Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Wabash, Indiana

| Vobaš *Wabash* |
| --- |
|  |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  Indijana
 |
| Okrug
 | Vobaš
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010) | 10.666
 |
| Gustina stanovništva
 | 4,5 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-5, leti UTC-4
 |
| Nadmorska visina
 | 217 m
 |
| Površina
 | 23,65 km²
 |
| Kopnena površina
 | 23,02 km²
 |
| Vodena površina
 | 0,62 km²
 |
|   |
| VobašVobaš (Sjedinjenih Država)
 |
| Ostali podaci
 |
| Pozivni broj
 | 260
 |
| ZIP kod
 | 46992
 |
| FIPS kod
 | 79370
 |

**Vobaš** (engleski: *Wabash*) je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.

## Demografija

Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.666, što je 1.077 (-9,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 11.254 (95,8 %)
 | 10.142 (95,1 %)
 |
| Afroamerikanci
 | 44 (0,4 %)
 | 45 (0,4 %)
 |
| Azijati
 | 60 (0,5 %)
 | 52 (0,5 %)
 |
| Hispanoamerikanci i Latinoamerikanci
 | 172 (1,5 %)
 | 208 (2,0 %)
 |
| Ukupno
 | 11.743
 | 10.666
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak o temi: **Wabash, Indiana** |

* United States Census Bureau
# Utrka za Afriku

**Utrka za Afriku** je proces kolonijalne ekspanzije kojim su u drugoj polovini 19. veka zapadnoevropske sile ustanovile svoju vlast nad gotovo cjelokupnim afričkim kontinentom.

Iako su evropske sile, počevši od Portugala, ustanovile svoja prva uporišta na obalama Afrike još u 15. vijeku, ekspanzija u unutrašnjost je bila ograničena zbog cijelog niza klimatskih, političkih i vojnih razloga. Kolonizatori, za razliku od afričkih domorodaca, nisu razvili imunitet na razne tropske bolesti, odnosno nisu raspolagali dovoljnim snagama da suzbiju svaki malo žešći otpor domorodačkih plemana i država. Umjesto toga je kontrola nad afričkim obalama vršena posredno, pomoću obalnih tvrđava i mornaricom, odnosno prijateljskih raspoloženih plemena i država kojima su oružje i druga zapadna roba davala prednost u odnosu na suparnike. Unutrašnjost kontinenta je ostala neistražena.

Tek je industrijska revolucija, a s njom razvitak modernog oružja i medicine omogućio prvo zapadnim istraživačima, potom misionarima, a na kraju i vojskama da prodru u unutrašnjost afričkog kontinenta. Otkriće prostranog teritorija, velikih prirodnih bogatstava i stanovništva koje je bilo relativno lako pokoriti dalo je veliki poticaj za ekspanziju, pogotovo državama koje su bile inferiorne Britanskom Imperiju i koje je mamila mogućnost stvaranja velikog tržišta za proizvode domaće industrije. Taj je proces još u prvoj polovici 19. vijeka započela Francuska sa osvajanjem Alžira, iz čega se nastavilo širenje prema jugu kontinenta.

U drugoj polovici 19. vijeka su agresivno širenje započele novoujedinjene države Njemačka, Italija i Belgija. To je s vremenom natjeralo Britance, zabrinute za svoja dotadašanja uporišta u Južnoj Africi i moguće ugrožavanje strateških pomorskih ruta prema Indiji, također započnu s ubrzanom ekspanzijom, što je godine 1898. dovelo do spora s Francuskom koji umalo nije izazvao rat. Strah da bi burske republike mogle potpasti pod njemački uticaj je doveo do burskog rata čime je formalno završena Utrka za Afriku.

Time je cjelokupni afrički teritorij završio pod kontrolom zapadnih država, uz izuzetak Etiopije, koja će svoju nezavisnost izgubiti tek nakon abisinijskog rata 1935-36. godine.

