Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Emiliano Zapata

*Za ostale upotrebe, pogledajte Zapata.*
**Emiliano ZapataEmilio Zapata** (Anenecuilco, 8. kolovoza 1879. - Chinameca, 10. travnja 1919.), meksički revolucionar.

Vođa meksičkog seljačkog pokreta za agrarnu reformu u meksičkoj revoluciji (1910. - 1917.). Emiliano Zapata rođen je 8. kolovoza 1879. godine u mjestu San Miguel Anenecuilco, a koje se danas zove Anenecuilco de los Zapata u saveznoj državi Morelos. Zapata je bio nepismeni seljak skoro čiste domorodačke krvi. Okupio je vojsku domorodaca iz sela i hacijedni Morelosa i pod krilaticom Zemlja i sloboda pridružio se meksičkom revolucionaru Franciscu Maderi 1910. godine u ustanku protiv diktatora Porfirija Díaza. Zapata je formulirao svoj plan agrarne reforme pod imenom Plan Ayala u kojem je tražio preraspodjelu zemlje za domorodačko stanovništvo. Razočaran što Madero ne provodi agrarne reforme, a traži raspuštanje seljačkih partizan (gerilac)skih odreda i razoružanje seljaka Zapata se odbija pokoriti novoj vladi. On zajedno sa svojim istomišljenicima zahtijeva neodložno provođenje agrarne reforme i konfiskaciju one zemlje koja pripada neprijateljima revolucije.

I nakon Maderovog pada 1913. godine i dolaska na vlast diktatora Victoriano Huerta, i kasnije kada je to mjesto preuzeo Venustiano Carranza, Zapata je nastavio boriti se protiv aktualnih vlasti udružen s Villom. Oni zajedničkim snagama potkraj 1914. godine uspijevaju na kratko osvojiti glavni meksički grad Mexico City. Nakon povlačenja iz glavnog grada u siječnju 1915. godine Zapata godinama uspješno ratuje protiv bolje naoružanog i opremljenog neprijatelja u sjevernom području Meksika. Na teritoriju koji je bio pod njegovom vlašću seljacima daje zemlju, sukladno planu Ayala i obnavlja revoluciju pod krilaticom Zemlja i sloboda. To je bio akt revolucionarno-antifeudalnog karaktera koji je imao velikog odjeka kako u Meksiku tako i u drugim zemljama Latinske Amerike. Emilio Zapata s nadom je pozdravio Oktobarsku revoluciju u Rusiji.

Emiliano Zapata ubijen je 10. travnja 1919. godine iz zasjede u mjestu Chinameca. U Meksiku njegovo ime još uvijek je simbol antifeudalne borbe i legendarnog junaka meksičke revolucije. Njegov život je bio inspiracija za bezbrojne legende i balade, kao i specifičanm filmski žanr poznat kao zapata vestern.

Godine 1994. u južnoj meksičkoj državi Chiapas je izbio ustanak seoskog stanovništva indijanskog porekla (naslednici maja indijanaca). Ustanici sebe nazivaju zapatistima i smatraju se nastavljačima njegove borbe.
# Dover

| Dover
 |
| --- |
| Centar gradaCentar grada |
|  |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **država** |  UK
 |
| **Regija** | Jugoistočna Engleska
 |
| **Ceremonijalna grofovija** | Kent
 |
| **Distrikt** | Dover
 |
|  |
| **Površina**  |
|  - **Ukupna** | 10.23 km²
 |
|  |
| **Stanovništvo** (2015.)
 |
|  - **Grad** | 43,206
 |
|  - **Gustoća** | 4,223.5 stan. / km²
 |
|  |
| **Vremenska zona** | UTC+0 (UTC+1)
 |
| **Poštanski broj** | CT16, CT17
 |
| **Pozivni broj** | 01304
 |
| Karta
 |
| Doverclass=notpageimage| Pozicija Dovera na karti Engleske |

**Dover** je lučki grad od 43,206 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Kent.

On je i administrativni centar istoimenog Distrikta koji ima 113,228 stanovnika.

## Geografija

Dover leži na istoku Kenta u regiji Jugoistočna Engleska duž obala kanala La Manche udaljen samo 34 km od francuske obale. Zbog tog je najveća putnička trajektna luka Engleske. Sve donedavno dok nije otvoren Eurotunel u
Folkestonu bio je najbrža veza sa kontinentom.

