Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Bautzen

| Budišin/Baucen *Budyšin/Bautzen* |
| --- |
|  Panorama Budišina/Baucena |
|  |
|  Grb
 |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Njemačka
 |
| Gradonačelnik
 | *Christian Schramm* (CDU)
 |
| Savezna država
 | Saksonija
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo
 | 41.161
 |
| Gustina stanovništva
 | 618 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+1, ljeti UTC+2
 |
| Nadmorska visina
 | 204 m
 |
| Površina
 | 66,6 km²
 |
| Budišin/BaucenBudišin/Baucen (Njemačke)
 |
| Ostali podaci
 |
| Poštanski kod
 | 02625
 |
| Pozivni broj
 | 03591,035935
 |
| Registarska oznaka
 | BZ
 |
| Web-stranica
 | www.bautzen.de |

**Budišin** ili **Bautzen** (gornjolužičkosrpski: *Budyšin*  Hsb-Budyšin.ogg) grad je u Gornjoj Lužici u Njemačkoj.

## Geografija

Nalazi se na rijeci Šprevi u istočnoj Saskoj.

## Stanovništvo

Prema podacima iz 2007. godine grad ima 41.364 stanovnika.

Petrova crkva u Budišinu
Iako u gradu živi svega 5-10% Lužičkih Srba, Budišin slovi kao njihovo političko i kulturno središte u Gornjoj Lužici.

Gradonačelnik Budišina je Christian Schramm (CDU).

## Historija

Ovaj se grad prvi put spominje 1002. godine. Između njemačkog kralja Henrika II. i poljskog kneza Boleslava I. u Budišinu je 1018. godine potpisan mir, po kojemu je, Budišin bio pod poljskom vlašću. Grad je postao dijelom Svetog Rimskog Carstva 1033., zatim Češke 1319. i naposljetku Saske 1635. godine.

Za vrijeme Njemačke Demokratske Republike Budišin je bio poznat po svoja dva zatvora. Danas je u funkciji jedan od njih, dok je drugi (gdje su zatvarani politički zatvorenici) pretvoren u memorijalni muzej.

## Reference

## Literatura

* Berger, Dieter (1999). *Geographische Namen in Deutschland*. Bibliographisches Institut. ISBN 3411062525.
* Fulbrook, Mary (1991). *A Concise History of Germany*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36836-0.
* Gareth, Shaw (2011). *Urban Historical Geography: Recent Progress in Britain and Germany (Cambridge Studies in Historical Geography)* (Reprint edition izd.). Cambridge University Press. ISBN 0521189748.
* Home, William R.; Pavlovic, Zoran (2007). *Germany (Modern World Nations)* (2 ed. izd.). Chelsea House Pub. ISBN 0791095126.
* Hamm, Ingrid; Werding, Martin; Seitz, Helmut (3540681353). *Demographic Change in Germany* (8. izd.). New York: Springer-Verlag. ISBN 2007.
* Berghahn, V. R. (2004). *Modern Germany: Society, Economy and Politics in the Twentieth Century* (2. izd.). Cambridge University Press. ISBN 0521347483.
* Jähnig, Bernhart; Biewer, Ludwig (1991). *Kleiner Atlas zur deutschen Territorialgeschichte* (2. izd.). Bonn: Kulturstiftung der Deutschen Vertriebenen. ISBN 3885570963.
* Dornbusch, Joachim; Aner, Ekkehard (1997). *Grosser Atlas zur Weltgeschichte*. Braunschweig: Westermann. ISBN 3075095206.

## Vanjske veze

* Službene stranice
# Franjo I

**Franjo I** se može odnositi na:

* Papa Franjo, rimski papa od 2013. godine;
* Franjo I, svetorimski car, rimsko-njemački car i suprug ugarsko-hrvatske i češke kraljice Marije Terezije;
* Franjo I od Francuske, francuski kralj
# Waterloo

'*Waterloo**, koji se u zavisnosti od govornog područja izgovara kao** Vaterlo **iliVoterlu** može označavati:

## Gradovi

* Vaterlo - grad u Belgiji, blizu Brisela.
* Vaterlu - grad u Kanadi, provincija Ontario.
* Voterlu - grad u SAD, savezna država Ajova.

