Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Dinko Šakić

**Dinko Šakić** (Studenci kraj Imotskog, 8.9. 1921. - Zagreb, 20. srpnja 2008.) je bio zapovjednik koncentracijskih logora Jasenovac i Stara Gradiška osuđen zbog ratnih zločina.

## Biografija

Dinko se oženio Nadom Luburić, polusestrom ustaškog pukovnika Vjekoslava Luburića, voditelja UNS-ova III ureda kojem je nadležnost bila organizacija logora, uprava i njihovo osiguranje. Zahvaljujući rodbinskim vezama s Luburićem, započeo je brz uspon po ustaškoj hijerarijskoj lestvici.

U veljači 1942. postao je ustaški zastavnik odbrambenom zdrugu u Jasenovcu. Krajem 1942. postavljen je za šefa opšteg odseka - šef ureda koncentracionog logora Jasenovac. Polovicom 1943. napredovao je u ustaškog poručnika i postao časnik u zapovjedništvu logora Jasenovac.

Nakon što je unaprijeđen u ustaškog natporučnika u travnju 1944. postavljen je za zapovjednika koncentracionog logora Jasenovac. Na toj dužnosti ostao je sve do 1. prosinca 1944.

Nakon rata, Šakić zajedno sa suprugom bježi u Argentinu, gdje je u registar državljana upisan pod brojem 4.009.804 kao LJubomir Šakić Bilanović. Godine 1947. u Rosariju je otvorio malu tvornicu tekstila. Supruga Nada rodila mu je troje djece, kojima je krsni kum bio Ante Pavelić.

U Argentini postaje vatreni peronista, i kada je Juan Peron smijenjen s vlasti 1956. godine odlazi u Španjolsku, gdje je bio najbliži saradnik Vjekoslava Luburića. U Argentinu se vraća tri godine kasnije i s porodicom nastanjuje u San Justu. Poslije će se, zbog bolešljive supruge, preseliti u ljetovalište Santa Teresita.

Godine 1995, prilikom posjete predsjednika Republike Hrvatske Franje Tuđmana hrvatskim iseljenicima u Argentini, novinarka Aleksa Crnjaković napravila je intervju s Dinkom Šakićem. On se tada prvi put hrvatskoj javnosti pohvalio svojim djelima, izjavivši kako bi sve to, ako treba, uradio i opet. Istom prilikom susreo se i sa predsjednikom Tuđmanom, s kojim se (kako tvrdi njegova supruga Nada - danas Esperanza) zadržao u razgovoru gotovo 45 minuta, uz zajedničku fotografiju.

Tri godine kasnije (1998.) istražiteljima centra Simon Wiesenthal zapeo je za oko Šakićev intervju argentinskom Kanalu 13, u kojem su ga novinari na prijevaru - tražeći razgovor o svjetskom nogometnom prvenstvu na kojemu Argentina igra s Hrvatskom - navukli na temu Jasenovca. Nedugo potom Dinka Šakića argentinska policija lišila je slobode. Redovnim letom njemačke avio kompanije Lufthansa 18. lipnja 1998. godine Šakić je iz Buenos Airesa u pratnji agenata Interpola doputovao u Frankfurt. Potom je avionom Croatia Airlinesa prebačen u Zagreb. Smješten je u zagrebačkom zatvoru Remetinec. Već sutradan u Istražnom centru zagrebačkog Županijskog suda održano je prvo ročište, na kome se Dinko Šakić branio šutnjom.

Dinko Šakić je osuđen na zatvorsku kaznu od 20 godina zbog ratnog zločina protiv civilnog stanovništva. Kaznu je počeo služiti u kaznionici Lepoglava. Dana 1. marta 2001. godine prevežen je u Bolnicu za osobe lišene slobode u Zagrebu.
Tamo je u 87. godini nakon duge i teške bolesti umro.
# Masakr u Velikoj Kruši

| Masakr u Velikoj Kruši |
| --- |
| Lokacija | Velika Kruša, Orahovac, Kosovo,  SR Jugoslavija |
| Datum | 25. III 1999. |
| Meta | Albanci |
| Vrsta napada | strijeljanje |
| Mrtvih | 90-105 |
| Počinitelji | srpske specijalne postrojbe |

**Masakr u Velikoj Kruši** (albanski: *Masakra e Krushës së Madhe*) u blizini Orahovca na Kosovu, se zbio tokom Kosovskog rata 25. marta 1999. godine, dva dana nakon što je NATO bombardovanje SRJ počelo. U izveštaju Human Right Watch-a se navodi da je ubijeno preko 90 osoba. Tribunal za ratne zločine govori o preko 100 ubijenih.

