Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Dragoslav Mihailović

| Dragoslav Mihailović |
| --- |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1930-novembra-11)11. novembra 1930.  Ćuprija |
| Smrt | 12. marta 2023. (dob: 92)  Beograd |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | književnik |
| Opus |
| Znamenita djela |
| * *Kad su cvetale tikve*
* *Petrijin venac*
* *Čizmaši*
 |

**Dragoslav Mihailović** (Ćuprija, 1930. – Beograd, 2023.), srpski književnik, redovni član SANU, dobitnik mnogih književnih nagrada i priznanja, prevođen na više evropskih jezika.

## Život

Rođen u Ćupriji, studirao u Beogradu Filozofski fakultet na Grupi za jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik. Sa dvadeset godina biva hapšen i poslan na Goli otok. Fakultet završava 1957. godine, ali ne uspeva da nađe stalno zaposlenje i često je menjao posao.

Umro je u Beogradu 12. marta 2023. u svojoj 93. godini.

## Djela

Roman *Kad su cvetale tikve* prvi put je objavljen 1968. godine i izazvao je u to vreme značajnu reakciju socijalističkog režima. Predstava koja je trebalo da se igra po ovom romanu je zabranjena, a sam autor tvrdi da ju je Josip Broz lično zabranio.

Sem ovog, Mihailović je objavio i sledeća dela

* *Frede, laku noć*
* *Petrijin venac*
* *Čizmaši*
* *Goli otok*
* *Lov na stenice*
* *Gori Morava*
* *Crveno i plavo*
* *Vreme za povratak*
* *Preživljavanje*
* *Treće proleće*
* *Uvođenje u posao*

## Napomene

## Izvori

## Bibliografija
# Vojislav Lubarda

| Vojislav Lubarda |
| --- |
|  |
| Rođenje | (1930-juna-17)17. juna 1930. Rogatica  |
| Smrt | 16. oktobra 2013. (dob: 83) Beograd |

**Vojislav Lubarda** (Rogatica, 17. 6. 1930. — Beograd, 16. 10. 2013) srpski je književnik, romansijer, član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske i član Senata Republike Srpske.

Rodio se u Rogatici (današnja Republika Srpska/BiH). U Sarajevu je završio Srednju šumarsku školu i Filozofski fakulttet, odsjek književnost. Tamo je radio kao novinar, profesor, urednik lista za kulturu, i kao urednik redakcije za umjetnost i kulturu na Televiziji Sarajevo. Njegova književna djela, u kojima se bavio stradanjima Srba u Podrinju za vrijeme drugog svjetskog rata, su ga dovela u nemilost vlasti tadašnje SR BiH i donijela mu reputaciju srpskog nacionalista. Njegov roman *Ljuljaška* iz 1963. je zabranjen, a nakon što je u časopisu Student objavio tekst "Poslanica Maku Dizdaru" u kojoj napada Maka Dizdara, ostao je bez posla urednika kulture na TVSA. Godine 1975. se iz Sarajeva preselio u Beograd. Godine 1989. je za roman *Vaznesenje* dobio NIN-ovu nagradu.

Član je Senata Republike Srpske od 1996. godine. Dopisni član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske je postao 27. juna 1997, a redovni 21. juna 2004. Umro je u Beogradu 16. oktobra 2013.

## Bibliografija

* Bližnji svoj, (1962)
* Ljuljaška, (1963)
* Gordo posrtanje, (1970)
* Preobraženje, (1979) (1980) (1982) (1990)
* Pokajanje, (1987)
* Vaznesenje, (1989)
* Svileni gajtan,
* Anatema (+ 5 naslova),
* Tamni vilajet, (1994)
* Srpska bespuća: Književnopolitički ogledi

## Reference

## Reference

* Akademija nauka i umjetnosti Republike Srpske: Akademik Vojislav Lubarda (`sh`)
# Radoslav Petković

| Radoslav Petković |
| --- |
|  |

**Radoslav Petković** je bio srpski književnik rođen u Beogradu 1953. godine. Umro je u Novom Sadu 2024. godine.

Objavio je romane:

