన్) ఆర్డినెన్స్‌పై సంతకం చేయడం', కాన్వాస్ పెయింటింగ్‌పై ఆయిల్, 1861
*క్యాప్చర్ ఆఫ్ న్యూ ఓర్లీన్స్*, 1862 ఏప్రిల్, చెక్కబడిన కలర్ లితోగ్రాఫ్
1860 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, 331,726 మంది బానిసలుగా ఉన్నారు. ఇది రాష్ట్ర మొత్తం జనాభా 708,002లో దాదాపు 47%. బానిస సమాజాన్ని (స్లేవ్ సొసైటీ) నిర్వహించడంలో ఎలైట్ (ఉన్నత స్థాయి) శ్వేతజాతీయుల బలమైన ఆర్థిక ప్రయోజనాలు (ఎకనామిక్ ఇంటరెస్ట్స్), 1861 జనవరి 26న యూనియన్ (అమెరికా) నుండి విడిపోవాలనే (సెస్సెషన్) లూసియానా నిర్ణయానికి దోహదం చేశాయి. యునైటెడ్ స్టేట్స్ అధ్యక్షుడిగా అబ్రహం లింకన్ ఎన్నికైన తర్వాత యూనియన్ నుండి విడిపోవడంలో ఇతర U.S. రాష్ట్రాలను (దక్షిణాది రాష్ట్రాలు) ఇది అనుసరించింది. 1861 జనవరి 26న లూసియానా వేర్పాటు (సెస్సెషన్) ప్రకటించబడింది, అది కాన్ఫెడరేట్ స్టేట్స్ ఆఫ్ అమెరికాలో భాగమైంది.

అంతర్యుద్ధం (సివిల్ వార్)లో రాష్ట్రం త్వరగా ఓడిపోయింది. ఇది మిస్సిస్సిప్పి నదిని నియంత్రించడం ద్వారా కాన్ఫెడరసీని (దక్షిణాది రాష్ట్రాల కూటమిని) రెండుగా విభజించాలనే యూనియన్ వ్యూహం ఫలితం. ఫెడరల్ దళాలు (యూనియన్ ఆర్మీ) 1862 ఏప్రిల్ 25న న్యూ ఓర్లీన్స్‌ను పట్టుకున్నాయి. జనాభాలో ఎక్కువ భాగం యూనియన్ పట్ల సానుభూతిని (లేదా అనుకూలమైన వాణిజ్య ప్రయోజనాలను) కలిగి ఉన్నందున, ఫెడరల్ ప్రభుత్వం అసాధారణమైన చర్య తీసుకుంది: ఫెడరల్ నియంత్రణలో ఉన్న లూసియానా ప్రాంతాలను U.S. (అమెరికా) కాంగ్రెస్‌లో ఎన్నికైన ప్రతినిధులతో యూనియన్‌లో ఒక రాష్ట్రంగా (స్టేట్ గా) గుర్తించింది.