## Masakr

Prema svedočenju preživelih meštana, srpske specijalne jedinice su upale u albansko selo i odvojile muškarce od žena. Muškarce su poubijali a mnoge žene i devojske iz sela masovno silovali. Zatim su žene i decu prisilili da krenu prema granici sa Albanijom.

Četiri dana posle ubistava u Velikoj Kruši, srpska policija je stigla sa buldožerima, jednim kamionom i još nekim vojnim vozilima. Pokupili su leševe i odneli ih u nepoznatom pravcu.

## Suđenja

Masakr u Velikoj Kruši je sastavni deo optužnice srpskim vojnim i političkim liderima za ratne zločine počinjene u Kosovskom ratu:

> Na dan 25. marta 1999. godine, sela Velika Kruša i Mala Kruša napale su snage SRJ i Srbije. Meštani su potražili zaklon u pošumljenom području izvan Velike Kruše, odakle su mogli da vide kako srpski policajci sistematski pljačkaju a zatim spaljuju njihove kuće. Ujutro 26. marta 1999. godine, srpska policija je otkrila seljane u šumi. Policajci su naredili ženama i maloj deci da odu odatle i pođu u Albaniju. Policajci su zatim pretresli muškarce i mladiće i oduzeli im lična dokumenta, a zatim su ih naterali da pešice odu do jedne napuštene kuće između šume i Male Kruše. Kada su se muškarci i mladići okupili u kući, srpski policajci su otvorili vatru na njih. Posle nekoliko minuta puščane paljbe, policajci su preko muškaraca i mladića nabacali seno zapalivši ga kako bi spalili tela. Pucnjavom i vatrom, srpska policija je ubila oko 105 kosovskih Albanaca, muškaraca i mladića.
>
> – Optužnica za ratne zločine

U pravosnažnoj presudi Međunarodnog suda za ratne zločine, donešenoj nakon nekoliko godina suđenja, kaže se sledeće:

> Snage VJ i MUP opkolile su 25. marta 1999. i selo Mala Kruša nakon čega je MUP ušao u selo, pljačkao i palio kuće uz pomoć nekolicine lokalnih Srba. Seljani kosovski Albanci sakrili su se u šumi i kasnije su pohvatani, a ženama i deci je naređeno da odu u Albaniju. Više od 110 muškaraca lišeno je dragocenosti i ličnih dokumenata, zlostavljano, a potom zatvoreno u jedan ambar, gde su na njih vatru otvorili lokalni pripadnici policije, nakon čega je ambar zapaljen. Preživela su samo njih osmorica.
>
> – Presuda Haškog suda

## Reference

## Povezano

* Masakri Albanaca u Kosovskom ratu
* Ratni zločini u Kosovskom ratu
* Udruženi zločinački poduhvat

## Vanjske veze

* Massacre at Velika Kruša, Orahovac
* Survivors describe massacre in Orahovac Arhivirano 1999-11-19 na Wayback Machine-u
* Human Rights Publication-Massacre in Pastasel, Orahovac
* Članak o masakru u Velikoj Kruši na poljskom
# Orahovac

| Orahovac
 |
| --- |
|  |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Srbija
 |
| Pokrajina
 | Kosovo i Metohija
 |
| Upravni okrug
 | Prizrenski
 |
| Opština
 | Orahovac
 |
| *UNMIK* | Orahovac
 |
| Stanovništvo
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Nadmorska visina
 | 477 m
 |
|  OrahovacOrahovac na karti Srbije
 |