* *Put u Dvigrad* (1979, 1997, nagrada "Miloš Crnjanski")
* *Zapisi iz godine jagoda* (1983) i
* *Senke na zidu* (1985, 1994),
* *Sudbina i komentari* (1993, nagrade: "Meša Selimović" i "Borbina nagrada" za najbolju knjigu godine, NIN-ova nagrada za najbolji roman godine)

knjige priča:

* *Izveštaj o kugi* (1989, 1990, Andrićeva nagrada)
* *Čovek koji je živeo u snovima* (1998, 1999, Vitalova nagrada za knjigu godine)
* i knjigu esejističke proze *Ogled o mački* (1995)

Prevođen na francuski jezik. Prevodio je sa engleskog Čestertona, Tolkina, Defoa i Stivensona.

Od 1993. autor je "Vremena knjige", a od 1996. "Stubova kulture".

## Vanjske veze

* [1]
# Vladimir Arsenijević

| Vladimir Arsenijević |
| --- |
|  |
| Rođenje | 1965 Pula  |
| Državljanstvo | Srbija |
| Zanimanje | prevodilac, pisac |

**Vladimir Arsenijević** (rođen 1965. u Puli), je srpski književnik, prevodilac, urednik i publicista.

Svoj prvi roman *U potpalublju* (koji je ujedno i prvi deo predviđene tetralogije *Kloaka Maksima*) objavio je 1994. godine. Za tu knjigu dobio je NIN-ovu nagradu za roman godine kao njen najmlađi dobitnik ikad, a knjiga *U potpalublju* je do sada jedini debi roman kojem je dodeljena ova ugledna nagrada. Roman *U potpalublju* preveden je na ukupno dvadeset jezika a pozorišna predstava koja je po ovom romanu nastala u produkciji Jugoslovenskog dramskog pozorišta i u režiji Nikite Milivojevića, proglašena je za najbolju 1996. godine i nagrađena Sterijinom nagradom. 1997. godine objavio je roman *Anđela* - drugi deo ciklusa *Kloaka Maksima*. Od maja 1999. do septembra 2000. boravio u gradu Meksiku gde je svirao s internacionalnim teksaško-britansko-srpskim pank bendom Los Armstrings. Los Armstrings 2000. objavljuju svoj prvi i jedini nosač zvuka, *Wanderlust* u izdanju novosadskog UrbaNS-a. Iste godine izlazi Arsenijevićeva treća knjiga *MEKSIKO ratni dnevnik* a 2004. godine objavljuje ilustrovani roman *Išmail* koji nastaje u saradnji sa strip crtačem Aleksandrom Zografom. Od septembra 2000. do marta 2007 godine radi kao urednik u izdavačkoj kući Rende. Takođe se bavi prevođenjem s engleskog jezika.

Do sad objavljeni prevodi:

* *Mačo kučke* Pet Kalifije – Rende, 2001,
* *Božja čizma* Breda Foksa – Rende, 2004,
* *Čaj u Sahari* Pola Boulsa – Rende, 2005,
* *Galeb Džonatan Livingston* Ričarda Baha – Mono i Manjana, 2005,
* *Teško je naći dobrog čoveka* Fleneri O'Konor – Rende, 2006.

Živi u Beogradu.
# Svetlana Velmar Janković

| Svetlana Velmar-Janković |
| --- |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1933-februara-01)1. februara 1933. |
| Smrt | 9. aprila 2014.. |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | romanopisac, dramaturg |
| Opus |
| Jezik | srpski |

**Svetlana Velmar-Janković** (Beograd 1. februar 1933. – 9. april 2014. Beograd), srpska književnica i redovni član SANU.

## Život

Svetlana Velmar-Janković je ćerka Vladimira Velmar-Jankovića, srpskog pisca i člana Nedićeve Vlade nacionalnog spasa u Drugom svetskom ratu.

