Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Unitarijanizam

|  |
| --- |
| Dio serije članaka na temu
 |
| Bog
 |
|

---

**Općeniti pristupi**
Agnosticizam • Ateizam • Deizam • Henoteizam
Ignosticizam • Mizoteizam • Monizam
Monoteizam • Nonteizam • Pandeizam
Panenteizam • Panteizam • Politeizam
Teizam • Transcendentalnost • Transteizam
Teologija (prirodna • politička • mistična)

---

**Specifični koncepti**
Imena • "Bog" •
Postojanje • Rod
Stvoritelj • Arhitekt •
Demijurg • Održavatelj
Gospod • Bog • Monada • Koncept
Vrhovno biće • Sve • Osobni
Unitarijanizam • Diteizam • Trojstvo
Sveznanje • Svemoć
Sveprisutnost • Svedobronamjernost
u bahaizmu • u budizmu • u kršćanstvu
u hinduizmu • u islamu • u judaizmu
u sikizmu

---

**Iskustvo i ispovijedanje**
Vjera • Molitva • Vjerovanje • Otkrovenje
Fideizam • Gnoza • Metafizika
Misticizam • Hermeticizam • Ezotericizam

---

**Vezane teme**
Filozofija • Religija • Ontologija
Božji kompleks • Božji gen
Problem zla (Euthyphronska dilema • Teodiceja)
Kaos • Kozmos • Kozmičko jaje

---

Ova kutijica: pogledaj • razgovor • uredi |

**Unitarijanizam** je kroz historiju označavao sva ona vjerovanja u jedinstvenost Boga, koja su bila protivna tradicionalnom kršćanskom vjerovanju u Trojstvo (Otac, Sin i Sveti Duh). Unitarijanci su u prošlosti vjerovali u Isusov moralni autoritet, ali ne i u Isusovu božansku prirodu.

Unitarijanci su se kroz vijekove često isticali svojim slobodoumljem i disidentstvom, postepeno evoluirajući svoja vjerovanja u pravcu slobode, tolerancije, racionalizma i humanizma.

U današnjem svijetu mnoge unitarijanske crkve i udruženja pripadaju Međunarodnom savjetu unitarijanaca i univerzalista. U SAD mnogi unitarijanci pripada Unitarijanskom univerzalizmu ili UU, označavajući institucionalnu fuziju unitarijanizma i univerzalizma. Danas mnogi unitarijanski univerzalisti sebe ne smatraju kršćanima, iako imaju vjerovanja prilično slična tradicionalnom kršćanstvu.

## Reference
# Appeasement

Britanski premijer Neville Chamberlain i njemački kancelar Adolf Hitler pred potpisivanje Münchenskog sporazuma.
**Appeasement** (na engleskom: "povlađivanje", "primirivanje" ili "popuštanje") je izraz kojim se opisuje vanjska politika vodećih zapadnih velesila 1930-ih, prije svega Ujedinjenog Kraljevstva, i to u kontekstu odnosa sa nacističkom Njemačkom, fašističkom Italijom i, u manjoj mjeri, Japanom, a koje je karakterizirala nedostatak bilo kakve odlučne reakcije na njihovu agresivnu politiku, čak i kada je ona uključivala pokretanje oružanih sukoba, odnosno aneksiju ili okupaciju drugih država, odnosno nastojanje da se slični postupci spriječe i zaustave diplomatskim kompromisima, odnosno izdašnim teritorijalnim, političkim i drugim ustupcima u njihovu korist. Ličnost koja se najčešće vezuje uz tu politiku bio je Neville Chamberlain, britanski premijer od 1937. do 1940. godine, a za vrijeme čijeg mandata je Njemačka anektirala Austriju i čiji je zahtjev za aneksijom čehoslovačkih Sudeta na kraju prihvaćen od strane britanske vlade koja je u ljeto 1938. Münchenskim sporazumom ostavila svoje čehoslovačke saveznike na cjedilu. Taj je sporazum, pak, za samo nekoliko mjeseci doveo do komadanja Čehoslovačke, te još ambicioznijih njemačkih zahtjeva na račun Poljske, što je na kraju dovelo do izbijanja novog oružanog sukoba koji je eskalirao u Drugi svjetski rat.