Orahovac, Kosovo i Metohija
**Orahovac** (albanski: Rahovec ili Rahoveci; srpski na ćirilici: *Ораховац*) je grad i opština na Kosovu koja se nalazi na 42.41° N 20.66° E. Ime mu dolazi od reči "orah". Opština pokriva područje od oko 276 kvadratnih kilometara i sadrži 35 sela. Godine 2003. u gradu je bilo oko 23.800 stanovnika, dok je u opštini bilo 73.700. Nominalno pripada srpskoj autonomnoj provinciji Kosovo i Metohija ali njome upravlja UN nakon Kosovskog rata 1999. godine. U Opštini Orahovac postoji srpska enklava u kojoj živi oko 1.100 stanovnika. 400 ih žive u gradu Orahovac i 700 u selu Velika Hoča, koje se nalazi 4 kilometra od Orahovca.

## Značajne osobe

* Bora Spužić - "Kvaka" , poznati narodni pevač

## Vanjske veze

* Opština Orahovac
* NBI “Rahoveci” Winery Arhivirano 2006-11-16 na Wayback Machine-u
* Kosova Kosovo Arhivirano 2007-03-15 na Wayback Machine-u
* BBC article concerning March 2004 riots
* Association of Kosovo Municipalities Arhivirano 2008-02-23 na Wayback Machine-u
* Statistical Office of Kosovo (SOK)
* OSCE Mission in Kosovo > Municipal profiles Arhivirano 2015-09-24 na Wayback Machine-u
* Internationl Organization for Mifration (IOM) Arhivirano 2006-05-02 na Wayback Machine-u
* Survivors describe massacre in Rahovec Arhivirano 1999-11-19 na Wayback Machine-u
* Human Rights Publication-Massacre in Pastasel, Rahovec
* Massacre of Over Sixty Villagers Near Belacerk, Rahovec
* Massacre at Krusha e Madhe,Rahovec
* Photographic Evidence of Kosovo Genocide and Conflict Arhivirano 2010-01-13 na Wayback Machine-u
# Ćirez

| Ćirez
 |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Srbija
 |
| Pokrajina
 | Kosovo i Metohija
 |
| Upravni okrug
 | Kosovskomitrovački
 |
| Opština
 | Srbica
 |
| Stanovništvo
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
|  ĆirezĆirez na karti Srbije
 |

**Ćirez** (albanski: *Çirez*; do 1975 – Čirez) je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Stanovništvo

| Demografija
 |
| --- |
| Godina
 | Stanovnika
 |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |

## Reference
# Istok (grad)

| Istok Istog
 |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  **Grb** |

 |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Kosovo
 |
| **Okrug** | Pećki okrug
 |
|  |
| **Površina**  |
|  - **Ukupna** | 453 km²
 |
| **Visina** | 488 m
 |
|  |
| **Stanovništvo** (2011)
 |
|  - **Grad** | 5.115
 |
|  - **Gustoća** | 11,29 st/km²
 |
|  |
| **Vremenska zona** | Srednjeeuropsko vrijeme (UTC+1)
 |
|  - **Ljeto (DST)** | Srednjeeuropsko ljetno vrijeme (UTC+2)
 |
| **Poštanski broj** | 31000
 |
| **Pozivni broj** | +383 (0)39
 |
| **Registarske tablice** | 03/PE
 |
| **Službene stranice**
 |
| Karta
 |
| Istok
 |

**Istok** (albanski: *Istog*; ćirilica: **Исток**) je grad i središte istoimene opštine koja se nalazi u zapadnom dijelu Kosova i pripada Pećkom okrugu (Okrug Peja). Od 1999. se među albanskim stanovništvom uvriježio izraz **Burimi**, iako njega nije priznao UNMIK.

U selu Crnce (Cerrcë) u blizini Istoka se rodio kosovski političar i predsjednik Ibrahim Rugova.

U Kazneno-popravnom domu Istok, nekoliko kilometara istočno od Istoka, dogodio se veliki zatvorski masakr tokom NATO bombardovanja 1999.

## Geografija

Istok je grad blizu planine Mokre Gore, na nadmorskoj visini od 488 metara.

Prosečna godišnja temperatura u Istoku je 10,7 °C. Najtopliji mesec je juli, sa prosečnom temperaturom od 27 °C. Najhladniji mesec je januar, sa prosečnom temperaturom od -10 °C. Brzina vetra ponekad dostiže 120 km/č.