1938లో మోర్గాంజాలో ఒక యువ ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ వ్యక్తి
1900లో రాష్ట్ర జనాభాలో 47% ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు ఉండేవారు: అనగా మొత్తం 652,013 మంది పౌరులు. న్యూ ఓర్లీన్స్‌లోని చాలా మంది క్రయోల్స్ ఆఫ్ కలర్ (వర్ణ క్రయోల్స్) కు చెందిన వారసులు (అంతర్యుద్ధానికి ముందు పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్న వర్ణ స్వేచ్ఛా ప్రజలు). కొత్త రాజ్యాంగం వచ్చిన రెండేళ్ల తర్వాత, 1900 నాటికి, రాష్ట్రంలో కేవలం 5,320 మంది నల్లజాతి ఓటర్లు మాత్రమే నమోదయ్యారు. నల్లజాతీయులు, వర్ణ ప్రజలలో విద్య, అక్షరాస్యత పెరిగినప్పటికీ, ఈ ఓటు హక్కు నిరాకరణ (డిస్ఫ్రాంచైస్మెంట్) కారణంగా, 1910 నాటికి కేవలం 730 మంది నల్లజాతి ఓటర్లు మాత్రమే (అర్హత కలిగిన ఆఫ్రికన్-అమెరికన్ పురుషులలో 0.5 శాతం కంటే తక్కువ) మిగిలారు. రాజకీయ వ్యవస్థ నుండి నల్లజాతీయులు మినహాయించబడ్డారు. జ్యూరీలలో (న్యాయనిర్ణేతలుగా) కూడా సేవ చేయలేకపోయారు. శ్వేతజాతి డెమోక్రాట్లు ఏక-పార్టీ డెమోక్రటిక్ (వన్-పార్టీ డెమోక్రటిక్) పాలనను స్థాపించారు. వీరు రాష్ట్రంలో దశాబ్దాల పాటు, 20వ శతాబ్దం లోపలికి వెళ్ళే వరకు దీనిని కొనసాగించారు. కాంగ్రెస్ 1965 ఓటింగ్ రైట్స్ యాక్ట్ ను ఆమోదించి, రాజ్యాంగపరమైన ఓటు హక్కుపై ఫెడరల్ (కేంద్ర ప్రభుత్వ) పర్యవేక్షణ, అమలును అందించే వరకు ఈ పరిస్థితి కొనసాగింది.

1938లో క్రోలీ లో జరిగిన నేషనల్ రైస్ ఫెస్టివల్
20వ శతాబ్దం ప్రారంభ దశాబ్దాలలో, వేలాది మంది ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు లూసియానాను విడిచిపెట్టారు. ఉద్యోగాలు, విద్య కోసం, అలాగే జిమ్ క్రో (Jim Crow) చట్టాలు, లించింగ్‌ల (మూక దాడుల) నుండి తప్పించుకోవడానికి, వారు గొప్ప వలస (గ్రేట్ మైగ్రేషన్) లో భాగంగా ఉత్తరాది పారిశ్రామిక నగరాలకు వెళ్లారు. బోల్ వీవిల్ (పత్తి పురుగు) ముట్టడి, వ్యవసాయ సమస్యల కారణంగా చాలా మంది కౌలుదారులు (షేర్‌క్రాపర్లు), రైతులు తమ ఉద్యోగాలను కోల్పోయారు. వ్యవసాయంలో యంత్రాల వాడకం పెరగడంతో కార్మికుల అవసరం కూడా తగ్గింది. 1940ల ప్రారంభంలో, నల్లజాతీయులు విస్తరిస్తున్న రక్షణ పరిశ్రమలలో ఉద్యోగాల కోసం పశ్చిమాన కాలిఫోర్నియాకు వెళ్లారు.

1920లో, తూర్పు నుండి పశ్చిమానికి లేదా ఉత్తరం నుండి దక్షిణానికి రాష్ట్రాన్ని పూర్తిగా దాటే నిరంతర (కంటిన్యూస్) పక్కా రోడ్లు (పేవ్డ్ రోడ్స్) రాష్ట్రంలో లేవు.

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సన్నాహాలు రాష్ట్రంలో ఉద్యోగాలను సృష్టించాయి. కానీ వేలాది మంది ఇతర కార్మికులు, నల్లజాతీయులు, శ్వేతజాతీయులు ఇద్దరూ, అభివృద్ధి చెందుతున్న రక్షణ పరిశ్రమలలో మెరుగైన ఉద్యోగాల కోసం కాలిఫోర్నియాకు వలస వెళ్ళారు. చాలా మంది ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు సామాజిక అణచివేత నుండి తప్పించుకోవడానికి, మెరుగైన ఉద్యోగాల కోసం 1940ల నుండి 1960ల వరకు రెండవ గొప్ప వలస (సెకండ్ గ్రేట్ మైగ్రేషన్) లో భాగంగా రాష్ట్రాన్ని విడిచిపెట్టారు. 1930లలో వ్యవసాయంలో యంత్రాల వాడకం కార్మికుల అవసరాన్ని బాగా తగ్గించింది. వారు కాలిఫోర్నియాలోని రక్షణ పరిశ్రమలో నైపుణ్యంతో కూడిన (స్కిల్డ్) ఉద్యోగాలను, తమ పిల్లలకు మెరుగైన విద్యను, తాము ఓటు వేయగలిగే కమ్యూనిటీలలో (ప్రాంతాలలో) జీవించడాన్ని కోరుకున్నారు.

