Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# வாஸ்தவம்

| *வாஸ்தவம்* |
| --- |
| இயக்கம் | எம். பத்மகுமார் |
| கதை | பாபு ஜனார்ததன் |
| இசை | அலெக்ஸ் பால் சி. ராஜாமணி (பின்னணி) |
| நடிப்பு | பிரித்விராஜ் சுகுமாரன் காவ்யா மாதவன் சம்விருதா சுனில் முரளி ஜெகதே சிறீகுமார் சிந்து மேனன் |
| ஒளிப்பதிவு | மனோஜ் பிள்ளை |
| படத்தொகுப்பு | எல். பூமிநாதன் |
| கலையகம் | சிறீசகரா பிலிம்ஸ் பிரவேட் லிமிடட் |
| விநியோகம் | சிறீசகரா பிலிம்ஸ் ரிலீஸ் |
| வெளியீடு | 10 நவம்பர் 2006 |
| ஓட்டம் | 145 நிமிடங்கள் |
| நாடு | இந்தியா |
| மொழி | மலையாளம் |

**வாஸ்தவம்** (*Vaasthavam*, பொருள் : உண்மை ) என்பது 2006 ஆம் ஆண்டய இந்திய மலையாள மொழி அரசியல் திரில்லர் திரைப்படமாகும். இதை பாபு ஜனார்த்தனன் எழுத எம். பத்மகுமார் இயக்கியுள்ளார். இப்படத்தின் கதையானது பாலச்சந்திரன் அடிகா ( பிரித்விராஜ் சுகுமாரன் ) என்ற இளைஞரைச் சுற்றி வருகிறது அரசியலில் அவரது எழுச்சி மற்றும் வீழ்ச்சியைப் பற்றியதாக இப்படம் உள்ளது. இப்படத்தின் கதையானது தகழியின் புதினமான *ஏணிப்படிகளை* தழுவியது ஆகும்*.*

இப்படத்தில் நடித்த பிருத்விராஜுக்கு சிறந்த நடிகருக்கான கேரள மாநில திரைப்பட விருதைப் பெற்றார். மேலும் 24 வயதில் இந்த விருதைப் பெற்ற இளைஞர் என்ற பெருமையையும் பெற்றார்.

## நடிகர்கள்

* பாலச்சந்திரனாக பிருத்விராஜ்
* சுமித்ராவாக காவ்யா மாதவன்
* சுரபியாக சம்விருதா சுனில்
* முரளி
* ஜெகதே சிறீகுமார்
* சிந்து மேனன்
* சாதிக்
* சுதீர் கரமணா
* உஷா
* ஜூனியர் சுமித்ராவாக ஷாலின் சோயா
* வரதா ஜிஷின்
* திரிப்பன் நம்பூதிரியாக சலீம் குமார்

## இசை

திரைப்படத்தின் பாடல்களுக்கான இசையை மெஸ்ட்ரோ அலெக்ஸ் பால் அமைக்க, பாடல்களை கிரீஷ் புத்தன்சேரி எழுதியுள்ளார்.

| வ. எண் | பாடல் | கலைஞர் (கள்) | இராகம் |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | *அரா பவன்* | விது பிரதாப், ரிமி டோமி | தர்மவதி |
| 2 | *கதம் கொண்டா* | வித்யாதரன் | சிந்து பைரவி |
| 3 | *நாதா நீ வரும்போல்* | கே.எஸ் சித்ரா | சகானா |
| 4 | *நிண்டதி சந்தணா* | டிரடிசனல் |  |

## வரவேற்பு

இந்தத் திரைப்படம் விமர்சகர்களிடமிருந்து நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது.

### விருதுகள்

* சிறந்த நடிகருக்கான கேரள மாநில திரைப்பட விருது - பிரித்விராஜ் சுகுமாரன்

## குறிப்புகள்

## வெளி இணைப்புகள்

* இணையதள திரைப்பட தரவுத்தளத்தில் *Vaasthavam*
# வெண்மணி பள்ளி

**வெண்மணி இயக்கம்(Venmani School)* என்றும் அழைக்கப்படும் **வெண்மணி பள்ளி**யைச் சேர்ந்த கவிஞர்கள் மலையாள இலக்கியத்தில் ஒரு இயக்கமாக ஈடுபட்டனர். கவிதை பாணியை 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கொடுங்கல்லூரின் வெண்மணி இல்லத்தின் உறுப்பினர்கள் முன்னோடியாகக் கொண்டனர்.

## முக்கிய உறுப்பினர்கள்

வெண்மணி பள்ளியின் முக்கிய கவிஞர்கள் வெண்மணி அச்சன் நம்பூதிரிபாடு (1817-1891), வெண்மணி மகான் நம்பூதிரிபாடு (1844-1893), பூந்தோட்டம் அச்சன் நம்பூதிரி (1821-1865), பூந்தோட்டம் மகான் நம்பூதிரி (1857-1896) மற்றும் கொடுங்கல்லூர் கோவிலகத்தின் உறுப்பினர்கள் (அரச குடும்பம்) கொடுங்கல்லூர் குஞ்சிக்குட்டன் தம்புரான் போன்றவர்கள் இருந்தனர். இந்த கவிஞர்களின் பாணி சிறிது காலத்திற்கு மிகவும் பிரபலமடைந்தது. மேலும் வெளுத்தேரி கேசவன் வைத்தியர் (1839-1897) மற்றும் பெருநெல்லி கிருட்டிணன் வைத்யன் (1863-1894) போன்றவர்களும் இருந்தனர்.