Nezadovoljstvo Njemačke, a manjim dijelom i Italije, rezultatima Utrke za Afriku bilo je jednim od glavnih uzroka prvog, a kasnije i drugog svjetskog rata.
# George Eastman

*Za ostale upotrebe, pogledajte George Eastman (razvrstavanje).*

| George Eastman |
| --- |
|  |
| Rođenje | (1854-jula-12)12. jula 1854. Waterville, New York, SAD  |
| Smrt | 14. marta 1932. (dob: 77) Rochester, New York, SAD |
| Počivalište | pepeo pokopan u Kodak Parku |
| Nacionalnost | američka |
| Zanimanje | poslovni čovjek, pronalazač, filantrop |
| Bogatstvo | 95 mil. $ u vrijeme smrti (oko 1/611 tadašnjeg američkog BDP-a) |
| Poznat/a po | pionir fotografije, osnivač Eastman Kodaka |
| Roditelji | George Washington Eastman (1815–1862) i Maria Kilbourn (1821–1907) |

**George Eastman**  (12. jul 1854 – 14. mart 1932) bio je američki poduzetnik i pornalazač najpoznatiji kao osnivač kompanije Eastman Kodak te populariziranju filmske role, kojom je omogućio masovno korištenje fotografije. Njegov pronalazak filmske vrpce 1888. je omogućio rad prvih sineasta kao što su Eadward Muybridge i Louis Le Prince, a nešto kasnije i Leona Boulyja, Thomasa Edison, braće Lumière i Georgesa Meliesa.

Bio je i veliki filantrop, koji je stečenim bogatstvom osnovao Eastman School of Music, stomatološki i medicinski fakultet na Rochesterskom i lonodnskom univerzitetu; doprinio je osnivanju RIT-a, kao i drugom kampusu MIT-a na rijeci Charles; slao je donacije univerzitetima Tuskegee i Hampton. Uz to je slao sredstva klinikama u Londonu i drugim evropskim gradovima kako bi mogli liječiti stanovnike niskih primanja.

## Izvori

### Literatura

* Ackerman, Carl W. (1930). *George Eastman: Founder of Kodak and the Photography Business*. Beard Books. ISBN 1-893-12299-9.

## Vanjske veze

* George Eastman archive Arhivirano 2009-02-16 na Wayback Machine-u at the University of Rochester
* George Eastman na Find a Grave
* George Eastman: His Life, Legacy, and Estate Arhivirano 2011-07-14 na Wayback Machine-u, George Eastman House
* The George Eastman House
* UCL Eastman Dental Institute, London, UK
* Eastman Institute for Oral Health, University of Rochester, NY

| Poslovne funkcije
 |
| --- |
| **Nova titula** | **blagajnik Eastman Kodaka** 1884–1921
 | Slijedi: '
 |
| **Upražnjen/a**Titulu posljednji imao/la**Henry A. Strong** | **predsjednik Eastman Kodaka** 1921 – 7. april 1925
 | Slijedi: **William G. Stuber** |
| Nagrade i postignuća
 |
| Prethodi: **Raymond Poincaré** | **naslovnica časopisa Time** 31. mart 1924
 | Slijedi: **George V** |
# Rochester, New York

*Za ostale upotrebe, pogledajte Rochester (razvrstavanje).*

| Rochester
 |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  New York
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010.) | 210.565
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-5, leti UTC-4
 |
| RochesterRochester (Sjedinjenih Država)
 |

**Rochester** je grad u američkoj saveznoj državi New York. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 210.565 stanovnika.

## Demografija

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 97.395 (44,3%)
 | 79.178 (37,6%)
 |
| Crnci
 | 84.717 (38,5%)
 | 87.897 (41,7%)
 |
| Azijati
 | 4.943 (2,2%)
 | 6.493 (3,1%)
 |
| Hispanoamerikanci
 | 28.032 (12,8%)
 | 34.456 (16,4%)
 |
| Ukupno
 | 219.773
 | 210.565
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze
# Eastman Kodak

Eastman Kodak Company|  |
| Tip | javno trgovačko društvo (NYSE: KODK) |
| Osnovana | 1888 (1888) |
| Osnivač(i) | George Eastman |
| Sjedište | Rochester, SAD |
| Ključni ljudi | * Antonio M. Perez
* (predsjedatelj i generalni direktor)
* Philip J. Faraci (predsjednik i glavni operativni direktor)
 |
| Proizvodi | * digitalne slike
* fotografija
 |
| Proizvod | Oprema, materijali i usluge pravljenja digitalnih slika i fotografija |
| Prihod |  6,02 mrld. US$ (2011) |
| Operativni prihod |  600 mil. US$ - (2011) |
| Net prihod |  764 mil. US$ - (2011) |
| Ukupni vlasnički kapital |  2,35 mrld. US$ - (2011) |
| Zaposlenika | 13.094 (2012) |
| Website | www.kodak.com |

**Eastman Kodak Company**, kolokvijalno poznat kao **Kodak**, je američka multinacionalna korporacija koja se bavi izradom opreme, materijala i pružanjem usluga vezanih uz digitalne slike i fotografiju. Sjedište joj je u gradu Rochester u državi New York, a službeno je inkorporirana je u državi New Jersey. Osnovao ju je George Eastman godine 1888.

