# Jean-Bédel Bokassa

| Jean-Bédel Bokassa
 |
| --- |
|  |
|

---

 **2. predsjednik Centralnoafričke Republike** |
| 1. siječnja 1966. – 4. prosinca 1976.
 |
| Premijeri
 | * Elisabeth Domitien
* Ange-Félix Patassé
 |
| Prethodnik
 | David Dacko
 |
| Nasljednik
 | *on sam* (kao car)
 |
|

---

 Car Centralne Afrike (kao Bokassa I.) |
| 4. prosinca 1976. – 21. rujna 1979.
 |
| Krunidba
 | 4. prosinca 1977.
 |
| Premijeri
 | * Ange-Félix Patassé
* Henri Maïdou
 |
| Prethodnik
 | *on sam* (kao predsjednik)
 |
| Nasljednik
 | David Dacko (kao predsjednik)
 |
|

---

 |
| Rođenje
 | (1921-veljače-22)22. veljače 1921.  Bobangui, Centralnoafrička Republika (tada  Oubangui-Chari) |
| Smrt
 | 3. studenoga 1996. (dob: 75)  Bangui, Centralnoafrička Republika
 |
| Dinastija
 | Bokassa
 |
| Zanimanje
 | časnik
 |
| Otac
 | Mindogon Mgboundoulou
 |
| Majka
 | Marie Yokowo
 |
| Supružnik
 | * Catherine Denguiadé
* Marie-Reine Hassen
* *i 15 drugih*
 |
| Djeca
 | * Jean-Serge Bokassa
* Jean-Bédel Bokassa Jr.
* Marie-Ange Bokassa
* Martine Bokassa
* Georges Bokassa
 |

**Žan-Bedel Bokasa** (francuski: *Jean-Bédel Bokassa*; Bobangi, 22. februar 1921 — Bangi, 3. novembar 1996), poznat i kao car **Bokasa I od Centralne Afrike** ili **Salah Edin Ahmed Bokasa**, bio je vojni diktator i doživotni predsednik Centralnoafričke Republike od 1. januara 1966. i car Centralnoafričkog carstva od 4. decembra 1976. do 20. septembra 1979. kada je zbačen.

Bokasa je rođen 22. februara 1921. kao jedno od dvanaestoro dece poglavice sela Bobangi, na ivici tropske šume oko 80 kilometara od Bangija. Otac mu je ubijen 1927, a majka je izvršila samoubistvo. Odrastao je u hrišćanskom misionarskom internatu. Učitelji u školi su mu dali ime Žan-Bedel. Pridružio se vojsci 1939. Borio se u Drugom svetskom ratu u Kongu i Evropi na strani Slobodnih francuskih snaga. Posle se borio u Indokini i Alžiru. Vojnim snagama Centralnoafričke Republike pridružio se 1. januara 1962. gde je brzo napredovao. Predsednik države i Bokasin rođak David Dako ga je 1964. postavio na položaj šefa generalštaba.

Bokasa je na vlast došao vojnim udarom 1. januara 1966. i postao predsednik Centralnoafričke Republike. Iako je njegov režim sproveo mnoga ubistva i zločine, bio je relativno popularan. Zagovarao je blisku saradnju susednih afričkih zemalja i uživao podršku Francuske. Osuđivao je korupciju i buržoaziju, a cenio zemljoradnju. Sredinom 1970ih deklarisao se kao musliman i promenio ime (Salah Edin Ahmed Bokasa) da bi dobio finansijsku pomoć Libije. Dana 4. decembra 1976. proglasio se za cara Bokasu I, a država je dobila ime Centralnoafričko carstvo. Godinu dana kasnije odžana je raskošna ceremonija krunisanja sa 5000 zvanica koja je bila inspirisana ceremonijom krunisanja Napoleona 1804. Do 1979. Bokasina popularnost je opala. Januara te godine njegov režim je u krvi ugušio socijalni protest gimnazijalaca.

Dok je bio u poseti Libiji Bokasa je zbačen vojnim udarom 20. septembra 1979. Vojni udar je organizovala i pomogla Francuska. Na vlast se vratio David Dako koji je proglasio povratak republike. Bokasa je izbegao u Abidžan na 4 godine, pa u Francusku. Godine 1986. vratio se u zemlju kada je čuo glasine da će biti dočekan kao Napoleon po povratku sa Elbe. To se pokazalo kao neistina. Bokasa je uhapšen i 1987. osuđen na smrt zbog ubistava, torture i pronevera. Optužbe za kanibalizam su odbačene. Kazna je kasnije preinačena u zatvorsku. Pomilovao ga je predsednik Andre Kolingba 1993. Bokasa je umro od srčanog udara 3. novembra 1996.

Predsednik Fransoa Bozize ga je rehabilitovao 1. decembra 2010. na 50. godišnjicu nezavisnosti zemlje.

Bokasa je imao ukupno 17 žena i 39 dece.

## Reference

## Vanjske veze

* Video intervju Žana-Bedela Bokase iz egzila u Abidžanu 1983.