*Appeasement* je nedugo nakon izbijanja Drugog svjetskog rata postao predmetom snažnih kritika, odnosno široko rasprostranjenog stava kako je značajno poboljšao geostratešku i ekonomsku poziciju Njemačke i drugih osovinskih sila, te tako ne samo potakao nastavak agresije i izbijanje sukoba, nego bio i zaslužan za osovinske uspjehe u prvim godinama rata. U ljevičarskim krugovima se *Appeasement* često tumačio kao posljedica antikomunističkog raspoloženja u britanskom političkom establishmentu, odnosno nastojanja da se nacistička Njemačka i fašistička Italija okrenu protiv Sovjetskog Saveza. Sami zagovornici *Appeasementa* su, pak, tvrdili da im je glavni motiv bilo nastojanje da se po svaku cijenu izbjegne izbijanje novog globalnog krvoprolića. Kasniji historičari, prije svega A. J. P. Taylor, su *Appeasement* tumačili kao posljedicu objektivnih okolnosti u kojima su se našle vodeće zapadne sile, odnosno kombinacije ekonomskih problema uzrokovanih Velikom depresijom i pacifizma koji je dominirao u najširom slojevima stanovništva i birača. *Appeasement* se ponekad tumači manje kao nastojanje da se spriječi rat, a više kao nastojanje da se kupi dragocjeno vrijeme kako bi se Britanija i Francuska mogle adekvatno naoružati pred neizbježni sukob.

## Povezano

* Golub (politika)
* Umrijeti za Danzig
* *Why England Slept*
* *Gulity Men*
# Spencer Compton, 1. earl od Wilmingtona

| The Right Honourable Earl od Wilmingtona KG PC |
| --- |
| Wilmington, o. 1710. |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 16. februar 1742 – 2. jul 1743 |
| Monarh | George II |
| Prethodi | Robert Walpole |
| Slijedi | Henry Pelham |
| Lord predsjednik savjeta |
| **Na položaju** 31. decembar 1730 – 13. februar 1742 |
| Monarh | George II |
| Premijer | Earl od Orforda |
| Prethodi | Lord Trevor |
| Slijedi | Earl od Harringtona |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | c. 1673 Compton Wynyates, Warwickshire, Kraljevina Engleska |
| Smrt | 2. jula 1743. (dob: 70) St James's, Middlesex, Engleska, Kraljevstvo Velika Britanija |
| Počivalište | Compton Wynyates |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Roditelji | James Compton, 3. earl od Northamptona Mary Noel |
| Alma mater | Trinity College, Oxford |
| Potpis |  |

**Spencer Compton, 1. earl od Wilmingtona** (o. 1673 - 2. jul 1743) bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je od 1742. do smrti bio premijer Kraljevstva Velike Britanije.

Odrastao je u porodici torijevskih plemića, a političku karijeru je započeo 1698. godine, kada je kao zastupnik Eyea izabran u Dom komuna. Zbog svađe sa starijim bratom Georgeom, earlom od Northamptona, napustio je torijevce i priključio se vigovcima, postavši bliski suradnik Roberta Walpolea. Godine 1715. je izabran za predsjedatelja Doma komuna i na tom je mjestu ostao do 1727. godine. Sa vremenom je postao jednim od vođa opozicije Walpoleu. Premijerom je postao nakon što je Walpoleu izglasano nepovjerenje. Smatrao se energičnim premijerom, ali se brzo razbolio i postao prvi britanski premijer umro na dužnosti. Naslijedio ga je njegov ministar financija Henry Pelham.
# Henry Pelham

| The Right Honourable Henry Pelham FRS |
| --- |
| *Pelham*; portret koji je naslikao John Shackleton |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 27. august 1743 – 6. mart 1754 |
| Monarh | George II |
| Prethodi | Earl od Wilmingtona |
| Slijedi | Vojvoda od Newcastlea |
| ministar financija |
| **Na položaju** 12. decembar 1743 – 6. mart 1754 |
| Monarh | George II |
| Prethodi | Samuel Sandys |
| Slijedi | William Lee |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1694-septembra-25)25. septembra 1694. Laughton, Sussex, Kraljevina Engleska |
| Smrt | 6. marta 1754. (dob: 59) St James's, Middlesex, Engleska, Kraljevina Velika Britanija |
| Počivalište | All Saints' Church, Laughton, East Sussex |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Supružnik/ci | Catherine Manners (1726﻿–﻿**Greška izraza: Neočekivani < operator**) |
| Djeca | 4 |
| Roditelji | Thomas Pelham, 1st Baron Pelham Lady Grace Holles |
| Alma mater | Hart Hall, Oxford |

**Henry Pelham** FRS (25. septembar 1694 – 6. mart 1754) bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je od 1743. do smrti služio kao treći po redu premijer Velike Britanije.

