Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# James Jones

**James Jones** može biti:

|  |
| --- |
|  |

## Ličnosti rođene u 20. vijeku

### Obrazovanje

* James F. Jones, 21. predsjednik Trinity Collegea, Hartford, Connecticut
* James T. Jones, profesor na Southwest Missouri State University koji je proučavao život i djelo Jack Kerouaca

### Politika i javna djelatnost

* James Idwal Jones, (1900–1992) velški političar
* James L. Jones (1943 -), trenutni savjetnik za nacionalnu sigurnost i 32. komandant Marinskog zbora SAD
* James Stuart Jones (1948 -), Velečasni James Jones, biskup Liverpoola
* James F. Jones, Jr., pensilvanijski političar
* James Robert Jones (1939 -), američki kongresmen iz Oklahome i ambasador u Meksiku
* H. James Jones (1943 -), kanadski političar
* James Jones (avijatičar), britanski as iz prvog svjetskog rata
* James G. Jones (1934 -), američki zrakopolovni general
* James Parker Jones (1940 -), američki federalni sudac

### Sport

* James Jones (baseball), profesionalni igrač bejzbola
* James Jones (trener bejzbola), trener bejzbolskog tima na Univerzitetu Yale
* James Jones (košarkasš) (1980 -)
* James Jones (running back) (1961 -)
* James Jones (running back r. 1958), (1958 -)
* James Jones (defensive lineman) (1969 -)
* James Jones (wide receiver) (1984 -), hvatač za Green Bay Packers
* James Herbert Jones (1920–2008), igrač američkog fudbala

### Umjetnost

* James Jones (pisac) (1921–1977), romanopisac
* James Earl Jones (1931 -), glumac

## Ličnosti rođene u 19. vijeku

* James C. Jones (1809–1859), guverner Tennesseeja
* James McHall Jones (1823–1851), američki federalni sudac
* James H. Jones (1830–1904), američki kongresnik iz Teksasa
* James Kimbrough Jones (1839–1908), predsjednik Demokratskog nacionalnog odbora
* James M. Jones (1862–1928), gradonačelnik Kansas Cityja

## Ličnosti rođene u 18. vijeku

* James Jones (Georgia) (1769–1801), američki kongresnik po kome je nazvan Okrug Jones u Georgiji
* James Jones (Virginia) (1742–1848) američki kongresnik iz Virginije

## Fiktivni likovi

* Jimbo Jones, jedan od glavnih nasilnika u TV-seriji *The Simpsons*

## Povezano

* Jim Jones (disambiguation)
* Jimmy Jones (disambiguation)
* Jamie Jones (disambiguation)
# Joan Crawford

| Joan Crawford |
| --- |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Lucille Fay LeSueur (1904-marta-23)23. marta 1904. San Antonio, SAD |
| Smrt | 10. maja 1977. (dob: 73) New York |
| Supružnik | James Welton (1923-1924) Douglas Fairbanks, Jr (1929-1933) Franchot Tone (1935-1939) Phillip Terry (1942-1946) Alfred Steele (1955-1959) |
| Opus |
| Djelatni period | 1925 - 1972 |
|  |
|

| Nagrade |
| --- |
| **Najbolja glumica** 1945 *Mildred Pierce* |

 |
|  |

**Joan Crawford** (San Antonio, 23. ožujka 1904. - New York, 10. svibnja 1977.), američka filmska glumica.

Pravo ime - **Lucille Fay LeSueur**

Otac je napustio obitelj prije njezina rođenja, a nakon što ju je rodila njezina majka Anna LeSueur preselila se u Oklahomu i udala za lokalnog impresarija Henrya Cassina koji se brinuo o Lucille i njezinu starijem bratu Hallu. Luccile uzima ime *Billie Cassin* i počinje raditi kao plesačica. Cijela se obitelj potom seli u Kansas City, a Lucille plesom uzdržava cijelu obitelj i odlazi u privatnu školu glume. Nakon što je osvojila 46 $ na takmičenju u plesu, seli se u Chicago i zapošljava u kazalištu gdje je uočava agent MGM-a. Seli se u Hollywood, a u MGM-u joj nalaze novo ime *Joan Crawford*, koje navodno nikada nije voljela. Uskoro postaje najveća zvijezda kompanije, a ubrzo i najbolje plaćena.