Kodak je najpoznatija po proizvodnji fotografskog filma. Kroz najveći dio 20. vijeka Kodak je dominirao proizvodnjom fotografskog filma, a godine 1976. držao čak 90% tržišnog udjela u SAD. Sveprisutnost kompanije je bila takva da je njen reklamni slogan "Kodakov trenutak" (engleski: *Kodak moment*) postao kolokvijalni sinonim za važne događaje u životu koji se moraju zabilježiti kamerom.

## Izvori

## Literatura

* Ackerman, Carl William, *George Eastman : founder of Kodak and the photography business*, Beard Books, Washington, D. C., 2000.
* Binant, Philippe, *Au coeur de la projection numérique*, Actions, **29**, 12-13, Kodak, Paris, 2007.

## Vanjske veze

* Kodak
* Kodak Camera Catalog Info at Historic Camera Arhivirano 2013-05-24 na Wayback Machine-u
# Benjamin Disraeli

|  |
| --- |
| The Right Honourable  Benjamin Disraeli |
|
 |
|

---

Premijer Ujedinjenog Kraljevstva
 |
| **Na dužnosti** 20. februar 1874. – 21. spril 1880.
 |
| Monarh
 | Victoria
 |
| Prethodnik
 | Earl od Derbyja
 |
| Nasljednik
 | William Gladstone
 |
| **Na dužnosti** 27. februar 1868. – 1. decembar 1868
 |
| Monarh
 | Victoria
 |
| Prethodnik
 | Earl od Derbyja
 |
| Nasljednik
 | William Gladstone
 |
|

---

Britanski ministar financija
 |
| **Na dužnosti** 6. jul 1866. – 29. februar 1868.
 |
| Monarh
 | Victoria
 |
| Prethodnik
 | William Gladstone
 |
| Nasljednik
 | George Ward Hunt
 |
| **Na dužnosti** 26. februar 1858. – 11. jun 1859.
 |
| Monarh
 | Victoria
 |
| Prethodnik
 | Sir George Cornewall Lewis, Bt.
 |
| Nasljednik
 | William Gladstone
 |
| **Na dužnosti** 27. februar 1852. – 17. decembar 1852.
 |
| Monarh
 | Victoria
 |
| Prethodnik
 | Charles Wood
 |
| Nasljednik
 | William Gladstone
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | (1804-decembra-21)21. decembra 1804. London, Engleska
 |
| Umro/la
 | 19. aprila 1881. (dob: 76) London, Engleska
 |
| Politička stranka
 | Konzervativna
 |
| Suprug/a
 | Mary Anne Lewis
 |
| Religija
 | Crkva Engleske
judaizam (do dobi od 13 godina)

 |

**Bendžamin Dizraeli, prvi erl od Bekonsfilda** (21. decembar 1804 – 19. april 1881) je bio britanski konzervativni državnik i književnik. Bio je član raznih britanskih vlada tokom tri decenije a u dva navrata premijer, prvi jevrejskog porekla (mada je Dizraeli kršten u anglikanskoj crkvi kada je imao 13 godina). Među njegove najveće političke uspehe ubraja se stvaranje moderne konzervativne stranke nakon podele oko Zakona o kukuruzu 1846. godine.

Iako je bio vodeća ličnost protekcionističkog krila Konzervativne stranke Dizraelijevi odnosi sa drugim liderima partije, naročito sa lordom Derbijem, bili su često napeti. Njihova politička mišljenja približila su se tek 1850-ih godina. Od 1852. godine Dizraelijeva karijera je obeležena rivalitetom sa Vilijamom Gledstonom koji je nastojao da postane vođa Liberalne stranke. U ovom sukobu veliki značaj za Dizraelija je imala podrška koju mu je pružila kraljica Viktorija koja nije bila naklonjena Gledstonu od njegovom prvog premijerskog mandata 1870-ih godina. Godine 1876. Dizraeli je ušao u društvo britanskih perova kao erl od Bekonsfolda. Dizraeli je bio član Donjeg doma Britanskog parlamenta gotovo 40 godina.

Pre i tokom političke karijere Dizraeli je bio poznat i kao književni stvaralac i značajna figura odnašnjeg britanskog društva. Ipak njegovi romani se ne ubrajaju u klasike viktorijanske književnosti. Uglavnom je pisao romanse kao što su Sibil i Vivijan Grej.

