Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Nacionalizmi australian

Flamuri i Australisë.
**Nacionalizmi australian** është ideologjia, lëvizja dhe ndjenja që thekson identitetin, kulturën dhe interesat e Australisë si një shtet-komb, duke pohuar identitetin e australianëve si një komb i veçantë. Ai përfshin një sërë besimesh dhe vlerash që shpesh janë të rrënjosura në historinë, gjeografinë dhe kontekstin shoqëroropolitik të Australisë. Veçoritë kryesore të nacionalizmit australian përfshijnë ndjenjën e krenarisë kombëtare, lidhjen me simbolet australiane si flamuri dhe himni kombëtar, dhe një përqendrim në nxitjen e sovranitetit dhe pavarësisë së Australisë.

Historikisht, nacionalizmi australian u shfaq gjatë fundit të shekullit të 19-të dhe fillimit të shekullit të 20-të, ndërsa Australia u zhvendos drejt federatës dhe fitoi pavarësinë nga sundimi kolonial britanik, duke u zhvilluar në tre tradita historike kryesore: lëvizja e punës, lëvizja republikane dhe lëvizja vendasonacionaliste. Ai u formua nga faktorë të tillë si përvojat e kolonëve të hershëm dhe dëshira për një identitet të veçantë australian të ndarë nga ndikimi britanik.
# Australianët

**Australianët** janë qytetarët, shtetasit dhe individët e lidhur me vendin e Australisë. Kjo lidhje mund të jetë rezidenciale, ligjore, historike ose etniko-kulturore. Për shumicën e australianëve, disa (ose të gjitha) nga këto lidhje ekzistojnë dhe janë kolektivisht burimi i të qenit australian. Ligji australian nuk parashikon një përbërës racor ose etnik të kombësisë, përkundrazi mbështetet në shtetësinë si status ligjor.

Që nga periudha e pasluftës, Australia ka ndjekur një politikë zyrtare të shumëkulturalizmit dhe ka popullsinë e tetë më të madhe të emigrantëve në botë, me emigrantët që përbëjnë 30 për qind të popullsisë në vitin 2019.

Midis kolonizimit evropian në 1788 dhe Luftës së Dytë Botërore, shumica dërrmuese e kolonëve dhe emigrantëve erdhën nga Ishujt Britanikë në Mbretërinë e Bashkuar dhe në Irlandë (kryesisht Anglia, Irlanda, Uellsi dhe Skocia), megjithëse pati imigrim të konsiderueshëm nga Kina dhe nga Gjermania gjatë shekullit të 19-të. Shumë vendbanime të hershme fillimisht ishin koloni penale për të strehuar të dënuarit e transportuar. Emigrimi u rrit në mënyrë të qëndrueshme, me një shpërthim të popullsisë në vitet 1850 pas një serie zbulimesh ari. Në dekadat menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore, Australia mori një valë të madhe emigrimi nga e gjithë Evropa, me shumë më shumë emigrantë që erdhën nga Evropa Jugore dhe Lindore sesa në dekadat e mëparshme. Që nga fundi i viteve 1970, pas përfundimit të politikës së Australisë së Bardhë në 1973, një valë e madhe dhe e vazhdueshme emigrimi në Australi nga e gjithë bota ka vazhduar në shekullin e 21-të, me Azinë që tani është burimi më i madh i emigrantëve. Një përqindje më e vogël e australianëve e kanë prejardhjen nga njerëzit vendas të Australisë, duke përfshirë australianët aborigjenë dhe ishullorët e ngushticës së Torresit.