Godine 1945. dobija Oscara za glavnu žensku ulogu u filmu "Mildred Pierce".

## Vanjske veze

* Filmografija na ImDb Arhivirano 2008-07-25 na Wayback Machine-u
# Stephen Boyd

| Stephen Boyd |
| --- |
| glumac |
| u traileru za film *Ben-Hur* (1959). |
| Biografske informacije |
| Rođenje | William Millar (1931-jula-04)4. jula 1931. Glengormley, Sjeverna Irska, UK |
| Smrt | 2. juna 1977. (dob: 45) Northridge, California, U.S. |
| Supružnik | Mariella di Sarzana (1958) (razvod) Elizabeth Mills (1977-njegova smrt) |
| Profesionalne informacije |
| Zanimanje | glumac |
| Opus |
| Djelatni period | 1954–1977 |

**Stephen Boyd** (4. jul 1931 – 2. jun 1977) bio je sjevernoirski glumac, poznat po nizu filmskih uloga 1950-ih i 1960-ih, među kojima se ističe lik Mesale u holivudskom spektaklu *Ben-Hur*.

## Djelomična filmografija

|  |  |
| --- | --- |
| * *An Alligator Named Daisy* (1955)
* *The Man Who Never Was* (1956)
* *A Hill in Korea* (1956)
* *Seven Waves Away* (1957)
* *Island in the Sun* (1957)
* *Seven Thunders* (1957)
* *Les Bijoutiers du clair de lune*, also known as *The Night Heaven Fell* (1958)
* *The Bravados* (1958)
* *Woman Obsessed* (1959)
* *The Best of Everything* (1959)
* *Ben-Hur* (1959)
* *Billy Rose's Jumbo* (1962)
* *The Inspector* (1962)
* *The Third Secret* (1964)
 | * *The Fall of the Roman Empire* (1964)
* *Genghis Khan* (1965)
* *Poppies Are Also Flowers* (1966)
* *The Oscar* (1966)
* *Fantastic Voyage* (1966)
* *The Bible: In the Beginning* (1966)
* *The Caper of the Golden Bulls* (1967)
* *Assignment K* (1968)
* *Shalako* (1968)
* *Slaves* (1969)
* *Carter's Army* (1970) (TV)
* *Marta* (1971)
* *Hannie Caulder* (1971) (nenaveden na špici)
* *The Squeeze* (1977)
 |

## Vanjske veze

* Stephen Boyd na sajtu IMDb
* Stephen Boyd na Find a Grave
* Stephen Boyd: The Busker Who Became a Screen Idol BBC News, Retrieved 7-23-2011
* The Man Who Never Was? Arhivirano 2012-03-26 na Wayback Machine-u Literary Belfast, Retrieved 7-23-2011
# Wernher von Braun

| **Verner fon Braun Wernher von Braun** |
| --- |
|  |
| Rođen:
 | 3. mart 1912. Vircisk, Nemačka, (današnja Poljska)
 |
| Umro:
 | 16. jul 1977. (65. godini života) u Aleksandriji, Virdžinija , SAD
 |
|  |

**Verner fon Braun** (nem. Wernher von Braun; puno ime Dr. Wernher Magnus Maximilian Freiherr von Braun) je nemački raketni stručnjak koji je razvio raketu V-2, a po okončanju II svetskog rata je postao rukovodilac američkog svemirskog programa.

Bio je jedan od vodećih stručnjaka za rakete i raketna oružja u nacističkoj Njemačkoj i jedan od konstruktora dalekometnih projektila V-1 i V-2, kojima je 1944. i 1945. godine bombardovana Engleska. Nakon kapitulacije hitlerovske Njemačke, Braun je sa svojom ekipom raketnih stručnjaka prešao u službu SAD-a.

Pod njegovim vodstvom u SAD-u je sagrađeno nekoliko novih tipova raketa, među kojima i raketa Jupiter C, kojom je 1. februara 1958. godine, lansiran prvi američki umjetni satelit Explorer I. Najzaslužniji je za ostvarenje američkog svemirskog programa "Apollo" kojim su Amerikanci sletjeli na Mjesec. Prema izvorima NASA-e "on je, bez sumnje, najveći raketni naučnik u historiji". Godine 1975. primio je Nacionalnu medalju za nauku.