## Filmovi koji prikazuju Disraelija

* *Disraeli* (1929) George Arliss (Najbolji glavni glumac), Joan Bennett
* *The Prime Minister* (1941) John Gielgud
* *The Mudlark* (1950) Alec Guinness
* *Disraeli* (1978) Ian McShane, Mary Peach
* *Mrs. Brown* (1997) Sir Antony Sher
# Arica

| Arica
 |
| --- |
| Panorama gradaPanorama grada |
|  |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Čile
 |
| **Regija** | Arica y Parinacota
 |
| **Provincija** | Arica
 |
|  |
| **Vlast**  |
|  - **Alcalde** | Salvador Urrutia
 |
|  |
| **Površina**  |
|  - **Ukupna** | 43.5 km²
 |
| **Visina** | 2
 |
|  |
| **Stanovništvo** (2017.)
 |
|  - **Grad** | 204,078
 |
|  - **Gustoća** | 4,689 stan. / km²
 |
|  |
| **Vremenska zona** | UTC-3 (UTC)
 |
| **Pozivni broj** | 58
 |
| Karta
 |
| Aricaclass=notpageimage| Pozicija Arice u Čileu
 |

**Arica** je lučki grad na sjeveru Čilea u kom živi 231,890 stanovnika

Arica je administrativni centar Regije Arica y Parinacota i Provincije Arica.

## Geografija

Arica se nalazi blizu peruanske granice koja je udaljena svega dvadesetak km, ali je od svog glavnog grada udaljena preko dvije hiljade km.
Grad se prostire duž obale Tihog oceana, u podnožju strmog brda Morro, koje dominira gradom. Na južnim granicama grada već počinju pješčane dine Pustinje Atacama.

Centar grada
## Historija

Arica je osnovana 1541. pod imenom - Villa de San Marcos de Arica, na mjestu pretkolumbijskog naselja. Sve do 1879. kad ga je zauzela čileanska vojska, bila je dio Perua. Čile je stekao kontrolu nad Aricom 1883. nakon potpisivanja Ugovora iz Ancona sa Peruom, ali je pitanje granica konačno rješeno tek 1929.

Sve do sredine 20. vijeka Arica je bila slobodna luka, koncentrirana na transport roba za Boliviju. Ona je još uvijek besplatna luka za Boliviju i trgovački centar za taj dio Perua i sjevernog Čilea.

## Privreda i transport

Današnja Arica je grad prehrambene industrije (prerada i konzerviranje ribe).

Poljoprivreda je razvijena u navodnjavanim dolinama Azapa i Lluta, gdje se uzgajaju masline i agrumi za izvoz.

Arica je važno transportno raskršće, željezničkom prugom preko Anda, dugom 458 km povezana je sa La Pazom, a kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, preko nje ide sav transport za zemlje sjevera.
Uz to je naftovodom povezana sa bolivijskom Orurom, pa je njena luka vrlo prometna. Pored nafte velik dio tereta odnosi se na izvoz ruda iz Bolivije; kositar, volfram, bakar, antimon, salitru i vunu i pamuk.

Grad ima i internacionalni aerodrom - Chacalluta (IATA: ARI, ICAO: SCAR).

Uz sve to Arica je i popularno ljetovalište dobro stojećih Bolivijaca.

## Pobratimski gradovi

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Arequipa, Peru
* Artigas, Urugvaj
* Bressuire, Francuska
* Iquitos, Peru
* Cochabamba, Bolivija
* Cuiabá, Brazil
 | * Eilat, Izrael
* La Paz, Bolivija
* Monterrey, Meksiko
* Montevideo, Urugvaj
* Moquegua, Peru
* Putla de Guerrero, Meksiko
 | * Rondônia, Brazil
* Santa Cruz de la Sierra, Bolivija
* Tacna, Peru
* Taiohae, Francuska Polinezija
* Tulcán, Ekvador
 |

Arica\_panorama.jpg

## Izvori

## Vanjske veze

* *Ilustre Municipalidad de Arica* (službene stranice) (`es`)
* *Arica* (službene stranice) (`sh`)
# Francuska Polinezija

Francuska Polinezija
**Francuska Polinezija** (francuski: *Polynésie française*, tahićanski: *Porinehia Farani*) je francuska "prekomorska zemlja" (francuski: *pays d'outre-mer*, POM) u južnom Pacifiku. Sastoji se od nekoliko grupa polinežanskih otoka od kojih su najpoznatiji Tahiti na Društvenim otocima, i najnastanjeniji od svih, te se na njima nalazi glavni grad teritorije (Papeete).

