Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Grb Montserrata

Grb Monserata
**Grb Monserata** je usvojen 1909. Sastoji se od štita na kojem se nalazi djevojka u zelenom koja predstavlja Erin, žensku personofikaciju Irske koja drži harfu. Pored nje se nalazi krst, simbol kršćanstva. Ovaj grb se nalazi i na zastavi Monserata.

## Povezano

* Zastava Monserata
# Grb Otoka Turks i Caicos

**Grb ostrva Turks i Caicos** je usvojen 1965. Grb se sastoji od štita na kojem se nalaze školjka, jastog i kaktus na žutoj pozadini. Štit pridržavaju dva flamingosa. Na vrhu grba se nalazi pelikan i dvije sisal biljke, simbol industrije konopaca.

## Povezano

* Zastava ostrva Turks i Caicos
# 1750-e

|  |  |
| --- | --- |
| **Milenijum:** | 2. milenijum
 |
| **Vjekovi:** | 17. vijek – **18. vijek** – 19. vijek
 |
| **Decenije:** | 1720-e 1730-e 1740-e – **1750-e** – 1760-e 1770-e 1780-e
 |
| **Godine:** | 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759
 |
| **Kategorije:** | Rođenja – Smrti – Arhitektura Nastanci – Prestanci
 |

**1750-e** su decenija koja je počela 1. januara 1750. i završila 31. decembra 1759.

## Događaji i trendovi
# 1760-e

|  |  |
| --- | --- |
| **Milenijum:** | 2. milenijum
 |
| **Vjekovi:** | 17. vijek – **18. vijek** – 19. vijek
 |
| **Decenije:** | 1730-e 1740-e 1750-e – **1760-e** – 1770-e 1780-e 1790-e
 |
| **Godine:** | 1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769
 |
| **Kategorije:** | Rođenja – Smrti – Arhitektura Nastanci – Prestanci
 |

**1760-e** su decenija koja je počela 1. januara 1760. i završila 31. decembra 1769.

## Događaji i trendovi
# 1770-e

|  |  |
| --- | --- |
| **Milenijum:** | 2. milenijum
 |
| **Vjekovi:** | 17. vijek – **18. vijek** – 19. vijek
 |
| **Decenije:** | 1740-e 1750-e 1760-e – **1770-e** – 1780-e 1790-e 1800-e
 |
| **Godine:** | 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779
 |
| **Kategorije:** | Rođenja – Smrti – Arhitektura Nastanci – Prestanci
 |

**1770-e** su decenija koja je počela 1. januara 1770. i završila 31. decembra 1779.

## Događaji i trendovi
# Potemkinova sela

| Potemkinova sela Потёмкинские деревни |
| --- |
| Ilustracija puta Katarine Velike po Novoj RusijiIlustracija puta Katarine Velike po Novoj Rusiji |
|  |

**Potemkinova sela** (ruski: *потёмкинские деревни*) je fraza, koja označava nešto - što u stvarnosti ne postoji, već postoji
samo kao privid i kulisa.

## Historija nastanka

Ta metafora nazvana je po ruskom feldmaršalu i knezu Grigoriju Aleksandroviču Potemkinu, koji je u vrijeme Rusko-turskog rata (1806–1812) postao guverner novoosvojenih krajeva - Nove Rusije (Krim i crnomorsko primorje). Potemkin je tada po opustjelim stepama južne Rusije dao sagraditi pored puta, kojim se carica Katarina Velika sa svojom pratnjom trebala kretati - *lažna sela* kulise, sa *lažnim seljacima* (manekenima),
*lažnim pastirima* i *lažnim stadima* (koja su premještana po potrebi). Time je obmanuo caricu Katarinu Veliku, koja je prolazeći tuda 1787. na svom putu za Krim, vidjela lažnu sliku brze i uspješne obnove kojom je rukovodio
Potemkin.

Ipak izgleda da je čitava priča o Potemkinovim selima - isto tako samo obmana lubomornog saksonskog plemića
Georga von Helbiga, gosta na dvoru Katarine Velike, koji čak nije ni sudjelovao na tom putovanju. On je izgleda čuo da masa
od gomile projekata koju je započeo Potemkin, nije do kraja dovršena - pa je to dosolio do paroksizma. Njegova priča se kasnije usmenom
predajom toliko raširila - da je postala opće dobro suvremene civilizacije.

