# కూడియాట్టం

|  |
| --- |
| * v
* t
* e
 |

**కూడియాట్టం** (మలయాళంః కూడియాట్టం) (IAST: 'combined act') అనేది భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రంలో సాంప్రదాయ ప్రదర్శన కళ. ఇది సంగం శకానికి చెందిన పురాతన ప్రదర్శన కళ అయిన *కూతు* అంశాలతో కూడిన పురాతన సంస్కృత రంగస్థల కలయిక. దీనిని యునెస్కోఅధికారికంగా మానవజాతి మౌఖిక & అస్పష్ట వారసత్వపు కళాఖండంగా గుర్తించింది.

## మూలం

కూడియాట్టం
మలయాళంలో "సంయుక్త నటన" అని అర్థం వచ్చే కూడియాట్టం, సంస్కృత నాటక ప్రదర్శనను కూత్తు అంశాలతో మిళితం చేస్తుంది. దీనిని సాంప్రదాయకంగా కూతమ్బలములు అని పిలువబడే దేవాలయ రంగస్థలాలలో ప్రదర్శిస్తారు. ప్రాచీన సంస్కృత నాటకరంగం నుండి నాటకాన్ని ఉపయోగించే, నేటికీ మనుగడలో ఉన్న ఏకైక కళారూపం ఇది. కేరళలో దీనికి వెయ్యి సంవత్సరాల లిఖితపూర్వక చరిత్ర ఉన్నప్పటికీ, దాని మూలాలు మాత్రం తెలియవు. కూడియాట్టం చాక్యార్ కూత్తు అనేవి ప్రాచీన భారతదేశంలోని, ముఖ్యంగా కేరళలోని దేవాలయాలలో ప్రదర్శించబడే నాటకీకరించిన నృత్య ఆరాధనలలో కొన్ని. కూడియాట్టం, చాక్యార్ కూత్తు రెండూ ప్రాచీన కళారూపమైన కూత్తు నుండి ఉద్భవించాయి. దీని ప్రస్తావన సంగం సాహిత్యంలో తదనంతర పల్లవ, పాండ్య , చేర, చోళుల కాలాల శాసనాలలో అనేకసార్లు కనిపిస్తుంది. తంజావూరు, తిరువిడైమరుతూర్, వేదారణ్యం, తిరువారూర్, ఓమంపులియూర్‌లోని దేవాలయాలలో కూత్తుకు సంబంధించిన శాసనాలను చూడవచ్చు. తేవారం, ప్రబంధం కీర్తనల గానంతో పాటు, వాటిని కూడా ఆరాధన కార్యక్రమాలలో ఒక అంతర్భాగంగా పరిగణించేవారు.

ఈ సేవలకు సంబంధించిన రచనల రచయితలుగా జాబితా చేయబడిన వారిలో ప్రాచీన రాజులు ఉన్నారు. చోళ, పల్లవ కాలాలలో పురాతన ఉపఖండం అంతటా వీటికి ఆధారాలు ఉన్నాయి. తమిళంలో *కైలాసోధరణం* అనే నాటకాన్ని రచించిన ఘనత రాజసింహ అనే పల్లవ రాజుకు దక్కుతుంది, ఇందులో రావణుడు శివుని కోపానికి గురై, దాని కోసం కనికరం లేకుండా లొంగిపోవడం అనే అంశం ఉంది.