## இலக்கியத்தின் நடை

வெண்மணி பள்ளி பொதுவான நாள் கருப்பொருள்களுடன் தொடர்புடைய ஒரு கவிதை பாணியையும், சமசுகிருதத்தை விட தூய மலையாளத்தையும் பயன்படுத்தியது. எனவே கவிதைகள் சாதாரண மனிதர்களால் எளிதில் புரிந்து கொள்ளப்பட்டது. படைப்புகள் நகைச்சுவை, அறிவு, பாடல் அளவு ஆகியவற்றிற்கு பெயர் பெற்றன.

## மேலும் காண்க

* மலையாளம்
* சமசுகிருதம்

## குறிப்புகள்
# கொடுங்கல்லூர் கோயிலகம்

**கொடுங்கல்லூர் கோவிலகம்** ( மலையாளம்: കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ കോവിലകം ), என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் இடைக்கால கொடுங்கல்லூர் இராச்சிய அரச குடும்பத்தினரின் அரண்மனையாகும். கொடுங்கல்லூர் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து இந்திய விடுதலை வரை கொச்சி இராச்சியத்துக்கு உட்பட்ட சிற்றரசாக இருந்தது. கொடுங்கல்லூர் இராச்சியம் 1707 க்குப் பிறகு டச்சு அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பில் சிலகாலம் இருந்தது, பின்னர் சாமுத்திரிகளுக்கு அடங்கியதாக மாறியது. கொடுங்கல்லூர் அரச குடும்பத்திற்கு **சிறக்கல் கோவிலகம்** மற்றும் **புத்தேன் கோவிலகம்** ஆகிய இரண்டு கிளைகள் இருந்தன.

## வடிவமைப்பு

சிறகல் கோயிலகம் இரண்டு *நாலுகெட்டு* கட்டமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது, ஒன்று மற்றொன்றை விட பெரியது. கோயிலகம் வாளத்தில் முதன்மைக் குடியிருப்பு கட்டடமும் இன்னும் இரண்டு பழைய கட்டிடங்களும், ஒரு குளம் ( *படகுளம்* என *அழைக்கப்படுகிறது* ), குடும்பக் கோயில் ( இந்து பெண் தெய்வமான தலட்டில பகவதி கோயில் ) மற்றும் சர்ப்பக்காவு போன்றவை உள்ளன. கொடுங்கல்லூர் கோவிலகம் ஒரு *குருகுலம்* (கற்றல் மையம்) என்று புகழ்பெற்றது. இன்றைய கேரளம் முழுவதிலும் உள்ள அறிஞர்களில் பலர் இந்த அரண்மனைகளில் வசித்து சமசுகிருதம் மற்றும் வேதங்களைப் படித்து வந்தவர்களாவர். இந்த கோவிலகத்தைச் சேர்ந்த பிரபல அறிஞர்கள் மலையாளத்திலும், சமசுகிருத்ததிலும் தம் இலக்கிய பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளனர். வென்மணி அச்சன் நம்பூதிரிபாத்தின் கூற்றுப்படி, கேரளத்தின் *குருகுலங்களுக்கு* பல தசாப்தங்களாக கொடுங்கல்லூர் கோயிலகம் மையமாக இருந்த்துள்ளது.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

* அதிகாரப்பூர்வ இணையதளம்
# பி. கே. பரமேசுவரன் நாயர்

**பி.கே. பரமேஸ்வரன் நாயர்(P. K. Parameswaran Nair)* (1903-1988) இவர் ஓர் சுயசரிதையாளரும், விமர்சகரும், கட்டுரையாளரும், இலக்கிய வரலாற்றாசிரியரும் ஆவார். இவர் மலையாள இலக்கிய வரலாற்றை எழுதினார். மகாத்மா காந்தியின் சுயசரிதை எழுதுவதிலும் இவர் பெயர் பெற்றவராவார்.

## படைப்புகள்

இவர் ஒரு சுயசரிதையாளராகவும், விமர்சகராகவும், கட்டுரையாளராகவும், இலக்கிய வரலாற்றாசிரியராகவும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். ச. வே. இராமன் பிள்ளையை, 'சாகித்யபஞ்சனன்' பற்றிய வாழ்க்கை வரலாறுகளை இவர் எழுதியுள்ளார். அவை மலையாளத்தின் இலக்கிய தலைசிறந்த படைப்புகளாக விளங்குகின்றன. மேலும் மகாத்மா காந்தியை பற்றிய இவர் நூலும் உன்னதமானது. இவர் வால்டேர், நெப்போலியன், போன்ற சிறந்த ஆளுமைகளை பற்றி எழுதியுள்ளார். சாகித்திய அகாதமி வெளியிட்டுள்ள இவரது 'மலையாள இலக்கிய வரலாறு' ஆங்கிலம் தவிர கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய இந்திய மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. சுமார் பன்னிரெண்டுக்கும் மேற்பட்ட தொகுதிகளில் சேகரிக்கப்பட்ட பல கட்டுரைகளும் விமர்சன ஆய்வுகளும் இவரிடம் உள்ளன. சொற்களிலும் செயல்களிலும் ஒரு காந்தியவாதியான இவர், காந்திய கொள்கைகளை மக்களிடையே பரப்புவதற்காக மகத்தான சேவையைச் செய்தார். மேலும், 'கேரள காந்தி சமாரக நிதி' யுடன் அதன் பல நடவடிக்கைகளில் குறிப்பாக 'காந்திஜியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள்' என்ற ஏழு தொகுதிகளின் வெளியீட்டில் நெருக்கமாக தொடர்புடையவராக இருந்துள்ளார்.

