Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Limfociti

Limfociti
**Limfocitet** janë pjesë përbërëse të gjakut. Ju takojnë rruzave të bardha të gjakut (Leukociti). Tek të rriturit ndodhen diku 25–40 % të leukocitëve në gjakun periferik të limfocitëve. Detyra kryesore e limfocitëve është që të bëjnë dallimin e substancave të huaja siç janë p.sh. bakteriet dhe viruset si dhe largimin e tyre përmes metodës imunologjike. Kohëzgjatja e jetesës së limfocitëve mund të ndodh për disa orësh por mund të zgjat dhe disa vitesh. Limfocitet kanë funksione të ndryshme. Po ashtu prodhojnë dhe proteinin citokin, si dhe prodhojnë edhe antitrupathat, të cilat bëjnë eleminimin e qelizave të infektuara.
# Tregtia e lirë

Poster politik nga Partia Liberale Britanike që shfaq pikëpamjet e tyre mbi ndryshimet midis një ekonomie të bazuar në tregtinë e lirë dhe proteksionizmin. Dyqani i tregtisë së lirë shfaqet plot me klientë për shkak të çmimeve të ulëta. Dyqani i bazuar në proteksionizëm tregohet se vuan nga çmimet e larta dhe mungesa e klientëve, me armiqësi mes pronarit të biznesit dhe rregullatorit.
**Tregtia e lirë** është një politikë tregtare që nuk kufizon importet apo eksportet. Në qeveri, tregtia e lirë mbështetet kryesisht nga partitë politike që mbajnë pozicione ekonomikisht liberale, ndërsa partitë politike nacionaliste ekonomike dhe të majta në përgjithësi mbështesin proteksionizmin, e kundërta e tregtisë së lirë.

Shumica e kombeve janë sot anëtarë të marrëveshjeve tregtare shumëpalëshe të Organizatës Botërore të Tregtisë. Tregtia e lirë u ilustrua më së miri nga qëndrimi i njëanshëm i Britanisë së Madhe, i cili reduktoi rregulloret dhe detyrimet mbi importet dhe eksportet nga mesi i shekullit të nëntëmbëdhjetë deri në vitet 1920. Një qasje alternative, e krijimit të zonave të tregtisë së lirë ndërmjet grupeve të vendeve me marrëveshje, si ajo e Zonës Ekonomike Evropiane dhe e tregjeve të hapura Mercosur, krijon një barrierë proteksioniste midis asaj zone të tregtisë së lirë dhe pjesës tjetër të botës. Shumica e qeverive ende imponojnë disa politika proteksioniste që synojnë të mbështesin punësimin vendas, të tilla si aplikimi i tarifave për importet ose subvencionet për eksportet. Qeveritë gjithashtu mund të kufizojnë tregtinë e lirë për të kufizuar eksportet e burimeve natyrore. Barriera të tjera që mund të pengojnë tregtinë përfshijnë kuotat e importit, taksat dhe barrierat jotarifore, siç është legjislacioni rregullator.

Historikisht, hapja ndaj tregtisë së lirë u rrit ndjeshëm nga viti 1815 deri në shpërthimin e Luftës së Parë Botërore. Hapja tregtare u rrit përsëri gjatë viteve 1920, por u shemb (veçanërisht në Evropë dhe Amerikën e Veriut) gjatë Depresionit të Madh. Hapja e tregtisë u rrit ndjeshëm përsëri nga vitet 1950 e tutje (megjithëse me një ngadalësim gjatë krizës së naftës 1973). Ekonomistët dhe historianët ekonomikë pretendojnë se nivelet aktuale të hapjes tregtare janë më të lartat që kanë qenë ndonjëherë.

Ekonomistët janë përgjithësisht mbështetës të tregtisë së lirë. Ekziston një konsensus i gjerë midis ekonomistëve se proteksionizmi ka një efekt negativ në rritjen ekonomike dhe mirëqenien ekonomike, ndërsa tregtia e lirë dhe ulja e barrierave tregtare ka një efekt pozitiv në rritjen ekonomike dhe stabilitetin ekonomik. Megjithatë, në afat të shkurtër, liberalizimi i tregtisë mund të shkaktojë humbje të konsiderueshme dhe të shpërndara në mënyrë të pabarabartë dhe dislokim ekonomik të punëtorëve në sektorët konkurrues të importit.

## Shiko edhe

* Tregtia

## Referime
# Fronti Polisario

**Fronti Polisario**, **Frente Polisario**, **Frelisario** ose thjesht **Polisario** (nga akronimi spanjoll i *Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro*; përkthyer: '**Fronti Popullor për Çlirimin e Saguia el-Hamra-s dhe Rio de Oro-s** '), është një lëvizje rebele Saharaui nacionaliste çlirimtare që pretendon Saharanë Perëndimore.

Duke gjurmuar origjinën e tij në një organizatë nacionaliste saharauiane të njohur si Lëvizja për Çlirimin e Saguia el Hamra-s dhe Wadi el Dhahab-it, Fronti Polisario u krijua zyrtarisht në vitin 1973 me synimin për të nisur një luftë të armatosur kundër pushtimit spanjoll e cila zgjati deri në vitin 1975, kur spanjollët vendosën të lejojnë Mauritaninë dhe Marokun të ndajnë dhe të pushtojnë territorin. Fronti Polisario zhvilloi një luftë për të dëbuar dy ushtritë. Kjo e detyroi Mauritaninë të hiqte dorë nga pretendimi i saj mbi Saharën Perëndimore në vitin 1979 dhe vazhdoi fushatën e saj ushtarake kundër Marokut deri në armëpushimin e vitit 1991, në pritje të mbajtjes së një referendumi të mbështetur nga OKB-ja, i cili është shtyrë vazhdimisht që atëherë. Në vitin 2020, Fronti Polisario shpalli përfundimin e armëpushimit dhe rifilloi konfliktin e armatosur.

Kombet e Bashkuara e konsiderojnë Frontin Polisario të jetë përfaqësuesi legjitim i popullit saharauian dhe pohon se saharauianët kanë të drejtën e vetëvendosjes. Fronti Polisario është i jashtëligjshëm në pjesët e Saharasë Perëndimore nën kontrollin maroken dhe është e paligjshme të ngrihet flamuri i partisë së tij (shpesh i quajtur flamuri saharauian) atje. Është anëtar konsultativ i Ndërkombëtares Socialiste.