## Vanjske veze

* Opštinska uprava (UNMIK)
* Opštinska uprava (Republika Srbija) Arhivirano 2011-08-30 na Wayback Machine-u
# Ugljevik

**Ugljevik** je opština u Republici Srpskoj, Bosna i Hercegovina. Centar opštine je novo naselje Ugljevik na sjeveroistoku države. Opština na istoku i sjeveru graniči sa opštinom Bijeljina, na jugu sa opštinom Zvornik i jednim dijelom opštinom Teočak (u Federaciji BiH), te na zapadu sa opštinom Lopare. Opština Ugljevik ima oko 15.000 stanovnika.

Zavisno preduzeće Rudnik i termoelektrana Ugljevik ad Ugljevik posluje u okviru Mješovitog holdinga „Elektroprivreda Republike Srpske” sa sjedištem u Trebinju. Pretežna djelatnost preduzeća je proizvodnja električne energije i eksploatacija i prodaja uglja.

## Naseljena mjesta

Atmačići, Baljak, Bilalići, Bogutovo Selo, Brđani, Bukova, Crveno Brdo, Dol, Donja Krćina, Donja Trnova, Donje Zabrđe, Dragovići, Falčići, Gajići, Glinje, Gornja Krćina, Gornja Mahala, Gornja Trnova, Gornje Zabrđe, Jablani, Jakovići, Janjari, Jasenje, Jasikovac, Kandići, Korenita, Lakići, Maleševci, Mezgraja, Mezgraja Gaj, Mezgraja Kose, Mijatovići, Mirkovići, Mukat - Stankovići, Nikolići, Novakovići, Novo Naselje, Pajkanovići, Prigradsko, Prokos, Ravno Polje, Sarići, Sarije, Skakavica, Srednje Zabrđe, Sniježnica, Spasine, Srednja Trnova, Stari Teočak, Stari Ugljevik, Torlakovići, Teočak - Krstac, Tomići, Tursunovo Brdo, Tutnjevac, Ugljevička Obrijež, Ugljevik, Ugljevik (selo), Vasilići, Zabrđe i Žabari

## Značajne osobe

* Mitar Mirić, pjevač narodne muzike
* Mitar Maksimović - "Manda", vojvoda
* Bogić Bogićević, član Predsjedništva SFRJ
* Boro Bosić, privrednik
* Dragan Simikić, fudbaler
* Mihailo Ristić, fudbaler Crvene zvezde
* Ružica Jovanović, manekenka
* Dobrisav Lukić, pukovnik "Bjelouške"
* Željko Gavrić, fudbaler Crvene zvezde
* Petar Đurković, astronom

## Vanjske veze

* Opština Ugljevik
* Rudnik i termoelektrana Ugljevik
# Nunavut

**Nunavut, Kanada**
|

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| (**Zastava Nunavuta**) | (**Grb Nunavuta**) |

 |
|  |
| **Službeni jezik** | Engleski, Francuski, Inuktitut, Inuinnaqtun
 |
| **Glavni grad** | Iqaluit
 |
| **Najveći grad** | Iqaluit
 |
| **Predsjednik vlade** | Paul Okalik
 |
| **Površina** | 2.093.190 km²
 |
| Stanovništvo **Provincija** 2005. godine Mjesto u Kanadi: **Gustoća** 2005. godine:
 |  30.782 13. po redu 1.72/km²
 |
| **Internet stranica** | www.gov.nu.ca
 |

 Inuit, Arviat (Photo: Patrick André Perron)Nunavut
**Nunavut** (engleski & francuski: Nunavut) je jedna od 3 kanadske teritorije. Najveća je od svih kanadskih konstituenata i najnovija je članica federacije - zvanično od 1. aprila 1999. godine. To je prva značajnija promjena političke mape Kanade od 1949. godine i inkorporacije Newfoundland i Labradora.

Istovremeno *Nunavut* je daleko najmanje nastanjena oblast u Kanadi i svijetu. Na teritoriji otprilike veličine zapadne Europe nastanjeno je svega 29.300 ljudi.