## நினைவு

இவரது நினைவாக 1991 ல் பரமேசுவரன் நாயர் சமாரகா அறக்கட்டளை என்ற அறக்கட்டளை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. அறக்கட்டளை அதன் கடந்த இருபத்தி எட்டு ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் மலையாள இலக்கியத்தில் சிறந்த வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியருக்கு பரமேசுவரன் நாயர் சமாரக விருதையும், ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் 25 ஆம் தேதி மலையாள இலக்கியத்தில் சிறந்த விமர்சனத்திற்கு பேராசிரியர் குப்தன் நாயர் சமாரக விருதையும் வழங்கி வருகிறது.

## குறிப்புகள்
# என். வி. கிருஷ்ணவாரியர்

**என். வி. கிருஷ்ணவாரியர்** (*N. V. Krishna Warrier*, 1916-1989) மலையாளக் கவிஞர். இவர் எழுத்தாளர், பத்திரிக்கையாசிரியர், விடுதலை வீரர் என பல்வேறு பரிமாணங்கள் கொண்டவர்.

வாரியர் பல இந்திய மொழிகளில் எழுதியவர். வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கக் காலத்தில், *சுதந்திர பாரதம்* என்ற நாளிதழை வெளியிட்டார். மாத்ருபூமி என்ற மலையாள நாளிதழின் ஆசிரியராகப் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றினார்.

## வெளி இணைப்புகள்

* FAMOUS VARIERS OF KERALA
# வஞ்சிப்பாட்டு

**வஞ்சிப்பாட்டு** என்பது மலையாள மொழியில் ஒரு கவிதை வடிவம் ஆகும். இது திராவிட மீட்டர் நத்தோனாட்டாவில் அமைந்துள்ளது. இது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்திலிருந்து உருவானது.

## வரலாறு

இந்த கவிதை வடிவம் இராமபுரத்து வாரியார் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. மன்னர் மார்த்தாண்ட வர்மர் ஆட்சியின் போது இக்கவிஞர் திருவிதாங்கூரில் (பின்னர் கேரளாவின் ஒரு பகுதியாக மாறியது) வாழ்ந்தார். மன்னர் மார்த்தாண்ட வர்மாவுடன் இராமபுரத்து வாரியர் படகில் பயணம் செய்தபோது உருவாக்கப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது. வாரியர் தனது கவிதையை மன்னரிடம் ஓதினார். இந்தக் கவிதை பின்னர் புகழ்பெற்ற கவிதைத் தொகுப்பான “குசேலவிருத்தம் வஞ்சிப்பாட்டு” என ஆனது.

## சொற்பிறப்பியல்

வஞ்சிப்பாட்டு என்ற சொல் இரண்டு வார்த்தைகளின் கலவையாகும், ‘வஞ்சி’ என்றால் படகு மற்றும் ‘பாட்டு ’ என்றால் பாடல்.

இந்த கவிதை வடிவத்தில் படகில் படகோட்டுதல் போன்ற ஒரு தாளம் உள்ளது. எனவே இதற்கு இந்த பெயர் கிடைத்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்.

## சில பிரபலமான வஞ்சிப்பாட்டு பட்டியல்

* குசேலவிருத்தம்
* லட்சுமணோபதேசம்
* பார்த்தசாரதி வர்ணனா
* பீட்சுமபர்வம்
* சந்தானகோபாலம்
* பாணயுத்தம்

## பிரபல வஞ்சிப்பாட்டு கவிஞர்கள்

* வாலடிசேரி சங்கரநாராயணன் ஆச்சாரி
* சம்பக்குளம் புத்தன்புரயில் சோசப்
* ஐ. சி. சாக்கோ
* சிறயின்கீழ் கோவிந்தன் பிள்ளை
* நெடும்பரயார் கோபாலபிள்ள வைத்யன்

## மேலும் காண்க

* இராமபுரத்து வாரியார்

## மேற்கோள்கள்
# மகரக்கொய்து

**மகரக்கொய்து** (*Makarakoythu*) என்பது மலையாள எழுத்தாளர் வைலோப்பிள்ளி சிறீதர மேனனின் புகழ்பெற்ற கவிதைத் தொகுப்புகளில் ஒன்றாகும். கேரளாவின் பண்பாடு பற்றிய எண்பது கவிதைகள் இத்தொகுப்பில் அடங்கியுள்ளன. 1980 ஆம் ஆண்டில் இத்தொகுப்பு வெளியிடப்பட்டது.

## உள்ளடக்கம்

இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள பெரும்பாலான கவிதைகளின் பின்னணி திருச்சூர் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளாகும். இந்தப் பகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கான காரணம், கவிஞரால் புத்தகத்தின் முன்னுரையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் அது அவர் வாழ்ந்த இடம் மட்டுமல்ல, அங்குள்ள மக்களை நேசிப்பது போலவே அந்த இடத்தையும் ஆசிரியர் நேசிக்கிறார். இந்தக் கவிதைகளில் கவிஞர் கேரள மக்களையும் இடங்களையும் விமர்சிக்கிறார்.

