Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Kalifornijski zaliv

**Kalifornijski zaliv** (engleski: *Gulf of California*) takođe poznat i kao **Kortesovo more** (španski: *Mar de Cortés*) se nalazi između poluostrva Kalifornija i glavnog dela Meksika. Na jugu je povezan sa Tihim okeanom. Okružuju ga meksičke države Donja Kalifornija, Južna donja Kalifornija, Sonora i Sinaloa. Glavna reka koja se uliva u njega je Colorado. Dug je 1 203 kilometra u pravcu sever-jug i širok od 92 do 222 kilometra, i ima površinu od 160 000 kvadratnih kilometra. U njemu se nalaze dva veća ostrva, Angel de la Gvarda (španski: *Ángel de la Guarda* - Anđeo čuvar) i **Tiburon** španski: *Tiburón* - Ajkula), kao i više manjih.

Otkrio ga je kapetan Fransisko de Uljoa (španski: *Francisco Ulloa*) 1539. i dao mu ime u čast španskog konkistadora Ernana Kortesa.

Melčor Dijaz (španski: *Melchor Díaz*) je detaljno istražio tu oblast 1540. uključujući i ekspedicije na reku Colorado.

Kalifornijski zaliv ima jedinstven i veoma bogat ekosistem. Pored raznovrsnih endemičnih vrsta u njemu se mogu naći i životinje kao što je grbavi kit, kalifornijski zeleni kit, manta raža i morske kornjače. Pokušaji meksičke vlade da stvori zaštićenu zonu su propali zbog nedostatka političkog dogovora. Kalifornijski zaliv je svetski poznato mesto za sportski ribolov.
# Tonkinski zaljev

Položaj zaliva Tonkin unutar Južnokineskog mora
**Zaliv Tonkin** (vijetnamski: Vịnh Bắc Bo, pojednostavljeni kineski: 北部 湾; tradicionalni kineski: 北部 灣) predstavlja sjeverni krak Južnokineskog mora a nalazi se između obala sjevernog dijela Vijetnama i južne Kine.

Zaliv je omeđen na zapadu sjevernom obalom Vijetnama, kineskom pokrajinom Guangxi na sjeveru, kineskim poluostvom Leizhou i ostrvom Hainan na istoku.

## Incident u zalivu

2. augusta 1964. godine, američki predsjednik Lyndon B. Johnson je potvrdio da su vojne snage Sjevernog Vijetnama u dva navrata napale američke razarače koji su se nalazili u zalivu Tonkin.
Ovaj događaj, danas poznat kao incident u zalivu Tonkin, doveo je do izglasavanja rezolucije o zalivu Tonkin 7. augusta 1964. godine, koja je na kraju dovela do otvorenog sukoba između Sjevernog Vijetnama i SAD-a. Poslije toga, rat je eskalirao u Vijetnamski rat u Južnom Vijetnamu koji je započeo slijetanjem američkih borbenih trupa u Đà Nẵng 1965. godine.

## Reference
# Sulusko more

**Sulu more** se nalazi u jugozapadnoj oblasti Filipina. Od Južnog Kineskog mora je odvojeno na severozapadu ostrvom Palavan, od Sulavesi mora na jugoistoku ga odvaja Sulu arhipelag. Na jugozapadu se nalazi Borneo, a na severozapadu filipinska ostrva.
# Boholsko more

Boholsko more
**Boholsko more** ili **Mindanaosko more** se nalazi između Filipinskih ostrva Mindanao na jugu i Boholi Lejte na severu. Dva veća ostrva u njemu su Sikuijor i Kamiguin. Povezano je sa Filipinskim morem na istoku, Kamotskim morem na severu i Sulu morem na zapadu. Najveći gradovi na njegovim obalama su Kagajan de Oro Siti, Iligan Siti, Butuan Siti, Dumagute Siti, Ozamis Siti i Tagbilaran Siti.
# Tasmanovo more

Satelitska snimka Tasmanovog mora
**Tasmanovo more** je rubno more Tihog oceana između istočne obale Australije i otoka Tasmanije na zapadu, Novog Zelanda, Norfolka i Nove Kaledonije na istoku.