Pelham je premijerom postao nakon smrti svog prethodnika Lorda Wilmingtona. Prve godine mandata mu je obilježio Rat za austrijsko nasljedstvo, koga je nastojao što brže okončati pregovorima, nasuprot ratobornog monarha Georgea II, sa kojim se često sporio, ali na kraju, koristeći podršku Parlamenta, odnio prevagu, potvrdivši status Velike Britanije kao parlamentarne monarhije. Tokom rata je u Škotskoj 1745. godine izbio veliki veliki jakobitski ustanak koji je nakratko ugrozio tadašnji režim, ali je sljedeće godine energično ugušen, nakon čega više nikad nije bilo ozbiljnijih oružanih sukoba na tlu same Velike Britanije. Rat za austrijsko nasljedstvo je godine 1748. okončan Aachenskim mirom, a nakon čega se Pelham posvetio unutrašnjim reformama, prvenstveno nastojeći dovesti u red financije i smanjiti u ratu naraslu vojsku i mornaricu. Bliski suradnik mu je bio stariji brat Thomas, vojvoda od Newcastlea, koji ga je nakon smrti naslijedio na mjestu premijera.

## Reference

## Vanjske veze

* More about Henry Pelham on the Downing Street website.
* Biography of Henry Pelham, with links to online catalogues, on the website of Manuscripts and Special Collections, The University of Nottingham
# William Cavendish, 4. vojvoda od Devonshirea

| Njegova milost Vojvoda od Devonshirea KG PC |
| --- |
|  |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 16. novembar 1756 – 29. jun 1757 |
| Monarh | George II |
| Prethodi | Vojvoda od Newcastlea |
| Slijedi | Vojvoda od Newcastlea |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1720-maja-08)8. maja 1720. |
| Smrt | 2. oktobra 1764. (dob: 44) Spa, Austrijska Nizozemska |
| Počivalište | Derby Cathedral |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Supružnik/ci | Charlotte Boyle (v. 1748 ﻿–﻿  umrla 1754) |
| Djeca | William Cavendish, 5th Duke of Devonshire Dorothy Bentinck, Duchess of Portland Lord Richard Cavendish George Cavendish, 1st Earl of Burlington |
| Roditelji | William Cavendish, 3rd Duke of Devonshire Catherine Hoskins |
| Religija | Crkva Engleske |
| Potpis |  |

**William Cavendish, 4. vojvoda od Devonshirea**, KG PC (8. maj 1720 – 2. oktobar 1764), navođen kao **Lord Cavendish** prije 1729.- i **Markiz od Hartingtona** između 1729. i 1755. godine, bio je britanski vigovski političar koji je nakratko od 1756. do 1757. godine služio kao premijer Velike Britanije.

Devonshire, koji je političku karijeru započeo 1741. godine izborom u Dom komuna, je bio vatreni sljedbenik Roberta Walpolea, a potom Henryja Pelhama. Kada je Pelhamov stariji brat, premijer vojvoda od Newcastlea godine 1756. pao u nemilost javnosti zbog neuspjeha na početku Sedmogodišnjeg rata, kralj George II je mladom Devonshireu ponudio premijerski mandat. Devonshire je pristao pod uvjetom da na tom mjestu ostane samo do izbora kao svojevrsni premijer "tehničke vlade". Nakon što su izbori održani, Devonshire je mjesto premijera ponovno prepustio Devonshireu.

Devonshire je potom služio u Newcastleovoj vladi, i podnio ostavku nakon njegove smjene 1762. godine. Nakon toga ga je počelo izdavati zdravlje, zbog čega je otišao na liječenje u Austrijsku Nizozemsku gdje je umro u dobi od 44 godine i 147 dana, postavši tako najkratkovječniji premijer u historiji Ujedinjenog Kraljevstva.

