Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Carla Del Ponte

| Carla del Ponte |
| --- |
|  |
| Rođenje | 9. februara 1947.  (1947-02-09) Bignasco  |
| Državljanstvo | Švicarska |
| Zanimanje | tužioc (bivši), diplomat (bivši) |
| Godine aktivnosti | 1975. - danas |
| Poslodavac | Ujedinjene nacije |
| Titula | glavni tužioc Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju i Međunarodnog krivičnog suda za Ruandu |
| Mandat | 1999. - 2008. Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju
1999. - 2003. Međunarodni krivični sud za Ruandu |
| Prethodnik | Louise Arbour |
| Nasljednik | Serge Brammertz |

**Carla del Ponte** (Lugano, 9.2. 1947.) je švicarska pravnica i bivša glavna tužiteljica Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju i Međunarodnog krivičnog suda za Ruandu. Od 2008. do 2011. godine bila je na dužnosti veleposlanice Švicarske u Argentini.

Rođena je u Luganu, a pravo je studirala u Bernu, Ženevi i Velikoj Britaniji. Od 1975. do 1981. se bavila privatnom advokatskom praksom. Godine 1981. je imenovana istražnom sutkinjom te se istakla u istragama vezanim uz terorizam, špijunažu, pranje novca i trgovinu drogom. Zbog potonjeg je bila na meti italijanske mafije te preživjela pokušaj atentata.

Godine 1994. je postala glavni tužitelj Švicarske, a pet godina kasnije je postala glavna tužiteljica ICTY. Za vrijeme njenog mandata je podignut veliki broj optužnica i veliki broj bivših ratnih vođa s područja bivše Jugoslavije je uhapšen i osuđen odnosno čeka suđenje za ratne zločine. Zbog toga je Del Ponte uživala veliki ugled u svjetskoj javnosti.

U zemljama bivše Jugoslavije je s vremenom postala jedna od najomraženijih ličnosti. Protiv nje se vode kampanje mržnje (npr. "*Kurva del Ponte*" i sl.) a njeni navodi se selektivno koriste (npr. u Srbiji se kritikuju njene optužbe protiv srpskih vođa ali uvažavaju njene optužbe protiv OVK o trgovini organa).

Često je kritiziraju zbog arogancije, politikantskih izjava i loše napisanih optužnica te pravne strategije koje je od optuženih ratnih vođa učinila mučenike i nacionalne heroje, odnosno podgrijala nacionalizam i stvorila plodno tlo za nastavak etničkih sukoba u bliskoj budućnosti.

Zbog povećanja ekspeditivnosti tribunala Vijeće sigurnosti je 2003. razdvojilo uloge tužitelja za Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (ICTY) i Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području Ruande (ICTR) pa je Carlu Del Ponte na tribunalu za Ruandu zamijenio Hassan Bubacar Jallow. 1. siječnja 2008. na dužnosti glavnog tužitelja nasljedio ju je Serge Brammertz.

## Izvori

## Vanjske veze

* Memoari Karle Del Ponte I, II, III, IV, V
* BBC News profil Carle del Ponte (engl.)
# Ariel Šaron

| Ariel Sharon |
| --- |
| Ariel Sharon |
| Rođenje | (1928-februara-26)26. februara 1928.  |
| Smrt | 11. januara 2014. (dob: 85)  |

**Ariel Sharon** (hebrejski: אריאל שרון, rođen kao **Ariel Scheinermann** 27. 2. 1928. – 11. 1. 2014., poznat po nadimku **Arik**) je jedanaesti po redu premijer Izraela, koji se na dužnosti nalazio od marta 2001 do 2006. Poznat je po dugogodišnjoj vojnoj i političkoj karijeri. Osnovao je desničarsku stranku Likud, trenutno najjaču u izraelskom Knesetu, a prije toga je služio preko trideset godina u Izraelskim obrambenim snagama, gdje je dobio činil general-majora i stekao veliku slavu zbog svojih podviga u šestodnevnom ratu godine 1967. i jom kipurskom ratu godine 1973.