మిఝావును *మిఝావానా* (మిఝావువాను ఉంచడానికి ప్రత్యేకంగా తయారు చేసిన చెక్క పెట్టె) లో ఉంచారు.
చేర పెరుమాళ్ రాజవంశం మధ్యయుగ రాజు అయిన కులశేఖర వర్మ, విదుషక కోసం స్థానిక భాషను పరిచయం చేసి, నాటకం ప్రదర్శనను బాగా నిర్వచించబడిన విభాగాలుగా రూపొందించి, కూడియాట్టాన్ని సంస్కరించాడని నమ్ముతారు. ఆయన స్వయంగా *సుభద్రధానంజయం*, తాపతిసాంవరాన అనే రెండు నాటకాలను రచించి, ఒక బ్రాహ్మణ స్నేహితుడి (తోఝాన) సహాయంతో వాటిని వేదికపై ప్రదర్శించడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు. ఈ నాటకాలు ఇప్పటికీ ప్రదర్శించబడుతున్నాయి. వీటితో పాటు, సాంప్రదాయకంగా ప్రదర్శించబడే నాటకాలలో శక్తిబెద్ర ఆచార్యకుదామణి, నీలకంఠ *కల్యాణసౌగంధిక*, బోధాయన *భగవదజ్జుక*, హర్ష *నాగానంద* & భాస ఆపాదించబడిన అనేక నాటకాలు ఉన్నాయి, వీటిలో *అభిషేకం*,యు ప్రతిమ ఉన్నాయి.

## పరికరాలు

మిఝావును *మిఝావానా* (మిఝావువాను ఉంచడానికి ప్రత్యేకంగా తయారు చేసిన చెక్క పెట్టె) లో ఉంచారు.
సాంప్రదాయకంగా, కూడియాట్టంలో ఉపయోగించే ప్రధాన సంగీత వాయిద్యాలు మిళావు, కుజితాళం, ఎడక్క, కురుంకుఝల్, శంఖు . మిళావు, వీటిలో అత్యంత ప్రముఖమైనది, ఇది అంబలవాస్ నంబియార్ కులానికి చెందిన వ్యక్తి వాయించే తాళ వాయిద్యం , నంగ్యారమ్మతో కలిసి కుజితాళం (ఒక రకమైన తాళం) వాయిస్తూ ఉంటుంది.

## ప్రదర్శన శైలి

రావణుడిగా కూడియాట్టం గురు మణి మాధవ చాక్యార్
సాంప్రదాయకంగా, కూడియాట్టాన్ని చాక్యర్లు (కేరళ హిందువుల ఉప కులం), నంగ్యరమ్మ (అంబలవాసి నంబియార్ కులం మహిళలు) ప్రదర్శించారు. కలిసి వాయించడం లేదా ప్రదర్శించడం అని అర్ధం వచ్చే "కూడియాట్టం" అనే పేరు, వేదికపై మిఴావు డ్రమ్మర్ల తాళాలతో లయబద్ధంగా పనిచేసే బహుళ నటుల ఉనికిని సూచిస్తుందని భావిస్తారు. ప్రత్యామ్నాయంగా, ఇది సంస్కృత నాటకంలో ఒక సాధారణ పద్ధతిని సూచిస్తుంది, ఇక్కడ అనేక రాత్రులు ఒంటరిగా ప్రదర్శించిన ఒక నటుడు మరొకరితో కలుస్తాడు.

ప్రధాన నటుడు ఒక చాక్యార్, అతను ఆలయం లోపల లేదా కూత్తంబలం లో ఆచారబద్ధమైన కూత్తు,, *కూడియాట్టం* ప్రదర్శిస్తాడు. చాక్యార్ మహిళలు, ఇల్లోటమ్మాలు పాల్గొనడానికి అనుమతించబడరు. బదులుగా, స్త్రీ పాత్రలను నంగ్యరమ్మ పోషిస్తున్నారు. కూడియాట్టం ప్రదర్శనలు తరచుగా సుదీర్ఘమైనవి విస్తృతమైనవి, ఇవి అనేక రాత్రులలో 12 నుండి 150 గంటల వరకు ఉంటాయి. పూర్తి కూడియాట్టం ప్రదర్శనలో మూడు భాగాలు ఉంటాయి. వీటిలో మొదటిది *పురప్పాడు*, ఇక్కడ ఒక నటుడు నృత్య అంశంతో పాటు ఒక పద్యాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు. దీని తరువాత *నిర్వాణ* ఉంటుంది, ఇందులో నటుడు, అభినయాన్ని ఉపయోగించి, నాటకం ప్రధాన పాత్ర మానసిక స్థితిని ప్రదర్శిస్తాడు. అప్పుడు *నిర్వాణ*, ఒక పునరాలోచన, ఇది ప్రేక్షకులను అసలు నాటకం ప్రారంభమయ్యే స్థాయికి తీసుకువెళుతుంది. ప్రదర్శన చివరి భాగం కూడియాట్టం, ఇది నాటకం. మొదటి రెండు భాగాలు సోలో యాక్ట్స్ అయితే, కూడియాట్టం వేదికపై ప్రదర్శించడానికి అవసరమైనన్ని పాత్రలను కలిగి ఉంటుంది.