## Ostalo

* Bitku kod Vaterloa, najveći poraz Napoleona
* Stanica Voterlu, jedna od glavnih železničkih stanica u Londonu, kao i jedna od stanica londonskog metroa
* Voterlu i Siti, jedna od linija londonskog metroa
* Waterloo (pjesma), s kojom je ABBA osvojila Eurosong 1974 i stekla svjetsku slavu;

U figurativnom smislu se Waterloo koristi kao izraz kao katastrofu, debakl i konačni poraz.
# Rochefort

| Rochefort francuski: *Rochefort* |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Francuska
 |
| Region
 | Poitou-Charentes
 |
| Departman
 | Charente-Maritime
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2011) | 25,140
 |
| Geografija
 |
| Vremenska zona
 | UTC+1, ljeti UTC+2
 |

**Rochefort** je grad u Francuskoj u regionu Poitou-Charentes, u departmanu Charente-Maritime.

Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 25.140.

## Demografija

Demografija| 2011. |
| --- |
| 25,140 |

## Reference

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee (`fr`)
# Rak

Rak je naziv koji se koristi za:

* medicinski fenomen koji se očituje u nekontroliranom rastu stanica;
* životinju iz reda člankonožaca;
* horoskopski znak
# Rum

*Za ostale upotrebe, pogledajte Rum (razvrstavanje).*
Različiti brendovi ruma u dragstoru pića.
**Rum** je destilovano alkoholno piće dobijeno od šećerne trske (melase i soka šećerne trske) procesom fermentacije i destilacije. Piće dobijeno destilacijom se obično čuva tj. stari u hrastovim ili buradima drugog drveta. Nejveća količina ruma se proizvodi u karipskim zemljama kao i u nekoliko južnoamerčkih zemalja poput Kolumbije, Venecuele, Gvajane i Brazila. Također, postoje proizvođači ruma u Australiji, Fidžiju, Filipinima, Indiji, Mauricijusu...

Rum bez boje se najčešće koristi u spremanju koktela, dok se zlatni i tamni rum najčešće koriste kao samo piće ili se upotrebljavaju u kuhanju. Najbolji, premijum rumovi, se piju sami ili sa ledom.

Rum je dio kulturne baštine većine ostrva u zapadnom dijelu Indijskog okeana i poznato je piće britanske mornarice i gusara.

## Povezano

* Pirati

## Literatura

* Curtis, Wayne (2006). *And a bottle of rum - a history of the New World in ten cocktails*. Crown Publishers. str. 285. ISBN 9781400051670.
* Blue, Anthony Dias (2004). *The Complete Book of Spirits : A Guide to Their History, Production, and Enjoyment*. HarperCollins. ISBN 0-06-054218-7.
* Clarke, Frank G. (2002). *The History of Australia*. Greenwood Press. ISBN 0-313-31498-5.
* Cooper, Rosalind (1982). *Spirits & Liqueurs*. HPBooks. ISBN 0-89586-194-1.
* Foley, Ray (2006). *Bartending for Dummies: A reference for the Rest of Us*. Wiley Publishing, Inc. ISBN 0-470-05056-X.
* Pack, James (1982). *Nelson's Blood: The Story of Naval Rum*. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-944-8.
* Tannahill, Reay (1973). *Food in History*. Stein and Day. ISBN 0-8128-1437-1.
* Rorabaugh, W.J. (1979). *The Alcoholic Republic*. Oxford University Press.
* Williams, Ian (2005). *Rum: A Social and Sociable History of the Real Spirit of 1776*. Nation Books.  (extract Arhivirano 2007-03-12 na Wayback Machine-u)
* Broom, Dave (2003). *Rum*. Abbeville Press.
* Arkell, Julie (1999). *Classic Rum*. Prion Books.
* Coulombe, Charles A (2004). *Rum: The Epic Story of the Drink that Changed Conquered the World*. Citadel Press.
* Smith, Frederick (2005). *Caribbean Rum: A Social and Economic History*. University Press of Florida.  (Introduction Arhivirano 2016-03-05 na Wayback Machine-u)

## Vanjske veze

* Rum Basics - What Is Rum? Arhivirano 2016-03-25 na Wayback Machine-u
* Rum in the Caribbean Arhivirano 2012-01-03 na Wayback Machine-u
* Proof66 Rum Product Listings and Ratings Information Arhivirano 2015-01-26 na Wayback Machine-u
# Amputacija

**Amputacija** (lat. amputatio, odsjecanje) je hirurški postupak kojim se uklanja neki organ ili neki njegov dio. Kod amputacije ekstremiteta uklanjaju se meki dijelovi zajedno s kostima, a kad linija prelazi kroz jedan ili više zglobova postupak se zove *egzartikulacija*.