Ime je dobilo po holandskom istraživaču Abelu Tasmanu, prvom evropljaninu koji je otkrio Novi Zeland i Tasmaniju. Britanski istraživač Džejms Kuk je istraživao more tokom svog prvog putovanja 1770-ih. U Tasmanijskom moru se nalaze više manjih ostrva, Midlton, Norfok i Lord Hau, i sva su Australijski posedi.
# Koraljno more

**Koralno more** je deo Tihog okeana severozapadno od Australije. U njemu se nalazi lanac nenaseljenih ostrva koji nosi isto ime, među kojima ostrva Vilis, Koringa i Tregose. Ime je dobilo po svojoj glavnoj karakteristici, velikom koralnom grebenu, koji je najveći koralni greben na svetu. Teritorija ostrva Koralnog mora pripada Australiji, i njima upravlja Australijska služba za prirodnu okolinu.
# Rossovo more

**Rosovo more** je deo južnog okeana kod Antartika i ima površinu od oko 500.000 kvadratnih kilometra. Nalazi se između Zemlje Marije Berd na istoku i Viktorijine zemlje na zapadu.

Rosovo moreJužni deo mora zauzima Rosov lednik, izvor mnogih lednika. Na zapadu mora se nalazi Rosovo ostrvo, odvojeno od kontinenta Mek Murdovim moreuzom, kojim dominiraju vulkani Erebus i Teror. Na istoku se nalazi Ruzveltovo ostrvo u zalivu Kitova. Pored njih druga ostrva koja se nalaze u moru su Blak, Karne, Kulman i Vajt. Najjužniji deo mora je Guldova obala koja se nalazi na 300 kilometra od južnog pola. Rosovo more je otkrio 1841. istraživač Džejms Ros. Roald Amundsen je 1911. počeo svoju ekspediciju prema južnom polu iz zaliva Kitova. Velika Britanija i Novi Zeland polažu prava na zemlje oko Rosovog mora, međutim one kao i ceo Antartik padaju pod Antartički sporazum.
# Unutarnje more

**Unutarnje more** je more na zapadu Tihog oceana koje razdvaja otoke Honshū, Shikoku i Kyushu, tri glavna otoka Japana.
Unutarnje more služi kao međunarodni vodeni put koji povezuje Tihi ocean sa Japanski morem.
Otprilike 3.000 otoko smješteno je u Unutarnjem moru.

Naruto tjesnac povezuje istočni dio mora sa kanalom Kii koji vodi u Tihi ocean. Zapadni dio mora povezan je sa Japanskim morem kroz Kanmon tjesnac i sa Tihim oceanom kroz Bungo kanal.
# Halmahersko more

Položaj Halmahera mora u Jugoistočnoj Aziji
**Halmahera more** je regionalno more koje se nalazi se u istočnom dijelu Australijskog sredozemnog mora. More je omeđeno Tihim okeanom na sjeveru, Halmaherom na zapadu, Waigeom i Papuom na istoku, i Ceramskim morem na jugu. Zauzima površinu od oko 95.000 km2 a njegova topografija obuhvata niz odvojenih bazena i grebena, od kojih je glavni Halmahera bazen koji dostiže dubinu od 2039 m.
# Savusko more

Položaj Savu mora
**Savu more** (engleski: *Savu Sea* ili *Sawu Sea*) je malo more nadomak Indonezije nazvano po otok Savu na južnoj granici. Omeđeno je otocima Savu i Rai Jua na jugu i Rote i Timor na istoku, te otoka Flores i arhipelaga Alor na sjeveru i mora Banda na sjeveroistoku. Ulijeva se u Indijski okean na istoku i zapadu.

More dostiže dubinu do 3,500 metara i prostire se na 600 km od zapada prema istoku i 200 km od sjevera prema jugu. Najveći grad na moru je Kupang, glavni grad provincije Istočna Nusa Tenggara, sa oko 450,000 stanovnika.

## Reference
# Bismarckovo more

Bismarckovo more
**Bismarckovo more** je dio Pacifika između Bismarckovog arhipelaga i Nove Gvineje. Nazvano je u čast njemačkog kancelara Bismarcka.