Zhvillimi i një identiteti dhe karakteri kombëtar të veçantë australian filloi në shekullin e 19-të. Gjuha kryesore është anglishtja australiane. Australia është shtëpia e një shumëllojshmërie kulturash, si rezultat i historisë së saj të emigrimit. Që nga viti 1788, kultura australiane ka qenë kryesisht një kulturë perëndimore e ndikuar fuqimisht nga kolonët e hershëm anglo-keltë. Ndërsa popullsia aziatike australiane vazhdon të zgjerohet dhe të lulëzojë si pasojë e ndryshimeve në përbërjen demografike të emigrantëve dhe me rritjen e marrëdhënieve ekonomike dhe kulturore me kombet aziatike, Australia ka vëzhguar shfaqjen graduale të një "shoqërie euroaziatike" brenda qendrave urbane kryesore të saj, duke ndërthurur materialet evropiane dhe aziatike dhe kulturën popullore brenda një konteksti të qartë australian. Ndikime të tjera përfshijnë kulturën aborigjene australiane, traditat e sjella në vend nga valët e emigrimit nga e gjithë bota, dhe kultura e Shteteve të Bashkuara. Divergjenca kulturore dhe evolucioni që ka ndodhur gjatë shekujve që nga vendosja evropiane ka rezultuar në një kulturë të veçantë australiane.
# Sistemi i informacionit gjeografik

Koncepti bazë i GIS-it.
**Sistemi i informacionit gjeografik** (**GIS**, anglisht; *Geographic Information System*) GIS është sistem për ruajtjen, menaxhimin, integrimin, analizimin e të dhënave hapsinore dhe veçorive të saj. GIS-i (Sistemi i Informacionit Gjeografik) është sistem i jashtëzakonshëm në Hartografim Kompjuterik. Ai lidh pozitën gjeografike me informatat që mundësojnë krijimin e hartave dhe analizën e informatave në mënyrë të re. Si sistem mundëson visualizmin dhe analizën e shënimeve në varësi nga pozita gjeografike.Njohja dhe Aplikmi i GIS-it krijon mundësi të lehtë të krijimit të hartës dhe ndërrimit të saj sa herë që është e nevojshme (sipas azhurimit të shënimeve )etj.
-Nëse kemi një Gjeo-Bazë të të dhënave të qëndrueshme bazuar në module të sakta,atëher GIS-i do ta lehtësojë punën në analiza shkencore.Ai shfrytëzon të dhënat nga baza e tyre, ndërsa pas çdo pytje interaktive krijohet rezultat i ri i cili shfaqet në formë numerike (tabelare) dhe vektoriale.

## Shiko edhe

* Gjeodezia
* Gjeografia
* Sistemi i Pozicionimit Global
* Gjeoportali

## Burime
# Universiteti Stanford

**Univerziteti Stanford** ose **Stanford University** (zyrtarisht **Leland Stanford Junior University**) është një univerzitet hulumtues privat në Stanford, Kaliforni, dhe një prej institucioneve më prestigjioze në botë, me pozicionet më të larta në shumë rangimet e univerziteteve në Shtetet e Bashkuara.

Stanford u themelua në 1885 nga Leland Stanford, ish guvernator dhe ish senator i SH.B.A nga Kalifornia, dhe nga gruaja e tij, Jane Lathrop Stanford, në kujtim të fëmijës të tyre të vetëm, Leland Stanford, Jr., i cili kishte vdekur një vit më herët, në moshën 15 vjeçare.

## Historia

## Kampusi

## Jeta studentora

## Njerëzit

## Referime

## Lidhje të jashtme

Faqja zyrtare në internet
Faqja zyrtare në internet
# Organi (biologji)

Organet kryesore dhe sistemet vaskulare dhe urino-gjenitale të një gruaje.
**Organi** në biologji është një pjesë e specializuar e trupit te qenieve të gjalla kafshëve ose bimëve, i cili kryen një funksion të caktuar. Në hierarkinë e jetës, një organ shtrihet midis indit dhe një sistemi organesh. Indet formohen nga qeliza të të njëjtit lloj për të vepruar së bashku në një funksion. Indet e llojeve të ndryshme kombinohen për të formuar një organ që ka një funksion specifik. Muri i zorrëve për shembull është i formuar nga indet epiteliale dhe indet e muskujve të lëmuar. Dy ose më shumë organe që punojnë së bashku në ekzekutimin e një funksioni specifik të trupit formojnë një sistem organesh, i quajtur gjithashtu një sistem biologjik ose sistem trupor.

