Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Mirko Klarin

**Mirko Klarin** (Trogir, 30.10.1943. - Bruxelles, 14.12.2022.), jugoslovenski novinar, urednik, analitičar, reporter i borac za ljudska prava, te osnivač novinske agencije SENSE i kasnije SENSE - Centra za tranzicijsku pravdu u Puli. Klarin je uoči jugoslovenskih ratova bio zagovornik osnivanja međunarodnog suda što je napisao u tekstu Nirnberg sada! objavljenom u listu BORBA u maju 1991. Činjenica da se osnivanje Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju (MKSJ), dve godine kasnije (maj 1993.), dovodi u vezu s tim tekstom ukazuje, pre svega, na Klarinovo izvanredno poznavanje i razumevanje prilika u tadašnjoj Jugoslaviji. Njegov istančani analitički duh naveo ga je da, upozori na "...sve što bi nam se moglo dogoditi" i uputi apel za osnivanje "preventivnog" suda. Osnivanjem MKSJ taj je apel postao vizija.

Mirko Klarin je diplomirao na Pravnom fakultetu u Beogradu, novinarski je pratio razvoj međunarodne pravde, a posebno rad i nasljeđe Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju. Zahvaljujući Klarinu SENSE Centar za tranzicijsku pravdu je postao mjesto okupljanja boraca za pravdu i pomirenje iz nekadašnje Jugoslavije.

## Pogledaj

* Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju

## Vanjske veze

*

## Reference
# Svetlana Lukić

**Svetlana Lukić** je beogradska novinarka. Urednica je političke radio emisije Peščanik.

## Biografija

Svetlana je rođena 1958. godine u Beogradu. Diplomirala je na Fakultetu političkih nauka, smer novinarstvo. Bila je urednica i voditeljka kultno-političke emisije "Niko kao ja", na Drugom programu Radio Beograda, krajem 1980-ih i početkom 1990-ih. Njeni najpoznatiji projekti su "Fantom slobode", "Putokaz" i "Peščanik". Od 1994. radi u B92 kao novinarka, urednica i voditeljka.

## Stavovi

Poznata je po svom zalaganju za suočavanje srpskog društva sa ratnim zločinima:

> Skora svaka važnija državna institucija morala bi da odgovori kakva je bila njena uloga u tim zločinima. Počev od parlamenta, vojske, policije pa sve do državnih, železničkih i autobuskih preduzeća i gradske čistoće. Koje firme iz Srbije su, na primer, slale svoje autobuse u Srebrenicu, da li su Železnice Srbije stvarno poslale dokument vlastima kojim upozoravaju da se sprema otmica u Štrpcima, koja gradska čistoća je slala svoje radnike da tovare tela kosovskih civila u hladnjače koje će na kraju završiti u jezerima po Srbiji...
>
>

## Priznanja

Svetlana Lukić je dobitnica nagrada Jug Grizelj, Dušan Bogavac, Konstantin Obradović i Nagrade za novinarstvo grada Beograda.

## Izvori

## Vanjske veze

* Tekstovi Svetlane Lukić na Peščaniku
# Borka Rudić

Borka Rudić
**Borka Rudić** je novinar i profesor filozofije i sociologije iz Bosne i Hercegovine. Rođena je 25. avgusta 1959. godine u Mrkonjić Gradu, gde je završila osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirala je 1983. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu na odseku Filozofija i sociologija, gde je stekla i zvanje profesora.

Novinarstvom je počela da se bavi 1984. godine, radeći kao volonter *Radio Sarajeva* na mestu dopisnika iz severne Hercegovine. Najveći deo karijere se bavila radio-novinarstvom, a radila je kao reporter u *Radiju BiH* do 1994. godine, u sarajevskom *Oslobođenju*, pisala je za zagrebački *Tjednik*, radila kao dopisnik za agenciju *Beta* iz Beograda, bosanskohercegovačke *Dane* itd. Osim toga, obavljala je i funkciju generalnog sekretara Nezavisne unije profesionalnih novinara BiH, urednika emisije „Radio Arena“ na *BH Radiju 1*, predavača u školi novinarstva, trenera u oblasti komunikacija i odnosa sa javnošću, radila kao projekt menadžer za radio projekte u Danskom savetu za izbeglice (*Danish Refugee Council*) i brojnim drugim funkcijama u oblasti novinarstva i medija uopšte.

