Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Alexander von Bach

|  |
| --- |
| Aleksandar fon Bah |
|
 |
|  |
| Biografija |
| uredi  |

**Aleksandar frajher fon Bah** (njemački: *Alexander Freiherr von Bach*; Lusdorf, 4. januar 1813 — Šengrabern, 12. novembar 1893) je bio austrijski političar. Njegov najveći doprinos politici je uvođenje institucije centralizivane političke kontrole na početku i za vreme vladavine Franc Jozef I.

U vladi Austrije je služio kao Ministar pravde u periodu od 1848 — 1849. i posle kao ministar unutrašnjih poslova od 1849. do 1859.. Poznat kao Liberalni advokat, prvo je dobio nadimak *ministar barikada*, ali je postepeno usvojio konzervativne poglede.

Posle smrti Feliksa, princa od Švarcenberga, 1852. godine, on je takoreći diktirao politiku Austrijskog carstva. Bah je centralizovao administrativnu politiku Austrijskog carstva, smanjio je slobodu štampe i ukinuo javne sudove. Bah je predstavljao klerikoapsolutiste, koji su kulminirali u konkordonatu iz 1855. koja je dala katoličkoj crkvi kontrolu obrazovanja i porodičnog života.

Na drugoj strani data je sloboda u ekonomoji koja je od 1850. godine bila u uzlaznoj putanji. Carine su u tom vremenskom periodu bile ukinute.

Bah je kreirao pojam i ozvaničio titulu Barona (*Freiherr*), slobodnjaka 1854. godine, takođe je bio pokrovitelj Akademije nauke (*Akademie der Wissenschaften*) tokom 1849 - 1859.

Zatvori su u periodu njegove vladavine bili puni političkih zatvorenika, češki nacionalista Karel Havliček Borovski *(Karel Havlíček Borovský)* (1851 - 1855) i Jovan Andrejević, jedan od osnivača Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, su bili jedni od poznatijih. Stubovi nosilje bahovog režima su bili po rečima Adolfa Fišhofa:„stojeća armija vojnika, sedeća armija činovnika, klečeća armija sveštenika i podla armija zmija udvarača“.

Bahov pad sa vlasti 1859. godine uzrokovan je porazom u ratu protiv Italije, kraljevine Sardinije i Napoleona III. Posle ovoga je bio ambasador u periodu 1859-1867., a umro je u samoći 1893. godine

## Reference

## Literatura

* Hugo Hantsch (Hrsg.): *Gestalter der Geschicke Österreichs*. Tyrolia-Verlag, Innsbruck 1962.
* Ilwof, Franz: Bach, Alexander Freiherr von. (`de`)
* Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 46, Leipzig 1902, S. 158–172. (`de`)
* Eintrag über Alexander von Bach im Österreich-Lexikon von aeiou (`de`)

## Vanjske veze
# Milan Kujundžić Aberdar

| Milan Kujundžić Aberdar |
| --- |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1842-februara-28)28. februara 1842. Beograd, Kneževina Srbija |
| Smrt | 26. novembra 1893. (dob: 51) Beograd, Kraljevina Srbija |

**Milan Kujundžić Aberdar** (Beograd, 28. februar 1842 — Beograd, 26. novembar 1893) je bio srpski filozof i političar.

## Biografija

Rođen je u Beogradu kao **Janićije** ali je svoje ime posrbio u Milan. Nadimak Aberdar je dodao imenu i prezimenu po svojoj prvoj zbirci pesama.

Roditelji su mu bili zanatlija Jovan Kujundžić „Valjevac” (1813-1877) i Anastasija - Nasta, ćerka predsednika suda Maksima Rankovića (1790-1843) i Stane (1788-1878). Njegova sestra Jelena - Jela (1844-1908) bila je udata za Stojana Novakovića Brat po ocu bio je lekar i medicinski pisac Vojislav Kujundžić (1872-1946).