Na njima živi oko 245.000 stanovnika, od čega su 83 % Polinežani.

Otoke su u 19. vijeku osvojili Francuzi, a 2004. je teritorija stekla značajnu autonomiju. U 20. vijeku je teritorija služila za testiranje francuskog nuklearnog oružja, što je, zbog snažnog međunarodnog pritiska, obustavljeno godine 1996.

Francuska Polinezija je jedno od najpopularnijih turističkih odredišta na svijetu. Odlikuje se i jednom od najnižih stopa kriminala na svijetu, iako to ne uključuje džeparenje i druge sitne krađe.

## Vanjske veze

* Finding French Polynesia Arhivirano 2008-07-26 na Wayback Machine-u
* Jane's Tahiti Home Page: tourist information on French Polynesia Arhivirano 2019-10-24 na Wayback Machine-u
* French Polynesia Photos Arhivirano 2005-12-11 na Wayback Machine-u
* Map of French Polynesia Arhivirano 2008-09-14 na Wayback Machine-u
* Government of French Polynesia Arhivirano 2006-04-24 na Wayback Machine-u
* Presidency of French Polynesia
* University of French Polynesia
* *subdivisions administratives* of French Polynesia Arhivirano 2006-12-12 na Wayback Machine-u
# Francuske prekomorske teritorije

|  |
| --- |
|  |
|

---

Ovaj članak dio je serije članaka na temu **Administrativna podjela Francuske**

---

 |
|
Glavni članak
 |
| Regioni
(uklj. prekomorske regione)

 |
|
Departmani
(uklj. prekomorske departmane)

 |
|
Okruzi
 |
|
Kantoni
 |
|
Međuopćinski nivo
Gradovi
Aglomerizacijske zajednice
Općinske zajednice
Udruge novih aglomerizacija

 |
|
Općine
Općine
Općinski okruzi

 |
|
Ostale u prekomorskoj Francuskoj
Prekomorske zajednice
Zajednica *sui generis*
Prekomorska zemlja
Prekomorski teritoriji
Otok Clipperton

 |

**Francuske prekomorske teritorije** (francuski: *Territoires d'outre-mer* akronim *TOM*) je naziv za administrativnu podjelu Francuske, taj status danas imaju samo **Francuske Južne Teritorije** (*Terres australes et antarctiques françaises* - TAAF), što je regulirano zakonskim aktom 6. augusta 1955.

## Karakteristike

Francuzi imaju četiri vrste *prekomorskih teritorija*, pored gore navedonog postoje i Prekomorski departmani (francuski: *Département d'outre-mer* akronim *DOM*) i Francuske prekomorske zajednice (francuski: *Collectivité d'outre-mer* akronim *COM*). Pored te tri postoji i četvrta vrsta a to je Nova Kaledonija koja je *zajednica sui generis* (collectivité sui generis).

## Historija

Status brojnih francuskih prekomorskih teritorija, - ostataka nekadašnjeg Francuskog kolonijalnog imperija radikalno se izmjenio početkom 1970-ih. Tad je arhipelag Komori u Indijskom oceanu prograsio nezavisnost - 1975., uz izuzetak otoka Mayotte, koji se odlučio ostati unutar Francuske, slijedio ga je 1977. Džibuti na Rogu Afrike, a 1980. anglo - francuski pacifički
kondominij Novi Hebridi, pod imenom - Vanuatu.

Ustavnom reformom izglasanom 28. marta 2003. promijenjen je status većine bivših *Francuskih prekomorskih teritorija* (*Territoires d'outre-mer* - TOM) u Francuske prekomorske zajednice (Collectivité d'outre-mer- COM).

## Nekadašnje prekomorske teritorije

* Francuska Indija, od 1946. do 1954.
* Nova Kaledonija, od 1946. do 1999. godine, sada ima status *zajednice sui generis* (collectivité sui generis).
* Francuska Polinezija, od 1946. do 2003. godine, sada ima status *Francuske prekomorske zajednice*.
* Saint-Pierre i Miquelon, od 1946. do 1976., pa ponovno od 1985. do 2003.
* Wallis i Futuna, od 1961. do 2003. godine, sada ima status *Francuske prekomorske zajednice*.
* Mayotte, od 1976. do 2003., od 2011. ima status Francuske prekomorske zajednice