## விருது

மகரக்கொய்து நூலுக்கு கேரளாவில் இலக்கியத்திற்காக வழங்கப்படும் வயலார் விருது 1981 ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

## மேற்கோள்கள்
# அம்பலவாசி

**அம்பலவாசி** (Ambalavasi) (கோவிலில் வசிப்பவர்) என்பது இந்தியாவின் கேரளாவிலுள்ள கோவில்கள் மற்றும் ஆலயங்களில் பணிபுரிந்த இந்துக்களிடையே உள்ள ஒரு சாதியினரின் பொதுவான பெயராகும். கோயில்களில் மாலை அணிவித்தல், கோஷமிடுதல், மேளம் அடிப்பது, படிக்கட்டு இசை, கிராமத்து இசையான எக்காளம் போடுவது போன்ற பல்வேறு வகையான வேலைகளை இவர்கள் செய்தார்கள். சில அம்பலவாசி சாதிகள் தந்தைவழி உறவு முறையையும், மற்றவர்கள் தாய்வழி உறவு முறைறையையும் கடைபிடிக்கிறார்கள். திருமணத்தை கடைப்பிடிப்பவர்கள் நாயர் சாதியுடன் பல கலாச்சார ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இந்து மதத்தில் அவர்களின் சடங்கு தரம் பிராமண சாதிகளுக்குக் கீழும், நாயர்களுக்கு மேலேயும் உள்ளது. இவ்வாறு திருமணத்தை கடைப்பிடிப்பவர்கள் நாயர் சாதியுடன் பல கலாச்சார ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். கேரளாவின் சாதி அமைப்பில், இவர்கள் பிராமணர்களுக்கும் சத்திரியர்களுக்கும் இடையில் அல்லது சத்த்திரியர்களுக்கும் சூத்திரர்களுக்கும் இடையில் உள்ள சாதி என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.
கோவில் வசிப்பவர்கள் பொதுவாக புஷ்பகன் (புஷ்பகானுன்னி), தீயாட்டுன்னி, நம்பீசன், குருக்கள், பூப்பள்ளி, திவாம்படி (பிராமணி), சாக்கியர், நம்பியார், வாரியர், மரார், போத்துவல், பிஷாரோடி மற்றும் ஆதிகல் கோயில் சேவைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். கேரள கலாச்சார வாழ்க்கையில் அம்பலவாசிகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றனர்.

## பெயர்க்காரணம்

அம்பலம் மற்றும் வாசி என்ற இரண்டு சொற்களிலிருந்து அம்பலவாசி என்ற பெயர் உருவானது. கோவில் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கோயில்களில் வேலை செய்வதும், அன்றாட சடங்குகளை செய்வதும் வழக்கம். அம்பலவாசி என்ற பெயருக்கு கோயிலின் புறநகரில் வசிப்பவர்கள் என்று பொருள்.

## சாதிகள்

 மலர் கூடைகளுடன் கூடிய அம்பலவாசி பெண்கள்- ஒரு பழைய படம்
இவர்கள் பரந்த அளவில் அவை பூணூலை அணிந்தவர்கள் என்றும் அணியாதவர்கள் என்றும் இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

### புனித நூல் அணிந்தவர்கள்

#### புஷ்பக பிராமணர்கள்

* கோயில்களுக்கு பூக்களைக் கொண்டுவருபவர்கள் புஷ்பக பிராமணர்கள் (புஷ்பகன் உன்னி) ஆவர்
* தீயாட்டு உன்னி
* நம்பீசன்
* குருக்கள்
* புப்பள்ளி
* நம்பிடி

#### மற்றவைகள்

* சாக்கியர் என்பவர், சாக்கைக் கூத்து, கூடியாட்டம் எனப்படும் நாடகங்களை நடத்துகிறார்
* நம்பியார்

### புனித நூலை அணியாத அம்பலவாசிகள்

* பிசரோடி
* மரார், கோயில் இசைக் கலைஞர்களாக செயல்படுகிறார்கள்
* வாரியர்
* போதுவால், கோயில் காவலாளியாக பணிபுரிகிறார்.

## மேலும் காண்க

* நாயர்

## உசாத்துணை
# சாலியர்

சாலியர்| குறிப்பிடத்தக்க மக்கள்தொகை கொண்ட பகுதிகள் |
| --- |
| கேரளா, கருநாடகம், தமிழ்நாடு |
| மொழி(கள்) |
| மலையாளம், தெலுங்கு, தமிழ், கன்னடம் |
| சமயங்கள் |
| இந்து |
| தொடர்புள்ள இனக்குழுக்கள் |
| பத்மசாலியர், தேவாங்கர், பட்டாரியர்
 |

**சாலியர்** (*Saliyar* அல்லது *Saliya*) எனப்படுவோர் தமிழ்நாட்டில் நெசவுத் தொழில் செய்து வரும் இனக்குழுக்களுள் ஒருவர் ஆவர். இவர்கள் தமிழ்நாடு சாதிகள் பட்டியலில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பிரிவில் இடம் பெற்றுள்ளனர். இவர்கள் தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, தெலுங்கானா, கேரளா மற்றும் கருநாடகா ஆகிய பகுதிகளிலும் வசிக்கின்றனர்.

## தமிழகத்தில் வாழும் பகுதிகள்

இவர்கள் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் அருப்புக்கோட்டை, ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், இராசபாளையம் மற்றும் அதன் சுற்றுப்பகுதிகளிலும், தேனி மாவட்டத்தில், ஆண்டிப்பட்டி-சக்கம்பட்டி பகுதியிலும், அருகிலுள்ள டி. சுப்புலாபுரம் பகுதியிலும் நாகர்கோவிலில் வடசேரி பகுதியிலும் அதிக அளவில் வசித்து வருகின்றனர். இவர்கள் பெரும்பான்மையாக நெசவுத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

மேலும் இவர்களின் இன்னொரு பிரிவு பத்மசாலியர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பத்மசாலியர் தங்களை *பத்மபிராமின்* என்று அழைக்கிறார்கள்.

