# Islam

|  |
| --- |
|  Artikel ieu salasahiji tina séri **Islam** |
| Istilah-istilah Islam |
| *Rukun Islam* |
| Sahadat |
| Solat – Saum |
| Zakat – Haji |
| *Kota Penting* |
| Mekah – Madinah |
| Yerusalem – Kufah |
| *Kajadian* |
| Hijrah – Kalénder Islam – Idul Fitri |
| Idul Adha – Maulid |
| *Wangunan* |
| Masjid – Munara |
| Mihrob – Ka'bah |
| Arsitéktur Islam |
| *Rujukan Ajaran* |
| Qur'an – Hadits – Sunnah |
| Fiqih – Fatwa – Syari'ah |
| *Madhab* |
| Hanafi, Hambali, Maliki, Syafi'i |

**Islam** (basa Arab: **الإسلام**, *Al-Islām*; Aksara Sunda: **ᮄᮞᮣᮙ᮪**) déngékeun  "kapasrahan ka Gusti") nyaéta hiji ageman tauhid, kaasup rungkun ageman Ibrahim (ageman anu percaya kana kanabian Ibrahim). Kalayan kurang leuwih 1,2–1,3 miliar pangagemna , Islam mangrupa ageman kadua panglobana di dunya. Pangagem ajaran Islam disebut muslim. Islam ngajarkeun yén Gusti (Alloh) nurunkeun Firman-Na ka manusa ku jalan para Nabi jeung Rasul sarta Muhammad ﷺ mangrupa Rasul panungtungan nu diutus ka dunya. Dina basa Arab, Islām hartina “sumerah diri” sarta mangrupa Dīn nu hartina "aturan" atawa "sistim"

## Kapercayaan

### Rukun Iman

Muslim kudu percaya kana Rukun Iman nu 6 perkara nyaéta:

1. Iman ka Alloh
2. Iman ka malaékat-malaékat Alloh
3. Iman ka kitab-kitab Alloh
4. Iman ka nabi jeung Rasul Alloh
5. Iman ka Poé Kiamat
6. Iman ka qodho jeung qodar

### Gusti

Konsép dasar dina Islam nyaéta tauhid nyaéta ngaku kaésaan Gusti, sarta nampik sagala wangun nyakutukeun atawa midua kamanten-Na. Konsép ieu dicicikeun kalawan écés sarta basajan dina surat Al-Ikhlash (surat ka-112) anu tarjamahanana tayalian:

1. Sebatkeun "Anjeunna Alloh, anu ngan sahiji /*maha Ésa*".
2. "Ngan Ka Alloh tempat Nyalindung/gumantung".
3. "Anjeunna teu ngagaduhan anak, jeung henteu ogé diperanakkeun".
4. "sarta teu aya jalmi nu sarimbag jeung anjeunna".

Dina basa Arab, Gusti disebut minangka "Allah", urang Sunda tos biasa ngucap *Alloh* atawa *Pangéran*. Kecap ieu sacara étimologi nyambung kalawan ilah "kapangéranan", Alloh nyaéta ogé kecap anu dipaké ku urang Kristen (Nasrani) sarta Yahudi Arab minangka tarjamahan ti ho théos ti Jangji-pasini Anyar sarta Septuaginta.

Ngaran "Alloh" henteu mibanda wangun loba sarta henteu diasosiasikeun kalawan génder nu tangtu. Dina Islam sakumaha ditepikeun dina Al Qur'an disebutkeun:

"(Anjeunna) nu nyiptakeun langit sarta bumi. Anjeunna ngajadikeun pikeun Anjeun ti jinis Anjeun sorangan pasangan-pasangan sarta ti jinis sato ingon-ingon pasangan- pasangan (ogé), dijadikeun-Na anjeun ngembang biak jeung jalan éta. Teu aya hiji ogé anu sarupa jeung anjeuna, sarta Anjeuna anu Maha Ngadangu sarta Ningal". (QS 42-11)
Alloh nyaéta Ngaran Pangéran (ilah) sarta hiji-hijina Pangéran sakumaha anu didugikeun ka manusa ku jalan Al Quran:

"Saéstuna sim kuring ieu téh Alloh, taya Pangéran (anu hak) sajaba sim kuring, mangka sembah sim Kuring sarta dirikankeu sholat pikeun nginget sim Kuring". (QS. 20: 14)
Pamakéan kecap Alloh sacara *linguistik* ngécéskeun kahijian. Umat Islam percaya yén Pangéran anu maranéhanana sembah nyaéta sarua jeung Pangéran umat Yahudi sarta Nasrani, dina hal ieu téh Nabi Ibrahim. Tapi, Islam nampik ajaran Kristen alatan paham Trinitas di mana hal ieu dianggap *Politheisme*.