Gimnaziju je učio u Beogradu i Pančevu, a upisao se na pravni odsek Liceja u Beogradu. Zbog turskog bombardovanja Beograda 1862. prekinuo je studije i postao konjički desetar. Nakon toga dobija stipendiju srpske vlade i odlazi da studira filozofiju u Beču, Minhenu i Parizu, a onda i na Oksfordu. Pre nego što je završio studije, 1866. ministar prosvete ga vraća u Srbiju da preuzme katedru filozofije na Velikoj školi.

Bio je profesor filosofije na Velikoj školi, sekretar Srpskog učenog društva (od 1873. do 1882.), predsednik Narodne skupštine (od 1880. do 1885.), ministar prosvete (1886-1887), poslanik u Rimu, urednik Mlade Srbadije i pesnik.

Kao ministar prosvete i crkvenih dela, izdejstvovao je 1886. godine ukidanje dvaju srpskih pravoslavnih eparhija, Šabačke i Negotinske, što je bilo suprotno željama Svetog arhijerejskog sinoda i potrebama Pravoslavne crkve u Kraljevini Srbiji.

Kada je 5. aprila 1887. kralj Milan Obrenović imenovao prvih 16 akademika Srpske kraljevske akademije, među njima je bio i Milan Kujundžić Aberdar.

Učestvovao je u srpsko-turskim ratovima 1876-1878. i zbog toga unapređen u majora, a kasnije i potpukovnika. Od brojnih odlikovanja koja je dobio, najznačajnija su: medalja obnovioca Srpske kraljevine, Takovski krst III stepena, orden Belog orla III stepena i Takovski krst IV stepena sa mačevima.

Njegova najznačajnija filozofska dela su: *Kratki pregled harmonije u svetu, Filozofija u Srba, Šta je i koliko u nas urađeno na lođici?* i *Ide li svet na bolje ili na gore?*.

## Reference

## Literatura

* Perić, Đorđe (2014). „Popularne pesme i tajna ljubav Milana Kujundžića - Aberdara”. *Danica za 2015*: 324-346.
* Puzović, Predrag (1995). „Ukidanje Negotinske i Šabačke eparhije 1886”. *Bogoslovlje: Časopis Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta u Beogradu* **39** (1-2): 143-158. Arhivirano iz originala na datum 2022-01-20. Pristupljeno 2019-01-14.

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu SANU
* Mira Sofronijević: Milan Kujundžić Aberdar (1995)
# Istočni Berlin

|  |
| --- |
| Opštine Istočnog Berlina |
| Okupirani Berlin |

**Istočni Berlin** (Ost-Berlin) je sovjetski sektor Berlina, i bio je glavni grad Istočne Nemačke od 1949. do 1990. Od 13. avgusta 1961 do 9. novembra 1989, bio je odvojen od Zapadnog Berlina Berlinskim zidom. Istočni Nemci su Istočni Berlin nazivali samo Berlin, ili ponekad kao Berlin, glavni grad DRN (Berlin, Hauptstadt der DDR).

Istočni Berlin se sastojao od sledećih opština:

* Fridrihsšajn (Friedrichshain)
* Helersdorg (Hellersdorf)
* Hoenšonhauzen (Hohenschönhausen)
* Kopenik (Köpenick)
* Lihtenberg (Lichtenberg)
* Marcan (Marzahn)
* Mite (Mitte)
* Pankov (Pankow)
* Prenclauer Berg (Prenzlauer Berg)
* Treptov (Treptow)
* Vajsense (Weißensee)

3. oktobra 1990, Zapadna Nemačka i Istočna Nemačka su se ujedinile. To je formalno označilo kraj postojanja Istočnog Berlina.

## Vanjske veze

* Fotografije Berlina (1989-1999). Arhivirano 2019-05-30 na Wayback Machine-u
# Državnik

**Državnik** je izraz koji u najširem smislu državnog poglavara, šefa vlade ili nekog drugog visokog državnog službenika kome je povjereno vođenje svih ili najvažnijih aspekata državne politike.