## Vanjske veze

* More about William Cavendish, Duke of Devonshire on the Downing Street website.
# Charles Watson-Wentworth, 2. markiz od Rockinghama

| The Most Honourable The Marquess of Rockingham KG PC FRS |
| --- |
|  |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 27. mart 1782 – 1. jul 1782 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | Lord North |
| Slijedi | Earl od Shelburnea |
| **Na položaju** 13. jul 1765 – 30. jul 1766 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | George Grenville |
| Slijedi | William Pitt Stariji |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1730-maja-13)13. maja 1730. Wentworth, Yorkshire, Engleska, Velika Britanija |
| Smrt | 1. jula 1782. (dob: 52) Wimbledon, Surrey, Engleska, Velika Britanija |
| Počivalište | York Minster |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Supružnik/ci | Mary Bright (v. 1752) |
| Roditelji | Thomas Watson-Wentworth, 1st Marquess of Rockingham Ann Hatton |
| Alma mater | St John's College, Cambridge |

**Charles Watson-Wentworth, 2. markiz od Rockinghama**, KG PC FRS (13. maj 1730 – 1. jul 1782), navođen kao **Časni Charles Watson-Wentworth** prije 1733, **Vikont Higham** od 1733. do 1746, **Earl od Maltona** od 1746. do 1750. te **Markiz od Rockinghama** od 1750. godine, bio je britanski vigovski političar, najpoznatiji po tome što je u dva navrata - od 1765. do 1766. te 1782. godine - služio kao premijer Velike Britanije.

Rođen je u vigovskoj porodici, a političku karijeru je započeo 1751. godine. Godine 1753. je osnovao Rockinghamov klub, čije će postati jezgro konzervativne frakcije vigovaca poznate kao Rockinghamovi vigovci. Bio je blizak premijeru vojvodi od Newcastlea i nakon 1760. je bio u lošim odnosima sa mladim kraljem Georgeom III.

Usprkos toga, nakon pada vlade Georgea Grenvillea ga je George III odredio za njegovog nasljednika. Rockinghamov prvi premijerski mandat je obilježilo nastojanje da se primire sjevernoamaerički kolonisti, te je ukinut sporni Zakon o taksenim markama. Jedan od njegovih najbližih suradnika u vladi je postao Edmund Burke, koji će kasnije postati vodeći konzervativni ideolog. Sporovi unutar kabineta su doveli do ostavke, te ga je zamijenio William Pitt Stariji.

Rockingham je otada bio u opoziciji. Zalagao se za prava sjevernoameričkih kolonista i žestoko kritizirao britanske vlade koje su na kraju dovele do pobune i otcjepljenja SAD od Britanskog Imperija. Nakon što je postalo jasno da je rat protiv pobunjenika izgubljen, godine 1782. je postavljen za novog premijera. U nekoliko mjeseci koliko je bio premijer, pokušao je postići mirovni sporazum uz priznanje nezavisnosti kolonija. Umro je na dužnosti od gripe, a zamijenio ga je Earl od Shelburnea koji će bez uspjeha pokušati zadržati kolonije nudeći im status dominiona.
# George Grenville

| The Right Honourable George Grenville MP |
| --- |
| portret koji je izradio William Hoare |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 16. april 1763 – 10. jul 1765 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | Earl od Butea |
| Slijedi | Markiz od Rockinghama |
| ministar financija |
| **Na položaju** 16. april 1763 – 16. jul 1765 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | Sir Francis Dashwood, 2nd Bt. |
| Slijedi | William Dowdeswell |
| ministar za Sjeverni odjel |
| **Na položaju** 27. maj 1762 – 9. oktobar 1762 |
| Premijer | Lord Bute |
| Prethodi | Lord Bute |
| Slijedi | The Earl of Halifax |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1712-oktobra-14)14. oktobra 1712. Wotton Underwood, Buckinghamshire, Engleska, Kraljevstvo Velika Britanija |
| Smrt | 13. novembra 1770. (dob: 58) Mayfair, Middlesex, Engleska, Velika Britanija |
| Počivalište | All Saints Churchyard, Wotton Underwood |
| Politička stranka | Vigovska stranka (Grenvilliti) |
| Supružnik/ci | Elizabeth Wyndham  (v. 1749 ﻿–﻿  urmla 1769) |
| Djeca | 8, među kojima * George
* Charlotte
* Thomas
* William
 |
| Roditelji | Richard Grenville Hester Temple |
| Alma mater | Christ Church, Oxford |

**George Grenville** (14. oktobar 1712 – 13. novembar 1770) bio je britanski vigovski političar koji je od 1763. do 1765. godine vršio dužnost premijera Velike Britanije.