1958 నవంబర్ 26న, చెనాల్ట్ ఎయిర్ ఫోర్స్ బేస్ (Chennault Air Force Base) లో, అణ్వాయుధం (న్యూక్లియర్ వెపన్) ఉన్న ఒక USAF B-47 బాంబర్ నేలమీద ఉన్నప్పుడు మంటలు చెలరేగాయి. రేడియోధార్మికత లేని (నాన్-న్యూక్లియర్) పదార్థాల పరిమిత పేలుడు తర్వాత విమానం శిథిలాలు, ప్రమాదం జరిగిన ప్రదేశం కలుషితమయ్యాయి.

1950లలో రాష్ట్రం ఓటరు నమోదు కోసం (ఓటర్ రిజిస్ట్రేషన్ కోసం) పౌరసత్వ పరీక్ష రూపంలో కొత్త నిబంధనలను (రిక్వైర్మెంట్లను) సృష్టించింది. స్టేట్స్ రైట్స్ పార్టీ (డిక్సీక్రాట్స్) వ్యతిరేకించినప్పటికీ, రాష్ట్ర దక్షిణ ప్రాంతం (డౌన్‌స్టేట్) లోని నల్లజాతి ఓటర్లు తమ నమోదు రేటును (రిజిస్ట్రేషన్ రేటును) పెంచుకోవడం ప్రారంభించారు. ఇది వారి మధ్యతరగతి వర్గాల వృద్ధిని కూడా ప్రతిబింబిస్తుంది. 1960లో, పౌర హక్కుల కార్యకర్తలపై (సివిల్ రైట్స్ ఆక్టివిస్టులపై) దర్యాప్తు చేయడానికి, వర్ణవివక్షను (సెగ్రిగేషన్) నిర్వహించడానికి రాష్ట్రం లూసియానా స్టేట్ సావరిన్టీ కమిషన్ (Louisiana State Sovereignty Commission) ను స్థాపించింది.

ఇదిలావుండగా, నల్లజాతి ఓటర్ల నమోదు (బ్లాక్ ఓటర్ రిజిస్ట్రేషన్), ఓటింగ్ శాతం క్రమంగా 20% అంతకంటే ఎక్కువ పెరిగింది. ఈ కాలపు మొదటి జాతీయ పౌర హక్కుల (సివిల్ రైట్స్) చట్టం ఆమోదించబడిన 1964 నాటికి ఇది 32% గా ఉంది. ఈ సంవత్సరాలలో రాష్ట్రంలో నల్లజాతి ఓటర్ల శాతం విస్తృతంగా (వైడ్‌గా) మారుతూ వచ్చింది. ఉదాహరణకు, ఎవాంజెలిన్ పారిష్‌లో (Evangeline Parish) 93.8% ఉంటే, టెన్సాస్ పారిష్‌లో (Tensas Parish) కేవలం 1.7% మాత్రమే ఉండేది. నల్లజాతీయులు మెజారిటీగా ఉన్న పారిష్‌లో నల్లజాతీయుల ఓట్లను అణచివేయడానికి శ్వేతజాతీయులు తీవ్రంగా ప్రయత్నించేవారు.