Posle rata pohađala je Četvrtu žensku gimnaziju. Francusku književnost studirala je kod dr. Miodraga Ibrovca i dr. Nikole Banaševića, a latinski jezik je izučavala pod nadzorom dr. Miše Đurića. Prvo je radila kao novinar u „Dečijoj štampi“ pa posle kao sekretar i urednik časopisa „Književnost“. Zatim je uređivala biblioteke za prozu i eseje domaćih pisaca u „Prosveti“.

Za redovnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti izabrana je 5. novembra 2009. godine.

## Dela

### Romani

* *Procep* (1953-1956)
* *Ožiljak* (1956, drugo, prerađeno izdanje 1999)
* *Lagum* (1990)
* *Bezdno* (1995)
* *Nigdina* (2001)
* *Vostanije* (2004)

### Pozorišne drame

* *Knez Mihailo* (1994)
* *Žezlo* (2002)

### Drugi radovi

* *Savremenici* (1968)
* *Književnost između dva rata I i II* (1972)
* *Dorćol* (1981)
* *Ukletnici* (1993)
* *Vračar* (1994)
* *Glasovi* (1997)
* *Knjiga za Marka* (1998)
* *Svetilnik* (1998)
* *Izabranici* (2005)
* *Sedam mojih drugara* (2006)
* *Očarane naočare* (2006)
* *Kapija Balkana* (2011)
* *Srodnici* (2013)
* *Prozraci* (2013)

## Nagrade

Od brojnih književnih nagrada izdvajaju se nagrade „Isidora Sekulić“, „Ivo Andrić', nagrada za najčitaniju knjigu Narodne biolioteke Srbije i NIN-ov nagrada.

Pariski časopis *Lire* postavio je 1997. godine roman **Lagum** (koji je pariski izdavač *Phébus* izdao pod naslovom *Dans le noir*, u prevodu Alena Kapona) na deseto mesto među 20 najboljih knjiga domaćih i stranih pisaca objavljenih u toj godini y Francuskoj. Roman je bio u najužoj konkurenciji za nagradu „Femina“ i proglašen je „malim remek-delom“.

## Reference

## Vanjske veze

* Svetlana Velmar-Janković na sajtu IMDb
* Биографија на сајту САНУ
* Stubovi kulture Arhivirano 2011-02-09 na Wayback Machine-u
* Books by Svetlana Velmar-Janković Arhivirano 2011-10-06 na Wayback Machine-u
* *Lagum* in English Arhivirano 2011-10-06 na Wayback Machine-u
# Zoran Ćirić (književnik)

**Zoran Ćirić** (rođen 1962), književnik iz Niša u Srbiji koji piše poeziju i prozu. Godine 1991. osvojio je Brankovu nagradu za zbirku "Rio Bravo", a 2001. i NIN-ovu nagradu za roman "Hobo".

## Romani

* Zlatna dekada (1992)
* Nišvil (1994)
* Kalibar 23 za specijalistu (1995)
* Vulvaši (1998)
* Odbrana gradova (1998)
* Prisluškivanje (1999)
* Starinska stvar (2001)
* Hobo (2001)
* Smrt u El Pasu (2003)
* Slivnik (2004)
* Gang of four
# Goran Petrović

| Goran Petrović |
| --- |
|  |
| Rođenje | (1961-jula-01)1. jula 1961.  Kraljevo, FNRJ  |
| Smrt | 26. januara 2023. (dob: 61)  Beograd, Srbija |

**Goran Petrović** (Kraljevo, 1961 - Beograd, 2024) je bio srpski pisac mlađe generacije.

Rođen je u Kraljevu 1961. godine. Studirao je jugoslovensku i srpsku književnost na Filološkom fakultetu Beogradskog univeziteta. Radio je dugo kao bibliotekar u ogranku gradske biblioteke u Žiči, pedesetak metara od manastira Žiča, a danas je na mestu glavnog urednika časopisa "Povelja" gradske biblioteke u Kraljevu.