மேலும் தமிழக சாலியர் காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து இடம்பெயர்ந்து வந்தவர்கள். அதற்கும் முன்பாக ஆந்திரத்திலிருந்து வந்தவர்கள்.

இஸ்லாமிய படையெடுப்பின்போது தெற்கில் இடம்பெயர்ந்தனர்.

தற்போது தெற்கில் தஞ்சாவூர், திருச்சிராப்பள்ளி, திருவாரூர், காஞ்சிபுரம், நாகப்பட்டினம், அரியலூர், பெரம்பலூர், தர்மபுரி, திருநெல்வேலி, வடசேரி, ஈரோடு பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர். பெரும்பாலும் நெசவுத் தொழிலை முதன்மையாக மேற்கொண்டாலும், தொழில் நசிவு காரணமாக பல்வேறு தொழில்களில் ஈடுபடுகின்றனர்.

## சிங்கள சாலியர்

இலங்கையிலுள்ள சிங்களவர்களிலும் சாலியர் என்னும் ஒரு குலப்பிரிவினர் உள்ளனர். இவர்களின் முன்னோர்கள் தமிழகத்திலிருந்தும் கேரளாவிலிருந்தும் வந்து இலங்கையில் குடியேறியோர் ஆவர். சிங்கள மொழியையே முதன்மொழியாகப் பேசும் இவர்கள் சிங்கள இனத்துக்குள் முழுமையாக உள்வாங்கப்பட்டுவிட்ட தமிழர்கள் ஆவர். சிங்களத்தில் இவர்களது குலத்தைச் "சலாகம" அல்லது "சாலிய" குலத்தவர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.

## மற்ற மலையாள சாதிகளுடனான உறவு

கண்ணூரில் உள்ள பையனூர் தெருவின் ஒரு பகுதியான அஷ்டமச்சாள் பகவதி கோயில், மீனாமிருது என்ற தனித்துவமான திருவிழாவின் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது, இது கடந்த கால கடல் வர்த்தக கலாச்சாரத்துடன் தொடர்புடையது. இது கடந்த காலத்தில் இடங்கை சாதிக் குழுவைச் சேர்ந்த வளஞ்சியர் என்ற வணிக சமூகத்தைச் சேர்ந்ததாக நம்பப்பட்டது. இருப்பினும், இப்போது சாலியர்கள் இந்த சடங்கை நடத்துகிறார்கள். ஆனால் தற்போது வளஞ்சியர் மற்றும் சாலிய சமூகங்களுக்கு இடையிலான உறவு இன்னும் ஒரு ஊகமாகவே உள்ளது.

## நேச நாயனார்

கி.பி 400 முதல் 1000 வரையுள்ள ஆண்டுகளில் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்திருந்த சிறந்த சிவனடியார்கள் சிலர் நாயன்மார்கள் எனப் போற்றப்படுகின்றார்கள். இந்த அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான நேச நாயனார் சாலியர் ஆவார்.

## மேலும் காண்க

* பத்மசாலியர்

## மேற்கோள்கள்
# கொச்சி யூதர்கள்

கொச்சி யூதர்கள்|  |
| குறிப்பிடத்தக்க மக்கள்தொகை கொண்ட பகுதிகள் |
|  இசுரேல் | **7,000-8,000** (கணக்கெடுப்பு) |
|  இந்தியா | **100+** |
| மொழி(கள்) |
| பாரம்பரியமாக, யூத-மலையாளம், தற்போது இசுரேலில் எபிரேயம் |
| சமயங்கள் |
| யூதம் |
| தொடர்புள்ள இனக்குழுக்கள் |
| பரதேசி யூதர்கள் இந்தியாவில் செபராது யூதர்கள்‎ இசுரேலின் புதல்வர்கள் பக்தாத் யூதர்கள்
 |

**கொச்சி யூதர்கள்** (*Cochin Jews*) அல்லது **மலபார் யூதர்கள்** (*Malabar Jews*) எனப்படுவோர் இந்தியாவிலுள்ள பழமையான இந்திய யூதர்கள் ஆவர். இவர்கள் சாலொமோன் கால வம்சத்தினர் எனக் கருதப்படுகின்றனர். கொச்சி யூதர்கள் தென்னிந்தியாவின் கொச்சி இராச்சியத்தில் குடியேறினர். இது தற்போது கேரள மாநிலத்தின் பகுதியாகவுள்ளது.

## இவற்றையும் பார்க்க

* யூதம்

## உசாத்துணை

## வெளி இணைப்புகள்

விக்கிமீடியா பொதுவகத்தில்,
 Cochin Jews
என்பதில் ஊடகங்கள் உள்ளன.