Sharon je jedna od najkontroverznijih ličnosti, ne samo u Izraelu, nego i ostatku svijeta. Tokom svoje karijere stekao je reputaciju glavnog izraelskog "jastreba", zdušnog borca protiv terorizma i vatrenog cionista. U međunarodnoj, a pogotovo arapskoj, javnosti, Sharon se smatra jednim od najvećih zlotvora u današnjem svijetu, pri čemu se kao krunski dokaz navodi pokolj u Sabri i Shatili godine 1982, koji je, u vrijeme kada je Sharon bio ministrom obrane, izvršen na libanonskoj teritorijoj okupiranoj od Izraela.

Godine 2000. Sharonov je posjet džamiji Al-Aksi poslužio kao povod za izbijanje Druge intifade i kolaps mirovnog procesa započetog sporazumima iz Osla. Sharon je slijedeće godine izabran za premijera i svoju reputaciju "jastreba" je ispočetka potvrdio tako što je na palestinske samoubilačke napade odgovarao slanjem vojske u Pojas Gaze i Zapadnu obalu, čime je Palestinska samouprava izgubila svaki autoritet. Pod njegovom vlašću je Izrael prvi put u modernoj historiji izgubio veliki dio simpatija u svjetskoj javnosti, pogotovo kada se njegova politika počela povezivati s Georgeom W. Bushom i njegovim Ratom protiv terorizma.

Dijelom kao posljedica svih tih procesa, dijelom potaknut od strane Bushove vlade, Sharon je postepeno počeo zauzimati nešto umjereniji stav i pristajati na bolne kompromise koji su ranijim vladama bili nezamislivi. Tako je bio glavni inicijator napuštanja židovskih naselja, a potom i izraelskog vojnog povlačenja iz Gaze, zbog čega je prvi put postao metom žestokih kritika izraelske desnice. Nakon što je teškom mukom uspio sačuvati vodstvo Likud stranke od Benjamina Nethanyahua, u novembru 2005. je odlučio napustiti Likud i osnovati novu stranku centra pod nazivom Kadima.

Dana 4. 1. 2006. primljen je u bolnicu zbog teškog izljeva krvi u mozak i većina stručnjaka drži da, čak i ako se oporavi, neće biti u stanju obavljati dužnost. Privremeno ga je zamijenio bivši gradonačelnik Jeruzalema Ehud Olmert. Umro je 11. 1. 2014. godine.
# 433 Eros

Asteroid 433 Eros
**433 Eros** je prvi otkriveni asteroid koji spada u grupu *asteroida u blizini Zemlje* (engl. *Near-Earth asteroids* ili *NEA*). Ime je dobio po grčkom bogu ljubavi *Erosu* (grč. Eρως). To je asteriod približnih dimenzija 13 x 13 x 33 km, drugi po veličini NEA asteroid, odmah poslije asteroida 1036 Ganymed. Asteroid 433 Eros su otkrili astronomi Gustav Witt u Berlinu i Auguste Charlois u Nici iste noći 13. augusta 1898. godine.

## Karakteristike

On je jedan od asterioda koji prelaze orbitu Marsa, i ujedno prvi poznati asteriod za koga je utvrđeno da prelazi preko Marsove orbite. Eros je jedan od malobrojnih NEA asteroida čiji maksimalni prečnik prelazi 10 km.

Temperatura na Erosu tokom *dana* (na strani okrenutoj Suncu) iznosi i do 100 °C, a *noću* se spušta i do -150 °C. Specifična težina asteroida iznosi oko 2.400 kg/m3, te je slične gustoće kao i Zemljina kora. Rotira oko svoje osi, jednom svakih 5,27 sati.

Njegov sinodički period iznosi 846 dana (Zemljinih) i jedan je od najdužih od svih objekata u Sunčevom sistemu. Po nekim istraživanjima objekti poput Erosa mogu egzistirati na ovakvim orbitama samo oko par stotina miliona godina, prije nego što budu poremećeni utjecajem gravitacije negog drugog objekta ili planete. Simulacije predviđaju da bi Eros mogao doći do Zemljine orbite za približno 2 miliona godina. Asteroid je posjetila sonda NEAR Shoemaker 12. februara 2001. godine i napravila fotografije njegove površine a uspjela se i spustiti na njega.