Objavio je: knjigu kratke proze *Saveti za lakši život* (1989), roman *Atlas opisan nebom* (1993), zbirku pripovedaka *Ostrvo i okolne priče* (1996), roman *Opsada crkve Svetog Spasa* (1997), roman *Sitničarnica „Kod srećne ruke"* (2000), zbirku pripovedaka *Bližnji* (2002), zbirku izabrane kratke proze *Sve što znam o vremenu* (2003) i dramu *Skela* (2004),zbirku pripovedaka "Razlike" (2006). Knjige su mu štampane u preko četrdeset izdanja.

Petrovićevi romani su objavljivani u prevodu na ruski, francuski, italijanski, španski jezik, bugarski jezik.

Prema romanu Opsada crkve Svetog Spasa, a u dramatizaciji i režiji Kokana Mladenovića, u Narodnom pozorištu Arhivirano 2009-04-28 na Wayback Machine-u u Somboru postavljena je istoimena predstava.

Goran Petrović je dobitnik književne stipendije Fonda Borislava Pekića, „Prosvetine" nagrade, nagrade „Meša Selimović", „Račanske povelje", „Zlatnog bestselera", „Vitalove" nagrade, nagrade Narodne biblioteka Srbije Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u za najčitaniju knjigu, NIN-ove nagrade za 2001. godinu, Oktobarske nagrade grada Kraljeva Arhivirano 2006-12-08 na Wayback Machine-u i nagrade „Borisav Stanković".

## Povezano

* Nova književnost
# Vladimir Tasić

| Vladimir Tasić |
| --- |
|  |

**Vladimir Tasić** (1965, Novi Sad) je srpski matematičar i književnik.

Doktorirao je matematiku 1992. u Kanadi (University of Manitoba, teza *Modular Dimension Subgroups*). Predaje na Univerzitetu Nju Bransvik. Autor je dve knjige pripovedaka: *Pseudologija fantastika*, Matica srpska, 1995. i *Radost brodolomnika*, Svetovi, 1997. i knjige *Matematika i koreni postmodernog mišljenja*, Oxford University Press i Ediciones Colihue, na engleskom i španskom, 2001. Prvi roman *Oproštajni dar* je 2001. proglašen za knjigu godine odlukom žirija Radio Beograda. Drugi Tasićev roman *Kiša i hartija* dobitnik je NIN-ove nagrade za roman, kao i nagrade "Vitalove" književne fondacije "Zlatni suncokret" za 2004. godinu.

## Vanjske veze

* Lična prezentacija Arhivirano 2007-03-04 na Wayback Machine-u
* Intervju za "Vreme"
* Odlomci iz knjiga Vladimira Tasića Arhivirano 2005-02-12 na Wayback Machine-u
* Dobitnik "Vitalove" nagrade
* Dobitnik NIN-ove nagrade Arhivirano 2005-11-02 na Wayback Machine-u
# Svetislav Basara

| Svetislav Basara |
| --- |
| Svetislav Basara |
| Rođenje | 21. decembra 1953.  (1953-12-21) Bajina Bašta  |
| Državljanstvo | Srbija |
| Zanimanje | pisac, diplomat |

**Svetislav Basara**, rođen 1953, jeste savremeni srpski književnik. Objavio je više od dvadeset književnih dela, uključujući romane, zbirke pripovedaka i eseje. Dobitnik je mnogih književnih nagrada u Srbiji, a njegov roman *Fama o biciklistima* neki u Srbiji smatraju jednim od deset najboljih romana u prošloj deceniji. Dobitnik je NIN-ove nagrade za 2006. godinu za svoj roman *Uspon i pad Parkinsonove bolesti*.

## Reference

* Knjige Svetislava Basare
* Information on Author Arhivirano 2007-02-04 na Wayback Machine-u

## Vanjske veze

* O romanu *Fama o biciklistima* Arhivirano 2007-01-21 na Wayback Machine-u
* O romanu *Kinesko pismo* Arhivirano 2014-03-30 na Wayback Machine-u
# Gordana Ćirjanić

| Gordana Ćirjanić |
| --- |
|  |

**Gordana Ćirjanić** je književnica iz Beograda rođena 1957. godine.

Prevodila sa španskog i engleskog dela Luisa Sernude,Huana Oktavija Prensa, Huana Rulfa i Oskara Vajlda.