Površina je oko 1.936.113 km² (napomena: u prilozima o Kanadi pod površinom se podrazumjeva površina kopna svake provincije ili teritorije)

Stanovništvo je 29.300. Glavni grad je Iqaluit
# B92

*Za ostale upotrebe, pogledajte B92 (razvrstavanje).*
Sedište B92 u Beogradu, ranije je tu bilo i sedište televizije B92
**B92** je medijska kuća koja obuhvata radio produkciju, TV produkciju (iz koje je kasnije nastala TV B92), izdavačku delatnost (časopise, knjige, kompakt diskove), kulturni centar „Reks“, obezbeđivanje usluga interneta i veb portal.

## Preduzeća

* Radio B92 osnovan je maja 1989. godine, a sa radom prestao jula 2015. godine. Od tog meseca na njegovoj frekvenciji može se čuti samo muzika dok su svi zaposleni na radiju otpušteni.
* Samizdat B92 je izdavačka kuća.
* B92 net je od 1996. jedan od najpopularnijih internet portala na srpskom jeziku .
* TV B92 počela je sa radom oktobra 2000. godine, a ugašena septembra 2017. godine.
* B92 info počela je sa radom aprila 2008. godine, a ugašena decembra 2016. godine.

## Reference

## Vanjske veze

* B92
* B92 na engleskom
# Žeželjev most

| Žeželjev most  |
| --- |
| Žeželjev most u februaru 2018. godine |
| Lokacija |
| Premošćuje | Dunav |
| Mjesto | Novi Sad, Srbija |
| Koordinate | 45°15′43.7″N, 19°51′36.9″E |
| Gradnja |
| Period gradnje | 1957–1961 2012–2018 (Novi most) |
| Graditelji |
| Projektant | Branko Žeželj Aleksandar Bojović |
| Graditelj | V Azvi - Taddei – Horta Coslada. |
| Tehnički podaci |
| Vrsta | Lučni most |
| Konstrukcija | Čelik |
| Materijal | Čelik, beton |
| Ukupna duljina | 474 m |
| Širina | 32 m |
| Karta |
| class=notpageimage| Žeželjev most na karti Srbije |

**Žeželjev most** je železničko-drumski lučni most na Dunavu u Novom Sadu. Ukupna dužina mu je 474 metara. Sagrađen 1961. godine, srušen je u NATO bombardovanju Jugoslavije 1999. godine. Ponovo je sagrađen 2018. godine, nakon šest godina od otpočinjanja radova. Povezuje Novi Sad i Petrovaradin i deo je međunarodne pruge Beograd–Budimpešta.

## Historija

Originalni most dužine 377 metara je građen je od je od 1957. do 1961. godine, kao jedinstven primer gradnje uz korišćenje prednapregnutog betona. U prvoj fazi su izgrađeni lukovi, a zatim je izgrađen avgust koji je "visio" na čeličnim sajlama zakačenim za lukove mosta. Projekat je uradio poznati jugoslovenski građevinski inženjer Branko Žeželj.

Lukovi mosta postali su jedna od vizura Novog Sada. Preko njega je išla međunarodna pruga, kao i tranzitni put kroz Novi Sad. Njegovim rušenjem za kratko su presečeni ovi putevi.

Most nakon što je srušen 1999. godine
U NATO bombardovanju 1999. godine, most je gađan 12 puta. 23. aprila 1999. godine sa više direktnih pogodaka, most je konačno srušen. Tada je presečen železnički saobraćaj između Subotice i Beograda. Tokom bombardovanja, Novi Sad je ostao bez sva tri velika mosta preko Dunava (Most Slobode, Varadinski most i Žeželjev most). Privremeni drumsko-železnički most, izgrađen 2000. godine, zamenjuje nedostatak Žeželjevog mosta.

Nakon izrade projektne dokumentacije i potpisivanja ugovora o izgradnji i finansiranju 2011. godine, novi most je počeo da se gradi na mestu nekadašnjeg 2012. godine. Projektom, most je vizuelno sličan nekadašnjem, s tim što su lukovi novogmosta od čelika umesto od prednapregnutog betona. Most se sastoji od dva luka, jednog dužine 219 metara i visine od 42 metra, i drugog, 177 metara dugačkog i 34 metara visokog. U oktobru 2017. godine, pet godina od početka izgradnje, dva luka novog mosta su spojeni, čime je premoščena reka Dunav. Vrednost radova do 2017. godine je iznosila 51,71 milion evra. 2018. godine, most je otvoren za želežnički saobraćaj.