## Reference
# Nedim Sejdinović

**Nedim Sejdinović** (Tuzla, 15. jun 1972) novosadski je novinar, književnik i esejista, bivši predsednik Nezavisnog društva novinara Vojvodine (NDNV) (2014-2019), glavni i odgovorni urednik informativnog portala Autonomija, osnivač i glavni urednik izdavačke kuće "Cenzura".

## Biografija

Nedim Sejdinović je rođen u Tuzli 15. juna 1972. godine. U Novom Sadu živi od 1992. godine. Saradnik brojnih novina u Srbiji i regionu. Od 2004. do 2012. godine je generalni sekretar Nezavisnog društva novinara Vojvodine (NDNV), a od 2012. godine do aprila 2016. nalazio se na mestu predsednika Izvršnog odbora ovog udruženja. Glavni i odgovorni urednik portala Autonomija od njegovog osnivanja, 2008. godine

## Dela

Napisao je dve prozne i jednu knjigu političkih eseja:

* *Hodočašće viška*, proza (1998)
* *Zatvorski sindrom*, eseji (2012)
* *San svakog upaljača*, proza (2012

## Vanjske veze

* Zvanična web stranica NDNV-a
* Informativni portal Autonomija.info
* Sajt izdavačkog preduzeća "Cenzura" Arhivirano 2016-01-28 na Wayback Machine-u
* Protiv ružnoće i grubosti sveta (Vreme, 5. april 2012) Arhivirano 2016-02-07 na Wayback Machine-u
* Nedim Sejdinović predsednik NDNV (RTV, 23. april 2016)
# Vildana Selimbegović

|  |
| --- |
| Vildana Selimbegović |
|
 |
|

---

glavna i odgovorna urednica Oslobođenja
 |
| **Na dužnosti** |
| **Dužnost preuzeo** 2008.
 |
| Prethodnik
 | Faruk Borić
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | 27. jula 1963.  (1963-07-27) Travnik,  Jugoslavija
 |
| Alma mater
 | Univerzitet u Sarajevu
 |
| Profesija
 | novinarka
 |

**Vildana Selimbegović** (Travnik, 27. jul 1963.), bosanskohercegovačka je novinarka, glavna i odgovorna urednica Oslobođenja.

## Biografija

Vildana Selimbegović je rođena u Travniku 1963. godine. U rodnom gradu je je završila osnovnu školu i klasičnu gimnaziju. Studij novinarstva na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu završava početkom 1987. godine, a novinarsku karijeru započinje u sarajevskim Večernjim novinama 1989. godine. U početku je radila u Sarajevskoj hronici, a nakon toga je počela izvještavati za unutrašnjo-političku rubriku. Bila je najmlađa novinarka u rubrici, a narednih godinu i po dana pratila je štrajkove sindikata.

Od početka rata u Bosni i Hercegovini, za Večernje novine izvještavala je sa prvih linija fronta Armije RBiH. U tom periodu napravila je oko 1.000 izvještaja sa terena sa područja cijele Bosne i Hercegovine. Tokom 1997. godine, kao novinarka magazina Dani, objavljivala je odlomke iz tajnih sudskih protokola sa procesa iz 1994. godine, u kojima optuženi detaljno opisuju brutalna ubistva na Kazanima. Zbog toga je na ulici i telefonom dobivala prijetnje smrću, a bomba je eksplodirala pred redakcijom Dana. Svojim djelovanjem i zalaganjem, uveliko je doprinijela memorizaciji zločina na Kazanima. Jedna je od inicijatorica podizanja spomen-obilježja na tom lokalitetu.

Od 1994. do 2008. radila je u magazinu Dani, gdje je bila urednica, pomoćnica glavnog i odgovornog urednika, zamjenica glavnog i odgovornog urednika, izvršna urednica, zamjenica ravnatelja, a u dva navrata i glavna i odgovorna urednica (2000.-2003. i 2005.-2008). Kao glavna i odgovorna urednica ovog magazina, bila je prva žena na toj poziciji u nekom mediju od nezavisnosti Bosne i Hercegovine. Od oktobra 2008. godine, Selimbegović je glavna i odgovorna urednica Oslobođenja, najstarijeg dnevnog lista u Bosni i Hercegovini.