U užem smislu izraz državnik se koristi za političara koji je imao dugu i uspješnu karijeru, odnosno posebne kvalitete - najčešće one koje se tiču vođenja poteza koji su se ispostavili dalekovidnim, odnosno žrtvovanja kratkoročnih radi dugoročnih ciljeva.
# Stolar

| Stolar
 |
| --- |
| Ilustracija stolarske radnje iz 19. vijekaIlustracija stolarske radnje iz 19. vijeka
 |
|  |

**Stolar** (od praslavenskog *stol*) ili sve rijeđe *tišler* (od njemačkog: *tischler*, od tish - stol) je zanimanje koje se bavi obradom i izradom predmeta od drva.

## Opis

Stolari obrađujući drvo proizvode namještaj, građevinsku stolariju, oplate, obloge i razne upotrebne predmete. Na temelju tehničko-tehnološke dokumentacije (nacrta i opisa) ili šablona izabiru materijale, alate i mašine sa kojima mogu obaviti zadani posao. Na predmetima koje obrađuju, a to su najčešće ploče, daske ili letve, najprije vrše mjerenje]] i skiciranje (zacrtavanje), a zatim to oblikuju, tako da pile, blanjaju, bruse, buše, glodaju i dube.

Kako najčešće izrađuju predmete iz više dijelova, nakon njihove obrade moraju ih pripasati i spajiti. To obavljaju ljepilima, čavlima, vijcima i raznim vrstama okova.

Zavisno od poslova koje obavljaju, mjestu rada i konačnom proizvodu, razlikuju se;

* *stolari zanatlije* koji izrađuju namještaj i druge predmete za široku potrošnju,
* *građevinski stolari* koji izrađuju i ugrađuju prozore, vrata, stepenišne ograde i druge predmete od drva za potrebe građevinarstva i
* *industrijski stolari* koji rade u drvnoj industriji kao radnici na doradi industrijskih proizvoda.

Stolari koji rade kao samostalne zanatlije ponekad sami izrađuju tehničku dokumentaciju, troškovnike i određuju cijene svojih proizvoda. Pored tog što izrađuju predmete od drva, većina stolara bavi se i popravcima i zamjenom istrošenih dijelova stolarije.

## Historija

Najstariji primjeri stolarskog umjeća stari su više od 5000 godina, pronađeni u grobnici kralja Semerketa iz Prve dinastije Drevnog Egipta. I brojni faraoni pokopani su sa fino obrađenim stolarskim predmetima.

Prema nekim naučnicima Drevni Egipćani su izmislili prvo zaštitno sredstvo (nešto poput laka), kojim su premazivali svoju stolariju, iako se ni danas ne zna za njegov sastav.

Egipćani su koristili razne alate; sjekire, pile, dlijeta i bušilice, a razne komade spajali su perom i utorom, a od Novog kraljevstva 1570. - 1069. pne. počeli su koristiti i životinjska ljepila.

U Drevnoj Kini stolarsko umjeće počelo je oko 750. pne..

Arheolozi su u frigijskom Gordiumu pronašli neobično fino izrađene komade namještaja iz oko 800. pne. sa inkrustacijama od slonovače i metala.

Rimljani su izrađivali namještaj visoke kvalitete, a poznavali su gotovo sve alate današnjice, to je otkriveno u Pompejima gdje su
arheolozi iskopali stolarsku radionicu zatrpanu erupcijom vulkana 79.

Za ranog srednjeg vijeka to znanje je poprilično nazadovalo, ali se počelo obnavljati od 11. vijeka naovamo.

## Reference

## Vanjske veze

* *Stolar* (`sh`)
# Saksonija

*Za ostale upotrebe, pogledajte Saksonija (razvrstavanje).*

| Slobodna Država Saksonija Freistaat Sachsen  |
| --- |
| Zastava
 | Grb
 |
|  (Zastava) |  (Grb)
 |
| Položaj |
|  |
| Uprava
 |
| Glavni grad
 | Drezden
 |
| Ministar-predsednik
 | Stanislav Tilić (CDU)
 |
| Vladajuća stranka
 | CDU i SPD
 |
| Poslednji izbori
 | 30. avgust 2009.
 |
| Sledeći izbori
 | 2014.
 |
| Glasova u Saveznom savetu
 | 4
 |
| Osnovni podaci
 |
| Površina
 | 18.415,51 km² (10 u Nem.) |
| Broj stanovnika
 | 4.137.000 (6 u Nem, 2011.) |
|  | 225 st./km² (8 u Nem.) |
| ISO 3166-2
 | DE-SN |
| Himna
 | Gott segne Sachsenland
 |
| Službene stranice
 | www.sachsen.de
 |