## Zanimljivosti

Na otvaranju mosta 1961. godine, zbog izraženih sumnji u bezbednost mosta, inženjer mosta Branko Žeželj se prilikom probe koja se sastojala od prelaska najtežeg teretnog voza preko mosta vozio čamcem ispod mosta kako bi svima pokazao kako veruje u svoje delo.

Poštanska marka izdata 1999. godine u seriji "Posledice NATO bombardovanja" prikazuje oštećeni Žeželjev most.

## Refererence

## Povezano

* Mostovi Novog Sada
* Istorija Novog Sada
* Novi Sad
* Petrovaradin
# Amsterdamski ugovor

**Ugovor iz Amsterdama** rezultat je rada međuvladine konferencije započete u Torinu, 1996. godine, ministri spoljnih poslova zemalja članica potpisali su ga u novembru 1997., a stupio je na snagu u junu 1999.

Najvažnije izmene uvedene Ugovorom iz Amsterdama su:

* jačanje uloge Evropskog parlamenta (veći broj odluka koje se donose postupkom zajedničkog odlučivanja),
* uvođenje fleksibilnosti,
* mogućnost suspenzije države članice iz postupka donošenja odluka,
* prenošenje dela odredaba koje se odnose na saradnju u području pravosuđa i unutrašnjih poslova (treći stub) u prvi stub EU (vizni režim, azil, sudska saradnja u civilnim pitanjima),
* uvrštavanje Šengenskog sporazuma u Ugovor,
* izmene odredaba o Zajedničkoj spoljnoj i bezbednosnoj politici, uključivanje socijalnog protokola u tekst Ugovora,
* isticanje borbe za većom zaposlenošću kao cilja Unije.
# Grafitna bomba

Kaseta grafitne bombe BLU-114/B.
**Grafitna bomba** (takođe poznata i kao zamračujuća bomba ili na eng. Blackout Bomb) je nesmrtonosno oružje koje se upotrebljava za onesposobljavanje protivničkog elektro-energetskog sistema.

Grafitna bomba funkcioniše tako što iznad električnih vodova raspršuje oblak izuzetno finih grafitnih vlakana koji u dodiru sa naponskim kablovima izazivaju kratak spoj i prekid u snabdevanju električnom energijom. Ona ne uništava elektro-instalacije, već samo privremeno onesposobljava napajanje električnom energijom zbog čega je idelna za vazdušne operacije nakon kojih sledi kopnena kampanja zato što oslobađa okupacione snage složenih radova na rekonstrukciji elektro-energetskog sistema.

Prvi put je upotrebljena za vreme Operacije Pustinjska oluja 1990-1991, tokom koje je privremeno onesposobljeno oko 85% iračkog elektro-energetskog sistema. Grafitna bomba BLU-114/B je takođe korišćena tokom NATO bombardovanja SR Jugoslavije u maju 1999. god. i tom prilikom je privremeno onesposobljeno oko 70% ukupnog elektro-energetskog sistema. Međutim, zahvaljujući efikasnoj reakciji službi za održavanje, snabdevanje električnom energijom je, u pojedinim delovima zemlje, uspostavljeno za manje od 24 časa od trenutka napada. U daljem toku Operacije Saveznička sila (na eng. Operation Allied Force) NATO avijacija je za napad na dalekovode i trafo-stanice koristila konvencionalna borbena sredstva koja su izazivala trajna oštećenja instalacija.

Grafitne bombe proizvode dejstvo samo na naponskim kablovima koji nemaju izolaciju.

