# పోథన్ జోసెఫ్

| పోతన్ జోసెఫ్ |
| --- |
|  |
| జననం | 1892 చెంగన్నూర్, ట్రావెన్‌కోర్, బ్రిటిష్ ఇండియా (ప్రస్తుత కేరళ) |
| మరణం | 1972 నవంబరు 2(1972-11-02) (వయసు: 79–80) |
| వృత్తి | పాత్రికేయుడు |
| బంధువులు | * జార్జ్ జోసెఫ్ (సోదరుడు)
 |
| పురస్కారాలు | పద్మభూషణ్ (1973) |

**పోథన్ జోసెఫ్** (1892–1972) 20వ శతాబ్దపు భారతదేశంలో ఒక పాత్రికేయుడు, ఈయన వృత్తి జీవితం భారతదేశ స్వాతంత్ర్యానికి ముందు ఇరవై సంవత్సరాలు, తర్వాత ఇరవై సంవత్సరాలు విస్తరించింది. ఆయన ఆనాటి ప్రముఖులైన ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా, అనీ బిసెంట్, మహాత్మా గాంధీ, సరోజినీ నాయుడు, మోతీలాల్ నెహ్రూ లాంటి వారితో కలిసి పనిచేశారు. ఐదు దశాబ్దాల పాటు 'ఓవర్ ఎ కప్ ఆఫ్ టీ' పేరుతో రోజువారీ రాజకీయ కాలమ్ రాసిన మొదటి వ్యక్తి ఆయన, ఇందులో బైబిల్, డికెన్స్ సూక్తులు అప్పుడప్పుడూ ప్రస్తావించారు. ఆయన భారతీయ కార్టూనిస్ట్ కేశవ శంకర్ పిళ్ళైని గుర్తించి ప్రోత్సహించారు, పత్రికలలో రాజకీయ కార్టూన్లను ఒక ముఖ్య భాగంగా మార్చడంలో సహాయపడ్డారు.
పోతన్ 26 వార్తాపత్రికలను ప్రారంభించారు లేదా అభివృద్ధి చేశారు. వీటిలో హిందుస్థాన్ టైమ్స్, ఇండియన్ ఎక్స్‌ప్రెస్, డెక్కన్ హెరాల్డ్ ఉన్నాయి. 1942లో న్యూఢిల్లీ కేంద్రంగా ఉన్న డాన్ పత్రికకు ఆయన మొదటి సంపాదకుడు. ప్రభుత్వంలో ఒక పదవిని చేపట్టడానికి ఆయన డాన్ పత్రికను విడిచిపెట్టారు.

పోథన్ జోసెఫ్ సంపాదకీయ స్వేచ్ఛను కాపాడారు, సంపాదకీయ విభాగంలో పనిచేసే వారికి సంపాదకులు మద్దతు ఇవ్వాలని, వారి స్వేచ్ఛను ఎప్పుడూ ఆక్రమించకూడదని డిమాండ్ చేశారు. కార్మిక సంఘాలు ఏర్పడక ముందు కూడా, అర్హులైన పాత్రికేయులకు తగిన వేతనం ఇవ్వాలని పోతన్ కోరారు. ఆయన వృత్తి జీవితంలో "ధైర్యం, అప్రమత్తత, విశ్వసనీయత" అనేది ఆయన నినాదం.

## తొలి జీవితం, విద్య

పోథన్ జోసెఫ్ 1892 మార్చి 13న భారతదేశంలోని కేరళలోని చెంగన్నూర్‌లోని ఊరయిల్ హౌస్‌కు చెందిన సి. ఐ. జోసెఫ్‌కు జన్మించారు. ఆయన అన్నయ్య జార్జ్ ఒక న్యాయవాది, భారత స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. ఆయన మద్రాసు (చెన్నై) లోని ప్రెసిడెన్సీ కళాశాల నుండి భౌతికశాస్త్రంలో డిగ్రీ పట్టా పొందారు, ఆపై బాంబే విశ్వవిద్యాలయం నుండి న్యాయశాస్త్రంలో ఎల్.ఎల్.బి. డిగ్రీని తీసుకున్నారు. ఆయన న్యాయవాద వృత్తిని చేపట్టాలనే ఆలోచనలను త్వరగా విరమించుకున్నారు, హైదరాబాద్ బులెటిన్‌కు రచయితగా మారారు, చివరగా 1918లో బి.జి. హార్నిమాన్ సంపాదకత్వంలో ఉన్న బాంబే క్రానికల్‌లో చేరినప్పుడు తన అసలైన వృత్తిని కనుగొన్నారు.