U Drugom svjetskom ratu, poprište je mnogih bitaka između saveznika i Japana.
# Beaufortovo more

Beaufortovo more
**Boforovo more** je deo Severnog Ledenog okeana i ima površinu od 450.000 km². Nalazi se između Aljaske i Kanadskih teritorija Jukon i Severozapadne teritorije na jugu i arktičkih ostrva na istoku. Njegovu granicu određuje linija koja povezuje rt Barou u Aljasci i ostrvo Princ Patrik. Prvi put ga je istraživao kanađanin Vilhjalmur Stefanson 1914. Ime je dobilo po engleskom hidrografu Fransisu Bofortu. Najveća reka koja se uliva u Boforovo more je Makenzi. Ono je značajan put za migraciju i mesto za razmnožavanje kitova. Nalazi se van značajnih komercijalnih puteva, i tokom najvećeg dela godine je prekriveno ledom osim tokom leta. U Boforovom moru se nalaze značajne rezerve nafte i prirodnog gasa. Sa njihovim istraživanjem je počelo šezdesetih godina, a sa eksploatacijom 1986. kada je počela sa radom prva platforma. Međutim da nebi ometale razmnožavanje i migraciju kitova dozvoljeno im je da rade samo tomom zimskih meseci.
# Solomonsko more

| Solomonovo more
 |
| --- |
|  Mapa Solomonovog mora |
| **Površina** | 720.000 km²
 |
| **Najveća dubina** | 9.140 m
 |
| **Najveća širina** | 1.200 km
 |
| **Najveća dužina** | 650 km
 |
| **Zemlje basena** | Papua Nova Gvineja Solomonova ostrva
 |

**Solomonovo** ili **Solomonsko more** je deo južnog Tihog okeana između Nove Gvineje, ostrva Nova Britanija i Solomonovih ostrva. Na severu ga sa Bizmarkovim morem spaja moreuz Vitjaz, a na jugu, granicu sa Koralnim more predstavlja arhipelag Lujadi (engleski: *Louisiade Archipelago*).

Zahvata površinu od 720.000 km². Najveća dubina je 9.140 metara. Šelf je razvijen samo uz obalu Nove Gvineje. Temperatura površinskog sloja vode iznosi 25—28 °C. Salinitet iznosi 34,5‰. Amplituda morskih mena je 2 metra.

Prvi Evropljanin koji je plovio Solomonovim morem bio je Španski moreplovac Alvaro de Mendanja i to 1567. godine.
U Drugom svetskom ratu u južnom delu vođena je velika pomorsko-vazdušna bitka između japanskih i američkih snaga. More je dobilo naziv prema Solomonu, biblijskom kralju Izraela.

## Povezano

* Tihi okean
* Solomonova ostrva
* Koralno more

## Vanjske veze

* Mapa Solomonovog mora
# Amundsenov zaliv

**Amundsenov zaliv** se nalazi između kanadske severozapadne teritorije, ostrva Banks i Viktorija i Boforovog mora. Dugo je oko 402 km i široko 150 km. Istrađivao ga je norvežanin Roald Amundsen između 1903. i 1906. po kome je dobio ime. Amundsenov zaliv se nalazi na zapadnom kraju Severozapadnog prolaza, morskog puta koji povezuje Atlantski sa Tihim okeanom. Vrlo malo ljudi živi na njegovim obalama, ali ipak ima nekoliko naselja kao Saks Harbur, Holman i Polatuk. Na severu zaliva se nalazi prolaz Princa od Velsa. Na jugoistoku i istoku zaliv vodi preko prolaza Dolfin i Junion u zaliv Simpson zatim u zaliv Koronejšn. Na zapadu i severozapadu se može doći u Bofortovo more i severni ledeni okean. Celim zalivom vlada polarna klima, koju karakteriše ekstremno hladna zima. Amundsenov zaliv je prekriven ledom tokom najvećeg dela godine tako da ledolomci rade sve do jula.
# Grenlandsko more

Grenlandsko more
**Grenlandsko more** je deo severnog ledenog okeana i ima površinu od 1,205.000 km². Nalazi se između Grenlanda, Islanda, Špicberških ostrva i ostrva Jan Majen. Predstavlja vezu između Severnog ledenog okeana i Atlantskog okeana, ali zbog leda njegov severni deo je retko otvoren za plovidbu. Prosečna dubina mu je 1450 metara, a najveća dubina je 4800 metra. Grenlandsko more je gusto naseljeno nižim formama života sa dna lanca ishrane. Veliki beskičmenjaci, ribe, ptice i sisari (uključujući foke, kitove i delfine) se hrane manjim beskičmenjacima i malim organizmima.
# Jamesov zaljev