## Vanjske veze

* „CBU-94 "Zamračujuća bomba" i BLU-114/B "Mekana bomba"CBU-94”.
# Škotski parlament

| Škotski parlament *Parliamaid na h-Alba* |
| --- |
|  |
| Francuska ilustracija otvaranja zasjedanja parlamenta |
| Vrsta |
| Vrsta | jednodomni |
| Historija |
| Osnovano | oko 1235. |
| Raspušteno | 1. maj 1707. |
| Sljednik | Parlament Ujedinjenog Kraljevstva Škotski parlament |
| Početak saziva | 2000. |
| Mjesto zasjedanja |
|  Edinburgh, Škotska |

**Škotski parlament** (škotsko-gelski: *Parliamaid na h-Alba*) je ime parlamenta Kraljevine Škotske
koji je egzistirao od oko 1235. do 1707. kad ga je nakon Zakona o uniji naslijedio Parlament Ujedinjenog Kraljevstva, obnovljen je 2000.

## Historija

Škotski parlament prvi se put spominje u 13. vijeku (1235.) kad je zabilježena njegova prva sjednica u Kirklistonu (današnje predgrađe Edinburgha.

Prvi službeni dokument koji je on izdao zabilježen je 1293. za vrijeme vladavine kralja Johna Balliola (vladao od 1292. do 1296.)
U to vrijeme bio je savjetodavno tijelo monarha sastavljeno od visokih crkvenih prelata.

Od 1357. zove se *Three Estates* jer su u njemu su zastupljena tri staleža; svećenici, plemići i
i predstavnici građanstva.

## Povezano

* Parlament Ujedinjenog Kraljevstva

## Reference

## Vanjske veze

* *Scottish Parliament records* na portalu National Archives of Scotland Arhivirano 2008-04-09 na Wayback Machine-u (`en`)
# Sergej Stepašin

|  |
| --- |
| Sergei Stepašin Сергей Степашин |
|
Stepašin 1999. |
|

---

Premijer Ruske Federacije
 |
| **Na dužnosti** 12.5. 1999. – 9.8. 1999.
 |
| Predsjednik
 | Boris Jeljcin
 |
| Prethodnik
 | Jevgenij Primakov
 |
| Nasljednik
 | Vladimir Putin
 |
|

---

Zamjenik premijera Ruske Federacije
 |
| **Na dužnosti** 27.4. 1999. – 19.5. 1999.
 |
| Predsjednik vlade
 | Jevgenij Primakov on sam
 |
| Prethodnik
 | Vadim Gustov
 |
| Nasljednik
 | Nikolaj Aksjonenko
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | 2. marta 1952.  (1952-03-02) Lüshunkou, Kina
 |
| Državljanstvo
 | Rusko
 |
| Suprug/a
 | Tamara Stepašin
 |
| Djeca
 | Vladimir
 |
| Religija
 | Ruska pravoslavna crkva
 |
| **Vojna služba** |
| Nagrade/odlikovanja
 |  Orden hrabrosti
 |

**Sergej Vadimovič Stepašin** (ruski Серге́й Вади́мович Степа́шин; 2.3. 1952., -) je ruski političar i obavještajac koji je nakratko služio kao premijer Ruske Federacije neposredno pred izbijanje Drugog čečenskog rata 1999. godine. Stepašin je poznat kao jedan od najodanijih suradnika predsjednika Borisa Jeljcina, koji ga je godine 1994. postavio za ministra federalne sigurnosti, odnosno načelnika FSK; njegova služba, koju su obilježili ruski neuspjesi u Prvom čečenskom ratu je okončana nakon talačke krize u bolnici Buđonovsk. U ruskoj javnosti je, osim zbog nesposobnosti, bio predmetom kritika zbog navodne prevelike bliskosti i "mekanog" pristupa prema čečenskim separatistima, odnosno izjava da "Rusija sebi može dozvoliti gubitak Dagestana", a što se tumačilo kao ohrabrenje vahabitskoj invaziji 1999. godine. Stepašin je smijenjen nedugo nakon invazije, a zamijenio ga je tadašnji šef FSB Vladimir Putin. Nakon toga se priključio liberalnoj političkoj stranci Jabloko na čijoj je listi izabran u Dumu na izborima u decembru 1999. godine. Svoje je zastupničko mjesto napustio kako bi postao predsjednik Računske komore Ruske Federacije, na čijem se mjesto nalazi dan-danas.

## Vanjske veze

* Službeni veb-sajt
* Biografija Arhivirano 2007-08-14 na Wayback Machine-u (ruski jezik)