Amputacija se primjenjuje kod oboljenja i povreda kod kojih nema mogućnost izlječenja ili pri teškim infekcijama i malignim izraštajima gdje postoji opasnost po čitav organizam.

Po vremenu primjene, a. mogu biti primarne i sekundarne (kasne). Primarna se vrši odmah poslije povrede i može biti dio primarne obrade rane. Sekundarna ili kasna a. se vrši kasnije kad nastupe komplikacije koje se ne mogu otkloniti na druge načine. To može biti gangrena, gnojenje, i slično.

## Povezano

* Hirurgija
* Zapaljenje
* Prijelom
* Sakaćenje
* Akrotomofilija
* Apotemnofilija

## Literatura

* Vojna enciklopedija, Beograd, 1970., knjiga prva, strana 138.

## Vanjske veze

* Amputacija
# 428.

|  |  |
| --- | --- |
| Milenijum:
 | 1. milenijum
 |
| Vjekovi:
 | 4. vijek – **5. vijek** – 6. vijek
 |
| Decenija:
 |  390-e  400-e  410-e  – 420-e –  430-e  440-e  450-e  |
| Godine:
 | 425 426 427 – **428** – 429 430 431
 |

Godina **428.** (**CDXXVIII**) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Feliksa i Taura** (ili, rjeđe, **godina 1181. *Ab urbe condita). Oznaka 428. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* 10.4. – Nestorije proglašen za arhiepiskopa Konstantinopola.
* Svrgnut je Artaš, posljednji kralj Armenije, koja nakon toga postaje provincijom Sasanidskog Carstva.
* Hidacije postaje biskup grada *Aquae Flaviae* u Galeciji (današnji Chaves u Portugalu).
* Jovan nasljeđuje Teodota kao patrijarh Antiohije.
* Eutimije gradi manastir u Palestini, u neposrednoj blizini Mrtvog mora.
* Vandali zauzimaju Cartagenu u južnoj Hispaniji.
* 26.10. – Planeta Venera okultira planetu Jupiter.
* Na prijestolje stupa Hlodion, prvi historijski potvrđeni kralj Franaka. (približni datum)

## Rođenja

* Tuoba Huang, sjevernokineski princ

## Smrti

* Gunderih, kralj Vandala i Alana
* Teodor Mopsuestijski, kršćanski teolog i biskup
* Qifu Chipan, vladar države Zapadni Qin

## Reference

* G. Traina, *428 dopo Cristo. Storia di un anno* (Roma, 2007) ISBN 978-88-420-8135-7
# 987.

*Ovo je članak o godini 987.*

|  |  |
| --- | --- |
| Milenijum:
 | 1. milenijum
 |
| Vjekovi:
 | 9. vijek – **10. vijek** – 11. vijek
 |
| Decenija:
 |  950-e  960-e  970-e  – 980-e –  990-e  1000-e  1010-e  |
| Godine:
 | 984 985 986 – **987** – 988 989 990
 |

987.. po kalendarima
| Gregorijanski
 | 987.. (CMLXXXVII) |
| Ab urbe condita
 | 1740.
 |
| Islamski
 | 376–377.
 |
| Iranski
 | 365–366.
 |
| Hebrejski
 | 4747–4748.
 |
| Bizantski
 | 6495–6496.
 |
| Koptski
 | 703–704.
 |
| Hindu kalendari
 |
| • *Vikram Samvat* | 1042–1043.
 |
| • *Shaka Samvat* | 909–910.
 |
| • *Kali Yuga* | 4088–4089.
 |
| Kineski
 |
| • Kontinualno
 | 3623–3624.
 |
| • 60 godina
 | Yin Vatra Svinja (od kineske Ng.) |
| Holocenski kalendar
 | 10987.
 |
| p • r • u |
| Podrobnije: Kalendarska era |

Godina **987.** (**CMLXXXVII**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.