Za svoj profesionalan rad i angažman u dva navrata proglašavana je novinarkom godine u izboru Žene 21 (1997. i 2001.). Godine 1998. od Evropske unije i Vlade SAD-a nagrađena je priznanjem za doprinos razvoju demokratije i poštovanja ljudskih prava. Godine 2015. je nagrađena u SAD-u priznanjem SAIS-a za istraživačko novinarstvo, 2017. od italijanske udruge Giavere primila je nagradu za doprinos poštovanju ljudskih prava, a iste godine proglašena je i novinarkom godine u Bosni i Hercegovini.

Živi i djeluje u Sarajevu.

## Reference

## Vanjske veze

* Heroina: Vildana Selimbegović
# Pravnik

**Pravnik** u najširem smislu označava svaku osobu koja se profesionalno bavi pravom, odnosno koja je u tu svrhu stekla adekvatno pravno obrazovanje.

Pravnici, ovisno o stepenu pravnog obrazovanja ili mjestu na kome se bave svojim poslom mogu biti pravni savjetnici, advokati, sudije, javni tužitelji, pravobranitelji, pravni savjetnici ili profesori prava.

## Povezano

* Sudija
* Advokat
* Javni tužitelj
* Pravobranitelj

## Vanjske veze
# Željko Komšić

|  |
| --- |
| Željko Komšić |
|
 |
|

---

Hrvatski član Predsjedništva Bosne i Hercegovine
 |
| **Na dužnosti** |
| **Dužnost preuzeo** 20. novembar 2018
 |
| Prethodnik
 | Dragan Čović
 |
| **Na dužnosti** 6. novembar 2006 – 17. novembar 2014
 |
| Prethodnik
 | Ivo Miro Jović
 |
| Nasljednik
 | Dragan Čović
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | 20. januara 1964.  (1964-01-20) Sarajevo, SR BiH, SFRJ
 |
| Politička stranka
 | Demokratska fronta BiH
 |
| Suprug/a
 | Sabina Komšić
 |
| Alma mater
 | Sarajevski univerzitet Edmund A. Walsh School of Foreign Service
 |
| Profesija
 | pravnik
 |
| Religija
 | Agnosticizam
 |

**Željko Komšić** je bosanskohercegovački političar koji je 1.10. 2006. izabran za hrvatskog člana Predsjedništva Bosne Hercegovine kao kandidat Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine.

Željko Komšić je završio Pravni fakultet Univerziteta u Sarajevu i School of Foreign Service na Univerzitetu Georgetown u Vašingtonu. Napadom srpske vojske na Sarajevo, priključio se Armiji RBiH, gdje se istakao u vojnim zadacima za šta je dobio najveće vojno odlikovanje Armije RBiH, Zlatni ljiljan. Nakon rata uključio se aktivno u politički život BiH. 2000. godine je izabran za načelnika općine Novo Sarajevo u Sarajevu, a 2001. godine postao je prvi ambasador BiH u Srbiji i Crnoj Gori. Na lokalnim izborima 2004. godine direktnim glasanjem je izabran za još jedan mandat načelnika općine Novo Sarajevo, a na toj funkciji je ostao do oktobarskih izbora 2006. kada je izabran za člana Predsjedništva BiH.

Njegov izborni uspjeh se pripisuje raskolu unutar HDZ-a BiH, koji je omogućio da o izbornom pobjedniku odlučuju glasači u urbanim sredinama sa bošnjačkom većinom. Budući da je izabran većinom bošnjačkim glasovima veliki dio hrvatskih političara u BiH ga smatra nelegitimnim.

Četiri godine kasnije, na općim izborima 2010. godine ponovo je izabran za hrvatskog člana Predsjedništva, osvojivši 337.065 glasova (32,94% od ukupnog broja birača s teritorija Federacije BiH i Distrikta Brčko, tj. 60,61% od ukupnog broja birača koji su glasali za hrvatskog člana Predsjedništva). 2013. godine istupio je iz Socijaldemokratske partije i 7. aprila iste godine osnovao novu stranku pod nazivom Demokratska fronta postavši njen prvi predsjednik.