రెండు మిల్లు పట్టణాలలో పౌర హక్కుల (సివిల్ రైట్స్) కార్యకర్తలపై జరిగిన హింసాత్మక దాడులు 1964 చివరలో, 1965 ప్రారంభంలో వరుసగా జోన్స్‌బోరో, బొగలుసా లలో డీకన్స్ ఫర్ డిఫెన్స్ అండ్ జస్టిస్ మొదటి రెండు చాప్టర్‌ల స్థాపనకు దారితీశాయి. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం, కొరియన్ యుద్ధాల అనుభవజ్ఞులతో (వెటరన్స్ తో) ఏర్పాటైన ఈ బృందాలు, కార్యకర్తలను, వారి కుటుంబాలను రక్షించడానికి ఆయుధాలు ధరించిన ఆత్మరక్షణ (సెల్ఫ్ డిఫెన్స్) సమూహాలుగా ఏర్పడ్డాయి. 1964 పౌర హక్కుల చట్టం (సివిల్ రైట్స్ యాక్ట్ ఆఫ్ 1964) ఆమోదించబడిన తరువాత, 1965లో బొగలుసాలోని పబ్లిక్ ఫెసిలిటీస్ ను (ప్రజా సదుపాయాలను) ఉపయోగించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న నల్లజాతీయులపై (బ్లాక్స్ పై) శ్వేతజాతీయుల హింసాత్మక ప్రతిఘటన కొనసాగడంతో, కార్యకర్తలను రక్షించాల్సిందిగా స్థానిక పోలీసులను ఫెడరల్ (కేంద్ర) ప్రభుత్వం ఆదేశించింది. మిస్సిస్సిప్పి, అలబామాలలో ఇతర చాప్టర్‌లు (బృందాలు) ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.

1960 నాటికి లూసియానాలో ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ల నిష్పత్తి 32%కి పడిపోయింది. ఆనాటికీ 1,039,207 మంది నల్లజాతి పౌరులు వర్ణవివక్ష (సెగ్రిగేషన్), ఓటు హక్కు లేకపోవడం వల్ల అణచివేతకు గురయ్యారు. రాష్ట్ర ఓటరు నమోదు (ఓటర్ రిజిస్ట్రేషన్) నిబంధనలలో ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు అసాధారణమైన వివక్షను ఎదుర్కొంటూనే ఉన్నారు. ఇతర ప్రాంతాలలో మెరుగైన అవకాశాల కారణంగా, 1965 నుండి 1970 వరకు, నల్లజాతీయులు లూసియానా నుండి వలస వెళ్ళడం కొనసాగించారు. దీనివల్ల 37,000 మందికి పైగా జనాభా నష్టపోయింది. అధికారిక జనాభా లెక్కల (సెన్సస్) గణాంకాల ఆధారంగా, 1970లో ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ జనాభా 1,085,109 వద్ద ఉంది, 1960తో పోలిస్తే 46,000 మందికి పైగా పెరిగారు. ఆ తర్వాత కాలంలో, కొందరు వ్యక్తులు అవకాశాల కోసం న్యూ సౌత్ (ఆర్థికంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న దక్షిణాది) నగరాలకు వలస వెళ్ళడం ప్రారంభించారు. ఆ కాలం నుండి, నల్లజాతీయులు రాజకీయ వ్యవస్థలోకి ప్రవేశించి, పదవులకు ఎన్నికవడం ప్రారంభించారు, అలాగే ఇతర అవకాశాలను కూడా పొందారు.

1919 మే 21న, మహిళలకు ఓటు హక్కు కల్పించే అమెరికా రాజ్యాంగ పంతొమ్మిదవ సవరణ జాతీయ స్థాయిలో ఆమోదించబడింది, ఇది 1920 ఆగస్టు 18న యునైటెడ్ స్టేట్స్ (అమెరికా) అంతటా చట్టంగా మారింది. లూసియానా చివరకు 1970 జూన్ 11న ఈ సవరణను ఆమోదించింది (రాటిఫై చేసింది).

