# நீலமணி தேவி

| நீலமணி தேவி |
| --- |
| பிறப்பு | 1 செப்டம்பர் 1938 (1938-09-01) தொங்ஜாவோ கெய்தெல் லெய்கா, தவுபல் மாவட்டம், மணிப்பூர், இந்தியா |
| இறப்பு | தொங்ஜாவோ , மணிப்பூர் |
| பணி | மட்பாண்டம் செய்தல் |
| அறியப்படுவது | மட்பாண்டக் கலைகள் |
| பெற்றோர் | கரீபம் தேவசிங் சிங் கரீபம் ஓங்பி சனஜாபி தேவி |
| வாழ்க்கைத் துணை | நவோரெம் சியாம்ஜாய் சிங் |
| விருதுகள் | பத்மசிறீ துளசி சம்மான் விருது தலைசிறந்த கைவினைஞருக்கான தேசிய விருது சமாஜ் கல்யான் சேவா விருது அரிமா கர்மயோகி விருது |

**நீலமணி தேவி** (*Neelamani Devi*) மணிப்பூரைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய கைவினைக் கலைஞரும் மற்றும் சிறந்த குயவரும் ஆவார். இவரது படைப்புகள் புகழ்பெற்ற திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் மணி கவுல் எழுதிய *மிட்டி அவுர் மனாப்* மற்றும் அரிபம் சியாம் ஷர்மா எழுதிய *நீலமணி: தி மாஸ்டர் பாட்டர் ஆஃப் மணிப்பூர்* ஆகிய இரண்டு ஆவணப்படங்களின் கருப்பொருளாக இருந்து வருகின்றன. 9X தொலைக்காட்சித் தொடரான மகாபாரதத்திலும் இவரது படைப்புகள் ஒரு அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றன. மட்பாண்டங்கள் தயாரிக்கும் கலையில் இவரது பங்களிப்புகளுக்காக 2007 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இவருக்கு நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான பத்மசிறீ விருதை வழங்கியது.

## வாழ்க்கை வரலாறு

நீலமணி தேவி 1938 செப்டம்பர் 1 ஆம் தேதி வடகிழக்கு இந்திய மாநிலமான மணிப்பூரில் உள்ள தௌபல் மாவட்டத்தில் தொங்ஜாவோ கெய்தெல் லெய்கா என்ற ஊரில் கரீபம் தேவசிங் சிங் மற்றும் கரீபம் ஓங்பி சனஜாபிக்கு மகளாகப் பிறந்தார். மேலும் மட்பாண்டங்கள் தயாரிப்பதில் ஆரம்ப பாடங்களை தனது தாயிடமிருந்து பெற்றார். தனது குழந்தைப் பருவத்திலேயே தனது பெற்றோரை இழந்தார். ஆனால் காதி மற்றும் கிராம உத்யோக் மண்டலத்தின் நிதியுதவியுடன், பீகாரின் சோம்தால் பர்கானாவில் தனது படிப்பைத் தொடர்ந்தார், மேலும் 1960 இல் தனது பயிற்சியை முடித்தார். மணிப்பூர் அரசின் தொழில்துறை இயக்குநரகத்தில் ஒரு விரிவுரையாளராக தனது தொழில் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய நீலமணி, வேலையை விட்டுவிட்டு, 1966 ஆம் ஆண்டில் மண்பாண்ட பயிற்சி மற்றும் உற்பத்தி மையத்தைத் தொடங்க தனது கிராமத்திற்குத் திரும்பினார். அங்கு, உள்ளூர் பெண்களுக்கு மட்பாண்டங்கள் தயாரிப்பதில் பயிற்சி அளித்தார். இது அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்த உதவியது என்று அறியப்படுகிறது.

## படைப்புகள்

தேவி தனது படைப்புகளுடன் இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பயணம் செய்துள்ளார். இந்திய விழாவின் ஒரு பகுதியாக சுவீடனின் இனவரைவியல் அருங்காட்சியகத்தில் நடந்த ஐந்து இந்திய கைவினைஞர்களின் கண்காட்சி மற்றும் ஆர்ப்பாட்டத்தில் பங்கேற்ற இந்தியக் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். யப்பானின் பல இடங்களில் நடைபெற்ற கண்காட்சிகள் மற்றும் விரிவுரைகளிலும் பங்கேற்றார். கோபேயில் உள்ள ஹைகோ மாகாண கலை அருங்காட்சியகம், (ஆதிவாசியின் கலை), தோக்கியோவில் உள்ள புகையிலை மற்றும் உப்பு அருங்காட்சியகம், டோஜென் அருங்காட்சியகம், ஷிரானே மற்றும் யமனாசி, சைதாமா மாகாண வரலாறு மற்றும் நாட்டுப்புற அருங்காட்சியகம், மற்றும் மிதிலா அருங்காட்சியகம், டோகாமாச்சி மற்றும் நிகாடா (இந்திய ஆதிவாசி கலை கண்காட்சிகள்) போன்ற இடங்களில் இவர் கண்காட்சிகளில் பங்கேற்றார். இவரது படைப்புகளின் விவரங்கள் 1998 ஆம் ஆண்டு இந்திய கைவினைப்பொருட்கள் மற்றும் கைத்தறி ஏற்றுமதிக் கழகத்தால் வெளியிடப்பட்ட “பிற மேதைகள்: இந்தியாவின் ஐந்து சமகால நாட்டுப்புற மற்றும் பழங்குடி கலைஞர்கள்” என்ற புத்தகத்தில் அச்சில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தப் புத்தகம் கோவா பல்கலைக்கழகத்தில் கல்விப் படிப்புகளுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட உரையாகும்.

## விருதுகள்

1986 ஆம் ஆண்டில் நீலமணி தேவி இந்திய அரசிடமிருந்து கௌரவ சான்றிதழுடன் கைவினைஞருக்கான தேசிய விருது மற்றும் மத்தியப் பிரதேச அரசிடமிருந்து துளசி சம்மான் விருது என இரண்டு விருதுகளைப் பெற்றார். 2005-2006 இன் போது, சுவீடனுக்குச் சென்றபோது *சமாஜ் கல்யாண் சேவா விருது* மற்றும் பன்னாட்டு அரிமா சங்கங்கள் சார்பில் *கர்மயோகி விருது* ஆகிய இரண்டு விருதுகளைப் பெற்றார். 2007 ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கி இவரை கௌரவித்தது.

## இதனையும் காண்க

* மணி கவுல்

## மேற்கோள்கள்