* Cochin Jews
* (1687) Mosseh Pereyra de Paiva – Notisias dos Judeos de Cochim பரணிடப்பட்டது 2016-08-16 at the வந்தவழி இயந்திரம்
* "Calcutta Jews", *Jewish Encyclopedia,* 1901–1906 edition
* "Cochin Jewish musical heritage" பரணிடப்பட்டது 2006-09-10 at the வந்தவழி இயந்திரம், *The Hindu*, 15 May 2005
* news "Indian officials recount Cochin Jewish history" பரணிடப்பட்டது 2003-10-27 at the வந்தவழி இயந்திரம், *The Hindu*, 11 September 2003
* The Synagogues of Kerala
* Synagogues of Chendamangalam and Pavur, Kerala
# இந்திய-பாக்கித்தான் சைகை மொழி

| இந்திய-பாக்கித்தான் சைகை மொழி |
| --- |
| நாடு(கள்) | இந்தியா, பாக்கித்தான், வங்காளதேசம் |
| தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்கள் | இந்தியாவில் 6,000,000 (இந்திய சைகை மொழி, ins), பாக்கித்தானில் 1,080,000 (பாக்கித்தான் சைகை மொழி, pks), வங்காளதேசத்தில் 450,000 (மேற்கு வங்காள சைகை மொழி, wbs)  (2021) |
| மொழிக் குடும்பம் | நேபாள சைகை மொழி |
| பேச்சு வழக்கு | பெங்களூரு-சென்னை சைகை மொழி
மும்பாய் சைகை மொழி
கொல்கத்தா சைகை மொழி
தில்லி சைகை மொழி
வட-மேற்கு மாகான சைகை மொழி
பஞ்பாப்-சிந்து சைகை மொழி

 |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | Variously: ins — இந்திய சைகை மொழி pks — பாக்கித்தானிய சைகை மொழி wbs — மேற்கு வங்காள சைகை மொழி |
| மொழிக் குறிப்பு | indo1332  (இந்திய-பாக்கித்தான் சைகை) indi1237  (Indian SL) paki1242  (Pakistan SL) |

**இந்திய-பாகித்தான் சைகை மொழி** ஆங்கிலச் சுருக்கம் (IPSL) என்பது தெற்காசிய துணைக்கண்டத்தில் குறைந்தபட்சம் 15 மில்லியன் செவித்திறன் குறைபாடு உடையோரால் பயன்படுத்தப்படும் சைகை மொழியாகும். பல்வேறு சைகை மொழிகளைப் போலவே, இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் சைகை மொழிகளைப் பட்டியல் இடாததாலும், பெரும்பாலான சைகை மொழி ஆய்வுகள் இந்தியாவின் வடபகுதி மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் கவனம் செலுத்தி இருப்பதாலும், சைகை மொழி பேசுவோர் குறித்தான எண்ணிக்கையை உறுதியாகக் கணிப்பது கடினமாக கருதப்படுகிறது. 2021 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்திய-பாகிஸ்தானிய சைகை மொழி, உலகில் அதிகமாக பயன்படுத்தப்படும் சைகை மொழியாக கருதப்படுகிறது, மேலும் எத்னொலோக் என்ற இணைய பதிப்பகத் தகவல் படி, உலகில் அதிகம் பேசப்படும் மொழியாக 151 வது இடத்தைப் இந்த சைகை மொழி பிடித்துள்ளது.

சில மொழியியல் அறிஞர்கள் இந்தியா, பாக்கித்தான், வங்காளதேசம் மற்றும் நேபாளத்தில் உள்ள சைகை மொழி வகைகளை இந்திய-பாக்கித்தான் சைகை மொழியின் கிளை மொழிகளாகக் கருதுகின்றனர். மற்ற சில வகை சைகை மொழிகள் தனி மொழிகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. ISO 639-3 படி தற்போது பின்வருமாறு சைகை மொழிகளை வேறுபடுத்துகிறது.

* இந்திய சைகை மொழி (ins),
* பாக்கித்தான் சைகை மொழி (pks),
* மேற்கு வங்காள சைகை மொழ (கொல்கத்தா சைகை மொழி) (wbs), மற்றும்
* நேபாள சைகை மொழி (nsp).

## மேற்கோள்கள்
# வேத மொழி

| வேத மொழி |
| --- |
| நாடு(கள்) | இந்தியா, ஆப்கானித்தான், நேபால் மற்றும் பாக்கித்தான் |
| பிராந்தியம் | வடமேற்கு இந்தியத் துணைக்கண்டம் |
| இனம் | ஆரியம் |
| ஊழி | அண். 1500 - 600 பொது ஊழி |
| மொழிக் குடும்பம் | இந்திய-ஐரோப்பியன்* இந்திய-ஈரானியன்
	+ இந்திய-ஆரியன்
		- **வேத மொழி**
 |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | – (`vsn` is proposed) |
| மொழிசார் பட்டியல் | vsn |
|   | qnk Rigvedic |
|

வேதம் எழுத்து வடிவம் பெறாத ஒரு மொழியாகச் சங்ககாலம் வரையில் நிலவிவந்தது. இதனைத் தமிழ் இலக்கண உரையாசிரியர்கள் **ஆரியம்** என்றும், **வடமொழி** என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த வேத-மொழி வேதம் எழுதப்பட்ட பொ.ஊ.மு. 1500 ஆண்டைச் சார்ந்தது. இதன் காலம் பலராலும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளபடி பொ.ஊ.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு. தொல்காப்பியம் நூலுக்குச் சிறப்புப் பாயிரம் எழுதிய தொல்காப்பியரின் ஒருசாலை மாணாக்கர் பனம்பாரனார். இவர் தொல்காப்பியரை ஐந்திரம் நிறைந்தவன் எனக் குறிப்பிடுகிறார். ஐந்திரம் பாணினியின் இலக்கணத்துக்கு முன்னோடியாக இருந்த பல இலக்கண நூல்களில் ஒன்று.

## மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்
# தோடெலி மொழி

| தோடெலி மொழி |
| --- |
| Dotyali |
| डोटेली |
| நாடு(கள்) | நேபாளம் |
| பிராந்தியம் | தூரமேற்கு பிராந்தியம் மற்றும் மத்தியமேற்கு பிராந்தியம் |
| தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்கள் | நேபாளத்தில் 7,90,000  (2011ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு) |
| மொழிக் குடும்பம் | இந்தோ ஐரோப்பிய மொழி* இந்தோ ஈரானியம்
	+ இந்தோ ஆரியம்
		- கிழக்கு பகாரி மொழி
			* நேபாளி மொழி
				+ **தோடெலி மொழி**
 |
| எழுத்துமுறை | தேவநாகரி |
| அலுவலக நிலை |
| அரச அலுவல் மொழி | நேபாள அரசியலமைப்பு சட்டம், 2015, பகுதி 1, பிரிவு 6-இன் படி நேபாளத்தின் அரச மொழி நேபாளி மொழியாகும் |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | dty |
| மொழிக் குறிப்பு | dote1238 |

நேபாளத்தின் அச்சாம் மாவட்டப் பெண், கறி மற்றும் மீன் வகைகளை சமைப்பது குறித்து தோடெலி மொழி மொழியில் பேசுகிறார்.
**தோடெலி மொழி** (**Doteli**, or **Dotyali** (डोटेली) இந்திய-ஆரிய மொழிகளில் ஒன்றாகும். இம்மொழி நேபாளத்தில், தூரமேற்கு பிராந்தியம் மற்றும் மத்தியமேற்கு பிராந்தியங்களில் 8,00,000 மக்கள் பேசுகின்றனர். இம்மொழி தேவநாகரி எழுத்துமுறையில் எழுதப்படுகிறது.

நேபாள அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பகுதி 1, பிரிவு 6ன் கீழ், இம்மொழி நேபாள அலுவல் மொழிகளில் ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
தோடேலி மொழி நான்கு முக்கிய வட்டார வழக்கு கொண்டது. அவைகள் பைத்தாடேலி, பஜாங்கி, தார்சூலி மற்றும் தோடேலி ஆகும்.

மாவட்ட வாரியாக வட்டார வழக்கு பெயர்கள்| மாவட்டம் | தோடேலி மொழியின் வட்டார வழக்கின் பெயர் |
| --- | --- |
| கைலாலி | பைத்தாடேலி, பஜாங்கி |
| கஞ்சன்பூர் மாவட்டம் | பைத்தாடேலி |
| டோட்டி மாவட்டம் | தோடேலி |
| டடேல்துரா மாவட்டம் | தோடேலி, ததேல்துரா |
| பைத்தடி மாவட்டம் | பைத்தடி, தோடேலி |
| தார்ச்சுலா மாவட்டம் | தார்ச்சூலி, தோடேலி |
| பஜாங் மாவட்டம் | பஜாங் |

தோடேலி மொழியானது, நேபாளி மொழியின் அச்சாமெலி மற்றும் பஜ்ஜுரேலி வழக்கு மொழிகளுக்கு நெருங்கிய தொடர்புடையது. மேலும் இம்மொழியின் உச்சரிப்பு, நேபாளி மொழியின் வட்டார வழக்கு மொழியான சூம்லி மொழியின் உச்சரிப்பை ஒத்ததாகும்.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

* Type Nepali with Nepali Unicode
* Type In Nepali Unicode
* Saral Nepali Unicode
# பிலாலி மொழிகள்

| பிலாலி |
| --- |
| இனம் | பில் |
| தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்கள் | 1.2 இருமடி ஆயிரம்  (2006 & 2011)e25 |
| மொழிக் குடும்பம் | இந்தோ-ஐரோப்பியன்* இந்தோ-ஈரானியன்
	+ இந்தோ-ஆரியன்
		- மேற்கத்திய இந்தோ-ஆரியன்
			* பில்
				+ மத்திய
					- **பிலாலி**
 |
| எழுத்துமுறை | [[தேவநாகரி] |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | Either: பி — பிலாலி rtw — ராதவி |
| மொழிக் குறிப்பு | bhil1253  (பிலாலி) rath1243  (ராதவி) |

**பிலாலி மொழிகள்(Bhilali language)* இந்தியாவில் பேசப்படும் ஒரு பில் மொழிகளில் ஒன்றாகும். இதில் பிலாலி பிராப்பர் மற்றும் ரதாவி (ரத்வி) என இரண்டு முக்கிய வகைகள் உள்ளன, இவை பெரும்பாலும் ஒன்றுக்கொன்று புரிந்துகொள்ளக்கூடியவை. பர்யா பிலாலி என்ற மூன்றாவது வகை, சற்றுத் தொலைவில் இருந்தாலும், அதுவும் இமொழியின் ஒரு கிளைமொழியாகவே கருதப்படுகிறது.