## Reference

## Vanjske veze

* Intervju za hrvatske novinare nakon oktobarskih izbora 2006. Arhivirano 2007-03-12 na Wayback Machine-u
* Intervju u Oslobođenju, 7. oktobar 2006.
# Vesna Pešić

|  |
| --- |
| Vesna Pešić Весна Пешић |
|
Vesna Pešić 2010. |
|

---

član Narodne skupštine Srbije
 |
| **Na dužnosti** 2007 – 2012
 |
|

---

ambasador SRJ (Srbije i Crne Gore) u Meksiku
 |
| **Na dužnosti** 2001 – 2005
 |
|

---

vođa Građanskog saveza Srbije
 |
| **Na dužnosti** 1992 – 1999
 |
| Nasljednik
 | Goran Svilanović
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | 6. maja 1940.  (1940-05-06) Beograd, Kraljevina Jugoslavija
 |
| Državljanstvo
 | Srbija
 |
| Politička stranka
 | Građanski savez Srbije (1992–1999) Liberalno-demokratska partija (2007–2011)
 |
| Prebivalište
 | Beograd
 |
| Alma mater
 | Univerzitet u Beogradu
 |

**Vesna Pešić** (Grocka, 6. maja 1940.), jugoslovenska i srpska sociologinja i političarka. 1990-ih godina je bila predsednica Građanskog saveza Srbije. Nakon utapanja Građanskog saveza Srbije u Liberalno-demokratsku partiju, 2007, koje je Vesna podržala, imenovana je za predsednicu Političkog saveta LDP-a.

Viša je naučna saradnica na Institutu za filozofiju i društvenu teoriju. Objavila je veliki broj naučnih radova i učestvovala na naučnim skupovima u oblasti sociologije u zemlji i inostranstvu. Osnivačica je Centra za antiratnu akciju, prve mirovne organizacije u Srbiji, 1991. godine. Ta i mnoge druge organizacije, koje je osnivala primale su donacije od organizacije *The National Endowment for Democracy* , (koja je 99% finansirana iz budžeta SAD).

Osnivačica je brojnih organizacija za mir i ljudska prava. Bila je osnivačica Helsinškog Komiteta u Srbiji 1985. godine.

Bila je predsednica Građanskog saveza Srbije od 1992. do 1998. i jedna od vođa Koalicije Zajedno i poslanica od 1993. do 1997. godine.

Boravila je u Institutu za mir osnovanog od strane Kongresa Sjedinjenih Američkih Država kao priznanje za doprinos razvijanju demokratije i građanskog društva a dobitnik je Nagrade za demokratiju iz Vašingtona, kao i nagrade „Andrej Saharov“ koju joj je 1997. dodelio Norveški Helsinški Komitet i nagrade za demokratiju 1997. *W. Averell Hariman* koju dodeljuje Nacionalni Demokratski Institut iz Vašingtona.

Godine 1997. bila je nominovana za Nobelovu nagradu za mir.

Bila je ambasadorka SR Jugoslavije, zatim Srbije i Crne Gore u Meksiku od 2001. do 2005. godine.

Od 2007. je bila članica Političkog saveta Liberalno-demokratske partije i poslanica u Parlamentu Srbije. Godine 2011. posle kritika na račun predsednika stranke Čedomira Jovanovića i njegove izjave o "afričkim kanibalima" je istupila iz LDP i objavila kako ostaje u Narodnoj skupštini kao nezavisna poslanica.

Njena sestra Stanislava Pešić, bila je poznata glumica.

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija Arhivirano 2012-03-03 na Wayback Machine-u
* Liberalno-demokratska partija
# Kulturna teorija

*Ovo je članak o kulturi. Za kulturnu teoriju, vidi kulturna teorija rizika.*
**Kulturna teorija** je grana antropologije, semiotike i drugih srodnih društvenih znanstvenih disciplina (npr. sociologije) koja pokušava definirati heuristički koncept kulture u operacionalnim i/ili znanstvenim pojmovima. U 19. stoljeću "kultura" se koristila za označavanje širokog područja ljudskih aktivnosti, dok se drugi koristili kao sinonim za "civilizaciju". U 20. stoljeću antropolozi su započeli teoretizirati o kulturi kao objektu znanstvene analize. Neki su koristili ovaj pojam za razlikovanje adaptivnih strategija ljudi od pretežito instinktivnih adaptivnih strategija životinja, uključujući adaptivne strategije ostalih primata i neljudskih hominida, dok su drugi koristili pojam kulture kako bi označili simboličke reprezentacije i ekspresije ljudskog iskustva bez ikakve izravne adaptivne vrijednosti. Obje grupe shvaćale su kulturu kao neodvojivi i jedinstveni dio ljudske prirode.