## Događaji

* Hugo Capet, grof od Pariza, okrunjen za kralja Francuske.
* Ziridi ne uspijevaju povratiti zapadni dio Magreba koga su bili osvojili Omejadi.
* U Portugalu maurski vezir al-Mansur zauzima Coimbru, koju su kršćani bili zauzeli 904. Proširenje al-andaluske hegemonije na sjever Gharb al-Andalusa (Portugal) dovodi do stavljanja kršćanskih grofova Portugala u vazalni odnos prema Kordovskom Kalifatu.
* Stanovništvo Barija diže ustanak protiv bizantske vlasti.
* U Cordobi proširena Velika džamija Córdobe.
* Kukulcan osvaja Chichen Itzu.

## Rođenja

* Liu Yong, kineski pjesnik iz doba dinastije Song

## Smrti

* 21. 5. – Kralj Louis V od Francuske

## Reference
# Haribert I

**Haribert I** (Caribert, francuski: *Charibert I*, cca. 517 - 567) bio je franački kralj Neustrije i Akvitanije iz dinastije Merovinga, odnosno jedan od četvoro sinova kralja Klotara I koji su 561. podijelili Franačko Kraljevstvo nakon njegove smrti. Haribertu je tada pripao zapadni dio sa prijestolnicom u Parizu; Guntram je preuzeo Burgundiju, Sigebert Austraziju, a najmlađi brat Hilperik I područje oko Soissonsa. Iako relativno dobro obrazovan za svoje doba, tokom vladavine je ostao upamćen po burnom i raskalašenom životu. Uz suprugu Ingobergu (sa kojom je imao kćer Berthu) imao je niz ljubavnica, priležnica i vanbračne djece. Kćer Berthu je pak dao za suprugu paganskom kralju Etelbertu od Kenta; ona je sa sobom na Etlebertov dvor povela kao ispovjednika biskupa Liudharda, i taj se događaj tumači kao temelj nešto kasnijeg pokrštavanja Anglosaksonaca. Samom Haribertu je raskalešeni način života, zbog koga je ekskomuniciran, prema tradicionalnim izvorima doveo do prerane smrti. S obzirom da nije imao muške djece, njegove posjede su podijelila tri preostala brata.

## Izvori

* Bachrach, Bernard S. *Merovingian Military Organization, 481–751*. Minneapolis: University of Minnesota Press, 1971.
* Historia Francorum Books I-IX Arhivirano 2014-08-14 na Wayback Machine-u at Medieval Sourcebook.

|  |
| --- |
| Haribert I **Merovinška dinastija** |
| Prethodi: **Klotar I** | **Kralj Pariza** 561–567
 | Slijedi: **podjela kraljevstva** |
# Sigebert I

Ženidba Sigeberta I i Brunhilde, srednjovjekovna ilustracija
**Sigebert I** (cca. 535 - cca. 575) je bio franački kralj Austrazije, poznat po suparništvu sa svojim bratom, kraljem Hilperikom I od Neustrije. Sigebert se rodio kao sin kralja Klotara I i kraljice Ingunde. Kada mu je otac 561. umro, odlučio je, po tadašnjim franačkim običajima, kraljevstvo podijeliti na četiri dijela, od kojih je po jedan pripao Hilperiku, Sigebertu, Guntramu i Haribertu. Sigebert je preuzeo vlast nad dijelom kome je sjedište bio grad Reims. Prve godine vladavine su mu obilježili napadi Avara na istočne granice kraljevstva, koje je odbio 562. i 568.

Ključni događaj se zbio godine 567. kada se oženio za Brunhildu, vizigotsku princezu i kćer kralja Atanagilda. Prema navodima Grgura Turskog, Sigebertovi motivi nisu bili samo politički savez sa Vizigotima, nego i nastojanjem da uzimanjem plemenite supruge ponizi svoju razvratu sklonu braću koja su običavala za supruge i priležnice uzimati robinje i druge obične, odnosno "nedostojne" žene. Hilperik je to shvatio kao izazov, te je odmah isposlovao vlastiti brak sa Brunhildinom sestrom Galsvintom. Ona je, međutim, godine 568. zadavljena na poticaj Hilperikove ljubavnice Fredegunde. Brunhilda je, pak, odlučila osvetiti sestru te pokrenula dugotrajni i krvavi rat koji će trajati i nakon smrti obaju braće.