## Povezano

* Sergej Pavlovič Koroljov

## Reference
# Ivan Tabaković

| Ivan Tabaković |
| --- |
| impresionizam, ekspresionizam, pop art |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Arad, 10. studenog 1898. |
| Smrt | Beograd, 27. lipnja 1977. |
| Opus |
| Polje | slikarstvo |

**Ivan Tabaković** (Arad, Rumunjska, 10. studenog 1898. - Beograd, 27. lipnja 1977.), jugoslavenski i srpski slikar i keramičar, jedan od osnivača grupe Zemlja.

## Biografija

*Ivan Tabaković* krenuo je sa studijem slikarstva najprije na Akademiji u Budimpešti, potom se prebacio na tadašnju *Privremenu višu školu za umjetnost i umjetni obrt* ( današnju zagrebačku Likovnu Akademiju) u Zagreb. U jesen 1922, privremeno napušta studij u Zagrebu i odlazi u München, gdje dva pohađa dva semestra na tamošnjoj Akademiji u klasi profesora *Bechera Gundala*, pored toga pohađa i privatne satove slikanja kod Hansa Hofmanna. Studij je završio u Zagrebu, u kojem je 1926. g. dobio namještenje kao crtač na Institutu za Anatomiju, Medicinskog Fakulteta. U Zagrebu je jedan od suosnivača grupa Zemlja, i izlaže na njihovoj prvoj izložbi u salonu Ulrich, 1929.

1930. seli se u Novi Sad, a od 1938. radi kao nastavnik na *Školi Primenjene umjetnosti u Beogradu*. Nakon drugog svjetskog rata, 1948. *Škola Primenjene umetnosti* diže se u rang *Akademije*. No Tabaković je napušta te iste 1948. i odlazi na novo novoustanovljenu *Akademiju za Primenjenu umetnost* , na *odjel keramike*, na kojem će ostati do svog umirovljenja. Akademiju je napustio jer mu se nije dopala krutost u slijepom provođenju estetike socijalističkog realizma, koju je Akademija rigidno provodila.

## Slikarstvo Ivana Tabakovića

Slikarstvo *Ivana Tabakovića* imalo je tri različite faze. U prvoj zagrebačkoj *zemljaškoj* fazi, karakteristika je blaga geometrizacija likova i kristalizacija oblika, kompozicije su mu posvećene ljudima; *Tučnjava* (1926), *Utakmica* (1927), *Genius* (1929). U drugoj novosadskoj fazi *Tabaković* slika intimističke prizore. U posljednjoj fazi od sredine 1950-ih do kraja života, *Tabaković* eksperimentira, istražuje, od pop arta do slikarstva sa metafizičkim prizvucima; *Sjene* (1954), *Poruka* (1968).

## Nagrade

* Međunarodna izložba ( *Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne*), Pariz 1937. g. - Grand Prix
* Međunarodna izložba keramike, Prag 1962. g. - zlatna medalja

## Nagrada Ivan Tabaković

* Od 1982. g. Srpska akademija nauka dodjeljuje bienalnu nagradu je za stvaralaštvo u vizualnoj umjetnosti - Ivan Tabaković

## Vanjske veze

* Srpsko kiparstvo i keramika Arhivirano 2012-02-04 na Wayback Machine-u
# Zoran Ristanović

| Zoran Ristanović |
| --- |
| Biografske informacije |
| Rođenje | 1924 Skoplje, Kraljevina SHS |
| Smrt | 1. jul 1977. (dob: 52–53) Beograd, SR Srbija, SFRJ |