## Reference

## Vanjske veze

* *The overseas territories* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
* Službene stranice Arhivirano 2005-10-12 na Wayback Machine-u (`fr`)
# Matija Mrazović

| Matija Mrazović |
| --- |
| Matija Mrazović |
| Rođenje | (1824-februara-24)24. februara 1824. Visoko pokraj Kalnika  |
| Smrt | 13. juna 1896. (dob: 72) Zagreb |

**Matija Mrazović** (Visoko pokraj Kalnika, 24. 2. 1824. — Zagreb, 13. 6. 1896.) bio je hrvatski odvjetnik, političar i publicist

Završio je pravo u Zagrebu. Bio je pristaša ilirizma, jedan od osnivača i vođa Narodne stranke. Zauzimao se za uređenje odnosa između Hrvatske i Austrije neovisno o odnosima Hrvatske i Ugarske. Sa 16 saborskih zastupnika osnovao je *Neovisnu narodnu stranku*. Jedan je od osnivača lista *Pozor*, a izdavao je stručni list *Pravnik* u kojem je napadao neoapsolutistički režim A. Bacha. Bio je i zagrebački gradonačelnik s naprednim komunalnim programom.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:  **Stanko Andrijević**  |  **Gradonačelnik Zagreba**  1879–1881
 | Slijedi:  **Josip Hoffman**  |
# Neodvisna narodna stranka

**Neodvisna narodna stranka** je naziv za političku stranku koja je 1880. godine u Hrvatskoj osnovana od strane bivših članova Narodne stranke na čelu s M. Mrazovićem. Razlog za odlazak iz stranke bilo je nezadovoljstvo prevelikom popustljivošću narodnjaka prema nastojanjima za mađarizaciju Hrvatske, tada u sastavu mađarskog dijela Austro-Ugarske. Iako ne formalno član, jedan od glavnih pokrovitelja i vođa stranke bio je i Josip Juraj Strossmayer. Stranka je usprkos svom otporu mađarizaciji pod Khuenovim banovanjem bila marginalizirana, tako da je 1894. godine stupila u stalnu koaliciju sa Strankom prava, a godine 1903. se s njome ujedinila u Hrvatsku stranku prava.
# Chimbote

| Chimbote Chimputi |
| --- |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Peru
 |
| **Departman** | Áncash
 |
| **Provincija** | Provinciji Santa
 |
| **Gradska prava** | 1835.
 |
|  |
| **Vlast**  |
|  - **Alcalde** | Gamarra Alor Luis Fernando
 |
|  |
| **Visina** | 5 m
 |
|  |
| **Stanovništvo** (2022.)
 |
|  - **Urbano područje** | 186,923
 |
|  - **Područje utjecaja** | 395,100
 |
|  |
| **Vremenska zona** | UTC+5 (UTC)
 |
| **Pozivni broj** | 043
 |
| Karta
 |
| Chimboteclass=notpageimage| Chimbote na karti Perua |

**Chimbote** (kečuanski *Chimputi*) je lučki grad od 186,923 i aglomeracija od 395,100 stanovnika. na zapadu Perua u Departmanu Áncash, Provinciji Santa u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Grad se prostire po istoimenom zaljevu, 15 km južno od ušća rijeke Santa u Pacifik, udaljen 422 km sjeverno od glavnog grada Lime.

## Historija

Chimbote je izrastao još za Pretkolumbovskih vremena kao ribarsko naselje domoradačkih Močika.
U lučki grad se počeo transformirati nakon izgradnje željezničke pruge do Huaraza koja je dovršena 1872.

Status grada dobio je 1895., tad je postao administrativni centar Provincije Santa.
Sve do 1940. demografski rast grada bio je spor, tad se ubrzao povećanjem prometa iz luke iz koje se počeo izvoziti guano, šećer i antracitni ugljen..
Njegov rast je postao eksplozivan nakon osnivanja tvornice ribljih konzervi, ulja i brašna 1950. i čeličane 1958.

Nakon potresa koji je pogodio grad 1970., dobar dio stanovnika preselio se nešto južnije u naselje iz kojeg je nikao *Nuevo Chimbote*.

## Privreda i transport

Današnji Chimbote je industrijski grad i luka iz koje se izvozi riblje brašno i ulje, rasute rude, mašinski djelovi, lijevano željezo, šećerna trska, pamuk i riža a uvozi; željezna ruda, koks i mašine.

Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, a ima i aerodrom (IATA: **CHM**, ICAO: **SPEO**) odlično je povezan sa ostalim gradovima u zemlji.

## Izvori

## Vanjske veze

* *Municipalidad Provincial del Santa* (službene stranice provincije) (`es`)