Grad je pored toga poznat i po vapnenačkim klifovima - Bijele stijene Dovera.

## Historija

Još prije Rimskog osvajanja Britanije na tom mjestu je postojalo važno naselje - **Dubris**, koje je za rimskih vremena postalo važna luka za promet sa evropskim kopnom.

Još od 4. vijeka ima utvrdu koja je podignuta kao dio obrane saksonske obale. Doverski zamak, koji dominira nad gradom leži na 114 metara iznad razine mora, pa se za jasnog dana iz njega može vidjeti francuska obala. U njemu se nalazi rimski svjetionik, drevna crkva sv.Marije, ostaci saksonske utvrde i masivnog normanskog donžona.

Tokom 11. vijeka postao je jedan od članova srednjovjekovne konfederacije Cinque Ports.

Kuriozum je da Dover nikad nije dobio nikakvu formalnu povelju o statusu grada, već mu je to pravo tolerirano na osnovu
tvrdnje da je bio borough još za saksonskih vremena.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata teško je bombardiran što direktno teškim topovima iz Francuske što iz zraka, ali su razorene kuće u prvom redu do mora nakon rata brzo obnovljene.

## Privreda i transport

Dover je prije svega velika putnička luka koja se prostire na terenu od 240 hektara; pored luke ima i nešto lake industrije.

## Pobratimski gradovi

* Calais, Francuska
* Huber Heights, Sjedinjene Američke Države
* Split, Hrvatska

## Reference

## Vanjske veze

* Dover District Council (`en`)
# Varnava Nastić

| Varnava Nastić
 |
| --- |
|  |
| Datum rođenja
 | 31. januar 1914.
 |
| Mesto rođenja
 | Geri, Indijana, SAD
 |
| Datum smrti
 | 12. novembar 1964.
 |
| Mesto smrti
 | manastir Beočin, SFRJ
 |

**Varnava Nastić** (Geri, Indijana, SAD, 31. januar 1914 — manastir Beočin, SFRJ, 12. novembar 1964) je bio episkop SPC.

U SAD je živeo do svoje osme godine kada je, po završetku drugog razreda osnovne škole, zajedno sa roditeljima došao u Sarajevo. Ovde je nastavio svoje školovanje i, sa odličnim uspehom, završio osnovnu školu i gimnaziju sa višim tečajnim ispitom, a potom je, zajedno sa ocem, otišao u Ohrid kod Vladike Nikolaja (Velimirovića) da zatraži blagoslov za upis na Bogoslovski fakultet u Beogradu.

Otac Episkopa Varnave, Atanasije je, po svedočenju Vladike Nikolaja VelimirovićA, “*aktivno je učestvovao u srpskom verskom pokretu Bogomoljci i materijalno podržavao putovanja njihovih propovednika.*” Posle kraćeg razgovora i dobijenog blagoslova, Atanasije je upoznao vladiku Nikolaja i sa sinovljevom željom da postane monah. Vladika se ovome obradovao, ali mu je, ipak, rekao “da za sada ide i studira, a da će se on moliti Gospodu da mu ispuni i drugu želju.” Tako se Vojislav upisao na Bogoslovski fakultet u Beogradu.

Robijao je u zatvorima u Sarajevu, Stocu, Zenici i Sremskoj Mitrovici, a potom i još dvanaest godina u kućnom pritvoru u manastirima: Vavedenje, Gomionica, Krušedol i Beočin.

Komunisti mu nisu dozvolili da se vrati na svoju eparhijsku katedru. Umro je 12. novembra 1964. godine pod sumnjivim okolnostima u manastiru Beočinu, gde je i sahranjen.