**Zoran Ristanović** (Skoplje, 1924 – Beograd, 1. jul 1977) je bio jugoslovenski i srpski filmski i pozorišni glumac.

## Filmografija

|  |
| --- |
| **Filmografija**  |
| God. | Naziv | Uloga
 |
| 1950.-te
 |
| 1950. | Crveni cvet | Kosta
 |
| 1951. | Poslednji dan | Major Vinko
 |
| 1953. | Nevjera | /
 |
| 1957. | Potraži Vandu Kos | Luka Antić
 |
| 1957. | Na kraju puta TV film | Žarko Župan
 |
| 1959. | Krizantema TV film | /
 |
| 1960.-te
 |
| 1960. | Pisaća mašina TV film | /
 |
| 1961. | Pustolov pred vratima | Agnezin muž
 |
| 1961. | Sama sam večeras TV film | /
 |
| 1962. | Trojanskog rata neće biti TV film | /
 |
| 1962. | Priče iz hotela TV film | /
 |
| 1963. | Dva presudna dana TV film | /
 |
| 1963. | Afera Sveti Fijaker |  |
| 1964. | One i on TV film | /
 |
| 1964. | U jednom gradu ko zna kom TV serija | /
 |
| 1964. | Između dva aviona TV film | /
 |
| 1965. | Licem u naličje TV serija | /
 |
| 1965. | Sa njima dolazi smrt TV film | /
 |
| 1965. | Maestro TV film | /
 |
| 1965. | Čuvaj mi Ameliju TV film | /
 |
| 1968. | Na rubu pameti TV film | Dr. Katančić
 |
| 1968. | Možda spava TV kratki film | /
 |
| 1968. | Jednog dana, jednom čovjeku TV film | /
 |
| 1968. | Divni miris ljubičica TV film | /
 |
| 1970.-te
 |
| 1971. | Nirnberški epilog TV film | Šef gestapoa Dils
 |
| 1972. | Lica TV film |  |
| 1973. | Poslednji TV film | /
 |

## Vanjske veze

* Zoran Ristanović na sajtu IMDb
# Metodije Muždeka

| Metodije (Muždeka) |
| --- |
|  |
| Rođenje | 2. februar 1912. Hajtić kod Gline, Austrougarska  |
| Smrt | 4. jul 1977. Beograd, SFR Jugoslavija |

**Metodije** (svetovno *Milan Muždeka*, Hajtić (Glina), 20. januar/2. februar 1912. — Beograd, 4. jul 1977) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Život

Episkop Metodije (svetovno, Milan Muždeka) rođen je 2. februara 1912. u selu Hajtiću kod Gline, od oca Stevana i majke Marije. Osnovnu školu završio je u Hajtiću, gimnaziju u Glini, a bogosloviju u Bitolju.

Na Bogoslovskom fakultetu je diplomirao 1939. i iste godine primio monaški čin u manastiru Rakovici. U čin jerođakona rukopoložen je u aprilu mesecu iste godine, a u čin prezvitera u julu mesecu. Protosinđelom je postao 1947., a arhimandritom 1955. godine. Do izbora za episkopa bio je profesor bogoslovije u Prizrenu (1939-1941.), katiheta Pete muške gimnazije u Beogradu (1941-1947.), profesor bogoslovije u Prizrenu (1947-1951.), u manastiru Rakovici 1951-1955. i rektor bogoslovije u Prizrenu (1955-1971.).

Za episkopa timočkog hirotonisan je 4. jula 1971. Njegov arhipastirski rad ubrzo je prekinut bolešću. Umro je 20. februara 1977. u Beogradu, a sahranjen u manastiru Bukovu.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: **Emilijan (Piperković)** | **Episkop timočki (1971-1977.)** | Nasljednik: **Milutin (Stojadinović)** |
# Pouvanaa a Oopa

Spomenik Pouvannai a Oopai u Papeeteu
**Pouvanaa a Oopa** (Maeva na otoku Huahine, 10. svibnja 1895. - Papeete, 10. siječnja 1977.), političar iz Francuske Polinezije i tahićanski nacionalist. Vodio je tahićanski separatistički pokret protiv francuske vladavine, sve dok nije protjeran u Francusku u kasnim 1950-im. Tahićani i drugi narodi Francuske Polinezije za Pouvanaau koriste naziv *metua*, što bi značilo *duhovni otac*. On je i dalje jedan od simbola separatističkog i autonomaškog pokreta u Francuskoj Polineziji. Njegov sin Marcel Oopa također je bio političar.