## Kontroverza

U kontroverznom sudskom slučaju Gregory W. Nemitz je tvrdio da posjeduje vlasnička prava na Eros, te je zahtjevao od NASA-e da mu plati naknadu za *parkiranje* i korištenje skladišta za sondu NEAR Shoemaker od po 20 US centi na godinu. Sud je takvu tužbu odbio kao neosnovanu.

## Reference
# Nebojša Čović

| Nebojša Čović |
| --- |
| Nebojša Čović |
| Rođenje | 2. jula 1958.  (1958-07-02) Beograd  |

**Nebojša Čović** (rođen u Beogradu 2. jula 1958) je srpski političar. Čović je zamenik premijera u Vladi Republike Srbije i bivši šef Koordinacionog centra za Kosovo i Metohiju.

## Biografija

Čović je rođen 2. jula 1958. u Beogradu. Završio je Mašinski fakultet, na kom je i doktorirao 2000. Radio je u preduzećima "Ivo Lola Ribar" iz Beograda i REIK "Kolubara", bio je generalni direktor DP "Proleter" i predsednik UO MDD "FMP" Beograd.Bio je asistent na Mašinskom fakultetu 8 godina.

Kao član Socijalističke partije Srbije je 1992. izabran za potpredsednika IO Skupštine Beograda za privredu i finansije. Čović je postao predsednik Gradske vlade 1993, da bi godinu dana kasnije bio izabran za gradonačelnika Beograda i na tom položaju je ostao do 1997. Bio je poslanik u Narodnoj skupštini u dva mandata. Nakon odlaska iz SPS-a 1997, osnovao je Demokratsku alternativu. Nakon saveznih izbora 24. septembra 2000. je postao poslanik u Saveznoj skupštini na listi Demokratske opozicije Srbije. Bio je kopredsednik prelazne vlade nakon Demonstracija 5. oktobra. U vladi Zorana Đinđića je bio zamenik premijera i šef Koordinacionog centra za jug Srbije, kao i Koordinacionog centra za Kosovo i Metohiju. Nakon izbora 28. decembra 2003, ujedinio je Demokratsku alternativu sa Socijaldemokratskom partijom Slobodana Orlića.

Nebojša Čović je nosilac Ordena Svetog Save I reda. Takođe je bio predsednik Košarkaškog saveza Jugoslavije.

Nebojša Čović je oženjen Vesnom i sa njom ima dvoje dece, kćerku Tijanu i sina Filipa.

## Reference

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| prethodnik **Slobodanka Gruden** | **Predsednik Skupštine grada Beograda1994 - 1997. | sledbenik **Zoran Đinđić** |

## Vanjske veze
# Mastrihtski ugovor

**Ugovor o Evropskoj uniji** poznatiji kao **Ugovor iz Maastrichta** potpisan je 7.2. 1992., a stupio je na snagu 1.1., odnosno 1.11. 1993. godine.

Države članice nekadašnje Evropske ekonomske zajednice su njime uspostavile Evropsku uniju te time ujedno označile novu etapu u integriranju svojih država u sve čvršću uniju, u kojoj se odluke donose što je bliže moguće građanima.

Ovim su Ugovorom postavljeni ciljevi ekonomske i monetarne unije, jedinstvene valute, zajedničke vanjske i sigurnosne politike, zajedničke obrambene politike, a zatim i obrane, uvođenja građanstva Unije, uske suradnje u pravosuđu i unutarnjim poslovima.

Ugovorom u Europskoj uniji ovaj je europska integracija iz pretežno privredne integracije prerasla u političku uniju.

## Ratifikacija

Proces ratifikacije ugovora je bio suočen s nizom poteškoća u budućim državama-članicama.

Najveća od njih je bila u Danskoj, gdje je 2.6. ratifikacija propala na referendumu za nekih 50.000. glasova. Zbog toga je Danska pristupila ugovoru tek kada su uvažene neke njene rezervacije u okviru posebnog Edinburškog sporazuma, a isti ratificiran 18.5. 1993.

U Francuskoj je referendum o ratifikaciji 21.9. 1992. tijesno prošao s tek 51,05 % glasova.