## Shiko edhe

* Trupi i njeriut

## Referime
# Dëshira seksuale

*Désir*, skulpturë nga Aristide Maillol.
**Dëshira seksuale** është një gjendje emocionale dhe motivuese e karakterizuar nga një interes në objekte ose aktivitete seksuale, ose nga një shtytje për të kërkuar objekte seksuale ose për t'u angazhuar në aktivitete seksuale. Është një aspekt i seksualitetit, i cili ndryshon ndjeshëm nga një person në tjetrin dhe gjithashtu luhatet në varësi të rrethanave.

Mund të jetë ngjarja më e zakonshme seksuale në jetën e njeriut.

Dëshira seksuale është një gjendje subjektive ndjesore që mund të shkaktohet nga sinjale të brendshme dhe të jashtme, dhe që mund ose nuk mund të rezultojë në sjellje të hapur seksuale. Dëshira mund të ngjallet përmes imagjinatës dhe fantazive seksuale, ose duke perceptuar një individ që dikush e gjen tërheqës. Ajo gjithashtu krijohet dhe amplifikohet përmes tensionit seksual, i cili shkaktohet nga dëshira seksuale që ende nuk është vepruar. Manifestimet fizike të dëshirës seksuale tek njerëzit përfshijnë lëpirjen, thithjen, nxjerrjen e gjuhës dhe rrudhosjen dhe prekjen e buzëve.

Dëshira mund të jetë spontane ose reaguese, pozitive ose negative, dhe mund të ndryshojë në intensitet përgjatë një spektri.

## Shiko edhe

* Seksualiteti njerezor
* Marrëdhënia seksuale

## Referime
# Psikologjia kognitive

**Psikologjia njohëse**, është studimi shkencor i aktiviteve mendore të tilla si vëmendja, të folurit, kujtesa, përceptimi, zhgjidhja e problemeve, krijimtaria dhe mendimi. Sjelljet studiohen si aktivitete të brendshme të ndërtuara nga trajtimi i informacionit. Funksionet kognitive kanë të bëjnë me:

* **Marrjen** e informacioneve (të përvetësuarit, trajtimi, integrimi i informacioneve, integrimi i imazheve).

* **Depozitimin** i njohurive (të mësuarit,kujtesa, organizimi i informacioneve).

* **Mendimin dhe Arsyetimin** (riorganizimi i imazheve, zgjidhja e problemeve).

* **Të shprehurit** (komunikimi dhe veprimi)

Psikologjia njohëse e ka origjinën në vitet 1960 në një shkëputje nga biheviorizmi, i cili nga vitet 1920 deri në vitet 1950 pohoi se proceset mendore të pavëzhgueshme ishin jashtë rruzullit të shkencës empirike. Ky pushim erdhi pasi studiuesit në gjuhësi dhe kibernetikë, si dhe psikologjinë e zbatuar, përdorën modele të përpunimit mendor për të shpjeguar sjelljen njerëzore. Puna që rrjedh nga psikologjia njohëse u integrua në degë të tjera të psikologjisë dhe disiplina të tjera moderne si shkenca njohëse, gjuhësia dhe ekonomia . Fusha e psikologjisë njohëse mbivendoset me atë të shkencës njohëse, e cila merr një qasje më ndërdisiplinore dhe përfshin studime të subjekteve jo-njerëzore dhe inteligjencës artificiale.

## Proceset njohëse

Fokusi kryesor i psikologëve njohës është në proceset mendore që ndikojnë në sjellje. Këto procese përfshijnë, por nuk kufizohen në, tre fazat e mëposhtme të kujtesës:

1. Ruajtja e kujtesës ndijore: ruan informacionin ndijor
2. Ruajtja e kujtesës afatshkurtër: ruan informacionin përkohësisht për analizë dhe merr informacion nga memoria afatgjatë.
3. Kujtesa afatgjatë: ruan informacionin për një periudhë të gjatë kohore e cila merr informacion nga kujtesa afatshkurtër.

## Shiko edhe

* Kognicioni
* Shkenca kognitive

* Neuroshkenca kognitive