Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Krimet e luftës

Një ushtar amerikan duke vëzhguar viktimat e masakrës së Malmedit (17 dhjetor 1944), ku 84 të burgosur të luftës amerikane u vranë nga Waffen-SS në Belgjikë.
Një **krim lufte** është një shkelje e ligjeve të luftës që krijon përgjegjësi penale individuale për veprimet e luftëtarëve në veprim, të tilla si vrasja e qëllimshme e civilëve ose vrasja e qëllimshme e të burgosurve të luftës, tortura, marrja peng, shkatërrimi i panevojshëm i pronës civile, dhuna seksuale gjatë luftës, plaçkitjet dhe për çdo individ që është pjesë e strukturës komanduese që urdhëron çdo përpjekje për të kryer vrasje masive duke përfshirë gjenocidin ose spastrimin etnik, mosdhënien e asnjë lagje pavarësisht dorëzimit, rekrutimin e fëmijëve në ushtri dhe shkeljen e ligjit. dallimet ligjore të proporcionalitetit dhe domosdoshmërisë ushtarake.

Koncepti formal i krimeve të luftës doli nga kodifikimi i së drejtës zakonore ndërkombëtare që zbatohej për luftën midis shteteve sovrane, siç është Kodi Lieber (1863) i Ushtrisë së Unionit në Luftën Civile Amerikane dhe Konventat e Hagës të 1899 dhe 1907 për ndërkombëtare lufte. Pas Luftës së Dytë Botërore, gjyqet për krime lufte të liderëve të fuqive të Boshtit vendosën parimet e ligjit të Nurembergut, të tilla si që e drejta penale ndërkombëtare përcakton se çfarë është një krim lufte. Në vitin 1949, Konventat e Gjenevës përcaktuan ligjërisht krimet e reja të luftës dhe vendosën që shtetet mund të ushtrojnë juridiksion universal mbi kriminelët e luftës. Në fund të shekullit të 20-të dhe në fillim të shekullit të 21-të, gjykatat ndërkombëtare ekstrapoluan dhe përcaktuan kategori shtesë të krimeve të luftës të zbatueshme për një luftë civile.

## Shiko edhe

* Gjenocidi
* Spastrimi etnik

## Referime
# Aneksimi

Ligji themelor: Jerusalemi, kryeqyteti i Izraelit, miratuar nga Knesset më 30 korrik 1980.
**Aneksimi**, në Ligjin ndërkombëtar, është përvetësimi me forcë i territorit të një shteti nga një shtet tjetër, zakonisht pas pushtimit ushtarak të territorit. Në përgjithësi konsiderohet si një veprim i paligjshëm. Aneksimi është një akt i njëanshëm ku territori kapet dhe mbahet nga një shtet, është i ndryshëm nga pushtimi dhe ndryshon nga cedimi, në të cilin territori jepet ose shitet përmes traktatit.

Aneksimi mund të legjitimohet nëse përgjithësisht njihet nga shtetet e tjera dhe organet ndërkombëtare.

Paligjshmëria e aneksimit do të thotë që shtetet që kryejnë akte të tilla zakonisht shmangin përdorimin e fjalës aneks në përshkrimin e veprimeve të tyre; në secilin prej aneksimeve të pazgjidhura nga Izraeli, Maroku dhe Rusia, shtetet kanë shmangur karakterizimin e veprimeve të tyre si të tilla.

## Shiko edhe

## Referimet
# Propaganda në Gjermaninë naziste

Propaganda e përdorur nga Partia Naziste gjermane në vitet para dhe gjatë diktaturës së Adolf Hitlerit në Gjermani nga 1933 deri në 1945 ishte një instrument vendimtar për marrjen dhe ruajtjen e pushtetit dhe për zbatimin e politikave naziste.

## Temat

Propaganda naziste nxiti ideologjinë naziste duke kundërshtuar armiqtë e Partisë Naziste, veçanërisht hebrenjtë dhe komunistët, por edhe kapitalistët. Ajo nxiti vlerat e pohuara nga nazistët, duke përfshirë vdekjen heroike, *Führerprinzip* (parimi i drejtuesit), *Volksgemeinschaft* (komuniteti i popullit), *Blut und Boden* (gjak dhe dhe). Propaganda u përdor gjithashtu për të nxitur fushata për eugjenikë dhe aneksimin e zonave gjermanishtfolëse.
# Sanksionet ekonomike

Skena e limanit Storck.
**Sanksionet ekonomike** janë ndëshkime tregtare dhe financiare të aplikuara nga shtetet ose institucionet kundër shteteve, grupeve ose individëve. Sanksionet ekonomike janë një formë shtrëngimi që përpiqet të detyrojë një aktor të ndryshojë sjelljen e tij përmes përçarjes në shkëmbimin ekonomik. Sanksionet mund të synojnë të detyrojnë (një përpjekje për të ndryshuar sjelljen e një aktori) ose parandaluese (një përpjekje për të ndaluar një aktor nga veprime të caktuara).

Sanksionet mund të synojnë një vend të tërë ose mund të synohen më ngushtë ndaj individëve ose grupeve; kjo formë e fundit e sanksioneve nganjëherë quhen "sanksione të zgjuara". Format kryesore të sanksioneve ekonomike përfshijnë barrierat tregtare, ngrirjen e aseteve, ndalimet e udhëtimit, embargo armësh dhe kufizime në transaksionet financiare.