**Saksonija** ili **Saska** (nem. Sachsen, glsrp. Sakska, lat. Saxonia; službeno **Slobodna Država Saksonija** ili **Slobodna Država Saska**, (nem. Freistaat Sachsen, glsrp. Swobodny Stat Sakska), jedna je od 16 saveznih država Nemačke. Na severu se graniči sa Brandenburgom, na severozapadu sa Saksonija-Anhaltom, na zapadu sa Slobodnom državom Tiringija, a na jugozapadu sa Slobodnom državom Bavarska. Pored toga, granica na istoku je međunarodna granica sa Poljskom, a na jugu sa Češkom.

## Istorija Slobodne države Saksonija

Prva „Slobodna Država Saksonija“ nastala je 1918. po abdikaciji kralja Saksonije i raspuštanja Saksonskog kraljevstva. Godine 1945. „Zemlja Saksonija“ je postala deo sovjetske okupacione zone u Nemačkoj. Osim istorijske oblasti Saksonije, obuhvatila je i mali deo nekadašnje pruske provincije Šlezija. Godine 1952. Saksonija je administrativno ukinuta i pretvorena u 3 okruga: Lajpcig, Kemnic, kasnije preimenovan u Karl-Marks-Štat i Drezden. Po ukidanju komunističkog režima u Nemačkoj Demokratskoj Republici i njenog ujedinjenja sa Saveznom Republikom Nemačkom, 1990, ponovo je ustanovljena Slobodna država Saksonija kao federalna država Nemačke.

## Geografija

U nizije se ubrajaju okolina Lajpciga, kao i Gornja i Donja Lužička oblast na severoistoku.
Dalje ka jugu, predeli su brdoviti, a uz češku granicu su planinski. Rudne gore (*Erzgebirge*) se prostiru od Bavarske do reke Elbe. Kanjon Elbe kroz ove planine poznat je kao Saksonska Švajcarska. Planine na istoku su niže (Lužičko gorje).

Najvažnija, najveća i jedina plovna reka Saksonije je reka Elba. Kroz državu protiče od jugoistoka ka severozapadu. Druga značajna reka je Špreja. Na istočnoj granici je reka Nisa, koja se uliva u Odru.

### Društvo

Najveći gradovi Saksonije su Lajpcig i Drezden, a za njima sledi Kemnic, pa Cvikau. Od ujedinjenja Nemačke 1990, Saksonija je izgubila oko 600.000 stanovnika iseljavanjem u druge krajeve Nemačke.

U državi Saksonija živi oko 60.000 pripadnika slovenske etničke grupe Lužički Srbi.

Najznačajnije crkvene zajednice su Luteranska (Evangelistička) i Rimokatolička.

## Privreda

Saksonija ima najnapredniju ekonomiju od svih bivših istočnonemačkih država. Ekonomija je 2004. rasla po stopi od 2.1%, što je više od nacionalnog proseka. Ipak, stopa nezaposlenosti je visoka, a investicije nedovoljne. Od industrijskih grana najznačajnije su mikroelektronika i turizam.

## Vanjske veze

*
* Saksonsko ministarstvo kulture Arhivirano 2007-02-17 na Wayback Machine-u
* Priroda Saksonije
# Vestfalija

Vestfalija u pokrajini Severna Rajna-Vestfalija
Vestfalski konj — grb Vestfalije
**Vestfalija** (njemački: *Westfalen*) je istorijska oblast na severozapadu Nemačke. Danas, zajedno sa teritorijom nekadašnje države Lipe-Detmold, obrazuje istočni deo nemačke savezne države Severna Rajna-Vestfalija i uključuje okruge Arnsberg, Detmold i Minster.