## Biografija

Pouvanaa a Oopa rođen je u selu Maevi na otoku Huahine. Majka mu je bila polinezijskog podrijetla, a otac danski jedriličar. Služio je u francuskoj vojsci te je veteran Prvog svjetskog rata. U mladosti se bavio i prodavanjem prženih krumpira i stolarstvom. Tijekom Drugog svjetskog rata Pouvanaa je kritizirao ljude koji su financijski profitirali zbog rata, te je 1942. stavljen u pritvor na rodnom otoku. Nakon završetka rata i oslobođenja Francuske nastavio je kritizirati francusku kolonijalnu vlast. U listopadu 1947. osnovao je vlastitu nacionalističku stranku koja je zagovarala okončanje francuske vlasti i neovisnost Tahitija. Dvije godine kasnije prvi put je izabran u francusku skupštinu i tako postao prvi Polinežanin zastupnik u francuskoj skupštini. Ponovno će biti biran 1952. i 1956., što je dio francuskog programa davanja autonomije prekomorskim posjedima. 1958. postao je potpredsjednik područne uprave otoka. Pod sloganom "Tahiti Tahićanima! Francuze na more!" Pouvanaa je optužio francusku vlast za uništavanje područnog gospodarstva. Njegova vlada uvela je porez na dohodak kako bi se dobilo što više prihoda od tahićanskog gospodarstva kojim su prevladavali Francuzi i Kinezi. Oštri prosvjedi, štrajkovi i neredi u glavnom gradu Papeeteu prisilili su vlast ukinuti porez na dohodak. Zahvaljujući Pouvanaai i pristašama 1958. je održan referendum za neovisnost Francuske Polinezije. Svega je 35% pučanstva podržalo neovisnost i tako je Polinezija ostala francuski teritorij. Iste godine optužen je za tahićanski nacionalizam i potpirivanje požara u Papeeteu. Proglašen je krivim i osuđen na osam godina zatvora i dodatnih petnaest godina izbjeglištva u Francuskoj. Francuski predsjednik Charles de Gaulle je 1968. pomilovao Pouvanaau koji se vratio u domovinu. Tri godine kasnije izabran je za zastupnika u francuskom senatu što je ostao sve do svoje smrti. Godine 1982. ispred skupštine Francuske Polinezije podignut mu je spomenik. U srpnju 1995. jedna je gradska ulica nazvana u njegovu čast. Tijekom istog mjeseca 2009. skupština Francuske Polinezije jednoglasno je usvojila rezoluciju kojom se traži revizija suđenja Pouvanaai a Oopai.

## Izvori
# Dušan Vuisić

| Dušan Vuisić
 |
| --- |
|  |
| Datum rođenja
 | 2. avgust 1929.
 |
| Mesto rođenja
 | Prizren ( Jugoslavija)
 |
| Datum smrti
 | 11. jul 1977. (47. godina)
 |
| Mesto smrti
 | Beograd ( SFRJ)
 |
| Zanimanje
 | Filmski glumac
 |
| **IMDb veza** |

**Dušan Vuisić** (Prizren, 2. avgust 1929 – Beograd, 11. jul 1977) je bio srpski glumac.

Stariji brat mu je bio glumac Pavle Vuisić.