Za roman *Pretposlednje putovanje* dobila je nagradu Žensko pero za 2000. godinu.

Za roman *Poljubac* dobila je nagradu Žensko pero za 2007. godinu.

Za roman „Ono što oduvek želiš“ dobila je NIN-ovu nagradu za 2010. godinu.

## Zbirke pesama

* *Mesečeva trava* (1980)
* *Gospa od sedam grehova* (1983)
* *Pred vratima vodenijem* (1988)
* *Gorka voda* (1994)

## Knjige zapisa

* *Pisma iz Španije* (1995)
* *Nova pisma iz Španije* (2002)

## Romani

* *Pretposlednje putovanje* (2000)
* *Kuća u Puertu* (2003)
* *Poljubac* (2007)
* *Ono što oduvek želiš* (2010)

## Zbirke priča

* *Večnost je, kažu, dugačka* (2005)
* *Velaskezovom ulicom do kraja* (1996)
* *Kaprici i duže priče* (2009)

## Reference
# Dragan Velikić

| Dragan Velikić |
| --- |
|  |

**Dragan Velikić** je srpski književnik rođen u Beogradu 1953. godine.Odrastao je u Puli. Diplomirao je svetsku književnost na beogradskom Filološkom fakultetu. Od 1994. do 1999. godine bio je urednik izdavačke delatnosti Radia B92. Pisao je kolumne za Nin, Vreme, Danas i Reporter. Od 2005. do 2009. godine bio je ambasador Srbije i Crne Gore, odnosno Republike Srbije u Republici Austriji. Objavio je romane:

* *Via pula* (dobio nagradu *Miloš Crnjanski*)
* *Astragan*
* *Hamsin 51*
* *Severni zid* (stipendija fonda *Borislav Pekić*)
* *Danteov trg*
* *Slučaj Bremen*
* *Dosije Domašenski*
* *Ruski prozor* (dobio Ninovu nagradu i Nagradu *Meša Selimović*)

Njegovi knjige su prevedene na desetak evropskih jezika. Zastupljen je u domaćim i inostranim antologijama proze.

## Vanjske veze

* Draganu Velikiću Ninova nagrada za roman godine
* Intervju sa Draganom Velikićem: Pisac se ne rađa, on nastaje
* Nagrada *Meša Selimović* Draganu Velikiću
# Slobodan Tišma

| Slobodan Tišma |
| --- |
|  |

**Slobodan Tišma** (Stara Pazova, 14. maj 1946) je pisac i muzičar, osnivač kultnih novotalasnih bendova Luna i La strada.

## Biografija

Slobodan Tišma je počeo da se bavi muzikom ranih 1960-ih osnovavši par bendova koji nisu imali većeg uspeha. Povukao se iz muzike i posvetio pisanju i objavljivanju poezije u literarnim časopisima i studentskim novinama. Pošto je na njega uticala poezija Artura Remboa, često je koristio pseudonim *Artur*.

Sa pojavom panka i novog talasa 1979. godine je osnovao sastav La strada, u kome su bili i basista Borislav Oslovčan, bubnjar Ivan Fece Firči i gitaristi Dragan Nastasić i Siniša Ilić. Studentski snimci „On“ i „Sat“ objavljeni su na kaseti „Hokej klub Virginitas“ (Ding Dong, 1980). 1980. godine La strada je prerasla u Lunu koju su sem Tišme činili i Zoran Bulatović Bale, Ivan Fece Firči, Jasmina Mitrušić i Marko Vukomanović Mare. Grupa Luna je izdala jedan album, i to pošto se već raspala 1984. godine, pod imenom „Nestvarne stvari“. Tekstove pesama na ovom albumu pisao je Tišma. Iste godine taj album u Zagrebu je dobio priznanje 7 sekretara SKOJ-a.