Prema mnogim teorijama koje su stekle široku prihvaćenost među antropolozima, kultura prikazuje način na koji ljudi interpretiraju svoju biologiju i svoj okoliš. Prema ovom stajalištu kultura postaje takav integralni dio ljudske egzistencije da *je* ljudski okoliš, a većina se kulturnih promjena može pripisati ljudskoj adaptaciji na povijesne događaje. Štoviše, ako se uzme da je kultura primarni adaptivni mehanizam ljudi i da se zbiva puno brže od ljudske biološke evolucije, na većinu kulturnih promjena može se gledati kao na adaptaciju same kulture.

Iako većina antropologa pokušava definirati kulturu na takav način da ona odvaja ljudska bića od ostalih životinja, mnoge ljudske osobine slične su onima ostalih životinja, posebice osobinama ostalih primata. Primjerice, čimpanze imaju velik mozak, no ljudski mozak je veći. Slično tome, bonobi iskazuju složeno seksualno ponašanje, no ljudska bića iskazuju još složenije obrasce seksualnog ponašanja. Stoga antropolozi često raspravljaju o različitosti ljudskog od životinjskog ponašanja u stupnjevima (kvantitativno) radije nego prema vrsti (kvalitativno), a također moraju pronaći načine razlikovanja kulturnog ponašanja od sociološkog i psihološkog ponašanja.

## Vanjske veze

* Article Database Arhivirano 2009-02-02 na Wayback Machine-u o temama ljudske kulture.

## Povezano

* Kulturologija
* Kulturno ponašanje
* Kulturna industrija
* Kritička teorija
* Teorija dvojnog nasljeđivanja
* Interkulturalni odnosi
* Znanost o popularnoj kulturi
* Strukturalizam
# Ivan Čolović

| Ivan Čolović |
| --- |
|  |
| Rođenje | 1938. (dob: 87–88) Beograd, Kraljevina Jugoslavija (danas Srbija)  |
| *Alma mater* | Filozofski fakultet u Beogradu |
| Zanimanje | etnolog, antropolog, aktivist za ljudska prava |
| Nagrade | Nagrada Konstantin Obradović |

**Ivan Čolović** je srpski etnolog-antropolog i pisac. Posebno se bavi izučavanjem političkih mitova.

## Život

Ivan Čolović, rođen 1938. u Beogradu. Na Filološkom fakultetu u Beogradu diplomirao opštu književnost (1961) i magistrirao (1972) romanistiku. Na Filozofskom fakultetu u Beogradu doktorirao etnologiju 1983. godine.

Osnivač je i urednik (1971), a od 1988. i izdavač serije knjiga "Biblioteka XX vek", u koji je dosad objavljeno 240 naslova iz oblasti etnologije, antropologije i srodnih disciplina.

Između 1972. i 1989. godine bio je urednik u beogradskim izdavačkim kućama "Duga", BIGZ i Prosveta Od 1984. do 1988. bio je lektor za srpskohrvatski jezik na Univerzitetu Gornje Bretanje (Universite de Haute Bretagne) u Rennesu. U Parizu je, zajedno sa Nikolom Milenkovićem, osnovao tromesečni časopis na francuskom jeziku za jugoslovenske književnosti "Migrations littéraires. Revue trimestrielle des lettres yougoslaves" i dve godine bio njegov glavni urednik. Jedan je od osnivača Udruženja nezavisnih intelektualaca Beogradski krug (februar 1992) i do kraja 1993. godine bio njegov kopredsednik (zajedno sa MIladinom Životićem i Filipom Davidom).