Efikasiteti i sanksioneve në arritjen e qëllimeve të synuara është objekt debati. Ndikimi humanitar i sanksioneve në mbarë vendin ka qenë objekt polemikash. Si pasojë, që nga mesi i viteve 1990, sanksionet e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara (KSOKB) kanë tentuar të synojnë individë dhe subjekte, në kontrast me sanksionet mbarëkombëtare të dekadave të mëparshme.

## Shiko edhe

* Sanksionet ndërkombëtare

## Referime
# Konferenca e Teheranit

Nga e majta:Jozef Stalinit, Franklin D. Rusvelt dhe Uinston Churchill në verandën e ambasadës Sovjetike në Teheran
**Konferena e Teheranit**, e qujatur gjithashtu si *Konferenca EUREKA* gjegjesisht. *Konferenca e Tre te medhenjve* ishte takimi i Jozef Stalinit, Franklin D. Rusvelt dhe Uinston Churchill me 28 nëntor deri me 1 dhjetor, 1943, ne ambiente ku shumica e të cilave u zhvillua në ambasadën sovjetike në Teheran, Kjo ishte e para konference ne luften boterore midis Tre liderve te Fuqive te Medha (Bashkimi Sovjetik, Shtetet e Bashkuara dhe Britania e Madhe) në të cilat Stalini ishte i pranishëm. Konferenca te tjera pasuan me Konferencën e Kairos, Konferencen e Jaltës dhe me ate te Konferences se Potsdamit. Diskutimi u përqendrua nga kryesuesi i mbledhjes ne hapjen e një Fronti të dytë në Evropën Perëndimore.
1. Në të njëjtën kohë te nenshkronin një protokoll të veçantë, qe u ishte premtuar tre Fuqive te Medha per të njohe pavarësinë e Iranit:
Rusvelt, Churchill, Stalini dhe të gjithë ranë dakord të mbështesnin qeverinë e Iranit, te shprehur si në deklaratën e mëposhtme:
“Tre qeveritë kuptojnë se lufta ka shkaktuar vështirësi të veçantë ekonomike për Iranin, dhe ata janë dakord që ata do të vazhdojnë të vënë në dispozicion të qeverisë së Iranit ndihma të tillë ekonomike sa të jetë e mundur, ne sektore qe kane me shume nevoje emergjente si ne transporte, ne materiale të papërpunuara, dhe furnizime për nevojat imediate te popullit. ” (Deklarata e Tre Fuqive Lidhur me Iranin-1 dhjetor 1943)
*Qëllimi kryesore e konferencës ishte që të planifikojnë strategjinë përfundimtare për luftën kundër Gjermanisë naziste dhe aleatëve të saj.*

## Lidhje të jashtme

Konferenca e Teheranit 28 nentor – 1 dhjetor 1943 tek Proletari.com Arkivuar 19 mars 2011 tek Wayback Machine
# Xhozef Gëbels

**Paul Xhozef Gëbels** 29 tetor 1897– 1 maj 1945) ishte një politikan dhe filolog nazist gjerman i cili ishte *Gauleiter* (udhëheqësi i distriktit) i Berlinit, kryepropagandist i Partisë Naziste dhe më pas Ministër i Propagandës së Rajhut nga viti 1933 deri në 1945. Ai ishte një nga ndjekësit më të afërt dhe më të përkushtuar të Adolf Hitlerit, i njohur për aftësitë e tij në të folurit në publik.

Gëbelsi, i cili aspironte të bëhej autor, mori një doktoraturë në filologji nga Universiteti i Hajdelbergut në 1921. Ai iu bashkua Partisë Naziste në vitin 1924 dhe punoi me Gregor Shtraserin në degën e saj veriore. Ai u emërua *Gauleiter* i Berlinit në vitin 1926, ku filloi të interesohej për përdorimin e propagandës për të nxitur partinë dhe programin e saj. Pasi nazistët erdhën në pushtet në 1933, Ministria e Propagandës e Gëbelsit fitoi shpejt kontrollin mbi mediat e lajmeve, artet dhe informacionin në Gjermaninë naziste. Ai ishte veçanërisht i zoti në përdorimin e mediave relativisht të reja të radios dhe filmit për qëllime propagandistike.

Në vitin 1943, Gëbelsi filloi t'i bënte presion Hitlerit për të futur masa që do të prodhonin "luftë të plotë", duke përfshirë mbylljen e bizneseve jothelbësore për përpjekjet e luftës, rekrutimin e grave në fuqinë punëtore dhe regjistrimin e burrave në profesionet e përjashtuara më parë në Vermaht. Hitleri më në fund e emëroi atë si Fuqiplotin e Rajhut për Luftën e Plotë më 23 korrik 1944, ku Gëbelsi ndërmori masa kryesisht të pasuksesshme për të rritur numrin e njerëzve në dispozicion për prodhimin e armatimeve dhe për Vermahtin.

Ndërsa lufta po i afrohej fundit dhe Gjermania naziste u përball me disfatën, Magda Gëbels dhe fëmijët e Gëbelsit iu bashkuan Hitlerit në Berlin. Ata u zhvendosën në *Vorbunker-*in nëntokësor, pjesë e kompleksit të bunkerit nëntokësor të Hitlerit, më 22 prill 1945. Hitleri kreu vetëvrasje më 30 prill. Në përputhje me testamentin e Hitlerit, Gëbelsi e pasoi atë si kancelar i Gjermanisë; ai shërbeu një ditë në këtë post. Të nesërmen, Gëbelsi dhe gruaja e tij Magda kryen vetëvrasje, pasi kishin helmuar gjashtë fëmijët e tyre me një përbërje cianuri.