Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Hilbertovi problemi

**Hilbertovi problemi**, to su 23 problema, od kojih je trinaest postavio matematičar David Hilbert da bi na Drugom međunarodnom kongresu matematičara u Parizu, 8. avgusta 1900. godine bilo dodato još deset, ovde broj 1, 2, 6, 7, 8, 13, 16, 19, 21, i 22. Neki od ovih problema su zapravo područja za istraživanje, a zajedno sa ostalima bili su primer narastanja čitavih disciplina, vremenom, iz malih „problema“.

1. Kantorov problem kardinalnog broja kontinuuma.
2. Konzistentnost aksioma aritmetike.
3. Jednakost zapremina dva tetraedra jednakih baza i visina.
4. Problem prave linije kao najkraćeg rastojanja između dve tačke.
5. Koncept Lijevih grupa neprekidnih transformacija, bez pretpostavke diferencijabilnosti.
6. Matematički tretman aksioma fizike. Može li se fizika aksiomatizovati?
7. Iracionalnost i transcedentnost izvesnih brojeva, oblika WIKINIUM\_MATH\_PH\_0 , npr. WIKINIUM\_MATH\_PH\_2 ,; WIKINIUM\_MATH\_PH\_4 .
8. Problem prostih brojeva, Rimanova hipoteza.
9. Opšti dokaz teorema recipročnosti teorije brojeva.
10. Opšte rešenje Diofantove jednačine.
11. Kvadratna forma proizvoljnog celobrojnog algebarskog polja.
12. Kronekerova teorema, konstrukcija holomorfne funkcije.
13. Nemogućnost rešenja opšte jednačine 7-og stepena funkcijama sa samo dva argumenta.
14. Problem konačnosti izvesnih funkcija.
15. Strogo zasnivanje Šubertovog neprebrojivog računa (*Schubert*).
16. Problem topologije algebarskih krivih i površi.
17. Reprezentacija končane forme kvadrata.
18. Izgradnja prostora iz kongruentnog poliedra.
19. Jesu li rešenja problema varijacija uvek analitička?
20. Opšti problem granične vrednosti.
21. Dokaz egzistencije rešenja linearne diferencijalne jednačine za monodromsku grupu.
22. Uniformizacija analitičkih relacija pomoću automorfnih funkcija.
23. Dalji razvoj metoda računa varijacija.
# Konstantin Perski

**Konstantin Dimitrijevič Perski** (ruski: Константин Дмитриевич Перский; 2. jun 1854 - 5. april 1906) bio je ruski naučnik najpoznatiji kao tvorac izraza "televizija". Perski je bio profesor elektrike na Artiljerijskoj akademiji u Sankt Petersburgu. U ljeto 1900. je došao u Pariz na Međunarodni električni kongres, koji je koincidirao sa Svjetskom izložbom. Na obje manifestacije je objavio rad, u kojem je iznio teoretski koncept prijenosa slika na daljinu temeljen na Nipkowljevog disku. Perski je njemački izraz *Fernsehen* preveo na ruski kao *телевидение*, a potom na francuski kao *télévision*. Odatle se proširio u veliki broj jezika, zamijenivši dotadašnji izraz telektroskop.

## Literatura

* Constantin Perskyi, "Television by means of electricity", from the International World Fair of 1900, International Congress of Electricity (Paris, 18-25 August 1900), reported under the authority of Mr. E. Hospitalier, General Reporter, Gauthier-Villars, printer and publisher, Paris, 1901. (French) text
* *The Electrician*, London, 21 September 1900
* Perskyi coins word "television" (25 August 1900) Arhivirano 2022-10-10 na Wayback Machine-u
# Šah (titula)

**Šah** (*shah*, perzijski شاه - kralj) je bio perzijski vladarski naslov, kojeg su upotrebljavali u Perziji (danas Iran) i u Perzijskom kraljevstvu. Zadnji iranski šah Mohammed Reza Pahlavi je kod krunidbe uzeo naziv *Šahanšah* - kralj kraljeva, a žena mu je time postala *Šahbanou* (vladarica). Iran je nakon revolucije 1979. postao islamska republika pod vodstvom ajatolaha Homeinija, a šah je pobjegao u inozemstvo, te je 1980. umro.