Rođen je u uglednoj porodici, a političku karijeru je započeo 1741. godine izborom u Dom komuna, gdje će kao zastupnici služiti i četvoro njegove braće. Ispočetka je bio u opoziciji prema vladi Roberta Walpolea, da bi 1744. godine ušao u vladu Henryja Pelhama kao jedan od lordova Admiraliteta. Od 1755. je bio u opoziciji, postavši blizak Williamu Pittu Starijem. Godine 1756. je ušao u vladu vojvode od Newcastlea, a potom služio u vladi Lorda Butea. Nakon što je Lord Bute prisiljen odstupiti, godine 1763. je preuzeo njegovo mjesto.

Grenvilleov mandat je obilježilo nastojanje da se poprave državne financije iscrpljene nakon dugog, iako pobjedonosnog Sedmogodišnjeg rata. U tu je svrhu promovirao donošenje Zakona o markicama 1765. godine koji je trebao omogućiti finaciranje britanskih trupa u sjevernoameričkim kolonijama na račun samih kolonista; ta je mjera izazvala duboko nezadovoljstvo i bila jedan od uzroka kasnije Američke revolucije. Prisiljen je na ostavku nakon što je kralj George III uspio nagovoriti Lorda Rockinghama da preuzme mjesto premijera.

Grenville je nakon toga sa svojim pristašama, koji će kasnijih decenija biti poznati kao grenvilleiti, bio jedan od vođa parlamentarne opozicije. Godine 1768. se za vrijeme korzikanske krize zalagao za britansku oružanu intervenciju kako bi se pomoglo pobunjenim Korzikancima protiv francuske invazije.

Njegov sin William je od 1806. do 1807. također služio premijer na čelu široke koalicijske *Vlade svih talenata".*
# William Pitt Stariji

| The Right Honourable Earl od Chathama PC FRS |
| --- |
| *William Pitt, 1. earl od Chathama* ; autor: Richard Brompton, 1772 |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 30. jul 1766 – 14. oktobar 1768 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | Markiz od Rockinghama |
| Slijedi | Vojvoda od Graftona |
| Lord tajnog pečata |
| **Na položaju** 30. jul 1766 – 14. oktobar 1768 |
| Prethodi | Vojvoda od Newcastlea |
| Slijedi | Earl od Bristola |
| vođa Doma komuna |
| **Na položaju** 27. jun 1757 – 6. oktobar 1761 |
| Premijer | Vojvoda od Newcastlea |
| Prethodi | *položaj ispražnjen* |
| Slijedi | George Grenville |
| **Na položaju** 4. decembar1756 – 6. april 1757 |
| Premijer | Vojvoda od Devonshirea |
| Prethodi | Henry Fox |
| Slijedi | *položak prazuan* |
| Državni sekretar za Južni odjel |
| **Na položaju** 27. jun 1757 – 5. oktobar 1761 |
| Premijer | Vojvoda od Newcastlea |
| Prethodi | Earl od Holdernessa |
| Slijedi | Earl od Egremonta |
| **Na položaju** 4. decembar 1756 – 6. april 1757 |
| Premijer | Vojvoda od Devonshirea |
| Prethodi | Henry Fox |
| Slijedi | Earl od Holdernessa |
| blagajnik za oružane snage |
| **Na položaju** 29. oktobar 1746 – 25. novembar 1755 |
| Premijer | * Henry Pelham
* Vojvoda od Newcastlea
 |
| Prethodi | Thomas Winnington |
| Slijedi | * Earl od Darlingtona
* Earl od Kinnoulla
 |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1708-novembra-15)15. novembra 1708. Westminster, Middlesex, Engleska, Kraljevstvo Velika Britanija |
| Smrt | 11. maja 1778. (dob: 69) Hayes, Kent, Engleska, Kraljevstvo Velika Britanija |
| Počivalište | Westminster Abbey |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Supružnik/ci | Hester Grenville (v. 1754) |
| Djeca | 5, među kojima Lady Hester, John i William |
| Roditelji | * Robert Pitt
* Harriet Villiers
 |
| Alma mater | Trinity College, Oxford |
| Religija | Crkva Engleske |
| Potpis |  |