**Džejmsov zaliv** se nalazi južno od Hadsonovog zaliva, između Kanadskih provincija Kvebek i Ontario, ostrva koja se nalaze u zalivu su deo provincije Nunavut. Zaliv je prvi put privukao pažnju Evropljana 1610. kada je Henri Hadson uplovio u njega tokom istraživanja većeg zaliva koji danas nosi njegovo ime. Zaliv je dobio ime u čast Tomasa Džejmsa, engleskog kapetana koji je kompletije istražio oblast 1631.
# Bafinov zaliv

**Bafinov zaliv** je veliki zaliv koji se nalazi između ostrva Grenland na istoku, Bafinova zemlja na zapadu i Elzmir na severu. Sa Atlantskim okeanu je povezan preko Devisovog prolaza, a sa Severnim Ledenim okeanom preko više uzastupnih moreuza koji čine Naresov prolaz. Dug je oko 1550 kilometra i širok oko 550. Plovidba je nemoguća tokom najvećeg dela godine jer je prekriven ledom. Prvi evropljanin koji ga je otkrio je bio britanac Džon Dejvis 1585. Ime je dobio po Williamu Baffinu prvom čoveku koji je plovio po njemu 1616. Tokom osamnaestog veka bio je značajna zona za kitolov.
# Saint Lawrence (zaljev)

*Za ostale upotrebe, pogledajte Zaljev sv. Lavrentija.*
**Zaliv Sen Lorens** je jedan od najvećih estuarija na svetu. Vode iz Velikih jezera i reke Saint Lawrence se iz Severne Amerike ulivaju u Atlantski okean.

Zaliv Sen Lorens
Reka Saint Lawrence ulazi u zaliv preko dva moreuza sa severne i južne strane ostrva Antikosti, moreuz Žak Kartije na severu i moreuz Honguedo na jugu. Na severu je ograničen poluostrvom Labrador, na istoku ostrvom Njufaundlend, na jugu Nova Škotska (pre svega ostrvo Kejp Breton), i na zapadu poluostrvo Gaspe i Nju Branzvik. U njemu se nalaze ostrva Antikosti, Princ Edvard i Magdalen.

Zaliv Sen Lorens komunicira sa Atlantskim okeanom preko dva moreuza, Bel Il prolaz između Njufaundlenda i Labradora i Kabotov prolaz između Njufaundlenda i Kejp Bretona. Postojao je još jedan moreuz, Kansov prolaz između ostrva Kejp Breton i Nove Škotske, ali je zatvoren izgradnjom puta 1955.

Osim reke Saint Lawrence , druge reke koje se ulivaju u zaliv su Miramiči, Nataskua, Matapedia, Margare i Humber. Zaliv ima više suženja, a to su zaliv Šaler, estuer reke Miramiči, zaliv Sen Džordž i prolaz Nortumberland.

Ostrvo Sveti Pavle, u blizini ostrva Kejp Breton, se naziva zalivsko groblje, zbog brojnih brodoloma koji su se tu dogodili. Ostrvo Bonaventur blizu poluostrva Gaspe, ostrvo Brion “ptičje stene” ceveroistočno od ostrva Magdalen su značajna utočišta za ptice selice i o njima brine kanadska služba za životinjski svet. Nacionalni parkovi Forlion na istočnom delu poluostrva Gaspe, na severnoj obali ostrva Princ Edvard, Kučibuguak na severoistočnoj obali Nju Brunzvika, pobrđe ostrva Kejp Breton na njegovom severnom delu, Gros Morn na zapadnoj obali Njufaundlenda, i nacionalni park u arhipelagu Mingan.
# Sargaško more

| Sargaško more  |
| --- |
| Karta Atlanskog oceana sa pozicijom Sargaškog mora
 |
| **Lokacija** | Sjeverna Amerika
 |
| **Koordinate** | ﻿ / ﻿ |
| **Površina** | 8,635.000 km²
 |
| **Najveća širina** | 1100 km
 |
| **Najveća duljina** | 3200 km
 |
|  |
| **Širi sliv** | atlantski
 |

**Sargaško more** je relativno mirni dio Sjevernog Atlantika, eliptičnog oblika, čuveno po slobodno plutajućim algama iz roda Sargassum.

## Hidrografija

Sargaško more ima površinu od oko 8,635.000 km² i proteže se u dužinu nekih 3200 km, a široko je 1100 km. Ono leži između 20° – 35° sjeverne paralele i 30° – 70° zapadnog meridijana. Golfska struja iz Meksičkog zaljeva formira njegovu zapadnu granicu, kanarska istočnu, a sjevernoekvatorijalna južnu, zbog čega gotovo da nema strujanja, pa mu je i površina gotovo posve mirna.