## Napomena

*Tekst je preuzet sa internet stranice mitropolije dabro-bosanske SPC Arhivirano 2009-02-03 na Wayback Machine-u, uz dozvolu.*
## Vanjske veze

* Savo B. Jović: Boravak u kućnom pritvoru („Pravoslavlje“, broj 915) Arhivirano 2009-04-20 na Wayback Machine-u
# William S. Burroughs

*Ovo je članak o američkom romanopiscu. O njegovom djedu-izumitelju v. William Seward Burroughs I. O njegovom sinu v. William S. Burroughs, Jr.*

| William S. Burroughs |
| --- |
| Burroughs 1983. godine |
| Biografske informacije |
| Rođenje | 5.2. 1914. St. Louis, Missouri |
| Smrt | 2. augusta 1997. (dob: 83) Lawrence, Kansas |
| Pseudonim | William Lee |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | romanopisac, esejist |
| Opus |
| Književni pravac | Beat Postmoderna |
| Književne vrste | Beat, science fiction, satira |
| Znamenita djela |
| *Naked Lunch* |
| Inspiracija |
| proširi
Od
* Céline, Rimbaud, Black, Genet, Sartre, Beckett, Miller, Korzybski, Spengler, Gysin
 |
| proširi
Na
* Kerouac, Ginsberg, Acker, Ballard, Di Filippo, Pynchon, Leyner, Cooper, Self, Van Sant, Gibson, Moore, Welsh, Cronenberg, Lunch, Smith, Wyatt, Bowie, Eno, Genesis P-Orridge, Zorn, Cobain
 |

**William Seward Burroughs II** (5.2. 1914. - 2.8. 1997.) je američki pisac, društveni kritičar, slikar i predvodnik beat generacije.

Rodio se u obitelji srednje klase, a majka mu je bila kći svećenika čija je obitelj tvrdila da su u rodu s Robertom Edwardom Leejem, zapovjednikom vojske Konfederacije u Američkom građanskom ratu. Bili su pristojni industrijalci.

Burroughs je imao turbulentan život. Bio je u Drugom svjetskom ratu iz kojeg ga je izvukla majka. Imao je epizoda psihičke nestabilnosti. Bio je homoseksualac i ovisnik o morfiju. Od njega se nikad nije odvikao, pa je prodavao heroin da bi hranio svoju ovisnost. Tijekom tridesetih godina 20. stoljeća, putovao je po Europi, spasivši jednu Židovku od nacističkog progona. Oženili su se u Hrvatskoj, ali brak nikad nije konzumiran. Kada je njegova žena Ilsa došla u SAD, razvela se od Burroughsa, no to mu nije teško palo, jer su ostali prijatelji još mnogo godina. Imao je diplomu Harvarda. Kada je Joan Vollmer okupljala beat generaciju, on se pridružio pokretu, iako je bio stariji od većine pripadnika. Pseudonim mu je bio William Lee, a Kerouac ga u svom remek djelu, romanu "Na cesti", zove Stari Bik Lee. Iako je Burroughs napisao mnogo djela, najpoznatiji rad mu je roman "Goli ručak', koji je objavljen 1958. godine. Značajan je, jer u njemu William koristi nelinarni način pripovjedanja, a smarta ga se znanstveno fantastičnim djelom. Najavio je fenomene kao što su AIDS, liposukcija, autoerotične smrti i epidemija cracka. Imao je sina koji je umro 1981. godine. Burroughs je umro u 83. godini, dan nakon srčanog udara.

## Reference
# Norman Borlaug

**Norman Borlaug**
|  |
| Rođenje
 | 25. 3. 1914. Cresco
 |
| Smrt | 13. 9. 2009. Dallas |
| Narodnost | Amerikanac |
| Polje | agronomija |
| Poznat po | Zelenoj Revoluciji |
| Istaknute nagrade | Nobelova nagrada za mir 1970. |

**Norman Ernest Borlaug** (25. 3. 1914., Cresco - 13. 9. 2009., Dallas) bio je američki agronom, "otac" Zelene Revolucije i dobitnik nobelove nagrade za mir 1970.

## Reference
# Joe Louis

*Za ostale upotrebe, pogledajte Joe Louis (razvrstavanje).*

|  |
| --- |
| **Joe Louis** |
|  |
| Osobni podatci
 |
| Pravo ime i prezime
 | Joseph Louis Barrow
 |
| Težinska kategorija
 | teška
 |
| Državljanstvo
 |  američko
 |
| Mjesto rođenja
 | La Fayette, Alabama, SAD
 |
| Mjesto smrti
 | Las Vegas, Nevada, SAD
 |
| Boksačke statistike
 |
| Profesionalne
 |
| Ukupno borba
 | 72
 |
| Pobjeda
 | 69
 |
| Pobjeda prekidom
 | 55
 |
| Poraza
 | 3
 |
| Neriješenih
 | 0
 |
| Nevažećih
 | 0
 |