ఈ కళను చాక్యార్ సమాజంలోని పెద్దలు సాంప్రదాయకంగా తమ యువతకు నేర్పించారు. దీనిని 1950ల వరకు చక్యర్లు మాత్రమే ప్రదర్శించారు. 1955లో గురు మణి మాధవ చాక్యార్ మొదటిసారిగా ఆలయం వెలుపల కుటియాట్టం చేశారు, దీని కోసం ఆయన కఠినమైన చాక్యార్ సమాజం నుండి అనేక సమస్యలను ఎదుర్కొన్నారు. తన మాటల్లోనే:

> నా సొంత ప్రజలే నా చర్యను (దేవాలయ ప్రాంగణం వెలుపల కూతు, కూడియాట్టం ప్రదర్శించడం) ఖండించారు. ఒకసారి, నేను వైక్కోంలో ప్రదర్శనలు ఇచ్చిన తర్వాత, వారు నన్ను వెలివేయాలని కూడా ఆలోచించారు. ఈ కళ కాలపరీక్షకు నిలబడాలని నేను కోరుకున్నాను. సరిగ్గా అందుకే నేను దేవాలయం వెలుపలికి వెళ్ళాను.
>
>

కూడియాట్టం ఫేస్ మేకప్
1962లో కళ, సంస్కృత పండితుడు వి. రాఘవన్ నాయకత్వంలో మద్రాసుకు చెందిన సంస్కృత రంగ గురు మణి మాధవ చాక్యార్ను చెన్నైలో కూడియాట్టం చేయడానికి ఆహ్వానించింది. చరిత్రలో తొలిసారిగా కేరళ వెలుపల కూడియాట్టం ప్రదర్శించబడింది. వారు మూడు రాత్రుల పాటు, *అభిసేక*, *సుభద్రధానంజయ*, నాగంద నాటకాల నుండి కూడియాట్టం దృశ్యాలను ప్రదర్శించారు.

1960వ దశకం ప్రారంభంలో, బనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయంలో భారతీయ నాటకరంగంపై పరిశోధన చేస్తున్న పోలిష్ విద్యార్థి అయిన మరియా క్రిస్టోఫర్ బైర్స్కీ, మణి మాధవ చాక్యార్ వద్ద కూడియాట్టం అభ్యసించి, ఆ కళారూపాన్ని నేర్చుకున్న మొట్టమొదటి చాక్యార్/నంబియార్ కాని వ్యక్తి అయ్యారు. ఆయన కిళ్ళికురుస్సిమంగళంలోని గురువుగారి ఇంట్లో ఉండి , సాంప్రదాయ గురుకుల పద్ధతిలో అభ్యసించారు.