Ima dubinu od 1500 do 7000 m, odlikuje se slabim strujama, slabim oborinama, visokim isparavanjem, nedostatkom vjetrova i toplom slanom vodom. Ta kombinacija stvorila je od tog mora lišenog planktona, koji je osnovna hrane za ribe, pravu biološku pustinju.

Specifičnost Sargaškog mora - velike smeđe alge Sargassum, koje plutaju po površini zahvaljujući svojim malih, ali upadljivim bobičastim mjehurima. Nose ih struje i vjetrovi, kolonije im se dopunjuju manjim količinama iz priobalja jugozapada. Njihove kolonije omogućavaju život morskim bićima, koje inače žive u obalnom pojasu, tako da je ih se može naći samo na ovom području Atlantika.

Osim po algama, po kojima je i dobilo ime Sargaško more je značajno i za jegulje, koje se u njemu mrijeste i rađaju, a nakon tog plove do svojih domovinskih voda po Evropi i Sjevernoj Americi.

Prvi Evropljanin koji je doplovio do Sargaškog mora, koje se proteže do Bermudskog arhipelaga, bio je Kristofor Kolumbo, koji je u njega uplovio na svom prvom putovanju 1492. godine. Kad je ugledao alge razveselio se jer je mislio da je blizu kopno, pa je hrabro nastavio u tom smjeru. Brojni kasniji moreplovci neopravdano su strahovali od Sargaškog mora nastaviti, bojivši se da će im se brodovi uplesti u masi plutajuće vegetacije.

## Reference

## Vanjske veze

* *Sargasso Sea* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Irsko more

Irsko more
**Irsko more** (irski: *Muir Éireann*) razdvaja otoke Irsku i Veliku Britaniju. Dio je Atlanskog oceana. Otok Man se nalazi u sredini mora. More je ekonomski jako važno za Irsku i Ujedinjeno Kraljevstvo jer između njih prijeđe godišnje preko 17 megatona roba i više od 12 milijuna putnika. Dugo vremena se predlaže željeznički tunel dugačak 80 km koji bi išao ispod Irskog mora i spajao ova dva otoka. More je dio irskog i britanskog teritorija.
# Keltsko more

| Keltsko more  |
| --- |
|  |
| **Lokacija** | Severni Atlantik
 |

**Keltsko more** (engleski: *Celtic Sea*, irski: *An Mhuir Cheilteach*, velški: *Y Môr Celtaidd*, korn. *An Mor Keltek*, bret. *Ar Mor Keltiek*, francuski: *La Mer Celtique*) predstavlja ivično more Severnog Atlantika. Obuhvata basen između južnih obala ostrva Irska na zapadu, južnog Velsa i jugozapadne Engleske (Kornvol i Devon) na istoku te najzapadnijeg dela obale Bretanje (Francuska) na jugoistoku. Na severu je omeđen prolazom svetog Đorđa kojim je spojen sa Irskim morem, između Engleske i Bretanje je Lamanš, dok je na jugoistoku Biskajski zaliv. Ka otvorenom okeanu proteže se do granica kontinentalnog Keltskog šelfa i prati izobatu od 200 metara koja ide njegovom spoljašnjom ivicom. Keltski šelf se potom naglo (gotovo vertikalno) spušta ka okeanskom dnu. Dubina u severoistočnom delu iznosi između 90 i 100 metara i postepeno se povećava idući ka prolazu Svetog Đorđa. U tom delu mora reljef dna je dosta jednoličan i ravan. Nešto istočnije pojavljuju se peščani lukovi, nastali dejstvima plimskih talasa u periodima nešto nižeg nivoa mora, koji poput grebena razdvajaju nešto dublje doline na dnu (dubine za 50 m veće od istočnog dela mora). Reljef dna južno od 50° SGŠ je znatno kompleksniji i raznovrsniji.

Na dnu Keltskog mora nisu pronađena značajnija ležišta nafte i gasa.

U geopolitičkom smislu njegova akvatorija je podeljena između Republike Irske, Francuske i Ujedinjenog Kraljevstva.