Naziv šah su koristili i Otomanski Turci za iznimne heroje ili vladare.

Po šahu je dobila ime igra šah, popularna igra na ploči. Postoji poseban izraz za napad na kralja u toj igri (dati protivnikovu kralju *šah*). Izraz *šah-mat* ("*mata*" na semitskom znači smrt) ima isti korijen.

Šah je isto i nadimak indijski državi Gudžarat, gdje je označavao osobe, koje su imale veze sa trgovinom i nema veze s vladarskim naslovom.
# Reginald Fessenden

| *Reginald Fessenden* |
| --- |
| *Otac radio emitiranja* |
| Rođenje | (1866-oktobra-06)6. oktobra 1866. East Bolton, Quebec, Kanada  |
| Smrt | 22. jula 1932. (dob: 65) Bermuda, pokopan na groblju St. Mark's Church |
| Nacionalnost | kanadska |
| Zanimanje | izumitelj |
| Poznat/a po | pronalazak radiotelefonije |

**Reginald Aubrey Fessenden** (6. oktobar 1866 – 22. jul 1932) bio je kandski pronalazač poznat po pionirskim eksperimentima u oblasti radio tehnologije, odnosno jednom od ranih - a možda i prvom - emitiranju glasa i muzike. Kasnije je primio na stotine patenata iz raznih oblasti kao što su emitiranje na visokim frekvencijama, sonar i televizija.

## Vanjske veze

* Fessenden - 100 Years of Radio Arhivirano 2023-01-27 na Wayback Machine-u
* Belrose, John S., "Fessenden and Marconi: Their Differing Technologies and Transatlantic Experiments During the First Decade of this Century" *International Conference on 100 Years of Radio* (September 5–7, 1995).
* Grant, John, "Experiments and Results in Wireless Telephony" *The American Telephone Journal*, January 26, 1907
* Seitz, Frederick, "The Cosmic Inventor" *Transactions of the American Philosophical Society*. 1999.
* George H. Clark Radioana Collection, ca. 1880 - 1950 Arhivirano 2005-11-23 na Wayback Machine-u - National Museum of American History, Smithsonian Institution.
* Reginald Fessenden web page
* Radio Machrihanish, Scotland Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u - partner station to Brant Rock
* The National Electric Signaling Co. The New England Wireless and Steam Museum
* "Christmas Eve and the Birth of 'Talk' Radio" NPR *All Things Considered*, December 22, 2006
* Storied broadcast in doubt Arhivirano 2008-05-28 na Wayback Machine-u
* Biography and photosArhivirano 2021-01-22 na Wayback Machine-u at the *Canada's Telecommunications Hall of Fame*  website
* Biographical video footage at the *Canada's Telecommunications Hall of Fame*  website Arhivirano 2007-08-07 na Wayback Machine-u
* Fessenden WWW page at the *New England Wireless and Steam Museum* website
* Reginald Fessenden na Find a Grave
# Cobb Island, Maryland

| Kob Ajland *Cobb Island* |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  Merilend
 |
| Okrug
 | Čarls
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010) | 1.166
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-5, leti UTC-4
 |
| Kob Ajland
 |
| Kob AjlandKob Ajland (Sjedinjenih Država)
 |

**Kob Ajland** (engleski: *Cobb Island*) je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.

## Demografija

Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.166.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 0 (0,0 %)
 | 1.068 (91,6 %)
 |
| Afroamerikanci
 | 0 (0,0 %)
 | 37 (3,2 %)
 |
| Azijati
 | 0 (0,0 %)
 | 7 (0,6 %)
 |
| Hispanoamerikanci i Latinoamerikanci
 | 0 (0,0 %)
 | 18 (1,5 %)
 |
| Ukupno
 | 0
 | 1.166
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak o temi: **Cobb Island, Maryland** |

* United States Census Bureau
# Palača Prve hrvatske štedionice

Palača u prvom planu
Palača Prve hrvatske štedionice
**Palača Prve hrvatske štedionice** monumentalna je zgrada koju je na zagrebačkoj Ilici dala sagraditi Prva hrvatska štedionica 1898.-1900.

