Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Profumo di donna

| Profumo di donna |
| --- |
| scena iz filma |
| Režija | Dino Risi |
| Producent | Pio Angeletti Adriano De Micheli |
| Scenario | Ruggero Maccari Dino Risi |
| Predložak | *Il buio e il miele*; autor: Giovanni Arpino |
| Uloge | * Vittorio Gassman
* Alessandro Momo
* Agostina Belli
* Moira Orfei
* Torindo Bernardi
* Franco Ricci
 |
| Muzika | Armando Trovajoli |
| Fotografija | Claudio Cirillo |
| Montaža | Alberto Gallitti |
| Premijera | 20. decembra 1974 (1974-12-20) |
| Trajanje | 102 min. |
| Zemlja |  Italija |
| Jezik | italijanski |

Profumo di donna (srpskohrvatski: *Miris žene*) je italijanska filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Dina Risija. Predstavlja adaptaciju romana *Il buio e il miele* Giovannija Arpina. Protagonist, koga tumači Vittorio Gassman, je kapetan italijanske vojske koji je oslijepio na manevrima i kome je mladi kadet (čiji lik tumači Alessandro Momo) dodijeljen kao ađutant sa zadatkom da mu pomogne na putovanju iz Torina u Napulj. Radnja prati njihove pustolovine, pri čemu mladić ne zna da je njegov pretpostavljeni, frustriran time što više ne može vidjeti voljenu ženu (čiji lik tumači Agostina Belli) odlučio izvršiti samoubistvo. Premijeru filma je obilježila tragedija, s obzirom da je mladi Momo poginuo u prometnoj nesreći nedugo pred premijeru filma. *Profumo di donna* je osvojio brojne prestižne nagrade, a nastup Vittorija Gassmana se smatra jednim od njaboljih u njegovoj karijeri. Film je danas, pak, poznat i kao predložak sa *Scent of a Woman*, hollywoodski remake sa Alom Pacinom u glavnoj ulozi.

## Uloge

* Vittorio Gassman: Fausto Consolo
* Alessandro Momo: Giovanni Bertazzi
* Agostina Belli: Sara
* Moira Orfei: Mirka
* Torindo Bernardi: Vincenzo
* Alvaro Vitali: Vittorio

## Vanjske veze

* *Profumo di donna* na sajtu IMDb
*
# C'eravamo tanto amati

| C'eravamo tanto amati |
| --- |
| slijeva nadesno: Vittorio Gassman, Nino Manfredi i Stefano Satta Flores u sceni filma |
| Režija | Ettore Scola |
| Producent | Pio Angeletti Adriano De Micheli |
| Scenario | Age & Scarpelli Ettore Scola |
| Uloge | Stefania Sandrelli Vittorio Gassman Nino Manfredi Stefano Satta Flores Aldo Fabrizi Giovanna Ralli |
| Muzika | Armando Trovajoli |
| Fotografija | Claudio Cirillo |
| Montaža | Raimondo Crociani |
| Premijera | 21. decembra 1974 (1974-12-21) |
| Trajanje | 124 min. |
| Zemlja |  Italija |
| Jezik | italijanski |

C'eravamo tanto amati (srpskohrvatski: *Tako smo se voljeli*) je italijanski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Ettorea Scole. Po žanru je komedija sa primjesama drame. Protagonisti, koje tumače Vittorio Gassman, Nino Manfredi i Stefano Satta Flores, su trojica prijatelja koji su se upoznali u Drugom svjetskom ratu, ali koje je poslije razdvojila ljubav prema istoj ženi (koju tumači Stefania Sandrelli), ali i ideološke i svjetonazorske podjele. Radnja prikazuje kako se nakon mnogo godina ponovno sreću i nastoje rekapitulirati svoje živote. Film, koji je koristio nostalgiju kombinirao sa stilom *commedia all'italiana* i satričkim prikazom moderne Italije, je kasnije dobio cijeli niz prestižnih nagrada.