U njemu je, na početku, Sigebert imao više uspjeha. Godine 573. je uspio osvojiti Poitiers i Touraine te natjerati Hilperika u bijeg. Međutim, upravo u trenutku trijumfa, kada su ga Hilperikovi podanici htjeli proglasiti svojim kraljem, pao je kao žrtva ubica koje je platila Fredegunda.

Sigeberta je na prijestolju naslijedio sin Hildebert II, koji se s majkom sklonio kod svog strica Guntrama od Burgundije.

## Vanjske veze

* History of the Franks: Books I-X Arhivirano 2014-08-14 na Wayback Machine-u At Medieval Sourcebook.

|  |
| --- |
| Sigebert I **Merovinška dinastijaRođen/a:** 535  **Umro/la:** 575 |
| Prethodi:  **Klotar I**  |  **Kralj Austrazije**  561–575
 | Slijedi:  **Hildebert II**  |
# Klotar II

Sporazum Hlotara II sa Lombardima
**Hlotar II**, zvan i Klotar II, Hlotar Veliki ili Hlotar Mlađi (584—629) je bio kralj Franačke (613—629) iz dinastije Merovinga. On je treći merovinški vladar i uspeo je ujediniti carstvo. Istovremeno bitno je umanjio kraljevsku moć u korist plemića, a pripremio je put uzdizanju majordoma kao velikih moćnika carstva.

### Početak sukoba sa Austrazijom i Burgundijom

Njegov otac Hilperih I umro je pre njegovog rođenja 584. godine. Hlotarova majka Fredegunda bila je regent do svoje smrti 597. godine. Od tada Hlotar vlada ali samo Neustrijom. Austrazijom je vladala kraljica Brunhilda.

Započeo je 599. rat sa svojim rođakom Teuderihom II iz Burgundije i Teudeberom II iz Austrazije. Bio je poražen u toj bici, ali druga dva brata su se sukobila posle toga. Napao je ponovo Teuderihovu Burgundiju 605, ali ne uspeva da ovlada tako da je sa Teuderikih kasnije bio u stalnim sukobima. Teuderih je umro 613. godine.

### Klotar postaje kralj cele Franačke 613.

Majordom Austrazije i majordom Burgundije predaju ta dva dela carstva na upravljanje Hlotaru II, tako da je Franačka ponovo nakon Hlodoveka i Hlotara I ujedinjena. Dotadašnja kraljica Austrazije, Brunhilda, nije htela da mirno preda vlast. Nameravala je da Teuderihovog sina, Zigeberta II postavi na presto Austrazije i Burgundije.

Izazvala je pobunu dela plemstva, pa je krenula sa vojskom protiv Hlotara. Međutim napustili su je mnogi saveznici tako da je bila prisiljena da pobegne. Nakon duge potere Hlotarovi ljudi hvataju nju i mladog kralja Zigeberta II. Pogubljeni su po Hlotarovom naređenju.

### Daje plemstvu velike koncesije

Hlotar daje plemstvu velike koncesije Pariskim ediktom 615. godine. Pariski edikt je jedna vrsta engleske povelje slobode (Magna Karta).

Tim ediktom zabranjeno je zapošljavanje Jevreja u kraljevsku službu. Plemstvo je dobilo mnogo veća prava, pa je carstvo postalo slabije.

Dva majordoma, koji su Hlotaru pomogli da dođe do kraljevstva Austrazije i Burgundije uspeli su da privole Hlotara da dozvoli da majordom postane doživotna funkcija i da imaju veliku zakonodavnu moć. Tim potezima Klotar je izgubio dosta zakonodavnih ovlašćenja.

Kraljevstvo Austraziju je predao svom sinu Dagobertu I. To je ponovo bila politička cena podrške koju su mu davala dva najveća plemića Austrazije, biskup Arnulf od Meca i majordom Pipin I. Time su biskup i majordom dobili veliku autonomiju delovanja.

Hlotar je umro 629. godine nakon 45 godina vladavine. Posle njega, moć kralja je bitno umanjena. On je pripremio put uzdizanju majordoma.