## Historija

U roku od svega petnaest mjeseci u središtu Zagreba izgrađena je 1898.-1899. palača Prve hrvatske štedionice. Impozantnu, reprezentativnu i bogato urešenu trokatnicu s podrumima, visokim prizemljem i kupolom koja obuhvaća Ilicu, Preradovićev trg i dio Bogovićeve ulice i ima ukupnu površinu od oko 10.200 m2 izgradili su domaći sinovi od domaćega materijala, a u zgradu su ugrađeni i mnoge tehničke novosti za ono doba. U Viestima družtva inžinira i arhitekata u Hrvatskoj i Slavoniji od 1. listopada 1900., arhitekt Josip pl. Vancaš podrobno opisuje zgradu, gradnju i sudionike.

Ova velika poslovno-stambena zgrada, osim prostorija štedionice imala je pivnicu (s ledarom za rashlađivanje pića), narodni kasino, mnoge trgovine, 20 velikih najamnih stanova te 8 podvorničkih stanova. Prostorije su se grijale radijatorima s toplom vodom iz centralne kotlovnice te toplim zrakom. Stanovi su imali kupelji s kupeljskim pećima, električna zvonila, a poslovni prostori kućne telefone. Zgrada je imala autonomnu električnu centralu snage 32 kW a motori pokretani plinskom turbinom snabdijevali su 1350 žarulja snage 16-25 svijeća. Po noći (radi noćnog mira) rasvjeta se osiguravala sustavom akumulatora koji bi se po danu punili. Banka je imala dva čvrsta trezora od betona i traverza, a za noćnu sigurnost bili su zaduženi štedionički stražari.

Građevina je izgrađena na betonskim temeljima. Nosivo ziđe svrstano je u tri kategorije, ovisno o opterećenju (opeka u vapnenom mortu, opeka u cementnom mortu, klinker opeka u cementnom mortu). Ugrađeni su materijali koje danas više ne poznajemo: pregradni zidovi ljeveni su od sadrenog cementa, ravni krovovi su od drvenog cementa, neke žbuke su od papirosita (njeka kamenu slična i tvrda bielkasta žbuka). Po mnogim detaljima zgrada je naročita: obiluje kipovima reljefima, štukaturama, kovanim stubišnim ogradama, lijepim kaljevim pećima...I za današnje prilike čini se nedostižnim da bi se tako velika zgrada za samo sto dana mogla sagraditi do krova, a za petnaest mjeseci i svečano otvoriti. U izvedbi je, što na gradilištu, što u radionicama, sudjelovalo 600-800 domaćih majstora i radnika.

Svi nositelji posla poimenično su navedeni i pohvaljeni za savjestan rad. Troškovi građenja ove velebne građevine iznosili je 123 krune/m2. A toliko je u to vrijeme iznosila mjesečna plaća bolje plaćenog činovnika!

## Povezano

* Oktogon (Zagreb)

## Izvori

## Vanjske veze

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala o temi: **Palača Prve hrvatske štedionice** |
|  | U Wikimedijinu spremniku nalazi se još materijala o temi: **Oktogon** |
|  | Wikiteka ima izvorni tekst o temi: **Palača prve hrvatske štedionice u Zagrebu** |
# Tumačenje snova

Tumačenje snova je knjiga Sigmunda Freuda. Prvo izdanje je izašlo u novembru 1899. (njemački: *Die Traumdeutung*), iako ga je izdavač kasnije datirao za 1900. Publikacija je predstavila teoriju analize snova, o kojoj je autor tvrdio da predstavljaju "kraljevski put do nesvjesnog".
# Marko Tajčević

**Marko Tajčević** (29. januar 1900, Osijek, Austrougarska — 19. jul 1984, Beograd, SFRJ) je bio srpski kompozitor, učitelj muzike i muzički kritičar. Smatran je za jednu od vodećih figura muzikologije svoga vremena na Balkanu.