U Velikoj Britaniji su se ratifikaciji u Parlamentu suprotstavile ne samo opozicijski zastupnici iz Laburističke i Liberalno-demokratske stranke, nego i frakcija vladajućih konzervativaca na čelu s Maastrichtskim pobunjenicima. Njihov broj je bio iznad većine nužne za izglasavanje ratifikacije u Donjem domu Parlamenta, pa je vlada premijera Johna Majora bila blizu toga da izgubi povjerenje.

## Vanjske veze

* The Treaty on European Union Arhivirano 2006-11-21 na Wayback Machine-u - Online version (originalna verzija, bez dokumenata)
	+ Download version Arhivirano 2006-11-22 na Wayback Machine-u as PDF (Portable Document Format)
	+ For other languages look at the EU page on the Evropski ugovori Arhivirano 2006-04-24 na Wayback Machine-u
	+ Trenutna verzija ugovora
* The History of the European Union - The Treaty of Maastricht
* Maastricht Treaty Arhivirano 2007-09-30 na Wayback Machine-u European NAvigator

---

*Kronologija ugovora i institucija EU*

| Evropska unija - ugovori, struktura, historija
 |
| --- |
|  |
| **1952** | **1958** | **1967** | **1993** | **1999** | **2003** | **?** |
|  |  | EC - Evropska zajednica... | **E V R O P S K A   U N I J A**   ( E U )
 |
| **Evropska zajednica za ugljen i čelik** (ECSC)
 |  |  |
|  | **Evropska ekonomska zajednica** (EEC)
 | **Evropska zajednica** (EC)
 |
|  | ...Evropske zajednice: ECSC, EEC (EC, 1993), Euratom | Pravda i unutrašnji poslovi
 |  |  |
| Policija i pravosudana suradnja u krivičnim slučajevima (PJCC)
 |
| Zajednička vanjska i sigurnosna politika (CFSP)
 |
| **Euratom** (Evropska zajednica za atomsku energiju)
 |
| **Pariški ugovor** | **Rimski ugovori** | **Ugovor o spajanju** | **Mastrihtski ugovor** | **Amsterdamski ugovor** | **Ugovor iz Nice** | **Evropski ustav** |
|  |
| "TRI STUPA" - Evropske zajednice (EC, Euratom), Zajednička vanjska i sigurnosna politika (CFSP), Policijska i pravosudna suradnja u krivičnim slučajevima (PJCC) |
# Mirko Šarović

|  |
| --- |
| Mirko Šarović |
|
 |
| Biografija |
| Datum rođenja
 | 16. septembar 1956.
 |
| Mesto rođenja
 | Rogatica, FNRJ
 |
| Politička partija
 | SDS
 |
| Mandat(i) |
| 4. predsednik Republike Srpske
 |
| mart 1999. — 28. novembar 2002.
 |
| Prethodnik
 | Nikola Poplašen
 |
| Naslednik
 | Dragan Čavić
 |
| uredi  |

**Mirko Šarović** (Rogatica, FNRJ, 16. septembar 1956) je srpski političar i bivši predsednik Republike Srpske (1999—2002).

## Život

Kao predsednik Republike Srpske je 5. marta 2001. godine u Banjaluci zajedno sa predsednikom Savezne Republike Jugoslavije Vojislavom Koštunicom potpisao Sporazum o specijalnim paralelnim vezama SRJ i Republike Srpske. Skupština Savezne Republike Jugoslavije je ratifikovala Sporazum o specijalnim paralelnim vezama SRJ i Republike Srpske 10. maja 2001. godine.

Obavljao je i funkciju člana Predsjedništva Bosne i Hercegovine na koju je dao ostavku. Drugog aprila 2003. godine optužen je za organizovanje ilegalnog izvoza oružja u Irak.

## Priznanja

* Orden Republike Srpske (2012)

## Reference

## Povezano

* Vlada Republike Srpske
* Predsednik Republike Srpske
* Ustav Republike Srpske
* Narodna skupština Republike Srpske
* Predsednik Vlade Republike Srpske

## Vanjske veze

* Predsednik Republike Srpske Arhivirano 2019-06-06 na Wayback Machine-u (`sh`)
* Vlada Republike Srpske Arhivirano 2013-01-21 na Wayback Machine-u (`sh`)
* Radio-televizija Republike Srpske: Šarović: Srpska je genaracijski projekat, 3. 1. 2012. (`sh`)
# Janica Kostelić

Janica Kostelić
**Janica Kostelić** (rođena 5.1. 1982. u Zagrebu) je hrvatska alpska skijašica koja uživa status jednog od najvećih sportaša svih vremena.