## ప్రముఖ కళాకారులు

గురు మణి మాధవ చాక్యార్ ప్రదర్శించిన శృంగారం (భావోద్వేగం)
నాయక (స్వప్నవాసవదత్తం కుటియట్టం హీరో రాజు ఉదయన
నేపథ్యలో రావణన్ గా మార్గి మధు
* మణి మాధవ చాక్యార్
* ఈ కళను 1980లలో అంతర్జాతీయ ప్రేక్షకులకు అందించిన మొదటి కూడియాట్టం ప్రదర్శనకారులలో ఒకరిగా నిలిచిన అమ్మన్నూర్ మాధవ చాక్యార్.
* 1981లో కేరళ సంప్రదాయ కళారూపాలను ప్రోత్సహించే సంస్థ అయిన మార్గి వద్ద మొదటి రెసిడెన్షియల్ గురువు అయిన మూజిక్కుళం కొచ్చుకుట్టన్ చాక్యార్. ఆయన అమ్మన్నూర్ మాధవ చాక్యార్ బంధువు.
* మణి మాధవ చక్కియార్ శిష్యుడు, మేనల్లుడు అయిన మణి దామోదర చాక్యార్ కూడా సాంప్రదాయ భక్తి కూటియాట్టాలను ప్రదర్శించేవాడు.

## తగ్గుముఖం

కూడియాట్టం సాంప్రదాయకంగా హిందూ దేవాలయాలలో *కూత్తంబాలాలు* అని పిలువబడే ప్రత్యేక వేదికలలో ప్రదర్శించబడే ఒక ప్రత్యేక కళారూపంగా ఉండేది, ఈ ప్రదర్శనలకు ప్రవేశం కేవలం కుల హిందువులకు మాత్రమే పరిమితం చేయబడింది. అలాగే, ప్రదర్శనలు పూర్తి కావడానికి నలభై రోజుల వరకు పట్టవచ్చు. కేరళలో పంతొమ్మిదవ శతాబ్దంలో భూస్వామ్య క్రమం పతనం కూడియాట్టం కళాకారుల ప్రోత్సాహాన్ని తగ్గించింది, వారు తీవ్రమైన ఆర్థిక ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నారు. ఇరవయ్యవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో పునరుద్ధరణ తరువాత, కూడియాట్టం మరోసారి నిధుల కొరతను ఎదుర్కొంటోంది, ఇది వృత్తిలో సంక్షోభానికి దారితీసింది.

కూడియాట్టం కళారూపాన్ని భవిష్యత్ తరాలకు అందించడాన్ని ప్రోత్సహించడానికి, కొత్త ప్రేక్షకులను అభివృద్ధి చేయడానికి, అలాగే దానిలో గొప్ప విద్యా పరిశోధనను పెంపొందించడానికి కూడియాట్టం సంస్థలు, గురుకళాలాల నెట్‌వర్క్‌ను సృష్టించాలని యునెస్కో పిలుపునిచ్చింది. ఇరింజలగూడలోని నటనకైరలి కూడియాట్టం పునరుద్ధరణ రంగంలో అత్యంత ప్రముఖ సంస్థలలో ఒకటి. తిరువనంతపురం మార్గి థియేటర్ గ్రూప్ కేరళ కథకళి, కూడియాట్టం పునరుద్ధరణకు అంకితమైన మరొక సంస్థ.

## సంస్థలు & పురస్కారాలు

*1998లో స్థాపించబడిన నేపత్య సెంటర్ ఇన్స్టిట్యూట్,* మూళిక్కుళంలో కూడియాట్టం, సంబంధిత కళారూపాల ప్రాచీన నాటక సంప్రదాయాన్ని పరిరక్షించడానికి, ప్రోత్సహించడానికి అంకితమైన ఒక ప్రముఖ అగ్రగామి సంస్థ.

సంగీత నాటక అకాడమీ, భారతదేశం నేషనల్ అకాడమీ ఫర్ మ్యూజిక్, డాన్స్ అండ్ డ్రామా, కళాకారుడికి అత్యున్నత పురస్కారం అయిన సంగీత నాటక అకాడేమీ అవార్డును కలామండలం శివన్ నంబూదిరి (2007) పైన్కులం రామన్ చాక్యార్ (2010), పైన్కులమ్ దామోదర చాక్యార్ వంటి కుటియాట్టం కళాకారులకు ప్రదానం చేసింది.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు