Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Vlajko Stojiljković

| Vlajko Stojiljković |
| --- |
| Влајко Стојиљковић |

**Vlajko Stojiljković** (Mala Krsna, 1937. godine - Beograd, 13. 4. 2002) je bio srpski ministar unutrašnjih poslova, optužen za ratne zločine počinjene nad civilnim stanovništvom Kosova. Izvršio je samoubistvo nakon uspostavljanja saradnje sa Međunarodim sudom u Hagu.

## Biografija

Vlajko Stojiljković je rođen u Maloj Krsni u Srbiji. Diplomirao je pravo na Beogradskom univerzitetu, a zatim se zaposlio u opštinskom sudu. Nakon toga je postao načelnik Međuopštinskog sekretarijata unutrašnjih poslova u Požarevcu. Stojiljković je bio direktor PIK Požarevac, potpredsednik i predsednik Ekonomskog saveta Jugoslavije i predsednik Ekonomskog saveta Srbije. Bio je blizak Miloševićev saradnik.

### Uloga u kosovskom ratu

Stojiljković je imenovan je za Ministra unutrašnjih poslova Srbije 24. 3. 1998. godine. Dana 8. 4. 1999. godine, njegova ovlašćenja, kao ministra unutrašnjih poslova Srbije, proširena su zbog ratnog stanja. Tokom kosovskog rata, neke policijske jedinice, pogotovo jedinice specijalne policije, su činile teške zločine na Kosovu i Metohiji. Prema raznim izveštajima, snage MUP Srbije su odgovorne za masakr u Ljubeniću, masakr u Gornjem Obrinju, masakr u Velikoj Kruši, masakr u Suvoj Reci, masakr u Izbici, masakr u zatvoru Dubrava i mnoge druge zločine. Svim policijskim snagama koje su bile angažovane i jedinicama koje su delovale po ovlašćenju Ministarstva unutrašnjih poslova Srbije komandovao je Vlajko Stojiljković, ministar unutrašnjih poslova Srbije.

Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju protiv njega je podigao optužnicu 27. 5. 1999. godine za zločine na počinjene tokom rata na Kosovu. Optužnica ga je teretila za "planiranje, pripremu i izvođenje" kampanje sistematskog etničkog čišćenja koju su srpske snage provodile na Kosovu (vidi Operacija Potkovica), koja je rezultirala masovnim iseljavanjem i ubistvima civila. Pored njega, kao učesnici udruženog zločinačkog poduhvata, su bili navodeni i Slobodan Milošević, Milan Milutinović, Nikola Šainović i Dragoljub Ojdanić.

Stojiljković je pucao sebi u glavu 11. 4. 2002. ispred zgrade Narodne Skupštine, dana kada je usvojen zakon o saradnji sa Međunarodnim sudom. Umro je u beogradskom Urgentnom centru 13. 4..

## Povezano

* Kosovski rat
* Operacija Potkovica
* Ratni zločini u Kosovskom ratu
* Masakri Albanaca u Kosovskom ratu
* Udruženi zločinački poduhvat

## Izvori

## Vanjske veze

* Optužnica za ratne zločine
# Velimir Ilić

Velimir Ilić
**Velimir (Velja) Ilić** (Čačak, 28. maja 1951.), srpski političar i nekadašnji ministar u Vladi Republike Srbije zadužen za infrastrukturu. Predsednik je stranke Nova Srbija, a po stručnoj spremi je magistar tehnologije.

## Biografija

Velimir Ilić je rođen u Čačku 28. maja 1951. Posle diplomiranja na Tehnološko-metalurškom fakultetu Univerziteta u Beogradu, radio je za nekoliko građevinskih firmi. Privatnim preduzetništvom se počeo baviti 1986. Magistrirao je 2005.

Svoje prve političke korake Ilić je načinio u Srpskom pokretu obnove (SPO) 1990. Izabran je za gradonačelnika Čačka 1996. pobedivši kandidata Socijalističke partije Srbije. Ubrzo potom (1997), napušta SPO čiji je bio potpredsednik, kao i lokalni odbor SPO-a, gde je bio predsednik i osniva političku partiju Nova Srbija (NS) i postaje njen predsednik.

2000. godine na listi DOS-a izabran je za poslanika u Saveznom parlamentu SRJ (kasnije SCG). Na izborima 28. decembra 2003. izabran je za poslanika u Narodnoj skupštini Srbije u ispred koalicije Srpski pokret obnove-Nova Srbija, a od 2004. do 2007. je bio ministar za kapitalne investicije u vladi Vojislava Koštunice. Za ministra za infrastrukturu u drugoj vladi Vojislava Koštunice izabran je 15. maja 2007.

Velimir Ilić je u javnosti poznat po živopisnom rječniku koji ponekad koristi prema novinarima, javnim i poznatim ličnostima, a pogotovo političkim protivnicima.

### Lični podaci

Oženjen je i ima petoro dece sa tri različite žene.
# KFOR

*Za ostale upotrebe, pogledajte KFOR (razvrstavanje).*
amblem KFOR-a ispisan latinicom i ćirilicom
**Kosovske snage** (engleski: *Kosovo Force*), poznatije pod engleskom skraćenicom **KFOR**, predstavljaju međunarodne mirovne snage pod vodstvom NATO-a čiji je zadatak čuvanje reda i mira, odnosno stvaranja sigurnosti na Kosovu nakon kosovskog rata, odnosno povlačenja jugoslavenskih, odnosno srpskih snaga.

KFOR je na Kosovo ušao 12.6. 1999. na temelju Rezolucije Vijeća sigurnosti UN 1244.

Trenutno KFOR broji oko 7.427 vojnika.

## Kontingenti različitih država

Na svom vrhuncu je KFOR brojao 50.000 vojnika iz 39 različitih država - članica i nečlanica NATO-a. U aprilu 2007. je KFOR, prema podacima sa službene stranice, imao 16.000 iz 34 države.

Države s najviše vojnika u KFOR-u:

* Sjedinjene Američke Države (7.000 - danas 1.480)
* Njemačka (6.000 - danas 1.507)
* Italija (5.000 - danas 1.409)
* Ujedinjeno Kraljevstvo (19.000 - danas 5)
* Francuska (7.000 - danas 807)
* Rusija (4.000 - danas 100)
* Nizozemska (10)
* Ukrajina (187)
* Španija (3)

Ostale države-članica NATO-a su uključivale :

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Belgija
* Bugarska
* Kanada (? - danas 5)
* Češka
* Danska (188)
 | * Estonija
* Grčka
* Mađarska
* Island (? - danas 0)
* Luksemburg
* Norveška
 | * Poljska (227)
* Portugal (279)
* Rumunija
* Slovačka
* Turska
 |

Ostale države ne-članice NATO-a su uključivale:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Argentina (? - danas 0)
* Austrija (434)
* Finska
* Irska
* Maroko (213)
 | * Indija (800 - danas 0)
* Malezija (? - danas 0)
* Filipini (? - dnas 0)
* Slovenija (387)
* Švedska (253)
 | * Švicarska (206)
* Mongolija (? - danas 0)
* Ujedinjeni Arapski Emirati (? - danas 0)
 |

## Komandanti KFOR-a

1. Mike Jackson ( Ujedinjeno Kraljevstvo, 12.6. 1999 - 8.10. 1999.),
2. Klaus Reinhardt ( Njemačka, 8.10. 1999 - 18.4. 2000),
3. Juan Ortuño Such ( Španija, 18.4. 2000 - 16.10.- 2000),
4. Carlo Cabigiosu ( Italija, 16.10. 2000 - 6.4. 2001),
5. Thorstein Skiaker ( Norveška, 6.4. 2001 - 3.10. 2001),
6. Marcel Valentin ( Francuska, 3.10. 2001 - 4.10. 2002),
7. Fabio Mini ( Italija, 4.10. 2002 - 3.10. 2003),
8. Holger Kammerhoff ( Njemačka, 3.10. 2003 - 1.9. 2004),
9. Yves de Kermabon ( Francuska, 1.9. 2004 - 1.9. 2005),
10. Giuseppe Valotto ( Italija, 1.9. 2005 - 1.9. 2006),
11. Roland Kather ( Njemačka, 1.9. 2006 - 31.8. 2007),
12. Xavier de Marnhac ( Francuska, 31.8. 2007 - danas).

## Izvori

* KFOR official site (NATO)
* K-For: The task ahead (from BBC News, June 13, 1999)
* First deaths in K-For operation (from BBC News, June 14, 1999)
* Memorial honors soldiers' sacrifices June 2002: 68 soldiers have died since KFOR entered Kosovo.
* Nato force 'feeds Kosovo sex trade' (from The Guardian, May 7, 2004)
* Radio KFOR
# Thabo Mbeki

| Thabo Mbeki |
| --- |
| **Thabo Mbeki** |
| Rođenje | 18. juna 1942.  (1942-06-18) |

**Thabo Mbeki** (Idutywa, 18. 6. 1942.) je južnoafrički političar koji je od 1999. godine vršio dužnost dužnost predsjednika Južnoafričke republike. Dana 20. 9. 2008. je najavio kako će podnijeti ostavku nakon što ga je na to pozvao izvršni odbor njegove stranke Afrički nacionalni kongres. Dužnost je predao 24. 9. 2008. godine.
# Bolonjski proces

zemlje potpisnice
**Bolonjska deklaracija** je zajednička deklaracija europskih ministara obrazovanja potpisana u Bologni 19. lipnja 1999. godine, a odnosi se na reformu sustava visokog obrazovanja u Europi koji je postao poznat kao **Bolonjski proces**.

## Ciljevi Bolonjske deklaracije i Bolonjskog procesa

* Prihvaćanje sustava lako prepoznatljivih i usporedivih stupnjeva, među ostalim uvođenjem dodatka diplomi (*Diploma Supplement*), kako bi se promicalo zapošljavanje europskih građana i međunarodna konkurentnost europskog sustava visokog obrazovanja.
* Prihvaćanje sustava temeljenog na dvama glavnim ciklusima, preddiplomskom i diplomskom. Pristup drugom ciklusu zahtijeva uspješno završen prvi ciklus studija koji mora trajati najmanje tri godine. Stupanj postignut nakon prvog ciklusa treba odgovarati europskom tržištu rada odgovarajućom razinom kvalifikacije. Drugi ciklus vodit će k magisteriju i/ili doktoratu, kao što je to slučaj u mnogim europskim zemljama.
* Uvođenje bodovnog sustava, kao što je **ECTS**, kao prikladnog sredstva u promicanju najšire razmjene studenata. Bodovi se mogu postizati i izvan visokoškolskog obrazovanja, uključujući i cjeloživotno učenje, pod uvjetom da ih prizna sveučilište koje prihvaća studenta.
* Promicanje mobilnosti prevladavanjem zapreka slobodnom kretanju, posebice: studentima dati priliku za učenje, omogućiti im pristup studiju i relevantnim službama; nastavnicima, istraživačima i administrativnom osoblju priznati i valorizirati vrijeme koje su proveli u Europi istražujući, predajući ili učeći, bez prejudiciranja njihovih statutarnih prava.
* Promicanje europske suradnje u osiguravanju kvalitete u cilju razvijanja usporedivih kriterija i metodologija.
* Promicanje potrebne europske dimenzije u visokom školstvu, posebice u razvoju nastavnih programa, međuinstitucionalnoj suradnji, shemama mobilnosti i integriranih programa studija, obuke i istraživanja.

## Potpisnici

* Albanija
* Andora
* Armenija
* Azerbajdžan
* Austrija
* Belgija (valonska zajednica)
* Belgija (flamanska zajednica)
* Bosna i Hercegovina
* Bugarska
* Cipar
* Crna Gora
* Češka Republika
* Čile
* Danska
* Estonija
* Finska
* Francuska
* Gruzija
* Njemačka
* Grčka
* Hrvatska
* Island
* Irska
* Italija
* Kazahstan
* Latvija
* Lihtenštajn
* Litva
* Luksemburg
* Mađarska
* Makedonija
* Malta
* Moldavija
* Nizozemska
* Norveška
* Poljska
* Portugal
* Rusija
* Rumunjska
* Slovačka Republika
* Slovenija
* Srbija
* Vatikan
* Španjolska
* Švedska
* Švicarska
* Turska
* Ukrajina
* Velika Britanija
# Milo Đukanović

| Milo Đukanović |
| --- |
| **Milo Đukanović** |
| Rođenje | Milo Đukanović 15. februara 1962.  (1962-02-15) Nikšić, Socijalistička republika Crna Gora, SFR Jugoslavija  |
| Prebivalište | Plava Palata, Cetinje |
| Državljanstvo | Crnogorsko |
| Zanimanje | Političar |

**Milo Đukanović** (15. 2. 1962) bivši je predsjednik Crne Gore. Kao premijer služio je od 1991. do 1998, a od 1998. do 2002. bio je predsjednik. Od 2003. do 2006. bio je premijer, a od 2008. ponovno se nalazio na mjestu premijera. Godine 2018. na izborima ponovo je izabran za predsjednika. Na predsjedničkim izborima 2023. izgubio je od Jakova Milatovića, kandidata Pokreta „Evropa sad!”.

Politikom se počeo baviti kao član Saveza komunista Jugoslavije. Početkom 1989. kao pristalica Slobodana Miloševića sudjelovao je u antibirokratskoj revoluciji, kojom je svrgnuto tadašnje partijsko rukovodstvo u Crnoj Gori te postao vodeći član nove nomenklature. Sa svojim bliskim suradnikom Momirom Bulatovićem bio je u početku Miloševićev saveznik. Nekadašnji Savez komunista Crne Gore transformiran je pod njegovim rukovodstvom u Demokratsku partiju socijalista, koja je otada dobijala sve višestranačke izbore.

Tu politiku napustio je 1997. godine. Kao cilj svoje stranke i vlade naveo je osamostaljenje Crne Gore. Iako se zbog toga razišao s dijelom svojih dotadašnjih pristalica, u tome je imao snažnu podršku Zapada i velikog dijela crnogorske javnosti. Taj cilj ostvaren je postupno; godine 2003. formirana je konfederalna Državna zajednica Srbija i Crna Gora, od koje se Crna Gora odvojila referendumom 2006. godine.

## Vanjske veze
# Državna himna Bosne i Hercegovine

**Intermezzo** (Intermeco) je naziv nacionalne himne Bosne i Hercegovine. Himna je usvojena 10. februara 1998. godine zajedno sa novom zastavom.

Stara himna Jedna i jedina je zbog navodnog isključivanja spominjanja Srba i Hrvata u tekstu, mada sam tekst ne pominje ni jednu bosanskohercegovačku naciju, zamijenjena himnom Intermeco.

Dušan Šestić je napisao muziku a himna nema teksta.

## Vanjske veze

* Himna BiH - Intermezzo Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
# Demohrišćanska stranka Srbije

**Demohrišćanska stranka Srbije (DHSS)** je parlamentarna politička partija u Srbiji demohrišćanskog opredeljenja. Članica je Demohrišćanske internacionale. Prvi pedsednik DHSS-a je bio Vladan Batić. Batić je bio na čelu DHSS-a od osnivanja ove stranke, 7. maja 1997. godine, pa do njegove smrti, 29. decembra 2010. godine.

Na parlamentarnim izborima 2007, DHSS je u kvoti koalicije »LDP-GSS-SDU-LSV-Čedomir Jovanović« osvojio jedno poslaničko mesto u Narodnoj skupštini Srbije.

Godine 2010. joj se kolektivno priključila stranka Pokret Moja Srbija na čelu s Branislavom Lečićem. Početkom 2011. Lečić je izabran za predsednika stranke, a što osporava deo pristaša na čelu sa Živojinom Stjepićem.

Pred izbore 2012. DHSS je napustila koaliciju sa LDP te se priključila bloku Izbor za bolji život - Boris Tadić.

## Vanjske veze

* Zvanične internet stranice DHSS-a. Arhivirano 2008-08-20 na Wayback Machine-u
# Nova Srbija (politička stranka)

*Za ostale upotrebe, pogledajte Nova Srbija‎ (razvrstavanje).*
**Nova Srbija** NS je politička stranka desnice u Srbiji. Osnivač i predsednik Nove Srbije je Velimir Ilić.

Na poslednjim parlamentarnim izborima u Srbiji 28. decembra 2003, Nova Srbija je osvojila 7,7% glasova (22 od 250 poslaničkih mesta) u koaliciji sa Srpskim pokretom obnove. Novoj Srbiji je koalicionim ugovorom pripalo 9 poslaničkih mesta.
# Nebeski disk Nebra

Nebeski disk Nebra
**Nebeski disk Nebra** je bronzani disk promjera 30 cm, obojen plavo-zelenom bojom i ukrašen zlatnim simbolima. Oni se tumače kao sunce ili pun mjesec, polumjesec, zvijezde (uključujući nakupinu koja se tumači kao Plejado). Dva zlatna luka s obje strane, koja označavaju ugao između solsticija, su dodani kasnije. Konačno je dodan još jedan luk na dnu okružen s nekoliko crta (nejasnog značenja, najčešće tumačen kao Solarni splav s mnogim veslima, kao Mliječni put ili duga).

Disk se pripisuje arheološkom nalazištu Nebra u njemačkoj državi Saska-Anhalt, a asocijacijski datira na cca. 1600. pne.. Povezuje s kulturom Unetice iz bronzanog doba.

## Vanjske veze

* Brief description
* Official Landesmuseum website with spectacular microphotos (German, with some English translation) Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* Video of BBC Horizon documentary on Google Video
* Transcript of BBC Horizon documentary on the disc
*
* Article by archaeologist Schlosser about the possible interpretation of the disc (German) Arhivirano 2010-09-02 na Wayback Machine-u
* Translation of German newspaper article about trial of looters and authenticity of the disc
* Article on non-calendrical interpretation espoused in 'Antiquity'.
# Petrovo Selo (razvrstavanje)

**Petrovo Selo** može biti:

# Istoimena naselja

* Petrovo Selo (Dubrovnik), naselje u Gradu Dubrovniku, Hrvatska
* Petrovo Selo (Kladovo), naselje u Opštini Kladovo, Srbija
* Petrovo Selo (Gradiška), naselje u Opštini Gradiška, Republika Srpska, BiH
* Petrovo Selo (Rekaš), naselje sa srpskom manjinom u Opštini Rekaš, Rumunija

# Proširena imena naselja

* Bačko Petrovo Selo, naselje u Opštini Bečej, Vojvodina, Srbija
* Baranjsko Petrovo Selo, naselje u Općini Petlovac, Hrvatska
* Bosansko Petrovo Selo, staro ime Petrova u BiH
* Ličko Petrovo Selo, naselje u Općini Plitvička Jezera, Hrvatska
* Staro Petrovo Selo, naselje i istoimena općina u Hrvatskoj

# Napomena
# Ubistvo braće Bitići

**Ubistvo braće Bitići** se odigralo u julu 1999. godine u Petrovom Selu, blizu Kladova, u istočnoj Srbiji.

Braća Ilija, Mehmet i Agron Bitići su bili američki državljani, albanskog porekla, koji su se tokom Kosovskog rata borili u redovima terorističke organizacije Oslobodilačke Vojske Kosova. Po završetku kosovskog rata i NATO bombardovanja SRJ, oni su krijumcarili dve romske porodice iz Prizrena da sa Kosova pređu u Srbiju. 26. juna 1999. uhapšeni su od strane srpskih vlasti na administrativnoj granici sa Srbijom zbog ilegalnog ulaska u zemlju. Prekršajno su osuđeni u Prokuplju 27. juna na 15 dana zatvora. Na zahtev za uslovno puštanje, odobreno im je da izađu tri dana ranije. Obavešten da će biti pušteni na slobodu, komšija Miroslav ih čeka na glavnom ulazu. Međutim, oni su 8. jula 1999. godine izvedeni na sporedni izlaz zatvora u Prokuplju, odakle su ih predstavnici srpskih vlasti odveli u Petrovo Selo, ilegalno zadržali i kasnije pogubili. Odvedeni su u bazu Specijalnih antiterorističkih jedinica MUP-a Srbije gde su, nakon dva dana, ubijeni mecima u potiljak, a potom pokopani u masovnu grobnicu u kojoj su već bila tela ubijenih kosovskih Albanaca.

Tela trojice braće su otkrivena jula 2001. u masovnoj grobnici u Petrovom Selu, blizu policijske stanice. Tela su pronađena sa vezanim rukama i sa ranama od ispaljenih metaka na glavi. U grobnicama u Petrovom Selu pronađena su tela još 67 muškaraca i sedam žena sa Kosova. Tela su dovezena u hladnjači, preko Istočne Srbije, a na njihovom ukopavanju u masovnim grobnicama u Petrovom Selu, su bili angažovani komunalni radnici.

Veće za ratne zločine je u Beogradu 2009. oslobodilo krivice Sretena Popovića i Miloša Stojanovića, optužene za pomaganje u ubistvu braće Bitići. Tužilaštvo za ratne zločine Srbije podnelo je žalbu na presudu kojom su ova dvojica bivših pripadnika MUP-a Srbije oslobođeni optužbi za ratni zločin u predmetu "braća Bitići".

U sredu, 9. maja 2012. godine, pred Većem za ratne zločine Višeg suda u Beogradu izrečena je oslobađajuća presuda optuženima za pomaganje u ubistvu braće Bitići, jer nije dokazano da su izvršili krivična dela za koje se terete. U presudi stoji da nema dokaza ko je i gde ubio braću Bitići, niti da je za ubistva odgovoran MUP Srbije. Zvaničnici i analitičari smatraju presuda za ubistvo braće Bitići oslikava nespremnost Republike Srbije da se suoče sa velikim ratnim zločinima koje je počinila na tlu bivše države.

## Izvori

## Povezano

* Masakri Albanaca u Kosovskom ratu
* Ratni zločini u Kosovskom ratu
* Udruženi zločinački poduhvat

## Vanjske veze

* Slučaj Bitići - zločin i tajna
* AMBASADA SJEDINJENIH DRŽAVA OBELEŽAVA GODIŠNJICU EGZEKUCIJE BRAĆE BITIĆI U SRBIJI Arhivirano 2010-05-27 na Wayback Machine-u
# Rome, New York

*Za ostale upotrebe, pogledajte Rome (razvrstavanje).*

| Rome
 |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  New York
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010.) | 33.725
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-5, leti UTC-4
 |
| RomeRome (Sjedinjenih Država)
 |

**Rome** je grad u američkoj saveznoj državi New York. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.725 stanovnika.

## Demografija

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 29.872 (85,5%)
 | 28.479 (84,4%)
 |
| Crnci
 | 2.650 (7,6%)
 | 2.394 (7,1%)
 |
| Azijati
 | 309 (0,9%)
 | 367 (1,1%)
 |
| Hispanoamerikanci
 | 1.648 (4,7%)
 | 1.793 (5,3%)
 |
| Ukupno
 | 34.950
 | 33.725
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze
# Hasan II od Maroka

| Hasan II. od Maroka
 |
| --- |
|  |
| *Fotografija Hasana II. prilikom dolaska u Sjedinjene Američke Države 1982.* |
| **Marokanski kralj** |
| Vladavina
 | 1961. - 1999. |
| Prethodnik
 | Muhamed V.
 |
| Nasljednik
 | Muhamed VI
 |
| Supruge
 | Lalla Fatima Lalla Latifa
 |
| Djeca
 | Lalla Meryem, Muhamed VI, Lalla Asma, Lalla Hasna, Mula Rašid
 |
| Dinastija
 | Alauiti
 |
| Otac
 | Muhamed V.
 |
| Majka
 | Lalla Abla bint Tahar
 |
| Rođenje
 | 9. jul 1929. Rabat, Maroko
 |
| Smrt
 | 23. jul 1999. Rabat
 |

**Hasan II** (Rabat, 9. jul 1929. - Rabat, 23. jul 1999.) bio je marokanski kralj od 1961. do 1999.
Hasan se cijeli život predstavljao kao vrlo pobožni musliman u skladu sa geneološkom pričom njegove porodice da su oni direktni nasljednici Proroka Muhameda, preko linije Alija i Fatime (prorokove kćeri).