## Vanjske veze

* "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition + corrections". Arhivirano 2011-10-08 na Wayback Machine-u International Hydrographic Organization. 1971. p. 42
* Coccoliths in the Celtic Sea Arhivirano 2005-03-27 na Wayback Machine-u
# Mirtojsko more

Karta Mirtojskog mora
**Mirtojsko more** (grčki, *Mυρτώο Πέλαγος*, *Myrtöo Pelagos*) je more unutar Sredozemnog mora a nalazi se između ostrvske grupe Kikladi i grčkog poluostrva Peloponez.

Opisuje se kao dio Egejskog mora južno od Eubeje, Attice i Argolisa.

Dio vodene mase Crnog mora dopire do Mirtojskog mora, kroz Egejsko more.

Saronski zaliv leži između Korintskog kanala i Mirtojskog mora.

## Etimologija

Prema grčkoj mitologiji, mitski junak Mirtil je bačen u ovo more od strane razjarenog Pelopa pa je more dobilo ovaj naziv. Međutim, postoji verzija po kojoj je more nazvano prema malom ostrvu po imenu Myrtus.

## Reference
# Zaliv Sidra

**Zaliv Sidra** je deo Sredozemnog mora Severno od Libije. Poznat je i kao Sirtski zaliv po gradu Sirt. Vode zaliva su najtpolije od svih u Sredozemnom moru. S vremena na vreme Libija tvrdi da je ceo zaliv njena teritorilna voda, mada se druge zemlje drže međunarodnog standarda od 22,2 kilometra od obale. Zaliv je značajan po lovu na tunu.
# Kretsko more

| Kretsko more  |
| --- |
| Karta Kretskog i Egejskog mora
 |
| **Lokacija** | Jugoistočna Evropa
 |
| **Koordinate** | ﻿ / ﻿ |
| **Granična mora** | Jonsko i Sredozemno
 |
|  |
| **Najveća dubina** | 3294 m
 |
| **Obalne države** |  Grčka
 |

**Kretsko more** (grčki *Κρητικό Πέλαγος* / *Kritiko Pelagos*) ili **Kandijsko more** je južni dio Egejskog mora, rukavca Sredozemnog mora.

## Hidrografija

Kretsko more leži između arhipelaga Kikladi (sjeverna granica) do otoka Kreta na jugu. Ono je najdublji dio Egejskog mora tu se istočno od Rta Sidero na Kreti stere dubina od 3294 metara.
Kretsko more graniči sa Jonskim i Sredozemnim morem.

## Reference

## Vanjske veze

* *Sea of Crete* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Biskajski zaliv

Biskajski zaliv iz svemira
**Biskajski zaliv** (francuski: *Golfe de Gascogne*, baskijski: *Bizkaiko Golkoa*, španski: *Golfo de Vizcaya*, galicijski: *Golfo de Biscaia*, latinski: *Sinus Cantabricus*) je zaliv Atlantskog okeana, koji se prostire od severne obale Galicije u Španiji do Bretanje na severozapadu Francuske. Ova pomorska regija je poznata po lošem vremenu, jakim olujama i ekstremno visokim talasima.

Zaliv ima površinu od oko 225.000 km², dok mu je maksimalna dubina 4.735 metara. U zaliv se ulivaju velike francuske reke — Vilen, Loara, Šarent, Žironda i Adur. U Španiji nema većih reka koje se ulivaju u zaliv. Biskajski zaliv je bogat ribom.

Južni deo Biskajskog zaliva, ispred obale Španije, najčešće se pominje pod imenom „Kantabrijsko more“ (španski: *Mar Cantábrico*).

Jedan deo španske obale Biskajskog zaliva je poznat po turizmu. To je Kosta Verde (španski: *Costa Verde*, srpskohrvatski: *Zelena obala*). Poznato letovalište na francuskom delu obale je Bijaric.