హరికేన్ కత్రినా తర్వాత వరదలతో మునిగిపోయిన న్యూ ఓర్లీన్స్ దృశ్యం
గల్ఫ్ కోస్ట్‌లో (గల్ఫ్ సముద్ర తీరంలో) ఉన్నందున, లూసియానా తరచుగా ఉష్ణమండల తుఫానులు, విధ్వంసకర హరికేన్‌ల ప్రభావానికి గురవుతుంది. 2005 ఆగస్టు 29న, న్యూ ఓర్లీన్స్, అలాగే గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో తీరంలో ఉన్న రాష్ట్రంలోని అనేక ఇతర లోతట్టు ప్రాంతాలు వినాశకరమైన హరికేన్ కత్రినా దెబ్బకు గురయ్యాయి. కట్టలు తెగిపోవడం, నగరంలో 80% కంటే ఎక్కువ భాగం వరదనీటిలో మునిగిపోవడం వల్ల ఇది భారీ నష్టాన్ని కలిగించింది. నగరాన్ని, సమీప ప్రాంతాలను ఖాళీ చేయాలని అధికారులు హెచ్చరికలు జారీ చేశారు, కానీ పదివేల మంది ప్రజలు (ఎక్కువగా ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు) వెనుక ఉండిపోయారు, వారిలో చాలామంది చిక్కుకుపోయారు. ఈ విపత్తులో చాలామంది మరణించారు, బతికినవారు భారీ వరదల వల్ల జరిగిన నష్టం నుండి కోలుకోవడానికి కష్టపడ్డారు.

2016 జూలైలో ఆల్టన్ స్టెర్లింగ్ కాల్చివేత (ఆల్టన్ స్టెర్లింగ్ షూటింగ్) రాష్ట్ర రాజధాని బాటన్ రూజ్ అంతటా నిరసనలకు దారితీసింది. 2016 ఆగస్టులో, పేరులేని ఒక తుఫాను దక్షిణ లూసియానాలో ట్రిలియన్ల గ్యాలన్ల వర్షాన్ని కురిపించింది. ఈ వర్షం డెన్హామ్ స్ప్రింగ్స్, బాటన్ రూజ్, గొంజాలెస్, సెయింట్ అమాంట్, లాఫాయెట్ నగరాల్లో వినాశకరమైన వరదలకు కారణమైంది. దీనివల్ల సుమారు 110,000 ఇళ్లు దెబ్బతిన్నాయి, వేలాది మంది నివాసితులు నిరాశ్రయులయ్యారు. 2019లో, లూసియానాలో నల్లజాతీయులకు చెందిన మూడు చర్చిలు (క్రిస్టియన్ దేవాలయాలు) ఉద్దేశపూర్వకంగా తగులబెట్టబడ్డాయి (ఆర్సన్).

లూసియానాలో మొదటి కోవిడ్-19 (COVID-19) కేసు 2020 మార్చి 9న నమోదైంది. 2020 అక్టోబరు 27 నాటికి, 180,069 కేసులు నమోదయ్యాయి; COVID-19 తో 5,854 మంది మరణించారు.

అమెరికా (యునైటెడ్ స్టేట్స్) లోని లూసియానా దక్షిణ తీరం ప్రపంచంలోనే అత్యంత వేగంగా అదృశ్యమవుతున్న (నీట మునుగుతున్న) ప్రాంతాలలో ఒకటి. తీరప్రాంతాల నిర్వహణలో మానవ తప్పిదాల వల్ల ఇది ఎక్కువగా జరుగుతోంది (లూసియానా చిత్తడి నేలలు చూడండి). ఒకప్పుడు, మిస్సిస్సిప్పి నదిలో వచ్చే వసంతకాల వరదలు తాజా ఒండ్రు మట్టిని (అవక్షేపాలను) తీసుకురావడం, తీరప్రాంత చిత్తడి నేలలు (మార్ష్‌ల్యాండ్స్) పెరగడం ద్వారా కొత్త భూమి ఏర్పడేది; కానీ ఇప్పుడు ఆ భూమి తగ్గిపోతోంది. దీనికి అనేక కారణాలు ఉన్నాయి.