## Reference
# Petersham, Massachusetts

| Piteršam *Petersham* |
| --- |
|  |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  Masačusets
 |
| Okrug
 | Vuster
 |
| Osnovan
 | 1733
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010) | 243
 |
| Gustina stanovništva
 | 0,137 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-5, leti UTC-4
 |
| Nadmorska visina
 | 329 m
 |
| Površina
 | 176,9 km²
 |
| Vodena površina
 | 36,4 km²
 |
|   |
| PiteršamPiteršam (Sjedinjenih Država)
 |
| Ostali podaci
 |
| Pozivni broj
 | 351 / 978
 |
| ZIP kod
 | 01366
 |
| FIPS kod
 | 53085
 |

**Piteršam** (engleski: *Petersham*) je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.

## Demografija

Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 243.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 0 (0,0 %)
 | 241 (99,2 %)
 |
| Afroamerikanci
 | 0 (0,0 %)
 | 0 (0,0 %)
 |
| Azijati
 | 0 (0,0 %)
 | 2 (0,8 %)
 |
| Hispanoamerikanci i Latinoamerikanci
 | 0 (0,0 %)
 | 0 (0,0 %)
 |
| Ukupno
 | 0
 | 243
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak o temi: **Petersham, Massachusetts** |

* United States Census Bureau
# Paolo Renier

| Paolo Renier
 |
| --- |
|  |
| *Portret dužda Paola Reniera (Alessandro Longhi)* |
| **Mletački dužd**  |
| Vladavina
 | 1779. - 1789.
 |
| Prethodnik
 | Alvise IV Mocenigo
 |
| Nasljednik
 | Ludovico Manin
 |
| Rođenje
 | 21. novembar 1710. Venecija, Mletačka Republika
 |
| Smrt
 | 13. maj 1789. Venecija, Mletačka Republika
 |

**Paolo Renier** (Venecija, 21. novembar 1710. - Venecija, 13. maj 1789.) bio je 119 i pretposljednji mletački dužd koji je vladao od 19. januara 1779. do 13. februara 1789., par mjeseci prije nego što je umro.

## Biografija

*Renier* je prije nego što je izabran za dužda bio ambasador u Beču i Konstatinopolisu. Bio je poznat kao briljantan govornik, ali i kao čovjek koji lako mjenja stavove. Dok se uspinjao na vlast bio je veliki zagovornik reforme Mletačke Republike, traživši zajedno sa Angelom Querinijem i ostalim venecijanskim aristokratima oko 1762., ograničenje pretjerane moći Savjeta desetorice i Državne Inkvizicije..

Ali kad je - 1779. izabran za dužda, potpuno je promjenio stav i postao protivnik bilo kakvih reformi.

Jedina značajna akcija koju je poduzeo bila je uspješna ekspedicija protiv sjevernoafričkih berberskih gusara 1784. - 1786 koju je vodio admiral - Angelo Emo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: **Alvise IV Mocenigo** |  **Mletački dužd (1779. - 1789.)** | Nasljednik: **Ludovico Manin** |

## Reference

## Vanjske veze

* *Renièr, Paolo* na portalu Treccani (`it`)
# Koča Anđelković

| Koča Anđelković |
| --- |
|  |
| Rođenje | Korun Anđelković 1755.  |
| Smrt | 1788.  |

Mapa Kočine krajine
**Korun "Koča" Anđelković** (Panjevac (danas Kočino Selo) kod Jagodine, 1755 — Tekija, novembar 1788) je vođa srpskih dobrovoljaca u austrijsko-turskom ratu 1788 — 1791.

Bio je trgovac stokom, imućan čovek, ali je u trgovini dosta izgubio. Pola godine pred izbijanje rata prebegao je s porodicom u Kovin na Dunavu. Pred početak rata stupio u dobrovoljce i sudelovao u obe pripremane austrijske ekspedicije protiv Beograda (1787. i 1788.). Pokupio je nešto dobrovoljaca, čiji se broj stalno uvećavao i s njima vodio četničke borbe protiv Turaka, većinom u Pomoravlju. Poznato je da je izvršio tri velika prepada na turske transporte u Bagrdanskom tesnacu u martu i aprilu 1788. Osim njega u ovom ratu su se istakli kao njegovi saborci kapetan Radič Petrović iz Siokovca, kapetan Marjan Jovanović iz Laništa, Stanko Arambašić, Jovan Novaković, Živko Milenković i drugi.

Od cara Josifa II dobio je čin kapetana i orden. Najčešće je delovao iz manastira Jošanice. Posle šest meseci borbi s Turcima morao se povući u Banat gde je u sukobu kod Brzaske 7. septembra 1788. bio zarobljen od Turaka. Odveden je u Tekiju i tamo strašno mučen i na kraju nabijen na kolac i u strašnim mukama izdahnuo, zajedno sa trideset svojih saboraca. Po njegovom imenu narod je ovaj kraj i čitav taj rat nazvao Kočina krajina.
U znak sećanja, njegovo rodno mesto Panjevac kod Jagodine je tridesetih godina dvadesetog veka promenilo naziv u Kočino Selo.

## Literatura

* D. Pantelić: Kočina krajina, Beograd 1930; (COBISS)
* Radmilo Stefanović: Kočina krajina, Beograd: Prosveta, 1956 (COBISS)
* D. Pantelić: Jedna tužba protiv kapetana Koče, Godišnjica Nikole Čupića 1931. (COBISS)
* D. Pantelić: Seoba Koče Anđelkovića u Banat, Beograd, 1939.
* Tekst Dušana Perovića direktora Muzeja prvog srpskog ustanka, Beograd u Enciklopediji Jugoslavije JLZ Zagreb 1980. godine.
# Nizozemska Republika

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|

|  |
| --- |
| **Nizozemska republika** Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden |
| republika
 |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ←   | **1581. – 1795.** |   → |

 |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zastava
 | Grb
 |

 |
| Lokacija Nizozemske republikeKarta |
| **Glavni grad** | *Nije dat* |
| **Jezik/ci** | nizozemski
 |
| **Vlada** | aristokratska republika
 |
| **Historija** | novi vijek
 |
|  • Proglas o nezavisnosti
 | 26. jul 1581.
 |
|  • Batavijska revolucija
 | 19. januar 1795.
 |

 |

**Nizozemska** ili **Holandska republika**, službeno **Republika sedam ujedinjenih Nizozemskih** (nizozemski: *Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden*), bila je država koja je egzistirala od 1588. do 1795.

Ona se prostirala na otprilike istom prostoru gdje se danas nalazi Kraljevina Nizozemska, a svoj vrhunac imala je u 17. vijeku, kad je bila svjetska sila.

## Historija

Republika se sastojala od tadašnjih sedam sjevernih provincija Nizozemske (Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland, Friesland, Overijssel i Drenthe), koje su stekle svoju
nezavisnost od Španjolske u pobuni vođenoj od 1568. do 1609. Njen nukleus bila je **Utrechtska unija** (1579.), koja je osnovana kako bi se ojačala vojna sposobnost njenih potpisnica i izvela Nizozemska revolucija.

Južne nizozemske provincije (današnja Belgija i Luksemburg) ostale su vjerne Španjolskoj, dok je provincija Utrecht, koja je bila član Utrechtske unije vremenom postala samostalna država i odvojila se od republike.

U sljedeća dva vijeka tinjao je sukob oko pitanja političke moći, te formalno jako decentralizirane republike, koja službeno nije imala ni glavni grad, između provincije Holland i prinčeva iz dinastije
Oranje, koji su bili vladari (stadtholder) u dobrom dijelu provincija i htjeli stvoriti centraliziraniju državu.

Ipak te međusobne trzavice i političke napetosti, nisu spriječile konstantni progres Nizozemske republike u 17. vijeku - zvanom Zlatno doba Holandije. U to vrijeme *Nizozemska republika* stekla je kolonijalno carstvo koje je daleko nadmašivalo njene stvarne resurse, a odigrala je i značajnu ulogu u koalicijskim ratovima protiv francuskog kralja Louisa XIV.. Tad su holandski gradovi izrasli u međunarodne financijske centre, i bili važni centri kulture.

Republika je doživjela svoj pad u 18. vijek, nakon iscrpljujućih i dugotrajnih međusobnih ratova, između pojedinih vladara, osipanja i propadanja flote i stagnacije svog kolonijalnog carstva, kojeg je zasjenila Engleska. Republika se konačno urušila - 1795. pod utjecajem nizozemske demokratske revolucije i invazije francuskih armija.

## Reference

## Vanjske veze

* *Dutch Republic*, na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Stadtholder

| Stadtholder Stadhouder
 |
| --- |
| Sjednica stadtholdera za Nizozemske revolucijeSjednica stadtholdera za Nizozemske revolucije
 |
|  |

**Stadtholder** (nizozemski: *stadhouder*) je ime za provincijalne funkcionere izvršne vlasti u Niskim Zemljama (Nizozemskoj), od 15 do 18. vijeka.

## Karakteristike i historija

Stadholdere su uveli tada vladajući burgundski vojvode u 15. vijeku, a nakon njih koristili su ih u istoj funkciji i slijedeći habsburški vladari.
Prve stadtholdere postavljala je centralna vlada iz redova plemstva.

Za vrijeme Nizozemske Republike stadholderi su dobili znatno veće prerogative.

Dužnosti stadtholdera uključivale su predsjedanje provincijalnim skupštinama), kontrolu i zapovijedanje provincijalnim vojskama te postavljanje ljudi na određene položaje.

Za vrijeme Nizozemske revolucije protiv španjolskih Habsburgovaca (od 1568.), stadtholdere je isprva birala Generalna skupština, a nakon tog skupštine pojedinih provincija.
Ta procedura ostala trajna za sedam sjevernih provincija koje su izborile svoju nezavisna od Španjolske i formirale Nizozemsku Republiku. U provincijama koje su se vratile pod španjolsku vlast, stadtholdere je ponovno postavljao španjolski kralj pa su izgubili na važnosti. Funkcija nizozemskih stadholdera ubrzo je postala isključivo povezana sa Dinastijom Oranje-Nassau. Tako je Willem I, vođa pobune, bio je nositelj te funkcije u četiri provincije, njegov sin je izabran na tu dužnost u pet provincija, a bratić iz Nassaua u preostale dvije; ovaj obrazac je trajao do 1747., kad je jedan od oranjskih prinčeva izabran na sve službe.

Za vrijeme postojanja Nizozemske Republike oranjski stadtholderi su bili u gotovo kontinuiranom sukobu sa liderima dominantne Holandske provincije, natječući se za njima za vodstvo u zemlji. Iako je teoretski bio podređen svojoj provinciji, stadtholder je u vremenima unutarnje ili vanjske krize, uz podršku manjih provincija i nižih klasa mogao smjeniti holandske lidere svojim saveznicima i tako prigrabiti gotovo svu vlast. Na taj su način stadtholderi stekli prevlast 1619.–50, 1672.–1702. i 1747.–95. Nakon izbora princa Willema IV na sve stadtholderate, ta funkcija je postala nasljedna.
Republika je doživjela dva perioda bez stadtholdera (1650.–72. i 1702.–47.) kada su smrću dominantnih prinčeva iz Dinastije Oranje-Nassau, te funkcije u pet vodećih provincija ostale upražnjene. Za to vrijeme su holandski lideri kontrolirali sudbinu republike.

Stadtholderat je nestao 1795. zajedno sa Nizozemskom Republikom. Posljednji stadoholder pobjegao je u Veliku Britaniju dok je francuska revolucionarna vojska zajedno sa nizozemskim simpatizerima slamala Nizozemsku Republiku.

## Reference

## Vanjske veze

* *Stadtholder, historical Dutch official* (`en`)
# Maksimilijan Vrhovac

Maksimilijan Vrhovac
**Maksimilijan Vrhovac** (Karlovac, 23.11. 1752. - Zagreb, 16.12. 1827.), zagrebački biskup.

Jedan je od idejnih začetnika hrvatskog narodnog preporoda. Vrhovčeva prosvjetiteljska usmjerenost najjače je izražena u njegovu neumornom zalaganju na prikupljanju nacionalnog duhovnog blaga i širenju knjige u hrvatskom narodu. On sam nabavlja sve što bi moglo pridonjeti duhovnom probitku naroda i razvoju znanosti u Hrvata. 1808. predlaže Hrvatskom saboru da se njegova knjižnica otvori javnosti.

## Izvori

* Franjo Šanjek: "Kršćanstvo na hrvatskom prostoru" (Zagreb, Kršćanska sadašnjost, 1996., str.406.)