## Biografija

Hasan II. je rođen kao najstariji sin prvog kralja Muhameda V., nakon studija prava u francuskom Bordeauxu - 1955. postavljen za komandanta Kraljevskih oružanih snaga, a 1960. za vicepremjera.
Nakon smrti oca 1961 Muhameda V. uspeo se na tron.

Kao vladar Hasan je pokušao demokratizirati marokanski politički sistem inauguracijom novog ustava - 1962. kojim je uveden
parlamentarni sistem. Istovremeno je ipak sebi zadržao prilično veliku poziciju u izvršnoj vlasti.

Između 1965. - 1970. pritisnut snažnom opozicijom koja je zaprijetila njegovom režimu, vladao je prilično autoritarno, ali je obnovio
parlamentarizam nakon inauguracije novog ustava 1970.
Nakon nekoliko pokušaja državnih udara 1971., 1972. i 1973. pokrenuo je i neke socijalne-ekonomske reforme.

## Reference

## Vanjske veze

* *Hassan II* (`en`)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Marokanski kralj (1961. - 1999.)** | Nasljednik:
 |
| **Muhamed V** | **Muhamed VI** |
# Klek (poluostrvo)

Klek
**Klek** je poluostrvo u Jadranskom moru koji pripada najvećim dijelom Bosni i Hercegovini, a manjim dijelom Hrvatskoj.

Poluostrvo Klek je dugo oko 6,5 kilometara i u prosjeku je široko 600 metara. Zajedno sa Neumom zatvara mali zaliv koji pripada Bosni i Hercegovini. Klek je okružen mnogobrojnim manjim ostrvcima, od kojih Veliki Školj i Mali Školj pripadaju BiH, mada ih Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine nikada nije verifikovala. U blizini se također nalazi veliko poluostrvo Pelješac koje je u cjelosti u vlasništvu Hrvatske.

Bosanskohercegovački dio ostrva Kleka se nalazi u općini Neum, a Dejtonskim sporazumom je pripao Federaciji Bosne i Hercegovine, odnosno Hercegovačko-neretvanskom kantonu.

Hrvatski dio Kleka pripada Dubrovačko-neretvanskoj županiji.

## Historija

Poluostrvo Klek, kao i Neum, su pripadali srednjovjekovnoj Bosni a nakon toga Dubrovačkoj Republici sve dok 1718. godine kada je Požarevačkim mirom ustupila Osmanskom Carstvu. Klek, zajedno sa ostatkom Bosne i Hercegovine biva okupiran od Austro-Ugarske 1878. godine. Ulaskom BiH u Jugoslaviju ulazi i Klek i u Jugoslaviji ostaje sve do 1992. godine (osim u Drugom svjetskom ratu kada je pripadao Nezavisnoj Državi Hrvatskoj).

1991. godine, ocjepljenjem Republike Hrvatske od ostatka Jugoslavije, dio Kleka ulazi u njen sastav, a zatim 1992. godine, nezavisnošću Bosne i Hercegovine, drugi, veći dio poluostrva postaje dio BiH.
# Čečeni

**Čečeni** (čečenski: нохчий), ili **Čečenci** (ruski: чеченцы), su kavkaski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u Republici Čečeniji, u kojoj čini oko 98% stanovništva. Čečeni su većinom islamske veroispovesti, a govore čečenskim jezikom, koji spada u nahsku grupu severoistočnokavkaske porodice jezika.

Čečena ukupno ima oko 832.000.

Čečeni su kroz historiju bili poznati po žestokom otporu ruskim osvajačima, a kasnije po čestim bunama protiv ruskih i sovjetskih vlasti. 1940-ih je, pod optužbom za šurovanje s Nijemcima za vrijeme drugog svjetskog rata, Staljin dao kolektivno deportirati u Sibir. U svoju domovinu su se vratili 1956. godine.

1990-ih su Čečeni teško stradali, zbog toga što im je domovina postala poprištem dva rata za nezavisnost od Rusije.

## Povezano

* Prvi rusko-čečenski rat
* Drugi rusko-čečenski rat