## Uloge

|  |
| --- |
| **Filmografija glumca Dušana Vuisića** |
| God. | Naziv | Uloga
 |
| 1950.-te
 |
| 1958. | Pogon B | Vozač Živa
 |
| 1958. | Te noći | Pijanac
 |
| 1959. | Vetar je stao pred zoru |  |
| 1959. | Besni kao more (nemačko-američki film) |  |
| 1959. | Tri Ane |  |
| 1960.-te
 |
| 1960. | Partizanske priče |  |
| 1962. | Mačak pod šljemom | Stevica
 |
| 1962. | Zvižduk u osam | Fotograf
 |
| 1963. | Čudna devojka | Rođa
 |
| 1964. | Vrtlog |  |
| 1965. | Gorki deo reke | Pijanac
 |
| 1965. | Inspektor | Portir na kapiji
 |
| 1965. | Džinkis Kan (britansko-nemački film) | Ho Mun Tim
 |
| 1965. | Vojnici (italijansko-francuski film) |  |
| 1965. | Vinetu 3 (serija) | Skoter
 |
| 1966. | Roj | Mustafa
 |
| 1966. | San (mini-serija) | Alimpije
 |
| 1967. | Divlje šeme | Kmetov sluga
 |
| 1967. | Praznik | Duje
 |
| 1967. | Gorko voće - Soledad (francusko-italijanski film) |  |
| 1967. | Bokseri idu u raj | Šumar
 |
| 1968. | Bekstva |  |
| 1969. | Rastanak (kratak film) |  |
| 1969. | Manevar (kratak film) |  |
| 1969. | Krv (kratak film) |  |
| 1969. | Dobro nam došli (kratak film) |  |
| 1969. | Na levo krug (kratak film) |  |
| 1969. | Pogled unazad (TV) |  |
| 1969. | Kad sam bio vojnik (mini-serija) |  |
| 1970.-te
 |
| 1970. | Kondori (kratak film) |  |
| 1970. | Burduš |  |
| 1971. | Šešir profesora Koste Vujića (TV) | Stanodavac Ivković
 |
| 1971. | Opklada | Gost u kafani
 |
| 1971. | Ovčar |  |
| 1971. | Uloga moje porodice u svjetskoj revoluciji |  |
| 1972. | I Bog stvori kafansku pevačicu |  |
| 1972. | Kiša |  |
| 1973. | Paviljon broj 6 (TV) |  |
| 1973. | Kamiondžije (serija) | Gugleta
 |
| 1973. | Naše priredbe (serija) |  |
| 1973. | Žuta | Izbacivač
 |
| 1974. | Dimitrije Tucović (serija) |  |
| 1975. | So |  |
| 1975. | Pavle Pavlović |  |
| 1975. | Đavolje merdevine (serija) |  |
| 1975. | Pesma (serija) |  |
| 1976. | Doktor Mladen | Sulja
 |
| 1976. | Grlom u jagode (serija) | Milicioner
 |
| 1976. | Povratak otpisanih | Jefta
 |
| 1977. | Porobdžije (serija) |  |
| 1978. | Paviljon 6 |  |
| 1978. | Povratak otpisanih (TV serija) (serija) | Jefta
 |

## Vanjske veze

* Dušan Vuisić na sajtu IMDb
# Naum Gabo

| Naum Gabo |
| --- |
| konstruktivizam |
| "Okrećuća torzija" kinetička skulptura/fontana koju je izradio **Naum Gabo**; Bolnica St. Thomas', London |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Naum Neemia Pevsner (1890-augusta-05)5. augusta 1890. Brjansk, Rusko Carstvo |
| Smrt | 23. augusta 1977. (dob: 87) Waterbury, SAD |
| Nacionalnost | ruska |
| Opus |
| Polje | kiparstvo, kinetička umjetnost |

Skulptura u Roterdamu.
**Naum Gabo** (rođen kao **Naum Borisovič** ili **Nehamija Berkovič Pevzner** rus. *Наум Борисович (Нехамия Беркович) Певзнер*) ( \* 5. avgust 1890. u Brjansk, Rusija; † 23. avgust 1977. u Voterburi, Konektikat, SAD) bio je ruski vajar konstruktivizma, koji je delovao i kao slikar, arhitekta i dizajner.

## Biografija

Rodio se u Brjansku zapadno od Moskve i studirao je na univerzitetu u Minhenu do 1909. godine. Posvetio se studiju matematike i fizike. Od 1917. godine zajedno sa svojim bratom posle Oktobarske revolucije dolazi u Rusiju da bi pomagao razvoj nove kulture i sakuplja mnogo đaka u svom privatnom ateljeu koji je tamo otvorio.

Godine 1920. sa svojim bratom. Antoanom Pevznerom izdaje Realistički manifest. Čitamo li danas ovaj manifest možemo naći trajne vrednosti i pasaže koje sadrži kredo oba brata Pevznera:

> Odričemo se sadržaja kao slikarske i likovne forme, prostor se ne može meriti sadržajem kao što se ne može meriti tekućina metrom... Proglašavamo vrednost dubine kao jedinu vrednost slikarske i likovne forme. Odričemo se vajarstva ako smatramo masu za vajarski elemenat
>
>

Naum Gabo je svoje ideje potvrdio na plastikama koje je izložio dok je njegov brat još uvek slikao i samo kasnije se i on opredelio za vajarstvo.

Godine 1921. Naum odlazi u Berlin a 1925. godine sa preselio u Pariz gde izlaže zajedno sa svojim bratom. U Engleskoj živi od 1946. godine kada odlazi u SAD u Konektikat i tu se trajno naseljava.