## Radovi

Tajčević je poznat po bogatom radu na polju vokalnih dela. Neka od njegovih najpoznatijih orkestarskih, kamernih i dela za klavir su:

* *Sedam balkanskih igara* (za klavir) (1927)
* *Sedam balkanskih igara* (za klarinet, violončelo i klavir)
* *Varijacije* (1950)
* *Sonatina* (1953)
* *Pet preludija* (1958)
* *Dve male svite* (1958)
* *Srpske igre* (1959)

## Udžbenici

Marko Tajčević je napisao sledeće udžbenike:

* *Osnovi muzičke pismenosti*
* *Opšta nauka o muzici*
* *Osnovna teorija muzike*
* *Kontrapunkt* - jedan od najuspelijih domaćih udžbenika kontrapunkta i
* *Zbirka harmonskih zadataka*

## Literatura

* Vlastimir Peričić, *Muzički stvaraoci u Srbiji*, Beograd, Prosveta, 1969, 539

## Vanjske veze

* O Marku Tajčeviću na classical-composers.org Arhivirano 2005-09-09 na Wayback Machine-u

## Izvori
# L'Homme orchestre (film, 1900)

| L'homme-orchestre |
| --- |
|  |
| Režija | Georges Méliès |
| Premijera | 1900 (1900) |
| Trajanje | cca. 1:30 |
| Zemlja |  Francuska |
| Jezik | nijemi |

L'homme orchestre (srpskohrvatski: *Čovjek-orkestar*) je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1900. u režiji Georgesa Meliesa. Traje oko minut i pol i sastoji se od jednog kadra u kome se čovjek multiplicira u nekoliko verzija samog sebe koji stvaraju orkestar. Predstavlja svojevrsni nastavak, odnosno demonstraciju sada već usavršenih trikova koje je Melies demonstrirao u filmu *Un homme de têtes* prethodne godine. Slične trikove će, godinama kasnije, koristiti znameniti američki filmski komičar Buster Keaton.

## Vanjske veze

* *L'homme orchestre* na sajtu IMDb
* *The One-Man Band* on YouTube
# Kurt Weill

Kurt Weill.
**Kurt Julian Weill** (2. mart 1900 – 3. april 1950) bio je njemačko-jevrejski kompozitor, koji je od 1930-ih djelovao u SAD. Napisao je niz scenskih djela, a najpoznatiji je po plodnoj suradnji sa tekstopiscem i poznatim dramatičarom Bertoltom Brechtom. Sa njime je stvorio niz mjuzikala, od kojih se najviše ističe *Opera za tri groša*, marksističku kritiku kapitalizma u obliku mjuzikla, koja sadrži popularnu baladu "Mack the Knife". Weill je po svojim uvjerenjima bio socijalist i smatrao da idealna muzika mora imati društveno korisnu svrhu. Također je pisao klasičnu muziku, kao i nekoliko djela sa judaističkim temama.

## Reference

## Vanjske veze

* Kurt Weill Foundation, including a detailed list of works
* Schott Music Arhivirano 2006-02-15 na Wayback Machine-u
* The OREL Foundation- Kurt Weill's biography and links to bibliography, discography and media.
* Kurt Weill na Internet Broadway Database (`en`)
* Kurt Weill na sajtu IMDb
* Program note to Kurt Weill's Symphony No. 2 Arhivirano 2011-12-13 na Wayback Machine-u from the Los Angeles Chamber Orchestra
* Yale University's Gilmore Music Library has an important collection of Kurt Weill's Papers and Music, especially from his years in America Arhivirano 2013-08-09 na Wayback Machine-u
* Finding aid to Universal Edition-Kurt Weill Archives – Manuscripts on deposit at the Ruth T. Watanabe Special Collections Department, Sibley Music Library, Eastman School of Music, University of Rochester Arhivirano 2012-03-05 na Wayback Machine-u
# Josip Kraš

| **JOSIP KRAŠ** |
| --- |
|  |
| Datum rođenja:
 | 26. mart 1900.
 |
| Mesto rođenja:
 | selo Vuglovac, kod Ivaneca, Austro-ugarska
 |
| Datum smrti: | 18. oktobar 1941. |
| Mesto smrti: | Karlovac, NDH |
| Profesija:
 | pekarski radnik
 |
| Član KPJ od: | 1928. |
| Za narodnog heroja proglašen: |  26. jula 1945. |

**Josip Kraš** (1900-1941) član CK KPH i CK KPJ, jedan od organizatora ustanka u Karlovcu i okolini i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija

Rođen je 26. marta 1900. godine u selu Vuglovcu, kod Ivaneca, grada na severu Hrvatske. Potiče iz radničke porodice, njegov otac Valentin je bio rudar.

