# சென்னையில் உள்ள சேரிகள்

**சென்னையில் உள்ள சேரிகள்(Slums in Chennai)* என்பது சென்னையில் உள்ள சேரிகளின் நிலையை விவாிக்கிறது. சென்னை, தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் தலைநகரம் மற்றும் நாட்டின் நான்காவது பெரிய மாநகரமாகும். 2011-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, சென்னையின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 30% பேர் குடிசைப் பகுதிகளில் வசித்து வந்தனர். தமிழ்நாடு மாநில அரசு, ஒரு அமைச்சரின் தலைமையில் குடிசை ஒழிப்பு வாரியத்தை அமைத்துள்ளது. குடிசைப் பகுதிகளில் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட முக்கிய நகரங்களில், மும்பை, ஐதராபாத்து மற்றும் கொல்கத்தாவிற்குப் பிறகு சென்னை நான்காவது இடத்தில் உள்ளது. விரைவான நகரமயமாக்கலும், அமைப்புசாரா துறையில் உள்ள வேலைவாய்ப்புகளுமே சென்னையில் குடிசைப் பகுதிகளில் மக்கள் தொகை அதிகரிப்பதற்கான முக்கிய காரணிகளாகும்.
1971-ஆம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு குடிசைப் பகுதிகள் (மேம்பாடு மற்றும் அகற்றுதல்) சட்டம், குடிசைவாசிகளின் உரிமைகளை வெளியேற்றம் அல்லது இடமாற்றத்திலிருந்து பாதுகாக்க அரசுக்கு அதிகாரம் அளித்தது. இக்கொள்கை, தமிழ்நாடு மாநில அரசின் வீட்டுவசதித் துறையின் கீழ் வரும் தமிழ்நாடு குடிசைப் பகுதி அகற்றும் வாரியத்தை (டிஎன்எசுசிபி) உருவாக்க உதவியது. அரசின் குடிசை மேம்பாட்டுப் பணிகள் டிஎன்எசுசிபி-யால் நிர்வகிக்கப்படுவதோடு, உலக வங்கி போன்ற முகமைகளிடமிருந்தும் வெளி நிதியுதவி பெறுகின்றன.

## மக்கள்தொகை புள்ளிவிவரங்கள்

2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, சென்னையைச் சேர்ந்தவர்களில் 30% பேர் குடிசைப் பகுதிகளில் வசித்து வந்தனர். மொத்த குடிசை மக்கள்தொகைப் பட்டியலில் மும்பை (5.21 இருமடி ஆயிரம்), ஐதராபாத் (2.29 இருமடி ஆயிரம்) மற்றும் கொல்கத்தா (1.41 இருமடி ஆயிரம்) ஆகியவற்றுக்கு இடையில் சென்னை (1.39 இருமடி ஆயிரம்) நான்காவது இடத்தில் உள்ளது. 2001 ஆம் ஆண்டின் தற்காலிக மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, சென்னையின் குடிசைப் பகுதிகளில் 10,79,414 பேர் வசித்தனர், இது நகரத்தின் மொத்த மக்கள்தொகையில் 25.6% ஆகும். சேலம் மற்றும் திருச்சியில் முறையே 23% மற்றும் 19% மக்கள் குடிசைப் பகுதிகளில் வசித்து வந்தனர். சென்னையின் மொத்த மக்கள்தொகையில், 548,517 பேர் ஆண்கள் மற்றும் மீதமுள்ள 530,897 பேர் பெண்கள் ஆவர். சேரி அல்லாத பகுதிகளில் ஒவ்வொரு 1,000 ஆண்களுக்கும் 945 பெண்கள் என்ற பாலின விகிதத்துடன் ஒப்பிடும்போது, ​​இங்கு குழந்தை பாலின விகிதம் 968 பெண்களாக இருந்தது. சேரி மக்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 80.09% ஆக இருந்தது. இதில் ஆண்களின் எழுத்தறிவு 85.77% ஆகவும், பெண்களின் எழுத்தறிவு 74.21% ஆகவும் இருந்தது. இங்கு மொத்தம் 125,725 வீடுகள் இருந்தன; அவற்றில் 81,128 நிரந்தர (64.53%), 22,415 அரை நிரந்தர (17.83%) மற்றும் 22,182 தற்காலிக (17.64%) வீடுகள் அடங்கும். 66.96% வீடுகளில் ஒற்றை அறைகளும், 24.19% வீடுகளில் இரண்டு அறைகளும், 5.85% வீடுகளில் மூன்று அறைகளும், 2.17% வீடுகளில் மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட அறைகளும் இருந்தன. மொத்தமாக 70,689 (56.23%) சொந்த வீடுகளும், 50,764 (40.38%) வாடகை வீடுகளும், 4,272 (3.39%) இதர வீடுகளும் இருந்தன. மொத்த மக்கள் தொகையில் 26% பேருக்கு மட்டுமே வீடுகளில் தண்ணீர் வசதி இருந்தது, அதே நேரத்தில் பெரும்பான்மையானோர் குடிநீரைப் பெற குறைந்தது 500 மீட்டர் பயணிக்கின்றனர். கைபம்பி குழாய்களும் நீரின் முக்கிய ஆதாரங்களாக உள்ளன. 38,838 (30.89%) கைபம்பிகள், 53,556 (42.60%) தண்ணீர் குழாய்கள், 3,162 (2.52%) ஆழ்துளைக் கிணறுகள், 4,665 கிணறுகள் மற்றும் 25,062 (19.93%) பிற நீர் ஆதாரங்கள் இருந்தன. குடிசைவாசிகளில் 79.41% பேருக்கு மட்டுமே மின்சார வசதி இருந்தது மற்றும் 1,409 வீடுகளுக்கு விளக்கு வசதி இல்லை. சுமார் 34% வீடுகளில் கழிப்பறைகள் இல்லாததால் நோய்கள் பரவின. சுமார் 43.87% வீடுகளில் வானொலியும், 60.07% வீடுகளில் தொலைக்காட்சிகளும் இருந்தன.