Tu je reputaciju stekla na Zimskim olimpijskim igrama u Salt Lake Cityju 2002. godine, kada je osvojila tri zlatne medalje (u alpskoj kombinaciji, slalomu i veleslalomu) - dostignuće koje su prije toga postigle samo dvije sportašice. Godine 2001., 2003. i 2006. osvojila je Svjetski kup u skijanju.

Dana 15.1. 2006. Janica Kostelić je postala treća skijašica u historiji (iza Šveđanke Pernille Wiberg i Austrijanke Petre Kronberger) koja je osvojila zlato u svih pet disciplina Svjetskog kupa, a dana 5.2. 2006. je (uz Kronenbergovu) postala druga skijašica kojoj je to uspjelo u jednoj sezoni. Godine 2006. Janica Kostelić je skijašku sezonu završila kao pobjednik Svjetskog kupa s rekordnim brojem bodova.

Dana 18.2. 2006. Janica Kostelić je na Zimskim olimpijskim igrama u Torinu osvojila zlatnu medalju u skijaškoj kombinaciji, te sa četiri zlatne medalje postala nauspješnija skijašica u olimpijskoj historiji.

Ta su dostignuća utoliko veća što je Kostelić mnoga od njih postigla bolesna i što su joj karijeru često prekidale ozbiljne ozljede. Dostignuća postaju još impresivnija ako se uzme u obzir da Kostelić na početku svoje karijere nije imala ozbiljnu podršku ni od države ni od sponzora, koji tada nisu imali razumijevanja za alpsko skijanje.

Janica, koja je stekla nadimak *Snježna kraljica*, uživa status nacionalne heroine i pozitivnog uzora mladima u Hrvatskoj i šire. Njen uspjesi su poslužili kao veliki poticaj alpskom skijanju, pa se tako od prošle godine na zagrebačkom Sljemenu održavaju skijaška natjecanja, što je samo prije nekoliko godina bilo nezamislivo.

Najveći poticaj Janici Kostelić predstavlja njen otac i trener Ante Kostelić, čije su metode često bile izvorom kontroverze. Uz Janicu se skijanjem uspješno bavi i njen brat Ivica.

Janica Kostelić je također poznata po dugogodišnjem suparništvu sa švedskom alpskom skijašicom Anjom Pärson.

## Vanjske veze

* Janica Kostelić official web site
* "The Snow Queen of Croatia" by IOC
* Ski World Cup statistics for Janica
# Talibani

Talibani u Heratu
**Talibani** (طالبان) su deobandijsko-paštunski pokret koji je vladao većinom Afganistana od 1996. do 2001. godine. Talibani su nastali u Pakistanu u izbjegličkim logorima u kojima su boravile afganistanske izbjeglice a presudan utjecaj na njihovo učenje imale su vjerske škole koje su bile financirane od strane naftom bogatih arapskih država.

Vođe ovog pokreta ubijene su u akcijama SAD-a i Sjevernog saveza. Manje grupe ovog pokreta su i dalje aktivne i bore se u gerilskim bitkama ili terorizmom protiv NATO saveza i trenutne vlade Afganistana.

Dok su bili na vlasti, talibani su postali poznati po svom zlostavljanju žena. Bilo im je zabranjeno raditi i školovati. Žene koje su bile uhvaćene u kršenju segregacijskih zakona često su bile osuđivane na smrt, a kazna se u pravilu izvršavla javno, na stadionima.

Teroristička grupa Al Kaida bila je saveznik talibana.