దక్షిణ లూసియానాలో జూన్ నుండి సెప్టెంబర్ వరకు వేసవి ఉష్ణోగ్రతలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఈ కాలంలో సగటు ఉష్ణోగ్రతలు 90 °F (32 °C) లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఉంటాయి. అలాగే రాత్రిపూట కనిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు సగటున 70 °F (21 °C) కి పైన ఉంటాయి. కొన్ని సమయాల్లో, 90ల  °F (32–37 °C) లో ఉండే ఉష్ణోగ్రతలు 70ల పైభాగంలో  °F (24–26 °C) లో ఉండే డ్యూ పాయింట్స్ (మంచు బిందువులు ఏర్పడే ఉష్ణోగ్రతలతో) కలిసి సెన్సిబుల్ (శరీరానికి అనిపించే) ఉష్ణోగ్రతలను 120 °F (49 °C) కి పైగా పెంచుతాయి. దక్షిణ లూసియానాలో ఉండే తేమతో కూడిన, దట్టమైన, అడవి లాంటి వేడి గురించి అనేక కథలు, సినిమాల్లో కూడా చూపిస్తారు.

చలికాలంలో దక్షిణ లూసియానాలో, ముఖ్యంగా న్యూ ఓర్లీన్స్, బాటన్ రూజ్, గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో సమీప ప్రాంతాల్లో, ఉష్ణోగ్రతలు సాధారణంగా వెచ్చగా ఉంటాయి, ఇక్కడ గరిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు సగటున 66 °F (19 °C) ఉంటాయి. చలికాలంలో రాష్ట్ర ఉత్తర భాగంలో కాస్త చల్లగా ఉంటుంది, ఇక్కడ గరిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు సగటున 59 °F (15 °C) ఉంటాయి. చలికాలంలో రాత్రిపూట కనిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా గడ్డకట్టే స్థాయికి బాగా పైన ఉంటాయి. గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికో సమీపంలో సగటు కనిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు 46 °F (8 °C), రాష్ట్ర ఉత్తర భాగంలో సగటు కనిష్ట ఉష్ణోగ్రతలు 37 °F (3 °C) ఉంటాయి.

ఫ్లోరిడా తర్వాత అమెరికాలో ఉరుములతో కూడిన తుఫానులు (థండర్‌స్టార్మ్స్) అత్యధికంగా సంభవించే రాష్ట్రం లూసియానా. ఈ రాష్ట్రంలో ఏడాదికి సగటున 60కి పైగా ఉరుములతో కూడిన తుఫానుల రోజులు ఉంటాయి. లూసియానాలో ప్రతి సంవత్సరం సగటున 27 సుడిగాలి (టొర్నాడో) లు సంభవిస్తాయి. రాష్ట్రమంతటా టొర్నాడోలు వచ్చే అవకాశం ఉంది, అయితే మిగిలిన ప్రాంతాలతో పోలిస్తే దక్షిణ భాగంలో వీటి ప్రభావం కాస్త తక్కువగా ఉంటుంది. దక్షిణ భాగంలో జనవరి నుండి మార్చి వరకు టొర్నాడోలు ఎక్కువగా రాగా, ఉత్తర భాగంలో ఫిబ్రవరి నుండి మార్చి వరకు వస్తాయి. లూసియానా రాష్ట్రంలో కొంత భాగం టొర్నాడోలు ఎక్కువగా వచ్చే డిక్సీ అల్లే (Dixie Alley) అనే ప్రాంతంలో ఉంది. రాష్ట్రంలో సంభవించే టొర్నాడోలు ఎప్పుడు ఎక్కడ వస్తాయో కచ్చితంగా చెప్పలేము కానీ ఇవి కేవలం కొన్ని నిర్దిష్ట ప్రాంతాలకే పరిమితమై ఉంటాయి.