**Joseph Louis Barrow** (13. ili 14. svibnja (ovisno o izvorima) 1914. – 12. travnja 1981.) bio je legendarni američki boksač teške kategorije. Poznat je bio po svojem izuzetno snažnom udarcu koji mu je priskrbio nadimak Crni bombarder. Držao je naslov rekordnih jedanaest godina tokom kojih je imao i 25 uspješnih obrana naslova što je i danas važeći rekord. U karijeri je od 72 borbe dobio njih 69, od toga 55 nokautom.
# Allen Funt

| Allen Funt
 |
| --- |
| Rođen/a
 | (1914-septembra-16)16. septembra 1914. New York, SAD
 |
| Umro/la
 | 5. septembra 1999. (dob: 84) Pebble Beach, SAD
 |
| Zanimanje
 | Producent, režiser
 |
| Period aktivnosti
 | 1948–1990-e
 |

**Allen Funt** (16. septembar 1914 – 5. septembar 1999) bio je američki filmski i televizijski producent i režiser, najpoznatiji kao tvorac i voditelj reality showa *Candid Camera*. Emisiju je vodio od njenog nastanka 1948. do 1993. godine kada ga je pogodio moždani udar, te ga na mjestu voditelja zamijenio sin Daniel Funt.
# Jovan Gligorijević

**Jovan Gligorijević** (Ajačo, Korzika, 6. oktobar 1918 – Beograd, 23. januar 1982.) je bio veterinar.

Diplomirao je na Veterinarskom fakultetu u Beogradu 1946., a 1948. doktorirao na Veterinarskom fakultetu u Zagrebu.

Godine 1949. osnovao je poseban Institut za rendgenologiju i fizikalnu terapiju na Veterinarskom fakultetu u Beogradu i organizovao odgovarajuću nastavu. Jedan je od organizatora prve laboratorije za primenu nuklearne energije u poljoprivredi, veterinarstvu i šumarstvu sa sedištem u Zemunu.

Bio je redovni profesor Veterinarskog fakulteta u Beogradu od 1962, a od 1971–75 rektor Beogradskog univerziteta.

Dobio je Sedmojulsu nagradu SR Srbije za 1978.

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

## Bibliografija

* *Intraperitoneala holecistografija kod domaćih mesojeda* Veterinarski arhiv XVIII 1-2;
* *Osnovi oftalmološke dijagnostike kod domaćih životinja* (s J. Dimićem), Beograd 1949;
* *Primena ehoskopije u ispitivanju debljine masnog tkiva svinja* (koautor), Veterinarski glasnik 1964;
* *Osnovi rendgenologije* (s. B. Petrovićem) Beograd 1970.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: **Dragiša Ivanović** | **rektor Univerziteta u Beogradu 1971 — 1975** | Nasljednik: **Dragoslav Janković** |
# Ljubica Sokić

**Ljubica Cuca Sokić** (Bitolj, 9. decembar 1914 — Beograd, 8. januar 2009) je bila srpska slikarka i akademik SANU.

## Biografija

Rođena je kao kćerka Manojla Sokića (1887-1941), prvog vlasnika i glavnog urednika beogradskog lista „Pravda“ i njegove supruge Ruže, rođene Kuzmanović. Gimnaziju je pohađala u Beogradu, gde joj je profesor crtanja bila Zora Petrović. Slikanju su je učili profesori Beta Vukanović, Ljuba Ivanović i Ivan Radović. Ljubica Sokić je radila i izlagala u Parizu u godinama od 1936. do 1939. Po povratku iz Pariza, prvi put je samostalno izlagala svoje radove 1939. u beogradskom paviljonu Cvijeta Zuzorić. Jedan je od osnivača umetničke grupe „Desetoro“. Bila je profesor na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu od 1948. do 1972. Godine 1968. postala je dopisni član SANU, a od 1978. bila je redovni član. Pored slikarstva, bavila se ilustracijom dečjih knjiga i časopisa, kao i izradom skica za filmove.

Njeno slikarstvo se opisuje kao intimističko. U početku je slikala mrtve prirode, pejzaže, figure i portrete. Kasnije je težila ka uprošćavanju formi, geometrizaciji i umerenoj apstrakciji. Povremeno je koristila tehnike kolaža i eksperimentalnih materijala.