## மேற்கோள்கள்
# வாசவி மொழி

| வாசவி Vasavi |
| --- |
| வாசவி பீல் |
| பிராந்தியம் | மகாராட்டிரம், குசராத்து (இந்தியா) |
| இனம் | வாசவி |
| தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்கள் | 187,000  (2011)e25 |
| மொழிக் குடும்பம் | இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகள்* இந்தோ-ஈரானியன்
	+ இந்தோ-ஆரியன்
		- மேற்கு இந்தோ-ஆரியன்
			* குசராத்தி
				+ **வாசவி Vasavi**
 |
| எழுத்துமுறை | தேவநாகரி, குசராத்தி |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | vas |
| மொழிக் குறிப்பு | vasa1239 |

**வாசவி மொழி** (*Vasavi language*) என்பது பீல் மக்களால் பேசப்படும் ஒரு மேற்கு இந்தோ-ஆரிய மொழியாகும். இருப்பினும் மேற்கத்திய இந்திய-ஆரிய மொழியான பில்லி மொழியால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. வாசவி மொழி பேசும் மக்கள் முக்கியமாக குசராத்து-மகாராட்டிரா மாநிலங்களின் எல்லையில் அமைந்துள்ள இரண்டு மாவட்டங்களில் வாழ்கின்றனர். குசராத்தில் உள்ள பரூச் மாவட்டம் மற்றும் மகாராட்டிராவின் துளே மாவட்டம் ஆகியன இம்மாவட்டங்களாகும். குசராத்தின் வடோதரா மாவட்டம் மற்றும் சூரத் மாவட்டத்திலும், தென்மேற்கு மத்தியப் பிரதேசத்திலும் சிறிய அளவில் இச்சமூகத்தினர் காணப்படலாம்.

இம் மொழி பல்வேறு பெயர்களால் அறியப்படுகிறது: ஆதிவாசி பில், கெசுகி பில் மற்றும் (பத்வி) பிலோரி. மகாராட்டிராவில் பேசப்படும் மராத்தி செல்வாக்கு கொண்ட அம்போடியா, தோக்ரி (டுங்ரி), கட்டலியா, கோட் (கோட்னே) மற்றும் தெக்வாலியா (கோல்ச்சு) ஆகியவை பேச்சுவழக்குகளில் அடங்கும் பட்டியலாகும்.

## மேற்கோள்கள்
# அபகத்தம்

அபகத்தத்தில் எழுதப்பட்ட 10ம் நூற்றாண்டு டாகார்ணாவத்தின் ஒரு பக்கம்

| அபகத்தம் |
| --- |
| பிராந்தியம் | இந்தியா |
| Extinct | 14ம் நூற்றாண்டு |
| மொழிக் குடும்பம் | இந்தோ-ஐரோப்பியன்* இந்தோ-ஈரானியன்
	+ இந்தோ-ஆரியன்
		- கிழக்கு (மகதம்)
			* **அபகத்தம்**
 |
| எழுத்துமுறை | தேவநாகரி, வங்காளி-அசாமியம், திருதம், ஒடியா |
| மொழிக் குறியீடுகள் |
| ISO 639-3 | இல்லை |
| மொழிக் குறிப்பு | இல்லை |

**அபகத்தம்** (பிராகிருதம்: *அபசத்த*, மூலமான சமசுகிருதத்தில் *அபசப்த*; "பொருளற்ற ஓசை") என்பது இந்தோ-ஆரிய மொழிகளின் கிழக்குப் பிரிவின் படிவளர்ச்சியின் ஒரு படிநிலையாகும். கிழக்குப் பிரிவில் அசாமிய மொழி, வங்காளி, போச்புரி, மககி, மைதிலி மற்றும் ஒடியா போன்ற மொழிகள் உள்ளடங்குகின்றன. அபகத்தம், **அபபிரம்ச அவகத்தம்**, **அபபிரம்ச அபகத்தம்** அல்லது **பூர்வி அபபிரம்சை** எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. அபகத்தம், அபபிரம்சை நிலை, அதாவது மாகதிப் பிராகிருதத்திலிருந்து உருவான அபபிரம்சைகளிலிருந்து உருவானதாகக் கருதப்படுகிறது.

6ம் நூற்றாண்டிலிருந்து 14ம் நூற்றாண்டு வரை வழக்கிலிருந்த அபகத்தம், சில அபபிரம்சைகள் மற்றும் பண்டைய ஒடியா, பண்டைய வங்காளி, பண்டைய மைதிலி மற்றும் பண்டைய அசாமிய மொழி போன்ற முந்தைப் புதிய மொழிகளுடன் சமகாலத்தில் வழக்கிலிருந்தது. "சர்யாபத"ப் புலவர்கள் போன்ற பல புலவர்கள், அபகத்தம் மற்றும் ஏதேனுமொரு புதிய மொழியில் பாடல்களை இயற்றியுள்ளனர். இவர்கள், அபகத்த மொழியில் தோகைகள் அல்லது சிறு சமயப் பாடல்களை எழுதியுள்ளனர். மைதிலிப் புலவரான வித்தியாபதி தனது பாடலான "கீர்த்திலதை"யை அபகத்தத்தில் எழுதியுள்ளார்.

அபகத்த நிலை பின்வரும் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது.

* முன்னொட்டு மற்றும் பின்னொட்டுகளின் இழப்பு
* பால்நிலை இலகணத்தின் இழப்பு
* குறில் உயிரெழுத்துக்களின் மிகையான பயன்பாடு
* சொல்லின் இறுதியில் அல்லது நடுவில் மூக்கொலிப்படுத்துகை
* /s/ ஒலிப்புக்கு மாற்றான /h/ ஒலிப்புப் பிரதியீடு

வங்காளி மொழியின் வரலாற்றில், அபகத்த நிலையின் பின்னர் அண்ணளவாக 1100ம் ஆண்டில் பண்டை வங்காளி மொழி உருவெடுத்தது.

## மேற்கோள்கள்

## வெளியிணைப்புகள்

* Bhowmik, Dulal (2012). "Abahattha". In Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. (eds.). *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second ed.). Asiatic Society of Bangladesh.