## காரணிகள்

கிராமப்புறங்களில் வேலைவாய்ப்பின்மை மற்றும் சென்னையில் ஏற்படும் விரைவான நகரமயமாக்கல் ஆகியவை சேரிகள் உருவாவதற்கான முக்கியக் காரணிகளாகும். மக்கள் தங்கள் சொந்த ஊர்களிலிருந்து சென்னைக்குக் குடிபெயர்ந்து, பல்வேறு அமைப்புசாரா துறைகளில் வேலைக்குச் சேர்கின்றனர். பெரும்பாலான சேரிகளில் ஒற்றை அறை வீடுகள் இருந்தன மற்றும் மோசமான வாழ்க்கை நிலைமைகள் நிலவின. சமைத்தல், உறங்குதல் மற்றும் பாத்திரங்களைக் கழுவுதல் போன்ற அனைத்து வீட்டு உபயோகங்களுக்கும் அந்த அறையைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது. பெரும்பாலான சேரிகளில் வடிகால் வசதிகள் இல்லை மற்றும் திறந்தவெளிக் கழிப்பறைகள் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இதன் விளைவாக நோய்கள் பரவுகின்றன.

1998 மற்றும் 2004-இற்கு இடையில் பல்வேறு கட்டங்களாக முடிக்கப்பட்ட சென்னை பெரும் விரைவுப் போக்குவரத்து அமைப்பு திட்டத்தில் உள்கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் இருந்தன. ஏனெனில் பாதையின் பெரும்பகுதி சேரிகளில் அமைந்திருந்தது.
1998 மற்றும் 2004-இற்கு இடையில் பல்வேறு கட்டங்களாக முடிக்கப்பட்ட சென்னை பெரும் விரைவுப் போக்குவரத்து அமைப்பு பாதையின் பெரும்பகுதி சேரிகளில் அமைந்திருந்ததால் உள்கட்டமைப்பு சிக்கல்களைக் கொண்டிருந்தது.

## அரசுக் கொள்கைகள்

ஆசியாவில் பங்கேற்பு ஆராய்ச்சி சங்கம் மற்றும் இண்டிகசு அனலிட்டிக்சு வெளியிட்ட ஆய்வின்படி, பெருநகரங்களில் உள்ள நகர்ப்புற சேரிகள் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 7% பங்களிக்கின்றன. 1932 ஆம் ஆண்டின் சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய காலத்திலிருந்தே சேரிகளை அறிவித்திருந்தாலும், தமிழ்நாடு அரசிடம் 1971 வரை எந்தக் கொள்கையும் இல்லை. 1971 ஆம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு சேரிப் பகுதிகள் (மேம்பாடு மற்றும் அகற்றுதல்) சட்டம், சேரிவாசிகளின் உரிமைகளை வெளியேற்றம் அல்லது இடமாற்றத்திலிருந்து பாதுகாக்க அரசுக்கு அதிகாரம் அளித்தது. இந்தக் கொள்கை, தமிழ்நாடு மாநில அரசின் வீட்டுவசதித் துறையின் கீழ் வரும் தமிழ்நாடு சேரி அகற்றும் வாரியத்தை உருவாக்க உதவியது. ஆட்சேபனைக்குரிய சேரிகளை இடிக்கவும் அரசுக்கு அதிகாரம் இருந்தது. அரசின் சில சேரி மேம்பாட்டுப் பணிகள் உலக வங்கி போன்ற முகமைகளால் வெளிப்புறமாக நிதியளிக்கப்படுகின்றன. 1971-ல் சட்டம் இயற்றப்பட்டபோது, ​​வாரியம் 1202 இடங்களை குடிசைப் பகுதிகளாகப் பட்டியலிட்டது, மேலும் 1985-க்குள் இந்தப் பட்டியலில் மேலும் 17 இடங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. 2016-ல் பின்தங்கிய நகர்ப்புற சமூகங்களுக்கான வள மையம் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, நகரத்தில் குடிசைப் பகுதிகள் வளர்ந்து வந்தபோதிலும், குடிசை அகற்றும் வாரியம் வேறு எந்த குடிசைப் பகுதிகளையும் பட்டியலிடவில்லை. குடிசைப் பகுதிகளில் அதே இடத்தில் மாற்று ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டது. இடமாற்றம் என்ற பெயரில், குடிசைவாசிகள் கண்ணகி நகர் மற்றும் எழில் நகர் போன்ற தொலைதூர இடங்களுக்கு இடம்பெயர்க்கப்படுகிறார்கள், இதன் விளைவாக அவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழக்கிறார்கள். அரசாங்கம் தனது விஷன் 2023 திட்டத்தின் கீழ், கடம்பூர் பகுதியில் ₹825 கோடி செலவில் 10,000 குடியிருப்புகளைக் கட்டும் யோசனையை வகுத்தது. இது உள்கட்டமைப்பு வசதிகளுடன் கூடிய ஒரு தன்னிறைவு குடியிருப்பு கட்டமைப்பாக திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

## குறிப்புகள்

## மேற்கோள்கள்