## Geografija

Vestfalija ima površinu od 21.427 km² gde živi oko 8,2 miliona stanovnika u regionima: Minsterland, Teklenburgerland, Istočna Vestfalija, Helvegberde, Zauerland (bez hesenskog gorja), Vitgeštajnerland, Zigerland, kao i vestfalskom (srednjem i istočnom) delu Rurske oblasti. Severni deo Vestfalije je ravnica koju prekida Tevtonburška šuma. Na jugu su brda i niže planine (najviši vrh je na 843,2 metra). Najznačajnije reke su Vezer i Ems.

Po jeziku i tradicionalnoj arhitekturi Vestfalija pripada severnoj Nemačkoj. Zbog višestoletnih veza sa Kelnskom nadbiskupijom većina stanovnika su katolici.

## Historija

U početku je Vestfalija (zajedno sa Angrijom i Istfalijom) ulazila u sastav kneževine Saksonije. Posle razdvajanja Saksonije Fridrih Barbarosa je u južnom delu njenih teritorija 1180. osnovao kneževinu Vestfaliju. Veliki uticaj na politički život Vestfalije imao je nadbiskup Kelna. Najdramatičnije godine u istoriji Vestfalije su bile u periodu pojave Reformacije, kada su anabaptisti ovde osnovali Minstersku komunu. Na kraju Tridesetogodišnjeg rata u Vesfaliji je zaključen mir između katolika i protestanata.

Godine 1803. kneževina Vestfalija je ostala bez vladara i prisajedinjena je Hesenu.

Posle najezde francuske vojske početkom XIX veka kratko vreme je postojala vazalna Kraljevina Vestfalija koja je obuhvatala područja istočno od geografske Vestfalije. Sa porazom Napoleona Vestfalija je 1815. ušla u sastav Pruske kao pokrajina Vestfalija. U tom statusu je ostala do 1946, kada je njena teritorija priključena novoformiranoj državi Severna Rajna-Vestfalija.
# Egzil

**Egzil**, **progonstvo** ili **izgnanstvo** je riječ koja u najširem značenju označava nečije dugotrajno prisilno odsutstvo iz rodne zajednice, sela, grada, države i sl.

U užem smislu egzil označava posebnu kaznenu mjeru ili odluku države kojom se pojedinci ili grupe zbog kršenja zakona, običaja, opasnosti po državu ili smetanja nečijim interesima trajno ili duži odstranjuju s neke teritorije.

Često se razlikuje **unutrašnji egzil** (npr. prisilno naseljavanje osobe unutar matične države) i vanjski egzil, odnosno protjerivanje (deportacija) van granične države.

Egzil ponekad može biti posljedica odluke samog pojedinca koji njome nastoje izraziti politički protest.

Egzil se u prošlosti često smatrao teškom i okrutnom kaznom. U primitivnim zajednicama je često bio gotovo istovjetan smrtnoj kazni jer je prognana osoba - kojoj je povratak u zajednicu/pleme/selo bio zapriječen smrću - bila bez pomoći ikoga izložena prirodi, odnosno gladi, žeđi, divljim životinjama i prirodnim elementima. Osim toga je egzil predstavljao težak psihološki šok za ljude koji su u pravilu cijeli život provodili u okviru relativno male i ograničene zajednice.

O tome kako je egzil bio težak svjedoče i slučajevi prosvijećenih intelektualaca kao Ovidije, koji su teško podnosili progonstvo u nepoznate, a u pravilu zabačene i siromašne dijelove svijeta.

## Povezano

* Izbjeglice
# Heinrich Mann

Grob Heinricha Manna
**Luiz Heinrich Mann** (27. mart 1871 u Lübecku, Njemačka - 11. mart 1950 u Santa Monica, Kalifornija, SAD) je bio njemački pisac. Stariji je brat njemačkog pisca Thomasa Manna. Najpoznatiji je po romanu *Professor Unrat* koji je kasnije poslužio kao podloga za znameniti film *Plavi anđeo*.