### ప్రధాన నగరాలు

లూసియానాలో 308 రిజిస్టర్డ్ (ఇన్కార్పొరేటెడ్) మున్సిపాలిటీలు ఉన్నాయి, వాటిలో నాలుగు కన్సాలిడేటెడ్ సిటీ-పారిష్‌లు, 304 నగరాలు (సిటీలు), పట్టణాలు (టౌన్స్), గ్రామాలు (విలేజెస్) ఉన్నాయి. లూసియానాలోని మున్సిపాలిటీలు రాష్ట్ర భూభాగంలో 7.9% మాత్రమే విస్తరించి ఉన్నప్పటికీ, రాష్ట్ర జనాభాలో 45.3% మందికి నివాసంగా ఉన్నాయి. లూసియానాలోని పట్టణ ప్రజల్లో అత్యధికులు తీరప్రాంతం (కోస్ట్ వెంబడి) లేదా ఉత్తర లూసియానాలో నివసిస్తున్నారు. రాష్ట్రంలోని పురాతన శాశ్వత స్థావరం నాచీటోచెస్. రాష్ట్ర రాజధాని బాటన్ రూజ్ రాష్ట్రంలో రెండవ అతిపెద్ద నగరం. అత్యధిక జనాభా కలిగిన నగరం న్యూ ఓర్లీన్స్. అమెరికా జనాభా లెక్కల కార్యాలయం (U.S. సెన్సస్ బ్యూరో) నిర్వచనం ప్రకారం, లూసియానా 10 మెట్రోపాలిటన్ స్టాటిస్టికల్ ఏరియాస్ (మెట్రోపాలిటన్ గణాంక ప్రాంతాలను) కలిగి ఉంది. వీటిలో ప్రధాన ప్రాంతాలు: గ్రేటర్ న్యూ ఓర్లీన్స్, గ్రేటర్ బాటన్ రూజ్, లాఫాయెట్, ష్రెవ్‌పోర్ట్-బోసియర్ సిటీ, స్లిడెల్.

## జనాభా

లూసియానా జనాభా సాంద్రత

చారిత్రక జనాభా| Census | Pop. | Note | %± |
| --- | --- | --- | --- |
| 1810 | 76,556 |  | — |
| 1820 | 1,53,407 |  | 100.4% |
| 1830 | 2,15,739 |  | 40.6% |
| 1840 | 3,52,411 |  | 63.4% |
| 1850 | 5,17,762 |  | 46.9% |
| 1860 | 7,08,002 |  | 36.7% |
| 1870 | 7,26,915 |  | 2.7% |
| 1880 | 9,39,946 |  | 29.3% |
| 1890 | 11,18,588 |  | 19.0% |
| 1900 | 13,81,625 |  | 23.5% |
| 1910 | 16,56,388 |  | 19.9% |
| 1920 | 17,98,509 |  | 8.6% |
| 1930 | 21,01,593 |  | 16.9% |
| 1940 | 23,63,516 |  | 12.5% |
| 1950 | 26,83,516 |  | 13.5% |
| 1960 | 32,57,022 |  | 21.4% |
| 1970 | 36,41,306 |  | 11.8% |
| 1980 | 42,05,900 |  | 15.5% |
| 1990 | 42,19,973 |  | 0.3% |
| 2000 | 44,68,976 |  | 5.9% |
| 2010 | 45,33,372 |  | 1.4% |
| 2020 | 46,57,757 |  | 2.7% |
| 2025 (est.) | 46,18,189 |  | −0.8% |
| మూలాలు: 1910–2020 |

రాష్ట్ర జనాభాలో ఎక్కువ భాగం దక్షిణ లూసియానాలో నివసిస్తున్నారు, వీరు ప్రధానంగా గ్రేటర్ న్యూ ఓర్లీన్స్, ఫ్లోరిడా పారిష్‌లు, అకాడియానా ప్రాంతాల్లో విస్తరించి ఉన్నారు. అదే సమయంలో మధ్య లూసియానా, ఉత్తర లూసియానా ప్రాంతాల్లో జనాభా స్తబ్దుగా ఉండిపోవడం లేదా తగ్గుముఖం పట్టడం కనిపిస్తోంది. 2020 అమెరికా జనాభా లెక్కల ప్రకారం, ప్రాతినిధ్యం కల్పించబడిన (అపార్షన్ చేయబడిన) లూసియానా జనాభా 4,661,468. 2020 నాటికి ఇక్కడి స్థానిక జనాభా 4,657,757. 2010లో లూసియానా రాష్ట్ర జనాభా 4,533,372గా ఉండేది. ఇది 1810లో ఉన్న 76,556 జనాభా నుండి భారీగా పెరిగింది.