Talibana trenutno ima oko 12.000 po tvrdnjama istih. Vođa im je bio Mula Muhamed Omar.
# Mir (svemirska stanica)

**Mir (svemirska stanica)**
| **Oznaka misije** |
| --- |
|  Oznaka Mira
 |
| Statistike misije
 |
| **Naziv misije** | Mir
 |
| **Pozivni znak** | Mir
 |
| **Lansiranje** | 19.2. 1986. 21:28:23 UTC Bajkonur, SSSR
 |
| **Ponovni ulaz** | 23.3. 2001 05:50:00 UTC
 |
| **Posada** | 28 dugotrajnijh posada
 |
| **Nastanjena** | 4.594 dana
 |
| **U orbiti** | 5.511 dana
 |
| **Broj orbita** | 89.067
 |
| **Apogej** | 393 km /244 mi
 |
| **Perigej** | 385 km /239 mi
 |
| **Period** | 89m1 min
 |
| **Inklinacija** | 51,6 stupnjeva
 |
| **Proputovana udaljenost** | 3,638.470.307 km / 2,260,840.632 mi
 |
| **Orbitalna masa w/Spektr, Kristal, itd.** | 124.340 kg
 |
| Konfiguracija
 |
|  |
| Svemirska stanica Mir
 |

**Mir** (Мир, što može na ruskom značiti i *svijet* i *mir*) je bila sovjetska (a kasnije ruska) orbitalna stanica. Predstavljala je prvu temeljito nastanjenu svemirsku istraživačku stanicu u historiji čovječanstva. *Mir* trenutno drži rekord u najdužem stalnom ljudskom prisustvu u svemiru od osam dana manje od 10 godina. Kroz niz međunarodnih suradnji, bio je dostupan kozmonautima i astronautima raznih zemalja. Mir je sastavljen u orbiti spajanjem nekoliko modula, svaki od kojih je lansiran odvojeno od 19.2.1986. do 1996. Stanica je postojala do 23.2.2001. kada je namjerno de-orbitirana, te se raspala prilikom ponovnog ulaska u atmosferu.

## Vanjske veze

* Site contains detailed diagrams, pictures and background info
* Site describes the Mir-Shuttle Docking Module

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:  **Saljut 7**  |  **Program Mir**  1986–2001
 | Slijedi:  **Međunarodna svemirska stanica**  |
# Mac OS X 10.0

21. marta 2001. godine Apple Inc. je izdao novi operativni sistem pod nazivom Mac OS X verzija 10.0 (poznat pod nadimkom Čita, (`en`)). Prvobitna verzija je bila spora, sa malo funkcija i imala je veoma malo aplikacija u vrijeme kad je izdata. Iako kritikovana od strane mnogih da ova verzija nije spremna za javnost, također je opšteprihvaćeno da je ova verzija imala veliku važnost u tome što je dala osnovu operacionom sistem koju treba poboljšavati. Samo izdavanje Mac OS X-a je opšteprihvaćeno kao veliki uspjeh u Mac-ovoj sredini, jer napori da se promjeni Mac OS su se već vodili od 1996. i imali su veliki broj pehova. Nakon nekoliko manjih popravki, panika oko kernela je postala rijeđa, te je Mac OS X počeo dobivati pohvale u vezi stabilnosti u veoma ranoj fazi svog razvoja. Prvobitna kritika da je spor je ostala je još od prethodnog septembarskog izdanja *Mac OS X Public Beta*.

## Vanjske veze

* Zadnji update 10.0.4
* Mac OS X Server 10.0.4 - zadnji update za verziju 10.0
# Mac OS X 10.1

25. septembra 2001. izašao je Mac OS X verzija 10.1, pod nadimkom **Puma**, gdje je poboljšana brzina sistema, te sa dodatnim funkcijama koje su nedostajale is prvobitnog izdanja, poput DVD playback-a. Apple je izdao Pumu kao besplatni *upgrade* postojećim korisnicima, mada je također izdao čitavu instalaciju korisnicima Mac OS-a. Međutim, otkriveno je da je *upgrade* verzija zapravo čitava instalacija koja se može koristiti i na Mac OS 9 sistemima ako se skloni određena datoteka. Apple je naknadno izdao verziju koja u stvarnosti bila smanjena verzija namjenjena samo za *upgrade*.

## Vanjske veze

* 10.1.5 zadnji update
* Mac OS X Server 10.1.4 - zadnji update za verziju 10.1
# Hrvatsko vijeće obrane

Grb HVO-a iz 1995.
**Hrvatsko vijeće obrane** ili **Hrvatsko vijeće odbrane** (**HVO**) bila je vojna formacija nepriznate Hrvatske Republike Herceg-Bosne tokom Rata u Bosni i Hercegovini koju je osnovala Hrvatska demokratska zajednica (HDZ). HVO je bio glavna vojna sila Hrvata u Bosni i Hercegovini.