Umrla je 8. januara 2009. u Beogradu i sahranjena 13. januara na Novom groblju u Beogradu.

## Slikarska grupa „Desetoro“

Slikarska grupa „Desetoro“ je zajednički izlagala 1940. godine u Beogradu i Zagrebu. Grupu su sačinjavali: Danica Antić, Borivoj Grujić, Nikola Graovac, Dušan Vlajić, Milivoj Nikolajević, Jurica Ribar, Ljubica Sokić, Stojan Trumić, Aleksa Čelebonović i Bogdan Šuput. Iako po svom sastavu heterogena, grupa se sastojala od 2 žene i 8 muškaraca, bilo je tu akademskih slikara, sa fakultetskim obrazovanjem, ali i slikara po vokaciji, pripadali su raznim društvenim slojevima od radništva do buržoazije. Zajedničko ovoj grupi je bilo to što su svi bili slikari i đaci Jovana Bijelića. Neki od ovih umetnika su stradali u Drugom svetskom ratu, a oni koji su preživeli bili su značajni likovni stvaraoci u posleratnom periodu.

## Nagrade

* Nagrada "Boža Ilić" (2006.) - nagradu dodeljuje opština Prokuplje i Narodni muzej Toplice

## Reference

## Povezano

* Toma Rosandić,
* Ljuba Ivanović,
* Milo Milunović,
* Sreten Stojanović,
* Zora Petrović,
* Petar Lubarda,
* Ivan Tabaković,
* Marko Čelebonović,
* Nedeljko Gvozdenović,
* Đorđe Andrejević Kun,
* Stojan Ćelić,
* Mladen Srbinović,
* Radomir Reljić i
* Nikola Janković

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu SANU Arhivirano 2011-07-27 na Wayback Machine-u
* Kratka biografija i odabrana dela
* Paleta Ljubice Sokić, Milan Šarac, Večernje novosti. feljton, 8 nastavaka, 29. novembar - 6. decembar 2004.
* Ljubica Sokić - biografija Arhivirano 2009-12-07 na Wayback Machine-u
* Ljubica Sokić slike 1962-1972
* „Politika“: „Umrla Ljubica Cuca Sokić“ (10. januar 2009)
# Dorothy Lamour

| Dorothy Lamour |
| --- |
| u *Road to Bali* (1952) |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Mary Leta Dorothy Slaton (1914-decembra-10)10. decembra 1914. New Orleans |
| Smrt | 22. septembra 1996. (dob: 81) Los Angeles |
| Supružnik | Herbie Kay (1935 - 1939) William Ross Howard III (1943 - 1978) 2 djece |

**Dorothy Lamour** (10. decembar 1914 – 22. septembar 1996) bila je američka filmska glumica i pjevačica, najpoznatija po tome što je 1940-ih nastupala u popularnoj seriji *Road to...* filmskih komedija zajedno s Bobom Hopeom i Bingom Crosbyjem.

## Filmografija

### Dugometražni

|  |  |
| --- | --- |
| * *Footlight Parade* (1933)
* *College Holiday* (1936)
* *The Jungle Princess* (1936)
* *Swing High, Swing Low* (1937)
* *The Last Train from Madrid* (1937)
* *High, Wide, and Handsome* (1937)
* *The Hurricane* (1937)
* *Thrill of a Lifetime* (1937)
* *The Big Broadcast of 1938* (1938)
* *Her Jungle Love* (1938)
* *Tropic Holiday* (1938)
* *Spawn of the North* (1938)
* *St. Louis Blues* (1939)
* *Man About Town* (1939)
* *Disputed Passage* (1939)
* *Road to Singapore* (1940)
* *Johnny Apollo* (1940)
* *Typhoon* (1940)
* *Moon Over Burma* (1940)
* *Chad Hanna* (1940)
* *Road to Zanzibar* (1941)
* *Caught in the Draft* (1941)
* *Aloma of the South Seas* (1941)
* *The Fleet's In* (1942)
* *Beyond the Blue Horizon* (1942)
* *Road to Morocco* (1942)
* *Star Spangled Rhythm* (1942)
* *They Got Me Covered* (1943)
 | * *Dixie* (1943)
* *Riding High* (1943)
* *And the Angels Sing* (1944)
* *Rainbow Island* (1944)
* *A Medal for Benny* (1945)
* *Duffy's Tavern* (1945)
* *Masquerade in Mexico* (1945)
* *Road to Utopia* (1946)
* *My Favorite Brunette* (1947)
* *Variety Girl* (1947)
* *Wild Harvest* (1947)
* *Road to Rio* (1947)
* *On Our Merry Way* (1948)
* *Lulu Belle* (1948)
* *The Girl from Manhattan* (1948)
* *The Lucky Stiff* (1949)
* *Slightly French* (1949)
* *Manhandled* (1949)
* *Here Comes the Groom* (1951) (Cameo)
* *The Greatest Show on Earth* (1952)
* *Road to Bali* (1952)
* *The Road to Hong Kong* (1962) (cameo)
* *Donovan's Reef* (1963)
* *Pajama Party* (1964)
* *The Phynx* (1970)
* *Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood* (1976) (cameo)
* *Creepshow 2* (1987)
 |