Godine 1920. postao je član uprave Sindikata prehrambenih radnika u Zagrebu, a istovremeno je bio i tehnički urednik "Borbe" i njen kolporter koji ju je često u poslednji čas ilegalno izvlačio iz štamparije. Stalno je bio proganjan od policije, jedanaest puta hapšen, a posle definitivne zabrane izlaženja "Borbe", 1929. godine, osuđen je od Suda za zaštitu države na pet godina robije, koju je izdržao u Sremskoj Mitrovici. Kao za sve komuniste, i za Kraša je robija bila samo nova politička škola, u kojoj je stekao solidno marksističko obrazovanje.

Godine 1934, posle izlaska iz zatvora, ponovo se aktivirao u Ujedinjenom radničkom sindikalnom savezu Jugoslavije u Zagrebu, a istovremeno održavao veze s rudarima u Ivancu, gde je organizovao štrajkove (1936. i 1937.) i osnovao partijsku ćeliju. Pred kraj 1939. godine, upućen je u u zatvor u Lepoglavu, ali je ubrzo pušten. Godine 1940, zbog organizovanja štrajka pekarskih radnika u Zagrebu, ponovno je uhapšen.

Na Osnivačkom kongresu Komunističke partije Hrvatske, 1937. godine, izabran je za Člana Centralnog komiteta KP Hrvatske, a na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ u Zagrebu, oktobra 1940, za člana Centralnog komiteta KPJ.

U danima neposredno posle napada Nacističke Nemačke na Kraljevinu Jugoslaviju, zajedno s Vladimirom Bakarićem, Kraš je posetio podbana dr. Svetozara Ivkovića, i tražio da se radnicima i svim antifašistima podeli oružje zbog odbrane zemlje, ali je bio odbijen.

Posle okupacije Jugoslavije, u maju 1941. godine, Kraš odlazi u Karlovac kao delegat Centralnog komiteta KP Hrvatske, da izvrši pripreme za oružani ustanak. Tu je osnovao Vojni komitet za Kordun, Baniju i Gorski kotar. Nedugo posle Kraševog dolaska u Karlovac, u gradu su formirane udarne omladinske trupe i počele oružane akcije. Oštećen je dalekovod Ozalj-Karlovac-Zagreb, srušena pruga između Mostanja i Duge Rese, organizovana pobuna u domobranskom garnizonu, a istovremeno su radnici i omladinci upućivani u prve partizanske odrede.

Kraš je 18. oktobra 1941. godine primećen na ulici i u borbi je ubijen s leđa od jednog ustaše.

Za narodnog heroja proglašen je 26. jula 1945. godine. Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

Godine 1950. Fabrika za proizvodnju slatkiša "Kraš" dobija ime po Josipu Krašu, a 1965. Opština Ivanec je od njegove rodne kuće napravila memorijalni muzej.

## Literatura

* **Narodni heroji Jugoslavije**, "Mladost" Beograd, 1975. godina
# Tone Seliškar

| Tone Seliškar
 |
| --- |
|   |
|  |
| Rođenje
 | 1. travnja 1900., Ljubljana
 |
| Smrt
 | 10. kolovoza 1969., Ljubljana
 |
| Zanimanje
 | nastavnik, novinar
 |
| Nacionalnost
 | Slovenac
 |
| Književne vrste
 | proza, pjesme
 |
| Važnija djela
 | *Družba Sinjeg galeba* *Mule* *Trbovlje* |
| Nagrade
 | Nagrada France Prešeren Levstikova nagrada
 |

**Anton "Tone" Seliškar** (Ljubljana, 1. travnja 1900. - Ljubljana, 10. kolovoza 1969.) je jedan od najpoznatijih slovenskih pisaca i pjesnika. Pisao je proletersko-socijalnu literaturu.

## Biografija

Nande Vidmar - Pisatelj v ječi (v spomin Tona Seliškarja), 1935.
Tone Seliškar je rođen 1. aprila 1900. godine u Ljubljani u radničkoj obitelji. Otac mu je bio vozač koji je cijenio knjige, a majka mu je radila u tvornici duhana. Seliškar je osnovnu školu završio na Vrtači. Već tada, u osnovnoj školi, počinje pisati svoje prve pjesme.

Maturirao je 1919. godine u Ljubljani. Po zanimanju je bio nastavnik slovenskog jezika sve do Drugog svjetskog rata. Kao nastavnik radio je u Celju, zatim je prebačen u Trbovlje, gdje osniva obitelj, a 1925. se vraća u Ljubljanu. U jesen 1943. odlazi u partizane, gdje uređuje partizanske časopise.

Nakon rata bio je novinar u *Slovenskom poročevalcu* (*Slovenski izvjestitelj*), urednik nakladničke kuće *Borec* i predsjednik **Slovenske iseljeničke matice**. Dobitnik je Nagrade France Prešeren 1947. godine i Levstikove nagrade 1949. i 1950. godine.

Umro je 10. avgust 1969. u Ljubljani.

## Stil pisanja

Seliškar je većinu svojih djela posvetio djeci i mladima, a djela su mu u proletersko-socijalnom stilu.

U svojim pjesmama prelazi iz socijalnog ekspresionizma (*Trbovlje*) u socijalni realizam (*Pjesme očekivanja*), a u svojoj prozi opisuje katastrofe i poteškoće s kojima se suočavaju radnici i njihovu borbu za opstanak. Motive je nalazio u životu dalmatinskih ribara (*Družba Sinjeg galeba*), partizanskog vremena (*Mule*, *Drugovi*, *Lisčki*), a svoje djetinjstvo je opisao u knjizi *Dječak s velike ceste*.

## Djela

### Poezija

* *Trbovlje* (1923.)
* *Knjiga drugova* (1929.)
* *Pjesme očekivanja* (1937.)
* *Neprijatelj* (1944.)
* *U krilu domovine* (1947.)
* *Pjesme i pripjevi* (1957.)

### Proza

* *Nasukani brod* (1932.)
* *Kuća bez prozora* (1936.)
* *Ruke Andreja Podlipnika*
* *Mi ćemo pobijediti* (1946.)
* *Tržišna cesta* (1947.)
* *Noć i svitanje* (1946.)
* *Ljudi s crvenim cvijetom* (1961.)

### Djela za mlade

* *Rudi* (1929.)
* *Družba Sinjeg galeba* (1936.)
* *Janko i Metka* (1939.)
* *Bujica* (1939.)
* *Drugovi* (1946.)
* *Mule* (1948.)
* *Lisčki* (1950.)
* *Djed Som* (1953.)
* *Posada bez broda* (1955.)
* *Indijanci i gusari* (1957.)
* *Velika gala predstava* (1958.)
* *Djevojčica s herojskim srcem* (1959.)
* *Ribar Luka i delfin* (1963.)

## Povezano

* Slovenska književnost
# Milivoje Živanović

| Milivoje Živanović |
| --- |
|  |
| Rođenje | Požarevac  |
| Smrt | Beograd |

**Milivoje Živanović** (Požarevac, 2. mart 1900. — Beograd, 15. novembar 1976) je bio srpski pozorišni i filmski glumac,

## Biografija

Bio je prvak Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu od 1947. godine. Njegov početak bavljenja glumom vezuje se za putujuće pozorište u Srbiji 1919. godine. Bio je član Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu 1923, u Skoplju 1928, i Beogradu 1932. godine. Sa uspehom je igrao tragične i komične likove.

## Uloge

Neke od najuspešnijih uloga:

* Mitke u *Koštani* (Bora Stanković)
* Pera Segedinac (Laza Kostić)
* Kralj Lir (Šekspir), i mnoge druge.

## Nagrade

* Sedmojulska nagrada (1960.)
* Medalja "Stanislavski" (1966.)
* "Sara Barner" Teatar nacija u Parizu.