Početkom rata HVO se s Armijom Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH) borio protiv vojnih formacija Srba, ali se u kasnijoj fazi rata sukobio sa svojim bivšim saveznikom, naročito na području Mostara.

HVO je u decembru 1995. pripojen Vojsci Federacije Bosne i Hercegovine (VFBiH) prema sporazumu postignutom nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma. U decembru 2005. HVO je reorganiziran u Prvu pješačku (gardijsku) pukovniju Oružanih snaga Bosne i Hercegovine pošto su se VFBiH i Vojska Republike Srpske (VRS) ujedinile u jedinstvenu oružanu snagu.

## Reference

## Vanjske veze

* Hrvatsko vijeće obrane
# Miroslav Mišković

| Miroslav Mišković |
| --- |
|  |
| Djeca | Marko Mišković, Ivana Mišković, Slađana Mišković |
| Roditelji | Džordž Mišković, Vera Mišković |

**Miroslav Mišković** (rođen 5. 7. 1945. u Kruševcu) je srpski poslovni čovek, predsednik kompanije Delta Holding. Smatra se jednim od najbogatijih ljudi u Srbiji, sa bogatstvom od oko dve milijarde dolara (2007), prema podacima poljskog magazina Vprost koji svake godine objavljuje spisak 100 najbogatijih ljudi postkomunističkih zemalja, Mišković je na 42. mestu, a prema izveštaju za 2008. godinu je na sa kapitalom od 2,8 milijardi američkih dolara.

Miroslav Mišković je rođen u Kruševcu, gde je završio srednju školu pre preseljenja u Beograd i diplomiranja na Ekonomskom fakultetu 1971. Radio je u Jugobanci i Trajalu iz Kruševca do 1977, da bi otišao u Hemijsku industriju Župa 1984. i postao izvršni direktor kompanije 1987. Na toj poziciji je ostao do 1990, kada je izabran za potpredsednika Vlade Srbije, ali je tu funkciju vršio samo šest meseci. U međuvremenu, Mišković je osnovao kompaniju Delta M, koja je postala vrlo uspešna narednih godina, tokom ratova na prostoru nekadašnje Jugoslavije i tokom režima Slobodana Miloševića. Ubrzo potom osniva Delta banku koja postaje značajan deo Delta Holding korporacije koja se bavi agrobiznisom, distribucijom, razvojem imovine, osiguranjem i dr.

Miškovićeva povezanost sa Slobodanom Miloševićem nikada nije bila javna, osim u periodu učešća u vladi. Posle „Petog oktobra“ Mišković je bio povezivan sa Dušanom Mihajlovićem, ministrom policije i ostalim liderima DOS-a. Smatra se da Mišković danas ima jak politički uticaj u Srbiji, iako vrlo retko izlazi u javnost.

Mišković je bio kidnapovan 9. 4. 2001, ali je oslobođen sledećeg dana. Procena je da je za otkup plaćeno oko 7 milion nemačkih maraka, a da su kidnaperi bili isti oni koji su izvršili atentat na Đinđića.

Odlikovan je ordenom Svetog Save.

Mišković od naslednika ima dve ćerke, jednog sina, i za sad jedinog poznatog jednog unuka. Ivana, Slađana, i Marko žive takođe u Srbiji, kao i unuk Mihailo.

## Izvori

## Vanjske veze

* Miškovićeva zvanična biografija i najnovije vesti Arhivirano 2013-02-26 na Wayback Machine-u
* Miškovićeva biografija na B92 Arhivirano 2007-01-16 na Wayback Machine-u
* Miškovićeva biografija na sajtu Srpskog poslovnog kluba Arhivirano 2009-08-23 na Wayback Machine-u
* Miškovićeva biografija na sajtu nedeljnika Vreme Arhivirano 2011-06-06 na Wayback Machine-u
* Spisak 100 najbogatijih poslovnih ljudi u postkomunističkim zemljana na Wprost.pl Arhivirano 2012-10-25 na Wayback Machine-u