## Karakteristike dela

Bilo je u stvari sretna okolnost što Naum Pevzner nije pohađao nikakve likovne škole i nije bio opterećen akademskom tardicijom nego se dobro podučio na delima Pabla Pikasa i Aleksandra Arhipenka iz netradicionalnih materijala koje su oni primenjivali i upravo zbog toga primenjuje plastike od metalnih i posle ceuloidnih lamela. Odnosi transparentnih masa i prostora spadaju ka otkrićima kojim je Naum Pevzner obogatio modernu umetnost. Ovo ipak nije realizovao pod svojim vlastitim imenom. Već u Norveškoj on je odlučio da promeni svoje ime i u istoriju moderne plastike on je ušao kao Naum Gabo.

Plastike Naum Gaboa su po nekad nevelike i određene za moderne enterijere ali je imao i dela koje je nameravao da postavlja na nebodere u SAD, ali nije moglo doći do ostvarenja jer bi skulpture previše opteretile zgradu imao je i konstrukcije od betona, čelika i brončanih žica u visini od 26 m1.

## Povezano

* Konstruktivizam
* Ruske avangarde
* Antoan Pevzner

## Literatura

1. Igor Zhoř, Hledání tvaru,Prag 1967.
2. H. W. Janson, *Istorija umetnosti*, Beograd, 1962.
3. Đina Piskel, *Opšta istorija umetnosti*, Beograd, 1972.

## Vanjske veze

* Naum Gabo at the Tate Gallery Archive Arhivirano 2010-11-28 na Wayback Machine-u
# Longin Tomić

| Longin (Tomić) |
| --- |
|  |
| Rođenje | 29. april 1893. Fenlak kod Arada, Austrougarska  |
| Smrt | 25. avgust 1977. Manastir Tavna, SFRJ |

**Longin** (svetovno *Ljubomir Tomić*, Fenlak kod Arada, 16/29. april 1893 — Manastir Tavna, 25. avgust 1977) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život

Episkop Longin (svetovno, Ljubomir Tomić) rođen je 29. aprila 1893. u Fenlaku, Eparhija temišvarska, od roditelja Timotija i Misirke.

## Monaški život

Po završenoj osnovnoj školi stupio je u manastir Grgeteg. Zamonašio ga je na Petrovdan 1919. arhimandrit Danilo (Pantelić), nastojatelj manastira Grgetega, potonji episkop dalmatinsko-istrijski. U čin jerođakona rukopoložio ga je episkop temišvarski dr Georgije (Letić). Kao dvorski đakon završio je srednju školu, bogosloviju u Bitolju i bogoslovski fakultet u Beogradu. Na praznik Sv. arhanđela Mihaila 1938. patrijarh srpski Gavrilo ruopoložio je arhiđakona Longina u čin prezvitera, a na Svetog Nikolu proizveo ga u čin arimandrita. Do izbora za episkopa bio je na dužnosti ekonoma bogoslovskog seminara u Sremskim Karlovcima, ekonoma patrijaraškog dvora u Beogradu, nastojatelja manastira Ravanice (Vrdnik) i Beočina. Arhimandritu Longinu pripada velika zasluga što su mošti sv. cara Uroša, sv. kneza Lazara i sv. pravednog Stefana Štiljanovića spasene 1941. od uništenja i prenete 1941. u beogradsku Sabornu crkvu.

## Episkopsko zvanje

Za episkopa zahumsko-hercegovačkog arhimandrit Longin je izabran 1951. godine i hirotonisan 1. jula iste godine. U ovoj
eparhiji episkop Longin je ostao do 1955., a tada je prešao u Eparhiju zvorničko-tuzlansku. U ovoj eparhiji episkop Longin je posebnu pažnju poklonio podizanju novih parohijskih hramova i školovanju svešteničkog i monaškog kadra. Umro je 25. avgusta 1977. u manastiru Tavni, gde je i sahranjen.

## Vanjske veze

* Sava Vuković: Srpski jerarsi Arhivirano 2013-12-02 na Wayback Machine-u
* Zvanična stranica Eparhije zvorničko-tuzlanske Arhivirano 2011-03-04 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: **Nikolaj (Jokanović)** | **episkop zahumsko-hercegovački 1951—1955.** | Nasljednik: **Vladislav (Mitrović)** |