Dobitnik je Herderove nagrade (2000), nagrade Konstantin Obradović (2006). Godine 2001. odlikovan je francuskim ordenom viteza Legije časti. 2010. godine dodeljena mu je titula počasnog doktora honoris causa Varšavskog univerziteta. Nagradu "Vitez poziva" dobio je 2010, a 2012. odlikovan je medaljom "Konstanin Jiriček". Godine 2018. postao je inostrani član Poljske akademije umetnosti.

## Dela

Među njegovim knjigama najpoznatije su:

* “Divlja književnost. Etnolingvističko proučavanje paraliterature” (1985, 2000)
* "Erotizam i književnost. Markiz de Sad i francuska erotska književnost" (1990)
* “Bordel ratnika. Folklor, politika i rat” (1993, 1994, 2000, 2008)
* “Politika simbola. Ogledi o političkoj antropologiji” (1997, 2000)
* “Etno. Priče o muzici sveta na Internetu” (2006)
* “Balkan - teror kulture. Ogledi o političkoj antropologiji, 2” (2008)
* "Vesti iz kulture" (2008)
* “Za njima smo išli pevajući. Junaci devedesetih” (2011)
* “Rastanak s identitetom. Ogledi o političkoj antropologiji, 3” (2014)
* “Smrt na Kosovu polju. Istorija kosovskog mita” (2016, 2017)
* "Slike i prilike. Redom kojim su se ukazivale" (2018).

Neke od njegovih knjiga prevedene su na nemački, engleski, francuski, italijanski, poljski, slovenski, makedonski i grčki jezik.

## Izvori

## Vanjske veze

* Ivan Čolović (pescanik)
* Ivan Čolović intervju Arhivirano 2010-10-05 na Wayback Machine-u (BH dani)
# Dejan Đokić

Predstavljanje knjige na Univerzitetu Ludwig Maximilian u Munchenu, januar 2023.
Dr **Dejan Đokić** (engleski: *Dejan Djokic, Dejan Djokić*) je historičar i profesor iz Srbije jugoslavenske nacionalnosti.

Đokić je diplomirao historiju na SSEES, University of London 1996. godine a doktorirao ju je na University College London 2004. Profesor je moderne i savremene historije i je direktor Centra za studije Balkana na Goldsmiths College-u Univerziteta u Londonu. Naučni je saradnik britanskog Kraljevskog istorijskog društva, a bio je i naučni saradnik Centra Woodrow Wilson u Vašingtonu i Instituta Hariman Kolumbija Univerziteta u Njujorku.

Autor je, između ostalog, knjige "Elusive Compromise: A History of Interwar Yugoslavia" (2007) i urednik "Yugoslavism: Histories of a Failed Idea, 1918-1992" (2003).

## Reference
# Dragan Markovina

| Dragan Markovina |
| --- |
| Dragan Markovina (2016) |
| Rođenje | 6. februara 1981.  (1981-02-06) Mostar, SR BiH, SFRJ (danas BiH)  |
| Prebivalište | Split, Hrvatska |
| Nacionalnost | Hrvat |
| Obrazovanje | Mr. sc., Dr. sc. (Zagreb) |
| *Alma mater* | Sveučilište u Zagrebu |
| Zanimanje | povjesničar, publicist |
| Politička stranka | Nova ljevica |

**Dragan Markovina** (Mostar, 6. veljače 1981.), hrvatski povjesničar, publicist i političar lijeve orijentacije. Rođen je u Mostaru, iz koga je zajedno sa obitelji izbjegao u Hrvatsku na početku rata u BiH, a danas živi u Splitu. Poznat je po radikalnoj kritici političkog i ekonomskog establishmenta u Hrvatskoj, kao i društvenom aktivizmu, uključujući nastojanje da se spriječi izgradnja spomenika Franji Tuđmanu u Splitu. 2016. je postao jednim od vođa i osnivača političke stranke Nova ljevica.