**William Pitt, 1. earl od Chathama**, PC FRS (15. novembar 1708 – 11. maj 1778) bio je britanski vigovski političar, koji je od 1766. do 1768. služio kao premijer Velike Britanije i koji se tradicionalno smatra jednim od najvećih britanskih državnika 18. vijeka. Pitt je slavu stekao kao jedan od ministara i neformalni, odnosno *de facto* šef vlade u periodu od 1756. do 1761. godine, kada je svojim energičnim vođenjem imao ključni doprinos u pobjedi u Sedmogodišnjem ratu. Kasnije je došao u sukob sa kraljem Georgeom III, prije svega po pitanju odnosa prema sjevernoameričkim kolonistima koji će na kraju dovesti do njihove pobune.

Njegov sin Wiliam Pitt Mlađi je postao premijer u dva navrata i imao ključnu ulogu u prvoj fazi Napoleonskih ratova.
# Augustus FitzRoy, 3. vojvoda od Graftona

| Njegova milost Vojvoda od Graftona KG PC |
| --- |
| portret koji je izradio Pompeo Batoni (1762) |
|  |
| premijer Velike Britanije |
| **Na položaju** 14. oktobar 1768 – 28. januar 1770 |
| Monarh | George III |
| Prethodi | Earl od Chathama |
| Slijedi | Lord North |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1735-septembra-28)28. septembra 1735. |
| Smrt | 14. marta 1811. (dob: 75) Euston Hall, Suffolk |
| Počivalište | St Genevieve Churchyard, Euston, Suffolk |
| Politička stranka | Vigovska stranka |
| Supružnik/ci | * Anne Liddell  (v. 1756 ﻿–﻿  r. 1769)
* Elizabeth Wrottesley 1769
 |
| Djeca | 12, među kojima George FitzRoy, 4. vojvoda od Graftona Lord William FitzRoy Lord John FitzRoy |
| Roditelji | Lord Augustus FitzRoy Elizabeth Cosby |
| Alma mater | Peterhouse, Cambridge |
| Potpis |  |

**Augustus Henry FitzRoy, 3. vojvoda od Graftona**, KG PC (28. septembar 1735 . 14. mart 1811), navođen kao **Earl od Eustona** od 1747. do 1757. godine, bio je britanski vigovski političar, koji je od 1768. do 1770. godine služio kao premijer Velike Britanije.

Rodio se u porodici koja je vodila porijeklo od Henry FitzRoya, nezakonitog sina engleskog kralja Charlesa II i njegove ljubavnice Barbare Palmer, a koji je dobio titulu vojvode od Graftona. Političku karijeru je započeo kao član Doma komuna, da bi se nakon smrti djeda Charlesa 1757. godine, naslijedio njegovu vojvodsku titulu i postao članom Doma lordova. Tamo se istakao kao žestoki kritičar Lorda Butea, premijera koji je bio miljenik kralja Georgea III. Godine 1765. je prvi put ušao u vladu te postao bliski suradnik premijera Williama Pitta Starijeg; zbog premijerove bolesti je de facto postao šef vlade, a de iure godine 1768.

Njegov kratkotrajni mandat je obilježila korzikanska kriza, odnosno duboko nezadovoljstvo britanske javnosti odlukom vlade da se ne intervenira u korist korzikanskih revolucionara čiji je otok godine 1768. postao metom francuske invazije. Zbog toga je godine 1770. morao prepustiti mjesto premijera Lordu Northu. Godine 1771. je služio kao član Tajnog savjeta, ali je 1775. godine podnio ostavku nezadovoljan tvrdolinijaškom politikom prema 13 kolonija, a koje će dovesti do pobune. Nakon toga se manje bavio politikom, a više vjerskim pitanjima, postavši istaknutim predstavnikom unitarijanstva.

## Vanjske veze

* The Third Duke of Grafton
* More about Augustus Henry Fitzroy, Duke of Grafton on the 10 Downing Street website.