Posle raspada Lune Tišma je sa Jasminom Mitrušić obnovio La stradu, kojoj su se pridružili još i Robert Radić, Zolt Horvat i Danijel Stari. Njihov jedini album „La strada“ snimljena za jedan dan, a objavio ga je 1987. godine M produkcija Radija Novi Sad.

Godine 1989. La strada se rasformirala i Tišma se povukao se iz muzičkog sveta. Vratio se literaturi i objavio knjige poezije „Marinizmi“ (Ruža lutanja, 1995) i „Vrt kao to“ (Ruža lutanja, 1997) i „Urvidek“ (2005), za koju je dobio nagradu Stevan Sremac. U književnim časopisima povremeno je objavljivao dnevničke zapise pod nazivom „Bluz dajari“ (Blues diary). Godine 2009. za izdavačku kuću Laguna objavljuje roman "Quattro stagioni" za koju 2010. dobija nagradu "Biljana Jovanović".

Godine 2011, objavljuje roman "Bernardijeva soba" (izdavač Kulturni centar Novog Sada), za koji dobija NIN-ovu nagradu.

## Povezano

* Luna
* La strada

## Reference

## Vanjske veze

* Beleška o „Urvideku“ i drugim fenomenima Slobodana Tišme Arhivirano 2008-05-18 na Wayback Machine-u (`sh`)
* Intervju sa Slobodanom Tišmom Arhivirano 2009-08-03 na Wayback Machine-u (`sh`)
* Nezvanična Fejsbuk strana Slobodana Tišme (`sh`)
# Goran Gocić

**Goran Gocić** je rođen je u Užicu, 6. maj 1962. godine, diplomirao je anglistiku na Filološkom fakultetu u Beogradu i magistrirao medije i komunikacije na Londonskoj školi ekonomije i političkih nauka.

Slobodni je novinar i filmski kritičar. Pisao je za "Start", NIN, "Filmsku kulturu", "Sineast", "Ekran", "Borbu", "Intervju", RTS i za još oko 20 medija: "Dnevni telegraf", "Politika", BBC, "Chanel 4", "Indipendent", "Sajt & Saund". Jedan je od autora zbornika o masovnoj kulturi "Degradirana moć: Mediji i kosovska kriza" (2000) i "Želimir Žilnik: Iznad crvene prašine", koji su objavljeni na više jezika.

Pre nekoliko godina uključio se u projekat "Balkanski dnevnici", veb sajt sa tekstovima i video klipovima o Bugarskoj, Grčkoj, Srbiji, Rumuniji, Albaniji i Makedoniji i njihovim pravoslavnim crkvama. Sajt je bio kratkog daha, ali Gocić je završio svoj dokumentarni film o crkvi u Bugarskoj.

Dobitnik je više nagrada za eseje. Objavio je studije: "Endi Vorhol i strategije popa" (1997/2012) i "Emir Kusturica: Kult margine" (2001/2006).

Autor je dugometražnih dokumentarnih filmova "Bloody Foreigners" (2000) i "Balkanski dnevnik: Bugarska" (2010). Radovi su mu prevedeni na deset jezika.

Goran Gocić je krajem 2013. dobio nagradu "Miloš Crnjanski" za svoj prvi roman "Tai". Za isti roman dobio je i NIN-ovu nagradu za 2013.
# Zabluda Svetog Sebastijana

**Zabluda Svetog Sebastijana** je roman srpskog pisca Vladimira Tabaševića. Prvi put je objavljen 2018. godine od strane izdavačke kuće Laguna. Dobitnik je 65. NIN-ove nagrade za najbolji roman godine.

## Naziv romana

Autor je u svom intervjuu za RTS izjavio da se figura Svetog Sebastijana provlači kroz čitav roman. Prema hrišćanskoj legendi, Sveti Sebastijan je bio vođa Pretorijanske garde koji je progonio hrišćane, a zapravo je bio skriveni hrišćanin koji je prilikom progona ohrabrivao hrišćane da stradaju za svoju veru, verujući da će na taj način ojačati hrišćanstvo.

## Tema romana

Roman problematizuje fenomen žrtve, koji se provlači kroz likove koji se sebe doživljavaju ujedno kao žrtve i kao pravednike.