### Kratkometražni

* *The Stars Can't Be Wrong* (1936)
* *Hollywood Handicap* (1938)
* *Meet the Stars #1: Chinese Garden Festival* (1940)
* *Show Business at War* (1943)
* *Unusual Occupations: Film Tot Holiday* (1947)
* *Screen Snapshots: Hollywood Shower of Stars* (1955)

## Napomene

## Vanjske veze

* Dorothy Lamour na Find a Grave
* Dorothy Lamour na Internet Broadway Database (`en`)
* Dorothy Lamour na sajtu IMDb
* Dorothy Lamour na Filmskoj bazi podataka TCM (`en`)
* Dorothy Lamour at the Singer Sports Gala (1950)
* Photographs of Dorothy Lamour
# Ivan Generalić

**Ivan Generalić** (Hlebine, 21.12. 1914. - Koprivnica, 27.11. 1992.) je bio hrvatski naivni slikar.

Začetnik je suvremene hrvatske naivne umjetnosti, središnja ličnost i mentor druge generacije hlebinske slikarske škole. Samostalno je izlagao u Parizu i Bruxelles, Baden-Badenu, Baselu, Bratislavi, Šangaju, Pekingu, Tokiju, Petrogradu, Madridu i drugim gradovima. Sudjelovao je na Bijenalu u Sao Paulu, čime je pokrenuo međunarodnu afirmaciju hrvatske naivne umjetnosti.

Pokopan je na mjesnom groblju u selu Sigetec, općina Peteranec, gdje je živio posljednjih godina života.

## Djela

* "Zima u Hlebinama"
* "Ciganski svati"
* "U šumi"
* "Žeteoci"
* "Mrtvi pevec"
* "Jelenski svati"
* "Maska s trubom"
* "Smrt moga prijatelja Viriusa"

## Vanjske veze

* Studio Generalic: www.generalic.com
* www.galerija-josip-generalic.hr
* Hrvatski muzej naivne umjetnosti Arhivirano 2007-03-10 na Wayback Machine-u
* Ivan Generalić – Zander Collection
# Herbert Reinecker

| Herbert Reinecker |
| --- |
|  |
| Rođenje | (1914-decembra-24)24. decembra 1914. Hagen, Njemačko Carstvo  |
| Smrt | 27. januara 2007. (dob: 92)  |
| Zanimanje | romanopisac, televizijski scenarist |

**Herbert Reinecker** (24. decembar 1914 - 27. januar 2007.) je bio njemački romanopisac, dramatičar i televizijski scenarist, poznat po izuzetno plodnom opusu, a među kojima se ističu scenariji temeljem kojih su stvorene izuzetno popularne kriminalističke TV-serije *Der Kommisar* i *Derrick*.
# George Westinghouse

|  |
| --- |
| **George Westinghouse** |
|  George Westinghouse, poč. 1900-ih |
|  |
| Rođenje
 | (1846-oktobra-06)6. oktobra 1846. Central Bridge, Njujork, Sjedinjene Američke države
 |
| Smrt
 | 12. marta 1914. (dob: 67) Njujork, Sjedinjene Američke države
 |
| Polje
 | mašinstvo, elektrotehnika
 |
| Poznat po
 | Osnivač kompanije "*Westinghouse Electric Corporation*"
 |
| Istaknute nagrade
 | Medalja John Fritz (1906.) IEEE Edisonova medalja (1911.)
 |

**George Westinghouse** [ˈdʒɔːrdʒ ˈwɛstɪŋhaʊs] (New York, 6. oktobra 1846. – New York, 12. marta 1914.), američki izumitelj i industrijalac.