## Uloge

* Nino Manfredi ... Antonio
* Vittorio Gassman ... Gianni Perego
* Stefania Sandrelli ... Luciana Zanon
* Stefano Satta Flores ... Nicola Palumbo
* Giovanna Ralli ... Elide Catenacci, Romolova kćer
* Aldo Fabrizi ... Romolo Catenacci
* Elena Fabrizi ... Supruga Romola Catenaccija
* Marcella Michelangeli ... Gabriella, Nicolina supruga
* Ugo Gregoretti ... TV-voditelj
* Mike Bongiorno ... sam sebe
* Federico Fellini ... sam sebe
* Marcello Mastroianni ... sam sebe
* Nello Meniconi ... sam sebe
* Guidarino Guidi ... sam sebe
* Vittorio De Sica ... sam sebe
* Alfonso Crudele ... Edoardo
* Isa Barzizza ... Elena

## Reference

## Vanjske veze

* *C'eravamo tanto amati* na sajtu IMDb
* Analyse du film sur cndp.fr Arhivirano 2018-10-04 na Wayback Machine-u
* (`fr`) Le film sur Ciné-club de Caen Arhivirano 2016-03-10 na Wayback Machine-u
# Kagemusha

| Kagemusha |
| --- |
| *Kurosawina vlastita slika* |
| Režija | Akira Kurosawa Ishirō Honda |
| Producent | Francis Ford Coppola Akira Kurosawa George Lucas Tomoyuki Tanaka |
| Scenario | Akira Kurosawa Masato Ide |
| Uloge | Tatsuya Nakadai |
| Muzika | Shinichirō Ikebe |
| Fotografija | Takao Saitō |
| Montaža | Akira Kurosawa (van špice) |
| Distribucija | Toho Studios (Japan) 20th Century Fox (međunarodna) |
| Premijera | 26. aprila 1980 (1980-04-26) |
| Trajanje | 179 min. |
| Zemlja |  Japan |
| Jezik | japanski |
| Budžet | 2,300,000.000 ¥ (11,000.000 $) |
| Bruto prihod | 26,000.000 $ (Japan) |

Kagemusha (japanski: 影武者, Kagemusha?) (također poznat i pod naslovima Sjena ratnika i Vojskovođin dvojnik) je japanski historijski film snimljen 1980. u režiji Akire Kurosawe. Radnja se događa u Japanu 1570-ih, kada moćni vojskovođa Takeda Shingen (čiji lik tumači Tatsuya Nakadai) nastoji ujediniti zemlju pod vodstvom svog klana. Naslovni protagonist (koga također tumači Nakadai) je sitni lopov koji je zbog nevjerojatne fizičke sličnosti angažiran kao Shingenov dvojnik, a koji će nakon Shingenove slučajne pogibije preuzeti njegov identitet.

*Kagemushu* je Kurosawa snimio uz veliku pomoć američkih filmaša i svojih poklonika Georgea Lucasa i Francisa Forda Coppole. Zahvaljujući tome je Kagemusha bio jedan od najskupljih japanskih filmova svog vremena, s brojnim spektakularnim scenama, uključujući rekonstrukciju znamenite bitke kod Nagashinoa u kojoj je sudjelovalo 5000 statista. Film je postao veliki Kurosawin trijumf - bio je nagledaniji film godine u japanskim kinima, te dobio niz prestižnih nagrada - među njima je i Zlatna palma u Cannesu i BAFTA za najboljeg redatelja i izradu kostima.

## Reference

## Vanjske veze

* *Kagemusha* na sajtu IMDb
* Criterion Collection essay by Peter Grilli
* *Kagemusha*mrtav link*]* (`ja`) at the Japanese Movie Database
# Toto le héros

| Toto le Héros |
| --- |
| scena iz filma |
| Režija | Jaco van Dormael |
| Scenario | Jaco van Dormael |
| Uloge | * Michel Bouquet
* Jo De Backer
* Thomas Godet
* Gisela Uhlen
* Mireille Perrier
 |
| Muzika | Pierre van Dormael |
| Fotografija | Walther van den Ende |
| Montaža | Susana Rossberg |
| Studio | Iblis Films |
| Premijera | 19. maja 1991 (1991-05-19) (Cannes) |
| Zemlja |  Belgija  Francuska  Njemačka |

Toto le Héros (srpskohrvatski: *Toto heroj*) je belgijsko-francusko-njemački igrani film snimljen 1991. godine u režiji Jacoa van Dormaela kome je to predstavljao cjelovečernji režijski debi. Po žanru je mješavina drame i komedije, a naslovni protagonist je čovjek po imenu Thomas koji je kao dječak bio oduševljen pustolovinama tajnog agenta po imenu Alfred, ali i koji sa vremenom postaje uvjeren da mu je Alfred oduzeo identitet, odnosno da je bio zamijenjen u rodilištu. *Toto* je koristio nelinearnu narativnu strukturu, te je lik Thomasa u nekoliko životnih doba tumačilo nekoliko glumaca. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu za najbolju fotografiju.