## Bibliografija

* *In einer Familie*. 1894.
* *Im Schlaraffenland*. 1900.
	+ *In the Land of Cockaigne*. Transl. from the German by Axton D. B. Clark. New York: Macaulay, 1929.
* *Die Jagd nach Liebe*. 1903.
* *Professor Unrat*. 1905.
	+ *The blue angel*. Reprint of the 1932 ed. published by Jarrolds, London. Includes facsimile reprint of the original title page. New York: H. Fertig, 1976.
* *Der Untertan* (*The Loyal Subject* or *Man of Straw*), 1919.
* *Das Kaiserreich* (*The Empire*). 1918 – 1925
* *Die kleine Stadt*. 1909.
* *Die Jugend des Königs Henri Quatre*. 1935.
* *Die Vollendung des Königs Henri Quatre*. 1938.
* *André Gide and the Crisis of Modern Thought. [With a portrait.]. Creative Age Press: New York, 1943.*

## Povezano

* Thomas Mann
* Porodično stablo Dohm-Mann

## Vanjske veze

* Heinrich Mann Forum Arhivirano 2006-01-15 na Wayback Machine-u ((de))
* Biografski vremeplov ((de))
# Staljinizam

Čileanska komunistička partija (Proleterska akcija) za vrijeme prvomajske proslave na ulicama Santiaga nosi transparente s portretima Marxa, Engelsa, Lenjina i Staljina.
**Staljinizam** je izraz koji najčešće označava ideologiju koju je osmislio Josif Staljin te je nastojao sprovoditi u djelo u SSSR-u za vrijeme svoje vladavine od 1920-ih do 1930-ih; obično se smatra jednim od pravaca marksizma-lenjinizma, iako postoje autori koji ga smatraju devijacijom od osnovnih načela te ideologije. Staljinistička politika u SSSR-u je svoje osnove imala u ubrzanoj industrijalizaciji, konceptu socijalizma u jednoj zemlji, centralizaciji države, kolektivizaciji poljoprivreda, te subordinaciji interesa svih drugih komunističkih partija u svijetu prema interesima KP Sovjetskog Saveza, a koja se smatrala avangadrom komunističke revolucije.

Ubrzana industrijalizacija SSSR se pravdala nastojanje da se ubrza razvoj društva prema komunizmu, kao i nastojanjem da se prevlada ranija zaostalost u odnosu na druge zemlje te stekne sposobnost suprotstavljanja vanjskim i unutrašnjim neprijateljima. Ubrzanu industrijaciju je pratila masovna kolektivizacija poljoprivrede i ubrzana urbanizacija.

Staljinizam je, međutim, daleko poznatiji po tome što je zauzeo izuzetno radikalan stav u konceptu klasne borbe, odnosno što je masovno koristio državni represivni aparat kako bi društvo nasilno očistio od buržoazije, kulaka i drugih "klasnih neprijatelja", uključujući i članstvo vladajuće Partije koje se smatralo nedovoljno vjernim staljinističkim konceptima; to je nasilje, sprovođeno kroz čistke i masovne progone, od kojih su najzloglasniji postali Holodomor u Ukrajini i Velika čistka 1930-ih.

Ti su događaji s vremenom dali značajne argumente antikomunističkoj i antisovjetskoj propagandi, a staljinizam je postao pežorativni izraz kojim su se opisivali svi negativni aspekti komunizma kao ideologije i njegove primjene u praksi. Od Staljinove politike se poslije njegove smrti počelo ograđivati i novo sovjetsko rukovodstvo, koje je nakon XX kongresa KPSS 1956. započelo proces destaljinizacije. S druge strane, dio komunističkih partija se odbio odreći staljinističke ideologije i praksi, a za što je najpoznatiji primjer Komunistička partija Kine pod vodstvom Mao Zedonga, koja je razvila vlastitu ideologiju maoizma kao svojevrsni nastavak i ogranak staljinizma. Ta je odluka dovela do sovjetsko-kineskog raskola 1960-ih; Maou se priključila SR Albanija pod Enverom Hohxom koja je zadržala svoj staljinistički karakter, ali je 1978. nakon dolaska Deng Xiaopinga na vlast došlo do novog raskola pri čemu je stvoren novi marksističko-lenjinistički pravac koji se naziva hodžaizam. Iako KP Kine danas još uvijek formalno Staljina smatra jednim od izvora svoje službene ideologije, jedinom staljinističkom zemljom svijeta se obično naziva jedino Sjeverna Koreja.