Prvi izum kojim se proslavio bila je zračna kočnica za lokomotive. Razvoju elektrotehnike dao je veliki doprinos svojim angažmanom u oštrom sukobu između N. Tesle i T. A. Edisona, odnosno u favoriziranju Teslina polifaznog sistema izmjenične struje ispred Edisonove istosmjerne. Pružio je podršku Tesli, uvjeren da njegovo rotacijsko polje ima budućnost i omogućuje napredak u elektrotehnici. Njegova tvrtka sagradila je na Niagari prvu električnu centralu s polifaznim sustavom, čime je Teslino djelo počelo osvajati svijet.

## Vanjske veze
# Đorđe Popović-Daničar

| Đorđe Popović-Daničar |
| --- |
|  |
| Rođenje | (1832-novembra-01)1. novembra 1832. Bukovac  |
| Smrt | 7. aprila 1914. (dob: 81) Beograd |
| Nacionalnost | Srbin |
| Zanimanje | novinar, prevodilac, književnik |
| Poznat/a po | prvi prevodilac Don Kihota na srpskohrvatski |

**Đorđe Popović-Daničar** (Bukovac, 1. novembra 1832. - Beograd, 7. aprila 1914.) je bio srpski novinar, prevodilac i književnik.

## Život

Uređivao je časopise Sedmicu, Srpski dnevnik i Danicu. Prvi broj "Danice" je izašao 20. februara 1860, a posljednji 20. augusta. 1872. Izlazio je desetodnevno u Novom Sadu, s prekidom od augusta 1871. do maja 1872. Đorđe Popović je pokrenuo i uređivao ovaj časopis od prvog broja do augusta 1871.

Za korespondentnog članka Društva srpske slovesnosti izabran je 21. januara 1862. Za dopisnog člana Srpskog učenog društva imenovan je od osnutka 29.maja 1864. Za redovitog člana izabran je 30. januara 1885. i to u Odboru za filozofske i filološke nauke. Počasni član Srpske kraljevske akademije postao je 15. novembra 1892.

Daničareva ulica u Beogradu (opština Vračar) nosi ime po Popovićevom nadimku.

## Dela

Daničar je poznat kao autor prvog prevoda Don Kihota na [srpski jezik (1895-96, Beograd, Zadužbina Ilije Milosavljevića Kolarca, 4 sv.). To je istovremeno bio prvi prevod na jedan od južnoslovenskih jezika. Po sopstvenom priznanju, Daničar je počeo da uči španski da bi čitao Don Kihota, koga je prevodio decenijama.

* Miguel de Cervantes, *Veleumni plemić Don Kihot od Manče* (1895)

## Vanjske veze

* Bunjak, Petar (01.08.2001). „Pregled poljsko-srpske književnih veza (do II svjetskog rata)”. Projekat Rastko. Pristupljeno 07.02.2013.  ((sr))
* „Las traducciones del Quijote”. Instituto Cervantes. Pristupljeno 07.02.2013.  ((es))

## Literatura

* Jasna Stojanović, „Prva ocena Daničarevog prevoda Servantesovog Don Kihota“, *Letopis Matice srpske*, 1998, 462, 4, pp. 504–508.

* Stojanović, Jasna, Servantes u srpskoj književnosti. Beograd, ZUNS, 2005.
* Stojanović, Jasna, “Génesis y significado de la primera traducción serbia del Quijote”. Cervantes, 26, 2006, pp. 57–72.
* Stojanović, Jasna,“´La española inglesa’, primera novela cervantina vertida al serbio (1885)”. Peregrinamente peregrinos. Actas del V Congreso de la Asociación de Cervantistas. Madrid, 2004, pp. 1747-1756.
* Стојановић, Јасна, “O Даничаревом преводу ДОН КИХОТА”. Библиотекар, 3-4, 2007, стр. 141-155.
* "Дон Кихот" у преводу Ђорђа Поповића (први део):  Arhivirano 2015-01-23 na Wayback Machine-u

## Reference