## Vanjske veze

* Maksimilijanova kupelj Arhivirano 2007-08-10 na Wayback Machine-u
* Biografija na stranicama HRT-a Arhivirano 2010-03-30 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Zagrebačka biskupija** | Nasljednik:
 |
| **Josip Galjuf (1772–1786)** | **Aleksandar II. Alagović (1829–1837)** |
# Troyes

**Troa** (francuski: *Troyes* ) je grad u Francuskoj na reci Seni u departmanu Ob i regiji Šampanja-Ardeni.
Grad ima 60.958 stanovnika po popisu iz 1999, a sa širom okolinom ima 130.000 stanovnika.

## Historija

Troa postoji još od rimskog doba. Vekovima je postajao sve značajniji kao srednjovekovni trgovački centar. U okolini grada odigrala se 451. bitka na Katalaunskim poljima u kojoj su Rimljani i Vizigoti pobedili Hune pod komandom Atile. U Troji je 878. Luj Mucavac primio carsku krunu od pape Jovana XVIII. Pri kraju 9. veka grofovi Šampanje su odabrali Troa kao njihov glavni grad. Kada je kralj Filip IV Lepi 1285. stavio Šampanju pod otkrilje krune, grad je zadržao brojne privilegije. Vojvoda Burgundije Žan Neustrašivi bio je 1417. saveznik Engleza za vreme Stogodišnjeg rata i nameravao je da Troa učini francuskom prestolnicom. Složio se sa suprugom Šarla VI Ludog da dvor, savet i parlament Francuske trebaju tu biti.

Troa je bio u posedu Burgundije i tu je 21. maja 1420. potpisan sporazum iz Troa po kojem se Henri V oženio Katarinom, ćerkom kralja Šarla VI Ludog. Po tom sporazumu potomstvo Henrija V bi nakon smeri Šarla VI predstavljalo naslednike. Međutim pravi prestolonaslednik, tj. dofen je bio Šarl VII koji je uz pomoć Jovanke Orleanke vratio Troj 1429. u posed Francuske.

## Ekonomija

Troa je glavno sedište kompanije Lakosta, jednog od najpopularnijih brendova zapadnog sveta.

## Znamenitosti

* **Katedrala svetog Petra i Pavla u Troju** (francuski: *Cathédrale Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Troyes*) je izgrađena od 13. do 17. veka. Ima izuzene vitraže iz 13. veka. Dugačaka je 114 metara, široka 50 metara, a toranj je visok 62 metra.
* **Bazilika svetog Urbana**, gotička bazilika iz 13. veka
* **Gradska većnica** iz 17. veka
* **Hotel di Lion noar** (hotel crnog lava) iz 16. veka. dekaoracija fasade je tipična za drugu renesansu.

## Vanjske veze

* Troyes city council website Arhivirano 2006-05-13 na Wayback Machine-u
* Lacoste Official Website Arhivirano 2005-08-30 na Wayback Machine-u
* Pictures of Troyes Arhivirano 2007-07-14 na Wayback Machine-u
* Pictures of Troyes Cathedral: [1] Arhivirano 2007-07-12 na Wayback Machine-u, [2], [3]
# Austrijsko-turski rat (1787–1791)

| Austrijsko-turski rat 1787–1791.
 |
| --- |
| Dio Austrijsko-turskih ratova
 |
|  Portret austrijskog maršala Laudona osvajača Beograda
 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Datum
 | januar 1787. - august 1791.
 |
| Lokacija
 | Kočina Krajina, Balkan, Kneževina Vlaška, Kneževina Moldavija, Ukrajina
 |
| Ishod
 | Pobjeda Austrije (Svištovski mir)
 |
| Teritorijalne promjene
 | Habzburška monarhija Austrije je zauzela Hotin
 |

 |
| Sukobljeni
 |
|  Habsburška Monarhija
 |  Osmansko Carstvo
 |
| Vođe
 |
| Laudon Friedrich Koburgski
 |  |

**Austrijsko-turski rat 1787–1791.** vodio se između Habzburške monarhije i Osmanskog Carstva istovremeno kad i Rusko-turski rat 1787–1792. jer je tad austrijski car Josip II. bio saveznik sa ruskom caricom Katarinom II.

## Historija

Habzburška monarhija Austrije se dobro pripremila za rat, nakon sklapanja rusko-austrijskog sporazuma u ljeto 1781., od tad su u Hrvatsku i Kraljevinu Ugarsku prema osmanskoj granici prebačene brojne jedinice.