## Povezano

* Merovinzi
# Hildebert II

Hildebert II.

**Hildebert II** (570–95) bio je franački (merovinški) kralj Austrazije od 575. do 595. te kralj Burgundije od 592. do 595.

Hildebert se rodio kao sin kralja Sigeberta I i kraljice Brunhilde. Ubistvo Brunhildine sestre Galsvinte, koga je 568. podstakla Fredegunda, ljubavnica njenog muža i Sigebertovog brata Hilperika I, bilo je potaklo građanski rat među Francima koji će obilježiti Hildebertov život. Godine 575. je njegov otac ubijen od strane atentatora koje je naručila Fredegunda. Zbog toga se kao dijete s majkom morao skloniti u Metz. S vremenom je stekao naklonost strica Guntrama koji ga je usvojio i temeljem čega je 592. naslijedio burgundsku krunu. Za vrijeme vladavine je bio bizantski saveznik i u ime cara Mavrikija bez uspjeha ratovao protiv Langobarda u Italiji. Umro je 595.

|  |
| --- |
| Hildebert II **Merovinša dinastijaRođen/a:** 570  **Umro/la:** 595 |
| Prethodi:  **Sigebert I**  |  **Kralj Austrazije**  575–595
 | Slijedi:  **Teudebert II**  |
| Prethodi: **Guntram** | **Kralj Burgundije** 592–595
 | Slijedi: **Teuderik II** |
# Dagobert I

Dagobert I
**Dagobert I** (603—19. januar 639) je bio kralj ujedinjenog franačkog kraljevstva (629—634). Pripadao je dinastiji Merovinga. Bio je kralj Austrazije (623—634) i kralj Neustrije i Burgundije (629—634). Dagobert je poslednji merovinški kralj koji je imao punu vlast nad kraljevstvom. Nakon njega dolaze kraljevi koji su u istoriji poznati kao lenji kraljevi.

## Dolazak na vlast

Bio je najstariji sin kralja Hlotara II. Hlotar II je vladao sam od 613, a Dagobert je postao kralj Austrazije 623. kad je plemstvo Austrazije tražilo kralja koji će samo njima vladati. Kada mu je umro otac 629, Dagobert I je nasledio i Neustriju i Burgundiju i time postao kralj svih Franaka. Njegov polubrat Haribert se usprotivio i tražio Neustriju za sebe. Hariberta je podržavao jedan rođak, koga je Dagobert ubio. Haribertu je ustupio Akvitaniju. Kada je Haribert umro 632, Dagobert je naručio ubistvo njegovog sina. Na taj način, 632, Dagobert se dočepao i Burgundije i Akvitanije, pa je postao najmoćniji merovinški kralj i najugledniji vladar Zapadne Evrope.

## Vladavina

Tokom 632. pobunilo se plemstvo Austrazije pod vođstvom majordoma Austrazije, Pipina. Dagobert je udovoljio zahtevima plemića postavljajući svog trogodišnjeg sina Zigeberta kao kralja Austrazije. Tokom svoje vladavine izgradio je zamak u Mersburgu, koji je danas najstariji zamak u Nemačkoj. Izgradio je i baziliku Sen Denis na mestu benediktinskog manastira u Parizu.

## Diplomatski odnosi i ratovi

Potpisao je sporazum 631. sa vizantijskim carem Iraklijem. Sklopio je savez sa Lombardima 632. godine.

Franački trgovci su ubijeni i opljačkani od strane Samovih Slovena. Zbog toga je Dagober predvodio tri vojske 631. protiv slovenskog kralja Sama, ali njegove Austrazijske snage su poražene kod danas nepoznatog Vogatisburga. Posle toga, kralj Samo je prodro sve do Tiringije i pljačkao je. Dagoberu je zato posebno bio bitan sporazum sa Saksoncima 633, da bi mu branili granice od Slavena.

Vodio je rat protiv Baska 638. i protiv Bretonaca.