Značajne luke Biskajskog zaliva su:

* u Francuskoj: Brest, Lorijan, Sent Nazer, La Rošel, Bordo, Bajon
* u Španiji: Bilbao, Santander, Hihon, La Korunja.
# Weddellovo more

Weddellovo more

**Vedelovo more** je rubno more Južnog okeana uz obalu Antarktika.
Obuvhvata 8 245 000 km². Sa severa ga okružuju Južna Šetlandska ostrva, Južna Orknijska ostrva, Južna Sandvička ostrva o ostrvo Buve, sa zapada i jugozapada Antarktičko poluostrvo, a sa juga i juistika Antarktičko kopno. Najveća dubina je 5148 m. Prosečna godišnja temperatura površinskog sloja vode niža je od 0 °C, koja se u dubinama povećava. Salinitet je manji od 34‰. Uz kopnenu obalu pruža se Vedelova i Filčnerova (Filchner) ledena barijera. Vedelovo more obiluje kitovima, fokama i pingvinima. Otkrio ga je Englez Džejms Vedel (James Wedddell) 1823. godine, po kome je i dobilo ime.
# Gvinejski zaliv

Karta Gvinejskog zaliva
**Gvinejski zaliv** je deo Atlantskog okeana jugozapadno od Afrike. Zaliv se smatra *Centrom sveta* jer kroz njega prolaze i ekvator i Grinički merdijan.

Reke koje utiču u Gvinejski zaliv:

* Reka Niger
* Volta
* Reka Kongo
# Sv. Vincent (zaljev)

| Zaljev sv. Vincenta
 |
| --- |
| Plaža ChristiesPlaža Christies |
|  |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Australija
 |
|  |
| Karta
 |
| Zaljev sv. Vincentaclass=notpageimage| Zaljev sv. Vincenta na karti Australije |

**Zaljev sv. Vincenta** (engleski: *Gulf St Vincent* ) je veliki zaljev na južnoj obali Australije, dio Velikog australijskog zaljeva odnosno Indijskog oceana, u državi Južnoj Australiji kod grada Adelaidea.

## Geografija

Zaljev sv. Vincenta je širok 145 i oko 73 km dubok, sa zapada graniči s poluotokom York iza kojeg se prostire zaljev Spencer, a sa istoka sa poluotokom Fleurieu. Na jugu prema oceanu, granica mu je otok Kangaroo. Najveći grad uz njegove obale je Port Adelaide, luka grada Adelaidea, na istočnoj obali zaljeva. U zaljev sv. Vincenta utječu rijeke Torrens, Gawler i Onkaparinga.

Snimka zaljeva sv. Vincenta iz svemira (istočniji, na zapadu je zaljev Spencer)
Obale zaljeva sv. Vincenta su niske i pjeskovite, s vodama jako visokog saliniteta, pa se to koristi za rad solane kod Dry Creeka pored Adelaidea. Do zaljeva sv. Vincenta prvi je doplovio britanski pomorac Matthew Flinders koji je zaljev detaljno ispitao 1802. godine. Zaljev je dobio ime po admiralu Johnu Jervisu koji je nosio titulu vojvode od sv. Vincenta.

## Izvori

## Vanjske veze

* *Gulf Saint Vincent* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Zaljev Spencer

| Zaljev Spencer
 |
| --- |
| Snimka *Zaljev Spencer* iz svemira (on je zapadniji) - istočni zaljev je Zaljev sv. VincentaSnimka *Zaljev Spencer* iz svemira (on je zapadniji) - istočni zaljev je Zaljev sv. Vincenta
 |
|  |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Australija
 |
|  |
| Karta
 |
| Zaljev Spencerclass=notpageimage| Pozicija *Zaljeva Spencer* na karti Australije |

**Zaljev Spencer** (engleski: *Spencer Gulf*) nalazi se na južnoj obali Australije, u državi Južnoj Australiji.

## Geografija

Zaljev je dug oko 322 km i ima najveću širinu od 129 kilometara. Na njegovoj zapadnoj obali se nalazi poluotok Eyre, a na istočnoj poluotok York koje ga odvaja od zaljeva sv. Vincenta. Najveći gradovi na njegovim obalama su Whyalla, Port Pirie i Port Augusta.

Zaljev Spencer je otkrio britanski pomorac Matthew Flinders 1802. i dao mu ime po Georgeu Spenceru, koji je nosio titulu drugog vojvode od Spencera, inače pretku princeze Diane. Kraj oko zaljeva prvi je istraživao Edward John Eyre u dva navrata 1839. i 1840/1841. godine. Nakon tog usljedilo je naseljavanje njegovih obala kasnih 1840-ih.
# Amundsenovo more

Amundsenovo more
**Amundsenovo more** je deo Južnog okeana oko Antarktika, ispred obale Antarktika kod Zemlje Marie Byrd. Dubina mora je do 585 m, a površina oko 98000 km². Dobilo je ime po istraživaču Roaldu Amundsenu.

## Povezano

* Amundsenov zaliv