## Uloge

* Michel Bouquet : Thomas (âgé) et voix de Thomas (adulte)
* Jo De Backer : Thomas (adulte)
* Thomas Godet : Thomas (enfant)
* Gisela Uhlen : Èvelyne (âgée)
* Mireille Perrier : Èvelyne (jeune femme)
* Esthelle Unik : Èvelyne (enfant)
* Sandrine Blancke : Alice
* Peter Böhlke : Alfred (âgé)
* Didier Ferney : Alfred (adulte)
* Hugo Harold Harrison : Alfred (enfant)
* Fabienne Loriaux : la mère de Thomas
* Klaus Schindler : le père de Thomas
* Pascal Duquenne : Célestin (adulte)
* Karim Moussati : Célestin (enfant)
* Didier De Neck : M. Kant
* Christine Smeysters : Mme. Kant
* Bouli Lanners : un gangster
* Bernard Yerlès : un homme dans le train

### Vanjske veze

* *Toto le héros* na sajtu IMDb
* Critique DVD Arte Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u
* Critique DVD Parutions
* Dossier pédagogique Les Grignoux (extrait)
# WhatsApp

**WhatsApp** je mobilna aplikacija za razmjenu poruka, fotografija i videozapisa putem interneta na pametnim telefonima Aplikacija je dostupna za iPhone, BlackBerry, Android, Windows Phone i Nokia telefone.

WhatsApp Inc. su 2009. u Mountain Viewu u Kaliforniji osnovali Brian Acton i Jan Koum, bivši zaposlenici Yahooa. U veljači 2014. ta je aplikacija imala preko 450 milijuna aktivnih korisnika.

## Prodaja Facebooku

WhatsApp je prodan Facebooku u veljači 2014. za otprilike 19 milijardi dolara.. Jedan od osnivača WhatsAppa, Brian Acton, 2009. odbijen je na razgovoru za posao u Facebooku.

## Reference
# Industrijalizacija

Parni stroj
Efekat industrijalizacije ilustrovan porastom nivoa zarada od 1500. godine.
Mapa prikazuje globalnu distribuciju industrijske proizvodnje 2005. godine
**Industrijalizacija** je pojačavanje udjela industrije u ukupnom gospodarstvu. U novije se doba sve više govori o postindustrijskom dobu. Proces industrijalizacije obuhvaća ulaganja, ne samo u industriju, već također i u infrastrukturu kao promet i informatiku, i ljudski kapital kao obrazovanje i njegu. Države u kojima je industrijalizacija tek započela nazivaju se "zemljama u razvoju". Države u kojima je industrijalizacija uglavnom provedena nazivaju se "novo industrijaliziranim zemljama", dok države kod kojih je taj proces završen nazivaju se "razvijene zemlje".

Utjecaj industrije na prostor proučava industrijska geografija koju je u Hrvatskoj razvio Dragutin Feletar. Industrijalizacija uzrokuje i povećani broj gradskog stanovništva zbog razvijanja prometa.

## Povezano

* Druga industrijska revolucija
* Urbanizacija
* Deindustrijalizacija

## Reference

## Literatura

* Hewitt, T., Johnson, H. and Wield, D. (Eds) (1992) *industrialisation and Development*, Oxford University Press: Oxford.
* Hobsbawm, Eric (1962): *The Age of Revolution.* Abacus.
* Kiely, R (1998) *industrialisation and Development: A comparative analysis*, UCL Press:London.
* Pomeranz, Ken (2001)*The Great Divergence: China, Europe and the Making of the Modern World Economy* (Princeton Economic History of the Western World) by (Princeton University Press; New Ed edition, 2001)
* Kemp, Tom (1993) *Historical Patterns of Industrialisation*, Longman: London. ISBN 0-582-09547-6
* Tilly, Richard H.: *Industrialization as an Historical Process*, European History Online, Mainz: Institute of European History, 2010, retrieved: February 29, 2011.

}{refend}}
# Johann Gottfried von Herder

| Johann Gottfried Herder
 |
| --- |
|  Johann Gottfried Herder na slici Anton Graffa, 1785. |
|  |
| Puno ime
 | Johann Gottfried von Herder
 |
| Rođenje
 | 25. kolovoza 1744. Mohrungen, Prusija;
 |
| Smrt
 | 28. prosinca 1803. Weimar, Njemačka
 |
| Književni period
 | klasicizam
 |
| Supruga(e)
 | Maria Karoline Flachsland
 |
| Važnija djela
 | Ideen zur Philosophie der Geschichte der Menschheit
 |

**Johann Gottfried von Herder**, (\* 25. kolovoza 1744. Mohrungen, Pruska; † 18. prosinca 1803. u Weimaru) je bio njemački književnik, prevoditelj, teolog i filozof Weimarške klasike. Plemićki naslov nosi od 1802. godine. Često ga se naziva i tvorcem pojma kulturnog nacionalizma.