## Dagobertova smrt

Dagobert je umro 639. i bio je prvi francuski kralj pokopan u kraljevskim grobnicama Sen Denisa. Njegov drugi sin Hlodoveh II nasledio je ostatak kraljevstva još dok je bio veoma mlad. Sve do kraja Merovinške dinastije nastavljao se isti niz kraljeva dečaka, koji nisu bili stvarni vladari, nego bi vladali taman da bi dobili naslednika, a stvarnu vlast su vršile razne plemićke porodice i majordomi.

* Abel Hugo - *France historique et monumentale* (1837).

## Povezano

* Merovinzi
# Sigebert II

**Sigebert II** (601 - 613) bio je franački (merovinški) kralj Burgundije i Austrazije. Bio je izvanbračni sin kralja Teuderika II, a prijestolje je preuzeo nakon očeve smrti 613. godine. U stvarnosti je vlast imala njegova prabaka Brunhilda. Njegov uspon na prijestolje je izazvao nezadovoljstvo majordoma Warnachara II i Radoa koji su se priključili njegovom rođaku i Brunhildinom smrtnom neprijatelju Klotaru II od Neustrije. Sigebert i njegova prabaka su izdani i od vojske koja je prešla na Klotarovu stranu, a potom zarobljeni. Klotar je dao račetvoriti Brunhildu, a potom pogubiti Sigeberta i njegovog brata Korboa. To mu je omogućilo da ujedini franačku državu.

## Izvori

|  |
| --- |
| Sigebert II **Merovinška dinastijaRođen/a:** 601  **Umro/la:** 613 |
| Prethodi:  **Teuderik II**  |  **Kralj Austrazije i Burgundije**  613
 | Slijedi:  **Klotar II**  |
# Klodvig II

Grob Klodviga II (naprijed) i Karla Martela u Bazilici Saint Denis
"Poklonjenje [kralju djetetu] Klodvigu II", naslikao Albert Maignan, 1883 (Musée des Beaux-Arts de Rouen).
**Klodvig II** (francuski: *Clovis*, njemački: *Chlodwig*, latinski: *Chlodovechus*, 637 – 27. novembar 655 ili 658) bio je franački kralj Neustrije i Burgundije. Na tom je mjestu godine 639. naslijedio svog oca Dagoberta I. Njegov brat Sigebert III je još od 634. bio kralj Austrazije. Ispočetka je bio pod regentsvom majke Nantilde, ali je njena smrt 642. omogućila da padne od potpuni uticaj magnata (vodećih plemića), koji su otada de facto vladali njegovih kraljevstvom.

Klodvigov majordom Erhinoald je kao robinju posjedovao Baltildu, zarobljenu anglosaksonsku plemkinju. Nastojeći steći kraljevu naklonost, dao ju je Klodvigu za ženu. Ona mu je rodila tri sina, od kojih su sva trojica kasnije postali kraljevi - Klotara - koji ga je naslijedio u Neustriji i Burgundiji; Hilderika, koga je Ebroin postavio na austrazijsko prijestolje; i najmlađeg Teuderika koji je ponovno ujedinio cijelu Franačku.

Ovisno o tome kada se uzima njegova godina smrti, neki historičari Klodviga smatraju legitimnim kraljem Austrazije u periodu 656–57 kada je Austrazijom vladao uzurpator Hildebert Usvojeni. Historičari ga često navode kao jednog od prvih *roi fainéant* (lijenih kraljeva).

Klodvig II je bio sahranjen u Bazilici Saint Denis u Parizu.

|  |
| --- |
| Klodvig II **Merovinška dinastijaRođen/a:** 637  **Umro/la:** 655 |
| Prethodi:  **Dagobert I**  |  **Kralj Neustrije i Burgundije**  639–655
 | Slijedi:  **Klotar III**  |
# Klotar III

**Klotar III.** (652. - 673.), kralj Franaka od 657. - 663. godine.

Klotar III. je bio unuk kralja Dagoberta I.. Poslije sumnjive očeve smrti on postaje dijete vladar jednog djela Franačke do trenutka 657. godine kada ga plemići proglašavaju jedinim franačkim kraljem. Kako su mu ti gospodari lutaka dali, tako su mu 663. godine i uzeli titulu dajući dio kraljevstva njegovom bratu Hilderiku II..

Nakon sumnjive smrti 673. godine nasljeđuje ga brat Hilderik II.

## Poveznice

* Popis franačkih kraljeva

{{Lifetime|652|673|Klotar III]]