## Izvori

## Vanjske veze

* Stalin, Joseph V. Stalin Reference Archive at Marxists Internet Archive. Retrieved May 11, 2005.
* *Joseph Stalin* on Spartacus Schoolnet
* Joseph Stalin by the BBC
* Basic Economic Precepts of Stalinist Socialism by Pedro Campos, *Havana Times*, June 21, 2010
# Trinwillershagen

| Trinvilershagen *Trinwillershagen* |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Njemačka
 |
| Gradonačelnik
 | *Klaus-Dieter Tahn* |
| Savezna država
 | Meklenburg-Zapadna Pomeranija
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo
 | 1.304
 |
| Gustina stanovništva
 | 38 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+1, ljeti UTC+2
 |
| Nadmorska visina
 | 18 m
 |
| Površina
 | 34,2 km²
 |
| TrinvilershagenTrinvilershagen (Njemačke)
 |
| Ostali podaci
 |
| Poštanski kod
 | 18320
 |
| Pozivni broj
 | 038225
 |
| Registarska oznaka
 | NVP
 |
| Web-stranica
 | www.trinwillershagen.de |

**Trinvilershagen** (njemački: *Trinwillershagen*) je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.304 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (*AGS*) 13057086.

## Geografski i demografski podaci

Položaj opštine u okrugu Nordforpomern
Trinvilershagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 18 metara. Površina opštine iznosi 34,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.304 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².

## Međunarodna saradnja

| Mjesto
 | Država
 | Vrsta saradnje
 | Od
 |
| --- | --- | --- | --- |
| Nemcice n. H.
 | Češka
 | partnerstvo
 | 1992.
 |
| Izvor |

## Reference

## Literatura

* Berger, Dieter (1999). *Geographische Namen in Deutschland*. Bibliographisches Institut. ISBN 3411062525.
* Fulbrook, Mary (1991). *A Concise History of Germany*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36836-0.
* Gareth, Shaw (2011). *Urban Historical Geography: Recent Progress in Britain and Germany (Cambridge Studies in Historical Geography)* (Reprint edition izd.). Cambridge University Press. ISBN 0521189748.
* Home, William R.; Pavlovic, Zoran (2007). *Germany (Modern World Nations)* (2 ed. izd.). Chelsea House Pub. ISBN 0791095126.
* Hamm, Ingrid; Werding, Martin; Seitz, Helmut (3540681353). *Demographic Change in Germany* (8. izd.). New York: Springer-Verlag. ISBN 2007.
* Berghahn, V. R. (2004). *Modern Germany: Society, Economy and Politics in the Twentieth Century* (2. izd.). Cambridge University Press. ISBN 0521347483.
* Jähnig, Bernhart; Biewer, Ludwig (1991). *Kleiner Atlas zur deutschen Territorialgeschichte* (2. izd.). Bonn: Kulturstiftung der Deutschen Vertriebenen. ISBN 3885570963.
* Dornbusch, Joachim; Aner, Ekkehard (1997). *Grosser Atlas zur Weltgeschichte*. Braunschweig: Westermann. ISBN 3075095206.

## Vanjske veze

|  |  |
| --- | --- |
|  |
Portal NemačkaDeo Vikipedije posvećen temama vezanim za **Nemačku.** |

* Zvanični sajt opštine Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u (`de`)
* Nem. Savezni zavod za statistiku (`de`)
* Stalna konferencija gradova i opština (`de`)
* KommOn Arhivirano 2014-04-29 na Wayback Machine-u - Informacioni sistem gradova, opština i okruga. (`de`)