Nyutat Qur'an, surat An-Nisa (4):171:

"Héi Ahli Kitab, ulah manéh ngaleuwihan wates dina ageman sarta ulah manéh ngomong ka Alloh kajaba anu bener. Saéstuna Al-Masih, Isa putra Maryam éta téh utusan Alloh sarta (anu diciptakeun jeung kalimah-Na) anu dipangnepikeun ka Maryam sarta (jeung tiupan) roh ti Mantenna. Mangka iman manéh ka Alloh sarta rasul-rasul-nya. Sarta ulah manéh ngomong:"Pangéran éta aya tilu", geus, geura eureun ti omongan éta. Éta leuwih alus pikeun manéh. Saéstuna Alloh Pangéran anu Maha Esa. Maha suci Alloh ti miboga anak, sagala anu di langit sarta di bumi nyaéta kepunyaan-nya. Cukup Alloh minangka Pamulasara".
Dina Islam *visualisasi* atawa ngagambarkeun Pangéran henteu ditepungan, hal ieu dipahing alatan bisa boga tungtungna dina gaberhalakeun sarta malahan panghina, alatan Pangéran henteu sarupa jeung naon wae ogé (Asy-Syuraa QS. 42: 11). Minangka gantina, Islam ngagambarkeun Pangéran dina 99 ngaran / gelar / landian Pangéran (asma'ul husna) anu ngagambarkeun sipat kapangéranna sakumaha anu aya dina Al Qur'an.

### Hukum Islam

Dasar Hukum Islam nyaéta Al Quran sarta Sunnah Nabi Muhammad ﷺ. Hukum Islam, nurutkeun surat Al-ahzhab ayat 36, lamun Alloh sarta Rosul-Na geus netepkeun hiji hukum, mangka manusa henteu bisa nampikna. Sajaba ti éta, lamun hukum kasebut henteu kapanggih *naskh* na dina Al Quran sarta Sunnah, mangka manusa kaci pikeun ngalakonan Ijtihad. Ijtihad ngan kaci dipigawé ku jalma-jalma zuhud, sholeh, sarta alus amalnya

## Rukun Islam

Para ulama netepkeun yén tiap Muslim kudu tumut kana 5 asas dina Islam nu disebut Rukun Islam:

1. Ngucapkeun kalimah sahadat sarta narima yén euweuh deui nu disembah tur dipitaat kajabi ti Gusti Alloh, sarta yén Nabi Muhammad s.a.w éta rasul Alloh.
2. Ngadegkeun sholat lima kali sapoé.
3. Saom di bulan Romadhon.
4. Ngaluarkeun zakat.
5. Munggah Haji keur nu mampuh.

## Qur'an

Al Qur'an nyaéta kitab suci pikeun ummat Islam. Sacara harfiah Qur'an hartosna bacaan. Tapi cacak kadéngé ngarujuk ka hiji buku/kitab, ummat Islam ngarujuk Al Qur'an sorangan leuwih dina kecap-kecap atawa kalimah di jerona, lain dina wangun fisikna minangka hasil citakan.

Umat Islam percaya yén Al Qur'an ditepikeun ka Nabi Muhammad SAW ku jalan malaékat Jibril. Penurunannya sorangan lumangsung sacara bertahap antara taun610 nepi ka nepi ka maotna anjeunna 632 masehi. Cacak Al Qur'an leuwih réa ditransfer ku jalan apalan, tapi minangka tambahan réa pamilu Islam dina mangsa éta anu nuliskeunana dina tulang, batu-batu sarta dangdaunnan.

Umat Islam percaya yén Al Qur'an anu aya ayeuna persis sarua jeung anu ditepikeun ka Muhammad SAW, saterusna ditepikeun deui ka pamiluna, anu saterusna ngapalkeun sarta nulis eusi Al Qur'an kasebut. Sacara umum para ajengan nyatujuan yén vérsi Al Qur'an anu aya ayeuna, mimiti dikompilasi dina mangsa kekhalifahan Utsman bin Affan (khalifah Islam ke-3) anu berkisar antara 650 nepi ka 656 Masehi. Utsman bin Affan saterusna ngirimkeun duplikat ti vérsi kompilasi ieu ka sakumna penjuru kakawasaan Islam dina mangsa éta sarta maréntahkeun sangkan kabéh vérsi sajaba ti éta dibinasakeun pikeun kasaragaman.

Al Qur'an mibanda 114 surat (bab), sarta sajumlah 6.236 ayat (aya béda gumantung cara ngitung). Ampir kabéh Muslim ngapalkeun sahenteuna sawatara bagian ti sakabéh Al Qur'an, maranéhanana anu ngapalkeun sakabéh Al Qur'an dipikawanoh minangka hafiz (loba:huffaz). Pencapaian ieu lain hiji hal anu arang, dipercaya yén ayeuna aya jutaan penghapal Al Qur'an diseluruh dunya.

Muslim ogé percaya yén Al Qur'an aslina ngan Basa Arab. Hasil tarjamahan Al Qur'an ka sagala rupa basa henteu mangrupa Al Qur'an éta sorangan. Ku alatan éta tarjamahan ngan mibanda kalungguhan minangka koméntar ka Al Qur'an atawa hasil usaha néangan harti Al Qur'an, tapi lain Al Qur'an éta sorangan.

## Tumbu kaluar

### Sumber akademis *online*

* Kajian Islam dumasar Al-qur'an sarta Sunnah Archived 2008-12-15 di Wayback Machine
* Ensiklopédi Islam
* Asal pikeun Diajar Islam ti Universitas Georgia Archived 2006-07-08 di Wayback Machine
* Jurnal Pamikiran Islam ku University of Michigan
* Blog ngeunaan Islam Archived 2018-06-08 di Wayback Machine

### Diréktori

* Islam di Éropa Kulon
* Islam di Asia Kidul

### Islam jeung seni katut élmu

* Arsitéktur Islam Archived 2008-11-18 di Wayback Machine
* Seni Islam Archived 2008-03-08 di Wayback Machine
* Pusaka Muslim
* Islam sarta Élmu Pangaweruh

## Rujukan