## Nagrade Milivoje Živanović"

* Štap Milivoja Živanovića
* Nagrada Milivoje Živanović

## Literatura

* Borivoje S. Stojković: „Velikani srpskog pozorišta“, Beograd - Valjevo 1983, 365 strana. (članak „Milivoje Živanović“ str. 304-333.)
* Petar Volk: „Milivoje Živanović“, Narodno pozorište, Beograd, 2006, 365 strana, ISBN 86-84897-13-7

## Vanjske veze

* Milivoje Živanović na sajtu IMDb
# Louis Mountbatten

| The Earl Mountbatten of Burma KG GCB OM GCSI GCIE GCVO DSO PC FRS |
| --- |
|  |
|  |
| First Sea Lord |
| **Na položaju** 18. april 1955 – 19. oktobar 1959 |
| Premijer | Anthony Eden Harold Macmillan |
| Prethodi | Rhoderick McGrigor |
| Slijedi | Charles Lambe |
| Generalni guverner Indije |
| **Na položaju** 15. august 1947 – 21. jun 1948 |
| Monarh | George VI |
| Premijer | Jawaharlal Nehru |
| Prethodi | sam sebe (Potkralj Indije) |
| Slijedi | Chakravarti Rajagopalachari |
| Potkralj Indije |
| **Na položaju** 12. februar 1947 – 15. august 1947 |
| Monarh | George VI |
| Prethodi | Vikont Wavell |
| Slijedi | sam sebe (generalni guverner Indijea) Muhammad Ali Jinnah (generalni guverner Pakistana) |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | Princ Louis Francis Albert Victor Nicholas od Battenberga (1900-juna-25)25. juna 1900. Frogmore House, Windsor, Berkshire, Engleska, UK |
| Smrt | 27. augusta 1979. (dob: 79) Mullaghmore, Grofovija Sligo, Irska |
| Supružnik/ci | Edwina Ashley |
| Djeca | Patricia Knatchbull, 2nd Countess Mountbatten of Burma Lady Pamela Hicks |
| Roditelji | Princ Louis od Battenberga Princeza Victoria od Hesena i uz Rajnu |
| Alma mater | Christ's College, Cambridge |
| Profesija | mornarički oficir |
| Religija | anglikanstvo |
| Vojna služba |
| Nadimak/ci | Dickie |
| Vjernost |  Ujedinjeno Kraljevstvo |
| Služba/rod | Kraljevska mornarica |
| Godine službe | 1913–65 |
| Čin | admiral flote |
| Commands | načelnik Štaba obrane (1959–65) Prvi pomorski lord (1955–59) Mediteranska flota (1952–54) Četvrti pomorski lord (1950–52) Vrhovni saveznički zapovjednik, Komanda Jugoistočne Azije (1943–46) načelnik Kombiniranih operacija (1941–43) HMS *Illustrious* (1941) HMS *Kelly* (1939–41) HMS *Wishart* (1934–36) HMS *Daring* (1934) |
| Bitke/ratovi | Prvi svjetski rat Drugi svjetski rat |

Admiral flote **Louis Francis Albert Victor Nicholas Mountbatten, 1st Earl Mountbatten of Burma**, KG GCB OM GCSI GCIE GCVO DSO PC FRS (rođen kao **Princ Louis od Battenberga**; 25. jun 1900 – 27. august 1979), neformalno poznat kao **Lord Mountbatten**, kod prijatelja i rodbine kao **Dickie**, bio je britanski mornarički oficir i državnik, poznat po važnoj ulozi koju je odigrao za vrijeme Drugog svjetskog rata kao zapovjednik savezničkih snaga u Jugoistočnoj Aziji, te nakon rata kao posljednji guverner Britanske Indije u pregovorima koji će dovesti do njene podjele na nezavisne države Indiju i Pakistan. Lord Mountbatten je također poznat po tome što je zajedno sa unukom u Irskoj ubijen u bombaškom atentatu za koji je odgovornost preuzela IRA, te tako, kao bliski rođak britanske vladajuće porodice, postao najistaknutija od svih žrtava njene terorističke kampanje.