## వృత్తి జీవితం

ఆయన భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో పాల్గొన్నారు, మహాత్మా గాంధీ, మోతీలాల్ నెహ్రూ, అనీ బిసెంట్, ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా, సరోజినీ నాయుడు లాంటి నాయకులతో కలిసి పనిచేశారు. ఒక గొప్ప పాత్రికేయుడిగా, ఆయన తన సుదీర్ఘ రాజకీయ కాలమ్ 'ఓవర్ ఎ కప్ ఆఫ్ టీ' ద్వారా విస్తృతంగా ప్రసిద్ధి చెందారు, ఇది హిందుస్థాన్ టైమ్స్, ఇండియన్ ఎక్స్‌ప్రెస్, డెక్కన్ హెరాల్డ్ లాంటి వార్తాపత్రికలలో దాదాపు నాలుగు దశాబ్దాల పాటు - కొన్నిసార్లు అంతరాయాలతో - వెలువడింది. ఆయన జీవిత చరిత్ర లెసన్స్ ఇన్ జర్నలిజం: ది స్టోరీ ఆఫ్ పోతన్ జోసెఫ్‌ను రచించిన పాత్రికేయుడు, రచయిత టి. జె. ఎస్. జార్జ్ ఈ కాలమ్‌ను "ఒక అద్భుతమైన సమ్మేళనం, ప్రేమించబడినది, గౌరవించబడినది, అప్పుడప్పుడు అనుకరించబడినది, కానీ ఎన్నటికీ సాటిలేనిది" అని వర్ణించారు. దీని పాఠకులలో "పాలక వర్గం", సామాన్య ప్రజలు ఇద్దరూ ఉన్నారు.

తన కెరీర్ అంతటా, ఆయన అనేక రకాల ప్రచురణలలో అనేక సంపాదకీయ పదవులను నిర్వహించారు. ఆయన జాతీయవాద వార్తాపత్రిక ఇండియన్ నేషనల్ హెరాల్డ్, అలాగే బాంబే క్రానికల్, హైదరాబాద్ బులెటిన్, క్యాపిటల్, ఇండియన్ డైలీ టెలిగ్రాఫ్, ఇండియన్ డైలీ మెయిల్, స్టార్ ఆఫ్ ఇండియా, వాయిస్ ఆఫ్ ఇండియా లాంటి పత్రికలలో పనిచేశారు. ఆయన హిందుస్థాన్ టైమ్స్‌లో ఉన్న కాలంలో, కేశవ శంకర్ పిళ్ళైని ఢిల్లీకి స్టాఫ్ కార్టూనిస్ట్‌గా తీసుకువచ్చారు.

1942లో, జిన్నా స్థాపించిన, అప్పట్లో న్యూఢిల్లీలో ఉన్న డాన్ పత్రికకు ఆయన మొదటి సంపాదకుడు అయ్యారు. ఆయన కుమార్తె అన్నా వర్కీ తరువాత తన జ్ఞాపకాల పుస్తకం వన్ ఉమెన్స్ ఇండియాలో "మా నాన్నకు దేశ విభజన ఇష్టం లేదు, కానీ ముస్లింల పక్షాన ఒక వాదన ఉందని ఆయన నమ్మారు" అని రాశారు. డాన్‌లో చేరాలన్న ఆయన నిర్ణయం గాంధీని ఆశ్చర్యపరిచింది, ఆయన ఇలా రాశారు: "నా ప్రియమైన పోతన్, మమ్మల్ని ఎందుకు విడిచిపెట్టావు? నేను పేదవాడిని. నువ్వు రాసేది నేను చదవాలి, కాబట్టి నాకు డాన్ కాపీని పంపడం మర్చిపోవద్దు." మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామున కస్తూరిబా గాంధీ మరణాన్ని, జోసెఫ్ రాసిన ఒక సంతాప సందేశంతో పాటు నివేదించిన ఏకైక వార్తాపత్రిక డాన్.

జోసెఫ్ గ్రేట్ ఇండియన్ పెనిన్సులా రైల్వేకు మొదటి ప్రిన్సిపల్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఆఫీసర్‌గా కూడా కొద్దికాలం పనిచేశారు, బాంబే మునిసిపల్ కార్పొరేషన్‌కు ఎన్నికైన సభ్యుడిగా ప్రజాజీవితంలో ప్రవేశించారు. ఆయన అత్యంత గణనీయమైన సంపాదకీయ పదవీకాలం డెక్కన్ హెరాల్డ్‌లో గడిచింది. జూన్ 1948లో ఈ వార్తాపత్రిక ప్రారంభించబడినప్పుడు, ఆయన దానికి వ్యవస్థాపక సంపాదకుడు అయ్యారు, ప్రారంభ సంపాదకీయాన్ని అందించారు. ఆయన దాదాపు ఒక దశాబ్దం పాటు ఆ పత్రికతో కొనసాగారు, ఏ ఒక్క వార్తాపత్రికలోనైనా ఆయన గడిపిన అతి సుదీర్ఘ కాలం ఇదే. 1956లో డెక్కన్ హెరాల్డ్ సంపాదకుడిగా పనిచేస్తున్నప్పుడు, ఆయన ప్రారంభ వరల్డ్ కాంగ్రెస్ ఆఫ్ జర్నలిస్ట్స్‌కు భారత ప్రతినిధి బృందానికి నాయకత్వం వహించారు. ఆయన రెండేళ్ల తర్వాత ఆ వార్తాపత్రికను విడిచిపెట్టారు.

