# கலிங்கக் கட்டிடக்கலை

கலிங்க கட்டிடக்கலை கோயிலின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வரைபடம்
**கலிங்க கட்டிடக்கலை பாணி** (*Kalinga architecture*) என்பது, உத்கல நாடு என்றும் அழைக்கப்படும் பண்டைய கலிங்கத்திலும், தற்போதைய கிழக்கு இந்திய மாநிலமான ஒடிசாவிலும் செழித்து வளர்ந்த ஒரு இந்துக் கட்டிடக்கலைப் பாணியாகும். இந்தப் பாணியில் ரேகா தேவுலா, பிதா தேவுலா மற்றும் கக்கர தேவுலா என மூன்று தனித்துவமான கோயில் வகைகள் உள்ளன. இவற்றில் முதல் இரண்டும் விஷ்ணு, சூரியன் மற்றும் சிவன் கோயில்களுடன் தொடர்புடையவை, அதேசமயம் மூன்றாவது வகை முக்கியமாக சாமுண்டி மற்றும் துர்க்கை கோயில்களுடன் தொடர்புடையது. ரேகா தேவுலா மற்றும் கக்கர தேவுலா கோயில்கள் கருவறைகளாகவும், பிதா தேவுலா வெளிப்புற நடன மற்றும் காணிக்கை மண்டபங்களாகவும் அமைந்துள்ளன.

சாக்த வழிபாட்டின் தொன்மையான பூமியான கலிங்கத்தில், புராண காலத்திலிருந்தே தெய்வீகச் சிற்பக்கலை இருந்து வந்துள்ளது. தற்கால ஆய்வுகளின்படி, பண்டைய நாட்களில் சிலைகள் (தெய்வங்கள்) மங்களகரமான மரங்களின் கீழ் வைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு வழக்கமான கலிங்கக் கோயிலின் பல்வேறு அம்சங்களில் கட்டிடக்கலை விதிகள், சிற்பக்கலை, வரலாற்றுப் பின்னணிகள் மற்றும் மரபுகள், பழக்கவழக்கங்கள், அதனுடன் தொடர்புடைய புராணக்கதைகளைப் போற்றுதல் ஆகியவை அடங்கும்.

## கட்டிடக்கலை

புவனேசுவரத்தில் கிபி ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த லிங்கராஜா கோயில்
ஒடிசாவின் கடலோர நகரமான புரியிலுள்ள நான்கு புனிதமான இடங்களில் ஒன்றான புரி ஜெகன்நாதர் கோயில்.
### தளத் தேர்வு

கோயிலைக் கட்ட இடம் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, ​​மண்ணின் வகை, மனையின் வடிவம் மற்றும் அமைவிடம், இடத்தின் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் வகை, நிலத்தடி நீர் மட்டம் போன்ற பல்வேறு அம்சங்கள் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டன. மண்ணின் நிறம், அடர்த்தி, கலவை மற்றும் ஈரப்பதம் ஆகியவை சிறந்த, நடுத்தர, ஓரளவு நடுத்தர மற்றும் மிக மோசமான வகை மண்ணை வேறுபடுத்துகின்றன. வாஸ்து சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையில், விருப்பத்தின் வரிசைப்படி ஒரு செவ்வக, சதுர, நீள்வட்ட அல்லது வட்ட வடிவ நிலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள ஒடிசா கோயில்களின் கலிங்க கட்டிடக்கலைப் பாணியில் அமைந்த இந்து கோயிலில் தேவுலா என்பது ஒரு கட்டிடக்கலைக் கூறாகும்.] சில நேரங்களில் முழு கோயிலும் தேவுலா என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. ஒடியா மொழியில் "தேவுலா" என்ற வார்த்தை, ஒடிசாவின் பெரும்பாலான கோயில்களில் காணப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட பாணியில் கட்டப்பட்ட கட்டிட அமைப்பைக் குறிக்கிறது. ஆங்கிலத்திலும் தேவுல் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இருப்பினும் மேற்கு வங்காளத்தின் மன்பூம் பகுதியில் தேவுல் கோயில்கள் வேறு வடிவத்திலும் உள்ளன.

ஒடிசாவின் கோயில் கட்டிடக்கலை நீண்ட காலமாகப் படிப்படியாக வளர்ந்துள்ளது. வரையறுக்கப்பட்ட கட்டிடக்கலைக் கோட்பாடுகளும், கலைநயமிக்க மேம்பாடுகளுக்குப் போதுமான வாய்ப்புகளும், முன்னேறிய தலைமுறையினருக்கு வழிவகுத்தன. ஒடிசாவில் உள்ள கோயில்கள், நிலைத்தன்மையின் சில அடிப்படைக் கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, மனித உடலிலிருந்து உத்வேகம் பெறுகின்றன. இதன் மேல்கட்டமைப்பு அடிப்படையில் பாதம், கண்டி (உடல்) மற்றும் சூளம்/மஸ்தகம் (தலை) என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கேற்ப, கட்டிடக்கலை முதல் கோயிலின் இறுதி அலங்காரம் வரை ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் வெவ்வேறு விதமான அணுகுமுறை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒடிசாவில் உள்ள பாரம்பரிய உள்ளூர் பாணிக் கோயில்களில், கோயிலின் நுழைவாயிலுக்கோ அல்லது கருவறைக்கோ மேலே உள்ள மையப் பாதுகாப்புச் சின்னமாக, இலலிதாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் கஜலட்சுமியின் உருவம் பெரும்பாலும் இடம்பெற்றிருக்கும்..

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

*

## மேலும் சிலக் குறிப்புகள்

* Durga Charan Panda, *Kalinga Mandira Sthapatya* (in Odia)
* Kalinga Temples Architecture (archived 29 March 2012)
* Temple Architecture பரணிடப்பட்டது 2014-10-07 at the வந்தவழி இயந்திரம்