## Biografija

### Mladost

Johann Gottfried Herder rođen kao sin kantora i učitelja Gottfrieda Herdera i njegove druge žene Anne Elisabethe, rođene Peltz. Iz poštovanja prema vrlo religioznim roditeljima je studirao teologiju. Njegovo prvo djelo je posvečeno smrti brata Carla Friedricha stihom *Auf meinen ersten Todten! das Liebste, was ich auf dieser Welt verloren*.

### Filozofija

Iako je u mladosti bio pod utjecajem filozofa poput Kanta i Rousseaua kasnije je postao najveći intelektualni protivnik prosvetiteljstva i značajno utjecao na razvoj romantizma u Njemačkoj. Time što je naglašavao naciju kao organsku sukpinu čija su obilježja poseban jezik, kultura i duh, Hernder je pridonio kako nastanku povijesti kulture tako i posebnog oblika nacionalizma koji ističe urođenost vrijednosti nacionalne kulture i narodu u koje su ukorijenjeni.

Definicijom pojma *Volkgeist* (duša naroda) s njim započinje etnologija.

Herder govori o nacionalnom duhu i karakteru, u kojem sve vrijednosti, aktivnosti i tvorevine do njihove filozofije i poezije, imaju zajedničko težište i koji ovima daje specifični karakter.

Johann Gottfried Herder
## Vanjske veze

* Umfangreiche Herder-Gedenkseite
* Internationale Herder-Gesellschaft
# Pujunan

Porodica Pujunan
**Pujunan** je indijanska etno-lingvistička porodica iz sjeveroistočne Kalifornije koja obuhvaća jezike Indijanaca

* Maidu (Northeastern Maidu, Mountain Maidu) u okruzima Plumas i Lasen;
* Nisenan (Southern Maidu), u okruzima Yuba, Nevada, Placer, Sacramento, i El Dorado. Ovi se dijele na: Kochuk i Yokol-Liman-Hokok (možda identični), Kadema, Leuchi, Pujune, Sama, Sek ili Sekumne, Totola ili Nawean, Wijuna, Wolok ili Ola, Yupu. Lista je nekompletna, i moguće treba pridodati skupine sa American Rivera;
* Konkow (Northwestern Maidu; Foothill Maidu), u okruzima Butte i Yuba.

Porodica Pujunan dio je Velike porodice penutskih (Penutian) jezika. Danas ih ima oko 2,500 na rezervatima Auburn, Berry Creek, Chico, Enterprise, Greenville, Mooretown, Shingle Springs, i Susanville, i sa raznim plemenima na rezervatu Round Valley

## Jezici

* sjeveroistočni Maidu [nmu], sjeverozapadni maidu [mjd], valley maidu [vmv], nisenan [nsz].

## Reference

## Vanjske veze

* Ethnologue (14th)
* Ethnologue (15th)
* Pujunan Family
# Sabelan

**Sabelan** (Ssabela), porodica indijanskih jezika i plemena nastanjenih u prašumama Ekvadora, provincija Napo, poznatih pod kolektivnim imenom Huaorani, Waorani ili Auca. Huaorani su podijeljeni na niz lokalnih grupa između rijeke Napo na sjeveru , i na jugu do Curaraya, kao i duž pritoka Yasuni, Shiripuno, Cononaco, Villano, i nekih manjih. Predstavnici su: Caruhue, kanton Aguarico, río Cononaco, (Cononaco River); Damuintaro, pritoke Curaraya, provincija Pastaza; Dayuno, na río Nushiño, kanton Tena; Garzacocha, kanton Aguarico (Yasuni River; Huamuno, río Nushiño, provincija Pastaza; Mima, kanton Aguarico, srednji tok río Cononaco; Quehueruno, na rijeci Shiripuno i pritokama u kantonu Tena, provincija Napo; Quemperi, na río Nashiño i Cononaco, kanton Aguarico; Quenahueno, provincija Pastaza; Quihuaro, provincija Pastaza; Tagaeri, provincija Pastaza; Tigüino, kod Huamonoa, provincija Napo, kanton Tena; Tihueno, gornji Tihueno, pritok Curaraya, provincija Pastaza; Tonanpare ili Toñampari, gornji Curaray, provincija Pastaza; i Zapino, na rijeci Nushiño pritoci Curaraya, provincija Pastaza.

## Vanjske veze

* Waorani
* La Nacionalidad Waorani Arhivirano 2014-10-31 na Wayback Machine-u