జోసెఫ్ రచనా శైలి చమత్కారంతో కూడి ఉంటుంది. ఆయన తన కెరీర్ చివరి సంవత్సరాల్లో, పదవీ విరమణ చేయడానికి ముందు కొద్దికాలం పాటు స్వరాజ్య పత్రికకు సంపాదకత్వం వహించారు. ఆయన తన చివరి సంవత్సరాలను కుటుంబం, స్నేహితుల మధ్య ప్రశాంతంగా, నిరాడంబరంగా గడిపారు, 1972 నవంబర్ 2న 80 ఏళ్ల వయసులో మరణించారు. ఆయన మరణానంతరం, అప్పటి ప్రధాని ఇందిరా గాంధీ జర్నలిజం, చరిత్రను నమోదు చేయడంలో ఆయన చేసిన సేవలను ప్రశంసించారు. "మా గురువు ఇక లేరు అనే ఆలోచన మమ్మల్ని దాదాపు కన్నీళ్లకు గురిచేస్తోంది" అని డెక్కన్ క్రానికల్ రాసింది.

## గౌరవాలు

పోథన్ అనేక సంవత్సరాల పాటు ఇండియన్ ఫెడరేషన్ ఆఫ్ వర్కింగ్ జర్నలిస్ట్స్ అధ్యక్షుడిగా పనిచేశారు. ఒక నియమంగా ఆయన అధికారిక ప్రశంసలను తప్పించుకున్నారు, "దొర్లుతున్న రాయికి నాచు వల్ల ఉపయోగం ఏమిటి?" అని ఆయన అనేవారు. 1973లో ఆయనకు మరణానంతరం భారతదేశ అత్యున్నత పౌర పురస్కారాలలో ఒకటైన పద్మభూషణ్ లభించింది.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు

* జె.వి. విలనిలం, కేరళ విశ్వవిద్యాలయం మాజీ వైస్-ఛాన్సలర్, మీడియా మిమోసా 2008 జనవరి — మార్చి 2008, పేజీలు 89–93.
* టి.జె.ఎస్. జార్జ్. పోతన్ జోసెఫ్స్ ఇండియా. ఎ బయోగ్రఫీ. 1992లో న్యూఢిల్లీలోని సంచార్ పబ్లిషింగ్ హౌస్ ద్వారా తొలిసారి ప్రచురించబడింది ISBN 81-7203-008-8, న్యూఢిల్లీలోని అలైడ్ పబ్లిషర్స్ లిమిటెడ్ ద్వారా ముద్రించబడింది. లెసన్స్ ఇన్ జర్నలిజం: ది స్టోరీ ఆఫ్ పోతన్ జోసెఫ్ పేరుతో సవరించిన కూర్పును 2007లో న్యూఢిల్లీలోని వివా బుక్స్ ప్రచురించింది. ISBN 81-309-0788-7.
* కార్టూనిస్ట్ కె. శంకర్ పిళ్లై
* పోతన్ కుటుంబ వెబ్‌సైట్
* ప్రసిద్ధ జర్నలిస్ట్ పోతన్ జోసెఫ్‌కు నివాళిగా ఒక ఉపన్యాస శ్రేణి స్థాపించబడింది, ఇది భారతదేశ మొదటి మెంటార్‌షిప్-ఆధారిత జర్నలిజం కోర్సు అయిన జర్నలిజం మెంటార్‌లో భాగం. జర్నలిజాన్ని వృత్తిగా ఎంచుకోవాలనుకునే వారి కోసం ఇది 14-నెలల కార్యక్రమంగా రూపొందించబడింది: ఉపన్యాస శ్రేణి.
* సాహిత్యం, విద్యారంగంలో ఆయన చేసిన కృషికి గాను 1973లో మరణానంతరం భారతదేశ పౌర పురస్కారం పద్మభూషణ్ లభించింది.
* ఊరయిల్ కుటుంబ చరిత్ర
* క్రీస్తుశకం తొమ్మిదవ శతాబ్దంలో పశ్చిమాసియా నుండి కేరళ (కొల్లం) కు వలస వచ్చిన తులస్సేరిమనపురతు కుటుంబ చరిత్ర