## Radnja

Roman se sastoji iz tri dela, u prvom delu dečak Karlo Savić iz mešovite srpsko-hrvatske porodice, govori o svom doživljaju rata i izbeglištvu. Drugi deo romana se nastavlja kroz priču o izbeglici i kriminalcu Dini, koji jedno vreme boravi u mentalnoj instituciji. Dino i Karlo su zapravo jedna te ista osoba. Treći deo govori o saradniku Službe državne bezbednosti koji po zadatku posmatra pozorišnu predstavu koju je organizovala Dinina poznanica na osnovu njegovih priča.

## Izvori

## Vanjske veze

* Vladimir Tabašević, „Zabluda svetog Sebastijana‟: Tok ježika Arhivirano 2021-01-20 na Wayback Machine-u
# Filip David

| Filip David |
| --- |
|  |
| Rođenje | 4. jula 1940.  Kragujevac, Jugoslavija  |
| Smrt | 13. aprila 2025.  Beograd, Srbija |
| Zanimanje | pisac, profesor |

**Filip David** (ćirilica: Филип Давид; Kragujevac, 4. jula 1940. – Beograd, 13. aprila 2025.), jugoslavenski i srpski pisac jevrejskog porekla, dugogodišnji urednik Dramskog programa Televizije Beograd.

Jedan je od osnivača Nezavisnih pisaca, udruženja osnovanog 1989. u Sarajevu koje je okupljalo najznačajnije pisce iz svih delova bivše Jugoslavije i osnivac Beogradskog kruga (1990), udruženja nezavisnih intelektualaca koji su se od samoga početka suprotstavljali režimu Slobodana Miloševića i srpskom nacionalizmu. 1991. godine je udaljen sa posla u RTS zbog osnivanja Nezavisnog sindikata Radio televizije Beograd. Doživio je mnoga šikaniranja 1990-ih godina od pripadnika Srpske radikalne stranke Vojislava Šešelja. U prvom krugu subotnjih razgovora Beogradskog kruga, 11. 4. 1992. godine, Filip David je govorio:

> Gospodari naših života i naših sudbina uvukli su nas u rat, u kriminal, u gangsterizam, pustili su sa lanca svoje rasiste i mafijase, otvorili mikrofone, uperili u njih kamere, od zemlje u kojoj smo se rodili napravili su zemlju nasilja i sramote, a nas, protiv naše volje i naših uverenja, pretvorili u svoje saučesnike... Jedino što nam preostaje jeste da postanemo izdajnici... Biti izdajnik u takvoj zemlji i takvom sistemu najmanje je što može i mora učiniti svaki moralan i častan čovek.
>
>

Napisao je više TV drama i filmskih scenarija i objavio je tri knjige pripovedaka: „Bunar u tamnoj šumi“, „Zapisi o stvarnom i nestvarnom“, „Princ vatre“, roman „Hodočasnici neba i zemlje“ i knjige eseja „Fragmenti iz mračnih vremena“ i „Jesmo li čudovišta“, „Svetovi u haosu“. Zajedno sa Mirko Kovačem objavio je “Knjigu pisama 1992-1995”. Pripovetke i roman su između ostalih dobili nagrade: „Milan Rakić“, Ćopićevu, BIGZ-ovu i Prosvetinu nagradu za najbolju knjigu godine, Andrićevu nagradu. Od početka rata na prostorima bivše Jugoslavije napisao veći broj angažovanih tekstova pod zajedničkim nazivom “Zapisi iz mračnih vremena”. Tekstovi su emitovani na francuskom radiju (RFI), objavljivani u „Našoj borbi“, „Feral Tribunu“ i mnogim drugim novinama i časopisima u zemlji i inostranstvu.

Član je Grupe 99, osnovane na Frankfurtskom sajmu knjiga 1999. i jedan od utemeljivača nezavisne književne asocijacije Forum pisaca, osnovane u decembru 1999.

Filip David je trenutno (2008) zaposlen kao redovni profesor dramaturgije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.

## Reference