## Publikacije (izbor)

* (2014). *Između crvenog i crnog. Split i Mostar u kulturi sjećanja*. Zagreb & Sarajevo: Plejada & University press. str. 241. ISBN 978-953-7782-33-7. LCCN 2015378263. OCLC 894119514. CROSBI 695143. S2CID 209999848. (NSK). (COBISS-Sr). (COBISS.BH).
* (2015). *Tišina poraženog grada*. Mostar: Centar za kritičko mišljenje. str. 181. ISBN 978-995-8038-21-1. LCCN 2017463187. OCLC 951846657. (COBISS.BH).
* (2015). *Povijest poraženih*. Biblioteka Lijeva (s)kretanja. Zagreb: Jesenski i Turk. str. 309. ISBN 978-953-2227-49-9. LCCN 2016447299. OCLC 933797754. CROSBI 836527. (NSK). (COBISS-Sr).
* (2015). *Jugoslavenstvo poslije svega*. Beograd: MostArt Skripta International. str. 154. ISBN 978-868-4149-91-8. OCLC 940957146. (NSK). (COBISS-Sr).
* (2017). *Doba kontrarevolucije*. Biblioteka Tako je bilo. Zagreb: Razlog. str. 476. ISBN 978-953-6985-22-7. OCLC 1003044903. (NSK).
* (2018). *Usamljena djeca juga*. Split: Libros. str. 127. ISBN 978-953-8192-01-2. (NSK).
* (2018). *Jugoslavija u Hrvatskoj (1918.-2018.). Od euforije do tabua*. Zaprešić: Fraktura. str. 204. ISBN 978-953-358-011-1. OCLC 1099286580. (NSK). (COBISS.BH).
* (2019). *Libanon na Neretvi. Kultura sjećanja i zaborava*. Mostar: Centar za kritičko mišljenje. str. 145. ISBN 978-9958-0382-9-7. (COBISS.BH).
* (2021). *Neum, Casablanca*. Sarajevo: Art Rabic. str. 303. ISBN 978-9926-428-95-2.

## Izvori

## Vanjske veze

* Dragan Markovina u online katalogu Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
* Dela čiji je autor ili tema Dragan Markovina u katalogu Narodne biblioteke Srbije
* Djela čiji je autor ili tema Dragan Markovina u bibliotekama (WorldCat katalog)
* Dragan Markovina u katalogu Njemačke nacionalne knjižnice
* Dragan Markovina u katalogu Kongrasne biblioteke
* Djela čiji je autor Dragan Markovina u Hrvatskoj znanstvenoj bibliografiji
* Publikacije Dragana Markovine indeksirane u Semantic Scholar
* Dragan Markovina na sajtu IMDb
* Djela čiji je autor Dragan Markovina u međunarodnoj normativnoj datoteci VIAF
* Indeksiranost knjiga Dragana Markovine u LibraryThing
* TV razgovor s Draganom Markovinom u emisiji N1 na jedan 2018 na YouTubeu (37 minuta)
# Zanimanje

**Zanimanje** (engleski: *occupation*, njemački: *beruf*) je skup aktivnosti ili poslova za koje je neko osposobljen i kojima se bavi na trajniji način, a čiji je ishod proizvod u širem smislu, dobro ili usluga.

Pojedinac bira zanimanje prema svojim sklonostima, ali je neophodno proći odgovarajuću obuku ili pripremu, koja može trajati više godina. Zanimanje uglavnom podrazumeva plaćenu aktivnost, a u sociološkom smislu zanimanjem se može nazvati i neplaćena aktivnost ako je ona trajnije uobličena i daje prepoznatljive radne rezultate, kao u slučaju domaćice.

Srodni pojmovi glase: *poziv, struka, zanat, profesija, posao*.

## Podela rada

Zanimanja su nastala zahvaljujući podeli rada u društvu, a njihov broj se uvećavao daljom specijalizacijom poslova. Kroz istoriju pojedina zanimanja su nestala onda kad više nije bilo potrebe za njihovim postojanjem, ali su isto tako nastajala neka sasvim nova zanimanja ili su se menjali karakter i složenost ranijih zanimanja. Ovakve promene bile su podstaknute modernizacijskim procesima u društvu, kao što je bila industrijalizacija ili, danas, digitalizacija i širenje kompjuterskih tehnologija u svim delatnostima.

## Reference

## Literatura

* P.J. Corfield, *Power and the Professions in Britain, 1700–1850*, London: Routledge, 1995.
* Yves Dezalay and David Sugarman, *Professional Competition and Professional Power*, London: Routledge, 1995, ISBN 0-203-97721-1.
* Eliot Freidson, *Professional Powers: A Study of the Institutionalization of Formal Knowledge*, Chicago: University of Chicago Press, 1986, ISBN 0-226-26225-1.