2020 జనాభా లెక్కల వరకు సానుకూలమైన జనాభా వృద్ధి ఉన్నప్పటికీ, 2021 నుండి లూసియానా జనాభా తగ్గుముఖం పట్టడం లేదా స్తబ్దుగా ఉండటం ప్రారంభమైంది. నైరుతి లూసియానాలోని కాల్కస్యూ, కామెరాన్ పారిష్‌లు ఒక్కొక్కటి తమ జనాభాలో 5% కంటే ఎక్కువ నష్టపోయాయి. జననాలు, అంతర్గత వలసల (ఇన్-మైగ్రేషన్) కంటే మరణాలు, ఇతర రాష్ట్రాలకు వలస వెళ్లడం (ఎమిగ్రేషన్) ఎక్కువగా ఉండటం ఈ తగ్గుదలకు కారణం. 2022 నాటికి లూసియానా జనాభా అంచనా 4,590,241.

2019 నాటి వలస (ఇమ్మిగ్రేషన్) గణాంకాల ప్రకారం, లూసియానా జనాభాలో సుమారు 4.2% మంది వలసదారులు ఉన్నారు, మరో 2% మంది కనీసం ఒక వలస తల్లిదండ్రులను కలిగి ఉన్న స్థానికంగా జన్మించిన U.S. పౌరులు (నేటివ్-బార్న్ U.S. సిటిజన్స్). లూసియానా వలసదారులలో ఎక్కువ మంది హోండురాస్ (18.8%), మెక్సికో (13.6%), వియత్నాం (11.3%), క్యూబా (5.8%), భారతదేశం (4.4%) నుండి వచ్చారు; వీళ్లలో అంచనా ప్రకారం 29.4% పత్రాలు లేని వలసదారులు (అన్‌డాక్యుమెంటెడ్ ఇమ్మిగ్రెంట్స్). చట్టబద్ధమైన (డాక్యుమెంటెడ్), పత్రాలు లేని (అన్‌డాక్యుమెంటెడ్) జనాభా కలిసి పన్నుల రూపంలో $1.2 బిలియన్లు చెల్లించారు. న్యూ ఓర్లీన్స్ ఒక శాంక్చురీ సిటీ (శరణార్థుల నగరంగా) పరిగణించబడుతుంది.

రాష్ట్ర జనాభా సాంద్రత చదరపు మైలుకు 104.9 మంది. లూసియానా జనాభా కేంద్రం (సెంటర్ ఆఫ్ పాపులేషన్) పాయింట్ కూపీ పారిష్‌లోని న్యూ రోడ్స్ నగరంలో ఉంది. HUD (హౌసింగ్ అండ్ అర్బన్ డెవలప్‌మెంట్) కి చెందిన 2022 వార్షిక నిరాశ్రయుల (హోమ్‌లెస్) అంచనా నివేదిక (Annual Homeless Assessment Report) ప్రకారం, లూసియానాలో సుమారు 7,373 మంది నిరాశ్రయులు ఉన్నట్లు అంచనా వేయబడింది.

2022లో, అవివాహిత మహిళలకు జన్మించిన పిల్లల శాతం పరంగా లూసియానా అమెరికా రాష్ట్రాలలో 54.7 శాతంతో అగ్రస్థానంలో నిలిచింది.

2020 అమెరికా జనాభా లెక్కల ప్రకారం లూసియానా పారిష్‌ల (కౌంటీల వంటివి) మ్యాప్. ఈ మ్యాప్ లో ఆయా ప్రాంతాల్లో అత్యధికంగా ఉన్న జాతి సమూహాన్ని రంగుల ద్వారా చూపించారు.విస్తరించు
లెజెండ్
* |  |  |
| --- | --- |
| **హిస్పానిక్ కాని శ్వేతజాతీయులు**
  40–50%
  50–60%
  60–70%
  70–80%
  80–90%
  90%+
 | **నల్లజాతీయులు లేదా ఆఫ్రికన్ అమెరికన్లు**
  40–50%
  50–60%
  60–70%
  70–80%
  |

## మూలాలు

ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో `<ref>` ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన `<references group="lower-alpha"/>` ట్యాగు కనబడలేదు