Na samom početku rata austrijske snage, u brojnim kolonama prodrle su duboko na teritorij Osmanskog Carstva sve do Kneževine Vlaške. Ubrzo se situacija na frontu preokrenula i turske snage preuzele inicijativu, tako da su uspjele odbaciti natrag Austrijanace iz Mehadije u Kneževini Vlaškoj i povratiti Banat do 1789., ali rat na dva fronta pokazao se kao nemoguć zadatak, jer su istovremeno doživjele velike poraze u Kneževini Moldaviji gdje je ruski feldmaršal Rumjancev zauzeo utvrde Iaşi i Hotin, a knez Potemkin – nakon duge zimske opsade Očakov u Ukrajini 1788. Vijest o padu Očakova toliko je potresla sultana Abdula Hamida I da je zbog toga umro.

Portret sultana Selim III koji je nastavio rat
Nakon ruskog pritiska popustila je turska obrana na zapadnom frontu pa su austrijske snage nakon trotjedne kampanje zauzele Beograd 8. oktobra 1789. a nakon tog Craiovu i Bukurešt (1789). Odmah nakon tog počele su zakulisne diplomatske igre Kraljevstva Velike Britanije i Kraljevine Prusije, koje su se s jedne strane bojale jačanja Ruske Imperije, a s druge strane htjele namamiti Austriju u anti-francusku koaliciju, tako da se Austrija povukla iz rata i pristala na mir.

Nakon britanskog pritiska Austrija je potpisala separatni Svištovski mir 4. augusta 1791., na osnovu njega je vratila Osmanskom Carstvu sve zauzete teritorije osim utvrde Hotin i uže okolice, i nekih mrvica po Hrvatskoj koje su Osmanlije ranije osvojili i pripojili Bosni (Dvor na Uni, Cetingrad, Drežnik, Ličko Petrovo Selo, Lapac, Srb). nakon završetka Rusko-turskog rata 1787–1792.

## Povezano

* Rusko-turski rat (1787–1792)
* Istraga poturica

## Izvori

## Vanjske veze

* Austro-Turkish Wars of the 16th-18th Centuries
# Brandenburška vrata

Brandenburška vrata
**Brandenburška vrata** (njem.: *Brandenburger Tor*) su trijumfalna vrata, simbol njemačkog glavnog grada Berlina.

Smještena su na Pariškom trgu i jedina su preostala vrata od vrata izgrađenih kao ulaz u Berlin. Sjeverno od vrata nalazi se Reichstag, a južno od nje stoji Memorijalni centar Europe posvećen ubijenim Židovima. Vrata su spojena s monumentalno obnovljenom ulicom Unter den Linden koja izravno vodi do kraljevske rezidencije. Naredbu da se izgrade vrata izdao je pruski kralj Friedrich Wilhelm II, a gradio ih je Karl Gotthard Langhans između 1788. i 1791. godine.

Vrata se sastoje od 12 grčkih stupova izrađenih u dorskom stilu, s po 6 na obje strane.
Ovakva kostrukcija dozvoljava prometovanje automobila kroz pet prolaza, dok su pješaci ograničeni na samo dva. Na vratima stoji kuadrija, koju čine bogovi mira, koji voze kočiju sa četiri konja. Vrata visoka 26 m, 65,5 m široka i 11 m široka.

Pravljena je po uzoru na atenska vrata Propileu na Akropolisu. Berlin je poznat svojoj klasičnoj arhitekturi. Brandenburška vrata su prva grčka neoklasična građevina.

## Trivija

Brandenburška kapija (nor. *Brandenburger Tor*) je bio naziv pesme koja je predstavljala Norvešku (završila na poslednjem 21. mestu) na Pesmi Evrovizije 1990.

## Vanjske veze

* Brandenburška vrata Arhivirano 2020-12-01 na Wayback Machine-u
* Brandenburša kapija opisana u istorijskom kontekstu. Arhivirano 2004-04-07 na Wayback Machine-u
* Panorama Brandenburške kapije
* Fotografije kapije iz 1989. slikane iz Istočnog Berlina. Arhivirano 2005-03-06 na Wayback Machine-u
* Fotografije kapije (1989-1999). slikane iz Zapadnog Berlina.. Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
# Anapa

**Anapa** (ruski: *Ана́па*) je lučki grad u Krasnodarskom kraju Rusije. Nalazi se na sjevernoj obali Crnog mora u blizini Azovskog mora. Prema podacima iz 2002. godine ima 53.493 stanovnika).